The Fragments on Genealogy is a modern designation for a collection of ten fragmentary passages attributed to the epic poet Hesiod. These excerpts, which concern genealogical narratives, are preserved not as a continuous text but through citations embedded in the works of later prose authors, most notably the mythographer Pseudo-Apollodorus in his Bibliotheca and the travel writer Pausanias in his Description of Greece. They belong to the Hesiodic tradition of catalog poetry and are closely related in theme and style to the more extensive Catalogue of Women, representing surviving remnants of what was likely a larger, now-lost body of genealogical verse. The content of these fragments encompasses the lineages of heroes and gods, detailing unions between deities and mortal women, foundation myths for various cities and tribes, and the integration of local traditions into a broader Panhellenic narrative. As part of the expansive Hesiodic corpus, these fragments played a role in standardizing Greek mythological knowledge, serving as authoritative references for subsequent mythographers and poets. They helped shape the genealogical framework through which the Greeks conceptualized their heroic past and interregional connections. Today, these fragments, compiled in modern scholarly editions of Hesiod's fragmentary works, remain essential sources for reconstructing lost Hesiodic poetry and for understanding the development of the ancient mythographic tradition.
| 10(a) (n1) | P. Turner 1, ed. Parsons—Sijpesteijn—Worp; P. Oxy. 2075 fr. 2, ed. Hunt; 2483 fr. 1 et 2822 fr. 2, ed. Lobel [ ] . ν Ὄλυμπον ἔχουσιν [ ]ος βασιλῆος [ ]ονον Ἄργος ἐραννόν· [ ] . ερας Ἄργεϊ μέσσωι [ κλέ]ος ἔσσεται αὐτῶν. Αἰγιμιοῦ δὲ βίη δουρικλειτοῦ βασ]ιλῆος γείνατ’ ἐνὶ μεγάροισι Δυμᾶνά τε] Πάμφυλόν τε μιχθεὶς ] . θεῖ τὴν περὶ π[άσ]ης ἡλικίης ἐφίλησε θεῶν βασί]λεια καὶ ἀνδρῶν [ ἀμύ]μονος Αἰγιμιοῖ[ο] [ ]ωγ . λεδ .... αικς . [ [ ]όλεν[ .. ]σμ .. [ ] . [ [ κ]αὶ Ἰφθ[ί]μην . [ ] . [ ] ` . ά .. δα . [ ]ς· [ ]οισκατ . [ . ] .. [ [ ]γενο ..... [ ..... ] οὔρεια ι Νύμφαι θεαὶ ἐξεγένοντο καὶ γ ένος οὐ τιδανῶν Σα τύρων καὶ ἀμηχανοέργ ων Κουρ ῆτές τε θεοὶ φιλοπα ίγμονες ὀρχησ τῆρες. Ξοῦθος δὲ Κ[ρείουσαν ἐπή] ρατον εἶδος ἔχ[ουσαν κούρην καλλ[ιπάρηον Ἐρε]χθῆος θείοιο ἀθανά]των ἰ[ότητι φίλην ποι]ήσατ’ ἄκ[οι]τιν, ἥ οἱ Ἀ]χαιὸν ἐγ[είνατ’ Ἰάονά τε κλυ]τόπωλ[ο]ν μιχθ]εῖς’ ἐν [φιλότητι καὶ εὐε]ιδέα Διομήδην. Αἰολί δαι δ’ ἐγ ένοντο θεμιστ οπόλοι βασιλῆες Κρηθ εύς τ’ ἠδ’ Ἀθάμας καὶ Σίσυφ ος αἰολομήτης Σαλμ ωνεύς τ’ ἄδικος καὶ ὑπ έρθυμος Περιήρης Δηϊών] τε μέγ[ας ........ ] τ’ ἀριδείκετος ἀνδρῶν [ ἐν δώμ]ασιν ἡβώοντες [ τ]έκοντό τε κύδιμα τέκνα· αὖτις δ’ Αἰναρέτη τέκεν Αἰόλωι] εὐνη[θ]εῖσ[α ἠϋκόμους κούρας πολυήρ]ατον εἶδος ἐχούσας, Πεισιδίκην τε καὶ Ἀλκυόνη]ν Χ[αρ]ίτεσσιν ὁμοίας καὶ Καλύκην Κανάκην τε καὶ ε]ὐειδέ[α] Περιμήδην· τῆι δ’ Ἀχελῶιος ἐυρρείτης] μίχθη φιλότητι [ ἐν ὑψη]λοῖσι δόμοισι [ ]ος βασιλῆος, [ὃς ] ναιετάασκεν ἀφ[ν]ειὸς μήλο[ισι γλ ........ [ κούρη τ .... [ τοῦ κουρ ... αι[ ἣ [δ’] ὑποκυσ[αμένη καὶ τὴν μὲ[ν ἥρωϊ πτο[λιπόρθωι ] .. [ αὐτὰρ ὅ γ’ Ἱπ[ποδάμας πολυή]ρ[α]τον εἶδος ἔχουσαν ἠγάγετ ... [ ποτὶ δώμα]τα ἠχήεντα· ἣ δ’ ὑποκυσα[μένη μεγαλήτο]ρα ποιμένα λαῶν Ἀντίμαχον [τέκε παῖδα, φίλον μακ]άρεσσι θεοῖσιν, Εὐρείτην θ’ ἑλικοβ[λέφαρο]ν Χαρίτεσσιν ὁμοίην, |
| 10(a) (50) | τὴν ἔχε Πορθάων [Πλευρω]νίου υἱέος υἱός· ἥ οἱ παῖδας ἐγείνα[τ’ ἀμύ]μονας ἐν μεγάροισιν, Οἰνέα τ’ [Ἀλ]κάθοόν τ[ε καὶ Ἄγ]ριον ἱπποκορύστην καὶ Μέλαν’] ἱππόδα[μον δειν]ῆς ἀκόρητον ἀϋτῆς· ὁπλό]τατος δὲ Πύλ[ος γέν]ετ’ ἐν μεγάρωι εὐπήκτωι. τοὺς μέν] ῥ’ Οἰνέος υἱὸς ἀγακλυτὸς ἱππότα Τυδεύς [ κτεῖ]νεν ταναήκεϊ χαλκῶι [ὅττι βίην καὶ κάρ]τος ἀπηύρων Οἰνέα δῖον. [αὐτὰρ Ἀεθλίοο κρα]τερὸν μένος ἀντιθέοιο ε[ὐειδέα Καλύκην θα]λερὴν ποιήσατ’ ἄκοιτιν· ἣ [δ’ ἔτεκ’ Ἐνδυμίωνα] φίλον μακάρεσσι θεοῖσι· [τὸν δὲ Ζεὺς τίμησ]ε, περισσὰ δὲ δῶρα ἔδωκεν, ἳν δ’ αὐτῶι θανάτου ταμίης καὶ γήραος ἦεν. [τοῦ δ’ ἦν Αἰτωλός· το]ῦ δ’ αὖ Καλυδὼν γένεθ’ υἱός Π[λευρών τ’ αἰχμητ]ής, ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν, [ὃς ] . Ἀγήνορα γείνατο παῖδα· ε[ ἐυ]πλόκαμος Πολυκάστη α[ τὴν δ]’ . Ἠλέκτωρ θέτ’ ἄκοιτιν η[ ] κρατερός τε μ[έ]γας τε ει[ βριή]πυος οὔλιος Ἄρης τ[ ] . νθος ἔχεσκε· δ[ θαλερ]ὴν θέτ’ ἄκοιτιν τ[ ] ἀθανάτηισιν[] α[ θν]ητῶν ἀνθρώπων· . ὃς [ ] .. ε[ .. ] Δηϊδάμεια τ . [ ] .. [ ... ] ..... [ ν[ (desunt versus fere sex) [ ] .... παυσα[ [ ] . χαλκον ἐνέι .. [ [ ]ηισιν ἀγαλλόμενος .. [ [ ] ἀνὰ δώματα ἠχήεντ[α [ ]μενοι καὶ μαψιδίηι φιλότη[τι [ ] . νόου βεβλαμμέν[οι ἐσθλοῦ. Ζ[εὺς δὲ ἰδὼν νεμ]έσησεν ἀπ’ αἰγλήεντος Ὀλύμπ[ου, καὶ τὴν μὲν ποί[ησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ἀλκυόν’, ἥ τ[ ἀνθρώπων [ ναίει καί ῥ’ ἁλίοι[ Κήϋξ δ’ οὔτε π[ παύεται ἀΐσσω[ν ἵεται Ἀλκυόνη[ς ἀλλὰ Διὸς κρυπ[τὸς πέλεται νόος, οὐδέ τις ἀνδρῶν φράζεσθαι δύ[ναται τὴν δ’ αὖ Μυρμι[δόνος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο |
| 10(a) (100) | Πεισιδίκην ὤπυ[ιε ἣ δ’ ἔτεκ’ Ἄντιφ[ον υἷα καὶ Ἄκτορα ἣ δὲ Ποσειδάω[νος ἐν ἀγκοίνηισι μιγεῖσα Αἰολὶς ἠ[ύκ]ομ[ος δὶς τέκε[ πρῶτον [μὲν γε[ί]νατο δ[’ αὖ τῆς γεδ[ (vestigia versuum sex) |
| 10(b) (n) | Strabo x. 3. 19 p. 471 Ἡσίοδος μὲν γὰρ ἑκατέρω καὶ 〈 〉 τῆς Φορωνέως θυγατρὸς πέντε γενέσθαι θυγατέρας φησίν, ἐξ ὧν “οὔρειαι— ὀρχηστῆρες” (= 10 (a). 17—19). |
| 10(c) (n) | Apollonius Dyscolus, etc. (= fr. 245). |
| 10(d) (n1) | Anon. P. Michigan inv. 1447 ii 14—19, ed. Renner ( Harv. Stud. 82, 1978, 277 sqq.) Ἀλκυόνην τὴν Αἰόλου ἔγημε Κή[ϋξ ὁ Φωσφό]ρου τοῦ ἀστέρος υἱός. ἄμφω δ’ ἦσα[ν ὑπερή]φα[νοι, ἀλ]λήλων δ’ ἐρασθέντες ἡ [μὲν . ] . α . [ . ]κ[ . ]ρνα[ ..... ] Δία κα[λ]εῖ, 〈ὁ δὲ〉 αὐτὴν Ἥραν προσηγό[ρε]υεν· ἐφ’ [ὧι ὀργι]σθεὶ[ς] ὁ Ζεὺς μετεμόρφωσεν ἀμφοτέρους [εἰς ὄρ]νε[α,] ὡς Ἡσίοδος ἐν Γυναικῶν καταλόγωι. Iulianus, etc. (= fr. 15). |
| 71A (n) | P. Oxy. 2999, ed. Parsons η[ ⸐ ε[ Κη[ϋ Ἱππ[ Κηϋ[ τὴν ο[ του[σ]θ[ Βουτ[ τοὶ κού[ρας ἀγάγοντο Ὑλλίδα[ς τῶν γέ[νετ ⸐ ἠ’ οἵη Σχ[ |
| 188A (n) | Anon. P. Michigan inv. 1447 ii 7—9, ed. Renner Ἀρέθουσα θυγάτηρ μὲν Ὑπέρ[ο]υ, Π[οσ]ει[δῶνι δὲ συν]ελθοῦσ[α] κατὰ τὸν Βοϊκὸν Εὔρειπον [εἰς κρήνην] ἠλλάγη ἐν Χ[αλκίδι] ὑπὸ [τῆς] Ἥρας, ὡς Ἡσίοδος ἱστορε[ῖ. |
| 194 (n) | adde Tzetz. Schol. Exeg. Iliad. A 122 ὁ Ἀγαμέμνων καθ’ Ὅμηρον καὶ Μενέλαος υἱοὶ Ἀτρέως τοῦ Πέλοπος καὶ Ἀερόπης Κρήσσης τῆς θυγατρὸς Κατρέως, κατὰ δὲ Ἡσίοδον Πλεισθένους ἑρμαφροδίτου ἢ χωλοῦ, ὃς ἱμάτιον γυναικεῖον ἐνεδέδυτο. |
| 217A (n) | Anon. P. Michigan inv. 1447 ii 1—6, ed. Renner Ἀκταίων ὁ Ἀρισταί[ο]υ καὶ Αὐ[τονόης, τῶν Σεμέ]λης ἐφιέμενος γάμων αυτ[ ]το πρὸς τοῦ μητροπάτορο[ς ...... μετεμορ]φώθη εἰ[ς] ἐλάφου δόκησιν διὰ βο[υλὴν] Ἀρτέμ[ι]δος καὶ διεσπαράσθη ὑπὸ τῶν ἑ[α]υτ[οῦ] κυνῶν, ὥ[ς] φησιν Ἡσίοδος ἐν Γυναικῶν κα[τ]αλ[ό]γωι. |
Also published as PDF.