The Sentences from Papyrus is a collection of moralizing verses attributed to the Athenian comic playwright Menander. Composed in Attic Greek verse around the late fourth or early third century BCE, the work comprises thirty-one short maxims and couplets offering practical advice on life. Its themes are classic to the Hellenistic period, extolling the value of self-control, warning against the dangers of anger and greed, emphasizing the importance of good character, and counseling acceptance of fortune's changes. The work survives not as a complete play but as a collection of excerpts copied onto a single papyrus, reflecting a common contemporary practice where pithy, philosophical lines from popular authors were anthologized for moral instruction and general edification. This format underscores Menander's posthumous reputation as a source of accessible wisdom, with his words circulating independently from their original comic contexts for educational purposes. The collection was likely intended for a broad readership interested in practical philosophy rather than for an audience of the theater.
| unit_1 | ]τοῖς θεο[ῖς ]ετει γα[ ]. ἔχει ....[ ]νιστ..[ ]..τατ..[ ]..γαμει[ ]....πι..[..]ει[ ]........[..]....[ ]....ου..[.]νους .[ ].ρυσμ[..]ον ]....θ. ταῦτα .[ ]..αν..θηι.[ ]...[.] η[ ]ν. ]ει ]ω[.....] ]....[...] ].ο...[..].ον ]ατος ε[..].αι ]..[.].η...[..].οδρα ]ρι[.]νισι[..]..... ].κων..[...]. ἔχῃ ].ην πονη[ρί]αν μὴ λοιδόρει γυναῖκα μηδὲ νουθέτει. ]οὐκ ἔστ[ιν π]οτὲ ]αὐτὴν ἔχει ]εν δυναμένην ]ἀφῃρέθη ]χωρης κρατεῖν μηδὲν ἀνακοινοῦ πρὸς γυναῖκα χρήσιμον [para]].....υς τοῦτ{ο} [ἀ]κούσε[θ’] ἡ πόλ{ε}ις. ὅ]στις γυ[ν]αικὶ συ[γ]καταγηρᾶν εὔχεται, ἐ]ν [τ]οῖς [κ]άτω δ[ί]δωσιν ἀποθ〈α〉νὼν δίκην. γ]υναῖ[κα λα]βεῖν [δ]ὶς ὅστις οὗτος εὔχεται, |
| unit_2 | κακὸ]ν [πέπ]ρακ[ε]ν [ἡ]δονῆς μικρᾶ[ς] χάρι[ν. μεστὸν κακῶν πέφυκε{ν} φορτίον γυνή, .α[ .]ον γάρ ἐ[στ]ιν μεμενιτωμένον. πολλοὶ γυναικῶν δυστυχοῦσι〈ν〉 εἵνεκα, .......] δὲ πάν[τε]ς οἱ γα[μεῖ]ν ἐπευ[.]οτες. ........] αι τὰς γυναῖκας κάλλος ἐμβλέποις .........].δε π[....]ες ἀλυ...μιση[...]αχυ. ...... γυν]αικὸς ἀ[........] αχθετα [....] ...........] οιτ [..........] τι τοῦ ἀγαθοῦ. κακ[ῶς] λέγων γυναῖκ[ας] οὐκ ἐμπίμπλα[μαι .....] να [...] [ἀπο]θανὼν κα.ω γερω. ]μενον [..] μ[....]οατ[.....] |
| book 2 | Ἀρχὴ μεγίστη τοῦ φρονεῖν τὰ γράμματα. Βίος βίου δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος. Γέροντα τίμα τοῦ θεοῦ τὴν εἰκόνα. Δένδρον παλαιὸν μεταφυτεύειν δύσκολον. Ἔρως ἁπάντων τῶν θεῶν παλαίτατος. Ζήσεις βίον κράτιστον, ἢν θυμοῦ κρατῇς. Ἦθος πονηρὸν φεῦγε καὶ κέρδος κακόν. Θάλασσα καὶ πῦρ καὶ γυνὴ τρίτον κακόν. Ἴση λεαίνης καὶ γυναικὸς ὠμότης. Κάλλιστά φημι χρημάτων τὰ κτήματα. Λαβὼν πάλιν δός, ἵνα λάβῃς, ὅταν θέλῃς. Μισῶ πένητα πλουσίῳ δωρούμενον. Νόμῳ τὰ πάντα γίνεται καὶ κρίνεται. |
| book 2 | Ξένους ξένιζε μήποτε ξένος γένῃ. Ὁ νοῦς ἐν ἡμῖν μαντικώτατος θεός. Πατὴρ ὁ θρέψας κοὐχ ὁ γεννήσας πατήρ. Ῥᾴθυμος ἐὰν ᾖς, πλούσιος πένης ἔσῃ. Σῶσον σεαυτὸν ἐκ πονηρῶν πραγμάτω〈ν〉. Τὸν ἐλεύθερον δεῖ πανταχοῦ φρονεῖν μέγα. Ὑπερηφαν{ε}ία μέγιστον ἀνθρώποις κακόν. Φίλους ἔχων νόμιζε θησαυροὺς ἔχειν. Χάριν φίλοις εὔκαιρον ἀπόδος ἐμ μέρει. Ψευδὴ〈σ〉 διαβολὴ τὸν βίον λυμαίνεται. Ὦ τῶν ἁπάντων χρημάτων πλείστη χάρις. |
| book 3 | Ὡς μέγα τὸ μ{ε}ικρόν ἐστιν ἐν καιρῷ δοθέν. Ὡς οὐδὲν οἶδ’ ἄνθρωπος ὧν μέλλει ποιεῖν. Ὡς ἡδὺ φιλ[ία], μὴ λόγ[οι]ς ἐ[νοχλουμένη. Ὡς χαλεπόν ἐστιν οἶ[νος, ἂν τἀνδρὸς κρατῇ. Ὡς εὐάλωτος πρὸς τὸ κέρδο[ς ἔσθ’ ἅπας. Ὡς πολλὰ θνητοῖς ἡ σχολὴ ποιεῖ κακά. Ὡς ἡδὺ γ[ον]έω[ν κ]αὶ [τ]έκνω[ν ὁμιλία. Ὡς μακάριον φρόνησις ἐν χρηστῷ τρόπῳ. Ὡς ἡδὺ γονέων καὶ τέκνων ὁ[μιλία. Ὦ παῖ, Διόνυ[σο]ν φεῦγε [καὶ μ]ᾶλ[λον Κύπριν. |
| book 4 | Ὦ Φανία, μὴ πρόσεχε διαβολαῖς μά[την· Ψευδὴ〈σ〉 γὰρ ἀκοὴ τὸν βίον λυμαίν[εται. Χάριν διαβολῆς Ἱππόλυτος ὁ Θησέως φονεύεθ’ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀκρισίᾳ φ[ρ]ενῶν. Ὑπερτίθου τὰ φαῦλα τῶν ἐν.θν..[ Τ[ί]νος ἀνδρὸς οὐχ ἡ δύναμίς ἐστιν ....... Σιγᾶν δύνασθαι λ〈οι〉δορούμενον καλό[ν. Ῥᾴθυμος ἐὰν ᾖς, Φανία, πένης ἔσει. Πατρικὴν παραλαβ[ὼ]ν ο〈ὐ〉σίαν ....[ Ὀλίγα δ[ι]ὰ προσπων πολλὰς αὐτη..[ Ξένος ὢν ἀκ〈ο〉λούθ〈ε〉ι το[ῖ]ς ἐθισμ[οῖς τῶν ξένων. Νέμεσιν φυλάσσου, μηδὲν ὑπέρογκον ποίει. Μέμνησ[ο] σα[υ]τοῦ θν[η]τὸς ὢν μ.δ....[ Λ[ι]μ[οῦ] διάλυσις ἐαυ..ν ἐργα.....ν[ Καιποσονοσουθο...ουε....νον..θε[ Ἱ]κανὸν ἔχει πέν[ητ]ος .....[ Θορύβους ὀχλώδεις φεῦγε καὶ παροινίας. η κοι..λια πολλα...ρι........[ Ζῶον προσεχόντως τ....υ.....[ Ἔπαινον ἕξ〈ε〉ις, ἂν κρατῇσ ὧν δεῖ κρατεῖν. Δίωκε δόξαν καὶ ἀρετήν, φεῦγε ψόγον. Γαμ〈ε〉ῖν ἀναβάλ[λο]υ...πο......[ Βουλευόμενον πρὸς σαυτὸν ..[ ποιεῖν Ἂν ταῦτα ποιήσ〈ῃ〉ς φανης...[ |
| book 5 | Ἀλλ’ ἐκ πονηρῶν μὴ πόρι[ζε τ]ὸν βί[ον ....ε πονηρᾶς προ[φά]σεώ[ς] εἰς’ [ἐ]λπίδες. κ]έρδος γὰρ ἄδικον μὴ ......... χρόνον. ἔπ〈ε〉ιτα λύπας διπλασίου .... τάξεται. τὰ δ’ ἐκ δικαίου ..ος.ο....μοναι ὄνησιν 〈ε〉ἰς τὸ λ〈οι〉πὸν ἀπέδ[οτ]’ ἐμ[φ]ανῶς Ὦ] πάτερ, ἀκούω δόξαν...βλε..ν.. τὰ γράμματ’ ἔμαθον ὥστε .......λέ[γει]ν. ἀνθ’ ὧν δικαίων [χάριτ]ας [ἀπο]δώσ[ω], πάτε[ρ, σοὶ] τῷ κατασπ〈ε〉ίρ[α]ντι καὶ [τρέφοντι με. |
| book 5 | Ἀλλ’] εἶκε βωμοῦ ..αντ...π..ευ..ο εἶναί τε θυσίας ...ο.ο...τη.....ν. το]σοῦθ’ ὁ πλοῦτος ν.....ευτ..ειον. τί δ]ρῶν ὄνησιν ου.ε......αλυ...ς.... γ]ένοιτ’ ἂν ᾠδὴ πα....α.ον..εθ....... οὐκ ἔστι{ν} μ〈ε〉ίζων ο...α..υσθ...ς.ς. Ὁ μὴ δαρεὶς ἄνθρωπος οὐ παιδεύεται. π[ά]ν[τα]ς διδάσκ〈ε〉ι μι[σθό]ς, [ο]ὐ διδά[σκαλος. ...σεν..εα χαιρ....μο......... |
| book 5 | ρο...ρευδεα.ε.............. π.....λυ.εχει.............. |
| book 6 | ]δραστικον[ δίκαιός ἐστιν οὐ]χ ὁ πράττω[ν μὴ ἀδίκως. μόνος λογισμός ἐσ]τι λύπης φά[ρμακον. ]νη[....]ιν φοβοῦνται τοὺς π[ ἆρ’ ἐστὶ συγγενές τι λύπη καὶ βίος ]τι λογισμὸς ἀλλ’{ὰ} ε〈ἴ〉κει τυχ[ λύπην γὰρ εὔνουσ οἶδε θεραπεύειν λόγος. νόσον πολὺ κρεῖττόν ἐστι〈ν〉 ἢ λύπην φέρειν. ὀργὴ φιλούντων ὀλίγον ἰσχύει χρόνον. ὁ μέγιστον ἀγαπῶν δι’ ἐλάχιστ’ ὀργίζεται. λόγῳ μ’ ἔπεισας, φαρμάκῳ σοφωτάτῳ. |
| book 7 | σιδηρ[ ‵—′ἀνθρωπ[ ‵—′ἄρχε σα.[ πραύσ[ ‵—′οὐκ ἔστ.[ τῆς πραύτ[ητος τόδε ὁ μῦθ[ος δύ’ ἐν πόλε[ι ...]ε.[ ‵—′ἀγαπητός ἐστι.[ ἕξεις κλέος παρα[ ‵—′ἀνδρὸς χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται. ‵—′ σημεῖον ἐρύθημ[ ‵—′πᾶσαν ἀρετὴν ἐσ[ ‵—′ἀτάραχοσ[ ‵—′τὴν πρᾶξ[ιν ‵—′οὕτω ι ταλ[ ‵—′ἡ πρᾶξις ο[ ‵—′ἄλλοι φ[ ‵—′τὸ πολλὰ .[ ‵—′τὸ πολλὰ τ[ ‵—′πράσσετ[ σχολὴ βλ[ ὡς ομιμ[ τολλ[ ‵—′[χ]α[λ]επ[ο]ὶ[ |
| book 8 | Ἀρετῆς ἁπάσης σεμνὸς] ἡγεῖται τρόπος. Βέβαιόν ἐστι κτῆμα παιδε]ία μόνη. Γέροντα τίμα τοῦ θεοῦ τὴν εἰκόνα. Δύσφρων γενοῦ σὺ μηδ]ενὸς κριτής ποτε. Ἔοικε τιμᾶν τοὺς γ]ονεῖς ὡς τοὺς θεούς. Ζήσεις ἀλύπως] χρημάτων καταφρονῶν. Ἤθη φίλων γ]είνωσκε, πρὶν γένῃ φίλος. Θυμοῦ κράτ]ησον, κἂν κακὴν ὀργὴν ἔχῃς. Ἴσος ἴσθι πᾶσι, κἂν ὑπερέχῃς τῷ βίῳ. Καλὸν τ]ὸ γηρᾶν, γηροβοσκὸν {ἐ}ἂν ἔχῃς. Λάλ]ει τι σεμνόν· εἰ δὲ μή, σιγὴν ἔχε. Μὴ πιστὸν ἡγοῦ τὸν κατήγορον λόγον. |
| book 9r | ο[ ἱκανῶς βιώσεις γη‐ ροβοσκῶν τοὺς γονεῖς. πανουργ[ ἱκέτην γέροντα καὶ πένητα μὴ πα‐ ρ{ε}ίδῃς. ἰδών ποτ’ αἰσχρὸν πρᾶγμα μὴ συνεκδράμῃς. καλὸν τὸ νικᾶν ἀλλ’ ὑπερνικᾶν κακόν. κρίνει φίλους ὁ καιρὸς ὡς χρυσὸν τὸ πῦρ. καιρὸς δὲ [πᾶσι κύριος δύναμιν [διδοῖ. πᾶσι[ υσ[ |
| book 9v | ].. κέρδ‐ ος πονηρὸν ζημίαν ἀεὶ φέ‐ ρει. κάλλιστα πειρῶ καὶ λέ‐ γειν καὶ μανθάνειν. και ]πάντ’ ἀεὶ ]ις. κόλαζε τὸν πονηρόν, ἄ〈νπερ〉 δυνατὸ‐ ς ᾖς. καὶ ζῶν ὁ φαῦλος καὶ θανὼν κολάζεται. ος ]υτον τε εν... |
| book 10 | .ρ..[ ισμον..γυν[ προσέχεις καλῶσ[ θεὸν μὲν ἡγοῦ πρ[ θέλων καλῶς ζῆν μὴ τὰ τῶν φαύλων φρόνει. ἴσος ἴσθι πᾶσι, κἂν ὑπερέχῃς τῷ βίῳ. ἰδίας νόμιζε τῶν φίλων τὰς συμφοράς. ἴση λεαίνης καὶ γυναικὸς ὠμότης. ἴσχυε σοφίᾳ κἀρετῇ, χρόνῳ δὲ μή. κακὸν φέρουσιν καρπὸν οἱ κακοὶ φίλοι. κακοῖς ὁμιλῶν καὐτὸς ἐκβήσῃ κακός. ...σοι φρ..[ |
| book 11 | Σοφοῦ παρ’ ἀνδρὸς προσδέχου συμβουλίαν. μὴ πᾶσιν εἰκῆ τοῖς φίλοις πιστεύετε. |
| book 12 | Νύμφη 〈δ’〉 ἄπρ〈ο〉ικ{τ}ος οὐ‐ κ ἔχ〈ε〉ι παρρησία〈ν〉. ]οὓνς ἐλεεῖτ αυτορπσ[ ]μεντι..τι[ |
| book 13 | ]. φόβος θεοῦ. ἀρχὴ μεγίστη τοῦ φρονεῖν τὰ γράμματα. ἀρχῆς ἁπάσης ἡγεμὼν ἔστω λόγοσ. ἀνδρὸς δικαίου καρπὸς οὐκ ἀπόλλυται. ἀγαθὰ προθύμως καὶ λάλει καὶ μάνθανε. βίος βίου δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος. ]β[ί]ου 〈δικ〉αίου γ{ε}ίνετ[αι] καλῶς. βουλόμεθα πλουτεῖν πάντες, ἀλλ’ οὐ δυνάμεθα. γυνὴ δικαί‐ α τοῦ βίου σωτηρία. γάμει δὲ μὴ τὴν προῖκα, τὴν γυναῖκα δέ. γ〈υ〉ν〈αι〉κὶ πιστῇ κ[ δίκαι]ος ἁνὴρ πανταχοῦ λα[ δένδρον παλαιὸ〈ν〉 μεταφυτεύειν δύσκολον. ]δειλοῦ γὰρ ἀνδρὸς δειλὰ καὶ φρονήματα. ἔρω]ς ἁπάντων τῶν διδαγμάτων κρατεῖ. ἔθους δὲ βάσανός ἐστι〈ν〉 ἀνθρώποις χρόνος. ἐνίοις τὸ σιγᾶν κρεῖττόν ἐστι τοῦ λαλεῖν. ζῆν βουλόμενος μὴ πρᾶττε θανάτου 〈γ’〉 ἄξια. ἤθη πονηρὰ τὴν φύσιν διαστρέφει. θεὸν προτίμα, δεύτερον δὲ τοὺς γονεῖς. [ἴσον θεοῖς χρὴ πάντα τ]{ε}ιμᾶν τοὺς γονεῖς. κ[ ]λάλει τὰ μέτρια, μὴ λάλει 〈δ’〉 ἃ μή |
| book 13 | σε δεῖ. μακά]ριός ἐστι πᾶς ὁ μὴ θν[ητὰ φρονῶν. νύμφη δ’ ἄπροικος οὐκ ἔχει παρρησίαν .[ ].ητον..ευετα. 〈ὁ〉 γράμματ’ εἰδὼς καὶ περισσὸν νοῦν ἔχει. πλοῦ[το]ν ....[ ]τὰ γράμματα. ῥοπή ’στιν ἡμῶν ὁ βίος ὥσπερ ὁ ζυγός. τὰ γράμματα ...τ[ ].ν τέχνη δ.[ ]φαῦλοσ[ ]ὡς ἔστιν[ ]χαραν[ ]αχ.απο[ |
| book 14 | γυ]ναικὸς αρχης ἁμαρτίας. Ἀνάπαυσίς ἐ〈στ〉[ι] τῶν κακῶν πάντων ὕπνος. Ἅπαντ’ ἀφανίζει γῆρας ἰσχὺν σώματος. Ἀνδρὸς χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται. Ἀθάνατον ἔχθραν μὴ φύλασσε{ι} θνητὸς ὤν. Ἅπασα δὲ χθὼν παντὶ σώ[φρ]ον{ε}ι πατρίς. Ἄγει δὲ 〈πρὸσ〉 φῶς τὴν ἀλήθειαν {ὁ} χρόνος. Ἀρχὴ κα[λῶν] τῶν ἐν βίῳ τὰ γράμματα. Ἄνευ δὲ πληγῆς {τὰ} γράμματ’ οὐδ{ε}εὶς μανθάνει. Ἀνὴρ πονηρὸς 〈δυσ〉τυχεῖ, κἂν εὐτυχῇ{ς}. Βίος βίου δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος. Βέβαιος λογισμὸς τῷ ἐγνωκότι τὰ γράμματα. Βίου δικαίου γίγνεται τέλος καλόν. Βίου 〈πονηροῦ〉 θάνατος 〈α〉ἱρετώτερος. |
| book 14 | Βροτοῖς ἅπασι 〈κα〉τ{ο}θανεῖν ὀφείλεται. Βλάπτει τὸν ἄνδρα θυμὸς εἰσ ὀργὴν πεσών. Βίος ἀμέριμνος [ἢν γυναι]κὶ μὴ λαλῇς. Βραδὺς πρὸς ὀργὴν 〈κ〉ἀγκρατὴς φέρειν γενοῦ. Γέρων ἐραστὴς ἐσχάτη κακὴ τύχη. Γράμματα μάνθανε [καὶ] ἐλπίδας ἕξε〈ι〉ς καλάς. Γράμματα μαθεῖν δεῖ καὶ μαθόντα νοῦν ἔχειν. Γυναιξὶ πάσα〈ι〉ς κόσμον 〈ἡ〉 σιγὴ φέρει. Γαμεῖν ὁ μέλλων εἰς μετάνοιαν ἔρχε〈ται〉. Γυναικὶ μὴ πίστευε τὸν σαυτοῦ βίον. |
| book 14 | Γυν〈α〉ι[κὸς] ἅπτου καὶ οὐκ ἀνεξ...[ |
| book 15 | ὀργῆς ἕκατι κρυπτὰ μὴ ἐκφάνῃς φίλου. |
| book 16 | φιλῶ τὰ γράμματα μισ[ χάρις ἐπὶ χρῆσιν οὐχ ......[ ψυχ[ῆς] οὐκ ἔστιν φάρμ[α]κ[ον πλὴν τοῦ λόγου. ὦ παιδίον, μὴ φεῦγ〈ε〉 καλὰ τ[ |
| book 17 | ὁ μηθὲν ἀδικῶν οὐδενὸς δεῖται νόμου. |
| book 18,col 1 | ]...[ ].τυχ[ τὸν εὐτυχοῦντα καὶ φρονεῖν νομίζομεν. ]...........[ ]..π...ο..[ ].........[ ].νι...[ [para]]νι..[ ]..[ ]λη.....[ ]ηντε.....[ θεοῦ γὰρ οὐδεὶς χωρὶς εὐτυχεῖ βροτῶν. ]τοῖς ἐ[ ].......[ ].....[ ]ο.υαπεχ[ ]...[ ]νη[ ].ο.[ ]π[ |
| book 18,col 2 | ]ημ.[ ].τακα[ χο]ρτασμα[ ]πρασθη.... ]πολλάκις .[ ]. αὐτὸς μάθῃς .[ ]τύχῃ.[ [para]].ους ἔχω[ ].θέλῃσ[ ]..[...] τασισ[ ].ν...[..].ει.....[ ]ον εἶνα[ι τ]ύχην[ ]τεκα.[..].ν ποτε[ ]σεισας λόγον[ κἀτά]ραξε τὸν βίον[ ]..[ ]λω[ ].τις ἐστὶν ἥ τ’ ἐμπει[ρί]α[ [χὠ σω]φρόνων λογισμὸς ἐν τοῖ[ς] πράγμασι ]πολλάκις κακ[οῖ]σι γάρ[ [τὰ] μὲν πορίζει, τοῖς δὲ χρησ[τοῖς] πήματα [..] νουκανειεν τοῦτο νοῦν ἔ[χειν .].ς [ἔπεσ]θ’ ἑκάστῳ μοῖρα καὶ πλουτ[ε]ῖ[ν πο]ι[εῖ [...]αι πένεσθαι καὶ τὸν ἐκ τινω.[ [...]ενδε καί πως. σῶμα δ’ οὐκ ἔστιν [τύχ]η [ταὐ]τόματα προσπ{ε}ίπτοντα ταῦτ’ ἐστὶν τύχ[η] [οὐκ] ἔστιν οὐδὲν ποικιλώτερον τύχης. χρήματα πορίζει |
| book 18,col 3 | ]...[ ]......σ[ [................].τα καὶ πρᾶξις .[ [..............]. ἀμελὲς τὰ δω....ει [........... οὔτ]ε πρᾶξιν οὔτε λύσιν ἔχει .[...........].......ι καὶ εὑρίσκει πόρον. οὐ [παντὸς ἀνδ]ρὸς στρῆνος ὑπενέγκαι τύχης κακ.[............] περικατουρίωσε δέ, ὥσπερ ὄν[ος ἐγκρατ]ῶς φέρων τὸ φορτίον. χαλεπὸν δυ [..........]νιωντα τὴν τύχην ῥᾴως ἐνεγκ[εῖν, χαλε]πόν· εἶθ’, ὅταν φέρειν αὐτὴν κατὰ τρ[όπο]ν μὴ δυνηθῶσίν τιν[ες, χειμαζόμεν[οι στ]ένουσι τὴν αὐθαδία[ν οὔ τῳ φέρειν τ[ὸ πρ]ᾶγμα καὶ λέγειν καλῶς καὶ πάντα.[.........]... καὶ νοῦν ἔχε[ καὶ χρηστοήθης γε [.....]... ἂν δὲ μή [......].. στρέψασα ....... τύχῃ[ τούτου δὲ χαλκοῦ φαιν....[ [.].ς ἐπιτηδὲς παντ..ε.......[ [τ]ύχην τρόπον νοῦν ὄψιν [ἀκοὴν [σ]ύμφωνος αὑτῷ γεγον..[ πολλάκι τὰ μὲν δοχθέντα τ[ [.]ων..δοκ [.......] νδε[ [φ]ύσει γενόμενα νῦν δοκεῖ.....[ |
| book 19 | ].....[ ].....[ ].....[ ].....[ ]αν ἔφυ ]ν μηδὲ την[...] ν [....] ν ]κλέου[ς ]ατων εκτον [.....] οφ.επει Φιλ]ήμονος ὡς ἡδὺ δούλοισ δεσπότας χρηστοὺς λαβεῖν καὶ δεσπόταισι δοῦλον εὐμενῆ λαβεῖν Ἀντιφάνους δούλῳ γὰρ οἶμαι πατρίδος ἐστερημένῳ χρηστὸς γενόμενος δεσπότης ἐστὶν πατρίς. |
| book 20,col 1 | ]..αι κακηῖ ]. δυστυχεῖν ].εμηχεν τύχη [para]]τρην..σευ..ας νοσεῖν ]οις ].....θετο ]νοις ἔχειν ]οντ..ν (sequuntur hexametri 20) |
| book 20,col 2 | (praecedunt hexametri 8) ἀλλ’ ὡς μὲν ἐφυ[ μέλλω.....[ ἐπις.πε.αι γὰρ ὡσ[ τοτ.γμαθησει χρυ[σόν δεῖ γὰρ γυναῖκα τ[ πρῶτον μὲν ἁνὴρ .[ ἐκ τοῦ μεγίστου κ[ πρὸς τὴν ἐκείνου[ πράξασαν αὐτὴν[ ἔπειτα πλοῦτον μη[ |
Also published as PDF.