eul_wid: qhw-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335422

Antonius Diogenes the Erotic Writer On Incredible Things or Herpyllis in Greek

On Incredible Things or Herpyllis is a lost work of Greek prose fiction by Antonius Diogenes, an author of the Imperial period, most likely active in the 2nd century CE. The work survives only through a detailed summary in the Bibliotheca of the 9th-century patriarch Photius and a small number of fragmentary papyrus texts. Its dual title connects it to the literary tradition of paradoxography, which catalogued marvels and unbelievable tales, while also suggesting a central heroine named Herpyllis. According to Photius, the narrative was extraordinarily elaborate, spanning twenty-four books. It featured a complex, nested structure beginning with a fictional frame story concerning the discovery of an ancient manuscript. The core plot follows the adventures and romantic trials of the protagonists Deinias and Dercyllis, whose travels take them to mythical locations such as Thule. Their journey is filled with supernatural encounters involving magic, ghosts, and oracles, and incorporates numerous secondary tales within the main narrative. The work is transmitted almost entirely through Photius's summary in codex 166 of his Bibliotheca; a few papyrus fragments, including one that mentions the character Deinias, have been tentatively identified as belonging to the novel. Antonius Diogenes's elaborate fusion of travelogue, romance, and the fantastical represents a significant forerunner of the later ancient Greek novel, establishing a model for intricate, episodic adventure that influenced subsequent writers in the genre, such as Heliodorus. Consequently, Photius's summary is an invaluable source for understanding the early development and thematic breadth of prose fiction in the ancient world.

col1 [] . πιθ[ .. ]αν []ησονοστα []ν θάτερον []λλ ... ης []ατωνε .. []αν ... σεν []θερα[π]είας []ορ . μενη [] ... []πε .. []γων []υ[λ]λίδ . [τ]ης πολλῆς []ναι[ .. ]ανει []εις . [ .. ]ατε []πλο[ι]ον ὑπε[]εις ν[ . ]φητ[ . ] [αν ἑορταζο‐] []ροντας []υς εἶπεν ε[]νωμαξον []ωνηνη [] . θις ἐγγυ[ἄ]λλο ἐκτὸς []σοφος [] ..... [] .. εις και [] .. ελω []βάντες [] . ρ . θυ ε[ .[30]
col2 . ] ἐποχαῖς παραλίαις δ[ . ]ξ .... παρεκάλουν, δυσώρου τῆς καταστάσ[εως οὔσης] καὶ γὰρ ἐλάνθα[ν]εν ἐν ἐπισημασία[ις] ν[ ...... ] καθεστῶσα, μένειν αὐτόθι τὴν ἐπ[ιοῦσαν] ἡμέ[ρ]αν, ἐπιδοῦναί τ’ ε[ἰς] εὐφροσύνην· [ ..... ]στατος δὲ εἰς κατοχὴν ἀπ[ο]δημίας οἰωνὸ[ς] ἀν[δρὸς εὐ]φροσύνου μετά[κ]λησις· κἀγὼ μὲν [ἐβ]ου[λόμη]ν μένειν· τῶν δὲ κυβερνητῶν στασι[αζόντων, ὁ μὲν ἡ]μέτερος ἠπείγετο πλεῖν, [ὁ δὲ τῆς μεγάλης νεὼς] συνετεκμαίρετο χειμῶνα πλεῖσ[τον καὶ ἴσ]ως ἀνίκητον. ἔδοξεν οὖν πλεῖν· ἀσπασάμεν[οι] τοίνυν ἀλλήλ[ο]υς καὶ θρῆνον ἀλκυόνειον ἐγεί[ροντ]ες, εἰς τὴν ο[ἰ]κε[ί]αν ἑκάτερος ἐμβάντε[ς] ναῦν ὠ[λο]φυρόμεθα, [σκ]οποῦντες ἀλλήλους φι[λή]ματά τε ταῖς χερσὶ β[άλλο]ντες. ἡ μὲν οὖν με[γ]άλη ναῦς βραδύτερόν τι ἐ[ξ]ωπλίζετο, τάχιον δ’ ἡμεῖς ἐξ[επ]λεύσαμεν. ἡλίου δ’ ὑπὸ μὲν τὸν ἔκπλ[ου]ν φ[α]νέν[τος, αὐτίκα] δὲ ζοφεραῖς ἐγκρυβέντος νεφέλ[αι]ς, α[ἰ]φνίδιον κο[ῖ]λόν τε καὶ βραχὺ βροντήσα[ν]τος, ἡμεῖς μὲν οὐκέτ’ ἀναστρέψαι μετανοοῦντες ἐδυνάμεθα, πυκνὸν γὰρ εἵπετο πνεῦμ[α] κατόπιν· ἡ δὲ τῆς .. [ . ] . υλλίδος ἄκατος οὐκέτ’ ἀνήχθη, κατέστη δ’ ἀπὸ τοῦ τείχους ἀνακαλουμέν[η]. πρὸς βραχὺ δ’ ὁρῶντέ[ς σ]φας ἀφηρπαζόμεθα, πνεῦμα γὰρ ἄθρουν ἐγκ[ατέ]ρρηξεν ἀπηλιωτικὸν ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ ἀκρωτ[ηρίου] καὶ τὴν μὲν κεραίαν οὐκ ἦν παραβαλεῖν, ἐ[ναντ]ίαν γὰρ οὐκ ἴσχυε φέρειν ἡ πορθμὶς τὴν [θάλα]τταν· ...... δὲ τὸ κέρας οὔριον ἔχοντες τ[ετα]μένοις τοῖς ἀκατίοις τοῦ προκειμένου μὲν . [ .. ] . τομεν δρόμου, παρὰ [δὲ] τὸν Λακτῆρα, χαλεπώ[τατον] ἀκρωτήριον, κατὰ τὸ Κρητικὸν ἐσυρόμ[ε]θα πέλαγος, οὐδὲ τὴν Νίσυρον καθορᾶν ἔτι [δυν]άμενοι διὰ τὴν συννέφειαν· ἧς ἐφιέμε[νοι] ....... βλέπειν ἀπετύχομεν. μετὰ [δὲ] νοσώδει παραδόντες πελάγει τῶν μὲν ε[ἰ]ς [σωτ]ηρίαν οὐδ[ὲ]ν παρὸν ἑωρῶμεν, ὀλέθρου [δ’ οὐ] [προ]σδοκία μόνον ἀλλὰ καὶ πόθος ἦν ἅπασιν. [ἤδη] γὰρ θ[ά]λαττα ἄγαν ἐκ πολλοῦ διαστήματος συρ[ομ]ένη, πυκνῷ μὲν οὐκ [ἐτ]ραχύνετ[ο π]νεύματι, κοιλα[ι]νομένη δ’ εἰς ἄπειρον ἐξ ἴσου [ὄρεσ]ιν ἐκορυφοῦτο, μέλαινά τ’ ἦν ὑπὸ ζόφου τοῦ περ[ιέχ]οντος ἐσκιασμένη· τὸ πνεῦμα τ’ ἐ〈σ〉 στάσιν οὐ [ .. πο]λεμίαν, γνοφ[ο]ειδῆ δέ, κυκλόθεν ἀδοκήτοις ἐ[ρρί]πιζον ἀῆται πνοιαῖς, οἱ μὲν ψιλοὺς πνεύματ[ος] πρηστῆρας, οἱ δ’ ὄμβρους καθιέντες. ἅπας δ[ὲ κ]όσμος ἐν κύκλῳ περιεβροντᾶτο, πυκναὶ δὲ ἀν[τ]ήστραπτον ἀλλήλαις ἀπ’ οὐρανοῦ λαμπάδες, ἀγχο[ . ] δὲ πολλάκις ἑωρ[ώ]με[ν] οὐρανόθεν πῦρ ἀπ[οτ]οξευόμ[ε]νον· ἦν δ’ ἄδηλ[ο]ν εἴτε νὺξ εἴθ’ ἡμέρα καθειστή[κ]ει σκότους ὁμοι[ό]τητι· συνεπληρούμεθα [δ’ ὑ]πὸ τῆ[ς τ]ῶν κυμάτων ἐπιβολῆς καὶ τῆς τῶν γνόφων ἐ[πομ]βρίας· ἦν δ’ οὔτε γῆν [ἰ]δεῖν οὔτε οὐρανόν· πεπυ[κασ]μένη δὲ νυκτ[ὶ .[45]
col2 (50) .... ] συνείχετο, καὶ ποτὲ μ[ὲ]ν κατόπιν ἡ μεγ[άλη πνοὴ] ἐφίστατ[ο, π]οτὲ δ’ ἐν[ηρεί]δετο κῦμα· πολλά[κις δὲ κα]ὶ τῆς κεραίας ἐβάλλον[το] πυρσοὶ βραχεῖς [μέρος] ἐς ἑκάτερον. εἴτ’ ἀσ[τρ’, ὡς] ἔφασκον οἱ να[ῦται Διοσ]κόρων προσωνυμίαν [βο]ῶντες, εἴτ’ ἀστρ[οειδεῖς σ]πινθῆρες ὑπὸ τοῦ πνεύματος ῥιπιζό[μενοι, τὸ σα]φὲς μὲν ἀδύνατον εἰπ[εῖ]ν· προσεκύνου[ν δὲ καὶ] προσεύχοντο πάντες.[60]

Also published as PDF.