eul_wid: uku-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335422

Thucydides Commentary Scholia-Thucydides in Greek

The Scholia on Thucydides are a body of ancient and Byzantine marginal annotations and commentaries on the historical works of Thucydides. These explanatory notes, compiled from various anonymous scholiasts over many centuries, are not a unified treatise but an accumulation of scholarship preserved in the margins of medieval manuscripts. The annotations serve multiple exegetical purposes, offering textual criticism on manuscript variants, lexical explanations of archaic or technical vocabulary, and historical, geographical, grammatical, and rhetorical commentary on Thucydides' dense narrative. Key areas of focus include the identification of persons, places, and events, the parsing of complex syntax, and observations on stylistic and argumentative technique.

The scholia are transmitted primarily through important medieval codices, such as Vaticanus Graecus 126 and Laurentianus 69.2. They represent a layered textual palimpsest, with a core of material potentially originating from the work of Alexandrian grammarians like Didymus Chalcenterus, which was subsequently expanded and revised by Byzantine scholars, including figures such as Ioannes Tzetzes. As the primary exegetical tool for understanding Thucydides' challenging prose, these scholia were indispensable for Byzantine and Renaissance scholarship. They remain fundamentally important for modern philology, providing critical evidence for establishing the text of Thucydides and serving as a vital resource for historians of classical scholarship and textual transmission.

1 1 1 Ὧδε τὸ προοίμιον BGm Θουκυδίδης Ἀθηναῖος : πάντως μέμνηται τοῦ οἰκείου ὀνόματος κατ’ ἀρχάς, ἀντιδιαστέλλων ἑαυτὸν τῶν ὁμωνύμων ἐν τοῖς ἔτεσιν m ʃ ἅμα μὲν τῆς αὐτῆς αἰτίας ἕνεκεν, ἅμα δὲ καὶ τοῦ μὴ ἕτερόν τινα τὸ αὐτοῦ σφετερίσασθαι σύνταγμα m ʃ τὸ πρόσωπον A ξυνέγραψε : ἐστιν ἄλλο γράψαι καὶ ἄλλο ξυγγράψαι· τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ ἑνὸς πράγματος λέγεται, τὸ δὲ ξυγγράψαι ἐπὶ πολλῶν ABFm ʃ ξυγγράψαι τὸ μετ’ ἐπιμελείας καὶ σπουδαίως συντάξαι, γράψαι δὲ καὶ τὸ ἁπλῶς καὶ τὸ μὴ ἐπιμελῶς τὴν ἀλήθειαν ἀνευρεῖν m τὸν πόλεμον : τὸ πρᾶγμα AF ὡς ἐπολέμησαν : ὁ τρόπος ABFG πρὸς ἀλλήλους : καὶ ὁ πρὸς Ξέρξην πόλεμος τῶν αὐτῶν ἦν, ἀλλ’ οὐ πρὸς ἀλλήλους· διὸ οὐ μάτην πρόσκειται ABFm ἀρξάμενος : ὁ χρόνος ABF καθισταμένου : ἀντὶ τοῦ συνισταμένου ABFm ʃ κατάστασιν καὶ ἀρχὴν λαμβάνοντος m ἐλπίσας : ἡ αἰτία ABFGm ʃ τὸ ἐλπίσας οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ ἀγαθοῦ, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐπὶ τῇ τοῦ μέλλοντος ἐκβάσει λέγεται ABFm μέγαν : ἢ τῷ χρόνῳ ἢ τοῖς πράγμασιν A (marg.) a (interl.) BFm ἀξιολογώτατον : ἄξιον λόγου καὶ συγγραφῆς am ʃ ἀξιολογώτατος ὁ πλείστου λόγου ἄξιος καὶ οἷον μέγιστος καὶ λαμπρότατος Patm. ἀκμάζοντες : προθυμούμενοι f ἀκμάζοντες κτ ἑ. : ἀντὶ τοῦ ἤκμαζον. ᾖσαν : μετὰ σπουδῆς ἐπορεύοντο A (marg.) a (interl.) Bg παρασκευῇ τῇ πάσῃ : πῶς 〈ἤκμαζον〉 ἀμφότεροι παρασκευῇ τῇ πάσῃ, εἴ γε τοῖς Πελοποννησίοις χρημάτων ἐνέδει; m τὸ ἄλλο Ἑλληνικόν : οἷον Κερκυραῖοι, Κορίνθιοι καὶ οἱ τοιοῦτοι AB ξυνιστάμενον πρὸς ἑκατέρους : εἰς σύστασιν καὶ εἰς βοήθειαν ἑκατέρων κινούμενον. τὸ μὲν εὐθύς : ἅμα τῷ ἄρξασθαι τὸν πόλεμον. δὴ : τὸ δὴ ἀντὶ τοῦ πάνυ ABF τῶν βαρβάρων : Θρᾷκας λέγει καὶ Πέρσας· οἱ μὲν γὰρ μετὰ Σιτάλκου συνεμάχουν Ἀθηναίοις, οἱ δὲ μετ’ Ἀρταξέρξου καὶ Δαρείου ὕστερον τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFm ἐπὶ πλεῖστον ἀνθρώπων : διὰ τὰ Σικελικά am τὰ γὰρ πρὸ αὐτῶν : τὰ Μηδικὰ καὶ τὰ Τρωικά ABFGm τὰ ἔτι παλαίτερα : τὰ ἐξ οὗ ἄνθρωποι ABFG ξυμβαίνει : ἀντὶ τοῦ συνάγεται καὶ συγκεφαλαιοῦται· τὸ δ’ ἐπὶ μακρότατον ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολὺ καὶ συνεχῶς καὶ ἐπιμελῶς κεῖται ABF ἐς τὰ ἄλλα : κατασκευῇ B ʃ οἷον τὰς ἐκλείψεις καὶ τοὺς σεισμούς ABF ʃ ἤγουν εἰς τὴν κατὰ γῆν καὶ θάλασσαν τοῦ πολέμου παρασκευήν g φαίνεται κτ ἑ.[10]
1 2 1 : οὐ βεβαίως ὑπὸ τῶν παλαιῶν ἀνθρώπων. ἢ μᾶλλον οὕτως· φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλὰς καλουμένη οὐ πάλαι βεβαίως οἰκουμένη ABF ʃ πρὸ τούτου γὰρ κατὰ μέρος καὶ κατὰ ἔθνη ἐκαλεῖτο. τὸ δὲ σχῆμα τοῦ ὁμοιοκαταλήκτου Γοργίειον καλεῖται ABFm μεταναστάσεις : μετοικήσεις· φαίνονται δηλονότι. ῥᾳδίως : ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαίνονται. πλειόνων : οὐκ εἶπεν ὑπὸ δυνατῶν, ἵνα μὴ ἐπαινέσῃ ABm τῆς γὰρ ἐμπορίας : τῆς κατὰ θάλατταν πραγματείας.[5]
1 2 2 οὐ δ ’ ἐπιμιγνύντες ἀδεῶς : ἐπεμίγνυντο μὲν οὐκ ἀδεῶς δέ ABF νεμόμενοί τε κτ ἑ. : ἡ περιοχὴ τοῦ λόγου καὶ ἡ σύνταξις τοιαύτη. νεμόμενοι τὰ ἑαυτῶν ἕκαστοι ὅσον ἀποζῆν, καὶ περιουσίαν χρημάτων οὐκ ἔχοντες, οὐδὲ γῆν φυτεύοντες, ἀλλὰ σπείροντες, καὶ ἁπλῶς εὐμετακόμιστοι ὄντες πρὸς τὸ μετανίστασθαι· ὅ ἐστιν, οὐ χαλεπῶς ἀνίσταντο, ἀλλ’ εὐχερῶς δηλονότι ABFm ʃ ὁ δὲ νοῦς ἀντιπίπτοντος λόγου. ἵνα γὰρ μή τις εἴποι· καὶ πόθεν ἔμελλον εὐπορεῖν τροφῆς ἀπολείποντες εὐχερῶς τὰς πατρίδας; φησὶν ὅτι ἐνόμιζεν ἕκαστος τῆς ἀναγκαίου τροφῆς ἐπικρατεῖν καὶ ἐπιτυγχάνειν ὁποιδήπου γένοιτο γῆς AB ἀποζῆν : ἀποζῆν ἐστι τὸ εὐτελῶς ζῆν, ζῆν δὲ τὸ μετὰ τρυφῆς ζῆν. λέγει δὲ τὴν ἐφήμερον τροφήν ABFG ʃ ἀποζῆν τὸ τὴν ἐφήμερον καὶ ἀρκοῦσαν ἔχειν τροφήν Patm. ʃ μετρίως ζῆν. περιουσίαν : περιουσία ἐστὶν ἡ περιττὴ οὐσία, οὐσία δὲ ἡ σύμμετρος ABF οὐδὲ γῆν φυτεύοντες : ἀλλὰ μόνον σπείροντες ABF ἄδηλον ὄν : ἀντὶ τοῦ ἀδήλου ὄντος. Ἀττικὸν δὲ τὸ σχῆμα f ἀναγκαίου : σημείωσαι τὸ σχῆμα· ἔδει γὰρ εἰπεῖν ἀναγκαίας ABm ʃ Ἀττικὸν ἀντὶ τοῦ τῆς ἀναγκαίας g τῇ ἄλλῃ παρασκευῇ : τῇ ὁπλικῇ ABF τὰς μεταβολὰς τῶν οἰκητόρων εἶχεν : τὸ εἶχεν ἀντὶ τοῦ ἐδυστύχει καὶ ἐνόσει· ὁ δὲ Ἄντυλλος ἐξηλλάχθαι λέγει τὴν φράσιν ἀντὶ τοῦ μετέβαλλε τοὺς οἰκήτορας ABF ἥ τε νῦν Θεσσαλία καλουμένη : πρότερον γὰρ Ἠμαθία ἐκαλεῖτο BFg ʃ Αἱμονία B τὰ πολλὰ : ἀντὶ τοῦ πάντα· εἴωθε δὲ τοῦτο ποιεῖν ὁ Θουκυδίδης Bg ὅσα ἦν κράτιστα : ὅση ἦν ἀρίστη.[5]
1 2 4 αἵ τε δυνάμεις : τὰ στρατεύματα. τισὶ ἐγγιγνόμεναι : τὸ σχῆμα ὑπερβιβασμὸς ἀντὶ τοῦ ἔν τισι γινόμεναι B στάσεις ἐνεποίουν ? : ἠξίουν γὰρ αὐτῶν ἄρχειν οἱ δυνατώτεροι AB τὴν γοῦν Ἀττικὴν κτ ἑ.
1 2 5 : ἡ σύνταξις ἐν ὑπερβατῷ· τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον ἀστασίαστον εἶναι διὰ τὸ λεπτόγεων ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἢ οὕτως· τὴν γοῦν Ἀττικὴν ἐκ παλαιοῦ χρόνου ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἀστασίαστον οὖσαν διὰ τὸ λεπτόγεων AB ἐκ τοῦ ἐπὶ πλεῖστον : ἐξ ἀρχῆς. οὖσαν : ἀντὶ τοῦ εἶναι AB οἱ αὐτοὶ αἰεί : τῷ γένει δηλονότι· οὐ γὰρ ἦσαν ἀθάνατοι ABg παράδειγμα : ἀντὶ τοῦ σημεῖον ABFG ʃ ἀπόδειξις g παράδειγμα κτ ἑ.[5]
1 2 6 : διχῶς ὁ νοῦς· οἱ μὲν οὕτως· σημεῖον δὲ τοῦ τὴν Ἀττικὴν ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς οἰκεῖν τὸ κατὰ μὲν τὰ ἄλλα πράγματα μὴ αὐξηθῆναι, οἷον πλοῦτον καὶ ὅπλα, κατὰ δὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀνδρῶν μεγάλην γενέσθαι· ἄλλοι δὲ οὕτως· σημεῖον δέ μοι ἔστω παντὸς τοῦ προειρημένου λόγου, τοῦ τὰς ἀρίστας τῶν γῶν μεταβάλλειν τοὺς οἰκήτορας, τὸ τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὰ ἄλλα αὑτῆς μέρη μὴ ὁμοίως τῇ Ἀττικῇ αὐξηθῆναι τῷ πλήθει τῶν ἀνδρῶν ABf ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος κτ ἑ. : ἡ σύνταξις οὕτως· ἐκ γὰρ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐκπίπτοντες οἱ δυνατώτατοι παρ’ Ἀθηναίους ἀνεχώρουν ὡς βεβαίας οὔσης τῆς οἰκήσεως AB πολέμῳ ἢ στάσει : πόλεμος ὁ τῶν ἀλλοτρίων, στάσις ἡ ἐμφύλιος ABg οἱ δυνατώτατοι : οἷον Ἡρακλεῖδαι καὶ Μεσσηνίων οἱ περὶ Μέλανθον AB πολῖται γιγνόμενοι : οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι τὸ παλαιὸν εὐθὺς μετεδίδοσαν πολιτείας, ὕστερον δὲ οὐκέτι, διὰ τὸ πλῆθος ABG ἐς Ἰωνίαν : τοὺς μετὰ Νηλέως τοῦ Κόδρου λέγει· καὶ γὰρ τὰ ῥηθέντα ταὐτὸ βούλονται λέγειν ὅτι ἀσθενὴς ἦν ἡ Ἑλλὰς τὴν ἀρχήν AB ʃ τὸ σχῆμα προληπτικόν. προληπτικὸν δέ ἐστι σχῆμα, ὅταν τὸ συμβὰν ὕστερον προλαβόντες καλέσωμεν. ὃ γὰρ συνέβη μετὰ τὴν οἴκησιν τῶν ἀνδρῶν (λέγω δὲ τὸ κληθῆναι Ἰωνίαν), τοῦτο αὐτὴν προσηγόρευσε πρὶν ἐκπεμφθῆναι τοὺς ἄνδρας, προδιδοὺς καὶ προχαριζόμενος τὴν προσηγορίαν ταύτην τῇ χώρᾳ. οὐ γὰρ οὔσης πρὸ τούτου τῆς Ἰωνίας ἀπέστειλαν ἐκεῖσε τὸν ὄχλον οἱ Ἀθηναῖοι, ἐφ’ ᾧ κτίσαι καὶ οἰκῆσαι τὴν γῆν, καὶ οἱ πεμφθέντες κατοικῆσαι οὕτω καλεῖσθαι τὴν χώραν παρεσκεύασαν ὕστερον. τοῦτο δὲ καὶ Ἀριστείδης ἐν τῷ Παναθηναϊκῷ (p. 169 Canter.) ἐποίησεν εἰπών· λυσαμένη τὴν ζώνην ἐν Ζωστῆρι τῆς Ἀττικῆς. ὁ δὲ νοῦς οὕτως· πολλῶν καταφευγόντων εἰς τὴν Ἀττικὴν διὰ τὸ ἀσφαλὲς εἶναι τὸ χωρίον τοσοῦτον ἐγένετο πλῆθος, ὥστε τῆς Ἀττικῆς στενοχωρουμένης καὶ μὴ οὔσης ἱκανῆς τρέφειν τὸν ὄχλον ἀνάγκη γέγονε μερίσαι τὸ πλῆθος καὶ εἰς ἀποικίαν ἐκπέμψαι. οὗτος δὲ προληπτικῶς χρησάμενος εἶπεν· εἰς Ἰωνίαν ἔπεμψαν ABFGM ʃ τὴν νῦν δηλονότι καλουμένην Ἰωνίαν ἀπ’ Ἴωνος τοῦ τῆς ἀποικίας ἡγησαμένου υἱοῦ Ἀπόλλωνος g οὐχ ἥκιστα : ἀντὶ τοῦ μάλιστα.[35]
1 3 2 εἶχεν : ἀντὶ τοῦ ἔχειν ABF Δευκαλίωνος : Ἑκαταῖος ἱστορεῖ ὅτι Δευκαλίων τρεῖς παῖδας ἔσχε, Πρόνοον, Ὀρεσθέα καὶ Μαραθώνιον, Προνόου δὲ τὸν Ἕλληνά φησι γενέσθαι ABG καὶ πάνυ οὐδὲ εἶναι : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως εἶναι ABFG εἶναι .. . παρέχεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δοκεῖ μοι ABF ἄλλα τε : οἷον Θεσσαλοί, Βοιωτοί, Ἀργεῖοι ABFG ἐπὶ πλεῖστον : ἢ ἐπὶ πλεῖστον μέρος τῆς Ἑλλάδος ἢ ἐπὶ πλεῖστον χρόνον ἐκλήθησαν Πελασγοί ABFG ἀ φ ’ ἑαυτῶν τὴν ἐπωνυμίαν παρέχεσθαι : καλεῖσθαι δηλονότι Πελασγούς g ʃ τουτέστι τοῖς ἰδίοις ὀνόμασιν ἐχρῶντο. τῶν παίδων αὐτοῦ : Ἕλληνος παῖδες Δῶρος, Ξοῦθος, Αἴολος, ὥς φησι καὶ Ἡσίοδος (fragm. 27, 2 ed. Rzach.)· Δῶρόν τε Ξοῦθόν τε καὶ Αἴολον ἱππιοχάρμην ABFGM ἐπαγομένων : ἀμφίβολον τίς τίνα ἐπηγάγετο, πότερον οἱ Ἕλληνος παῖδες τοὺς ἄλλους ἢ οἱ ἄλλοι τούτους ABFM ὠφελίᾳ : ὠφέλειαν εἴωθεν ὁ Θουκυδίδης τὴν συμμαχίαν καλεῖν ABF κα θ ’ ἑκάστους : κατὰ μέρος, οὐ πάντας ὁμοῦ AFG ἤδη : ἀντὶ τοῦ πάνυ AB ʃ ἀντὶ τοῦ δή F τῇ ὁμιλίᾳ : ὁμιλίαν τὴν διάλεξιν, οὐ τὴν συναναστροφήν, ὡς ἑξῆς ἐρεῖ· ξυνίεσαν γὰρ ἀλλήλων ἀντὶ τοῦ ἤκουον ABGM οὐκ ἀπὸ γραφῆς καὶ δόξης ἁπάντων, ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν ἐπιχωρίων ὁμιλίας. πολλοῦ γε χρόνου : οὕτως λέγουσιν οἱ Ἀττικοί· πολλῶν ἡμερῶν οὐκ εἶδόν σε, ἀντὶ τοῦ ἐν πολλαῖς ἡμέραις ABFM ʃ ἐκ g ἐκνικῆσαι : ἀντὶ τοῦ ἐπικρατῆσαι· τὸ δὲ πᾶσι κατὰ πάντων· καὶ τὸ πολλοῦ γε χρόνου ἀντὶ τοῦ ἐν πολλῷ χρόνῳ Ἀττικῶς, οἷον ἐν πολλῷ γε μέντοι χρόνῳ οὐκ ἐδύνατο καὶ ἅπασιν ἐκνικῆσαι τὸ ὄνομα τοῦτο, ἀλλ’ ἐν πάνυ πλείστῳ χρόνῳ ABFM ʃ τελείως ἐπικρατῆσαι· τὸ καλεῖσθαι Ἕλληνας. ὕστερος : οὕτως ἐν ἑτέρῳ, καὶ καλῶς γέγραπται· τὸ πολλῷ γὰρ ἀρκεῖ ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ τὸ ὕστερον πλεονάζει· τὸ δὲ ὕστερος ἐπὶ τοῦ Ὁμήρου λεγόμενον ἔχει τὴν ἀκολουθίαν τοῦ λόγου σαφῆ.[25]
1 3 3 οὐδαμοῦ κτἑ.: τὸ γὰρ (Β 520) „Ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιοὺσ“ νενόθευται ABFG οὐδὲ βαρβάρους εἴρηκε : τὸ γὰρ (Β 867) βαρβαροφώνων Καρῶν νενόθευται ABFG Ἕλληνάς πω : τὸ πω παρέλκει BF ἀντίπαλον : ἀντίπαλον καὶ τὸ ἴσον καὶ τὸ πολέμιον ABFG ʃ ἀντίκειται γὰρ τῷ Ἕλλην τὸ βάρβαρος ABFG οἱ δ ’ οὖν · ἐπανάληψις BFG τὸ δὲ ἑξῆς, οἱ Ἕλληνες ὡς ἕκαστοι καὶ ξύμπαντες ὕστερον κληθέντες Ἕλληνες.[10]
1 3 5 θαλάσσῃ ἤδη πλείω χρώμενοι : ἀντὶ τοῦ ἐμπορευόμενοι ABFG ξυνῆλθον : ἀντὶ τοῦ συνεστράτευσαν· δεῖ δὲ προσθεῖναι τὴν εἰς· οἷον ἀλλὰ καὶ εἰς ταύτην τὴν στρατιὰν συνῆλθον ABFG Μίνως γὰρ παλαίτατος : διὰ τριῶν συγκρίσεων δείκνυσι τὰ πρὸ τῶν Πελοποννησιακῶν ἀσθενῆ, ἀφ’ οὗ ἄνθρωποι μέχρι Μίνω, καὶ ἀπὸ τούτου μέχρι τῶν Τρωικῶν, καὶ ἀπὸ τῶν Τρωικῶν μέχρι αὑτοῦ.
1 4 1 τινὲς δ’ οὐκ ἐντεῦθεν, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ, φαίνεται γὰρ ἡ νῦν Ἑλλάς, πρώτην λέγουσι σύγκρισιν A (marg.) a (interl.) BFGM ὧν : τὸ ὧν ἀντὶ τοῦ ἐκείνων 〈ὧν〉 ABF ναυτικόν : στρατὸν δηλονότι AB ʃ στρατὸν ἢ στράτευμα g τῆς νῦν Ἑλληνικῆς θαλάσσης : πρότερον γὰρ Καρικὴ ἐκαλεῖτο ἡ θάλασσα ABFG ʃ θάλασσα διὰ τῶν δύο σς ὁ Θουκυδίδης χαίρει· οἱ δὲ ῥήτορες θάλαττά φασιν ABF ἐπὶ πλεῖστον : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολὺ μέρος, ὅ ἐστιν, ἐπὶ πολὺ μέρος αὐτῆς ἐκράτησεν· ἢ τὸ ἐπὶ πλεῖστον ἀντὶ τοῦ πάνυ ABFG Κυκλάδων : Κυκλάδες αἱ νῆσοι αὗται λέγονται παρὰ τὸ ἐν μέσῳ ἔχειν τὴν Δῆλον τὴν ἱερὰν τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ κύκλον τινὰ περὶ αὐτὴν μιμεῖσθαι. εἰσὶ δὲ κατά τινας ιεʹ αὗται· Πάρος, Ἄνδρος, Ἴκαρος, Σκῦρος, Ῥήνεια, Ῥήνη, Δῆλος, Νάξος, Σίφνος, Κέως, Μύκωνος, Τῆνος, Κύθνος, Ἄμοργος, Σέριφος· κατὰ δέ τινας ιβʹ, πλὴν Ῥήνης καὶ Σκύρου καὶ Ἰκάρου, μᾶλλον δὲ πλὴν Ῥήνης καὶ Σκύρου καὶ Ἀμόργου ABFG πρῶτος : ὑπακουστέον Ἑλλήνων g ἐγκαταστήσας : πονήσας κατὰ μέρος, οὐ πάντας ὁμοῦ. τό τε λῃστικόν : τὸ μὲν ἐκτὸς τοῦ ρ σημαίνει τὸ σύστημα τῶν λῃστῶν, τὸ δὲ μετὰ τοῦ ρ τὸ κτῆμα τῶν λῃστῶν ABF εἰκός : τὸ ἐοικὸς τὸ ὀφειλόμενον AB τοῦ τὰς προσόδους μᾶλλον ἰέναι αὐτῷ : ἡ γὰρ μὴ λῃστευομένη πλείους φέρει τὰς προσόδους ABF ʃ λείπει ἡ ὑπέρ· ὑπὲρ τοῦ τὰς προσόδους προσιέναι καὶ προσφέρεσθαι αὐτῷ ABF Οἱ γὰρ Ἕλληνες : τὴν αἰτίαν τοῦ λῃστεύειν ἐπάγει νῦν AB τῇ ἠπείρῳ : ἤπειρος τριχῶς λέγεται· ἡ πᾶσα γῆ, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς θαλάσσης, καὶ ἡ Ἀσία κατ’ ἐξοχὴν καὶ μέρος τι τῆς Ἑλλάδος περὶ Κεφαληνίαν ABGM οὐ τῶν ἀδυνατωτάτων : ἀλλὰ τῶν δυνατωτάτων ABF ʃ ἀντιλέγει, ἐπειδὴ εἶπεν τοὺς ἐνδοξοτάτους λῃστεύοντας· λύει ὅτι [τοῦτ]ο ἐποίησαν ἕνεκεν τοῦ φυλάττειν τὰ ἑαυτῶν ἀσφαλῶς Vindob.[5]
1 5 1 πόλεσιν ἀτειχίστοις : εἶπε γὰρ (2, 2) ἀτειχίστων ὄντων ABF κατὰ κώμας οἰκουμέναις : ὥσπερ ἦν ἡ Ἀττικὴ πάλαι, κατὰ κώμας οἰκουμένη ABF ἥρπαζον : ἐλῄστευον, ἀπὸ τοῦ ἁρπάζειν ἐβίουν. τὸν πλεῖστον τοῦ βίου : οὕτω Θουκυδίδης, καὶ τὸν πλεῖστον τοῦ χρόνου ABF οὐκ ἔχοντός πω αἰσχύνην τούτου τοῦ ἔργου : ἤγουν οὐκ αἰσχροῦ νομιζομένου τοῦ λῃστεύειν. καλῶς τοῦτο δρᾶν : καλῶς ἀντὶ τοῦ εὐσεβῶς καὶ φιλανθρώπως· οὔτε γὰρ βοῦν ἀροτῆρα ἐλεηλάτουν ἢ ἔκλεπτον, οὔτε νυκτὸς οὔτε μετὰ φόνων ἐποίουν τὴν λῃστείαν ABF οἱ παλαιοὶ κτ ἑ.[10]
1 5 2 : Ὅμηρος (γ 73)· οἷά τε ληϊστῆρες ὑπεὶρ ἅλα τοί τ’ ἀλόονται ABF οὐκ ὀνειδιζόντων : τῶν ἐρωτωμένων ἢ τῶν ἐρωτώντων· διχῶς γὰρ ὁ νοῦς ABF σιδηροφορεῖσθαι : ἀντὶ τοῦ σιδηροφορεῖν ABFG ξυνήθη τὴν δίαιταν με θ ’ ὅπλων ἐποιήσαντο : ὅθεν καὶ τὰς μαχαίρας μαυλίας ἐκάλουν, διὰ τὸ ὁμοῦ αὐλίζεσθαι, οἷον ὁμαυλίας ABFG ἐν τοῖς : ἐν τούτοις, ποιητικῶς· ὑπερβιβάζεται γὰρ ὁ δέ ABFM ἀνειμένῃ : τρυφηλῇ καὶ ἀνθηρᾷ ABFGM ἐς τὸ τρυφερώτερον μετέστησαν : ἀντὶ τοῦ μετέστησαν εἰς τρυφῶσαν δίαιταν τὸν σίδηρον καταθέμενοι οἱ πρεσβύτεροι αὐτοῖς τῶν εὐδαιμόνων : ἀντίπτωσίς ἐστιν, οἱ εὐδαίμονες τῶν πρεσβυτέρων ABFf διὰ τὸ ἁβροδίαιτον : ὑπερβατόν, διὰ τὸ ἁβροδίαιτον χιτῶνας λινοῦς φοροῦντες ABF οὐ πολὺς χρόνος κτ ἑ.[5]
1 6 3 : οὐ πολὺς χρόνος ἀφ’ οὗ ἐπαύσαντο φοροῦντες χιτῶνας λινοῦς καὶ τέττιγας χρυσοῦς ἐξαρτῶντες τῶν τριχῶν πλέγματι. χρυσῶν τεττίγων : ἐνήλλαξε τὴν πτῶσιν, ἀντὶ τοῦ χρυσοῦς τέττιγας. ἐφόρουν δὲ τέττιγας διὰ τὸ μουσικὸν ἢ διὰ τὸ αὐτόχθονες εἶναι· καὶ γὰρ τὸ ζῶον γηγενές ἐστιν ABFGM ἐνέρσει (ἐν ἔρσει) κρωβύλον : ἢ ἐν εἰσέρσει ἢ ἐν πλοκῇ. κρώβυλος δέ ἐστιν εἶδος πλέγματος τῶν τριχῶν ἀπὸ ἑκατέρων εἰς ὀξὺ καταλῆγον. ἐκαλεῖτο δὲ τῶν μὲν ἀνδρῶν κρώβυλος, τῶν δὲ γυναικῶν κόρυμβος, τῶν δὲ παίδων σκορπίος ABFGM ʃ ἐν ἀναδέσει, παρὰ τὸ εἴρειν ABFG ʃ κροβῦλον πλέγματος τριχῶν εἶδος· ἔρσις ἡ εἰσβολὴ καὶ τὸ εἰσεῖραι Patm. κρωβύλον : ὃν οἱ ἐπίσημοι ἐφόρουν Ἀθήνησιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔμπροσθεν ἐγκαθήμενον, ὡς δ’ ἄλλοι, ἐπὶ τοῦ τραχήλου, σύμβολον τοῦ γηγενεῖς εἶναι e ʃ ἐμπλοκὴ ἀπὸ τοῦ μετώπου ἐπὶ κορυφὴν ἀνηγμένη e ἀναδούμενοι : ἀναπλεκόμενοι, ἀναδεσμεύοντες f σκευή : σημείωσαι τὸ σκευὴ ἐπὶ τῆς ἐσθῆτος G μετρίᾳ : μετρίᾳ τῇ ἀπὸ τῆς ἐρέας· μέση γὰρ τοῦ σιδηροφορεῖν καὶ τοῦ λινοῦ GM καὶ ἐς τὸν νῦν τρόπον : λείπει τὸ τῇ, ἵν’ ᾖ καὶ τῇ ἐς τὸν νῦν τρόπον ABFG πρῶτοι Λακεδαιμόνιοι κτ ἑ.[20]
1 6 4 : 〈ὑπερβατόν〉· πρῶτοι Λακεδαιμόνιοι οἱ τὰ μείζω κεκτημένοι μετρίᾳ ἐσθῆτι ἐχρήσαντο καὶ ἐς τὰ ἄλλα τοῖς πολλοῖς ὁμοδίαιτοι κατέστησαν τοὺς πολλοὺς : τοὺς πένητας ABFG οἱ τὰ μείζω κεκτημένοι : οἱ πλούσιοι ABFG ἐγυμνώθησάν κτ ἑ.[5]
1 6 5 : ταῦτα ὡς ἐν παρεκβάσει εἴρηται ABFGM ἐγυμνώθησάν τε πρῶτοι : ἐν τοῖς ἀγῶσι δηλονότι· καὶ γὰρ περὶ τὰ αἰδοῖα ἐζώννυντο οἱ παλαιοί. Ὅμηρος (ς 30)· ζῶσαι νῦν, ἵνα. ABFG ʃ ἀπὸ Ὀρσίππου Μεγαρέως ἐγυμνώθησαν ἐν τοῖς ἀγῶσιν, ὡς δηλοῖ καὶ τὸ εἰς αὐτὸν ἐπίγραμμα (Anthol. Palat. app. 272)· Ὀρσίππῳ Μεγαρεῖ μεγαλόφρονι τῇδ’ ἀρίδηλον μνῆμα θέσαν φάμᾳ Δελφίδι πειθόμενοι· πρῶτός θ’ Ἑλλήνων ἐν Ὀλυμπίᾳ ἐστεφανώθη γυμνὸς ζωννυμένων τῶν πρὶν ἐνὶ σταδίῳ. ABFGM ʃ ἰστέον ὅτι τὰ περὶ τῶν Λακεδαιμονίων οὐκ ἀσθένειαν τῶν ἀρχαίων παραδίδωσιν (ἀδιάφορον γὰρ τὸ γυμνοὺς ἢ ἐζωσμένους ἀγωνίζεσθαι πρὸς δύναμιν), ἀλλὰ μόνον ὅτι ὁμοίως διῃτῶντο τοῖς βαρβάροις ABFGM λίπα : τὸ λίπα Ὅμηρος ἐπιθετικῶς λέγει τὸ ἔλαιον, οὗτος δὲ οὕτως αὐτὸ ὀνομάζει ABFGM μετὰ τοῦ γυμνάζεσθαι : ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ γυμνάζεσθαι ABFG ἔτι δὲ καὶ κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· ἔτι δὲ καὶ ἐν τοῖς βαρβάροις, καὶ μάλιστα τοῖς Ἀσιανοῖς, οἷς νῦν πυγμῆς καὶ πάλης ἆθλα τίθεται ABF ἐν τοῖς βαρβάροις ἔστιν οἷς : ἔν τισι τῶν βαρβάρων. ἆθλα : ἆθλος ὁ ἀγών, ἀρσενικῶς· ἆθλον τὸ ἔπαθλον, οὐδετέρως ABFM ἔπαθλα g περιουσίας μᾶλλον ἔχουσαι : ἀδείας τυχοῦσαι τοῦ πλεῖν.[20]
1 7 1 ἡ δὲ σύγκρισις πρὸς τοὺς ἀρχαίους ABF ʃ ὥστε φ[άναι ὡς περιο]υσία μᾶλλον ἦν τὰ τότε χρήματα οὐκ εἰς τροφὴν μόνον αὐτα[ρκοῦντα· περιο]υσία γὰρ λέγεται ἡ μετὰ τὰ ἀναγκαῖα περιττότης χρημάτων Vindob. τείχεσιν ἐκτίζοντο : λείπει ἡ σύν G ἵνα ᾖ σὺν τείχεσιν ἐκτίζοντο. προσοίκους : τὸ πρόσοικος ἐπὶ πόλεως οἰκειότερον μᾶλλον τοῦ ὅμορος· ἐπὶ γὰρ ὅρων τοῦτο λαμβάνεται. διὰ τὴν λῃστείαν : διὰ τὸ ληστεύεσθαι. ἀντισχοῦσαι : μετὰ μάχης ἐναντιωθεῖσαι. ἀντισχοῦσαν ? : τὴν ληστείαν δηλονότι ABF ἔφερον : τὸ ἔφερον ἀντὶ τοῦ ἐλῄστευον, ἔβλαπτον καὶ Ἡρόδοτος ABFG ἔφερον κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· τῶν ἄλλων ὅσοι κάτω ᾤκουν, ὄντες οὐ θαλάσσιοι, ἔφερον ἀλλήλους ABF κάτω : ἤτοι ἐγγὺς τῆς θαλάσσης οὐχ ἧσσον : ἀντὶ τοῦ λίαν ABF Κᾶρές τε ὄντες καὶ Φοίνικες : ἵνα μὴ διαβάλῃ τὸ Ἑλληνικόν, εἶπε Κᾶρας καὶ Φοίνικας ABFM οὗτοι γὰρ δὴ : τὸ σχῆμα προαναφώνησις ABFM ὑπὲρ ἥμισυ : οὐ τῶν Ἑλλήνων ὑπὲρ ἥμισυ, ἀλλὰ τῶν Φοινίκων· οἱ γὰρ Ἕλληνες ἔκαιον τὰ σώματα ABFM Κᾶρες ἐφάνησαν κτ ἑ.[5]
1 8 1 : οἱ Κᾶρες πρῶτοι εὗρον τοὺς ὀμφαλοὺς τῶν ἀσπίδων καὶ τοὺς λόφους. τοῖς οὖν ἀποθνήσκουσι συνέθαπτον ἀσπιδίσκιον μικρὸν καὶ λόφον, σημεῖον τῆς εὑρέσεως· καὶ ἐκ τούτου ἐγνωρίζοντο οἱ Κᾶρες. οἱ δὲ Φοίνικες ἐκ τοῦ τρόπου τῆς ταφῆς· τῶν ἄλλων γὰρ ἐπ’ ἀνατολὰς ποιούντων ὁρᾶν τοὺς νεκρούς, οἱ Φοίνικες ἐξεπίτηδες ἐπὶ δύσιν ABFGM καταστάντος δὲ τοῦ Μίνω ναυτικοῦ : τὸ σχῆμα ἐπανάληψις· τὸ δὲ Μίνω Ἀττικόν ABF ἀνέστησαν : ἀντὶ τοῦ ἀνάστατοι ἐγένοντο ABFG οἱ παρὰ θάλασσαν ἄνθρωποι κτ ἑ.[10]
1 8 3 : πανταχοῦ τοὺς παρὰ θάλασσαν ἀνθρώπους εὐπορωτέρους λέγει εἶναι ABF τείχη περιεβάλοντο : καὶ τοῦτο τῆς ἐπαναλήψεως· προεῖπε γὰρ τείχεσιν ἐκτίζοντο ABFM τούτῳ τῷ τρόπῳ : τῷ δυνατῷ καὶ εὐπόρῳ ABFg.
1 9 1 Ἀγαμέμνων κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· Ἀγαμέμνων τέ μοι δοκεῖ τὸν στόλον ἀγεῖραι ABF ʃ post lacunam περὶ σχημάτων σεμνότατος g λέγουσι δέ : ὁ νοῦς τοιοῦτος· λέγουσι δὲ καὶ οἱ τὰ Πελοποννησίων μνήμῃ σαφέστατα δεδεγμένοι, ἵν’ ᾖ ἐπίρρημα τὸ σαφέστατα ABFG ʃ ἔστι δὲ τοῦτο κεφάλαιον κζʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog.
1 9 2 Rhet. Gr. II 449) G Πέλοπά τε πρῶτον : τὸ ἑξῆς οὕτως· Πέλοπά τε πρῶτον, ἐπηλύτην ὄντα, ὅμως σχεῖν. τὸ πρῶτον πρὸς τὸ πλήθει χρημάτων ABFM τὴν ἐπωνυμίαν : Ἀπία γὰρ τὸ πρῶτον ἐκαλεῖτο. Ὅμηρος (Α 270)· Τηλόθεν ἐξ Ἀπίης γαίης. Πελοπόννησος γὰρ νῦν καλεῖται ABFGMc ἐπιλύτην ὄντα (lemma): ἐπιλύτης ὁ ξένος καὶ οἱονεὶ ἔπιλυς Patm. καὶ ὕστερον : ἀπὸ κοινοῦ τὸ λέγουσι ABF τοῖς ἐκγόνοις : Ἀτρεῖ, Ἀγαμέμνονι GM ξυνενεχθῆναι : ἀντὶ τοῦ εὐτυχηθῆναι ἢ συναχθῆναι ABFc ʃ ἀντὶ τοῦ συμβῆναι, συνελθεῖν τοῦτο τὸ ὄνομα g ὑπὸ Ἡρακλειδῶν : οὐχ ὅτι ὑπ’ αὐτῶν μόνων ἐφονεύθη, ἀλλ’ ὅτι δι’ αὐτούς ABFMcg μητρὸς ἀδελφοῦ : Ἀστυδάμεια, μήτηρ Εὐρυσθέως, ἀδελφὴ Ἀτρέως ABFMg αὐτόν : τὸν Ἀτρέα ABFG τὸν πατέρα : τὸν Πέλοπα ABFG διὰ τὸν Χρυσίππου θάνατον : ὁ γὰρ Πέλοψ τὸν Χρύσιππον τὸν υἱὸν ἀνεῖλεν· ὁ δὲ Ἀτρεὺς φοβούμενος μὴ τὸ αὐτὸ πάθῃ ἔφυγεν ABFGM ʃ τοῦτον γὰρ ἀδελφὸν αὐτοῦ ὄντα ἀπέκτεινε g ἀνεχώρησεν : ἀντὶ τοῦ ὑπέστρεψεν ABFG ʃ ἀντὶ τοῦ ἐπανῆλθεν τεθεραπευκότα : χρήμασι δηλονότι ABFGM τῶν Περσειδῶν τοὺς Πελοπίδας : Ὅμηρος (Τ 123)· Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο. ὁ δὲ Ἀτρεὺς Πελοπίδης ABFGM ἅ : τὰ δύο σκῆπτρα ABFG χάριτι : Ὅμηρος (ε 307)· χάριν Ἀτρείδῃσι φέροντες ABFGMc ναυσί τε : λείπει 〈ἡ〉 σύν, 〈ἵν’ ᾖ σὺν〉 ναυσί τε ABG καὶ Ἀρκάσι προσπαρασχών : τὸ ἑξῆς· πρὸς δὲ καὶ Ἀρκάσι παρασχών ABFM ἱκανός : διὰ τοῦ ἱκανός τὸ ἀξιόπιστον τοῦ ποιητοῦ παρέστησεν.[5]
1 9 4 οὐκ ἂν οὖν νήσων κτ ἑ. : συλλογισμὸς τὸ σχῆμα ABFGM ʃ Ἀγαμέμνων ἦρχε μὲν τοῦ Ἄργους καὶ τῶν περὶ αὐτὸ νήσων, ἐπέκεινα δὲ τῶν ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Ἄργους νήσων ἦρχε καὶ ἑτέρων νήσων πολλῶν, αἳ οὐκ ἂν ἦσαν πολλαί, εἰ μὴ ναυτικὸν εἶχεν ὁ Ἀγαμέμνων, δι’ οὗ τούτων κρατεῖν ἠδύνατο. ταύτῃ τῇ στρατείᾳ : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ ταύτης (λέγει δὲ τῆς Τρωικῆς)· εἰ γὰρ τὰ οὕτως ὑμνούμενα εὐτελῆ ἦν, πόσῳ μᾶλλον τὰ πρὸ αὐτῶν; ABFGM οὐκ ἀκριβεῖ : οὐ γάρ ἐστιν ἀκριβὲς σημεῖον τὸ ἐκ τῶν τόπων τὰς δυνάμεις τῶν ἀνθρώπων στοχάζεσθαι ABFM μὴ γενέσθαι : Ἀττικῶς τὸ μὴ ἐνταῦθα παρέλκεται ABFc Λακεδαιμονίων γὰρ κτ ἑ.[5]
1 10 2 : τὸ σχῆμα κατὰ ὑπόθεσιν. καταρᾶται δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις λεληθότως ABF ἡ πόλις : ἡ μητρόπολις, ἡ Σπάρτη ABF λειφθείη δὲ τά τε ἱερά : εὐσεβῶς λέγει τὰ ἱερά ABF τῆς κατασκευῆς : τῶν κτισμάτων. Πελοποννήσου τῶν πέντε : Πελοποννήσου αἱ πέντε μοῖραι Λακωνική, Ἀρκαδική, Ἀργολική, Μεσσηνιακὴ καὶ τῆς Ἤλιδος. ἀποθανόντος δὲ τοῦ Κρεσφόντου ἔσχον τὴν Μεσσηνιακὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGM τὰς δύο μοίρας : Λακωνικὴν καὶ Μεσσηνιακὴν ABFGM τῆς τε ξυμπάσης ἡγοῦνται : ἰστέον ὅτι καὶ τῆς Ἀργολικῆς οὐκ ἦρξαν, ἀλλὰ συνεκδρομικῶς εἶπεν ABFGM ὅμως δὲ κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὅμως δὲ φαίνοιτ’ ἂν ὑποδεεστέρα πόλεως καὶ εὐτελοῦς καὶ οὔτε συνοικισθείσης καὶ τὰ ἑξῆς ABFGM πολυτελέσι : πολυδαπάνοις· τέλος γὰρ τὸ ἀνάλωμα ABFGM Ἀθηναίων δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο παθόντων : ἐξ ὑποθέσεώς φησι περὶ Λακεδαιμονίων τὸ εἰ ἡ πόλις αὐτῶν ἐρημωθείη καὶ τὰ ἱερὰ λειφθείη· ἐπεὶ πῶς ἂν περὶ Ἀθηνῶν, Ἀθηναῖος ὤν, καταρώμενος τὸ αὐτὸ εἰρήκει; ὥστε μάτην ἡ παραγραφὴ τέθειται, ὅτι λεληθότως ἐπαρᾶται τοῖς Λακεδαιμονίοις· ἀλλότριον γὰρ τοῦτο τῆς συγγραφέως ἴσμεν προθέσεως ἢ ἔστιν : τὸ ἢ συγκριτικὸν ἀντὶ τοῦ ἤπερ ABFM ʃ ἡ διάνοια· ἐρημωθείσης τῆς μὲν τῶν Λακεδαιμονίων πόλεως, μείων φαίνοιτ’ ἂν ἡ δύναμις γεγονέναι τοῖς ἔπειτα· τῆς δὲ τῶν Ἀθηναίων, μείζων ἢ νῦν ἐστιν. κἀνταῦθα : τὰ κατὰ Μυκήνην καὶ τὸν στόλον τὸν εἰς Τροίαν BFM ʃ ἐν τῇ καθαιρέσει (?) G ᾓν : ἥντινα στρατιάν ABFG πεποίηκε : ἐπιτηδείως εἶπε τὸν ποιητὴν πεποιηκέναι, ὥσπερ λέγομεν τὸν φιλόσοφον ὅτι ἐφιλοσόφησεν ABFGc ʃ ἰστέον ὅτι ἀπὸ Ἡροδότου (II 53, 116?) τοῦτο ὠφέληται ABF χιλίων καὶ διακοσίων : ἰστέον ὅτι Εὐριπίδης (Androm.[5]
1 10 4 106, El. 2, Or. 352) καὶ Λυκόφρων (210) χιλίας ναῦς λέγουσι τὸν Ἀγαμέμνονα ἀγαγεῖν, ὁ δὲ Ὅμηρος [Β] χιλίας ἑκατὸν ἑξήκοντα ἕξ ABFG τὰς μὲν Βοιωτῶν : τὰς μεγάλας δηλονότι ABFG τὰς δὲ Φιλοκτήτου : τὰς μικρὰς δηλονότι ABFG ἄλλων γοῦν μεγέθους : ἀνδρῶν δηλονότι ABFGc ἐν νεῶν καταλόγῳ : ἔστι γὰρ καὶ ἀνδρῶν παρ’ αὐτῷ κατάλογος ABF αὐτερέται : οἱ αὐτοὶ ἐρέται καὶ στρατιῶται Patm. προσκώπους : τοὺς πρὸς ταῖς κώπαις ναύτας, τοὺς κωπηλάτας ABFGM ʃ πρόσκωποι οἱ πρὸς ταῖς κώπαις ὄντες καὶ οἷον ἐρέττοντες Patm. περίνεως : τοὺς περιττοὺς ἐν τῇ νηῒ ἐπιβάτας, οἷον δούλους ABFGM ʃ τοὺς περιττοὺς καὶ ἔξω τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ πρώτους πλέοντας. ὅθεν καὶ τοὺς κομίζοντάς τινα εἴσθηκε (?) e τῶν μάλιστα ἐν τέλει : οἷον Μηριόνου καὶ Πατρόκλου καὶ τῶν τοιούτων ἐν τέλει ABFGM οὐ δ ’ αὖ τὰ πλοῖα κτ ἑ. : οὐκ ἦν, φησί, σεσανιδωμένα τὰ πλοῖα, ὥστε κάτω μὲν τιθέναι τὰ ὅπλα, αὐτοὺς δὲ ἄνω διάγειν ABFGM λῃστικώτερον : τὰ γὰρ τῶν λῃστῶν πλοῖα οὐκ ἦσαν σεσανιδωμένα, ἀλλὰ κάτω ἐκαθέζοντο διὰ τὸ μὴ φαίνεσθαι ἐπιπλέοντας. ἦν οὖν διὰ τοῦτο κοιλότερα ABFG τὸ μέσον : μέσον τῶν ἑκατὸν εἴκοσι καὶ τῶν πεντήκοντά ἐστιν ὁ πεʹ.[20]
1 10 5 συνάγεται οὖν ὁ τῶν χιλίων διακοσίων νεῶν τῶν ἀνδρῶν ἀριθμὸς μυριάδες δέκα καὶ δισχίλιοι ABFG ὅσον ἡ ἀχρηματία : συγκριτικῶς, ὅτι καὶ τοῦτο κἀκεῖνο.
1 11 1 ἰστέον δὲ ὅτι ηὕρηται ἡ ἀχρηματία ABFM τῆς γὰρ τροφῆς : ζήτει κεφάλαιον ιηʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog. Rhet. Gr. II 437) G αὐτόθεν : ἀπὸ τῆς Τροίας ABFG βιοτεύσειν : τροφὴν ἕξειν. μάχῃ : τῇ τῆς ἀποβάσεως εἰς τὴν ξηρὰν ἀπὸ τῶν νεῶν, ἔνθα ὁ Πρωτεσίλαος πίπτει ABFGM τὸ γὰρ ἔρυμα : ἔρυμα νῦν λέγει οὐχ ὅπερ ἐν τῇ ηʹ (337) λέγει Ὅμηρος γενέσθαι, ἀλλὰ πρότερον μικρότερον διὰ τὰς τῶν βαρβάρων ἐπιδρομάς ABFGM οὐκ ἂν ἐτειχίσαντο : οὐκ ἂν γὰρ συνεχωρήθησαν ABM πρὸς γεωργίαν : ὧν ἡγεῖτο Ἀκάμας καὶ Ἀντίμαχος ABFGM λῃστείαν ? : ὧν ἡγεῖτο Ἀχιλλεύς GMa τοῖς αἰεὶ ὑπολειπομένοις : τοῖς κατὰ καιρόν ABFM διέφερον : ἀντὶ τοῦ ἤνυον, εἰργάζοντο ABFGM ʃ ὑπέμενον, ἐπιμελῶς ἐξήνυον, διήνυον.[10]
1 11 2 ἀλλὰ μέρει τῷ : ἔνιοι συνεγκλίνουσιν, ἀλλὰ μέρει τῳ, ἀντὶ τοῦ μέρει τινι ABF αὐτά γε δὴ ταῦτα : τὰ Τρωικά Ga δηλοῦται : ἐλέγχεται αὐτῶν : τῶν Τρωικῶν AB λόγου : δόξης AB καὶ μετὰ τὰ Τρωικά : τριχῶς διεῖλε τὴν ἀρχαιολογίαν, εἰς τὰ πρὸ τῶν Τρωικῶν, εἰς αὐτὰ τὰ Τρωικά, εἰς τὰ ἐχόμενα αὐτῶν.
1 12 1 καθ’ ἕκαστον δὲ μέρος διπλῆ παράγραφος κεῖται. δηλοῖ δὲ καὶ διὰ τούτων τὴν αἰτίαν, δι’ ἣν τὰ Ἑλληνικὰ καὶ μετὰ τὴν ἅλωσιν ἦν ἀσθενῆ ABMf ἡσυχάσασα αὐξηθῆναι : ἡσυχία γὰρ καὶ αὔξειν ποιεῖ ABMf ἥ τε γὰρ ἀναχώρησις κτ ἑ.[5]
1 12 2 : μηκέτι γὰρ ἐλπίζοντες αὐτοὺς ἐπανελθεῖν ἐπανίσταντο, ἐλθοῦσι δ’ ἐπολέμουν, καὶ οἱ ἡττώμενοι ἐξέπιπτον ABMf ἐνεόχμωσε : νεοχμῶσαι τὸ νεώτερα καὶ καινὰ διαπράξασθαι Patm. ἀ φ ’ ὧν : ἢ πόλεων ἢ στάσεων ABMf ἐκπίπτοντες τὰς πόλεις ἔκτιζον : πολλοὶ γὰρ ἐξέπεσον, οἷον Τεῦκρος μὲν ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἐκβληθεὶς διὰ τὸν Αἴαντα εἰς Κύπρον ἀφίκετο, καὶ Φιλοκτήτης, διὰ τὸν Πάριδος θάνατον τὴν θήλειαν νόσον νοσήσας καὶ μὴ φέρων τὴν αἰσχύνην, ἀπελθὼν ἐκ τῆς πατρίδος ἔκτισε πόλιν ἣν διὰ τὸ πάθος Μαλακίαν ἐκάλεσε, καὶ Διομήδης ὑπὸ Κομήτου ἐκβληθεὶς εἰς τὰς Λιβυρνίδας νήσους ἀφίκετο, καὶ ὁ Μενεσθεύς, ὑπὸ τῶν Θησειδῶν, εἰς Ἰβηρίαν, καὶ ἄλλοι πολλοί ABMf ἐξ Ἄρνης : Ἄρνη πόλις Θεσσαλίας, ἀφ’ ἧς ὠνόμασται κατὰ μετοικίαν καὶ ἡ ἐν Βοιωτίᾳ Ἄρνη· ἡ δὲ Βοιωτικὴ Ἄρνη νῦν Χαιρώνεια καλεῖται ABGM Καδμηΐδα : τὴν Χαιρώνειαν AB ʃ ἐπειδὴ πρότερον Καδμηῒς ἐκαλεῖτο.[10]
1 12 3 ὁ δὲ Ὅμηρος (Β 494, 510) Βοιωτοὺς καλεῖ ἀναχρονισμῷ χρώμενος· ἔσχατος γὰρ τῶν Τρωικῶν ἐστιν BGM ἀποδασμός : μέρος ABG ὀγδοηκοστῷ ἔτει ξὺν Ἡρακλείδαις : οἱ γὰρ Ἡρακλεῖδαι βουλόμενοι κατελθεῖν εἰς Πελοπόννησον ἤροντο τὸν Ἀπόλλωνα· ὁ δὲ αὐτοῖς ἀνεῖλε διὰ τῶν στενῶν εἰσβαλεῖν. οἱ δὲ νομίσαντες τὸν ἰσθμὸν λέγειν αὐτὸν καὶ ἀστοχήσαντες τοῦ χρησμοῦ προσβάλλουσι τοῖς Πελοποννησίοις κατὰ τὸν ἰσθμόν, καὶ ἡττηθέντες ἐποιήσαντο σπονδὰς ὥστε ἑκατὸν ἔτη παραχωρῆσαι τὴν χώραν Πελοποννησίοις. μετὰ δὲ τὰ ἑκατὸν ἔτη πάλιν ἤροντο τὸν Ἀπόλλωνα περὶ τῆς καθόδου· ὁ δὲ ἀνεῖλεν αὖθις διὰ τῶν στενῶν εἰσβαλεῖν. ἀντιλεγόντων δὲ τῶν Δωριέων ὡς καὶ πρότερον εἶεν ἠπατημένοι, εἶπεν ὡς οὐ συνήκατε τὸν χρησμόν· στενὰ γὰρ λέγω τὸν Κρισαῖον κόλπον. οἱ δὲ ἐντεῦθεν ἐπιχειρήσαντες ἔτυχον τῆς καθόδου μετὰ πʹ ἔτη τῶν Τρωικῶν. ἡ δὲ πρώτη εἰσβολὴ πρὸ εἴκοσι ἐτῶν ἦν ABGM ἀποικίας : ἀποικίσαι ἐστὶ κτίσαι πόλιν ἐπ’ ἐρήμοις BMf ἔστινἅ : ἀντὶ τοῦ ἔνια.[20]
1 12 4 λέγει δὲ Ἀμπρακιώτας, Ἀνακτορίους ABGMf Τὰ πολλά : ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ πολύ ABGf τυραννίδες ἐνταῖς πόλεσι καθίσταντο : διὰ τοῦτο δὲ ἦσαν καὶ ταῦτα ἀσθενῆ· ἡ γὰρ τυραννὶς οὐκ ἐᾷ τελέως αὔξειν τὰ πράγματα ABGf τῶν προσόδων μειζόνων γιγνομένων : τὴν αἰτίαν λέγει τῶν τυραννίδων ABGf ἐπὶ ῥητοῖς γέρασι : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ φανεραῖς τιμαῖς, ἐπὶ ὁμολογουμένοις γέρασιν· τοῦτο δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν τυραννίδων· ὁ γὰρ τύραννος νόμον ἔχει τὴν βούλησιν καὶ οὐχὶ τὸ αἴσιον ABGMf πατρικαὶ βασιλεῖαι : ἀπὸ τῶν πατέρων παραλαμβανόμεναι κατὰ διαδοχὴν γένους.[10]
1 13 1 διαφορὰν δὲ λέγει τυραννίδος καὶ βασιλείας, ὡς καὶ οἱ φιλόσοφοι· οἱ δὲ ῥήτορες ἀδιαφόρως καλοῦσιν ABGMf ἀντείχοντο : ἐφρόντιζον καὶ ἀντεποιοῦντο καὶ ἐπεμέλοντο, ἔρωτι δηλονότι χρημάτων ABGM ʃ προσεῖχον αὐτῇ ABf μεταχειρίσαι τὰ περὶ τὰς ναῦς : ἐναλλάξαι, τουτέστιν ἀπὸ πεντηκοντέρων ποιῆσαι τριήρεις ABGMf τριήρεις : ἀπὸ κοινοῦ τὸ λέγονται AB ἔτη δ ’ ἐστὶ κτ ἑ.
1 13 3 : εἰκὸς γοῦν ἐν τῷ τοσούτῳ χρόνῳ πολλὰς ναῦς γενέσθαι ABGMf μάλιστα : ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς ABG ἐς τὴν τελευτὴν τοῦδε τοῦ πολέμου : γνωστέον καὶ ἐντεῦθεν ὅτι ὕστερον συνέγραψεν ὁ Θουκυδίδης τὴν λέξιν τῆς ἱστορίας ABGMf ναυμαχία τε παλαιτάτη : Περιάνδρου τοῦ Κυψέλου τυραννοῦντος Κορινθόθι, διὰ τὸν φόνον Λυκόφρονος τοῦ υἱέος αὐτοῦ, ὃν ἀνεῖλον οἱ Κερκυραῖοι.[5]
1 13 4 ἡ δὲ ἱστορία κατὰ διέξοδον κεῖται παρ’ Ἡροδότῳ (III 53) ABMf μέχρι τοῦ αὐτοῦ χρόνου : ἐς τὴν τελευτὴν δηλονότι τοῦδε τοῦ πολέμου. κτησάμενοι : οὐχ οἱ πάντες, ἀλλ’ οἱ Κορίνθιοι δηλονότι ABGM τὸ λῃστικὸν καθῄρουν : ἐπὶ τοῦ Μίνωός φησιν, ἐφ’ ὅσον ἠδύνατο, τὸ λῃστικὸν καθῄρει· νῦν δὲ τὸ λεῖπον οἱ Κορίνθιοι εἰργάσαντο ABf Ἴωσιν : μετὰ τὴν τῶν Κορινθίων ναυπηγίαν ἡ τῶν Ἰώνων εἰσάγεται περὶ τὸ ναυτικὸν ἐπιμέλεια.[5]
1 13 6 Κύρου : ἡ ἰστορία δήλη ἐν τῇ αʹ Ἡροδότου AB υἱέος : τὸ υἱέος Ἀττικὸν ἀπὸ εὐθείας τῆς υἱεύς AB τῆς τε κα θ ’ ἑαυτούς : τῆς γείτονος· οὐ γὰρ πάσης AB ʃ τῆς περὶ τὴν Ἰωνίαν G Πολυκράτης : ἡ ἱστορία ἐν γʹ Ἡροδότου AB Ῥήνειαν : μία τῶν Κυκλάδων ἡ Ῥήνεια ABG Φωκαῆς : Φωκεῖς οἱ τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ Φωκίδος πόλεως· Φωκαῆς οἱ τῆς Ἰωνίας, ἀπὸ Φωκαίας πόλεως ABGMf Μασσαλίαν οἰκίζοντες : Ἴωνες ὄντες οἱ Φωκαῆς καὶ πολεμούμενοι ὑπὸ Περσῶν, ἀφέντες τὴν Ἰωνίαν ἔπλευσαν ἐπὶ τὴν Ἀφρικὴν τὴν πάλαι Καρχηδόνα καλουμένην· ἀεὶ δὲ ταῖς οἰκιζομέναις αἱ πλησίον ἐναντιοῦνται. ἡ δὲ Μεσσαλία πόλις ἐστὶ τῆς Ἀφρικῆς, Καρχηδὼν δὲ ἡ νῦν Ἀφρική ABGM Δυνατώτατα γὰρ ταῦτα : τὸ Φωκαϊκὸν καὶ τὸ Ἰωνικὸν καὶ τὸ Πολυκράτους ABG πεντηκοντέροις : πεντηκόντερός ἐστι ναῦς ἡ ὑπὸ πεντήκοντα ἐρεσσομένη ABMf ἐξηρτυμένα : ἡτοιμασμένα.[10]
1 14 1 ἐκεῖνα : τὰ κατὰ τὰ Τρωικά Gf πρὸ τῶν Μηδικῶν : Μηδικὰ καλοῦσι τὰ κατὰ τὴν Ξέρξου ἔλασιν ABGM τοῖς τυράννοις : Ἱέρωνι καὶ Γέλωνι G προσδοκίμου ὄντος : διὰ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην ABG αἷσπερ : δι’ ὧνπερ AB ἐναυμάχησαν : ἐν Σαλαμῖνι δηλονότι ABG Ὅμως : καίπερ AB οἱ προσσχόντες αὐτοῖς : οἱ σπουδάσαντες αὐτοῖς καὶ τοῖς ὑπηκόοις AB ʃ οἱ προσχόντες τοῖς ναυτικοῖς Gf ὅσοι : ἢ οἱ καταστρέφοντες ἢ οἱ καταστρεφόμενοι ABGMc 2 ὅσοι μὴ διαρκῆ εἶχον χώραν : οἱ καταστρεφόμενοι τὴν ἀλλοτρίαν, οὗτοι μὴ διαρκῆ χώραν ἔχοντες ἐπέπλεον πρὸς τὰς πορθουμένας πόλεις f ὅσοι καὶ ἐγένοντο : πόλεμοι C 1 καὶ ἐκδήμους στρατείας κτ ἑ.[5]
1 15 2 : τὸ ἑξῆς· καὶ στρατείας ἐκδήμους πολὺ οὐκ ἐξῄεσαν c 1 ʃ οἷον οἱ ἐκδημοῦντες ABGMc 2 f οὐκ ἐξῇσαν : οὐκ ἐξιόντες ἐποίουν οὐ γὰρ ξυνειστήκεσαν κτ ἑ. : αἱ ἐλάττους πόλεις οὐ συνεμάχουν ταῖς μεγάλαις ὑπήκοοι οὖσαι· οὐ γὰρ ὑπήκουον. ἀπὸ τῆς ἴσης : κατ’ ἰσότητα μιγνύμενοι καὶ στρατευόμενοι c 1 ʃ λείπει τὸ συντελείας ABGMc 2 ʃ οἷον ἀπὸ τῆς ἰδίας ἕκαστος οὐσίας τὸ φθάνον ABMc 2 πόλεμον Χαλκιδέων καὶ Ἐρετριῶν : ἐπολέμουν οὗτοι πρὸς ἀλλήλους περὶ τοῦ Ληλαντίου πεδίου ABGc 2 ἑκατέρων : τῶν Χαλκιδέων καὶ Ἐρετριέων.[5]
1 15 3 διέστη : διεσπάσθη, ἀνεχώρησεν, οὐ συνεμάχησεν· οὐ γὰρ λέγει ὅτι ἐμερίσθη, ἀλλὰ μόνοι Χαλκιδεῖς μόνοις Ἐρετριεῦσιν ἐμάχοντο ABMc 2 f Μὴ αὐξηθῆναι : λείπει τὸ τοῦ Gc 2 καὶ Ἴωσι κτ ἑ.[5]
1 16 1 : τὸ ἑξῆς· καὶ Ἴωσι Κῦρος ἐπεστράτευσε Κροῖσον καθελὼν καὶ τὰ ἑξῆς ABGMc 2 f τῶν πραγμάτων : τίνα δὲ ἦσαν τὰ πράγματα G (marg.) ʃ τῶν Περσικῶν ABGc 2 f καὶ ὅσα : ἀπὸ κοινοῦ τὸ καθελοῦσα ABMc 2 καὶ τὰς νήσους : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδούλωσε ABMc 2 f ʃ λέγει δὲ Χίον καὶ Σάμον ABGMc 2 f Ἔς τε τὸ σῶμα : εἰς τὸ φυλάσσειν τὸ ἴδιον σῶμα ABGMc 2 μάλιστα : τὸ μάλιστα ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς λαμβάνει ὁ Θουκυδίδης ABGMc 2 f ʃ τὸ δὲ ὑπερβατὸν οὕτως· τύραννοι τὰς πόλεις ᾤκουν ABMc 2 οἱ γὰρ ἐν Σικελίᾳ : ὁ γάρ ἀντὶ τοῦ δέ ABGc 2 f ʃ σημείωσαι· οὐ λέγω περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ· οἱ γὰρ ἐν Σικελίᾳ ἐπὶ πλεῖστον καὶ τὰ ἑξῆς c 1 ἐπὶ πλεῖστον ἐχώρησαν δυνάμεως : ἤγουν πλείονα δύναμιν περιεβάλοντο.[5]
1 17 1 φανερὸν : ἀντὶ τοῦ λαμπρόν ABG εἶναι : κατὰ κοινοῦ τὸ κατείχετο ABM Ἐπειδὴ : ἀντὶ τοῦ ἀφ’ οὗ ABMc 2 καὶ πρίν : ἤτοι καὶ πρότερον, δηλονότι πρὸ τῶν τῆς Ἀθήνης τυράννων.
1 18 1 λέγει δὲ πλείστους εἶναι τοὺς Ἀθηναίων τυράννους καὶ αὐτοὺς τελευταίους καταλυθῆναι ὑπὸ Λακεδαιμονίων. τῶν ἐν Σικελίᾳ : τυράννων· οὗτοι γὰρ ὕστατοι κατελύθησαν ἁπάντων. ἡ γὰρ Λακεδαίμων κτ ἑ. : ἡ σύνταξις οὕτως· ἡ γὰρ Λακεδαίμων ἐπὶ πλεῖστον ὧν ἴσμεν χρόνον στασιάσασα, πρὸ τῆς τῶν Ἡρακλειδῶν καθόδου δηλονότι, ὅμως μετὰ τὴν κτίσιν τῶν νῦν ἐνοικούντων αὐτὴν Δωριέων εὐνομήθη ABGMc 2 f ʃ ζήτει κεφάλαιον ιγʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος περὶ ὑπερβατοῦ (Hermog. Rhet. Gr. II 438) G ʃ πόθεν, φησίν, οἱ Λακεδαιμόνιοι τοὺς τυράννους κατέλυσαν; ἐκ τῆς εὐνομίας καὶ τοῦ ἀεὶ τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ χρῆσθαι c 1 ʃ σημείωσαι Δωριεῖς οἱ Λακεδαίμονες c 1 ἀ φ ’ οὗ : γράφεται καὶ ἅ c 2 ʃ ἃ ἀ φ ’ οὗ : εἰς ἃ υʹ ἔτη οἱ Λακεδαιμόνιοι, τουτέστιν ἐν οἷς ἔτεσιν ABc 2 ʃ ἅ: τετρακόσια ἔτη οἱ Λακεδαιμόνιοι M τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ : τῇ ὀλιγαρχίᾳ, τῇ γερουσίᾳ ABMc 2 καθίστασαν : τὸ καθίστασαν ἀντὶ τοῦ εἰς τάξιν τινὰ καὶ κατάστασιν ἔφερον τὰ πράγματα τὰς τυραννίδας καθαιροῦντες ABMc 1 ʃ εἰς κατάστασιν ἦγον τοὺς τυράννους καταλύοντες c 1 μετὰ δὲ τὴν κτ ἑ. : τὸ σχῆμα ἐπανάληψις ABGc 2 ʃ περιττὸς ὁ δέ σύνδεσμος b ὁ βάρβαρος : ὁ Ξέρξης ABc 2 δουλωσόμενος ? : διότι τυραννοκτόνοι ABMc 2 διανοηθέντες : οὐχ ὅτι διανοηθέντες οὐκ ἐποίησαν, ἀλλὰ θαυμάζει πῶς ὅλως διενοήθησαν ABMc 2 ad verba ἐκλιπεῖν .[5]
1 18 2 .. ναυτικοί in marg. τοῦ θεολόγου B ἀνασκευασάμενοι : τὰ σκεύη ἀναλαβόντες GMc 2 ʃ κατὰ κοινοῦ ἀνασκευασάμενοι τὰς ναῦς c 1 ἀπωσάμενοι : οἱ Ἕλληνες δηλονότι ABGc 2 πολλῷ διεκρίθησαν : χρόνῳ διέστησαν. οἱ ξυμπολεμήσαντες : τοῖς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις ABGMc 2 ταῦτα : τὰ πράγματα τῶν Ἀθηναίων καὶ τῶν Λακεδαιμονίων ABMc 2 οἱ μὲν .. . οἱ δὲ : οἱ Λακεδαιμόνιοι ... οἱ Ἀθηναῖοι Gc 1 ἡ ὁμαιχμία : ἡ φιλία, ἡ ὁμόνοια ABGMc 1 c 2 ʃ ὁμαιχμία ἡ συμμαχία, παρὰ τὸ ὁμοῦ ἔχειν τὰς αἰχμάς Patm.[10]
1 18 3 ʃ ἡ ὁμαιχμία ἐκ τοῦ ὁμοῦ καὶ τοῦ ἔχω ἢ μᾶλλον ἐκ τοῦ ὁμοῦ καὶ τοῦ αἰχμή c 2 διενεχθέντες : ἡ μὲν ἀκριβὴς αἰτία τῆς μάχης οὐ φέρεται πόθεν ἐγένετο· δεῖ δὲ εἰδέναι ὡς μετὰ τὸν Μηδικὸν ἐγένετο πόλεμον, καὶ ἔστι μία ὧν μέμνηται ὁ συγγραφεὺς ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABMc 2 μετὰ τῶν ξυμμάχων : τῶν ἰδίων δηλονότι, τουτέστιν ἔχοντες οὗτοι τοὺς 〈ἰδίουσ〉 συμμάχους κἀκεῖνοι τοὺς ἰδίους c 1 διασταῖεν : διενεχθεῖεν, στασιάσαιεν πρὸς ἀλλήλους ABGMc 2 πρὸς τούτους ἤδη ἐχώρουν : οἱ μὲν ὀλιγαρχικοὶ πρὸς Λακεδαιμονίους, οἱ δὲ δημοκρατικοὶ πρὸς Ἀθηναίους ABGMc 2 Οὐχ ὑποτελεῖς κτ ἑ.[10]
1 19 1 : τὸ ἑξῆς· ἔχοντες φόρους οὐχ ὑποτελεῖς, τοὺς ξυμμάχους ἡγοῦντο c 1 τοὺς ξυμμάχους : ἀντίπτωσις ἀντὶ τοῦ τῶν ξυμμάχων ABc 2 ʃ σημείωσαι τὸ ἡγοῦμαι αἰτιατικῇ G ἡγοῦντο : αὐτῶν. κα τ ’ ὀλιγαρχίαν : οἱ Λακεδαιμόνιοι μὲν ὀλιγαρχίας μᾶλλον ἐν τοῖς συμμάχοις καθίστασαν, Ἀθηναῖοι δὲ δημοκρατίας, καὶ φόρους ἐξέλεγον. σφίσιν αὐτοῖς κτ ἑ. : ὅπως αὐτοῖς τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπιτηδείως καὶ ὁμοίως πολιτεύεσθαι ἀναγκάσωσι θεραπεύοντες, αὐτοὶ δηλονότι οἱ Λακεδαιμόνιοι ABGMc 2 ʃ τὸ ἑξῆς· θεραπεύοντες δηλονότι συμμάχους τοῦτο μόνον, ὅπως πολιτεύσωσιν ἐπιτηδείως σφίσιν αὐτοῖς, τουτέστι κατ’ ὀλιγαρχίαν ʃ ἢ ἐπιμελούμενοι οἱ Λακεδαιμόνιοι ὁμοιωθῆναι 〈τοὺς ξυμμάχουσ〉 αὐτοῖς τοῖς Λακεδαιμονίοις διὰ τὴν ξυμμαχίαν κατὰ τὴν ὀλιγαρχίαν. παραλαβόντες : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡγοῦντο ABGc 2 πλὴν Χίων καὶ Λεσβίων : ὡς δυνατῶν ὄντων τούτων· ὕστερον δὲ καὶ τούτους ἐχειρώσαντο ABGMc 2 τοῖς πᾶσι : λείπει ξυμμάχοις ABGc 2 μείζων : ἐκ τῶν φόρων δηλονότι AGc 2 ἢ ὡς κτ ἑ. : ὅτε εἶχον ἀβλαβῆ τὴν τῶν πάντων συμμαχίαν, ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ABGMc 2 ʃ τὸ ἑξῆς· ἢ ἤνθησάν ποτε μετὰ τῆς ἀκραιφνοῦς ξυμμαχίας c 1 ἀκραιφνοῦς : ἀβλαβοῦς Gc 2 ʃ δυνατῆς καὶ ὁλοκλήρου. Τοιαῦτα : εὐτελῆ ABG ʃ ὥστε παλαιὰ εἶναι ἀποχρώντως (cf.[20]
1 20 1 21, 1) BMc 2 χαλεπὰ ὄντα κτ ἑ. : χαλεπὰ γάρ εἰσιν, ἐξ ὧν εἶπε, πιστεῦσαι ὅτι μεγάλα ἦν ABGMc 2 τὰς ἀκοάς : τὰς ἀκροάσεις ABGc 2 ʃ τὰς φήμας. ἀβασανίστως : ἡ λέξις μετενήνεκται ἀπὸ τῆς βασάνου τῆς λίθου, ἥτις τὸν χρυσὸν δοκιμάζει ABGMc 2 Ἀθηναίων : δεινῶς ἐνταῦθα προέταξεν Ἀθηναίους τοὺς δοκοῦντας σοφοὺς Ἑλλάδος εἶναι, ὅτι οὐδὲ αὐτοὶ δοκιμάζουσι τὰ ἴδια ABGMc 2 Ἵππαρχον : Ἵππαρχος ὄνομα κύριον.[5]
1 20 2 τὸ ἑξῆς· Ἵππαρχον τύραννον ὄντα c 1 τύραννον ὄντα : οὐ μὴν δὲ τύραννος ἦν ABGc 2 οὐκ ἴσασιν : Ἡροδότου καθάπτεται ABGM(?)c 2 ὅτι Ἱππίας κτ ἑ. : ταῦτα λέγει ὁ συγγραφεὺς ὡς καὶ αὐτὸς ὢν τοῦ γένους τῶν Πεισιστρατιδῶν καὶ διαβάλλει τοὺς περὶ Ἁρμόδιον ABFGMc 2 πρεσβύτατος ὤν : τὸ ἑξῆς· πρεσβύτατος ὢν τῶν Πεισιστρατιδῶν ἦρχε, τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. τὸ δὲ υἱέων ἀπὸ τῆς υἱεύς εὐθείας ABFGMc 2 ἦρχε : ἐτυράννει ABFc 2 ὑποτοπήσαντες : ἀντὶ τοῦ ὑπονοήσαντες ABFGc 2 ὑπολαβόντες. ʃ τὸ ἑξῆς· ὑποτοπήσαντες καὶ παραχρῆμα μεμηνῦσθαι· ὅτι ἅμα ἐβουλεύσαντο καὶ ἐγνώσθησαν ABFGMc 2 ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ : ἐν ᾗ δηλονότι συνέθεντο ἀνελεῖν τὸν τύραννον ABFGMc 2 ʃ παραχρῆμα καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ c 2 μεμηνῦσθαι : τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ Ἱππίου δηλονότι ABFGc 2 τοῦ μὲν : τοῦ Ἱππίου δηλονότι Gc 2 τῷ Ἱππάρχῳ περιτυχόντες : ὃ λέγει, τοῦτό ἐστιν, ὅτι Ἱππίας μᾶλλον ἦρχε τυράννων, οὐχ Ἵππαρχος. ἀδελφὸς δ’ ἦν Ἱππίου ὁ Ἵππαρχος. ἀνῃρέθη δὲ παρὰ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος, οὐχ ὡς οἱ Ἀθηναῖοι ᾤοντο, τύραννος ὤν, ἀλλ’ ὡς οὗτός φησιν, αὐτοὶ μᾶλλον ἐπιβουλευσάμενοι Ἱππίᾳ καὶ γνωσθέντες, ἐπεὶ εὗρον τὸν αὐτὸν Ἵππαρχον ἀδελφὸν ὄντα τοῦ Ἱππίου παρὰ τὸ Λεωκόριον, ἀπέκτειναν c 2 τὸ Λεωκόρειον : ἐλίμωξέ ποτε ἡ Ἀττική, καὶ λύσις ἦν τὼν δεινῶν παίδων σφαγή. Λεὼς οὖν τις τὰς ἑαυτοῦ κόρας ἐπ[ιδ]έδωκε καὶ ἀπήλλαξε τοῦ λιμοῦ τὴν πόλιν. καὶ τούτων ἱερὸν ἐγένετο ἐν τῇ Ἀττικῇ, τὸ καλούμενον Λεωκόριον ABFGMc 2 πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κτ ἑ.[25]
1 20 3 : ἐπιτείνει τὸ ἄτοπον τῶν ἀνθρώπων, ὅτι οὐ μόνον τὰ παλαιά, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐγγὺς τῷ χρόνῳ ἀβασανίστως ἀκούουσιν· τὸ γὰρ τῶν Πεισιστρατιδῶν ἀρχαῖον ABFGMc 2 ἀμνηστούμενα : τὰ 〈μὴ〉 μνημονευόμενα Patm. οὐκ ὀρθῶς οἴονται : αἰνίττεται τὸν Ἡρόδοτον ABF τούς τε Λακεδαιμονίων βασιλέας : οἱ γὰρ Λακεδαιμονίων δύο βασιλεῖς ψήφους ἔφερον ἐν τῇ γερουσίᾳ ἑκάτερος ἕνα, διττὴν ἔχοντα τὴν δύναμιν ABFMc 2 προστίθεσθαι : ἀντὶ τοῦ ψηφίζεσθαι ABFc 2 τὸν Πιτανάτην λόχον : Ἡρόδοτος [IX 53] μαρτυρεῖ ὅτι ἦν ὁ Πιτανάτης λόχος· λέγεται δὲ ἀπὸ Πιτάνης, κώμης Λακωνικῆς ABFGMc 2 ἀταλαίπωρος : ἀνεξέταστος c 1 τὰ ἑτοῖμα : τὰ εὐχερῆ καὶ ἀναπόδεικτα ABFMc 2 ἐκ δὲ τῶν εἰρημένων τεκμηρίων : τὸ ὑπερβατὸν οὕτω· τὰ μὲν οὖν παλαιὰ τοιαῦτα εὗρον (20, 1)· εἶτα μετὰ τὰ παραδείγματα ὕστερον πρὸς τοῦτο ἀποδίδωσι τὸ ἐκ δὲ τῶν εἰρημένων τεκμηρίων ABFMc 2 λογογράφοι : αἰνίττεται τὸν Ἡρόδοτον ABFGc 2 τὸ προσαγωγότερον : τὸ ἡδύτερον, ὃ προσάγει ABFGc 2 ἀνεξέλεγκτα : 〈οὐκ〉 ἐλέγχους οὐδὲ ἀποδείξεις ἔχοντα οὐδὲ ἀληθῆ ABFGc 2 τὰ πολλὰ ὑπὸ χρόνου αὐτῶν : τὸ ἑξῆς· τὰ πολλὰ αὐτῶν c 1 ἐκνενικηκότα : νεύοντα gc 2 ἡγησάμενος : οὐχ ἁμαρτάνει δηλονότι ABFc 2 εἶναι : τὸ εἶναι ἀντὶ τοῦ ὄντα ABFGMc 2 ἀποχρώντως : ἡ περιοχὴ τοῦ λόγου· οὕτω, φησί, διῆλθον αὐτά, ὡς πρέπει τὸν παλαιὰ διηγούμενον πράγματα ἀρκούντως εἰπεῖν ABFGc 2 ὁ πόλεμος οὗτος : ὁ τῶν Πελοποννησίων G ʃ λείπει τὸ τοίνυν· καὶ ὁ πόλεμος τοίνυν οὗτος ὁ τῶν Πελοποννησίων c 1 ʃ τὸ ἑξῆς· καὶ ὁ πόλεμος οὗτος τοῖς ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων σκοποῦσι δηλώσει, ὅτι μείζων ἐστὶ γεγενημένος τῶν ἀρχαίων· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αὐτῶν.[5]
1 21 2 ἢ τῶν Ἀθηναίων καὶ Πελοποννησίων, τουτέστι μείζων τῆς δυνάμεως αὐτῶν ἐγένετο c 1 ὅσα μὲν λόγῳ εἶπον : προκατασκευάζει τὰς δημηγορίας ABFGMc 2 χαλεπὸν κτ ἑ.
1 22 1 : ἐπιτηδείως τὴν ἄγνοιαν προφασίζεται, ἵνα χρήσηται τοῖς οἰκείοις ἐνθυμήμασιν ABFGMc 2 ʃ χαλεπὸν ἦν ἐμοί τε αὐτῷ, φησίν, ὧν ἤκουσα καὶ τοῖς ἀπαγγέλλουσί μοι τὴν ἀκρίβειαν τῶν λεχθέντων διαμνημονεῦσαι· ὡς ἐδόκουν τοίνυν ἐμοὶ τὰ δέοντα εἰπεῖν, ἐχομένῳ μοι τῆς ὅλης γνώμης ἐγγύτατα τῶν ἀληθῶς λεχθέντων, οὕτως εἴρηται· τουτέστιν, ὡς ἔδοξα δὲ ὅτι εἶπον ἂν ἀληθῶς, οὕτως εἴρηκα, εἰ καὶ μὴ αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ λεχθέντα ῥήματα c 1 οὐ δ ’ ὡς ἐμοὶ ἐδόκει : ἐπειδὴ φιλαθήναιος δοκεῖ, τοῦτο λέγει ABFGMc 2 τῶν πραχθέντων : σημείωσαι· εἶπε πρῶτον περὶ τῶν λεχθέντων ἐν τῷ πολέμῳ, εἶτα λέγει καὶ περὶ τῶν πραχθέντων ὅπως εἰδείη ἑκάτερα c 1 οἷς τε αὐτὸς παρῆν : ἐστρατήγει γὰρ καὶ αὐτὸς ἕως τῆς τετάρτης ἱστορίας BGMac 1 c 2 ʃ ἡ διάνοια· ἠξίωσα τῆς γραφῆς τὰ ἔργα, οἷς αὐτὸς παρῆν.[5]
1 22 2 ἐπεξελθών : ἐρευνῶν εὐνοίας ἢ μνήμης : εὐνοίας ἐπὶ Λακεδαιμονίων, μνήμης ἐπὶ Ἀθηναίων ABFGMc 2 ἔχοι : ἀντὶ τοῦ εἶχον ABFc 2 τὸ μὴ μυθῶδες : πάλιν πρὸς Ἡρόδοτον FMac 2 αὐτῶν : τῶν συγγραμμάτων BFGc 2 ʃ τῶν λεχθέντων Mc 1 ʃ ὅρα δὲ πῶς πρότερον εἰπὼν περὶ τῶν ἐν τῷ πολέμῳ λόγων καὶ ἔργων ἐνταῦθα λέγει περὶ τῆς ἱστορίας τῆς τε φράσεως αὐτῶν καὶ τῆς ὠφελείας c 1 ὅσοι δὲ βουλήσονται κτ ἑ.[5]
1 22 4 : τὸ ἑξῆς καὶ ἡ διάνοια· ἀρκούντως ἕξει, ἤτοι ἀρκέσει, κρῖναι αὐτά, τὰ γεγραμμένα δηλονότι, ὠφέλιμα εἶναι, ἤτοι ὠφέλιμα πᾶσιν, ὅσοι βουλήσονται σκοπεῖν τῶν τε γενομένων τὸ σαφὲς καὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαί ποτε αὖθις τοιούτων καὶ παραπλησίων κατὰ τὸ ἀνθρώπειον. κατὰ τὸ ἀνθρώπινον : ἐπειδὴ ἄδηλα τὰ ἀνθρώπινα ABFMc 2 τοιούτων : ποιότητος· παραπλησίων : μεγέθους ABFMc 2 κτῆμα : κτῆμα τὴν ἀλήθειαν, ἀγώνισμα τὸν γλυκὺν λόγον. αἰνίττεται δὲ τὰ μυθικὰ Ἡροδότου ABFGMc 2 ʃ κέρδος. ʃ διὰ τοῦτο Διονύσιος περὶ Δημοσθένους (p. 982) φησί· οὐκ ἀνάθημα ποιῶν τὸν λόγον ὡς ὁ συγγραφεύς c 1 ἀγώνισμα : θέαμα, παιδιά, ποιητικὸν ἀγώνισμα κωμῳδοποιῶν ἢ τραγῳδοποιῶν. ʃ ἐπίδειξιν. ʃ τὸ ἀγώνισμα, φησίν, εἰς τὸ παραχρῆμα ἀκούειν ξύγκειται, τουτέστι σαφές ἐστιν c 1 μέγιστον : ὑποληπτέον τὸ ἔργον, μέγιστον ἔργον· κατὰ σύγκρισιν δὲ ἐκφέρει τὸν λόγον αὔξων τὸ τῆς ἱστορίας πρᾶγμα c 1 δυοῖν ναυμαχίαιν καὶ πεζομαχίαιν : ναυμαχίαι δύο, ἐν Ἀρτεμισίῳ καὶ ἐν Σαλαμῖνι· πεζομαχίαι δύο, ἐν Πύλαις καὶ ἐν Πλαταιαῖς ABFGMc 2 ταχεῖαν τὴν κρίσιν ἔσχεν : ἤγουν ταχέως ἐπαύσατο.[5]
1 23 1 τούτου δὲ τοῦ πολέμου : τοῦ Πελοποννησίου. αὐτῷ : τῷ πολέμῳ c 1 ἐν ἴσῳ χρόνῳ : ἐν κζʹ ἔτεσιν ABFGc 2 εἰσὶ δ ’ αἳ καὶ οἰκήτορας μετέβαλον : οἷον Ποτίδαια καὶ Αἴγινα ABFMc 2 ὁ δὲ διὰ τὸ στασιάζειν ? : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ξυνηνέχθη γενέσθαι ABFGMc 2 τά τε πρότερον ἀκοῇ μὲν λεγόμενα κτ ἑ.
1 23 3 : καὶ τὰ λεγόμενα, φησίν, ὅτι ἐγένοντο πρότερον, ἅπερ σπανιώτερον ἔργῳ βεβαιοῦντο, τουτέστιν ὅτι τοιαῦτα ἔστιν ὅτε ἐγένοντο. καὶ ἐβεβαιοῦντο τὰ λεγόμενα ἀκοῇ, ἔργῳ· καὶ τὰ λεγόμενα τοίνυν οὐκ ἄπιστα κατέστη. πόθεν; ἐκ τοῦ συμβῆναι τοιαῦτα. καὶ γὰρ ἐλέγετο, φησί, περὶ σεισμῶν καὶ ἐκλείψεων ἡλίου καὶ αὐχμῶν, καὶ γεγόνασιν ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πολέμου δεινότερα τοιαῦτα, ὥστε πιστευθῆναι καὶ τὰ λεγόμενα πρότερον c 1 καὶ ἀ π ’ αὐτῶν κτ ἑ. : σημείωσαι ὅτι ἀπὸ τῶν αὐχμῶν λιμὸς καὶ λοιμός c 1 ʃ σημείωσαι· τὴν λοιμώδη νόσον τῶν παθημάτων λέγει μείζονα c 1 βλάψασα : τοὺς Ἀθηναίους ABFc 2 μετὰ κτ ἑ. : ἡ σύνταξις· μετὰ τοῦ πολέμου ἅμα. παρέλκον τὸ ἅμα κεῖται c 1 τὰς τριακοντούτεις σπονδάς : μετὰ λϛʹ ἔτη τῶν Μηδικῶν ἐγένοντο αἱ τριακοντούτεις σπονδαί, καὶ ἐφυλάχθησαν ἔτη ιδʹ, ὡς γενέσθαι ἔτη νʹ ἀπὸ τῶν Μηδικῶν ἕως τῶν Πελοποννησιακῶν ABFGMc 2 προύγραψα : μετ’ ὀλίγον ἔγραψα ABFMc 2 τοῦ μή τινα ζητῆσαι : λείπει τὸ ἕνεκεν.[10]
1 23 5 ἐξ ὅτου : ἐκ τίνος c 1 πρόφασιν : τὴν αἰτίαν c 1 ἀφανεστάτην : κεκρυμμένην.
1 23 6 τοὺς Ἀθηναίους .. . ἀναγκάσαι ἐς τὸ πολεμεῖν : τὰ ὀνόματα ῥήματα ἐποίησεν· βούλεται γὰρ δηλοῦν ὅτι μεγάλοι γινόμενοι οἱ Ἀθηναῖοι ἀνάγκην παρέσχον τοῦ πολέμου ABFMc 2 αἱ δ ’ ἦσαν : ποῖαι; αἱ καθεξῆς ῥηθησόμεναι c 1 e Ἐπίδαμνος : ἣ νῦν Δυρράχιον καλεῖται, ἥν τινες παραγραμματίζοντες Δοράκιον καλοῦσιν ABFGMc 2 ʃ ἀρχὴ τῆς διηγήσεως e ἀπῴκισαν : οὐχὶ τὸ ἀπανέστησαν τῆς οἰκίας, ἀλλὰ τὸ ἀποικίαν ἔπεμψαν.[5]
1 24 2 καὶ γὰρ μετ’ ὀλίγον (§ 6) φησί, πέμπουσιν ἐς τὴν Κέρκυραν ὡς μητρόπολιν. οἱ μὲν οὖν Κερκυραῖοι πέμπουσι τὴν ἀποικίαν· ὁ δὲ Φάλιος, Κορίνθιος ὢν καὶ ἐν Κερκύρᾳ ὤν, συνεκπεμφθεὶς οἰκίζει τὴν Ἐπίδαμνον c 1 τὸν παλαιὸν νόμον : σημείωσαι· ὁ παλαιὸς νόμος οὐκ ἀπὸ τοῦ γένους ἐκάλει, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς μητροπόλεως, τουτέστι τῆς πατρίδος c 1 ἐκ τῆς μητροπόλεως : ἐκ τῆς Κορίνθου· Κορίνθιος 〈γὰρ ἦν〉 c 1 κατακληθείς : κατακληθείς κυρίως εἶπεν· ἀπὸ γὰρ μειζόνων τῶν Ἡρακλειδῶν· ὥσπερ ἀνακληθείς ἀπὸ ἐλασσόνων λέγεται ABFGMc 2 ἡ τῶν Ἐπιδαμνίων πόλις : κείμενον δύναμις· ἀντὶ τοῦ οἱ Ἐπιδάμνιοι a στασιάσαντες : οἱ Ἐπιδάμνιοι ABFGMc 2 ζήτει κεφάλαιον ληʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος περὶ ἀμφιβολίας (Hermog.[10]
1 24 4 Rhet. Gr. II 454) g τῶν προσοίκων βαρβάρων : τῶν Ταυλαντίων ABFGMc 2 τῆς πολλῆς : τῆς πλείονος, οὐ μὴν δὲ τῆς πάσης ABFGMc 2 τὰ δὲ τελευταῖα : 〈κατὰ〉 τὰ τελευταῖα τῆς στάσεως αὐτῶν ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ τέλος δέ c 1 τοῦδε τοῦ πολέμου : τοῦ Πελοποννησιακοῦ.[5]
1 24 5 αὐτῶν : τῶν Ἐπιδαμνίων οἱ δὲ ἐν τῇ πόλει ὄντες Ἐπιδάμνιοι : ὁ δῆμος δηλονότι ABFGMc 2 τούς τε φεύγοντας : τοὺς πλουσίους FGMac 2 ξυναλλάξαι : ἀντὶ τοῦ καταλλάξαι c 1 Ἥραιον : ἱερὸν τῆς Ἥρας c 1 τιμωρίαν : βοήθειαν ABFGM ʃ [ἐκδίκησιν] βοήθειαν, ἢ ὑπακουστέον τὸ κατὰ τῶν ἀδικούντων, τιμωρίαν, κατὰ τῶν ἀδικούτων αὐτοὺς δηλαδή, ἐκδίκησιν c 1 θέσθαι τὸ παρόν : θέσθαι τὸ εὖ θέσθαι, τὸ δὲ παρὸν ἀντὶ τοῦ παρόντος· ἐβουλεύοντο γὰρ καὶ τὴν πόλιν παραδοῦναι καὶ τιμωρίαν λαβεῖν.[5]
1 25 1 ὡς οἰκισταῖς : διὰ τὸν Φαλίον δηλονότι ABFMc 2 ἐφ’ ὅσον οἰκιστὴς αὐτὸς ἦν, Κορίνθιος ὤν. ʃ σημείωσαι ὡς οἰκισταῖς λέγει οὐχ ὅτι ἀληθῶς Κορίνθιοι αὐτοὺς ᾤκισαν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ οἰκιστὴς Φάλιος Κορίνθιος ἐγένετο c 1 ἀνεῖλε : ἀντὶ τοῦ ἐχρησμώσησεν c 1 ἡγεμόνας ποιεῖσθαι : τοὺς Κορινθίους. τὸ μαντεῖον : τὴν μαντείαν, τὸ μάντευμα c 1 παρέδοσαν : τοῖς Κορινθίοις δηλονότι.[10]
1 25 2 τόν τε οἰκιστήν : Φάλιον. τὸ χρηστήριον : τὸ χρησμώδημα, τὸν χρησμόν c 1 κατά τε τὸ δίκαιον : κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς δίκαιον ABFMc 2 ἐνόμιζον γὰρ αὑτῶν μᾶλλον εἶναι τὴν ἀποικίαν.
1 25 3 ὑπεδέξαντο τὴν τιμωρίαν : σημείωσαι· οὐχὶ τὴν πρεσβείαν ὑπεδέξαντο, ἀλλὰ τὴν τιμωρίαν. τὸ τέλος εἶπεν ἀντὶ τῆς πράξεως, συντομώτερον εἰπὼν καὶ καινότερον· τὸ γὰρ εἰπεῖν ὅτι ὑπεδέξαντο τὴν πρεσβείαν καὶ κατέθεντο τὴν τιμωρίαν ποιῆσαι μακρὸν ἂν ἐγένετο καὶ σύνηθες κατὰ τὴν φράσιν c 1 ὄντες ἄποικοι : σημείωσαι ἄποικοι τουτέστιν πέμψαντες τὴν ἀποικίαν c 1 οὔτε γὰρ κτ ἑ.[5]
1 25 4 : ἰστέον ὅτι ὁ γὰρ παρέλκει, ἢ ἀπὸ κοινοῦ τὸ παρημέλουν. ἢ τὸ διδόντες ἀντὶ τοῦ ἐδίδοσαν, ὡς καὶ Ὅμηρος (Θ 307)· καρπῷ βριθομένη ἀντὶ τοῦ βρίθεται ABFGMc 2 ἐν πανηγύρεσι : ἐν Ὀλυμπίοις, Νεμέοις καὶ τοῖς τοιούτοις ἀγῶσιν ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι ὅτι οἱ πέμποντες ἀποικίας, οὗτοι ἐποίουν τὰς πανηγύρεις τὰς δημοσίας ἐν ἐκείναις ταῖς πόλεσι καὶ δι’ ὁμογενῶν τῶν οἰκιστῶν ἀπήρχοντο τῶν ἱερῶν, τουτέστι τῶν θυσιῶν c 1 γέρα : τὰς τιμὰς καὶ προεδρίας ABFGMc 2 νομιζόμενα : νενομοθετημένα c 1 Κορινθίῳ ἀνδρί : ἔθος γὰρ ἦν ἀρχιερέας ἐκ τῆς μητροπόλεως λαμβάνειν ABFGMc 2 προκαταρχόμενοι : διδόντες τὰς καταρχάς. αἱ ἄλλαι ἀποικίαι : ἀντὶ τοῦ αἱ πεμφθεῖσαι ἀποικίαι c 1 περιφρονοῦντες δὲ αὐτούς : Ἀττικὴ ἡ σύνταξις ἀντὶ τοῦ περιφρονοῦντες αὐτῶν ABFGMc 2 ʃ κατὰ κοινοῦ τὸ παρημέλουν ἐπὶ τῶν ὅλων ABGc 2 ὁμοῖα : ἀντὶ τοῦ ὁμοίως c 1 ἔστιν ὅτε : οὐ γὰρ ἀεὶ πλέον εἶχον ναυτικόν· διὰ τοῦτό φησιν ἔστιν ὅτε ABFGMc 2 κατὰ τὴν Φαιάκων προενοίκησιν : ὡς τῶν Κερκυραίων οὕτω δοξαζόντων λέγει καὶ οὐχὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ· ἀεὶ γὰρ τὸ μυθῶδες φεύγει ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ὁμοίως τῇ προενοικήσει τῶν Φαιάκων. προενοικήσει λέγει τῆς Κερκύρας· καὶ γὰρ οἱ Φαίακες παλαιότεροι ἦσαν τῶν Κερκυραίων καὶ ἄριστοι τὰ ναντικά. κλέος ἐχόντων : τῶν Φαιάκων ἐς τὰ περὶ τὰς ναῦς c 1 ᾗ καὶ μᾶλλον : τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ διό· καὶ μᾶλλον· διὰ τὴν φήμην τῶν Φαιάκων, μὴ φανεῖεν χείρους ABFGMc 2 καὶ ἦσαν οὐκ ἀδύνατοι : τὸ οὐκ ἀδύνατοι μεσότητός ἐστι ῥῆμα, οἷον οὔτε τελείως δυνατοὶ οὔτε ἀσθενεῖς. πολεμεῖν : πρὸς Κορινθίους ABFc 2 ʃ τοῖς Κορινθίοις δηλονότι g ἐγκλήματα ἔχοντες : ἰδίως εἶπε τὸ ἐγκαλεῖν ἐγκλήματα ἔχειν ABFGc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ κατὰ τῶν Κερκυραίων c 1 ʃ ἤγουν ἐγκαλοῦντες ἕνεκα πάντων τούτων οἱ Κορίνθιοι τοῖς Κερκυραίοις.[25]
1 26 1 ὠφελίαν : βοήθειαν, συμμαχίαν, ἐπικουρίαν ABFGc 1 c 2 φρουρούς : ἔπεμπον δηλονότι φρουροὺς καὶ οἰκήτορα c 1 περαιούμενοι : πλέοντες τήν τε ἀποικίαν Κορινθίοις δεδομένην : τουτέστι τὴν τῶν Ἐπιδαμνίων τοῖς Κορινθίοις ἀναφερομένην c 1 τούς τε φεύγοντας : τοὺς πλουσίους ABFGMc 2 ʃ τοὺς φυγάδας.[5]
1 26 3 κα τ ’ ἐπήρειαν : κατὰ βλάβην καὶ στάσιν, ὅπως πάλιν στασιάσωσιν ABFGMc 2 ʃ ἢ κατ’ ἀπειλήν. ʃ τρία εἴδη ὀλιγωρίας, καταφρόνησις, ἐπηρεασμὸς καὶ ὕβρις. τούτων γὰρ καταφρονεῖ τις, ἃ μηδενὸς 〈ἄξια〉 ἡγεῖται. καὶ γὰρ ὁ ἐπηρεάζων φαίνεται καταφρονεῖν. ἔστι γὰρ κατὰ Ἀριστοτέλην (rhet. II 2 p. 1378 b) ὁ ἐπηρεασμὸς ἐμποδισμός *** f (multa valde incerta) αὐτούς : τοὺς Ἐπιδαμνίους. οἱ τῶν Ἐπιδαμνίων φυγάδες : οἱ πλούσιοι ABFGMc 2 προϊσχόμενοι : προτείνοντες ἀποπέμπειν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐκέλευον οἱ Κερκυραῖοι ABFMc 1 ʃ τῆς Ἐπιδάμνου. ὑπήκουσαν : ὑπακούω πρὸς γενικῆς c 1 ὡς κατάξοντες : τοὺς φυγάδας· τοῦτο γὰρ ὑπακουστέον.[10]
1 26 4 τὸ ἑξῆς· στρατεύουσι καὶ τοὺς Ἰλλυριοὺς προσλαβόντες c 1 προσκαθεζόμενοι δὲ τὴν πόλιν : τὴν πόλιν Θουκυδίδειον, τῇ πόλει κοινόν.
1 26 5 ἐπείθοντο: οἱ Ἐπιδάμνιοι δηλονότι. ἔστι δ ’ ἰσθμὸς τὸ χωρίον : μεταξυλογία ABFMc 2 ἰσθμός : γῆ ἀμφιθάλασσος. πολιορκοῦνται : οἱ Ἐπιδάμνιοι.
1 27 1 ἐπὶ τῇ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ : λείπει τιμῇ· ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ, τοῖς Ἐπιδαμνίοις δηλονότι ABFMc 2 ʃ τουτέστιν πολιτείᾳ, ἵνα κἀκεῖ ἔχῃ πάντα ὡς ἐν Κορίνθῳ c 1 εἰ δέ τις τὸ παραυτίκα κτ ἑ. : τουτέστιν, εἴ τις οὐ βούλεται ἀπιέναι, ἀλλὰ ἔχειν λόγον ὅτι συνήργησεν εἰς τὴν ἀποικίαν, διδότω δραχμὰς πεντήκοντα καὶ μενέτω, φησίν, ἐν Κορίνθῳ οἰκῶν c 1 Παλῆς Κεφαλλήνων : Παλῆς ὡς Μεγαρῆς.[5]
1 27 2 πόλις δὲ ἡ Πάλη τῆς Κεφαλληνίας· τετράπολις γάρ ἐστι Κεφαλληνία, Πάλη, Κράναια, Σάμαια, Πρώναια ABFGMc 2. τὴν παρασκευήν : τὴν οἰκονομίαν τοῦ πολέμου.
1 28 1 παρέλαβον : ἵνα αὐτοῖς ὦσι μάρτυρες τῶν λόγων ἢ ἵνα αὐτοὺς αἰδεσθῶσιν οἱ Κορίνθιοι ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι τὸ παρέλαβον ἐπὶ τοῦ φιλικῶς ἔλαβον καὶ ὡς συναγωνιστάς c 1 ἐκέλευον : ἀντὶ τοῦ ἐπέτρεπον καὶ ἐμαρτύραντο c 1 ἀπάγειν · ἐκβάλλειν c 1 ὡς οὐ μετόν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲν κοινόν c 1 εἰ δ ’ ἔτι ἀντιποιοῦνται : ζήτει τοῦ περὶ εὑρέσεως βιβλίου τόμον βʹ περὶ νόμου εἰσφορᾶς (Hermog.[5]
1 28 2 Rhet. Gr. II 191 sqq.) G δίκας ἤθελον δοῦναι : ἐπιτρέψαι δικαστηρίῳ καὶ κριθῆναι ἐβούλοντο ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἔλεγον δίκας ἀμφοτέρους διδόναι, αὐτούς τε Κερκυραίους καὶ Κορινθίους δικάσασθαι ἔνθα βούλονται καὶ συμφωνήσουσιν c 1 ξυμβῶσιν : ξυμφωνήσωσιν. δικασθῇ : ἀποφανθῇ. ἤθελον δὲ καὶ τῷ ἐν Δελφοῖς μαντείῳ ἐπιτρέψαι : ἴσως γὰρ οὐκ ἐπύθοντο τὸν χρησμὸν ὃν ἔλαβον οἱ Ἐπιδάμνιοι διὰ Κορινθίους ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ, ἔλεγον δὲ ὅτι ἐρωτήσωμεν καὶ τὸ μαντεῖον, τίσι νέμει τὴν ἀποικίαν καὶ τὰ δίκαια c 1 ἐπιτρέψαι : τὴν ἐπιτροπὴν τῆς κρίσεως δοῦναι. πόλεμον δὲ οὐκ εἴων ποιεῖν : διότι ἄποικοι ἦσαν καὶ ᾐδοῦντο αὐτούς ABFGMc 2 εἰ δὲ μή : εἰ δὲ οὐκ ἐθελήσουσι παῦσαι τὸν πόλεμον.[10]
1 28 3 βιαζομένων : ἀντὶ τοῦ βιαζόντων. οὓς οὐ βούλονται : οἱ Κερκυραῖοι, οὐχ οἱ Κορίνθιοι ABFGMc 2 ἑτέρους τῶν νῦν ὄντων μᾶλλον : ἄλλους ἀπὸ τῶν παρόντων φίλων. ἢ ἑτέρους λέγει μᾶλλον φίλους τῶν παρόντων φίλων. τῶν νῦν ὄντων : τῶν νῦν ἰσχυόντων. λέγει δὲ Ἀθηναίους ABFGMc 2 ὠφελίας : βοηθείας c 1 τοὺς βαρβάρους : τοὺς Ταυλαντίους F ἀπαγάγωσι : ἀποστήσωσιν.[5]
1 28 5 ἀντέλεγον : οὐκ ἐναντία ἔλεγον, ἀλλὰ ἴσα· ὡς ἀντίθεος ὁ ἰσόθεος ABFMc 2 ἑτοῖμοι δὲ εἶναι κτ ἑ. : ἀντὶ τοῦ ἑτοίμως ἔχουσιν, εἰ μὴ ἐκεῖνο βούλονται, σπονδὰς ποιήσασθαι, μένειν ἐν Ἐπιδάμνῳ καὶ τοὺς πεμφθέντας Κορινθίων καὶ τοὺς πεμφθέντας Κερκυραίων, μηδὲν πράττοντας εἰς κάκωσιν, ἕως ἂν δίκας δώσουσιν c 1 κατὰ χώραν : ἐφ’ ἡσυχίας, ἵνα μὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἀλλήλους ἀδικῶσι ABFMc 2 ὑπήκουον : πρὸς γενικῆς ἀντὶ τοῦ ἠνείχοντο c 1 προπέμψαντες κήρυκα : ὅρα ὡς κατεφρόνουν οἱ Κορίνθιοι· καὶ γὰρ οὐ λάθρα ἐβούλοντο πλεῖν ABFMc 2 κήρυκα : κήρυξ ἐν πολέμῳ, πρέσβεις ἐν εἰρήνῃ ABFc 2 ἄραντες : τὸ ἑξῆς· ἄραντες ἔπλεον c 1 δισχιλίοις τε ὁπλίταις : καὶ μὴν ἄνω (cap.[5]
1 29 1 27, 2) τρισχιλίους ἡτοίμαζον. ῥητέον οὖν ὅτι ἴσως οὐκ ἦν χρεία τῶν χιλίων, ἢ καὶ καταφρονοῦντες τῶν Κερκυραίων τοῦτο ποιοῦσιν ABFGMc 2 ἐναντία : ἀντὶ τοῦ κατὰ πρόσωπον c 1 ἐν Ἀκτίῳ τῆς Ἀνακτορίας γῆς : ἡ Ἀνακτορία γῆ ἐστι τῆς ἠπείρου, τὸ δ’ Ἄκτιον λιμήν ABF κήρυκά τε προύπεμψαν : ἵνα εἰρηνικὰ φρονοῦντες δηλώσωσιν.
1 29 3 ἀπεροῦντα : ἀπαγορεύσοντα c 1 ʃ ἀποστρέψοντα, τὰ ἐναντία ἐροῦντα. ἐπλήρουν : ἀνδρῶν δηλονότι. ζεύξαντες : ζυγώματα αὐταῖς ἐνθέντες εἰς τὸ συνέχεσθαι ABFGMc 2 ʃ ζήτει κεφάλαιον αʹ τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog. Rhet. Gr. II 427) g ʃ εὐτρεπίσαντες, τοὺς ζυγοὺς ἁρμόσαντες ἐν αὐταῖς· καὶ γὰρ ἔθος ἔχουσιν αἴρειν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν οὐ πλεουσῶν νεῶν. ἀλλ’ ἐν τούτῳ τὸν εὐτρεπισμὸν εἶπε c 1 τὰς παλαιάς : οὐδεμία καινὴ ναῦς ἦν, εἴ γε τὰς μὲν ἔζευξαν διαλελυμένας οὔσας καὶ ζυγωμάτων προσδεηθείσας εἰς συνοχήν, τὰς δὲ ἐπεσκεύασαν. ἐπισκευάσαντες : ἐπισκευάζω τὸ ἐκ παλαιότητος εἰς νέαν κατάστασιν εἰδοποιῶ, καὶ ἐπισκευαστὴς ὁ τῶν σαθρῶν οἰκοδόμος. ʃ ἐκ σαθρότητος νέας ποιήσαντες. εἰρηναῖον : εἰρήνης ποιητικόν.[15]
1 29 4 τεσσαράκοντα : προεῖπε γὰρ (cap. 25, 4) ὅτι ἑκατὸν εἴκοσι εἶχον ABFGMc 2 ἐναυμάχησαν : τὴν ναυμαχίαν ταύτην οὐκ ἀκριβῶς διηγεῖται, πρεσβυτέραν ἴσως οὖσαν αὐτοῦ. διὰ δὲ τῆς φθορᾶς τῶν πεντεκαίδεκα νεῶν τὴν ἐπικράτειαν αὐτῶν δηλοῖ. καὶ αὗται μὲν τελείως διεφθάρησαν, αἱ δὲ λοιπαὶ ἐτραυματίσθησαν, καὶ αἰχμάλωτοι ἐλήφθησαν ἱκανοί. παρὰ πολύ : ἀντὶ τοῦ σφόδρα ABFGMc 2 διαφερόντως, μᾶλλον ἢ πολύ. τῇ δὲ αὐτῇ ἡμέρᾳ κτ ἑ.[5]
1 29 5 : δευτέραν νίκην λέγει τῶν Κερκυραίων ABFGMc 2 ἐπήλυδας : ξένους. ἀποδόσθαι : πωλῆσαι FGMac 2. τροπαῖον : τροπαῖον ἡ παλαιὰ Ἀτθίς, ἧς ἔστιν Εὔπολις, Κρατῖνος, Ἀριστοφάνης, Θουκυδίδης· τρόπαιον ἡ νέα Ἀτθίς, ἧς ἔστι Μένανδρος καὶ οἱ ἄλλοι ABFGMc 2 Κορινθίους δὲ δήσαντες εἶχον : οὗτοι ἐδέθησαν.
1 30 1 καὶ οἱ ἐν Ἐπιδάμνῳ ἄλλοι Κορίνθιοί εἰσιν ABGMc 2 τῆς γῆς ἔτεμον : Ἀττικὴ ἡ σύνταξις ABFGMc 2 Κυλλήνην : ἄλλη Κυλλήνη τῆς Ἀρκαδίας ABFGMc 2 ἐπίνειον : ἐπίνειόν ἐστι πόλισμα παραθαλάσσιον, ἔνθα τὰ νεώρια τῶν πόλεων εἰσίν, ὥσπερ Πειραιεὺς τῶν Ἀθηναίων καὶ Νίσαια τῆς Μεγαρίδος· δύνασαι δὲ ἐπὶ παντὸς ἐμπορίου καὶ παραθαλασσίου χρήσασθαι τῷ ὀνόματι τούτῳ, ὃ νῦν οἱ πολλοὶ κατάβολον καλοῦσιν ABFGMc 2 τοῦ τε χρόνου τὸν πλεῖστον : ἀεὶ ὁ Θουκυδίδης τὸν πλεῖστον ἀρσενικῶς λέγει FMac 2 περιόντι : ἐνισταμένῳ.[5]
1 30 3 ἐπόνουν : ὑπὸ τῶν Κερκυραίων BFc 2 τὸ Χειμέριον : οὕτως καλεῖται ὁ τόπος ABFc 2 ἀντικαθεζόμενοι : ἀντιστρατοπεδεύοντες.
1 31 1 ὀργῇ φέροντες τὸν πρὸς Κερκυραίους πόλεμον : ὀργιζόμενοι διὰ τὸν πόλεμον τῶν Κερκυραίων. ἦσαν γὰρ οὐδενὸς Ἑλλήνων ἔνσπονδοι : οὐκ ἐνεγράφησαν ταῖς σπονδαῖς.
1 31 2 ἔνσπονδοι : φίλοι. κυρίως δὲ ἔνσπονδος ὁ ἀπὸ πολέμου ABFGMc 2. αʹ δημηγορία Κερκυραίων ABCFGMe πρὸς Ἀθηναίους c 2 δίκαιον : δίκαιον ἀντὶ τοῦ εὔλογον ABFGMc 2 ʃ ἡ τοῦ Κερκυραίου δημηγορία μᾶλλον τὸ συμφέρον προβάλλεται ἤπερ τὸ δίκαιον, ἡ δὲ τοῦ Κορινθίου μᾶλλον τὸ δίκαιον ἤπερ τὸ συμφέρον· οἱ γὰρ Κορίνθιοι σύμμαχοι ἦσαν, οἱ δὲ Κερκυραῖοι ναῦς εἶχον ἑκατὸν εἴκοσι ABFGMc 2 ʃ οὔτε εὐεργεσίαν ὀφείλετε, ὦ Ἀθηναῖοι, οὔτε συμμαχίαν ἢ ἡμῖν ἢ τοῖς Κορινθίοις.[5]
1 32 1 δίκαιον οὖν ἐστι τοὺς πρὸς τοιούτους ἥκοντας δεησομένους ἐπικουρίας πρῶτον ἀναδιδάξαι ὅτι μάλιστα συμφέροντα δέονται c 1 τοὺς μήτε κτ ἑ. : ἡμᾶς τοὺς Κερκυραίους. μήτε εὐεργεσίας μεγάλης : εὐτελίζει τῶν Κορινθίων τὴν χάριν τῶν εἴκοσι νεῶν (cap. 41, 2) ABFGc 2 τοὺς πέλας : τῇ γνώμῃ· οὐ γάρ ἐστιν ἡ Κέρκυρα πέλας τῶν Ἀθηνῶν ABFGMc 2 ἀναδιδάξαι : ἄνωθεν διδάξαι c 2 ʃ τί πρῶτον ἀναδιδάξαι; μάλιστα μέν: c 1 τὴν χάριν : τὴν ἀντίχαριν. βέβαιον : σημείωσαι· ἡ βέβαιος ABFc 2 σαφὲς καταστήσουσι : ἀποδείξουσιν. τουτέστιν, εἰ τοιαῦτα ἀποδείξουσιν ἑαυτοὺς ζητοῦντας, ἐπιτυχεῖν εἶεν ἂν ἄξιοι, εἰ δὲ μή, ἀποτυγχάνειν. δεικνύουσι δ’ ἑαυτοὺς ἔχοντας μᾶλλον ταῦτα καὶ δικαίους ἐπιτυχεῖν ὧν δέονται c 1 μὴ ὀργίζεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκαιον ABFc 2 Κερκυραῖοι δέ : τὸ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ.[20]
1 32 2 μετὰ τῆς ξυμμαχίας τῆς αἰτήσεως : μετὰ τῆς αἰτήσεως συμμαχίας. τετύχηκε δέ : δεύτερον προοίμιον ABFGc 2 τὸ αὐτὸ ἐπιτήδευμα : τὸ ἰδιοπραγμονεῖν καὶ ἡσυχάζειν λέγει ἐπιτήδευμα ABFGMc 2 ʃ ἀνάφορμον (?) ὑμῖν εἰς τὴν ἡμῶν συμμαχίαν τὸ ἱδιοπραγμονεῖν ἡμᾶς f ʃ ἐγὼ δ’ ἂν ἐπιτήδευμα εἴποιμι τὸ αἱρεῖσθαι αὐτοὺς ἕως νῦν (ὡς κατιών φησι) μηδενὶ ξυμμαχεῖν· νῦν γάρ, φησίν, καὶ δεόμεθα ἡμεῖς, καὶ ὧν, εἰ πρὶν ξυνεμαχοῦμεν, ἐμέλλομεν νῦν βοηθείας ἀπολαύειν, ἀποτυγχάνομεν c 2 πρός τε ὑμᾶς : ὅσον ἐς τὴν κρίσιν τὴν ὑμετέραν.[5]
1 32 3 ἀξύμφορον : καθὸ ἔρημοί ἐσμεν ξυμμαχίας ABFGMc 2 καὶ περιέστηκεν κτ ἑ .
1 32 4 ? : συμπαρόντων τῶν Κορινθίων καὶ ἀκροωμένων ταῦτα οἰκονομικῶς οἱ Κερκυραῖοί φασιν c 2 σωφροσύνη : ἡ ἰδιωτεία καὶ ἀπραγμοσύνη ABFGMc 2 τῇ τοῦ πέλας γνώμῃ : πολλάκις ἀδίκῳ οὔσῃ, εἰ κατὰ πατέρων ἢ κατὰ ἱεροῦ στρατεύοιεν ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ βουλῇ c 2 τὴν μὲν οὖν γενομένην ναυμαχίαν : τρίτον προοίμιον ABFGMc 2 ʃ λείπει ἡ κατά BFGMac 2 ἐ φ ’ ἡμᾶς : καθ’ ἡμῶν.[5]
1 32 5 περιγενέσθαι : τῶν Κορινθίων. ἐσόμεθα ὑ π ’ αὐτοῖς : Ἀττικὴ ἡ σύνταξις, εἰμὶ ὑπὸ σοί ABFGMc 2 ʃ ἤγουν εἰ δουλωθείημεν αὐτοῖς. ἀπραγμοσύνῃ : ἀπραξίᾳ c 2. γενήσεται δὲ ὑμῖν κτ ἑ.[5]
1 33 1 : ἐντεῦθεν οἱ ἀγῶνες ABFMc 2 ἡ ξυντυχία τῆς χρείας : ἀντὶ τοῦ ἡ ἐπιτυχία τῆς χρείας c 2 ʃ περιφραστικῶς ἡ χρεία ABFMc 2 πρῶτον μὲν : τὸ δίκαιον πρῶτον ABFMc 2 οὐχ ἑτέρους βλάπτουσι : ὥσπερ οἱ Κορίνθιοι ABFMc 2 τὴν ἐπικουρίαν : ἤγουν βοηθήσετε. ἔπειτα : τὸ συμφέρον δεύτερον ABFc 2 μαρτυρίου : 〈σημείωσαι〉 ὅτι τὸ μαρτύριον οὐδετέρως μόνος ὁ Θουκυδίδης λέγει ABFc 2 σπανιωτέρα : τὰ γὰρ καλὰ καὶ χρήσιμα σπάνια, τὰ δὲ χερείονα νικᾷ (Hom.[5]
1 33 2 Α 576) ABFc 2 ὑμεῖς ἂν πρὸ πολλῶν χρημάτων κτ ἑ. : ἀντὶ πολλῶν ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, χρημάτων ὑμᾶς ἑλέσθαι νομίζω (Demosth. I 1). ἐτιμήσασθε : ἠγοράσατε ABFc 2 ἀρετήν : εὐδοξίαν Bc 2 f ὀλίγοις δή : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ὀλίγοις. Ὅμηρος (Ε 800)· ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ABFc 2 οἷς ἐπικαλοῦνται : οὓς ἐπάγονται πρὸς συμμαχίαν. τῷ κοινῷ ἔχθει : τῇ κοινῇ ἔχθρᾳ, ἤγουν ἵνα μὴ κοινοὶ ἐχθροὶ τῶν Κορινθίων γενόμενοι 〈καὶ τὰ ἑξῆσ〉.[5]
1 33 3 μηδὲ δυοῖν κτ ἑ. : λείπει θάτερον. ἐν ὑπερβατῷ δὲ ἡ σύνταξις. ὁ δὲ νοῦς τοιοῦτος· μηδὲ ἀποτύχωσι δυοῖν θατέρου, ἢ φθάσαι ἡμᾶς κακῶσαι ἢ ἑαυτοὺς βεβαιώσασθαι ABFc 2 προτερῆσαι : προέχειν, τὰ πρωτεῖα λαμβάνειν F ʃ προλαβεῖν.[5]
1 33 4 τῶν μὲν : ἡμῶν δηλονότι διδόντων ABFc 2 καὶ προεπιβουλεύειν ? : ἡμέτερον ἔργον ἀπὸ κοινοῦ ABF μαθόντων : ἀμαθεῖς γάρ εἰσι διὰ τὴν ἐνοῦσαν πονηρίαν ABFc 2 εὖ μὲν πάσχουσα : ὑπὸ τῆς μητροπόλεως.
1 34 1 ὁμοῖοι τοῖς λειπομένοις : ὁμότιμοι τοῖς ὑπολειφθεῖσιν ἐν τῇ μητροπόλει. ἠδίκουν : οἱ Κορίνθιοι.
1 34 2 σαφές ἐστιν : προείρηται ABFc 2 προκληθέντες : παρακινηθέντες. τῷ ἴσῳ : τῷ νόμῳ καὶ τῷ δικαίῳ, παρ’ οἷς ἡ ἰσότης. μετελθεῖν : κολάσαι. ἐκ τοῦ εὐθέος : γνώμῃ.
1 34 3 ἐκ τοῦ εὐθέος μὴ ὑπουργεῖν : ἀσκέπτως μὴ ὑπηρετεῖν. ὁ γὰρ ἐλαχίστας κτ ἑ. : ἀντὶ τοῦ, ὁ μηδ’ ὅλως λαμβάνων μεταμέλειαν ἐκ τοῦ χαρίζεσθαι τοῖς ἐχθροῖς ἀσφαλέστατος ἂν διατελοίη ac 2 f εἴρηται γὰρ ἐν αὐταῖς : ῥητὸν καὶ διάνοια· τὸ μὲν ῥητὸν ὁ Κερκυραῖος, τὴν δὲ διάνοιαν ὁ Κορίνθιος ABFc 2 ʃ ὅρα τὸ παρὰ ταῖς σπονδαῖς κείμενον ῥητόν c 2 τοῖσδε : τοῖς Κορινθίοις ABFc 2 τῶν ὑμετέρων ὑπηκόων : λανθανόντως κολακεύει τοὺς Ἀθηναίους ABFc 2 ʃ πολλάκις γάρ τινες διὰ πενίαν ἐμισθοφόρουν καὶ κατὰ τῶν οἰκείων ἐστράτευον.
1 35 3 λέγει δὲ περὶ Παλέων τῆς Κεφαλληνίας, οἵτινες Ἀθηναίων ὄντες ὑπήκοοι Κορινθίοις συνεμάχουν ABFc 2 εἶτα ἐν ἀδικήματι θήσονται : ἢ ἐν ὑποστιγμῇ ἢ εἰρωνικῶς ABFc 2 ἐπιόντων : καθ’ ἡμῶν.[5]
1 35 4 μάλιστα δὲ ἀπὸ τοῦ προφανοῦς : ἢ προφανῶς ἢ λάθρα, μάλιστα δὲ φανερῶς ABFc 2 βοηθεῖν : λείπει τὸ χρή, ἵν’ ᾖ χρὴ βοηθεῖν ABFc 2 ὑπείπομεν : προείπομεν.
1 35 5 ἡ ἀλλοτρίωσις : ἡ στέρησις ABFc 2 ἀλλὰ κτ ἑ. : κατὰ κοινοῦ τὸ δίκαιον Fac 2 καὶ ὅτῳ τάδε ξυμφέροντα κτ ἑ.
1 36 1 : ἀντίθεσις ἀπὸ τοῦ δικαίου, ἣν λύει τῷ ξυμφέροντι ABFc 2 τὸ μὲν δεδιὸς αὐτοῦ κτ ἑ. : τὸ μὲν λῦσαι τὰς σπονδάς, δεδιὸς ὄν, φοβερὸν ἦν τοῖς Λάκωσι, τὸ δὲ μὴ λῦσαι, θαρσοῦν, ἀδεέστερον ἦν τοῖς αὐτοῖς. οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι δεδιότες τὴν τῶν σπονδῶν λύσιν οὐκ ἂν δηλονότι ἐδέξαντο τοὺς Κερκυραίους καὶ τὴν ἀπὸ αὐτῶν δύναμιν. καὶ δῆλον ὅτι τὸ δεδιὸς τοῦτο ἰσχὺν ἔφερε τοῖς Ἀθηναίοις ἀπὸ τῶν Κερκυραίων, φόβον δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις. θαρσήσαντες δὲ ταῖς σπονδαῖς καὶ ἀπωσάμενοι τοὺς Κερκυραίους αὐτοῖς μὲν τοῖς Ἀθηναίοις ἀσθενὲς ἦν τὸ θάρσος τοῦτο, ζημιουμένοις τὴν ἐκ τῆς Κερκύρας βοήθειαν, τοῖς δὲ πολεμίοις αὐτῶν Πελοποννησίοις ἀσφαλὲς καὶ ἀδεέστερον ABFc 2 ʃ τὸ λῦσαι τὰς σπονδάς, τοῦτο τὸ φόβον ἐμποιοῦν, τοῦτο οὖν τὸ κατάφοβον ἰσχὺν ἔχει, ἡμῶν ἐν τῇ συμμαχίᾳ προσλαμβανομένων· τὸ δὲ θαρσοῦν καὶ εὔελπι, τὸ μὴ ἡμᾶς προσδέξασθαι, ἀσθενὲς ὄν. πρὸς γὰρ τοὺς Λακεδαιμονίους, τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἰσχύοντας, τοῦτο ἀδεέστερον ἔσται. καὶ ἅμα .. . Βουλευόμενος : ἀπὸ κοινοῦ τὸ γνώτω ABFc 2 οὐ τὰ κράτιστα : ἀλλὰ τὰ ἀσθενῆ καὶ ἐπιβλαβῆ ABFc 2 ὅταν ἐς τὸν μέλλοντα κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὅταν ἐνδοιάζῃ καὶ διστάζῃ χωρίον προσλαβεῖν εἰς τὸν σχεδὸν μέλλοντα πόλεμον, τὸ αὐτίκα περισκοπῶν, τουτέστι τὴν ἐνυπάρχουσαν εἰρήνην ABFc 2 ὅσον οὐ : ἀντὶ τοῦ οὐχ ὅσον, τὸ οὐ βραδέως, ἀλλὰ ταχύ ABFc 2 καιρῶν : καιρῶν νῦν εὐτυχιῶν καὶ ἀτυχιῶν, ἢ μᾶλλον καιρῶν λέγει ἀντὶ τοῦ ἀναγκῶν καὶ κινδύνων ABFc 2 βραχυτάτῳ δ ’ ἂν κεφαλαίῳ : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 τοῖς τε ξύμπασι καὶ κα θ ’ ἕκαστον : λείπει τὸ λέγομεν, ἢ δοτικὴ ἀντὶ εὐθείας, ἵν’ ᾖ μάθοιτε ἂν οἵ τε σύμπαντες καὶ καθ’ ἕκαστον ABFc 2 μὴ προέσθαι : μὴ προδῶτε.[5]
1 36 3 ἐς ταὐτόν : εἰς συμμαχίαν ABF ἕξετε : ἰσχύσετε. βʹ δημηγορία Κορινθίων ABCFc πρὸς Ἀθηναίους c 2 ἀναγκαῖον Κερκυραίων κτ ἑ.
1 37 1 : οὐ μόνον οἱ Κερκυραῖοι λόγον ἐποιήσαντο περὶ τοῦ δέξασθαι ὑμᾶς αὐτούς, ἀλλ’ ἤδη ἥψαντο καὶ ἡμῶν, κατηγοροῦντες ὅτι παρὰ τὸ εἰκὸς αὐτοῖς μαχόμεθα. ἀνάγκη τοίνυν ἐστὶ μνησθῆναι ἀμφοτέρων πρότερον, ὅτι οὐ δικαίως δέξεσθε αὐτοὺς καὶ ὅτι προσηκόντως αὐτοῖς μαχόμεθα, εἶτα ἐλθεῖν καὶ ἐπὶ τὸν ἄλλον λόγον. ξυμμαχίαν διὰ τὸ σῶφρον κτ ἑ.[5]
1 37 2 : οὐ συνεμάχησάν τινι διὰ τὴν σωφροσύνην. ἐπετήδευσαν : μετεχειρίσαντο. αἰσχύνεσθαι ? : ἔχειν μάρτυρα τῆς αἰσχύνης. καὶ ἡ πόλις αὐτῶν κτ ἑ.
1 37 3 : συμβαίνει τῇ γνώμῃ τῶν πολιτῶν· λῃστεύοντες γὰρ ἔχουσιν αὐτὴν συνεργοῦσαν, ἐπιτηδείαν ἔχουσαν τὴν θέσιν πρὸς ἁρπαγήν. οὐ γὰρ ἐκπλέουσι πρός τινας, μᾶλλον δὲ τοὺς πλέοντας ὑπὸ τῆς βίας τῶν πνευμάτων καταίροντας δέχονται καὶ διαρπάζουσιν, εἶτα δικάζουσιν αὐτούς, ὡς δίκαια δηλαδὴ πεπόνθασιν. καίτοι γε οὐ προκάθηνται εἰς τὸ δικάζειν συνθήκῃ, ἤγουν συμφωνίᾳ· τὸ δὲ ὅλον αὐτοὶ ἀδικηταὶ καὶ κριταί. ἐν τούτῳ γίγνεται αὐτοῖς τὸ ἄσπονδον εὐπρόσωπον καὶ πιθανόν· διὰ τοῦτο γὰρ συμμάχους οὐκ ἔχουσιν, ἵνα καταμόνας αὐτοὶ ἀδικῶσι καὶ μὴ μεθ’ ἑτέρων τὴν ἀδικίαν ἐργάζωνται, ἵνα μὴ μάρτυρας μᾶλλον ὧν ἐργάζονται ἢ συμμάχους ἔχωσιν. αὐτάρκη θέσιν κειμένη : λείπει ἡ εἰς ABM ʃ περιτροπὴ τὸ σχῆμα· ἡ θέσις τῆς πόλεως αὐτῶν ἁρμόττει αὐτῶν τῇ γνώμῃ καὶ αὐτάρκης ἐστὶ τῆς προαιρέσεως αὐτῶν καὶ κακίας πρὸς τὸ λῃστεύειν ABFM διὰ τὸ ἥκιστα κτ ἑ. : εἰ γὰρ ἐξέπλεον, φησίν, ἀλλαχοῦ, οἱ ἀδικούμενοι ἂν ἐκράτουν αὐτῶν ὁμήρους ABFM ἀνάγκῃ : διὰ πνευμάτων βίαν ABF καταίροντας ( παρόντας ABF) δέχεσθαι : ὑποδέχεσθαι φιλικῶς, δέχεσθαι λῃστρικῶς ABFGM κἀν τούτῳ (b) τὸ εὐπρεπὲς κτ ἑ.[20]
1 37 4 : τὸ ἑξῆς· κἀν τούτῳ τὸ ἄσπονδον εὐπρεπὲς προβέβληνται καὶ τὰ ἑξῆς ABFG κατὰ μόνας ? : μὴ κωλυόμενοι ὑπὸ τῶν συμμάχων δι’ οἶκτον FG κρατῶσι : φανερῶς ABF λάθωσι : λάθρα ABF ἢν δέ πού τι : ἐπὶ παρακαταθήκης BF ἀναισχυντῶσιν : ἀρνούμενοι δηλονότι, μὴ κοινωνοῦντος αὐτοῖς τινος εἰς τὴν τῶν λαφύρων διανομήν ABFGM ἀληπτότεροι : οἱ γὰρ εὐάλωτοι φόβῳ τῶν πέλας κολακεύειν ἀναγκάζονται τοὺς ἀδικοῦντας ABFGM ʃ ἀκατηγορητότεροι.[5]
1 37 5 ἐξῆν αὐτοῖς κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· φανερωτέραν ἐξῆν αὐτοῖς τὴν ἀρετὴν δεικνύναι διδοῦσι καὶ δεχομένοις τὰ δίκαια ABF τὴν ἀρετήν : φιλίαν, δύναμιν, συμμαχίαν ABFG ʃ τὴν μίαν τῶν γενικῶν φησι, τὴν δικαιοσύνην c 2 διὰ παντός : τὸ διὰ παντός, ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι νῦν ἀδικηθέντες AFG ἐκπεμφθεῖεν : ὑφ’ ἡμῶν δηλονότι.[5]
1 38 2 ἡμεῖς δὲ οὐ δ ’ αὐτοί κτ ἑ. : σημείωσαι· ἐκ τοῦ ἰσάζοντος τὸν λόγον ἀνέστρεψε (?) c 1 οὐ δ ’ ἐπεστρατεύομεν κτ ἑ.
1 38 4 : εἰ γὰρ μὴ ἠδικούμεθα περιφανῶς, οὐκ ἂν προδήλως ἐστρατεύομεν. ἐκπρεπῶς : ἐκδήλως F ὑπερβαλλόντως πάνυ BGF (?) διαφερόντως : ἐξαιρέτως F ὑπερβαλλόντως πάνυ AF (?) καλὸν δ ’ ἦν κτ ἑ.[5]
1 38 5 : ὅμως, εἰ καὶ ἡμαρτάνομεν, ἐπαινετὸν ἦν ἐνδοῦναι ἡμῖν ὀργιζομένοις. τῇ ἡμετέρᾳ ὀργῇ : ὡς πατρικῇ ABFG μετριότητα : ἀνεξικακίαν, ἐπιείκειαν ABFG πρότερον : πρὸ τοῦ λαβεῖν αὐτήν BFGa ἥν γε : λείπει ἡ εἰς, εἰς ἥν BF ʃ τὴν δίκην G ʃ ὁ νοῦς οὕτως· οὐ δεῖ τὸν ἐν ἀσφαλείᾳ ὄντα καὶ προβαλλόμενον δίκην δοκεῖν λέγειν τι.
1 39 1 μετέθηκε τὸν χρόνον ὁ Κορίνθιος· μετὰ γὰρ τὸ λαβεῖν, φησί, τὸ χωρίον καὶ κατασχεῖν ἠξίουν δικάζεσθαι οἱ Κερκυραῖοι. καὶ οὐ δεῖ, φησίν, προσέχειν τὸν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς καὶ ἰσχυροῦ προκαλούμενον εἰς κρίσιν οὐδὲ δοκεῖν ὅτι λέγει τι, ἀλλὰ καὶ καταφρονεῖν ABFGM διαγωνίζεσθαι : δικάζεσθαι BFG οὗτοι δὲ οὐ πρὶν κτ ἑ.[5]
1 39 2 : μεταληπτικῶς ἔλυσεν ἀπὸ τοῦ χρόνου c 1 ἀλ λ ’ ἐπειδὴ κτ ἑ. : ἀλλὰ μετὰ τὴν τῶν νεῶν ἔκπεμψιν ABFGM τὸ εὐπρεπὲς τῆς δίκης : τὴν δόκησιν τῆς δίκης, οὐχὶ τὴν ἀλήθειαν· ἠδίκουν γὰρ κατ’ ἀλήθειαν ABFGM οὐ τἀκεῖ μόνον αὐτοὶ ἁμαρτόντες : οὐκ ἀδικήσαντες αὐτοὶ μόνον εἰς τὰ κατὰ τὴν Ἐπίδαμνον. τἀκεῖ : τὰ ἐν Ἐπιδάμνῳ δηλονότι ABFG ξυναδικεῖν : τὸ σχῆμα παρίσωσις, ὃ καὶ Γοργίειον καλεῖται ABF καὶ μὴ ἐν ᾧ : λείπει τὸ ἐν ἐκείνῳ καιρῷ ABF μη δ ’ ἐν ᾧ ὑμεῖς κτ ἑ.[5]
1 39 3 : τὸ ἑξῆς· μήτε μεταδώσετε αὐτοῖς τῆς ὠφελείας ὑμεῖς, τότε τῆς δυνάμεως αὐτῶν οὐ μεταλαβόντες. λέγει δὲ τὸν κατὰ Σαμίων καὶ Αἰγινητῶν πόλεμον ABF τῆς ἀ φ ’ ἡμῶν αἰτίας τὸ ἴσον ἕξετε : τῶν τῆς Ἐπιδάμνου. ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ ἐν ᾧ. αἰτιασόμεθα γάρ, φησί, τοὺς συμμαχήσαντας τοῖς Κερκυραίοις ὡς ἐχθρούς. καὶ ὑμεῖς δὲ τὸ ἴσον αὐτοῖς ἕξετε αἴτιον καὶ πολέμιοι κληθήσεσθε ABFG πάλαι δὲ κοινώσαντας κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὓς ἐχρῆν ABF κεφαλαίων (G): τοῦ δικαίου G μὴ ἄνευ ὑμῶν τούτους : τοὺς Κερκυραίους· τουτέστι κολασθήσεσθε καὶ ὑμεῖς μετ’ αὐτῶν.[10]
1 40 4 ἀνακωχῆς : ἀνακωχή ἐστιν εἰρήνη πρόσκαιρος πόλεμον ὠδίνουσα, οἷον ἡ μικρὰ τοῦ πολέμου ἀνάβλησις, παρὰ τὸ ἄνω ἔχειν τὰς ἀκωκὰς τῶν δοράτων ABFGM καὶ τὸν νόμον μὴ καθιστάναι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκαιοί ἐστε. τὸ δὲ τόν ἄρθρον περισσόν ABFGM δίχα ἐψηφισμένων : δισταζόντων, φησίν, αὐτῶν ἡμεῖς φανερῶς ἀντείπομεν ABFM ἀμύνειν : ἀμύνειν, βοηθεῖν· ἀμύνεσθαι, κολάζειν ABFM εἰ γάρ : ὁ γάρ ἀντὶ τοῦ δέ BF φανεῖται : ἀντὶ τοῦ μέλλει φανῆναι ABFM ἃ τῶν ὑμετέρων : αἰνίττεται Ποτίδαιαν ABFGM καὶ τὸν νόμον κτ ἑ.[5]
1 40 6 : πολλοί, φησίν, εἰσὶ φόρου ὑποτελεῖς παρ’ ὑμῖν, οἵτινες πολλάκις μελετῶσιν ἀπόστασιν· καὶ εἰ δέξεσθε Κερκυραίους τούσδε καὶ κοινὸν τοῦτον ποιήσετε νόμον, ὁρᾶτε μὴ ἑαυτοὺς λανθάνετε βλάπτοντες. φοβεῖ δὲ αὐτοὺς τὸ δέξασθαι νόμον καλῶν ABFM ἐ φ ’ ὑμῖν : ἀντὶ τοῦ καθ’ ὑμῶν ABFG παραίνεσιν δὲ καὶ ἀξίωσιν : τὸ παραινεῖν καὶ ἀξιοῦν, ῥήματα ὄντα, ὀνοματικῶς προήνεγκεν ABFMe ἣν κτ ἑ.[5]
1 41 1 : ἣν χάριν ἀντιδοθῆναι ἡμῖν ἐν τῷ παρόντι φαμὲν χρῆναι ABFM οὐκ ἐχθροὶ ὄντες ὥστε βλάπτειν : οἱ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς τι συγκροτοῦντες βλάπτονται μᾶλλον ABFGM ἐπιχρῆσθαι : τὸ πολλάκις χρῆσθαι ABFGM τὸν Αἰγινητῶν πόλεμον : τὸν περὶ τῶν ἀγαλμάτων ABF τῶν ἁπάντων ἀπερίοπτοί εἰσι : τῶν προλαβόντων ἁπάντων πρὸς ἔχθραν ἢ φιλίαν μεσολαβημάτων ἀπερίοπτοι ἢ παρορωταί εἰσι c 2 ἀπερίοπτοι : ἀπροόρατοι ἢ ἀπρονόητοι ἢ ἀνεπίστροφοι F ʃ αἱ περιορῶντες καὶ οἱονεὶ καταφρονοῦντες Patm.[5]
1 41 2 παρὰ τὸ νικᾶν : ἤγουν διὰ τὴν νίκην. ἐπεὶ καὶ τὰ οἰκεῖα : ἀντὶ τοῦ, καὶ γὰρ τὰ οἰκεῖα ABFM ὧν : τῶν προειρημένων εὐεργεσιῶν.
1 42 1 ἀμύνεσθαι : ἀντὶ τοῦ ἀμείβεσθαι. μόνος δὲ Θουκυδίδης ἐνταῦθα κέχρηται τῇ ἐναλλαγῇ τῆς λέξεως, ὡς καί τινας ἐναλλάττειν τὴν γραφὴν καὶ γράφειν ἀμείβεσθαι. οὐκ ἔστι δέ ABFGM ʃ ἀντὶ τοῦ ἀμύνειν καὶ βοηθεῖν· ἀντὶ γὰρ τοῦ ἐνεργητικοῦ τὸ ἀμύνεσθαι παρείληπται. ἐν ᾧ : ἀντὶ τοῦ ᾧ ABFM ἐλάχιστα : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ἐλάχιστα ABFM τὸ μέλλον τοῦ πολέμου : ἀντὶ τοῦ, ὁ μέλλων πόλεμος.[5]
1 42 2 κελεύουσιν : σημείωσαι ὅτι τὸ κελεύω οὐκ ἐπὶ μειζόνων μόνον λέγεται ABGM ὑποψίας : ὑποψίαν εἶπε τὴν μάχην εὐφήμως· ἐρεῖ δὲ ταύτην ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABFGM ὑφελεῖν μᾶλλον : ὑπακουστέον ἄξιον, ὑφελεῖν μᾶλλον ἄξιον c 1 ἡ γὰρ τελευταία χάρις καιρὸν ἔχουσα : ἡ γὰρ μετὰ τὴν ἔχθραν φιλία εὐκαίρως γινομένη καὶ τὰ ἑξῆς ABFGM ἐφέλκεσθαι : ὑπακουστέον κἀνταῦθα τὸ ἄξιον, ἐφέλκεσθαι ἄξιον c 1 τῷ αὐτίκα : τῷ πρὸς ὀλίγον ABFG τῷ αὐτίκα φανερῷ : τῇ δυνάμει τῶν Κερκυραίων.[5]
1 42 4 ἡ γὰρ ἐκ θεῶν βοήθεια κρυπτὴ καὶ ἀφανής ABFG ἡμεῖς δέ : οἱ ἐπίλογοι ἐντεῦθεν ABFG περιπεπτωκότες : ἐκ τύχης τινός.
1 43 1 φοβεῖ δὲ διὰ τούτου τοὺς Ἀθηναίους, ὅτι τὸ τῆς τύχης ἄδηλον, καὶ ὅτι μὴ καὶ αὐτοὶ περιπέσητε ABFG οἷς ἐν τῇ Λακεδαίμονι κτ ἑ. : οἷα ἐν τῇ Λακεδαίμονι εἴπομεν, ποῖα εἴπομεν, τὸ τοὺς σφετέρους ξυμμάχους καὶ τὰ ἑξῆς, τοῦτο καὶ παρ’ ὑμῶν ἀξιοῦμεν c 1 βλάψαι : τὸ ἀξιοῦμεν ἀπὸ κοινοῦ ABF τὸ δὲ ἴσον ἀνταπόδοτε : τοῦτό φησιν ὑμῶν τότε δικαζομένων ἔφαμεν τὸ ἴσον νῦν ἀνταπόδοτε ἡμῖν c 1 τούσδε : ἐμφαντικὸν τὸ τούσδε, οἷον τοὺς ἀδικοῦντας ABFGM ἀκούσαντες ἀμφοτέρων : (Hesiod.[5]
1 44 1 fragm. 268 ed. Rzach.) μηδὲ δίκην δικάσῃς πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς ABFM οὐχ ἧσσον : ἀλλὰ πάνυ καὶ μᾶλλον ABF μετέγνωσαν : μετεβουλεύσαντο ABFG ʃ τὸ ἑξῆς· ξυμμαχίαν μὲν ποιήσασθαι μετέγνωσαν, ἐπιμαχίαν δ’ ἐποιήσαντο. διαφέρει συμμαχία δ’ ἐπιμαχίας· ἐπιμαχία ὅταν ἀλλήλοις παρέχωσι δυνάμεις ἑκάτεροι, συμμαχία δέ, ὅταν μόνοι Ἀθηναῖοι δῶσι Κερκυραίοις βοήθειαν c 1 ʃ ξυμμαχία ἐστὶ καθὼς καὶ ἐκ τῶν κατωτέρω ἔνεστι γνῶναι ἡ (?) κατὰ τῶν πολεμίων ??? προκαλεσαμένων καὶ αὐτοὺς βοηθησάντων ἄμυνα καὶ ἐχθρὰ (?) ἐπιχείρησις· ἐπιμαχία δὲ ἡ πρὸς τοὺς (?) μετὰ τὸ ἀσθενεῖν πρὸς τὴν ἐχθρῶν ἄμυναν προκαλεσαμένους παρὰ τῶν τὴν ἱκεσίαν δεξαμένων δι’ ἀποστολῆς διδομένη (?) ἀρήγειν ἱκανὴ ἰσχύς c 2 εἰ γὰρ κτ ἑ. : αἰτία δι’ ἣν ξυμμαχίαν οὐκ ἐποίησαν ABFGMc 2 ἐπιμαχίαν δὲ ἐποιήσαντο : αὐτὸς δηλοῖ τί ἐστι συμμαχία καὶ ἐπιμαχία. ἔστι δὲ συμμαχία, ὅταν τις τὸν αὐτὸν ἔχῃ τῷ συμμαχουμένῳ ἐχθρὸν καὶ φίλον, ἐπιμαχία δέ, ὅταν τις τῷ συμμαχουμένῳ μόνον ἀδικουμένῳ βοηθῇ, οὐ μέντοι καὶ ἀδικοῦντι συμπράττῃ. ἐπιμαχίαν οὖν νῦν βούλονται ποιῆσαι οἱ Ἀθηναῖοι ABFGM ʃ ἐπιμαχία τὸ ἐπαμύνειν μόνον κινδυνευούσαις ταῖς τῶν φίλων πόλεσι, συμμαχία δὲ τὸ καὶ συνεπιστρατεύειν ἐπὶ ἑτέρας πόλεις Patm. τοὺς τούτων ξυμμάχους : εἶχον γὰρ καὶ οἱ Κερκυραῖοι ξυμμάχους τοὺς Ἐπιδαμνίους καὶ Ζακυνθίους ABFGMc 2 καὶ ὥς : καὶ ἐὰν μὴ δέξωνται Κερκυραίους ABFGMc 2 προέσθαι : προδοῦναι F ξυγκρούειν δέ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐβούλοντο ABFMc 2 τοῖς ἄλλοις : Πελοποννησίοις δηλονότι ABFGMc 2 τῆς τε Ἰταλίας κτ ἑ.[20]
1 44 3 : τοῖς παραπλέουσιν 〈εἰσ〉 Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν 〈καλῶσ〉 ἔχειν τὴν Κέρκυραν. βοηθούς : οὐκ εἶπε συμμάχους ABFGMc 2 Λακεδαιμόνιος : ὄνομα κύριον ABFGc 2 ʃ εὐθεῖα c 2 τῶν ἐκείνων τι χωρίων : αἰνίττεται Ἐπίδαμνον ABFGMc 2 παρεσκεύαστο : τὰ τῆς μάχης BFGMac 2 πέμπτος αὐτός : ἀντὶ τοῦ μετ’ ἄλλων τεσσάρων.
1 46 2 αὐτὸς δὲ ἀντὶ τοῦ πρῶτος. ὡς γὰρ τῶν ἄλλων μὴ ὄντων ἐπισήμων τῇ τοῦ ἑνὸς ἠρκέσθη ὀνομασίᾳ, ἢ ὅτι αὐτῷ ἠκολούθουν οἱ ἄλλοι ὡς μεῖζόν τι καὶ σοφώτερον βουλευομένῳ ABFGMc 2 τῇ Ἐλαιάτιδι τῆς Θεσπρωτίδος : ὡς εἶναι τὴν Ἐλαιᾶτιν μέρος χώρας ὑπὸ μείζονα χώραν ABFGMc 2 Θεσπρωτίδος Ἐφύρη : ἔστι γὰρ καὶ ἄλλη Ἐφύρη, ἡ Κόρινθος ABFMc 2 ὧν ἐντός : πρὸς θάλασσαν, ὡς εἶναι ἰσθμόν ABFGMc 2 ἀνέχει : ἀνατείνεται.[5]
1 46 5 στρατόπεδον : 〈σημείωσαι〉 ὅτι τὸ στρατόπεδον σημαίνει δύο, τόν τε λαὸν τοῦ στρατοῦ καὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ ὁ λαός, καὶ ἐτυμώτερόν ἐστιν ἐπὶ τοῦ τόπου λέγεσθαι, οἷον τοῦ στρατοῦ πέδον ABFGMc 2 προσπλέοντας : ἀπὸ τῆς Λευκίμμης εἰς τὸ Χειμέριον AFc 2 Σύβοτα : τρεῖς εἰσιν αὗται αἱ νῆσοι, μικραί, σῦς ἔχουσαι πολλάς ABFGMc 2 τῇ Λευκίμνῃ : ἀκρωτήριον Κερκύρας ABFGMc 2 μετεώρους : ἀντὶ τοῦ πελαγίους καὶ οὐκ ἐπ’ ἀγκυρῶν ἱσταμένας, ἀλλ’ ἀπεχούσας τῆς γῆς, ὡς ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἀπεχόντων τῆς γῆς καὶ ἐν ὄρει ὄντων, ἢ παρὰ τὸ ἀφεῖναι τὴν γῆν καὶ περὶ τὸν ἀέρα λοιπὸν εἶναι ABFGMc 2 ἐπὶ μὲν τὸ δεξιόν : τὸ σχῆμα ἔκφρασις ABFc 2 κέρας : τῆς φάλαγγος τὸ ἄκρον ἢ πολέμου μέρος F τοὺς Ἀθηναίους : ἐνόμιζον γὰρ καὶ τοὺς Ἀθηναίους πολεμεῖν ABFGMc 2 τὰ σημεῖα : σύμβολά τινα εἶχον περὶ τὸν καιρὸν τῆς μάχης δεικνύμενα, καὶ ὅτε μὲν ἀνετείνετο τὰ σύμβολα, ἤρχοντο τῆς μάχης, ὅτε δὲ κατεσπῶντο, ἐπαύοντο ABFGMc 2 καταστρωμάτων : σανιδωμάτων ABFGc 2 τῷ παλαιῷ τρόπῳ : τῷ κατὰ τὰ Μηδικά ABFGMc 2 οὐχ ὁμοίως : τὸ καρτερὰ ἀπὸ κοινοῦ ABFGMc 2 προσφερής : ὁμοία f ἡσυχαζουσῶν : ἀντὶ τοῦ μὴ ναυμαχουσῶν ABFMc 2 διέκπλοι : διέκπλους ἐστὶ τὸ ἐμβαλεῖν καὶ πάλιν ὑποστρέψαι καὶ αὖθις ἐμβαλεῖν ABFGMc 2 δεδιότες οἱ στρατηγοί : σημείωσαι τὴν σύνταξιν g ʃ οὐκ ἦρχον αἱ νῆες μάχης, τῶν στρατηγῶν δεδιότων τὴν πρόρρησιν.[5]
1 49 6 ἀπὸ ἐλάσσονος πλήθους : ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἀρχῆς τὸ πλῆθος τῶν Κερκυραίων νεῶν ἔλασσον ἦν τῶν Κορινθιακῶν, δῆλον ὅτι, τῶν εἴκοσι ἀναχωρησασῶν ἐκ τοῦ πολέμου, πολὺ ἐλάττονες ἐγένοντο οἱ Κερκυραῖοι, κἂν τὰς τοῦ δεξιοῦ κέρως νέας τῶν Κορινθίων ἀφείλοντο ABFGMc 2 ἀπροφασίστως : ἀνενδοιάστως, ἀνεγκλήτως FGMac 2 ξυνέπεσεν : ἤγουν τὰ πράγματα ABFMc 2 ἐπιχειρῆσαι : σχετλιάζων ταῦτα λέγει, ὅτι οἱ ἔνσπονδοι οὕτως ἦλθον εἰς χεῖρας BFGMc 2 σκάφη : σκάφη καλεῖ τὰ κοιλώματα τῶν νεῶν, ἃ ἡμεῖς γάστρας καλοῦμεν ABFGMc 2 ἀναδούμενοι : ἀναπλεκόμενοι, ἀναδεσμεύοντες f ἃς καταδύσειαν : Ἀττικῶς ὧν κατέδυον ABFGMc 2 φονεύειν : τὸ ὠμὸν τῶν Κορινθίων δηλοῖ ABFGMc 2 τούς τε αὐτῶν φίλους : Μεγαρέας καὶ Ἀμπρακιώτας ABFGMc 2 οἱ : τὸ οἱ ἄρθρον προτακτικόν ABFMc 2 ἔκτεινον : τὸ ἑξῆς· τοὺς ἑαυτῶν φίλους ἀγνοοῦντες ἔκτεινον νομίζοντες εἶναι Κερκυραίους ABFMc 2 ναυμαχία γὰρ αὕτη κτ ἑ.[5]
1 50 2 : διὰ τὴν ἐν Σαλαμῖνι, διὰ τὴν ἐν Σικελίᾳ ABFGMc 2 ναυάγια : ναυάγια μὲν οὐδετέρως, ὅταν τι τῆς νεὼς ἀπόληται, οἷον πηδάλιον ἤ τι τοιοῦτον, ναυαγία δὲ θηλυκῶς ἡ πᾶσα τῆς νεὼς ἀπώλεια λέγεται.
1 50 3 νῦν οὖν οὐδετέρως εἴρηκε ABFGmc 2 τῶν πλείστων : σωμάτων. τινὰ γὰρ ὁ ἄνεμος τῇ Κερκύρᾳ προσέρριψε ABFGMc 2 προσκομίσαι : ἐφρόντιζον γὰρ τῆς ταφῆς τῶν ἐν τῷ πολέμῳ πιπτόντων. τὰ Σύβοτα : Σύβοτα ἄλλα ἐν τῇ ἠπείρῳ, ὁμώνυμα ταῖς πρὸ μικροῦ λεχθείσαις νήσοις πρὸ τῆς Κερκύρας ABFGc 2 ταῖς πλωίμοις : ταῖς πληγείσαις μέν, δυναμέναις δὲ πλεῖν ABFGMc 2 λοιπαί : ὑγιεῖς, ἀβλαβεῖς ABFGMc 2 ἀντεπέπλεον : ἐπὶ τῷ κωλῦσαι δηλονότι ABFGc 2 ὀψέ : οὐ λέγει ὅτι ἦν ἑσπέρα, ἀλλ’ ὡς ὥρα ἐνάτη ἢ δεκάτη· τὸ γὰρ 〈ὀψέ〉 ἐπὶ τῆς ἑσπέρας ἅπαξ κεῖται ἐν τῇ τρίτῃ (cap.[5]
1 50 5 108, 3) ABFGMc 2 ἐπεπαιάνιστο αὐτοῖς ὡς ἐς ἐπίπλουν : δύο παιᾶνας ᾖδον οἱ Ἕλληνες, πρὸ μὲν τοῦ πολέμου τῷ Ἄρει, μετὰ δὲ τὸν πόλεμον τῷ Ἀπόλλωνι. τὸ δὲ ὡς ἐς ἐπίπλουν λέγει ἀντὶ τοῦ ὡς πρὸς τὸ ἄρξαι τὸν πόλεμον, ὅπερ δὲ ἔδει πρὸ τῆς ναυμαχίας εἰπεῖν, ὕστερον λέγει ABFGMc 2 ὡς ἐς ἐπίπλουν : ὡς ἐπιπλέοντες κατὰ τῶν Κορινθίων. πρύμναν ἐκρούοντο : πρύμναν κρούεσθαί ἐστι τὸ κατ’ ὀλίγον ἀναχωρεῖν μὴ στρέψαντας τὸ πλοῖον· ὁ γὰρ οὕτως ἀναχωρῶν ἐπὶ τὴν πρύμναν κωπηλατεῖ. τοῦτο δὲ ποιοῦσιν, ἵνα μὴ δόξωσι φανερῶς φεύγειν, κατ’ ὀλίγον ὑπαπιόντες, ἢ ἵνα μὴ τὰ νῶτα τοῖς πολεμίοις δόντες ῥᾷον τιτρώσκωνται ABFGMc 2 προϊδόντες : πρὸ τῶν Κερκυραίων ABFGMc 2 ὑποτοπήσαντες : ἀντὶ τοῦ ὑποπτεύσαντες· οὕτω γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ἀναλύουσι τὴν λέξιν ABFGMc 2 ἐπέπλεον γὰρ μᾶλλον ἐκ τοῦ ἀφανοῦς : αἱ εἴκοσι νῆες τῶν Ἀθηναίων· κατὰ νώτου γὰρ αὐτῶν ἦσαν BFGMac 2 ἐθαύμαζον : οἱ Κερκυραῖοι c 2 ʃ νικήσαντες γὰρ ἦσαν ABFGMc 2 ʃ θαυμάζω σου, ἐπὶ μέμψεως· θαυμάζω σε, ἐπὶ ἐπαίνου καὶ πολλάκις ἐπὶ ἐκπλήξεως ABFGMc 2 πρύμναν κρουομένους : ἐπαναχωροῦντας.[5]
1 51 2 πρὶν : ἕως οὗ G ἡ ἀπαλλαγὴ ἐγένετο ἀλλήλων : διελύθησαν ἀπ’ ἀλλήλων ABFc 2 στρατοπεδευομένοις : σκηνουμένοις ABFGc 2 Ἀνδοκίδης : ὁ εἷς τῶν δέκα ῥητόρων, ὥς φησιν Ἀκουσίλαος c 2 f διὰ τῶν νεκρῶν καὶ ναυαγίων : τῶν Κερκυραϊκῶν δηλονότι c 2 ἔγνωσαν: τοὺς Ἀθηναίους οἱ Κερκυραῖοι ABFGc 2 τοῖς Συβότοις : τῆς ἠπείρου ABFGc 2 ἀκραιφνεῖς : ἀβλαβεῖς, ἀκεραιοφανεῖς ABFGMc 2 αἰχμαλώτων τε περὶ φυλακῆς : ἠπόρουν πῶς αὐτοὺς φυλάξουσι ABFGMc 2 ἐπισκευὴν οὐκ οὖσαν τῶν νεῶν : μὴ δυνάμενοι τὰς βλαβείσας τῶν νεῶν ἐπισκευάσαι ABFGMc 2 κελήτιον : κελήτιόν ἐστι μικρὸν πλοιάριον ὑπὸ ἑνὸς ἐρεττόμενον, ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ κέλητος ἵππου, ᾧ εἷς ἀνὴρ ἐπικάθηται ABFGMc 2 ʃ μικρὸν πλοιάριον Patm.[5]
1 53 1 ἄνευ κηρυκείου : κηρύκιόν ἐστι ξύλον ὀρθὸν ἔχον ἑκατέρωθεν δύο ὄφεις περιπεπλεγμένους καὶ ἀντιπροσώπους πρὸς ἀλλήλους κειμένους, ὅπερ εἰώθασι φέρειν οἱ κήρυκες μετ’ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐξῆν αὐτοὺς ἀδικεῖν παρ’ οὓς ἀπήρχοντο. σύμβολον δὲ ἦν τὸ μὲν ὀρθὸν ξύλον τοῦ ὀρθοῦ λόγου, τὸ δὲ παρ’ ἑκάτερα εἶδος τῶν ὄφεων τὰ ἀντιτασσόμενα στρατόπεδα· ὁ γὰρ ὀρθὸς λόγος δι’ ἀμφοτέρων χωρεῖ ABFGMc 2 ἀδικεῖτε : δημηγορία Κορινθίων γʹ ABCFG ʃ πρὸς Ἀθηναίους c 2 τῶν δὲ Κερκυραίων : τῶν δέ, τουτέστι τῶν τοῦ ἄλλου μέρους· οὕτω Φοιβάμμων φησίν.[10]
1 53 3 ἵν’ ᾖ, τῶν δὲ τὸ μὲν στρατόπεδον τῶν Κερκυραίων ... οἱ δὲ Ἀθηναῖοι c 1 οὔτε ἄρχομεν κτ ἑ .
1 53 4 ? : διὰ τοῦ κοινοῦ τὸ ἰδικὸν ἐσήμανεν ABFGMc 2 ʃ ἀπόκρισις Ἀθηναίων πρὸς Πελοποννησίους πρώτ η , κατὰ δὲ τὰς προλαβούσας δημηγορίας τετάρτη τὴν τάξιν c 2 τοῖσδε ξυμμάχοις οὖσι : τὴν ἐπιμαχίαν ξυμμαχίαν λέγει ABFGMc 2 ʃ μᾶλλον δὲ κατὰ τὰ προλαβόντα καὶ ἐνταῦθά φησιν. οἷς γὰρ αὐτοὶ ἐπιμαχίαν στείλαντες ἐβοήθουν, ἐκείνους ἑαυτῶν συμμάχους ἄρτι καλεῖ, εἰκότως, ὡς μόλις καὶ διὰ ξυμμαχία, ἣν προέφημεν (cf. 44, 1) ἀναδοχὴν τοῦ ὅλου πολέμου εἶναι καὶ τῆς τῶν ξυμμάχων πρὸς τοὺς πολεμίους ἔχθρας οἰκείωσιν, τὴν ἐκ πολὺ μείζονος πόλεως σταλεῖσαν [καὶ] ἐπιμαχίαν ἀντισηκώσαντας c 2 τά τε ναυάγια κτ ἑ.[10]
1 54 1 : γράφεται τά τε ναυάγια καὶ τοὺς νεκροὺς ἀνείλοντο τὰ κατὰ σφᾶς, ἐξενεχθέντων ὑπό τε τοῦ ῥοῦ καὶ ἀνέμου. γενόμενος : λείπει ἡ διά, ἵν’ ᾖ διαγενόμενος ABFMc 2 πανταχῇ : τῆς Κερκύρας πανταχῇ ABFGMc 2 προσεποιήσαντο : ἰδιοποιήσαντο.[5]
1 54 2 οὐκ ἐλάσσους χιλίων : χίλιοι γὰρ ἦσαν καὶ πεντήκοντα. καταδύσαντες : ἀντὶ τοῦ τρώσαντες· οὐ γὰρ λέγει ἐπὶ τοῦ βαπτίσαντες. τοιοῦτο δέ ἐστι καὶ τὸ (cap. 50, 1) ἃς καταδύσειαν ABFGMc 2 μάλιστα : τὸ μάλιστα ἢ πρὸς τὸν ἀριθμόν, ὅτι οὐχὶ εἴκοσι ἐννέα, ἢ πρὸς τὸ διαφθείραντες, ὅτι οὐ μόνον ἔτρωσαν, ἀλλὰ μάλιστα ἔφθειραν αὐτάς, ἐκεῖνοι δὲ μόνον κατέδυσαν ABFGMc 2 ἀποπλέοντες : ἀπὸ τῶν Συβότων πλέοντες.[5]
1 55 1 εἷλον ἀπάτῃ : ὡς φίλοι γὰρ οὐχ ὑπωπτεύοντο ABFGc 2 ἀπέδοντο : ἐπώλησαν BFGc 2 ʃ διὰ τὰ ἐν τῷ πολέμῳ ἀναλώματα, καὶ οὐκ ἀπέκτειναν. διὰ δὲ τούτου καὶ τὸ ἥμερον τοῦ Ἑλληνικοῦ τρόπου δηλοῖ, καὶ ὡς ἀπηνὲς μετὰ μάχην τοὺς ἑαλωκότας θανατοῦν, ἄλλως τε καὶ δούλους τοὺς μὴ κατὰ γνώμην οἰκείαν πολεμοῦντας. προσποιήσειαν : προσαγάγωσιν c 1 καὶ τάδε : βʹ αἰτία ABF αὐτοὺς : τοὺς Ἀθηναίους BFMc 2 τὸ ἐς Παλλήνην τεῖχος : ἀντὶ τοῦ τὸ μέρος τοῦ τείχους τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν Παλλήνην ABFGMc 2 ὁμήρους : τοὺς ἕνεκα εἰρήνης δεδομένους εἰς ἐνέχυρα.[5]
1 56 2 ὁμήρους δοῦναι : ἵνα, ἐὰν ἀποστῶσιν, εὐάλωτοι γένωνται ABFMc 2 ἐπιδημιουργοὺς : ἐπιδημιουργοὺς ὄνομα ἀρχῆς παρὰ Κορινθίοις· ἄλλοι γὰρ ἄλλως τοὺς ἄρχοντας καλοῦσιν. ἰστέον δὲ ὅτι τούτους ἀπέστελλον οἱ Κορίνθιοι κατὰ ἔτος ἄρχοντας Ποτιδαιάταις ὡς ἀποίκοις ABFGMc 2 ʃ ὁ Ἀσκληπιάδης τὴν ἐπί πρόθεσιν περιττὴν εἶναι λέγει ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι ἐπιδημιουργοὶ ἄρχοντες πεμπόμενοι, φυλάρχων τάξιν ἔχοντες c 1 ʃ ἐπιδημιουργοὺς τοὺς ἐπιμελητὰς τῆς ἀνακτίσεως τῶν τειχῶν. δείσαντες : οἱ Ἀθηναῖοι BF Ἀλεξάνδρου : τοῦ Φιλέλληνος καλουμένου, ὃς ἐν τοῖς Μηδικοῖς ἤκμαζεν ABFGMc 2 ἐπεπολέμωτο : πολέμιος ἦν ABF Δέρδα : ὁ Δέρδας Ἀρριδαίου παῖς, ἀνεψιὸς Περδίκκα καὶ Φιλίππου ABFGMc 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις FGc 2 προσεποιεῖτο : φίλους ἐποιεῖτο ABFGMc 2 τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης Χαλκιδεῦσι : εἰσὶ γὰρ καὶ ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς, οἵτινες ἀπῴκησαν εἰς Θρᾴκην ABFGMc 2 ὅμορα : Μακεδονίᾳ καὶ ἀλλήλοις ABFGMc 2 τὸν πόλεμον : τὸν κατὰ Φιλίππου καὶ τῶν Ἀθηναίων ABFMc 2 βουλόμενοι προκαταλαμβάνειν : βουλόμενοι κατέχειν καὶ κωλύειν τὰς πόλεις, ἵνα μὴ ἀποστῶσι.[5]
1 57 6 ἐπὶ τὴν γῆν αὐτοῦ : τοῦ Περδίκκα, διὰ τὴν τοῦ Φιλίππου βοήθειαν ABFGMc 2 ἐπιστέλλουσι : ἐντέλλονται· οὔπω γὰρ ἦσαν ἀποδημήσαντες ABFGMc 2 νεωτερίζειν : νεώτερα ποιεῖν.[5]
1 58 1 τὰ τέλη : ἤτοι οἱ προάρχοντες τῶν Λακεδαιμονίων c 2 ʃ οἱ Λακεδαιμόνιοι τοὺς ἄρχοντας τέλη ἐκάλουν διὰ τὸ τέλος τοῖς πράγμασι τιθέναι ABFGMc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐπειδή BFGMa 2 c 2 τότε δή : τὸ ἑξῆς· ἐπειδὴ οὐδὲν εὗρον ἐπιτήδειον, τότε δὴ καὶ τὰ ἑξῆς. τὰς ἐπὶ θαλάσσῃ πόλεις ἐκλιπόντας : ἐφοβοῦντο γὰρ τοὺς θαλασσοκράτορας Ἀθηναίους, ὄντες παραθαλάσσιοι ABFGMc 2 ἀνοικίσασθαι ἐς Ὄλυνθον : τὴν οἴκησιν ἀναγαγεῖν ἐς τὴν Ὄλυνθον.[5]
1 59 1 τὰ ἐπὶ Θρᾴκης : μέρη δηλονότι. τῇ παρούσῃ δυνάμει : ὀλίγῃ οὔσῃ BF ἄνωθεν στρατιᾷ ἐσβεβληκότων : ὥστε τὸν Περδίκκαν μεταξὺ ἀποληφθῆναι AFGMc 2 ἀφεστηκυίας : ἀπ’ Ἀθηναίων πρὸς Περδίκκαν AFMc 2 ψιλούς : ψιλοὶ καλοῦνται οἱ μὴ καθωπλισμένοι μέν, ἐν καιρῷ δὲ τῆς μάχης τῷ παρατυχόντι ἢ λίθῳ ἢ ξύλῳ ἢ ἄλλῳ τινὶ ὀργάνῳ χρώμενοι.
1 60 1 ἢ οἱ τοξόται παρὰ τὸ ψιλῇ σκευῇ χρῆσθαι ABFGMc 2 Ἀδειμάντου : τοῦτον ἴσμεν ἐν τοῖς Μηδικοῖς πρὸς τὸν Θημιστοκλέα στασιάζοντα ABFGMc 2.[5]
1 60 3 τεσσαρακοστῇ ἡμέρᾳ : ἀντὶ τοῦ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας BFGMac 2 ᾗ (codd.) Ποτείδαια ἀπέστη : ἀντὶ τοῦ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ· ἢ ἀντὶ τοῦ ἀφ’ οὗ ABFGMc 2 Καλλίαν : Ἀδείμαντον c 2 (interl.
1 61 1 ) τοὺς προτέρους χιλίους : τοὺς ἐν ταῖς λʹ ναυσὶ τῶν Ἀθηναίων ABFGc 2 Θέρμην : σημείωσαι ὅτι ἡ νῦν Θεσσαλονίκη πόλις πάλαι Θέρμη ἐκαλεῖτο.
1 61 2 ἔστι δὲ καὶ αὕτη καὶ Πύδνα καὶ Βέροια πόλεις Μακεδονικαί ABFMc 2 ʃ ἡ αὐτὴ καὶ Ὑπάτη ἐκαλεῖτο καὶ Ἠμαθία· λέγει δὲ τὴν νῦν Θεσσαλονίκην G Πύδναν : τὸν Ἴστρον G (interl.) τοῦ χωρίου : τῆς Βεροίας ABFMc 2 Παυσανίου : οὗτος ὁ Παυσανίας κατὰ μέν τινας υἱὸς τοῦ Δέρδου, κατὰ δὲ ἄλλους ἀδελφός ABFGMc 2 Γίγωνον : Γίγωνος χωρίον ἐστὶ μεταξὺ Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης, 〈οὐ〉 πολὺ ἀπέχον Ποτιδαίας ABFGMc 2 ἐπὶ σφᾶς : ἐπὶ τὴν Ποτίδαιαν ABFGMc 2 τοὺς πολεμίους : τοὺς Ἀθηναίους ABFMc 2 τοὺς μὲν Μακεδόνας ἱππέας : τοὺς μετὰ Φιλίππου ABFGMc 2 ἀναστήσαντες : νῦν ἀντὶ τοῦ ἐγείραντες κεῖται ἡ λέξις, οὐκ ἐπὶ τοῦ ἐκβαλόντες ABFGMc 2 ἐς τὸ τεῖχος : τῆς Ποτιδαίας BFGMac 2 ἠπόρησε κτ ἑ.[5]
1 63 1 : ἐν ἀμηχανίᾳ ἐγένετο, εἰς ὁπότερον μέρος ἐλεύσεται, δηλονότι διὰ κινδύνου. ὡς ἐς (om. codd. praeter M) ἐλάχιστον χωρίον : ἢ ἐλάχιστον χωρίον λέγει, ὅτι συνῆξεν αὐτούς, ὡς γενέσθαι ἐν ὀλίγῳ χωρίῳ, ἢ μᾶλλον τὸ διάστημα λέγει τῆς Ποτιδαίας· ἐγγὺς γὰρ ἦν ἤπερ ἡ Ὄλυνθος. τὸ γοῦν ὡς ἐλάχιστον τοῖς ἑξῆς συναπτέον ABFMc 2 τὴν χηλήν : χηλὴ καλεῖται οἱ ἔμπροσθεν τοῦ πρὸς θάλασσαν τείχους προβεβλημένοι λίθοι διὰ τὴν τῶν κυμάτων βίαν, μὴ τὸ τεῖχος βλάπτοιτο· εἴρηται δὲ παρὰ τὸ ἐοικέναι χηλῇ βοός ABFGMc 2 οἱ .[10]
1 63 2 . . βοηθοί : οἱ Μακεδόνες ABFMc 2 ἀπέχει : ἤγουν διίσταται Ὄλυνθος τῆς Ποτιδαίας ἔστι καταφανές : ὑψηλὸν γὰρ [τὸ] χωρίον ἡ Ὄλυνθος ABFGMc 2 οἱ Μακεδόνες ἱ. : οἱ Φιλίππου ABFMc 2 ἱππῆς (in –εῖς Corr. e recens) ἱππῆς τις ἐξώρθωσε, δίφθογγον γράφων· ἦτα δὲ γράψον Ἀττικῷ τρόπῳ γράφων· ὁ Σκύλλος οὗτος Ἀττικώτατα γράφει. τὰ πάντα ταῦτα τοιγαροῦν ἦτα γράφε, ἱππῆς, ἀριστῆς, Φωκαῆς, πλὴν κυρίων· τὰ κύρια μόνα δὲ δίφθογγα γράφε, Δημοσθένεις λέγω τε καὶ τὰ τοιάδε e recentior ἐς τὸ τεῖχος : τῆς Ὀλύνθου ABF παρεγένοντο : ἐν τῇ μάχῃ ABFGMc 2 οὔτε τοῖς Ἀθηναίοις Ἀθηναῖοι οὔτε Ποτιδαιάταις Ποτιδαιᾶται. τροπαῖον : καὶ τὸ τροπαῖον μὴ τρόπαιόν μοι γράφε· ἂν Ἀττικῶς γράφῃς δέ, ταῦτά σοι λέγω.[15]
1 63 3 ἄλλῃ δὲ γλωσσῶν εἰ γράφεις μοι τοὺς λόγους, δίφθογγον ἱππεῖς καὶ τρόπαιόν μοι γράφε e ὑποσπόνδους : ἐπειδάν τι μέρος τῶν μαχομένων ἡττηθῇ, μὴ δυνάμενον τοὺς νεκροὺς αὑτοῦ λαβεῖν, αἰτεῖ γενέσθαι σπονδάς, ἕως οὗ λαβὸν θάψῃ, καὶ τότε πάλιν μάχονται. ἔστι δὲ πολλάκις ὅτε καὶ ἀσπόνδους αὐτοὺς ἐκομίζοντο, δηλονότι κατὰ τὸ ἴσον ἔχοντες ἑκάτεροι καὶ τῆς μάχης ἰσορρόπου γενομένης ABFGMc 2 ʃ διὰ σπονδῶν ABFc 2. τὸ δὲ ἐκ τοῦ ἰσθμοῦ τεῖχος .[10]
1 64 1 . . ἀποτειχίσαντες : τὸ πρὸς Ὄλυνθον ὁρῶν τεῖχος περιοικοδομήσαντες, ἵνα μή τις ὑπεκφύγῃ τῶν ἔνδον ABFGMc 2 τὸ δ ’ ἐς τὴν Παλλήνην : τὸ πρὸς τὴν Παλλήνην ABFGc 2 ἐξ Ἀφύτιος : ἡ γὰρ ὁδὸς ἐκεῖθέν ἐστιν ἀπὸ Θρᾴκης· μία δὲ πόλις τῶν ἐν Παλλήνῃ ἡ Ἄφυτις.
1 64 2 Ἰωνικῶς δὲ εἶπε τὸ Ἀφύτιος· ἔδει γὰρ διὰ τοῦ δ ABFGMc 2 ἐλπίδα : οὐ περὶ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ περὶ τῆς Ποτιδαίας ABFGMc 2 ἢ ἄλλο παράλογον (codd.
1 65 1 ): οἷον σεισμός· εἰώθεσαν γὰρ οἱ Ἕλληνες ἀναχωρεῖν τοιούτου τινὸς γινομένου οἰωνιζόμενοι ABFGMc 2 καὶ αὐτὸς ἤθελε κτ ἑ. : ἔπαινος Ἀριστέως ABFc 2 ὡς δ ’ οὐκ ἔπειθε κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· ὡς δὲ βουλόμενος τὰ ἐπὶ τούτοις παρασκευάζειν οὐκ ἔπειθεν ABFMc 2 τά τε ἄλλα : τὰ μὴ ἀποστάντα τῶν Ἀθηναίων ABFMc 2 ξυνεπολέμει : τοῖς Χαλκιδεῦσι AB καὶ Σερμυλιῶν κτ ἑ.[5]
1 65 2 : τὸ ἑξῆς οὕτως· καὶ πολλοὺς τῶν Σερμυλίων, λοχήσας αὐτοὺς πρὸς τῇ ἑαυτῶν πόλει, διέφθειρεν. ἔστι δὲ ἡ Σερμυλὶς Χαλκιδικὴ πόλις τὰ Ἀθηναίων φρονοῦσα ABFGMc 2 ʃ καὶ τῶν Σερμυλίων πολλοὺς διέφθειρεν c 1 Φορμίων .[5]
1 65 3 . . ἐδῄου : ἄπορον πῶς ὁ Φορμίων τὸ πρὸς τῇ Παλλήνῃ τεῖχος φυλάσσων τὴν Χαλκιδικὴν καὶ Βοττικὴν γῆν ἐδῄου καὶ οὐχὶ μᾶλλον τὸ ἕτερον μέρος τῆς φυλακῆς, ὅπερ εἶχεν ὁ Καλλίας πρὶν ἢ τελευτῆσαι. καί φαμεν ὅτι τὸ πρὸς Παλλήνῃ μέρος φίλιον ἦν τοῖς Ἀθηναίοις, τὸ δὲ πρὸς Ὀλύνθῳ ἐχθρόν· εἰκότως οὖν ἠμέλητο τὸ τοῦ Φορμίωνος μέρος ὡς ἱκανῶν ὄντων τῶν Παλληναίων τὸ καθ’ ἑαυτοὺς μέρος φυλάττειν ABFGMc 2. τοῖς δ ’ Ἀθηναίοις κτ ἑ.[5]
1 66 1 : ἐπανάληψις c τοῖς μὲν Κορινθίοις κτ ἑ. : σημείωσαι δι’ ἃς αἰτίας ἤρξαντο Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι μάχεσθαι b ἑαυτῶν τε πόλιν κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὅτι οἱ Κορίνθιοι ABFMc 2 οὐ μέντοι ὅ γε πόλεμος : ὁ Πελοποννησιακός, φησί, πόλεμος οὔπω συνεκροτήθη ABFGMc 2 ξυνερρώγει : συνεπεπτώκει. οὐχ ἡσύχαζον : οἱ Κορίνθιοι BF οὐκ εἶναι αὐτόνομοι : αἱ γὰρ σπονδαὶ εἶχον τὰς ἀγράφους τῶν πόλεων αὐτονόμους εἶναι· Αἰγινήτας δέ, μὴ ἐγγεγραμμένους ταῖς σπονδαῖς, ὑφ’ ἑαυτοὺς εἶχον οἱ Ἀθηναῖοι ABFGMc 2 κατὰ τὰς σπονδάς : κατὰ τὴν συμφωνίαν τῶν σπονδῶν.[5]
1 67 3 ξύλλογον .. . τὸν εἰωθότα : εἰωθότα λέγει ξύλλογον, ὅτι ἐν πανσελήνῳ ἐγίγνετο ἀεί ABFGMc 2 λιμένων τε εἴργεσθαι κτἑ : φασὶν ὅτι Περικλῆς μέλλων λόγον δοῦναι τῶν χρημάτων τοῦ ἀγάλματος, ὃ κατεσκεύασεν ὁ Φειδίας, ἠθύμει.
1 67 4 ἰδὼν οὖν αὐτὸν ὁ Ἀλκιβιάδης παῖς ὢν ἤρετο ὅ,τι ἀθυμεῖ. τοῦ δὲ φήσαντος ὅτι Διὰ τοῦτο ἀθυμῶ, ὅπως δώσω λόγον τῶν χρημάτων, ἐκεῖνος φθάσας εἶπε· Μᾶλλον σκόπει ὅπως μὴ δώσεις. ὁ δὲ ὑπολαβὼν τὸν λόγον εἰσάγει ψῆφον εἰς τὴν πόλιν κατὰ Μεγαρέων, ἀξιῶν αὐτοὺς εἴργεσθαι λιμένων καὶ ἀγορᾶς, καὶ τῶν Ἀθηναίων θορυβηθέντων αὐτὸς ἐκφεύγει. οἱ δέ φασιν ὅτι διὰ τοῦτο τὴν ψῆφον εἰσήγαγε, διότι οἱ Μεγαρεῖς Ἀσπασίαν τὴν διδάσκαλον Περικλέους ὕβρισαν, πόρνην αὐτὴν ἀποκαλέσαντες ABFGMc 2 . δημηγορία Κορινθίων δʹ ABCFGMc τὸ πιστὸν κτ ἑ.[10]
1 68 1 : τὸ πρὸς Ἀθηναίους πιστὸν καὶ ἄδολον καὶ βέβαιον τῆς ὑμετέρας πολιτείας ποιεῖ ἀπιστοτέρους ὑμᾶς ἐάν τι λέγομεν κατ’ ἐκείνων ὡς ἀδικούμενοι· λείπει δὲ τὸ ἡμᾶς τοῦ πρώτου προσώπου b ἀπιστοτέρους : ὑμᾶς ἀπίστους, μὴ πειθομένους ABFc 2 πρὸς τὰ ἔξω πράγματα : πρὸς τὰ τῶν συμμάχων. παρεκαλέσατε : κυρίως παρακαλεῖν ἐστιν ἢ τὸ καλεῖν ἢ τὸ προτρέπεσθαι· ἄκυρον γὰρ τὸ δέεσθαι ABFGMc 2 ἐγκλήματα ἔχομεν : κατὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ ὑμῶν δηλονότι.[5]
1 68 3 καὶ εἰ μὲν κτ ἑ. : ἐντεῦθεν οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ δίκαιον κεφάλαιον ABFMc 2 ἀφανεῖς που ὄντες : ἤγουν λεληθότως. προσέδει : ὑμῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις. τοὺς μὲν : τοὺς Αἰγινήτας ABFc 2 τοῖς δ’ : τοῖς Ποτιδαιάταις καὶ Μεγαρεῦσι ABFM ἐκ πολλοῦ προπαρεσκευασμένους : ὡς συνειδότας τὰς ἑαυτῶν ἁμαρτίας καὶ γιγνώσκοντας ὡς πάντως οὐκ ἀνεξόμεθα, ἀλλὰ πολεμήσομεν ABFGMc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὁρᾶτε ABFc 2 τὸ μὲν : ἡ Ποτίδαια ABF ἐπικαιρότατον : ἁρμοδιώτατον.[5]
1 68 4 ἀποχρῆσθαι : ἐνέργειαν ποιεῖν. ἡ δὲ ναυτικὸν ἂν κτ ἑ. : ἡ δὲ ἔδωκεν ἂν συμμαχίαν ναυτικήν, εἰ πόλεμος γενήσεται δηλονότι. μετὰ τὰ Μηδικά: μετὰ τὸν πόλεμον τὸν Μηδικόν.
1 69 1 κρατῦναι : ἰσχυροποιῆσαι. ἐς τόδε : μέχρι τοῦδε. οὐ γὰρ ὁ δουλωσάμενος κτ ἑ. : τὸ σχῆμα συλλογισμός ABFGMc 2 αὐτό : τὸ δουλοῦν ABFGc 2 εἴπερ : ἐπεί. τὴν ἀξίωσιν τῆς ἀρετῆς φέρεται : τὸ σεμνολόγημα, τὸ ἀξίωμα τῆς δικαιοσύνης ἔχει. οὐδὲ νῦν ἐπὶ φανεροῖς : καὶ νῦν γάρ, φησίν, ἀμφιβάλλεται εἰ ἀδικούμεθα ABFGMc 2 οἱ γὰρ (codd.[5]
1 69 2 ) δρῶντες κτ ἑ. : οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι πρὸς οὐ διεγνωκότας ἡμᾶς ABFGMc 2 ʃ οἱ γὰρ μετὰ σκέψεως εἰς τὴν πρᾶξιν ἐρχόμενοι οὐκ ἀναβεβλημένως ἔρχονται κατὰ τῶν ἀγνοούντων. οἵᾳ ὁδῷ : οἵῳ τρόπῳ ABFGMc 2 ʃ κατ’ ὀλίγον ABFMc 2 ἐπὶ τοὺς πέλας : ἐπὶ τοὺς Λακεδαιμονίους ABFGMc 2 διὰ τὸ ἀναίσθητον : διὰ τὴν ἄγνοιαν FGMc 2 ἰσχυρῶς ἐγκείσονται : μετὰ βάρους ἐπιτεθήσονται.[5]
1 69 4 ἡσυχάζετε γὰρ μόνοι : ἐπιπλήττων κολακεύει ABFGMc 2 ἀσφαλεῖς : προσεκτικοί, ἐν οὐδενὶ σφαλλόμενοι.
1 69 5 ὁ λόγος τοῦ ἔργου ἐκράτει : τουτέστιν ὁ λόγος ψευδὴς ἦν τοῦ ὑμᾶς ἀσφαλεῖς εἶναι ABFGMc 2 ἢ τὰ πα ρ ’ ὑμῶν : τὸ ἤ ἀντὶ τοῦ ἤπερ. δηλοῖ δὲ αὐτῶν τὸ ὀκνηρόν ABFGMc 2 ἀξίως : ἀξιομάχως. ἐς τύχας .. . καταστῆναι : ὁ γὰρ πρὸς μείζονα πολεμῶν τύχην καλείτω συνεργόν ABFGc 2 τύχας : ἀδήλους ἐκβάσεις ABFGM καταστῆναι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ βούλεσθε ABFc 2 περὶ αὑτῷ τὰ πλείω σφαλέντα : ἐν τῷ στενῷ τῆς Σαλαμῖνος τολμήσαντα ναυμαχῆσαι, ὅπερ καὶ ἐγένετο αἴτιον τῆς ἥττης ABFGMc 2 καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς Ἀθηναίους : ἀντὶ τοῦ καὶ πρὸς αὐτῶν τῶν Ἀθηναίων. τὸ σχῆμα αἰτιατικὴ ἀντὶ γενικῆς ABFGMc 2 ἢ αἰτίᾳ : ὁ ἤ ἀντὶ τοῦ ἀλλά ABFMc 2 φίλων ἀνδρῶν : λείπει ἡ κατά FM(?)ac 2 ἐχθρῶν : λείπει ἡ κατά ABM(?) καὶ ἅμ α , εἴπερ τινὲς καὶ ἄλλο ι , κτ ἑ.[10]
1 70 1 : ἐπειδὴ ἐπέπληξεν ὁ Κορίνθιος, λέγει νῦν, ὅτι οὐχ ὁ τυχών εἰμι, καὶ μὴ ἀπαξιώσῃς ὑπ’ ἐμοῦ ὀνειδιζόμενος ABFGMc 2 νεωτεροποιοί : οἱ νεωτέρων πραγμάτων ὀρεγόμενοι ABFGMc 2 ἐπιτελέσαι ἔργῳ ὃ (codd.
1 70 2 ) ἂν γνῶσιν : πᾶν νόημα καὶ πρᾶξαι. οὐ γὰρ δύναμιν λέγει, ἐπεὶ ἀποτροπὴ τὸ τοιοῦτόν ἐστιν ABFMc 2 ἐπιτελέσαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὀξεῖς ABFMc 2 οὐδὲ τἀναγκαῖα ἐξικέσθαι : οὐδὲ τῶν ἀναγκαίων περιγενέσθαι ABFGMc 2 ʃ τὸ δὲ ἐξικέσθαι ἀντὶ τοῦ ἀρκεῖν. πιστεῦσαι : θαρρῆσαι.[5]
1 70 4 μελλητάς : ἀναβεβλημένους. ἀποδημηταί : ὑπερόριοι τῆς οἰκείας πατρίδος. ἀποδημηταὶ πρὸς ἐνδημοτάτους : ἤγουν ἀποδημοῦσι τῆς οἰκείας πατρίδος καὶ ἐπιδημοῦσι δήμοις ἀλλοτρίοις πρὸς τὸ κτήσασθαι αὐτούς. ἀπουσίᾳ : ἀποδημίᾳ ABFGc 2 τῷ ἐπελθεῖν (codd.) κτ ἑ. : οἴεσθε, φησίν, ὅτι, ἐὰν ἐπέλθητέ τισι, καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὑμῖν ἀπόλλυται ABFGMc 2 τὰ ἕτοιμα : τὰ ὑπάρχοντα, τὰ ἑτοίμην ἀπόλαυσιν ἔχοντα. ἐ π ’ ἐλάχιστον ἀναπίπτουσιν : ἢ ἀναπαύονται ἢ ἀθυμοῦσιν· τὸ δὲ ἐπ’ ἐλάχιστον ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἐλάχιστον ABFGMc 2 ἀλλοτριωτάτοις : λείπει τὸ ὡς, ἵν’ ᾖ ὡς ἀλλοτριωτάτοις ABFGMc 2 οἰκειοτάτῃ : πρὸς τὴν πατρίδα ABFGMc 2 μὴ ἐπεξέλθωσιν : μὴ πράξωσι.[5]
1 70 7 τυχεῖν πράξαντες : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡγοῦνται BFMc 2 του : τινός ABFGMc 2 μόνοι γὰρ ἔχουσι κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτω· μόνοι γάρ, φησίν, ἃ ἂν γνῶσιν, ἐλπίζουσί τε ὁμοίως καὶ ἔχουσι, διὰ τὸ ταχεῖαν τὴν ἐπιχείρησιν ποιεῖσθαι. πρῶτον γάρ τις ἐπινοεῖ, εἶτα ἐλπίζει, καὶ εἶθ’ οὕτως ἐπιχειρεῖ, ὕστερον δὲ καὶ κτᾶται ABFGMc 2 ἐλάχιστα : οὐδ’ ἐλάχιστα ABFc 2 (γρ.[5]
1 70 8 ) ἑορτήν : αἰνίττεται τοὺς Λάκωνας, οἵτινες ἐν ἑορτῇ οὐκ ἐστράτευον ABFGMc 2 ἡγεῖσθαι : ἀπὸ κοινοῦ ἡ διά ABFc 2 ἢ ἀσχολίαν ἐπίπονον : ἀπὸ κοινοῦ ληπτέον τὸ ἡγεῖσθαι ABFMc 2. καὶ οἴεσθε τὴν ἡσυχίαν οὐ τούτοις κτ ἑ.[5]
1 71 1 : ὁ νοῦς τῶν λεγομένων τοιοῦτος· νομίζετε οὐ τούτοις τῶν ἀνθρώπων δεῖν παραμένειν τὴν ἡσυχίαν καὶ εἰρήνην, οἳ τῇ μὲν διαγωγῇ καὶ παρασκευῇ εἰρηναίως διάγουσι, τῇ δὲ γνώμῃ φανεροί εἰσιν ὡς ἀμυνοῦνται ἢν ἀδικῶνται. θέλει δὲ εἰπεῖν ὡς ὑμεῖς αὐτοί, ὦ Λακεδαιμόνιοι, οὐ ποιεῖτε τοῦτο ABFGc 2 ʃ ταῦτά τινες κατ’ ἐρώτησιν, τινὲς δὲ κατ’ ἀπόφασιν ἀνέγνωσαν ABFGMc 2 ἐπὶ τῷ μὴ λυπεῖν τε κτ ἑ. : οὔτε ἀδικεῖν βούλεσθε καὶ ἀδικούμενοι ἀμύνεσθε, καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἴσον νέμετε ABFGMc 2 ὁμοίᾳ : ὁμογνώμονι, τὰ ἴσα ζηλούσῃ.[10]
1 71 2 ʃ τοῖς Ἀθηναίοις ABFMc 2 τούτου : τοῦ ἴσον νέμειν ABFGMc 2 ἀρχαιότροπα : οἷον ἁπλᾶ καὶ ἀφελῆ· προεῖπε δὲ τοὺς Ἀθηναίους νεωτεροποιούς ABFGMc 2 ἀνάγκη δὲ κτ ἑ.
1 71 3 : παρὰ τὸ Ὁμηρικόν (α 351sq.)· τὴν γὰρ ἀοιδὴν μᾶλλον ἐπικλείουσιν ἄνθρωποι, ἥτις ἀκουόντεσσι νεωτάτη ἀμφιπέληται ABFGMc 2 τὰ ἐπιγιγνόμενα : τοῦτο πρὸς τὸ ἀρχαιότροπα. οὐκ ἔδει, φησίν, ὑμᾶς ἀεὶ τοιούτους εἶναι καὶ ἀρχαῖα ἔθη ζηλοῦν ABFGMc 2 ἐπιτεχνήσεως : ἐξευρέσεως· ἐπιμένει δὲ τῇ παραβολῇ ABFGMc 2 κεκαίνωται : κεκαινοτόμηται ABFGc 2 νῦν δέ : οἱ ἐπίλογοι ἐντεῦθεν ABFGMc 2 ὑπεδέξασθε : ὑπέσχοντο γὰρ ἀνωτέρω (cap.[5]
1 71 4 58 § 1) τοῖς Ποτιδαιάταις ABFGMc 2 ξυγγενεῖς : Δωριεῖς γὰρ οἱ Ποτιδαιᾶται ABFGMc 2 πρὸς ἑτέραν τινὰ ξυμμαχίαν : πρὸς τοὺς Ἀργείους· ἐχθροὶ γὰρ ἦσαν τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ εἰς ἑτέρων φιλίαν περὶ ξυμμαχίας ὑμᾶς καταλιπόντας c 1 δρῷμεν δ ’ ἂν ἄδικον οὐδέν : ἐπειδὴ εἶπεν ὁ Κορίνθιος πρὸς ἑτέραν συμμαχίαν τραπέσθαι μὴ βοηθούμενος ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων, νῦν τοῦτο κατασκευάζει καὶ λέγει ὅτι οὐδὲν ἄδικον δρῶμεν, εἰ πρὸς ἑτέρους τραπῶμεν συμμάχους.[5]
1 71 5 αἰνίττεται δὲ τοὺς Ἀργείους, οἵτινες ἐχθρωδῶς διέκειντο πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους ABFMc 2 τῶν ὁρκίων : τῶν ἐφόρων τῶν ὅρκων. τῶν αἰσθανομένων : ἤτοι τῶν ζώντων ἢ τῶν φρονίμων ἢ τῶν ἡρώων ABFGMc 2 δ ι ’ ἐρημίαν : συμμαχίας δηλονότι. προσιόντες : προσιόντες καὶ ἐπικαλούμενοι συμμαχεῖν ABFGMc 2 μενοῦμεν : ἤγουν ἐν τῇ ὑμετέρᾳ συμμαχίᾳ.[10]
1 71 7 ἐξηγεῖσθαι : ἄρχειν, κρατεῖν ἑτέρων ABFGMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἄγειν τὸ ἐξηγεῖσθαι c 1. ἔτυχε γὰρ πρεσβεία .
1 72 1 .. παροῦσα: ἤγουν ἔτυχον παρόντες πρέσβεις. ᾔσθοντο : οἱ Ἀθηναῖοι Gc 2 παριτητέα : δίκαιον εἶναι παριέναι. μηδὲν ἀπολογησομένους : ὡς μέγα φρονῶν ὁ Ἀθηναῖος οὐδὲ ἀπολογεῖται ABFGMc 2 αἱ πόλεις : αἱ σύμμαχοι τῶν Λακεδαιμονίων. δηλῶσαι δέ : ὡς κηδόμενος τῶν Λακεδαιμονίων ABFGMc 2 σημῆναι : Ἰακῶς BF ʃ Ἰακόν· πλὴν τὸ σημᾶναι πλείονα ἔχει τὴν εὐρύτητα. τοῖς πρεσβυτέροις : τῶν Λακεδαιμονίων ABF παρελθόντες : ἐπελθόντες ἐπὶ ξένων, παρελθόντες ἐπὶ ἰδίων ABFMc 2 .[5]
1 73 1 ἡ μὲν πρέσβευσις κτ ἑ. : δημηγορία Ἀθηναίων εʹ ACFGMe ʃ ἡ στάσις πραγματική· τὸ μέλλον γὰρ ζητεῖ ABFGMc 2 ʃ ταύτην ἐπλάσατο οἰκονομικῶς τὴν δημηγορίαν ὁ συγγραφεύς, χαίρων ταῖς ἀντιθέτοις δημηγορίαις ἀεί ABFMc 2 ʃ ἐμέρισε πρὸς μὲν τὴν κατηγορίαν τῶν Κορινθίων τὴν ἀπολογίαν τῶν Ἀθηναίων, πρὸς δὲ τὴν ἐπίπληξιν αὐτῶν τὴν ἀντίθεσιν Ἀρχιδάμου τοῦ Λακεδαιμονίου ABFGc 2 πρέσβευσις : 〈σημείωσαι〉 ὅτι πρέσβευσις καὶ καταβόησις καὶ καταβοὴ οὐ λέγεται εἰ μὴ ἰδίως παρὰ Θουκυδίδῃ ABFMc 2 ἡ πρέσβευσις .. . ἐγένετο : οὐκ ἐπρεσβεύσαμεν εἰς τὸ ἀντειπεῖν τοῖς συμμάχοις ὑμῶν. καταβοήν : κατηγορίαν. τοῖς ἐγκλήμασι : τοῖς καθ’ ἡμῶν c 1 ἀλ λ ’ ὅπως μὴ κτ ἑ. : οἱ γὰρ κατά τινος στρατεύοντες ἢ ὡς ἀδικούμενοι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ ὡς εὐτελοῦς καὶ καταφρονουμένου. τεχνικῶς δὲ ὁ Ἀθηναῖος δείκνυσιν ἑαυτὸν καὶ δίκαιον καὶ μέγαν καὶ οὐκ εὐκαταφρόνητον ABFGMc 2 ὡς οὔτε ἀπεικότως ἔχομεν : οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ δίκαιον κεφάλαιον μετὰ τοῦ συμφέροντος ABFGMc 2 ἃ κεκτήμεθα : ἤγουν τὴν τῶν Ἑλλήνων ἀρχήν. ἀξία λόγου : ἀξιέπαινος. τὰ πάνυ παλαιά : τὰ κατὰ Ἀμαζόνας καὶ Θρᾷκας καὶ Ἡρακλείδας ABFGMc 2 τὰ δὲ Μηδικὰ κτ ἑ.[15]
1 73 2 : ἀεὶ γὰρ ἐμεγαλαύχουν οἱ Ἀθηναῖοι διὰ τὰ Μηδικά ABFM ἐκινδυνεύετο : μετὰ κινδύνων ἐπράττετο ABFGMc 2 ἧς : ὠφελείας ABFMc 2 τοῦ μὲν ἔργου μέρος μετέσχετε : ἐπειδὴ ἕως Μυκάλης ἐδίωξαν, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι καὶ ἕως Παμφυλίας ABFGc 2 μὴ παντός : μὴ παντός εἶπε διὰ τὰ τοῦ Κίμωνος ἔργα. τὸ δὲ μὴ στερισκώμεθα ἐν ἤθει ἀναγνωστέον ABFGc 2 οὐ παραιτήσεως ἕνεκα : οὐχὶ ἕνεκα τοῦ αἰτεῖν συγγνώμην φησίν ABFGc 2 μόνοι προκινδυνεῦσαι τῷ βαρβάρῳ : πρὸ τῆς Ἑλλάδος κινδυνεῦσαι.[5]
1 73 4 τοὺς δὲ Πλαταιεῖς εἴασεν, ὅτι ὕστερον παρεγένοντο ABFGc 2 ʃ μετὰ κινδύνων μαχέσασθαι τῷ βαρβάρῳ ἐν Μαραθῶνι. πανδημεί : καὶ γέροντες καὶ νέοι ABFGc 2 ἔσχε : ἐπέσχε, διεκώλυσε. τῷ πλέονι τοῦ στρατοῦ : λαβὼν τὸ πλέον τοῦ στρατοῦ.[5]
1 74 1 τοιούτου : θαυμαστικῶς ABFGMc 2 ἐν ταῖς ναυσὶ κτ ἑ. : ἤγουν ἡ βοήθεια τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων ἐν ταῖς ναυσὶν ἦν. ἀριθμόν τε νεῶν πλεῖστον : ταῦτα πάντα παρ’ Ἡροδότῳ (VIII 44) κεῖται κατὰ διέξοδον ABFMc 2 τῶν δύο μοιρῶν : ἀντὶ τοῦ τὸ δίμοιρον, ὅ ἐστι διακόσιαι ἑξήκοντα· ἦσαν γὰρ αἱ πᾶσαι τετρακόσιαι, κατὰ δὲ ἄλλους υπʹ. τοῦτο οὖν λέγει ὅτι αὐτοὶ ἡμεῖς τὸ δίμοιρον δεδώκαμεν ABFMc 2 ʃ 〈υπʹ〉 τῶν νεῶν οὐσῶν τὸ δίμοιρον τούτων τριακόσιαι εἴκοσιν G ἐν τῷ στενῷ : ῥητῶ στενῶ τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ κινδύνου c 1 ʃ ἐν τῇ Σαλαμῖνι. τῶν ἄλλων : Μακεδόνων, Θεσσαλῶν, Λοκρῶν, Βοιωτῶν, Φωκέων ABFGMc 2 μέχρι ἡμῶν : μέχρι τῆς πόλεως ἡμῶν.[10]
1 74 2 ἠξιώσαμεν : ἄξιον ἐκρίναμεν ABFMc 2 διαφθείραντες : τὸ διαφθείραντες τινές φασι τὸ διαφθαρῆναι ἐάσαντες· ἄλλοι δὲ παριστοροῦσιν ὅτι αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι αὐτοχειρὶ τὴν πόλιν κατέβαλον, ἵνα μὴ ἔχῃ αὐτῇ ὁ βάρβαρος ὡς ὁρμητηρίῳ χρῆσθαι πρὸς τὴν Ἑλλάδα ABFGMc 2 ʃ ἄλλως· τὰ οἰκεῖα διαφθείραντες οὐκ ἐπὶ τῆς πόλεως εἴληπται, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν σκευῶν τῶν ἐν ταῖς οἰκίαις καὶ τῆς ἄλλης περιουσίας, ἣν οὐκ ἦν δυνατὸν ὑπεκθέσθαι οὔτε ἐν ταῖς ναυσὶν φέρειν. τάχα δὲ καὶ ἐπὶ κυνῶν καὶ βοσκημάτων τοῦτο συννοηθῆναι δύναται. μη δ ’ ὥς : μηδ’ οὕτως, ποιητικῶς ABFGMc 2 προλιπεῖν : μὴ προλιπεῖν ἠξιώσαμεν, ἀλλὰ βοηθῆσαι ABFGMc 2 σκεδασθέντες : εἰς ἄλλας χώρας· αὐτοῖς δὲ λέγει τοῖς συμμάχοις AFGMc 2 καὶ μὴ ὀργισθῆναι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἠξιώσαμεν ABFM ἀλλὰ βοηθεῖν ὑμῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις. ὑμεῖς μὲν γὰρ κτ ἑ.[15]
1 74 3 : κατασκευὴ τοῦ νοήματος ABFGc 2 τὸ λοιπόν : λοιπὸν χρόνον (comp.) F οὐ παρεγένεσθε : εἰς βοήθειαν. οὐκ οὔσης : διεφθαρμένης. τῆς ἐν βραχείᾳ ἐλπίδι οὔσης : οὐκ οὔσης τῆς πόλεως, ἐν βραχείᾳ ἐλπίδι αἱ τριήρεις ἢ τὰ σώματα τῶν ἀνθρώπων ABFMc 2 προσεχωρήσαμεν : οἱ Ἀθηναῖοι προσήλθομεν.[5]
1 74 4 ἄλλοι : οἱ Θηβαῖοι ABFGMc 2 περὶ τῇ χώρᾳ : ἑαυτῶν δηλονότι. μὴ ἐτολμήσαμεν ὕστερον ἐσβῆναι ἐς τὰς ναῦς : ἀλλὰ μεταναστῆναι εἰς ἄλλην χώραν ὡς ἀπόλιδες ABFMc 2 οὐδὲν ἂν ἔδει κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς· οὐδὲν ἂν ἔδει ὑμᾶς ναυμαχεῖν c μὴ ἔχοντας ναῦς ἱκανάς : δέκα γὰρ εἶχον μόνας ναῦς ABFGMc 2 κα θ ’ ἡσυχίαν : ἀμαχητί ABFGMc 2 προεχώρησε ( προσε χ . B): προσῆλθε. ἆ ρ ’ ἄξιοί ἐσμεν κτ ἑ.[5]
1 75 1 : ἐν ἐρωτήσει· ἆρα, φησίν, ἄξιοί ἐσμεν ἕνεκα τῆς ἀρετῆς ἡμῶν μὴ φθονεῖσθαι τῆς ἀρχῆς; ABFGMc 2 γνώμης ξυνέσεως : ἤγουν προαιρέσεως. ἀρχῆς τε (codd. mell.): ὁ τε ἀντὶ τοῦ γε ABFMc 2 ἐπιφθόνως διακεῖσθαι : ἐφθονοῦντο γάρ ABFGM αὐτὴν τήνδε : τὴν ἀρχὴν δηλονότι ABFGMc 2 πρὸς τὰ ὑπόλοιπα τοῦ βαρβάρου : ἕως γὰρ Μυκάλης μόνον ἦλθον οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFMc 2 πρὸς τὴν ὑπολειφθεῖσαν μάχην.[5]
1 75 3 ἐξ αὐτοῦ δὲ τοῦ ἔργου : ἐξ αὐτῆς τῆς φύσεως τοῦ πράγματος· λέγει δὲ τῆς ἀρχῆς· ὁ γὰρ ἄρχων ἀεὶ μισεῖται ABFGMc 2 ὑπὸ δέους : τοῦ βαρβάρου ἢ τῶν κακῶς παθόντων ἐν τῇ ἀρχῇ ὑπηκόων ABFGMc 2 ὠφελίας : τῶν φόρων ABFGMc 2 καί τινων καὶ ἤδη ἀποστάντων κατεστραμμένων: ταῦτα διηγεῖται ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABFMc 2 διαφόρων : ἐχθρῶ ν .[5]
1 75 4 ἀνέντας : ἀπολύσαντας. καὶ γὰρ ἂν αἱ ἀποστάσεις πρὸς ὑμᾶς ἐγίγνοντο : καὶ οὐκ ἂν ἠλευθέρωντο· ὥστε οὐκ ἠδίκουν ABFMc 2 ἀνεπίφθονον : ἄμεμπτον, ἄψογον ABFGMc 2 τῶν μεγίστων περὶ κινδύνων : ταὐτὸν εἶπεν ἀντὶ τοῦ· ἵνα μὴ ἐμπέσῃ εἰς μεγίστους κινδύνους.[5]
1 75 5 εὖ τίθεσθαι : καλῶς οἰκονομεῖν. ὑμεῖς γοῦν κτ ἑ .
1 76 1 ? : ἡ στάσις ἀντίληψις FGc 2 ὑμεῖς .. . ἐξηγεῖσθε : τὸ ἐγκαλούμενον τοῖς Ἀθηναίοις, τὸ δουλώσασθαι τοὺς συμμάχους, ἀνθυποφέρει τοῖς Λακεδαιμονίοις· ἐξηγεῖσθαι γὰρ λέγει καὶ αὐτοὺς κατὰ τὸ αὐτοῖς ὠφέλιμον. τὸ ὑμῖν ὠφέλιμον : τὴν ὀλιγαρχίαν ABFc 2 τότε : ἀπὸ τῆς Μυκάλης ABFMc 2 ἀπήχθεσθε : οἱ γὰρ ἄρχοντες μισοῦνται· φιλελεύθερον γὰρ τὸ ἀνθρώπινον ABFMc 2 ἐγκρατῶς : ἰσχυρῶς. διαδιδομένην : κατὰ διαδοχὴν διδομένην.[5]
1 76 2 ἀνεῖμεν : ἐλαττοῦμεν, ἀφίεμεν. τοῦ τοιούτου : τοῦ ἄρχειν δηλονότι ABFGMc 2 καθεστῶτος : νομίμου ὄντος, νομιζομένου ABFGMc 2 κατείργεσθαι : κατέχεσθαι, ἄρχεσθαι ABFGMc 2 ʃ δουλοῦσθαι. ἄξιοί τε ἅμα νομίζοντες κτ ἑ . ? : τοῦτο πρὸς τὸ οὐκ ἄνιμεν ABFGc 2 ἄξιοί τε ἅμα κτ ἑ. : ὁ νοῦς τῶν λεγομένων οὕτως· ἄξιοι τοῦ ἄρχειν καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐδοκοῦμεν, μέχρι οὗ τὰ συμφέροντα λογιζόμενοι νῦν, τουτέστιν ἐν τῷ προλαβόντι χρόνῳ, νῦν, ἐν τῷ ἐνεστῶτι χρόνῳ, τῷ δικαίῳ λόγῳ χρῆσθε, τῷ τῆς ἐλευθερίας τῶν Ἑλλήνων δηλονότι, κρίνοντες δίκαιον ὑπάρχειν νῦν ἐλευθέρους εἶναι τοὺς Ἕλληνας ABF τὰ ξυμφέροντα λογιζόμενοι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ νῦν, καὶ δηλοῖ ἐνταῦθα παρῳχημένον χρόνον ABFMc 2 τῷ δικαίῳ λόγῳ : δίκαιον λόγον τὴν ἐλευθερίαν τῶν Ἑλλήνων φησίν ABFGMc 2 νῦν χρῆσθε: ἐνταῦθα τὸ νῦν ἐνεστῶτα χρόνον δηλοῖ ABFM ὃν : δίκαιον λόγον ABFc 2 ὃν οὐδείς πω κτ ἑ. : ὁ νοῦς τοιοῦτος· ὅντινα λόγον οὐδεὶς πώποτε προκρίνας ἀπετράπετο τοῦ πλέον ἔχειν τι κτήσασθαι. ὁ δὲ μή Ἀττικῇ συνηθείᾳ περιττός, ὡς καὶ παρὰ Δημοσθένει πολλάκις ABFGMc 2 παρατυχόν : ἀντὶ τοῦ παρατυχόντος, ὡς τὸ ἐξὸν ἀντὶ τοῦ ἐξόντος ABFMc 2 προθείς : προτιμήσας, προκρίνας ABFGc 2 ἐπαινεῖσθαί τε ἄξιοι , οἵτινες : ἀορίστως μέν, ἑαυτὸν δὲ λέγει ABFGMc 2 τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει κτ ἑ.[20]
1 76 3 : τῇ παρεπομένῃ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ἀρχῇ ABFMc 2 δικαιότεροι : ἀντὶ τοῦ μετριώτεροι ABFGc 2 ἄλλους γ ’ ἄν : ἀορίστως μέν, εἰς τοὺς Λακεδαιμονίους δὲ αἰνίττεται ABFGMc 2 τὰ ἡμέτερα : τὴν ἀρχήν φησιν BFGc 2 δεῖξαι ἂν μάλιστα : δηλονότι βιαιότερον ἄρξαντας ABFGMc 2 μετριάζομεν : ταπεινοί ἐσμεν.[5]
1 76 4 ἐκ τοῦ ἐπιεικοῦς : ἐκ τῆς μετριότητος. ἐλασσούμενοι : ἀδικούμενοι, ζημιούμενοι ἐν ταῖς συναλλαγματικαῖς χρείαις, καθὸ ἐξ ἰσοτιμίας δικαζόμεθα πρὸς αὐτούς, καίτοι δυνάμενοι ὡς ἄρχοντες ἔχειν τὸ πλέον ABFGMc 2 καὶ πα ρ ’ ἡμῖν αὐτοῖς κτ ἑ.[5]
1 77 1 : καὶ ἐν τοῖς παρ’ ἡμῖν ὁμοίοις νόμοις ποιήσαντες τὰς κρίσεις φιλοδικεῖν δοκοῦμεν ABFGMc 2 ἐν τοῖς ὁμοίοις νόμοις : ὁμοίοις νόμοις λέγει τῷ τε ξένῳ καὶ τῷ πολίτῃ· ἴσος γὰρ ἀμφοτέροις παρ’ ἡμῖν ὁ νόμος ABFGc 2 φιλοδικεῖν : ἐκωμῳδοῦντο γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ὡς φιλόδικοι ABFGMc 2 τοῖς καὶ ἄλλοθί που ἔχουσιν ἀρχήν : οἷον Πέρσαις, Σκύθαις ABFG καὶ ἧσσον ἡμῶν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἧσσον ABFMc 2 οὐκ ὀνειδίζεται : οὐκ ὀνειδίζεται τὸ βίαιον τῆς ἀρχῆς παρ’ ἄλλοις, ἀλλὰ μόνοις παρ’ ἡμῖν ABFMc 2 ὀνειδίζεται : προφέρεται.[5]
1 77 2 δικάζεσθαι : ἀντὶ τοῦ δίκαια πράττειν πρὸς τοὺς ὑπηκόους ABFGMc 2 οἱ δὲ εἰθισμένοι κτ ἑ.
1 77 3 : διὰ τούτων ἔδειξε τὸ σπάνιον τῆς ἀδικίας. ὁ δὲ νοῦς οὕτως· ἐάν τι τοιοῦτο πάθωσι παρ’ ἡμῶν παρ’ ὃ νομίζουσιν αὐτοὶ μὴ δίκαιον εἶναι, ἀγανακτοῦσιν. οὐκ εἶπε δὲ τὸ δίκαιον, ἀλλὰ τὸ παρ’ ὃ ἐκεῖνοι νομίζουσι μὴ δίκαιον ABFGMc 2 ἤν τι κτ ἑ. : ἐάν τι παρὰ τὴν ἑαυτῶν δόξαν διὰ τὴν ὑπάρχουσαν ἡμῖν ἀρχὴν ἢ λόγῳ ἢ ἔργῳ νομίσωσιν ἐλαττωθῆναι. ἢ γνώμῃ ἢ δυνάμει : ἢ λόγῳ ἢ ἔργῳ ABFGc 2 ἐλασσωθῶσιν : τὸ ἑξῆς· ἤν τι καὶ ὁπωσοῦν ἐλασσωθῶσιν ABFc 2 ἀλλὰ τοῦ ἐνδεοῦς : λείπει ἡ ὑπέρ, ἵν’ ᾖ ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ ἐνδεοῦς ABFGc 2 ἢ εἰ ἀπὸ πρώτης : τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ ὡς. Ὅμηρος (Ι 134)· ᾗ θέμις ἀνθρώπων πέλει ABFc 2 ἐπλεονεκτοῦμεν : κατὰ τὸν τῆς ἀρχῆς νόμον. ἐκείνως δέ : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ ABFMc 2 ἀδικούμενοί τε .[15]
1 77 4 . . ἢ βιαζόμενοι : διὰ τοῦτο, φησίν, ὀργίζονται οἱ σύμμαχοι, ὅτι ἀδικεῖσθαι νομίζουσι καὶ οὐχὶ βιάζεσθαι· ἴσους γὰρ ἡμῶν αὐτοὺς ἐξ ἀρχῆς εἴχομεν ABFGMc 2 ἡ δὲ ἡμετέρα ἀρχή : ἀρχὴ τῶν Ἀθηναίων, ἡ φιλάνθρωπος ABFGMc 2 τὸ παρόν : τὸ ἐνεστηκός, τὸ ἄρχον ABFGMc 2 εἰ καθελόντες ἡμᾶς ἄρξαιτε : προμαντεύεται· καθεῖλον γὰρ αὐτῶν τὰ τείχη οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFMc 2 εἴπερ οἷα κτ ἑ.
1 77 6 : τὸ ἑξῆς· εἴπερ ὅμοια γνώσεσθε οἷα καὶ ἐπὶ τοῦ Μήδου ABFc 2 ʃ τὸν Παυσανίαν αἰνίττεται ABFGc 2 ἄμεικτα γὰρ κτ ἑ. : οὐδενὶ γὰρ ξένῳ μετεδίδοσαν τῶν παρ’ αὐτοῖς νομίμων οἱ Λακεδαιμόνιοι, ἀλλὰ καὶ ἐξενηλάτουν ABFGMc 2 ἐξιών : εἰς ἀρχὴν δηλονότι. τούτοις : τοῖς παρ’ ὑμῖν ABF βουλεύεσθε οὖν : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 ἀλλοτρίαις : ταῖς τῶν Κορινθίων ABFMc 2 πρόσθησθε : ἀνάθησθε, ἑαυτοῖς δηλονότι.[5]
1 78 1 τὸν παράλογον : τὸ ἀπροσδόκητον BFMc 2 ʃ σημείωσαι τὸν παράλογον ἀρσενικῶς ABFGMc 2 ἐς τύχας : εἰς ἀδηλότητα.
1 78 2 Ὅμηρος (Z 339)· νίκη δ’ ἐπαμείβεται ἄνδρας ABFGMc 2 περιίστασθαι : περιτρέπεσθαι. ἴσον τε ἀπέχομεν : ἑκατέροις γὰρ τὸ μέλλον ἀόρατον καὶ ἀφανές ABFGMc 2 ὁποτέρως ἔσται κτ ἑ. : ἄδηλόν ἐστιν ὁποῖον μέρος κινδυνεύσει. κινδυνεύεται : ἀντὶ τοῦ μετὰ κινδύνων πράττεται ABFGc 2 οἱ ἄνθρωποι : οἱ ἀπροβούλευτοι καὶ ἀνόητοι ABFGMc 2 πρότερον : πρὸ τῶν βουλευμάτων δηλονότι ABFGMc 2 ἃ χρῆν : ἔργα δηλονότι ABFc 2 ἁμαρτίᾳ : τῇ προλεχθείσῃ ἀβουλίᾳ τοῦ πολέμου.[5]
1 78 4 αὐθαίρετος : αὐτεξούσιος ABFGMc 2 κατὰ τὴν ξυνθήκην : κατὰ τὰς ὁμολογίας τῶν ἐν ταῖς σπονδαῖς ABFGMc 2 τοὺς ὁρκίους : οὓς ἐν ταῖς σπονδαῖς ὠμόσαμεν ABFGMc 2 ὑφηγῆσθε : ὁδηγῆτε ὑμεῖς. ἐς τοὺς Ἀθηναίους : κατὰ τῶν Ἀθηναίων.[5]
1 79 1 μεταστησάμενοι πάντας ἐβουλεύοντο : ἔθος γὰρ εἶχον οἱ Λακεδαιμόνιοι παρὰ τὰς ἐκκλησίας ἰδιαζόντως βουλεύεσθαι καὶ δημηγορεῖν, διώκοντες τοὺς πολλούς ABFGMc 2 ἐπὶ τὸ αὐτὸ αἱ γνῶμαι ἔφερον : ὡμονόουν.
1 79 2 πολεμητέα : ἄξιον πολεμῆσαι. καὶ αὐτὸς κτ ἑ.
1 80 1 : δημηγορία Ἀρχιδάμου ἀποτρέπουσα τοὺς Λακεδαιμονίους πολεμεῖν ABCFGMe ὁρῶ : λείπει τὸ ἐμπείρους ABFMc 2 ἀπειρίᾳ : γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος (Pindar. Fragm. 110) ABFGMc 2 οἱ πολλοί : οἱ ἀπαιδευτοί. εὕροιτε : ἕως ὧδε τὸ προοίμιον ABFGMc 2 τόνδε : τὸν πόλεμον ABMg ἂν ἐλάχιστον γενόμενον : ἤγουν δι’ ἐλαχίστου καιροῦ καὶ ἔργου γενησόμενον.
1 80 2 αὐτόν : τόνδε τὸν πόλεμον F πρὸς μὲν γὰρ .
1 80 3 . . πρὸς δὲ κτ ἑ. : ἐκ παραλλήλου ABFMc 2 ʃ οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ δυνατόν. παρόμοιος ἡμῶν ἡ ἀλκή : πεζόμαχοι γὰρ πάντες. ἐ φ ’ ἕκαστα : λείπει χωρία ABFGMc 2 ἑκάς : ἑκὰς τῆς Πελοποννήσου ὥστε δυσχερὴς ὁ πόλεμος διὰ τὰ ἐφόδια ABFMc 2 ἐξήρτυνται : εὐτρεπισμένοι εἰσίν. πλούτῳ τε κτ ἑ. : διὰ τὰ Περσικά ABFMc 2 καὶ τίνι πιστεύσαντας κτ ἑ. : χρὴ δηλονότι. ἐπειχθῆναι : ἑτοίμως ἐλθεῖν. ἥσσους : ἐνδεέστεροι.[5]
1 80 4 πολλῷ πλέον . . ἐλλείπομεν : πένητες γὰρ ἦσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 τούτου : τοῦ ἔχειν χρήματα. ἐν κοινῷ : ταμείῳ δηλονότι. ὑπερφέρομεν : οἱ Λακεδαιμόνιοι.
1 81 1 δῃοῦν : κείρειν. ἐπιφοιτῶντες : κατ’ ἐκείνων ἐρχόμενοι. ἄλλη γῆ : Θρᾴκη καὶ Ἰωνία ABFGMc 2 ʃ ἐξαίρει τὴν δύναμιν τῶν Ἀθηναίων καταπλήττων τοὺς Λάκωνας a 2 ἐκ θαλάσσης : τὸ ἐκ ἀντὶ τοῦ διά.
1 81 2 ἐπάξονται : εἰσάξουσιν. ἀφιστάναι : ἀποστῆσαι.
1 81 4 τίς οὖν ἔσται : κατὰ ποῖον τρόπον ABFMc 2 τὰς προσόδους : τὰ κέρδη. τὰς προσόδους ἀφαιρήσομεν : διὰ τὸ ἀποστῆσαι τοὺς συμμάχους ABFMc 2 κἀν τούτῳ : τῷ πράγματι.
1 81 5 οὐδὲ καταλύεσθαι : οὐδὲ τὸν πόλεμον παῦσαι ABFGMc 2 ἄρξαι μᾶλλον : τὸ μᾶλλον πρόσκειται, ὅτι οὐχὶ αὐτοί, ἀλλὰ καὶ Κορίνθιοι καὶ ἄλλοι ἤρξαντο τοῦ πολέμου ABFGMc 2 μὴ καὶ τοῖς παισίν : Ὅμηρος (Γ 160)· μηδ’ ἡμῖν τεκέεσσί τ’ ὀπίσω πῆμα λίποιτο ABFGMc 2 φρονήματι : ἐπάρσει.[5]
1 81 6 μήτε τῇ γῇ δουλεῦσαι : τῆς γῆς, φησί, τεμνομένης τῶν Ἀθηναίων οὐκ εἰκὸς οὐδὲ πρέπον τῷ φρονήματι αὐτῶν ἡμῖν δουλεῦσαι καὶ ὑπακοῦσαι ABFMc 2 Μὴ καταφωρᾶν : μὴ ἐλέγχειν BFGMc 2 Patm.[5]
1 82 1 μήπω κινεῖν : κελεύω ἀπὸ κοινοῦ g ἐπιτρέψομεν : ἐνδώσομεν. κἀν τούτῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. ἐξαρτύεσθαι : τὸ κελεύω ἀπὸ κοινοῦ ABFMc 2 ʃ οἰκονομεῖσθαι. προσαγωγῇ : συναθροίσει. ἀνεπίφθονον : ἄψογον, ἀμώμητον ABFGMc 2 ʃ ἐκείνοις δηλονότι. ὅσοι ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ὑ π ’ Ἀθηναίων ἐπιβουλευόμεθα : ἐξαίρει τὴν δύναμιν τῶν Ἀθηναίων καταπλήττων τοὺς Λάκωνας ABFGMc 2 καὶ τὰ αὑτῶν ἅμα ἐκποριζώμεθα : πορισμὸν ζωῆς ἐκ τῶν ἡμετέρων ἔχωμεν. πεφραγμένοι : ὡπλισμένοι.[5]
1 82 2 ἴμεν : πορευσόμεθα, ἀπὸ τοῦ ἰέναι. παρασκευήν : ἑτοιμασίαν.
1 82 3 ἄτμητον : ἀδῄωτον. ὅμηρον : ἐνέχυρον τὸ ὑπὲρ εἰρήνης παρεχόμενον, παρὰ τὸ ὁμοῦ εἴρειν ABFGMc 2 χρή : ἡμᾶς G ἐς ἀπόνοιαν καταστήσαντας : διὰ τοῦ τεμεῖν αὐτῶν τὴν γῆν ABFGMc 2 αὐτούς : ἤγουν τοὺς Ἀθηναίους G ἀληπτοτέρους : διὰ τὸ ῥιψοκίνδυνον ABFGMc 2 ʃ ἀσχέτους.[5]
1 82 5 αἴσχιον καὶ ἀπορώτερον : ὁ γὰρ ἐν πολέμῳ ἡττώμενος ἀναγκάζεται ἀπορεῖν καὶ εἰς αἰσχύνην καθίστασθαι, ἢ δουλεύων ἢ ἐπὶ μεγάλῃ ζημίᾳ τὸν πόλεμον καταλύων ABFGMc 2 ἕνεκα τῶν ἰδίων : ἰδιών λέγει τῶν Κορινθίων· οὐ γὰρ ἦν κοινὰ τὰ ἐγκλήματα πάντων τῶν Πελοποννησίων, ἀλλὰ μόνων τῶν Κορινθίων ABFGMc 2 κα θ ’ ὅ τι χωρήσει : ἂν πρὸς ὅπερ ἀποβήσεται c 1 θέσθαι : ἀποθέσθαι, καταλῦσαι ABFc 2 Ἄλλως τε καὶ ἠπειρώταις : πλεόνων οὖν διὰ τοῦτο χρημάτων δεόμεθα.[5]
1 83 2 κατὰ κοινοῦ δὲ τὸ ἔστιν ὁ πόλεμος BFGMc 2 αὐτήν : τὴν δαπάνην c 2 οἵπερ : ἡμεῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 ἐ π ’ ἀμφότερα : καὶ νίκην καὶ ἧτταν.
1 83 3 τι αὐτῶν : τῶν ἀποβησομένων. Καὶ τὸ βραδὺ καὶ μέλλον κτ ἑ.
1 84 1 : τὸ ἑξῆς οὕτω· καὶ τὸ βραδὺ ἡμῶν καὶ μέλλον, ὃ μέμφονται μάλιστα, μὴ αἰσχύνεσθε. καὶ νεμόμεθα διὰ παντὸς τὴν πόλιν ἐλευθέραν καὶ ἐνδοξοτάτην. σπεύδοντες γὰρ σχολαίτερον ἂν παύσαισθε διὰ τὸ ἀπαράσκευοι ἐγχειρεῖν. ὑποστικτέον οὖν εἰς τὸ μὴ αἰσχύνεσθε ABFGMc 2 ὃ μέμφονται : οἱ Κορίνθιοι μέμφονται ABFGMc 2 πόλιν : τὴν Λακεδαίμονα λέγει c 1 σωφροσύνη ἔμφρων : σωφροσύνην ἔμφρονα λέγει τὴν μετὰ λογισμοῦ τυγχάνουσαν, οὐ τὴν ἀλόγιστον καὶ ἀπὸ φύσεως μόνον συμβαίνουσαν ABFGMc 2 τοῦ τ ’ εἶναι : τὸ βραδὺ καὶ τὸ μέλλον ABFGc 2 δ ι ’ αὐτὸ : τὸ βραδύ G τῶν τε ξὺν ἐπαίνῳ κτ ἑ.[5]
1 84 2 : ταῦτα πάντα πρὸς τὸν Κορίνθιον ἀποτείνει· ἐκεῖνος γὰρ κατά τι καὶ ἐπῄνεσεν αὐτούς, κατά τι καὶ ἔψεξεν, εἰπὼν αὐτοὺς μελλητάς ABFGc 2 πολεμικοί τε καὶ εὔβουλοι κτ ἑ.
1 84 3 : ἀσαφὲς τὸ χωρίον ποιεῖ ἡ τῶν ὀνομάτων ἐναλλαγή. τήν τε γὰρ αἰδῶ καὶ τὴν αἰσχύνην κατὰ τοῦ αὐτοῦ τίθησι συνωνύμως, καὶ λοιπὸν ἔμφασιν παρέχει ὡς ἐπὶ ἄλλου καὶ ἄλλου τάσσων τὴν λέξιν, ὡς καὶ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν εὐκοσμίαν ὁμοίως τέθεικε. δεῖ οὖν οὕτω νοεῖν· πολεμικοί τε γιγνόμεθα καὶ εὔβουλοι διὰ τὸ εὔκοσμον. ἀνάγκη γὰρ τοὺς εὐκόσμους σωφροσύνης πλεῖστον μετέχειν διὰ τὸ τοὺς εὐκόσμους καὶ αἰδήμονας εἶναι, αἰδήμονας δὲ ὄντας εἶναι εὐψύχους καὶ πολεμικούς· τῆς γὰρ αἰδοῦς καὶ αἰσχύνης ἡ εὐψυχία πλεῖστον μετέχει. Ὅμηρος (Ε 531 = Ο 563)· αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται BFGMc 2 τὸ μέν : τὸ πολεμικόν BFc 2 ἀμαθέστερον : ὁ μὴ εἰδώς τι κακὸν ποιῆσαι ἀμαθῶς αὐτοῦ ἔχει δηλονότι· ἡμεῖς οὖν, φησί, παιδευόμεθα ἀμαθῶς ἔχειν τοῦ καταφρονεῖν τῶν νόμων, τουτέστιν οὐ παιδευόμεθα ὥστε ὑπερορᾶν τῶν νόμων ABFGMc 2 ξὺν χαλεπότητι : οἱ γὰρ Λάκωνες βαρυτάτην εἶχον ἀγωγὴν ζημιούμενοι καὶ σωφρονιζόμενοι. ἐν γὰρ Λακεδαίμονι ἔφοροί τινες ἦσαν, καὶ εἴ τινα ἴδοιεν ἀργοῦντα, τοῦτον ἔτυπτον, λέγοντες ὅτι ὁ ἀργῶν καὶ τῶν νόμων σπεύδει καταφρονεῖν ABFGMc 2 αὐτῶν : τῶν νόμων δηλονότι. τὰ ἀχρεῖα : τὰ σοφίσματα τῶν λόγων· οἱ γὰρ Λάκωνες βραχυλόγοι ABFGMc 2 ἀνομοίως ἔργῳ ἐπεξιέναι : ὡς τῶν Κορινθίων οὕτως ὄντων BGc 2 τῶν πέλας : ἀντὶ τοῦ τῶν ὁμοίων ἀνθρώπων. ὁ δὲ τέ σύνδεσμος πρὸς τὸ οὔ ἐπίρρημα. τὸ δὲ οὔ ἀντὶ τοῦ μή, ἵν’ ᾖ οὕτως ἡ σύνταξις· καὶ πολεμικοὶ καὶ εὔβουλοι γινόμεθα, παιδευόμενοι μὴ νομίζειν τὰς διανοίας τῶν πέλας καὶ τὰς προσπιπτούσας τύχας ὁμοίως εἶναι λόγῳ διαιρετάς, ἀντὶ τοῦ· οὐχ ὡς λόγῳ λέγουσιν οἱ μὴ σκοποῦντες ἃ δεῖ, οὕτω τὰς τύχας ἔχειν ὑπολαμβάνομεν. οὐδὲ γὰρ ἔστι λόγῳ διελθεῖν τὰ μέλλοντα ὑπὸ τύχης ἔσεσθαι ABFGMc 2 προσπιπτούσας τύχας : ἀποβάσεις. διαιρετάς : φανεράς f ὡς πρὸς εὖ βουλευομένους κτ ἑ.[30]
1 84 4 : πρὸς τοὺς λόγους τοῦ Κορινθίου αἰνίττεται ABFc 2 ἔργῳ : ἐμπράκτως. πολύ τε διαφέρειν κτ ἑ. : πολύ τε διαφέρειν ἄνθρωπον ἀνθρώπου οὐ δεῖ νομίζειν, ὥστε οἴεσθαι πολὺ διαφέρειν τοῖς λογισμοῖς, ἀλλὰ κράτιστον τοῦτον νομίζειν μόνον, ὃς ἂν ὑπὸ τῶν δεινῶν καὶ τῶν περιστάσεων παιδευόμενος ἐπίνοιάν τινα σωτηρίας πορίσηται. ʃ γνώμη, ὥραιον A κράτιστον δὲ εἶναι κτ ἑ. : κράτιστόν φησιν εἶναι, ὅστις μήτε πᾶσι μήτε περὶ πάντων πείθεται, περὶ δὲ μόνων τῶν ἀναγκαίων παιδεύεται ἀκούειν καὶ τῶν αὐτῷ προσηκόντων ABFGMc 2 ἀναγκαιοτάτοις : ἐπικινδυνοτάτοις. Μηδὲ ἐπειχθέντες : καὶ ταῦτα πρὸς τὸν Κορίνθιον αἰνίττεται ὁ Ἀρχίδαμος ABFMc 2 διὰ ἰσχύν : δι’ ἣν ἔχομεν ἰσχύν, μή πως φθάσαντες ἀπολέσωμεν ταύτην δι’ ἀβουλίαν.[10]
1 85 2 δίκας δοῦναι : κρίσεις. μιμεῖ κακῶς Λάκωνας μακροῖς ἐν λόγοις· αἴκα (?) γὰρ ἐχρῆν ἢ μικρὸν πλέον φάναι καὶ συμπεραίνειν τῶν Λακώνων τοὺς λόγους e τῶν ἐφόρων : ἰστέον ὅτι ἦσάν τινες παρὰ Λακεδαιμονίοις ἄρχοντες, τὸν ἀριθμὸν πέντε, οὓς ἐφόρους ἐκάλουν διὰ τὸ ἐφορᾶν τὰ τῆς πολιτείας πράγματα· ἐν διαδοχῇ δὲ ἦσαν ABFc 2 Τοὺς μὲν λόγους κτ ἑ.
1 86 1 : δημηγορία Σθενελαΐδου τοῦ ἐφόρου κατὰ τῶν Ἀθηναίων καὶ τοῦ Ἀρχιδάμου. τὸ δὲ τῆς δημηγορίας σύντομον καὶ Λακωνικὸν καὶ διὰ τοῦτο προοίμια οὐκ ἔχει ABFGMc 2 ʃ προοίμιον ἡ δημηγορία οὐκ ἔχει ὡς Λακωνική· σύντομοι γὰρ οἱ Λάκωνες c 2 ʃ τὸν σκοπόν φησι τοῦ λόγου ABF ʃ ταύτης τῆς δημηγορίας μέμνηται Πλούταρχος ἐν τοῖς πολιτικοῖς παραγγέλμασιν (p. 803 b) f καίτοι κτ ἑ. : ἐντεῦθεν οἱ ἀγῶνες ABFGMc 2 πρὸς τοὺς Μήδους : κατὰ τῶν Μήδων. διπλασίας ζημίας ἄξιοί εἰσιν : τὸ σχῆμα περιτροπή ABFGc 2 κακοί : κακότροποι. ὁμοῖοι : ἐλευθερωταὶ τῆς Ἑλλάδος ABFGMc 2 μελλήσομεν : ὑπερθησόμεθα F ʃ τοῦτο πρὸς Ἀρχίδαμον λέγοντα ὡς δεῖ βραδύνειν ABFMc 2 οἱ δ ’ οὐκέτι μέλλουσι : ὑπακουστέον τὸ ἐπειδή, ἵν’ ᾖ· ἐπειδὴ οὐκέτι μέλλουσι κακῶς πάσχειν.[5]
1 86 2 τὸ γὰρ μέλλουσι νῦν οὐχὶ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ βραδύνουσι δεκτέον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ ἐσομένου χρόνου ABFc 2 ἄλλοις μὲν γὰρ κτ ἑ.
1 86 3 : ταῦτα πάλιν πρὸς Ἀρχίδαμον ἀποτείνει, λέγοντα ὡς πλούσιοί εἰσιν οἱ Ἀθηναῖοι. ὅρα δὲ πῶς ἄψυχά τινα καὶ ἀλόγιστα τοῖς Ἀθηναίοις ἐμαρτύρησεν ABFGc 2 παραδοτέα : ἅπαξ κεῖται ἡ λέξις αὕτη παρὰ τῷ ῥήτορι· οὐ χρὴ δὲ ἐν τῷ πολιτικῷ λόγῳ λέγειν αὐτήν ABFGc 2 τοὺς μέλλοντας ἀδικεῖν : τοὺς Ἀθηναίους ABFGMc 2 ʃ καὶ ταῦτα πρὸς Ἀρχίδαμον ABF ψηφίζεσθε : διαλαλεῖτε (?), κηρύσσετε c 1 κρίνουσι γὰρ βοῇ καὶ οὐ ψήφῳ : τὴν ἀποδοχὴν τοῦ λόγου οὐ ψήφῳ κρίνουσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι τῶν παρόντων, ἀλλὰ βοῇ, οἷον ἢ πάντες βοῶσιν ἢ ἡσυχάζουσί τινες, τινὲς δὲ βοῶσιν ἐπαινοῦντες τὸ εἰρημένον c 1 δείξας τι χωρίον αὐτοῖς : τὸ ἑξῆς τῆς διανοίας οὕτως· ἔλεξε δείξας τὸ χωρίον αὐτοῖς· τὸ γὰρ δείξας τὸ χωρίον αὐτοῖς πρὸς τὸ ἔλεξε BFGMc 2 δοκοῖεν : ἔδοξαν.[5]
1 87 4 τοὺς πάντας ξυμμάχους : μόνοι γὰρ οἱ πρέσβεις παρῆσαν καὶ οὐχὶ ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν συμμάχων ABFMc 2 οἱ μέν : ἤγουν οἱ ξύμμαχοι.
1 87 5 διαπραξάμενοι : ἰστέον ὅτι τὸ ἀνύσασθαί τι παρὰ τοῖς ἄρχουσι διαπράξασθαι λέγεται, καὶ ὁμοίως πάλιν τὸ τοὺς ἄρχοντας προστάξαι τοῖς ὑπηκόοις ABFGMc 2 ὕστερον : ἀνεχώρησαν δηλονότι. χρηματίσαντες : χρηματίσαι μέν ἐστι τὸ πρᾶξαι, χρηματίσασθαι δὲ τὸ κερδᾶναι· καὶ σημείωσαι τὴν λέξιν ABFMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ διαλεχθέντες ἢ πράξαντες· τὸ παθητικὸν μέντοι τούτου ἀντὶ τοῦ κερδάναντες g ἡ δὲ διαγνώμη : ἡ διάγνωσις καὶ διάκρισις.[5]
1 87 6 ἰδικὴ δὲ αὕτη ἡ λέξις ABFGMc 2 μετὰ τὰ Εὐβοϊκά : μεθ’ ὃ ἕλαβον οἱ Ἀθηναῖοι τὴν Εὔβοιαν ABFGMc 2 Οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι : ἀρχὴ τῆς πεντηκονταετίας ABFGMc 2 ἐπειδὴ Μῆδοι κτ ἑ.
1 89 2 : θαυμάζεται τὸ χωρίον καὶ ἐπὶ τῇ σαφηνείᾳ καὶ ἐπὶ τῇ συντομίᾳ ABFGMc 2 καὶ ναυσὶ καὶ πεζῷ : κατὰ τάξιν καὶ τοὺς ἀγῶνας τέθεικε, ναυσὶ καὶ πεζῷ. τὸ δὲ ὑπὸ Ἑλλήνων θαυμαστικὸν τάχα, τὸ τοὺς Μήδους, τοσούτους ὄντας, ὑπὸ μικρᾶς χώρας αὐτοὺς ἀπελαθῆναι. αὐτῶν : τῶν Μήδων. Σηστόν : σημείωσαι ὅτι Σηστὸς ἡ πόλις λέγεται καὶ ἀρσενικῶς καὶ θηλυκῶς ABFGMc 2 ἐπιχειμάσαντες : τὸν χειμῶνα διαβιβάσαντες. ἐκλιπόντων : ἤγουν ἀφανισθέντων. Ἀθηναίων δὲ κτ ἑ.[5]
1 89 3 : ζήτει τὸν δʹ τόμον τοῦ περὶ εὑρέσεως βιβλίου, ἐν ᾧ φησιν ὁ Ἑρμογένης (IV 8 ed. Rabe) παράδειγμα κύκλου τό, λέγεται τοίνυν ἐκεῖνος τειχίζειν εἰπὼν οἴχεσθαι πρὸς Λακεδαίμονα· αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἱστορία G ὅθεν ὑπεξέθεντο : τουτέστιν ἐκ Τροιζῆνος καὶ ἐκ Σαλαμῖνος ABFGMc 2 τὴν περιοῦσαν κατασκευήν : τὴν κινητὴν περιουσίαν. τὴν πόλιν : διαστολὴν πόλεως καὶ τειχῶν ἐποιήσατο, καὶ ἔοικε κυριωτέραν τῆς πόλεως τὴν λέξιν ἐπὶ τῶν οἰκιῶν λαμβάνειν. οἰκίαι : ἀντὶ τοῦ τῶν οἰκιῶν. Ὅμηρος (μ 73)· οἱ δὲ δύο σκόπελοι ABFMc 2 ἦλθον κτ ἑ.[10]
1 90 1 : γράφεται δίχα τοῦ εἰς, πρεσβείᾳ δοτικῶς c 2 μη τ ’ ἐκείνους μή τ ’ ἄλλον μ . τ . ἔ. : ἀτείχιστον γὰρ ᾤκουν οἱ Λακεδαιμόνιοι τὴν πόλιν ABFGMc 2 εἱστήκει : περίβολος δηλονότι.
1 90 2 μετὰ σφῶν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὸ μὲν βουλόμενον κτ ἑ. : οὐκ εἶπεν ἁπλῶς· τὴν γνώμην οὐ δηλοῦντες, ἀλλὰ μετὰ προσθήκης· τὸ βουλόμενον τῆς γνώμης. ἐν φίλοις γὰρ μόνον ἡ γνώμη φανεροῦται, ἐν δὲ τοῖς ἐναντίοις καὶ τὸ ὑπονοούμενον ἀποκρύπτεται. διὰ δὲ τοῦ ὑπόπτου τὸ κρυπτὸν τῆς αὐτῶν πολιτείας σημαίνει. ἀφορμήν : ἀφορμή· τὸ σημαινόμενον ἐξ ἧς ὁρμώμενός τις σώζεται ABFMc 2 ἐπισχεῖν : κωλῦσαι.[5]
1 90 3 τειχίζειν : εἰς τὴν ἀνάκτισιν τοῦ τείχους συνέρχεσθαι. πάντας πανδημεί : τὸ πάντας, αὐτοὺς καὶ γυναῖκας καὶ παῖδας· τὸ δὲ πανδημεί, μηδενὸς ἐν ταῖς οἰκίαις ὑπολειπομένου. ἐς τὸ ἔργον : εἰς τὴν κτίσιν. πάντα : τὰ οἰκοδομήματα. προυφασίζετο : αἰτίας προέτεινεν.[5]
1 90 5 ἐπέρχεται · ἐπέρχεται ὁ ξένος, παρέρχεται ὁ πολίτης ABFGMc 2 ʃ οὐκ ἀκριβὴς ἡ παραγραφή· αὐτὸς γὰρ οὕτω περὶ τῶν Ἀθηναίων λέγει (cap. 72, 2)· καὶ παρελθόντες ἔλεγον. μή ποτ’ οὖν τὸ μὲν παρελθεῖν τὸ αὐτίκα δηλοῖ, τὸ δὲ ἐπελθεῖν τὸ ἀναβαλλόμενον κατ’ ἀρχὰς χρόνῳ τοῦτο διαπράξασθαι; προσδέχεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔφη ABFGMc 2 Παράγεσθαι : ἀπατᾶσθαι.[5]
1 91 2 σκεψάμενοι : ἰδόντες, τοῖς ὀφθαλμοῖς δηλονότι. ὡς ἥκιστα : τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ ὄντως.
1 91 3 αὐτοί : οἱ περὶ τὸν Θεμιστοκλέα. Ἀριστείδης : ὁ λεγόμενος δίκαιος ABFGMc 2 ἀγγέλλοντες : τῷ Θεμιστοκλεῖ δηλονότι. ἐφοβεῖτο γὰρ μὴ κτ ἑ. : τὸ ἑξῆς οὕτως· μὴ οὐκέτι αὐτοὺς ἀφῶσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι, ὁπότε σαφῶς ἀκούσειαν ABFMc 2 τοὺς πρέσβεις : τῶν Λακεδαιμονίων.[5]
1 91 4 ἐνταῦθα : ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ. φανερῶς εἶπεν : τὸ σχῆμα πλάγιον· δυνατὸν γὰρ καὶ ὡς ἀπὸ Θεμιστοκλέους καὶ ὡς ἀπὸ Θουκυδίδου ταῦτα λέγεσθαι ABFGMc 2 ʃ κακῶς καὶ τοῦτο παραγέγραπται. ἄντικρυς τοῦ Θουκυδίδου ἐστὶν ἡ φωνή. λέγει γὰρ οὗτος· καὶ Θεμιστοκλῆς ἐπελθὼν τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐνταῦθα δὴ φανερῶς εἶπε. πρεσβεύεσθαι : πρέσβεις πέμπειν. παρὰ σφᾶς : ἤγουν τοὺς Ἀθηναίους. τήν τε γὰρ πόλιν κτ ἑ.[5]
1 91 5 : τοῦτο ἀπόδειξις τοῦ ὅτι ἔμφρονές εἰσιν ABFGMc 2 με τ ’ ἐκείνων : ἤγουν τῶν Λακεδαιμονίων. βουλεύεσθαι ? : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδόκει ABFGMc 2 φανῆναι ? : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔφασαν ABFGMc 2 οὐ γὰρ οἷον τ ’ εἶναι κτ ἑ.[5]
1 91 7 : ἐὰν μὴ ἔχωμεν, φησί, τεῖχος ὡς οἱ ἄλλοι, μέλλομεν οὐδὲ τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχειν ἐν τοῖς πολέμοις. ἴσως γὰρ πολεμίων ἐλθόντων ἡμῖν μὲν δόξει μὴ μάχεσθαι, ἀλλὰ σπένδεσθαι ὡς μὴ ἔχουσι τεῖχος, τοῖς δὲ ἄλλοις πολεμεῖν. οὐ γὰρ ἐνδέχεται τὸν μὴ ὄντα ἴσον τῶν ἄλλων θαρσῆσαι καὶ ὅμοιόν τι ἀποφήνασθαι ABFGMc 2 ἢ πάντας κτ ἑ. : ἵνα ἐπὶ πάντων σώζηται τὸ ἴσον ABFMc 2 ἀτειχίστους : ἀπὸ ἀτειχίστου πόλεως. Κωλύμῃ : κωλύσει· ἰδία δὲ ἡ λέξις Θουκυδίδου ABFM δῆθεν : τὸ δῆθεν προσποίησιν μὲν ἔχει ἀληθείας, δύναμιν δὲ ψεύδους ABFGM τῷ κοινῷ : ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ABFGM ἐπρεσβεύσαντο : πρέσβεις ἔπεμπον.[5]
1 92 1 τὰ μάλιστα : ὑπερβαλλόντως. ἀνεπικλήτως : μηδὲν ἐγκληθέντες ABMc 2 ʃ ἀκατηγορήτως. Τῷ τρόπῳ : τῇ μηχανῇ.[5]
1 93 2 οἰκοδομία : τὸ οἰκοδομία τινὲς ὀξύνουσιν· οἰκοδομὴ δὲ οὐκ εἴρηται ABFMc 2 οὐ ξυνειργασμένων : οὐ ξυσθέντων καὶ ἰσωθέντων ABFGMc 2 ἔστιν ᾗ : κατά τινας τόπους ABFGMc 2 ἀπὸ σημάτων : ἀπὸ βάσεων ἀνδριάντων ABFMc 2 εἰργασμένοι : οἱ ἐγγεγλυμμένοι τύπους τινὰς καὶ πρόσωπα ἔχοντες ABFGMc 2 ʃ λελαξευμένοι ἐγκατελέγησαν : ἐγκατῳκοδομήθησαν. Ὅμηρος (ς 359)· αἱμασιάς τε λέγων ABFGMc 2 μείζων : τοῦ προτέρου μείζων ABFGMc 2 πάντα ὁμοίως : καὶ κοινὰ καὶ ἱερά ABFGMc 2 ὑπῆρκτο δ ’ αὐτοῦ : ἀρξάμενος ἦν τοῦ ἔργου αὐτὸς ὁ Θεμιστοκλῆς c 1 ἐκείνου : τοῦ Θεμιστοκλέους.[10]
1 93 3 κα τ ’ ἐνιαυτόν : κατά τινα ἐνιαυτόν ABFGMc 2 ἦρξε : πρὸ τῶν Μηδικῶν ἦρξε Θεμιστοκλῆς ἐνιαυτόν ABFGMc 2 αὐτοφυεῖς : αὐτοφυεῖς καὶ οὐ χειροποιήτους ABFGMc 2 αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους ABFGMc 2 προφέρειν : ἐπιδοῦναι. ἐς τὸ κτήσασθαι δύναμιν : εἰς τὸ δυνατωτέρους γενέσθαι. δύναμιν : θαλασσίαν GMc 2 ὡς ἀνθεκτέα ἐστί : ὅτι δεῖ πάσῃ δυνάμει ἀντέχεσθαι τῆς θαλάσσης ABFGMc 2 εὐθὺς ξυγκατεσκεύαζεν : εὐθύς, φησίν, ἅμα τῷ συμβουλεῦσαι ἤρξατο τὴν θαλασσοκρατίαν κατασκευάζειν ABFGMc 2 τοῦ τείχους : τοῦ ἐν Πειραιεῖ, ὅπερ νῦν ἔτι δῆλόν ἐστιν ABFGMc 2 ἐναντίαι ἀλλήλαις : ἢ ὑπαντῶσαι ἀλλήλαις ἢ συνεζευγμέναι διὰ τὰ μεγέθη τῶν λίθων ABFMc 2 ξυνῳκοδομημένοι : συνδεδεμένοι.[5]
1 93 5 ἐντομῇ : διὰ τῆς τομῆς. ἐγγώνιοι : τετράγωνοι c 2 ʃ τετράπλευροι ABFGMc 2 οὗ διενοεῖτο : οὗτινος ὕψους διενοεῖτο εἶναι τὸ τεῖχος ABFGMc 2 ἐβούλετο : ὁ Θεμιστοκλῆς ABFG ἀφιστάναι : ἀποτροπὴν ποιεῖν, ἀποπέμπειν.[5]
1 93 6 ἐπιβουλάς : ἐπιθέσεις. τῶν ἀχρειοτάτων : οἷον γερόντων καὶ παίδων ABFGMc 2 ταῖς γὰρ ναυσὶ κτ ἑ.
1 93 7 : διὸ καὶ ναυμάχος ἐκαλεῖτο ABFMc 2 προσέκειτο ἰδών : τὸν νοῦν προσεῖχε νοήσας. ἰδών κτ ἑ. : ἐπιστάμενος, φησί, τοὺς Πέρσας ῥᾷον διὰ θαλάσσης ἢ διὰ γῆς ἔρχεσθαι ABFGMc 2 εὐπορωτέραν : πλέον δυναμένην. ὠφελιμώτερον : εἶναι δηλονότι οὕτως : τῇ γνώμῃ Θεμιστοκλέους ABFGMc 2 ἐτειχίσθησαν : τῷ τείχει περιεφυλάχθησαν.[5]
1 93 8 τἆλλα : τὰ ἰδιωτικὰ καὶ οἱ ναοί ABFGMc 2 εὐθύς : μετὰ τὸ τειχισθῆναι. μετὰ τὴν Μήδων ἀναχώρησιν : μετὰ τὰ κατὰ Μαρδόνιον. ταῦτα δὲ ἔδει εἰπεῖν μετὰ τὰ ἐν Μυκάλῃ· ἀλλὰ διὰ μέσου τὴν τειχοποιίαν εἰπὼν εἰκότως πάλιν ἐπανέρχεται ἐπὶ τὰ κατὰ Παυσανίαν ABFGMc 2 Παυσανίας δὲ κτ ἑ.[5]
1 94 1 : τὰ κατὰ Παυσανίαν ABFGc 2 ἐς Κύπρον : διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ὑπὸ βασιλέα ABFGMc 2 κατεστρέψαντο : κατεχάλασαν.
1 94 2 ἐς Βυξάντιον : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐστράτευσαν. ἐξεπολιόρκησαν : πολιορκῆσαι τὸ μόνον πόλει προσκαθεσθῆναι πολεμίους· ἐκπολιορκῆσαι τὸ τελέως καταλαβεῖν τὴν πόλιν καὶ εἰσελθεῖν ABFGMc 2 Βιαίου ὄντος : τυραννικοῦ ὑπάρχοντος.[5]
1 95 1 αὐτοῦ : τοῦ Παυσανίου ABFGMc 2 κατὰ τὸ ξυγγενές : διὰ τὴν ξυγγένειαν. ἐπιτρέπειν : ἄδειαν διδόναι. προσεῖχον τὴν γνώμην : πρὸς αὐτοὺς εἶχον τὴν γνώμην ABFGMc 2 τἆλλα : τὰ περὶ τῆς ἡγεμονίας ABFGc 2 φαίνοιτο : ἀντὶ τοῦ ἐφάνη.
1 95 3 μετεπέμποντο vel ἀφικνουμένων : εἰς Λακεδαίμονα BFGMc 2 ἢ στρατηγία : τὸ η τινὲς σύνδεσμον, τινὲς ἄρθρον ABFMc 2 καλεῖσθαι : εἰς Λακεδαίμονα δηλονότι ABFMc 2 μετατάξασθαι : μετελθεῖν BFGc 2 ʃ μετατεθῆναι.
1 95 4 πλὴν τῶν ἀπὸ Πελοποννήσου στρατιωτῶν : οἱ γὰρ Πελοποννήσιοι ὑπήκουον τῶν Λακεδαιμονίων ABFGMc 2 ηὐθύνθη : εὐθύνας δέδωκε καὶ κατεδικάσθη καὶ κατεγνώσθη ABFMc 2 τὰ δὲ μέγιστα : ὅ ἐστι δημόσια ABFGM μηδισμός : τὰ τῶν Μήδων φρονῆσαι.
1 95 5 σαφέστατον : τοῦτο ὡς παρὰ τοῦ Θουκυδίδου εἴρηται. οὐ γὰρ λέγει τοῖς Λακεδαιμονίοις σαφέστατον εἶναι· ἦ γὰρ ἂν ἐτιμωρήσαντο αὐτόν, ὃ καὶ πεποιήκασιν ὕστερον μετὰ τὸν ἔλεγχον ABFGMc 2 οὐκέτι ἐκπέμπουσιν : Λακεδαιμονίοις πρὸ τῆς ἐξετάσεως ἐδόκει τὸ ἔγκλημα σαφὲς εἶναι· μετὰ δὲ τὴν οὐκ ὀρθὴν ἐξέτασιν ἔδοξε μὲν ἀπολελύσθαι, οὐ μὴν παντάπασιν ἀπήλλακτο τῆς ὑπονοίας.[5]
1 95 6 διὸ οὐδὲ ἐξεπέμφθη παρ’ αὐτῶν ἔτι. Δόρκιν : ὄνομα κύριον BF ἐφίεσαν : παρεχώρουν. τὴν ἡγεμονίαν : ἡγεμονεύειν. οἱ δέ : οἱ περὶ τὸν Δόρκιν ABFGMc 2 ἀπῆλθον : εἰς Λακεδαίμονα.[5]
1 95 7 μὴ σφίσιν οἱ ἐξιόντες κτ ἑ. : μὴ μηδίσωσι καὶ χείρους τῶν πραγμάτων τῶν Λακωνικῶν γένωνται ABFGMc 2 ἀπαλλαξείοντες : ἀπαλλακτικῶς ἔχοντες, τουτέστιν ἐπιθυμοῦντες ἀπαλλαγῆναι ABFGMc 2 ἐξηγεῖσθαι : ἡγεμόνας εἶναι. ἐν τῷ τότε παρόντι : ἐν τῷ ἐνισταμένῳ χρόνῳ. Πρὸς τὸν βάρβαρον : κατὰ τοῦ βαρβάρου ABFGc 2 πρόσχημα : πρόφασις ABFGc 2 ὧν ἔπαθον : λείπει ἡ ὑπέρ, ἵν’ ᾖ ὑπὲρ ὧν BFc 2 Ἑλληνοταμίαι : οἱ δεχόμενοι τοὺς φόρους συναγομένους ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ φυλάσσοντες αὐτοὺς οὕτως ἐκαλοῦντο ABFGM ʃ Ἑλληνοταμίαι ἀρχή τις παρ’ Ἀθηναίοις, ἣ τοὺς φόρους ὑπεδέχετο Patm.[5]
1 96 2 οὕτω : φόρος ὠνομάσθη ABFMc 2 ἡ φορά : ἡ δόσις. ὁ πρῶτος φόρος ταχθείς : ἐτάχθη ὑπὸ Ἀριστείδου τοῦ δικαίου ὁ πρῶτος ABFGc 2 ταμιεῖόν τε Δῆλος ἦν αὐτοῖς : ἵνα μὴ δόξωσιν οἱ Ἀθηναῖοι ἴδιον κέρδος ἔχειν ABFMc 2 Δῆλος : ἡ Δῆλος BFM ʃ ὄνομα νήσου c 1 ʃ νῆσος μία τῶν Κυκλάδων. ξύνοδοι : συνελεύσεις. αὐτονόμων τὸ πρῶτον : ὕστερον γὰρ ὡς δούλων ἦρχον GMc 2 ἀπὸ κοινῶν ξυνόδων : πάντες γὰρ κοινῶς συνηθροίζοντο ἐν ταῖς βουλαῖς ABFGM 2 τοσάδε ἐπῆλθον : τοσαῦτα διεπράξαντο, ὅσα κατιὼν ἐρεῖ ABFGMc 2 διαχειρίσει : ἀντὶ τοῦ διοικήσει ABFGMc 2 μεταξὺ τοῦδε τοῦ πολέμου καὶ τοῦ Μηδικοῦ : ἐν τῇ πεντηκονταετηρίδι ABFGMc 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις.[5]
1 97 1 νεωτερίζοντας : ἀφισταμένους BFGMc 2 προστυγχάνοντας : ἐμποδίζοντας. ἑκάστῳ : πολέμῳ ἢ χωρίῳ ἢ χρόνῳ ABFGMc 2 ἔγραψα : οὐχ ὅτι ἤδη ἔγραψεν, ἀλλ’ ὅτι γέγραπται, εἰ καὶ μήπω εἴρηται ABFGMc 2 ʃ μέχρι τούτου ἡ παρεκβολὴ τῆς διηγήσεως τῶν προϋπαρξάντων.
1 97 2 τὴν ἐκβολήν : τὴν παράβασιν ἢ μετάβασιν f ʃ τὴν ἐκτροπήν. τοῖς πρὸ ἐμοῦ : ἱστοροῦσι. ἐκλιπὲς ἦν : εἰάθη παρ’ ἐκείνοις. τοῦτο τὸ χωρίον : τὸ τῆς πεντηκονταετίας ABFMc 2 τὰ πρὸ τῶν Μηδικῶν Ἑλληνικά : τὰ Τρωικὰ καὶ Ἀμαζονικὰ καὶ Θρᾳκικὰ καὶ ἄλλα ABFGMc 2 ξυνετίθεσαν : συνέγραψαν. κατέστη : ἐγένετο. πρῶτον μέν : σημείωσαι· ἐκεῖ συναπτέον εἰς τὸ τοσάδε ἐπῆλθον πρῶτον μέν c 1 Ἠιόνα : 〈ἰστέον〉 ὅτι δύο Ἠιόνες εἰσὶν ἐν τῇ Θράκῃ, ἀλλ’ ἡ μὲν λιμὴν τῆς Ἀμφιπόλεώς ἐστι, περὶ ἧς νῦν λέγει, ἡ δὲ ἄλλη πόλις.[5]
1 98 1 Λυκόφρων (417)· τὸν μὲν γὰρ Ἠιὼν Στρυμόνος Βισαλτία ABFGMc 2 Στρυμόνι : Στρυμὼν ποταμὸς Θρᾴκης ABFGc 2 Σκῦρον : Σκῦρος μία τῶν Κυκλάδων ABFGc 2 ᾤκισαν : ἀποίκους ἀποστείλαντες δηλονότι ABFGMc 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις.[5]
1 98 3 ἄνευ τῶν ἄλλων Εὐβοέων : μόνοι γὰρ τῶν Εὐβοέων οὐχ ὑπήκουον Ἀθηναίων, ἀλλὰ διὰ τοῦτο πρὸς μόνους αὐτοὺς ἐπολέμησαν ABFGMc 2 κα θ ’ ὁμολογίαν : ὁμολογεῖν ἐστι τὸ συμφωνεῖν F ἐπολέμησαν : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι.[5]
1 98 4 παρεστήσαντο : ἐδούλωσαν. παρὰ τὸ καθεστηκός : παρὰ τὸ νόμιμον καὶ πρέπον· ἐλεύθεροι γὰρ ἦσαν οἱ Ἕλληνες τότε ABFGMc 2 ὡς κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδουλώθη ABFGMc 2 ἔκδειαι : σημείωσαι· ἔκδεια ἑκούσιον, ἔνδεια ἀκούσιον ABFGMc 2 ʃ ἔκδειαι, οὐκ ἔνδειαι· τουτέστιν ἀπολείψεις, ἀτέλειαι c 1 λιποστράτιον : τὸ μὴ θέλειν στρατεύεσθαι ABFGMc 2 ἀκριβῶς ἔπρασσον : ἀπῄτουν ἀνενδότως.
1 99 1 οὐκ εἰωθόσιν : τοῖς Ἕλλησιν. οὐκέτι ὁμοίως ἐν ἡδονῇ ἄρχοντες : ὡς ἐν ἀρχῇ μετὰ τὸν Παυσανίαν· ἀλλ’ ὡς ἄρχοντες δουλικῶς ἐχρῶντο τοῖς συμμάχοις ABFGMc 2 ʃ τὸ δὲ ἐν ἡδονῇ ἀντὶ τοῦ ἱλαρότητι.[5]
1 99 2 προσάγεσθαι : δουλοῦν. διὰ γὰρ τὴν ἀπόκνησιν : τὴν αἰτίαν ἐπιφέρει· διὰ τὸν ὄκνον τοῦ στρατεύεσθαι ABFGMc 2 ʃ τὴν ἀναβολήν.
1 99 3 ἀ π ’ οἴκου ὦσι : ἀποδημήσωσι τῆς πατρίδος. τὸ ἱκνούμενον ἀνάλωμα φέρειν : τὸ φθάνον, τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ τιμήματι τῆς νεὼς καταβάλλειν ABFGMc 2 ʃ τὸ ἐπιβάλλον καὶ οἷον ἀναλογοῦν Patm. ʃ τὸ ἀρκοῦν εἰς περιποίησιν τῶν νεῶν. αὐτοὶ δέ : ἤγουν οἱ σύμμαχοι. ἀπαράσκευοι : ἀδύνατοι. καθίσταντο : ἐγένοντο. ἀμφότερα : πεζομαχίαν καὶ ναυμαχίαν.[5]
1 100 2 Θασίους · Θάσος νῆσος ἀντικρὺ τῆς Θρᾴκης· ἀντιπέρας τῆς νήσου μέταλλά ἐστι χρυσοῦ ABFGMc 2 διενεχθέντας : ἔλεγον γὰρ αὐτοῖς οἱ Ἀθηναῖοι παραχωρῆσαι τὰ ἐμπόρια καὶ τὰ μέταλλα, καὶ οὐκ ἠβούλοντο ABFGc 2 ʃ διαφορὰν σχόντας. ἀντιπέρας : παροξυτόνως· ὄνομα γάρ ἐστι θηλυκὸν γενικῆς πτώσεως σύνθετον ABFGMc 2 ἃ ἐνέμοντο : σημείωσαι περὶ τῶν μετάλλων, ὅτι καὶ Θουκυδίδης ἐν Θάσῳ ταῦτα γιγνώσκει, πλὴν ὅτι ἐν τῇ ἀντιπέρας λέγει· ταῦτα οἱ Θάσιοι ἐνέμοντο c 1 οἱ Ἀθηναῖοι κτ ἑ. : ναυτικῷ στρατῷ ABFMc 2 ἐπὶ δὲ Στρυμόνα : ποταμὸς Ἀμφιπόλεως· λέγει δὲ νῦν τὴν πόλιν ABFGMc 2 ὡς οἰκιοῦντες : ἰδιοποιοῦντες c 2 ʃ οἰκειούμενοι.[10]
1 100 3 Ἀμφίπολιν : σημείωσαι· Ἀμφίπολις εἴρηται διὰ τὸ περιρρέεσθαι αὐτὴν ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ ABFGc 2 Θάσιοι δὲ νικηθέντες : πάλιν τοῖς κατὰ τοὺς χρόνους ἀκολουθῶν μετέβη ἐπὶ τοὺς Θασίους, μεταξὺ τάξας τὰ τῆς Ἀμφιπόλεως ABFGc 2 κρύφα τῶν Ἀθηναίων : τέως γὰρ φίλοι ἦσαν ABFc 2 οἱ Εἵλωτες : Ἕλος πόλις Λακωνικῆς, ἧς οἱ πολῖται Εἵλωτες· οἱ οὖν Λακεδαιμόνιοι, διὰ τὸ ἀεὶ διαφόρους εἶναι ἀλλήλοις, τοὺς δούλους αὐτῶν ἐκάλουν Εἵλωτας κατὰ ἀτιμίαν καὶ ὕβριν ABFGc 2 ᾗ: τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ καθό, διό ABFGMc 2 ἐν Ἰθώμῃ : ἡ Ἰθώμη τῆς Μεσσηνιακῆς μοίρας ἦν.[5]
1 101 3 ἁλούσης οὖν τῆς Μεσσήνης, ὅσοι τῶν πέριξ ἀπέστησαν, εἰς Ἰθώμην ἀπέστησαν ὡς ἐχθρὰν οὖσαν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 χρήματά τε ὅσα ἔδει : ἀναλωθέντα ἐν τῇ πολιορκίᾳ ABFGMc 2 αὐτίκα ταξάμενοι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ παραδόντες αὐτίκα ABFGMc 2. Λακεδαιμόνιοι δὲ κτ ἑ.[5]
1 102 1 : ἀρχὴ τῆς διαφορᾶς τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων ABFGMc 2 οἱ δ ’ ἦλθον κτ ἑ. : κατὰ τὸν Ἀριστείδην γʹ ABFMc 2 τειχομαχεῖν ἐδόκουν : τειχομάχοι ἦσαν A τοῖς δέ : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γὰρ ABFMc 2 τούτου : τοῦ τειχομαχεῖν ABFMc 2 βίᾳ γὰρ ἂν εἷλον τὸ χωρίον : εἰ τειχομάχοι ἦσαν ABFGMc 2 βίᾳ οὐχ ἡλίσκετο : βίᾳ τῆς τέχνης ABFGMc 2 ἀλλοφύλους ἅμα ἡγησάμενοι : ὅτι οἱ μὲν Δωριεῖς, οἱ δὲ Ἴωνες ABFGMc 2 οὐκ ἐπὶ τῷ βελτίονι λόγῳ : ἀλλ’ ἐπὶ ὑποψίᾳ ABFMc 2 τοῦτο παθεῖν : μετὰ σπουδῆς γὰρ αὐτοὺς καλέσαντες εὐτελῶς ἀπέπεμψαν ABFGMc 2 ἀμφοτέροις : Ἀθηναίοις καὶ Ἀργείοις ABFGMc 2.
1 103 1 ἀντέχειν : μάχεσθαι. ἐ φ ’ ᾧ ἐξίασιν : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῷ ἐξιέναι· ἰδίωμα δὲ τοῦτο Θουκυδίδου ABFGMc 2 ἦν δέ τι καὶ χρηστήριον : αἰτίαν λέγει τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτούς, δέκα ἔτη ποιήσαντας ἐν τῷ πολέμῳ ABFGMc 2 Ἰθωμήτα : Δωριστί ABFG ἔτυχον ᾑρηκότες : ἐκράτησαν.
1 103 4 προσεχώρησαν : προσῆλθον. Λακεδαιμονίων ἀποστάντες : οὐκ ἐβούλοντο γὰρ αὐτοῖς βοηθεῖν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 περὶ γῆς ὅρων πολέμῳ κατεῖχον : ἐμάχοντο αὐτοῖς ἕνεκεν ὁρίων τῆς γῆς. Πηγάς : Πηγαὶ ἐμπόριον πλησίον Μεγάρων ABFGMc 2 Νίσαιαν : Νίσαια λιμὴν Μεγάρων ABFGMc 2 αὐτοί : οἱ Ἀθηναῖοι ABFGc 2 ἀπὸ τοῦδε : τοῦ τρόπου. ὑπὲρ Φάρου : Φάρος νῆσος μικρὰ πρὸ τῆς Ἀλεξανδρείας ABFGMc 2 ἀπέστησεν : ἐποίησεν ἀποστῆναι.[5]
1 104 1 ἄρχων : τῆς ἀποστάσεως ABFc 2 ἐπηγάγετο : ἐπεσπάσατο, εἰς συμμαχίαν δηλονότι. ἦλθον : ἀπῆλθον εἰς συμμαχίαν τοῦ Ἰνάρου.
1 104 2 τῆς Μέμφιδος κτ ἑ. : φασὶ γὰρ ὅτι τρία τείχη εἶχεν ἡ Μέμφις. τῶν οὖν δύο ληφθέντων πρὸς τὸ τρίτον ἡ μάχη ἐγίγνετο. Λευκὸν δὲ ἐκαλεῖτο ὡς τῶν ἄλλων μὲν ἀπὸ πλίνθων ἐσκευασμένων, ἐκείνου δὲ ἀπὸ λίθων ABFGMc 2 αὐτόθι : ἐν τῷ Λευκῷ τείχει. οἱ μὴ ξυναποστάντες : τῷ Ἰνάρῳ. ἐς Ἁλιᾶς : Ἁλιαὶ ὀξυτόνως πόλις Πελοποννήσου περὶ Τροίζηνα, τῆς Ἀργολικῆς μοίρας ABFMc 2 πρὸς Κορινθίους : διὰ τὴν ἀπόστασιν τῶν Ἐπιδαυρίων πρὸς τοὺς Κορινθίους ABFGMc 2 ἐπὶ Κεκρυφαλείᾳ : νῆσος αὕτη περὶ τὰ δυτικὰ τῆς Πελοποννήσου ABFGMc 2 πολέμου δὲ καταστάντος : οὗτος διὰ τὰ ἀγάλματα πρὸ τῶν Μηδικῶν ἤρξατο ABFGMc 2 ναυμαχία : αὕτη ἡ ναυμαχία μετὰ τὰ Μηδικά ABFGMc 2 αὐτῶν : τῶν Αἰγινητῶν δηλονότι ABFGc 2 ἐπολιόρκουν : τὴν Αἴγιναν ABFc 2 Λεωκράτους : Μυρώνδου (?) c 2 τὰ δὲ ἄκρα κτ ἑ.[5]
1 105 3 : λείπει τὸ ὕστερον, ἵν’ ᾖ ὕστερον δὲ τὰ ἄκρα ABFGMc 2 Γερανείας : Γεράνεια ἀκρωτήριόν ἐστι τῆς Μεγαρίδος, νεῦον εἰς τὴν μεσόγειαν, ἐπίμηκες, καὶ ἀπὸ τοῦ σχήματος οὕτως ὀνομάζεται ABFGMc 2 κατέλαβον : οἱ Πελοποννήσιοι BFG στρατιᾶς πολλῆς : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἐκράτησαν γὰρ ὅμως μᾶλλον : διὰ τὸ ἀναχωρῆσαι τοὺς Κορινθίους ABFGMc 2 κακιζόμενοι : ὅτι νέοι ὄντες ὑπὸ γερόντων ἡττήθησαν ABFGMc 2 ʃ ψεγόμενοι.[5]
1 105 6 παρασκευασάμενοι : ὁπλισθέντες. ἀνθίστασαν τροπαῖον : ἐναντίον τροπαῖον ἔστησαν. ἐκβοηθήσαντες : μετὰ βοῆς ἐξελθόντες ABFGMc 2 ξυμβαλόντες : συμπεσόντες εἰς μάχην. οἱ δέ : οἱ Κορίνθιοι.[5]
1 106 1 αὐτῶν : τῶν Κορινθίων. προσβιασθέν : μετὰ βίας ἀπεληλαθέν. ἔς του χωρίον ἰδιώτου : τὸ ἑξῆς· εἴς τινος ἰδιώτου χωρίον, οὐχὶ δὲ δημόσιον χωρίον, ἀλλ’ ἰδιωτικόν ABFGMc 2 περιεῖργον : περικλεῖον τοὺς ἐμβάντας. οὐκ ἦν ἔξοδος : διὰ τοῦ ἄλλου μέρους δηλονότι BFGMc 2 ʃ τοῖς ἐμβᾶσι. κατὰ πρόσωπον : καθ’ ὃ μέρος εἰσῆλθον BFGMc 2 εἶργον : ἐκώλυον ἐξελθεῖν.[5]
1 106 2 τοῖς ὁπλίταις : διὰ τῶν ὁπλιτῶν g τὸ δὲ πλῆθος : τὸ σωθὲν τῶν Κορινθίων ABFGMc 2 τό τε Φάληρόνδε καὶ τὸ ἐς Πειραιᾶ : ἕως τοῦ Φαληρικοῦ καὶ ἕως τοῦ Πειραιῶς.
1 107 2 ἐς Δωριᾶς : τὸ Δωριᾶς Ἀττικῶς ἀντὶ τοῦ Δωριέας ABFGMc 2 Βοιὸν καὶ Κυτίνιον καὶ Ἐρινεόν : αὗται αἱ τρεῖς πόλεις περὶ τὸν Παρνασσόν εἰσι ABFGMc 2 ἑλόντων : τῶν Φωκέων. καὶ κατὰ θάλασσαν κτ ἑ.
1 107 3 : τὸ ἑξῆς· καὶ αὐτούς, εἰ βούλοιντο περαιοῦσθαι κατὰ θάλασσαν, ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι ναυσὶ κωλύσειν c 1 οὐκ ἀσφαλές : οὐκ ἀκίνδυνον. αὐτοῖς ἐφαίνετο : ἀπὸ κοινοῦ τὸ περαιοῦσθαι ABFMc 2 δύσοδος : δυσπόρευτος. σκέψασθαι : βουλεύσασθαι ἄνδρες : προδόται δηλονότι ABFGMc 2 δῆμον : τὴν δημοκρατίαν ABFGMc 2 ἐβοήθησαν δὲ ἐ π ’ αὐτούς : ἔδραμον μετὰ βοῆς κατ’ αὐτῶν.[5]
1 107 5 ἐβοήθησαν ? : συνήχθησαν f νομίσαντες δὲ ἀπορεῖν : νομίσαντες οἱ Ἀθηναῖοι ἀπορεῖν τοὺς Λάκωνας ABFGMc 2 τοῦ δήμου : τῆς δημοκρατίας g τοῦ δήμου καταλύσεως ὑποψίᾳ : ὑπώπτευον, φησίν, ὅτι τὴν δημοκρατίαν ἐβούλοντο καταλῦσαι ABFGMc 2 ὑποψία ἦν ? : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι.[5]
1 107 7 μετέστησαν : τοιοῦτοι γὰρ οἱ Θεσσαλοί, εὐχερεῖς τὸν τρόπον ABFGMc 2 ʃ μετετάξαντο. ἐν τῷ ἔργῳ : ἐν τῷ πολέμῳ. ἐς τὴν Μεγαρίδα : γῆν δηλονότι.
1 108 2 δευτέρᾳ καὶ ἑξηκοστῇ ἡμέρᾳ : ἤγουν παρελθουσῶν ἡμερῶν ἑξήκοντα δύο. μετὰ τὴν μάχην : τὴν ἐν Τανάγρᾳ ABFGMc 2 ἐν Οἰνοφύτοις : τὰ Οἰνόφυτα χωρίον τῆς Βοιωτίας ABFGMc 2 περιεῖλον : καθεῖλον.
1 108 4 ἐς τὸν ἔπειτα χρόνον : δίδοσθαι δηλονότι. Πελοπόννησον περιέπλευσαν : ἐπὶ βλάβῃ τῆς Πελοποννήσου ABFGMc 2 Χαλκίδα : Χαλκὶς Θρᾴκης, Χαλκὶς Εὐβοίας, Χαλκὶς Σικελίας, Χαλκὶς Ἀκαρνανίας, ἣ νῦν λέγεται ABFGMc 2 πολλαὶ ἰδέαι πολέμων : οἷον ναυμαχίαι καὶ πεζομαχίαι, καὶ νῖκαι καὶ ἧτται ABFGMc 2 ʃ διάφοροι πόλεμοι.
1 109 2 βασιλεύς : ὁ Ἀρταξέρξης. οὐ προυχώρει : τὰ κατὰ σκοπὸν οὐκ ἐγίγνετο.
1 109 3 ἄλλως : μάτην. ἄνδρα Πέρσην : ἀεὶ ὡς τίμιον λαμβάνει τὸ ὄνομα τοῦ Περσοῦ ABFGMc 2 τούς τε Αἰγυπτίους κτ ἑ.
1 109 4 : τοὺς ἀποστάντας, καὶ τοὺς ξυμμάχους αὐτῶν, Ἀθηναίους ABFGMc 2 ἐς Προσωπίτιδα : Προσωπῖτις ἐκαλεῖτο ἡ νῦν Νικίου. νῆσος δὲ οὖσα τότε, ἠπειρώθη ὑπὸ Μεγαβύζου ABFGMc 2 κατέκλῃσεν : τοὺς Ἀθηναίους. πεζῇ : διὰ πεζομαχίας. τὰ τῶν Ἑλλήνων πράγματα κτ ἑ.[5]
1 110 1 : ἤγουν οἱ Ἕλληνες οἱ ἐν Αἰγύπτῳ, ἓξ ἔτη πολεμήσαντες κατὰ τὴν Αἴγυπτον. ἕλους .
1 110 2 . . ἑλεῖν : παρήχησις ABFGc 2 ὃς τὰ πάντα ἔπραξε περὶ τῆς Αἰγύπτου : ἤγουν τὴν ἀπόστασιν ἐποίησε τῆς Αἰγύπτου.
1 110 4 ἔσχον : ἐλιμένισαν. τὸ Μενδήσιον κέρας : τὴν νῦν καλουμένην Θμοῦιν ABFGMc 2 ʃ κέρας τοῦ Νείλου καλεῖ τὸ στόμα καὶ τὴν ἐκβολήν. ἑπτὰ γὰρ εἶχε στόματα ὁ Νεῖλος ABFGMc 2 ʃ τὸ τοῦ Νείλου στόμιον Patm. αἱ δ ’ ἐλάσσους διέφυγον : αἱ περισωθεῖσαι, ὀλίγαι οὖσαι, ἔφυγον. παραλαβόντες Βοιωτοὺς καὶ Φωκέας : εἶπε γὰρ ὅτι ἐχειρώσαντο αὐτούς ABFGMc 2 ἐπὶ Φάρσαλον : ἀφ’ ἧς ἐξέπεσεν Ὀρέστης ABFGMc 2 τῆς μὲν γῆς : μέρος.[5]
1 111 1 ὅσα : ἀντὶ τοῦ ὅσον ABF προυχώρει αὐτοῖς οὐδέν : οὐ κατὰ τὸν σκοπὸν αὐτῶν ἐγίγνετο. παραλαβόντες : εἰς συμμαχίαν δηλονότι.[5]
1 111 3 πέραν : εἰς τὸ πέραν ὑποστικτέον ABFGMc 2 διαλιπόνων : παραδραμόντων.
1 112 1 σπονδαὶ γίγνονται : οὔπω γεγόνασιν αἱ τριακοντούτεις ABFGMc 2 ἔσχον : ἐπέσχον.
1 112 3 Κίτιον : Κίτιον πόλις Κύπρου, ὅθεν ἦν Ζήνων ὁ Κιτιεύς, φιλόσοφος ABFGMc 2 ἀποθανόντος : αὐτομάτῳ θανάτῳ ABFMc 2 λιμοῦ γενομένου : ὁ λιμὸς ἀρσενικῶς ABFMc 2 τὸν ἱερὸν καλούμενον : ἱερὸς ἐκλήθη, ὅτι ὑπὲρ τοῦ ἐν Δελφοῖς ἱεροῦ ἐγένετο ABFGMc 2 ἐν Δελφοῖς : 〈ἰστέον〉 ὅτι εἴκοσι δύο πόλεις ἦσαν Δελφικαί, ὧν μία ἦν οἱ Δελφοί ABFGMc 2 ʃ Δελφοὶ ὁμωνύμως καὶ ἡ πόλις καὶ οἱ ἄνδρες, ὡς καὶ Λεοντῖνοι ABFGMc 2 ἀποχωρησάντων αὐτῶν : ὑποστρεψάντων τῶν Λακεδαιμονίων εἰς τὴν οἰκείαν πατρίδα.[5]
1 113 1 Βοιωτῶν τῶν φευγόντων ἐχόντων κτ ἑ. : τινὲς γὰρ τῶν Βοιωτῶν, μὴ θέλοντες ὑπακούειν τοῖς Ἀθηναίοις, κατέλαβον ταῦτα τὰ χωρία ABFGMc 2 Ὀρχομενόν : ἡ Ὀρχομενός θηλυκῶς παρὰ Θουκυδίδῃ, ὁ Ὀρχομενός ἀρσενικῶς παρὰ Δημοσθένει ABFMc 2 Χαιρώνειαν : Χαιρωνίαν γίνωσκε καὶ Κορωνίαν Ἴωνας ἐγγράφοντας, ὡς Τζέτζης λέγει· ἰῶτα λοιπόν ἐστιν Ἰώνων λόγοις. οὕτω γράφειν δέ φησι καὶ Θουκυδίδην, οὐδὲν παρ’ εἰκός· αὐτὸς αὑτοῦ γὰρ λόγοις τοὺς Ἀττικοὺς Ἴωνας ὡς εὑρεῖν λέγει e αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις.[10]
1 113 2 Κορωνείᾳ : πόλις Βοιωτίας ABFGMc 2 τῆς Ὀρχομενοῦ : Δημοσθένης ἀρσενικῶς ἐκφέρει τοῦτο τὸ ὄνομα G Λοκροί : οἱ Ὀπούντιοι Λοκροί ABFGMc 2 τῆς αὐτῆς γνώμης : τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ. κρατήσαντες : οἱ φυγάδες. ἐ φ ’ ᾧ : ἐφῶ ἀντὶ τοῦ διότι ἐν παροχειμένω ὥσπερ τὸ ἐφῶ γενάδιον ἔγραψε καὶ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος ὡς ἐνταῦθα g recens τοὺς ἄνδρας : τοὺς αἰχμαλώτους BFMa 2 c 2 στρατιᾷ : σὺν στρατιᾷ.[5]
1 114 1 αὐτῷ : παράσημον τὸ σχῆμά ἐστι, διαβεβηκότων, ἠγγέλθη αὐτῷ ἀνακόλουθον γὰρ ABFMc 2 ʃ καὶ (?) οὕτω συντακτέον· ὡς ἠγγέλθη αὐτῷ πάλιν ἐκόμιζε τὴν στρατιάν· τὸ δὲ Περικλῆς περισσόν· νοεῖται γὰρ b ʃ τῷ Περικλεῖ δηλονότι. ἀφέστηκε : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. Θρίωζε (codd.[5]
1 114 2 ): εἰς τὸ Θριάσιον πεδίον, ὡς Ἀθήναζε ABFGMc 2 Παυσανίου : τοῦ Πλαταιᾶσι ABFGMc 2 ἀπεχώρησαν ἐ π ’ οἴκου : μετὰ τὸ ὑποτάξαι τὰ Μέγαρα ABFMc 2 ὁμολογίᾳ κατεστήσαντο : ἀτάραχον, εἰρηνικὴν ἐποίησαν.
1 114 3 Ἑστιαιᾶς : Ἑστίαια πόλις Εὐβοίας, ἥτις νῦν Ὠρεὸς καλεῖται ABFGMc 2 τοὺς ξυμμάχους : τοὺς Λακεδαιμονίων A ἕκτῳ δὲ ἔτει : μετὰ τὰς τριακοντούτεις σπονδάς ABFGMc 2 περὶ Πριήνης : πλησίον γὰρ ἦν τῆς Μιλήτου, καὶ ἐζήτουν αὐτὴν ἔχειν οἱ Μιλήσιοι ABFGMc 2 ξυνεπελάβοντο : ἐβοήθουν τοῖς Μιλησίοις.[5]
1 115 2 νεωτερίσαι κτ ἑ. : θέλοντες καινοτομῆσαι τὴν πολιτείαν δημοκρατίαν ποιήσαντες ABFGMc 2 ἐς Λῆμνον : ἡ γὰρ Λῆμνος ὑπήκοος ἦν τῶν Ἀθηναίων ABFGMc 2 φρουρὰν ἐγκαταλιπόντες : διὰ τοὺς ὁμήρους ABFGMc 2 ἀνεχώρησαν ? : εἰς τὴν Σάμον.
1 115 4 οἳ οὐχ ὑπέμειναν : τὴν δημοκρατίαν. ξυνθέμενοι κτ λ. : τοῖς μὴ θέλουσι δημοκρατεῖν ABFGMc 2 ʃ συμφωνήσαντες. τοῖς δυνατωτάτοις : τῶν Σαμίων δηλονότι. Σάρδεις : Σάρδις ἐπὶ τῆς πόλεως, Σάρδεις οἱ πολῖται ABFGMc 2 διέβησαν ὑπὸ νύκτα : ἤγουν λαθόντες νυκτὸς εἰσῆλθον. τῷ δήμῳ : τῶν Σαμίων.[5]
1 115 5 τῶν πλείστων : δημοτῶν. ἀπέστησαν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. παρεσκευάζοντο στρατεύειν : μετ’ αὐτοῦ. ἐπὶ Σάμου : τὸ ἐπὶ Σάμου Ἀττικόν ABFGMc 2 οὐκ ἐχρήσαντο : κατὰ τῆς Σάμου.
1 116 1 τῶν Φοινισσῶν νεῶν : ἤκουον γὰρ ὅτι Φοίνικες κατ’ αὐτῶν ἔρχονται ABFGMc 2 πρὸς Τραγίᾳ : αὕτη κεῖται πλησίον Σάμου ABFGMc 2 ὧν : τῶν Σαμίων. στρατιώτιδες : στρατιώτας ἄγουσαι τοὺς μέλλοντας πεζομαχεῖν· ἃς καὶ ἱππαγωγοὺς καλεῖ ABFGMc 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις.[5]
1 116 2 πεζῷ : τάγματι BF τρισὶ τείχεσι : τουτέστι τρισὶ τειχίσμασι. τῶν ἐφορμουσῶν : τῶν πολιορκουσῶν τὴν Σάμον ABFGMc 2 ʃ τῶν εἰς ἐπίθεσιν οὐσῶν.
1 116 3 ἐ π ’ αὐτούς : κατ’ αὐτῶν, τῶν Ἀθηναίων. Στησαγόρας : Σάμιος ἦν οὗτος ὁ Στησαγόρας ABFGMc 2 σημείωσαι ἐξαπιναίως AB προφυλακίδας : τὰς πρὸ τῶν ἄλλων ὁρμούσας ABFGMc 2 κατεκλῄσθησαν : οἷον τειχήρεις ἐγένοντο FGMa 2 c 2 Θουκυδίδου : ἕτερός τις Θουκυδίδης, οὐχὶ ὁ συγγραφεύς ABFGMc 2 προσεχώρησαν ὁμολογίᾳ : τοῖς Ἀθηναίοις.
1 117 3 ταξάμενοι : ὁρίσαντες. κατὰ χρόνους : οὐδὲ γὰρ εὐπόρουν ἀθρόον ἐκτῖσαι τὸ πᾶν ABFGMc 2 ξυνέβησαν : συνεφώνησαν. καὶ πρότερον : ἦσαν δηλονότι. οὐ πολλοῖς ἔτεσιν ὕστερον : τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει τῶν σπονδῶν ABMc 2 f ὅσα πρόφασις : τὸ Κυλώνειον ἄγος καὶ τὰ Παυσανίου ABFGMc 2 ʃ αἰτία.[5]
1 118 2 τοῦδε τοῦ πολέμου : τοῦ Πελοποννησιακοῦ, τοῦ προκειμένου. ἐν οἷς : ἔτεσιν. οἱ Ἀθηναῖοι κτ ἑ. : τέλος τῆς πεντηκονταετίας GMc 2 ἐγκρατεστέραν : ἰσχυροτέραν. ἐπὶ μέγα ἐχώρησαν δυνάμεως : ἐδυνήθησαν τὰ μεγάλα. ἢν μὴ ἀναγκάζωνται : εἰ μὴ ἐξ ἀνάγκης κινηθεῖεν. τὸ δέ τι (codd.): κατά τι. αὐτῶν : τῶν Λακεδαιμονίων c 1 οὐκέτι ἀνασχετὸν ἐποιοῦντο : ἤγουν, οὐκ ἠνέσχοντο οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἐπιχειρητέα : τοῦ συγγαφέως ἡ λέξις· ἐχρῆν γὰρ εἰπεῖν ἐπιχειρητέον ABFGMc 2 διέγνωστο : διεψήφιστο.[10]
1 118 3 κατὰ κράτος : τὸ ἑξῆς· κατὰ κράτος νίκην ἔσεσθαι ABFMc 2 ἔφη ξυλλήψεσθαι : αἰνίττεται τὸν μέγαν λοιμόν ABFGMc 2 παρακαλέσαντες : προτρέψαντες ABFGM ψῆφον ἐπαγαγεῖν : ἤγουν κυρῶσαι.
1 119 1 ἀπὸ τῆς ξυμμαχίας : ἀντὶ τοῦ· ἀπὸ τῶν ξυμμάχων. ψηφίσασθαι τὸν πόλεμον : διὰ ψήφου ἐπικυρῶσαι. μὴ προδιαφθαρῇ : μὴ πρὸ τοῦ εἰσβαλεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἀττικὴν διαφθαρῇ ABFGMc 2 τοὺς μὲν Λακεδαιμονίους κτ ἑ.[5]
1 120 1 : δημηγορία Κορινθίων, ηʹ BCFGMe οὐ καὶ αὐτοὶ ἐψηφισμένοι .. . εἰσι : οὐ ψηφίζονται. χρὴ γὰρ τοὺς ἡγεμόνας κτ ἑ. : οὐ χρή, φησίν, ἐν τοῖς ἰδιωτικοῖς πράγμασι τοὺς ἡγεμόνας προέχειν, ἀλλ’ ἐν τοῖς κοινοῖς ABFMc 2 ʃ γνώμη c τὰ ἴδια ἐξ ἴσου νέμοντας : ἤγουν μὴ προέχοντας ἐν τοῖς ἰδιωτικοῖς πράγμασιν G προσκοπεῖν : προτιμᾶν. ἐν ἄλλοις : ἐν προεδρίᾳ καὶ τοῖς τοιούτοις ABFGMc 2 ἐκ πάντων : ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ πάντας ABFG ἡμῶν : τῶν παραθαλασσίων BFGMa 2 c 2 ἐνηλλάγησαν (codd.[5]
1 120 2 ): ἀντὶ τοῦ συνέμιξαν καὶ ὡμίλησαν. ἐναντίον δέ ἐστι τὸ διηλλάγησαν· διαλλαγῆναι γάρ ἐστι τὸ δι’ αὐτοῦ τοῦ ἐχθροῦ παρακληθῆναι καὶ φιλιωθῆναι αὐτῷ, ἐναλλαγῆναι δὲ τὸ ἀπὸ φιλίας εἰς φιλίαν ἄλλου μεταπηδῆσαί τινος ἐχθροῦ ὄντος τῷ πρώτῳ φίλῳ ABFMc 2 φυλάξασθαι : φοβηθῆναι FGc 2 ἐν πόρῳ κατῳκημένους : πόρον καλεῖ τὰ ἐμπόρια ABFGc 2 ʃ τουτέστιν ἐν τῇ παράλῳ c τοῖς κάτω : τοῖς παραλίοις c 1 τῶν ὡραίων : τῶν καρπῶν c 1 τῶν νῦν λεγομένων : παρ’ ἡμῶν. ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ χρή ABFGMc 2 προσδέχεσθαι : ἐλπίζειν. πρόοιντο : ἀμελήσαιεν. ἀνδρῶν γὰρ σωφρόνων κτ ἑ.[10]
1 120 3 : γνώμη C εὖ δὲ παρασχόν : ἀντὶ τοῦ παρασχόντος, δηλονότι τοῦ δαίμονος, ὅ ἐστι δωρησαμένου αὐτοῖς τὴν νίκην ABFGMc 2 ὅ τε γὰρ διὰ τὴν ἡδονὴν κτ ἑ.
1 120 4 : τὸ ἑξῆς· ὅ τε γὰρ διὰ τὴν ἡδονὴν ὀκνῶν εἰ ἡσυχάζοι ABFGMc 2 οὐκ ἐντεθύμηται θράσει ἀπίστῳ ἐπαιρόμενος : ἐντεῦθεν δείκνυσι τοῦ πολέμου τὸ ἄδηλον ABFGMc 2 κακῶς : ἀνοήτως c 2 ἀβουλοτέρων : κακοβουλοτέρων ABFGc 2 τυχόντα : ἔργον γάρ ἐστι τῆς τύχης τὸ τοὺς ἐναντίους ἀβουλοτέρους καταστῆσαι· ἐπεὶ οὐ μέγα, εἰ οὕτως ἐνίκησαν ABFGMc 2 ἐς τοὐναντίον αἰσχρῶς περιέστη : εὐβούλων τῶν ἐναντίων τυχόντα gMc 2 ἐνθυμεῖται γὰρ κτ ἑ.[5]
1 120 5 : οὐδείς, φησίν, ἐνθυμεῖται [τὸ] ὁμοίως οἷς πιστεύει. 〈πιστεύει γὰρ〉 νικᾶν, τὸ πῶς οὐκ ἐννοῶν. καὶ οὐδεὶς ὁμοίως ἔργῳ ἐπεξέρχεται οἷς ἐνθυμεῖται. δείκνυσι γὰρ τὴν πίστιν μείζονα τῶν ἐνθυμημάτων καὶ τὸ ἐνθύμημα μεῖζον τοῦ ἔργου ABFGMc 2 ʃ οὐδεὶς γὰρ ἐνθυμεῖται παρόμοια τοῖς βεβαίοις· πίστις γὰρ ἐνταῦθα τὴν βεβαιότητα τῶν πραγμάτων καὶ τὴν ἀσφαλῆ ἀπόβασιν σημαίνει· οὐδεὶς οὖν οὔτε ὅμοια τοῖς πράγμασιν ἐνθυμεῖται οὔτε ἔργῳ τὰ πιστευθέντα τελειοῖ, ἀλλ’ ἐν ἑκατέροις σφάλλεται διὰ τὸ καὶ τὴν γνώμην ἡμῶν ἀβέβαιον εἶναι καὶ τὰ πράγματα μὴ κατὰ τὴν θέλησιν ἡμῶν ἀπαντᾶν, ἀλλὰ μετὰ τὰ ἀσφαλῶς ἐνίοτε δοξασθέντα, ἤτοι βουλευθέντα, ἐπὶ τῶν ἔργων διὰ τὸ προσπῖπτον δέος ἐκλείπομεν, ὅτι τὸ μὲν βουλεύσασθαι χωρὶς ἀγώνων καθίσταται, τὰ δὲ ἔργα ἐπὶ τῆς ταραχῆς καὶ συγχύσεως ἀλλοιοῦνται. τῇ πίστει : τῷ θάρρει. με τ ’ ἀσφαλείας μὲν κτ ἑ. : ἀσφαλῶς, φησίν, ἐνθυμούμεθα διὰ τὸ καθ’ ἡσυχίαν δοξάζειν καὶ βουλεύεσθαι· μετὰ φόβου δὲ ὑστεροῦμεν ἐν τῷ ἔργῳ διὰ τὸ λοιπὸν ὁρᾶν αὐτὰ τὰ ἔργα καὶ ἐν τῇ παρουσίᾳ εἶναι τῶν πραττομένων ABFGMc 2 ἐλλείπομεν : διαμαρτάνομεν c 2 ʃ φοβηθέντες ἐξεπέσομεν τῆς πράξεως ἣν προσεδοκήσαμεν λαβεῖν. ἱκανὰ .[25]
1 121 1 . . ἐγκλήματα : τὰ παρακινοῦντα τὸν πόλεμον. ἐγκλήματα : κατὰ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἀμυνώμεθα : τὰ ἴσα ἀνταποδῶμεν. κατὰ πολλὰ δὲ κτ ἑ.
1 121 2 : τὸ δυνατὸν κεφάλαιον ABFc 2 ᾧ ἰσχύουσιν : οἱ Ἀθηναῖοι.
1 121 3 ἐξαρτυσόμεθα : παρασκευάσομεν. Ὀλυμπίᾳ : γράφεται Ὀλυμπίασιν ὡς Ἀθήνησιν ABFMc 2 ὑπολαβεῖν : δέξασθαι. τοῦτο : τὸ μεταπεισθῆναι. μιᾷ τε νίκῃ ναυμαχίας κτ ἑ.
1 121 4 : εἰ ἅπαξ, φησί, τῇ ναυμαχίᾳ νικηθῶσιν, οὐκέτι ἕξουσιν ἐλπίδα νίκης· οὐ γάρ εἰσι πεζομάχοι. ἡμεῖς δὲ δηλονότι καὶ ταῖς ναυσὶν ἐὰν νικηθῶμεν, τῷ πεζῷ ἰσχύομεν ABFGMc 2 κατὰ τὸ εἰκός : ὡς ἔστιν εἰκάσαι. ἁλίσκονται : νικῶνται. ἀγαθόν : ἤγουν τὴν εὐψυχίαν. ὃ δ’: ἀντὶ τοῦ εἰς ὅ ABFMc 2 οὐκ ἀπεροῦσιν : οὐκ ἀπαγορεύσουσιν BFGMc 2 ἐπὶ τῷ τιμωρούμενοι : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῷ τιμωρήσασθαι ABFc 2 αὐτοῖς τούτοις : τοῖς χρήμασι δηλονότι ABFGMc 2 ὁδοί : πορισμοί.[5]
1 122 1 παραίρεσις : παράσπασις, παραφαίρεσις c 1 ἐπιτειχισμός : αἰνίττεται τὴν Δεκέλειαν, ἣν ὕστερον ἐτείχισαν ABFGMc 2 ʃ ἐπίθεσις. τῇ χώρᾳ : τῶν Ἀθηναίων. προΐδοι : ἄδηλα γὰρ τὰ τοῦ πολέμου ABFGMc 2 ʃ προγνοίη ἐπὶ ῥητοῖς : ἐπὶ λέγεσθαι δυναμένοις, ἐπὶ ὡρισμένοις c 1 χωρεῖ : κινεῖται. τεχνᾶται : μεθοδεύει. παρατυγχάνον : παρεμπῖπτον. ἐν ᾧ : ἀντὶ τοῦ διό ABFc 2 εὐοργήτως : εὐσκόπως, εὐπρεπῶς, εὐτρόπως· ὀργὴ γὰρ ὁ τρόπος ABFGMc 2 Patm. ʃ μεγαλοψύχως. ὁ δ ’ ὀργισθείς : ὁ μικροψυχήσας. ἐνθυμώμεθα : ἀντὶ τοῦ ἐνθυμηθῶμεν· ἔστι γὰρ ὑποθετικόν ABGMc 2 f οἰστόν : ὑπομονητόν.[10]
1 122 2 ἱκανοί : δουλωσόμενοι δηλονότι ABFGMc 2 δίχα γε ὄντας : διαχωρισθέντας. ἴστω : ὁ ἀκούων δηλονότι. φέρουσαν : ἡμῖν δηλονότι. ὃ καὶ λόγῳ ἐνδοιασθῆναι : τὴν δουλείαν καὶ λόγῳ ἀμφιβάλλειν ABFGMc 2 ʃ εἴωθεν ὁ συγγραφεὺς ἀπὸ τῶν θηλυκῶν μεταβαίνειν εἰς τὸ οὐδέτερον, οἷον (59, 2)· τρέπονται ἐπὶ τὴν Μακεδονίαν, ἐφ’ ὅπερ καὶ τὸ πρῶτον ἐξεπέμποντο.[5]
1 122 3 λέγει δὲ ὅτι τὴν δουλείαν ὅλως τῷ λόγῳ ἀμφιβάλλειν οἷον λογίσασθαι τοὺς Πελοποννησίους αἰσχρόν. ὁ γὰρ ἐνδοιασμὸς λογισμοῦ ἐστι μερισμός. περιφραστικῶς οὖν εἴρηται τὸ λόγῳ ἐνδοιασθῆναι, οἷον τὸ λογίσασθαι ἡμᾶς καὶ ἐπὶ νοῦν λαβεῖν τὴν δουλείαν. ʃ εἰς ἀμφιβολίαν ἐλθεῖν. ὑπὸ μιᾶς : τῆς τῶν Ἀθηναίων. κακοπαθεῖν : δουλοῦσθαι. ἐν ᾧ : ἐν τῷ κακοπαθεῖν ABFGMc 2 ἢ δικαίως κτ ἑ. : οἱ γὰρ ἀμελοῦντες [καὶ] μὴ ἐπεξερχόμενοι δοκοῦσιν ἢ δικαίως πάσχειν ἢ διὰ δειλίαν ἀνέχεσθαι ABFGMc 2 αὐτό : τουτέστι τὴν ἐλευθερίαν ABFGMc 2 τοὺς δ ’ ἐν μιᾷ : πόλει· μονάχρους δὲ τοὺς τυράννους ABFGMc 2 ξυμφορῶν : ἐνταῦθα οὐ κεῖται κυρίως ἡ λέξις, ἀλλὰ ξυμφοράν φησι τὴν κακίαν· ταῦτα δὲ λέγει τὸ τυραννεῖσθαι καὶ φέρειν τὴν τυραννίδα.[10]
1 122 4 τὸ δὲ ἑξῆς· καὶ ἴσμεν ὅπως ποτὲ τάδε ὅτι οὐκ ἀπήλλακται τῶν τριῶν μεγίστων συμφορῶν ABFGMc 2 ἢ μαλακίας : ὁ ἤ παραδιαζευκτικὸς ἀντὶ τοῦ καί. Ὅμηρος (Ξ 108)· ἢ νέος ἠὲ παλαιός ABFGMc 2 οὐ γὰρ δὴ πεφευγότες κτ ἑ. : οὐ δύνασθε, φησίν, εἰπεῖν ὅτι οὐ διὰ τὸ ἔχειν τὰ τρία ταῦτα οὐ πολεμοῦμεν, ἀλλὰ διὰ καταφρόνησιν, ὅ ἐστι διὰ τὸ ἄγαν φρονεῖν καὶ οἷον ὑπερφρονεῖν. ἡ γὰρ κατά πρόθεσις ἐπίτασιν ἐνταῦθα σημαίνει ABFGMc 2 αὐτά : τὰ τρία BF καταφρόνησιν : σημείωσαι ὅτι τὴν καταφρόνησιν ἀφροσύνην λέγει ABFc 2 περὶ δὲ τῶν ἔπειτα κτ ἑ.[10]
1 123 1 : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὑπὲρ δὲ τῶν μελλόντων δεῖ τοῖς παροῦσι πράγμασι βοηθοῦντας ἐπιταλαιπωρεῖν, τουτέστι προσθεῖναι τοῖς πόνοις ABFGMc 2 μεταβάλλειν τὸ ἔθος : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πάτριον ABF ἐξουσίᾳ : δυνάμει ABFGc 2 ὀλίγον προφέρετε : οἱ γὰρ Λάκωνες τῶν προγόνων ἦσαν ὀλίγον εὐπορώτεροι ABFGMc 2 ʃ ὑπερφέρετε τῶν ἄλλων. ἃ τῇ ἀπορίᾳ ἐκτήθη : ὑπ’ ἀπορίας κινηθέντες ἐκτησάμεθα. θαρσοῦντες (ABCEF): ψιλόν τις ἐξώρθωσεν (?) ἐνθαδὶ βλέπεις, χρεὼν τὸ λοιπὸν καὶ τὸ θαρσοῦντες τόδε θαρσοῦντας εἰπεῖν, ὡς γελῶν Τζέτζης λέγει· ἀλλ’ οὐδαμῶς, ἄνθρωπε· μηδαμῶς ξέε· οὕτω γάρ, οἶδ〈α〉, Ἀττικοῦ τρόπου λόγος, θαρσοῦντες ἰέναι ἀντὶ τοῦ ἴτε γράφειν. τὰς συγγραφὰς κρίνειν δὲ τεχνικῷ τρόπῳ Σκύλλου τε τουδὶ καὶ παλαιῶν καὶ νέων Τζέτζου μόνου χάρισμα δυσμαθεστάτου· ἡ φύρσις ὅνπερ καὶ χυδαιότης βίου ἐγγωνιῶντα τῇ στοᾷ καὶ τῇ θόλῳ σύρει διαμπὰξ ἡ(?) σοφὴ κουστωδία. ἀνθ’ οὗπερ αὐτοῖς οὐδαμῶς συνειστρέχει, ὅτι τέ φησι τεχνικῶς δέον γράφειν πεζοῖς ὁμοῦ λόγοις τε καὶ τοῖς ἐν μέτρῳ, φύρειν δὲ μηδὲν μηδαμοῦ τὰ τῆς τέχνης. πηγαὶ γάρ εἰσι τῷ καλῷ βίῳ τέχναι· ὅστις δ’ ἀναιρεῖν τοὺς τεχνῶν λόγους θέλει, οὗτος παρεισφρεῖ κοπρεῶνα τῷ βίῳ, ὢν ἐκ συωδῶν, ἐξ ἀτέχνων βαρβάρων. τοῖός τις ἐσμὸς ἐξανορθοῖ τὰς βίβλους, οἷός τις ἐξώρθωσε καὶ τὴν Ἡροδότου τὴν εἰς Ὁμήρου τὴν γονὴν γεγραμμένην, Ἰωνικῇ(?) πᾶν συγγραφῇ μετατρέπων, ὡς πρὸς τὸ δόξαν οἷ σοφῷ πεφυκότι. ἐπ’ ἡμισείῃ εἰ γὰρ ἦν γεγραμμένον, εἴτ’ οὖν ἀπικνεῖται δέ, καὶ τὰ τοιάδε, εἰς φῖ σοφῶς μετῆγεν, ὀρθωτὴς μέγας, ἄλλ τε πολλὰ μὴ συνεὶς ἀποξέων κἀνθαῦτα κἀνταῦθα δὲ ποιῶν ὀρθίως e ξυλλήψεσθαι : βοηθήσειν. τὰ μὲν φόβῳ : ἵνα μὴ δουλωθῇ ABFGMc 2 παραβεβάσθαι : ἀθετηθῆναι τὰς σπονδὰς ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων.[40]
1 123 2 οἱ πρότεροι ἐπιόντες : οἱ ἄρξαντες ἀδίκων χειρῶν. ὥστε κτ ἑ.
1 124 1 : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 πανταχόθεν : ἀπὸ πολλῶν ἀφορμῶν. εἴπερ βεβαιότατον : λείπει τὸ δοκεῖ, ἵν’ ᾖ, εἴπερ δοκεῖ ABFMc 2 ὑπὸ Ἰώνων : διαβέβληται γὰρ τὸ ὄνομα τῶν Ἰώνων εἰς μαλακίαν, τῶν δὲ Δωριέων ἐπὶ ἀνδρείᾳ δοξάζεται ABFGMc 2 καὶ τῶν ἄλλων κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μέλλετε ABFMc 2 μετελθεῖν : ἀντὶ τοῦ ἀνασώσασθαι ABFGMc 2 ὡς οὐκέτι ἐνδέχεται : τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ γάρ, ἵν’ ᾖ, οὐκέτι γὰρ ἐνδέχεται. Ὅμηρος (Κ 173)· ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς. τὸ δὲ περιμένοντας ἀντὶ τοῦ περιμενόντων ABFMc 2 τοὺς μέν : λείπει ἡμῶν ABFG μὴ πολὺ ὕστερον : ἀλλ’ εὐθέως δηλονότι ABFM τάδε : ἃ εἴπομεν δηλονότι.[10]
1 124 2 τὸ αὐτίκα δεινόν : τὸ πρὸς ὀλίγον γινόμενον ἐκ τοῦ πολέμου ABFGMc 2 ἀ π ’ αὐτοῦ : τοῦ πολέμου. διὰ πλείονος : χρόνου. καθεστηκυῖαν : γεγονυῖαν.
1 124 3 πόλιν τύραννον : τὰς Ἀθήνας λέγει. τὸ δὲ ἑξῆς· πόλιν τύραννον παραστησώμεθα ABFGMc 2 ʃ πλεονάζει τὸ τῆς τυραννίδος ὄνομα, ἵνα μᾶλλον παροξύνῃ. ἐπὶ πᾶσιν : κατὰ πάντων. διανοεῖσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἄρχειν. παραστησώμεθα : δουλωσώμεθα. γνώμην : ἀπόφασιν.[5]
1 125 1 ψῆφον : νῦν σκέψιν· δηλοῖ δὲ ὅτι τισὶ δοκεῖ καὶ τισὶν οὔ ABFGMc 2 ἑξῆς : κατὰ τάξιν. τὸ πλῆθος : τῶν Λακεδαιμονίων ABFMc 2 ἀδύνατα : ἀντὶ τοῦ ἀδύνατον.
1 125 2 ἐκπορίζεσθαι : ἔκ τινος πόρου λαμβάνειν. ʃ ἀπὸ τῶν ἐκτὸς εἰς ἄστυ κομίζειν, ὃ νῦν λέγουσιν σκα...ζειν ἐν τῷ κάστρῳ εἰσάγειν. κάστρον δὲ λέγεται τὸ ἄστυ, καὶ ἔστι λέξις Ἰταλική. μέλλησιν : ἀναβολήν. καθισταμένοις : παρασκευαζομένοις ABFMc 2. ἐγκλήματα ποιούμενοι : ἐγκαλοῦντες.[5]
1 126 2 τὸ ἄγος : τοὺς τὸ ἄγος δράσαντας ABFGMc 2 τῆς θεοῦ : τῆς Ἀθηνᾶς ABFGc 2 Κύλων ἦν κτ ἑ.
1 126 3 : 〈ἰστέον〉 ὅτι τὰ κατὰ τὸν Κύλωνα ἐπράχθη σχεδὸν ἐπὶ τῆς ἐν Μαραθῶνι μάχης ABFGMc 2 ʃ 〈ἰστέον〉 ὅτι τοῦ διηγήματος τοῦ κατὰ τὸν Κύλωνα τὴν σαφήνειάν τινες θαυμάσαντες εἶπον ὅτι λέων ἐγέλασεν ἐνταῦθα, λέγοντες περὶ Θουκυδίδου ABFGMc 2 ʃ 〈ἰστέον〉 ὅτι τὸ διήγημα τὸ κατὰ τὸν Κύλωνα θαυμάζει σφόδρα ὁ τεχνογράφος καὶ συμβουλεύει ἐπιμελέστατα αὐτὸ ἐκμαθεῖν τοὺς νέους, ἵνα μιμήσωνται ABFGc 2 ʃ γρ. ἄριστον τὠφήγημά σου κάλλιστον ἁπλοῦν ὧδε διήγημά σοι c 2 δυνατός : πλούσιος. χρωμένῳ : περὶ τυραννίδος δηλονότι, ὡς ἐκ τῆς ἀποκρίσεως δείκνυται τοῦ θεοῦ ABFGMc 2 ἀκρόπολιν : ταύτην γὰρ κατελάμβανον οἱ τυραννίδος ἐρῶντες ABFGc 2 τὰ ἐν Πελοποννήσῳ : τοῦτο προσέθηκεν, ἐπειδὴ ἔστιν Ὀλύμπια καὶ ἐν Μακεδονίᾳ καὶ ἐν Ἀθήναις ABFGMc 2 ὡς ἐπὶ τυραννίδι : ὡς τυραννήσων.[10]
1 126 6 εἰ δὲ ἐν τῇ Ἀττικῇ κτ ἑ. : ἐκ τούτου δηλοῦται σαφῶς, ὅτι περὶ τῆς τῶν Διασίων τὸ μαντεῖον ἔλεγε. καὶ Ἀθηναίοις : καὶ παρ’ Ἀθηναίοις. Διάσια : ἣν καὶ ἔλεγεν ἴσως ὁ θεὸς ἑορτήν ABFGMc 2 ʃ ἑορτὴ Ἀθήνῃσι τοῦ Διός, ἃ καὶ Διιπόλια καλεῖται Patm. ἐν ᾗ πανδημεὶ κτ ἑ. : ἐν ᾗ πανδημεὶ ἑορτάζουσι, θύουσι δὲ πολλοί ABFMc 2 ἱερεῖα : πρόβατα. θύματα ἐπιχώρια : τινὰ πέμματα εἰς ζώων μορφὰς τετυπωμένα ἔθυον ABFGMc 2 ὀρθῶς γιγνώσκειν : ἀπλανῶς νοεῖν, τὸν χρησμὸν δηλονότι. τῷ ἔργῳ : τῇ τυραννίδι. αἰσθόμενοι : αἴσθησιν τοῦ πράγματος λαβόντες.[10]
1 126 7 ἐ π ’ αὐτούς : κατ’ αὐτῶν. αὐτοκράτορσι : αὐτεξουσίοις ABFc 2 διαθεῖναι : οἰκονομῆσαι.
1 126 8 ᾗ ἄν : 〈τὸ〉 ᾗ ἂν ἀντὶ τοῦ ὡς ἄν c 1 φλαύρως : ἀσθενῶς.
1 126 10 ἐπιέζοντο : ἐταλαιπώρουν. καθίζουσιν ἐπὶ τὸν βωμόν : καθίζουσιν ἀπὸ τοῦ καθίζω, καθέζονται ἀπὸ τοῦ καθέζομαι ABFc 2 ʃ ἑαυτοὺς δηλονότι παρὰ τὸν βωμόν. οἱ τῶν Ἀθηναίων ἐπιτετραμμένοι τὴν φυλακήν : οἱ ἔχοντες ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων τὴν ἐπιτροπὴν τῆς φυλακῆς.
1 126 11 τῶν σεμνῶν θεῶν : τῶν Ἐρινύων, κατὰ ἀντίφρασιν· ἃς μετὰ τὸν Ὀρέστην οἱ Ἀθηναῖοι πλησίον τοῦ Ἀρείου πάγου ἱδρύσαντο, ἵνα πολλῆς τιμῆς τύχωσιν ABFGc 2 Κλεομένης : βασιλεὺς Λακεδαιμονίων, οὗ μέμνηται Ἡρόδοτος (V 70) ABFc 2 μετὰ Ἀθηναίων στασιαζόντων : ἀμφίβολον, πότερον ἤλασε μετὰ τῶν στασιαζόντων Ἀθηναίων, τουτέστι καὶ τοὺς στασιάζοντας, ἢ ἤλασε μετὰ τῶν Ἀθηναίων, ὅτι ἐστασίαζον, ἵνα μὴ ὦσιν ἐν τῇ πόλει οἱ ἀλιτήριοι· ὅπερ ἄμεινον ABFc 2 κατῆλθον μέντοι ὕστερον : μετὰ τὸν Κλεομένην BF ʃ οἱ φυγαδευθέντες.[5]
1 127 1 προσεχόμενον : ἔνοχον ὄντα. αὐτῷ : τῷ ἄγει. κατὰ τὴν μητέρα : κατὰ τὸ ἄγος τὸ μητρῷον. τοῦτο : τὸ ἐκβληθῆναι BFGc 2 διαβολὴν οἴσειν : συνέβαινε γὰρ αὐτῷ μὴ πιστεύεσθαι στρατηγίαν τοιούτῳ ὄντι ABFGc 2 αὐτῷ : τῷ Περικλεῖ.
1 127 2 τὴν ἐκείνου ξυμφοράν : διὰ τὸ ἄγος, τουτέστι διὰ τὸ μὴ ἐκβληθῆναι αὐτὸν ὄντα ἐναγῆ ABFGc 2 ʃ τὴν ἀπὸ περιστάσεως δυστυχίαν καὶ οὐκ ἐξ οἰκείας ἀβουλίας κακοπραγία. καὶ ἐν τῇ δημηγορίᾳ (122, 4)· καὶ οὐκ ἴσμεν ὅπως τῶνδε τριῶν τῶν μεγίστων ξυμφορῶν ἀπήλλακται· ἤτοι κακιῶν. καὶ γὰρ αἱ τῆς φύσεως ἐλαττώσεις καὶ διαπτώσεις κακίαι πάντως εἰσί. καὶ προϊὼν ἐν τῇ δημηγορίᾳ Περικλέους τὰς ἀποτυχίας εἴρηκεν (140, 1)· ἐνδέχεται γὰρ τὰς ξυμφορὰς τῶν πραγμάτων οὐχ ἧσσον ἀμαθῶς χωρῆσαι ἢ καὶ τὰς διανοίας τοῦ ἀνθρώπου. τῶν κα θ ’ ἑαυτόν : τῶν ὄντων κατὰ τὴν ζωὴν αὐτοῦ.[10]
1 128 1 Ταινάρου : Ταίναρον ἀκρωτήριον τῆς Λακωνικῆς ἱερὸν Ποσειδῶνος ABFGc 2 ἐκέλευον δὲ καί : οἱ Ἀθηναῖοι.
1 128 2 τῆς Χαλκιοίκου : Χαλκίοικος ἡ Ἀθηνᾶ ἐν Σπάρτῃ, ἢ ὅτι χαλκοῦν εἶχεν οἶκον, ἢ διὰ τὸ στερεὸν εἶναι, ἢ διὰ τὸ τοὺς Χαλκιδεῖς τοὺς ἐξ Εὐβοίας φυγάδας αὐτὸν κτίσαι ABFGc 2 αὐτῶν : τῶν Σπαρτιατῶν.[5]
1 128 3 ἐξεπέμφθη : εἰς ἀρχὴν τοῦ Ἑλλησπόντου. αὐτός : Παυσανίας. Ἑρμιονίδα : Ἑρμιονὶς ἀπὸ Ἑρμιόνης πόλεως Λακωνικῆς ABFGc 2 τὰ πρὸς βασιλέα πράγματα πράσσειν : ἐμήδιζε γάρ ABFGc 2 ʃ βουλόμενος δηλονότι τὰ τοῦ βασιλέως πράγματα ποιεῖν. ἀπὸ τοῦδε : ἀπὸ τούτου τοῦ ἐπιφερομένου, περὶ Βυζαντίου δηλονότι ABFGc 2 τῇ προτέρᾳ παρουσίᾳ : ἐνταῦθα τὰ περὶ τῆς πρώτης αὐτοῦ παρουσίας διηγεῖται ABFGc 2 προσήκοντες : διαφορὰ προσήκοντος καὶ συγγενοῦς.[5]
1 128 5 τῷ δὲ λόγῳ : τῇ φήμῃ. αὐτῷ : τῷ Πέρσῃ.
1 128 7 Παυσανίας κτ ἑ. : ἐπιστολὴ Παυσανίου πρὸς Ξέρξην BFc 2 γνώμην ποιοῦμαι : διάθεσιν ποιεῖ (?) τινα F εἰ οὖν τί σε τούτων ἀρέσκει : ἀντὶ τοῦ σοί. Ἀττικὴ δὲ καὶ ἀρχαία ἡ φράσις, ἀντὶ δοτικῆς αἰτιατικῇ συντάξαι ABFGc 2 ἡ γραφή : γραφὴ ἡ ζωγραφία καὶ ἡ κατηγορία καὶ [ἡ] ἐπὶ γραμμάτων ἁπλῶς ὡς τὰ νῦν ABFGc 2 ἐπὶ θάλασσαν : ἐπὶ τὰ παραθαλάσσια.[5]
1 129 1 ἐς Βυζάντιον : ὄντα δηλονότι. αὐτῷ : τῷ Ἀρταβάζῳ ABFc 2 τὴν σφραγῖδα : ἡ σφραγὶς τοῦ Περσῶν βασιλέως εἶχε κατὰ μέν τινας τὴν βασιλέως εἰκόνα, κατὰ δέ τινας τὴν Κύρου, τοῦ πρώτου βασιλέως αὐτῶν, κατὰ δέ τινας τὸν Δαρείου ἵππον, δι’ ὃν χρεμετίσαντα ἐβασίλευσεν ABFGc 2 ἀποδεῖξαι : τῷ Παυσανίᾳ. παραγγέλλῃ : κελεύῃ c 1 ὧδε λέγει κτ ἑ.[5]
1 129 3 : ἀντεπιστολὴ Ξέρξου πρὸς Παυσανίαν c 2 τῶν ἀνδρῶν : λείπει ἡ ὑπέρ FGc 2 κείσεταί σοι εὐεργεσία κτ ἑ. : διὰ παντὸς εὐεργέτης κληθήσῃ ἐν τῷ ἡμετέρῳ οἴκῳ. ἀνεῖναι : ἄνεσιν δοῦναι, ἀφεῖναι F ʃ ῥᾳθυμῆσαι. ὢν καὶ πρότερον κτ ἑ.[5]
1 130 1 : ἤγουν τιμώμενος τὰ μεγάλα ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων. ἐν τῷ καθεστῶτι τρόπῳ : τῷ Λακωνικῷ ABFGc 2 ἀλλὰ σκευάς τε κτ ἑ. : ταῦτα πάντα ἐν τῇ πρώτῃ παρουσίᾳ ἐπράχθη ABFGc 2 ἐδορυφόρουν : μετὰ δοράτων προέπεμπον. Περσικήν : τρυφηλήν. δυσπρόσοδον : δυσέντευκτον.[5]
1 130 2 ἐς πάντας : κατὰ πάντων. τό τε πρῶτον : τὸ ἑξῆς· τὸ πρῶτόν τε ABFGc 2 καὶ ἐπειδή : ἐντεῦθεν ἄρχεται ἡ δευτέρα παρουσία ABFGc 2 ἐκπολιορκηθείς : τῇ πολιορκία ἐκβληθείς.
1 131 1 τὰς Τρῳάδας : εἰσὶ γὰρ καὶ Ἀττικαί ABFc 2 ἱδρυθείς : καθεσθείς. πράσσων : τὰ συμφέροντα ἑαυτῷ. ἐσηγγέλλετο : ἐμηνύετο. τὴν μονήν : τὴν ἀργίαν. ποιούμενος : τὸ ἐπειδή πρὸς τὸ ποιούμενος AFc 2 ἐπέσχον : ἑαυτοὺς δηλονότι. σκυτάλην : ἀντὶ τοῦ ἐπιστολὴν Λακωνικήν. ἦν δὲ ἡ σκυτάλη ξύλον στρογγύλον ἐξεσμένον, ἐπίμηκες. δύο δὲ παρὰ Λακεδαιμονίοις ὑπῆρχον σκυτάλαι, καὶ τὴν μὲν μίαν κατεῖχον οἱ ἔφοροι τῶν Λακεδαιμονίων, τὴν δὲ ἑτέραν τῷ ἐκπεμπομένῳ τῶν στρατηγῶν παρεῖχον. καὶ ὁπότε ἐβούλοντο ἐπιστεῖλαί τι αὐτῷ, φέροντες ἱμάντα λευκὸν περιείλουν τὴν σκυτάλην καὶ ἐπὶ τοῦ ἱμάντος ἔγραφον, καὶ ἀνελίττοντες παρεῖχον τὸν ἱμάντα τῷ ἀποφέροντι. τοῦτο δὲ ἐποίουν, ἵνα μὴ μάθωσιν οἱ ἀποφέροντες τὰ ἐν τῷ ἱμάντι γεγραμμένα. ὁ δὲ στρατηγὸς λαβὼν τὸν ἱμάντα τῇ ἑαυτοῦ σκυτάλῃ περιείλιττε, καὶ ἐγίνωσκε τὴν τῶν γραμμάτων περιοχήν. εἰ δέ τις εἴποι· καὶ πῶς εἶχεν ὁ Παυσανίας τὴν σκυτάλην, λάθρα τῆς πόλεως ἐξελθών; ῥητέον ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στρατηγίας εἶχε τὴν σκυτάλην ABFGc 2 ʃ τί ἐστι σκυτάλη; γραμματεῖόν ἐστι, καθὼς ἄν τις μεταφράσειεν, 〈ἢ〉 ἐπιστολή. κατεσκεύαζον δὲ ἰσομήκεις σκυτάλας πρὸς τόρνον τοῦ αὐτοῦ μήκους καὶ πάχους ἀκριβῶς. τούτων μὲν τὴν ἑτέραν ἡ πόλις εἶχε, τὴν δ’ ἑτέραν ἤτοι ἁρμοστὴς μόνος ἐκπεμπόμενος ἢ βασιλεὺς ἢ ναύαρχος ἤ τις ἄλλος. ὁπότε οὖν ἐβούλοντο διαπέμψασθαι, ἀπ’ ἄκρας λευκῷ ἱμάντι περιειλοῦντες τὴν παρ’ αὐτοῖς σκυτάλην ἐπέγραφον ἐπὶ ταῖς τῶν ἱμάντων συμβολαῖς, ἀναλύσαντες δὲ ἔπεμπον. οἱ δὲ ἔκδημοι τῇ παρ’ αὐτοῖς σκυτάλῃ περιειλήσαντες ὁμοίως τὸν ἱμάντα συνετίθεσαν τὰ γράμματα καὶ τὸ ἑξῆς ἁρμόζοντες ἀνεγίνωσκον Patm. μὴ λείπεσθαι : τὸν Παυσανίαν δηλονότι. αὐτῷ : τῷ Παυσανίᾳ. τὴν διαβολήν : τὴν κατηγορίαν.[30]
1 131 2 ʃ τὴν παραβολήν (C) : τὸν κίνδυνο ν , τὸ γεγονὸς ὑ π ’ αὐτοῦ παράβολον c 1 τὸν βασιλέα δρᾶσαι τοῦτο : καὶ μὴν οὐκ ἦν βασιλεύς, ἀλλ’ ἐπίτροπος ABFc 2 ʃ τὸ κακὸν δηλονότι. διαπραξάμενος : χρήμασι διαπραξάμενος καὶ λόγοις ABFGc 2 ʃ ἤτοι διακρουσάμενος τὴν κατηγορίαν. περὶ αὐτῶν : τῶν κατηγορημάτων. γένους τε τοῦ βασιλείου ὄντα : Ἡρακλείδης γὰρ ἦν ABFGc 2 ἐν τῷ παρόντι : καιρῷ δηλονότι.[5]
1 132 1 Λεωνίδου : οὗτος ὁ Λεωνίδης ὁ ἐν Θερμοπύλαις ἀριστεύσας ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ABFGc 2 ἀνεψιὸς ὤν : τοῦ Πλειστάρχου. τῇ τε παρανομίᾳ : διὰ τὸ μὴ στέργειν τοῖς Λακωνικοῖς νόμοις ABFGc 2 τοῖς παροῦσι : τοῖς ἤθεσι τῶν Λακώνων ABFGc 2 ἐξεδεδιῄτητο : ἔξω τῶν Λακωνικῶν διῃτᾶτο νόμων ABFGc 2 ἐπὶ τὸν τρίποδα : οὐκ ἐν ᾧ ἐμαντεύετο ὁ Ἀπόλλων, ἀλλ’ ἕτερόν τινα, ὃν ἔλαβον οἱ Ῥωμαίων βασιλεῖς καὶ μετέθηκαν ἐπὶ τὸν ἱππόδρομον τοῦ Βυζαντίου ABFGc 2 Ἑλλήνων ἀρχηγὸς κτ ἑ.[5]
1 132 2 : ὅρα τὸ ἐν τρίποδι γραφὲν περὶ Παυσανίου ἐλεγεῖον c 2 ʃ ἡρωικόν G Παυσανίας κτ ἑ. : ἐλεγεῖον G ἐξεκόλαψαν : ἐξορύξαντες ἀπήλειψαν.
1 132 3 ἐν τούτῳ : ἐν τῇ κατηγορίᾳ τοῦ μηδισμοῦ. ἀπηλέγχθη γὰρ μὴ ἐμμένειν τοῖς ἤθεσι τῶν Λακεδαιμονίων. τῇ παρούσῃ διανοίᾳ : τῷ μηδισμῷ ABFGc 2 ʃ λείπει ἡ ἐν. καὶ ἦν δὲ οὕτως : τὸ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ.[5]
1 132 4 πολιτείαν : αὐτονομίαν. ξυνεπαναστῶσι : κατὰ τῆς Σπάρτης ABFGc 2 τὸ πᾶν : τὸν Μηδισμόν c 2 τὰς τελευταίας : δῆλον ὅτι καὶ ἄλλας ἀπέστειλεν ABFGc 2 ἀνὴρ Ἀργίλιος : τινὲς κύριον, τινὲς ἐθνικόν, ἀπὸ πόλεως Θρᾴκης, ὅπερ ἄμεινον ABFGc 2 ʃ περὶ ἀγνωμοσύνης Παυσανίου τῆς εἰς τοὺς ὑπηρετοῦντας αὐτῷ ABFc 2 παιδικά : τὸ παιδικά ὀξυτόνως, οὐδέτερον πληθυντικόν.[5]
1 132 5 τοῦτο δέ τινες ἐπὶ ἀγαθοῦ ἔρωτος, τινὲς ἐπὶ αἰσχροῦ λαμβάνουσι ABFc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἐρώμενος ABFGc 2 πιστότατος ἐκείνῳ : ἐθαρρεῖτο γὰρ πιστότατος ὤν ABF πάλιν ἀφίκετο : ἐπανῆλθε. παραποιησάμενος (codd.): ἀντὶ τοῦ ὁμοίαν ποιησάμενος ABFGc 2 ʃ ὁ Ἀργίλιος Gc 2 ἐκεῖνος : ὁ Παυσανίας ABFGc 2 ʃ ὁ Παυσανίας ἐπὰν πάλιν ζητήσῃ τὰς ἐπιστολὰς ἵνα μεταγράψῃ c 1 ὑπονοήσας κτ ἑ. : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· εὗρε τοῦτο ἀληθές, ὃ ὑπενόει γεγράφθαι ABFc 2 Αὐτήκοοι : οἱ δι’ ἑαυτῶν λέγοντός τινος ἀκούοντες Patm.[10]
1 133 1 ἀπὸ παρασκευῆς τοῦ ἀνθρώπου : ἀπὸ συνθήματος τοῦ Ἀργιλίου ABFGc 2 καλύβην : σκηνήν. διακονίαις παραβάλοιτο : ταῖς ἀγγελίαις ταῖς ἄλλαις διαβάλλοι ABFc 2 ʃ παραβόλως κατηγορήσειεν ἢ ὑπόπτως διακονήσειε. προτιμηθείη δέ : ἐν εἰρωνείᾳ τὸ προτιμηθείη λέλεκται ABFc 2 τοῖς πολλοῖς : ἀντὶ τοῦ τοῖς πᾶσι ABF Ἀκριβῶς : ἀληθῶς.[5]
1 134 1 ἐποιοῦντο : ἔμελλον ποιήσειν F ʃ ποιῆσαι ἐβούλοντο ABFGc 2 αὐτόν : τὸν Παυσανίαν. γνῶναι : ὅτι θυμοῦ ἐπελήρωτο ABFGc 2 ἐ φ ’ ᾧ : οὗ χάριν. ἄλλου δέ : ἐφόρου ὅστις ἦν φίλος τῷ Παυσανίᾳ ABFc 2 δηλονότι ἀφανῶς νεύσαντος. χωρῆσαι δρόμῳ : λέγεται τὸν Παυσανίαν. τὸ παραυτίκα : ἤγουν κατὰ τὸ ἐνεστός.[5]
1 134 2 ὑστέρησαν : καθυστερίζειν Ἀττικοὺς νόει γράφειν e ʃ ἐβράδυναν. ἔνδον ὄντα τηρήσαντες : ἐξῄει γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν πολλάκις ABFGc 2 ἀπολαβόντες ἔσω : μονώσαντες, περιείρξαντες. ἀπῳκοδόμησαν : τειχίσαντες τὰς θύρας ἀπέφραξαν. ʃ φασὶν ὅτι, ἡνίκα ἔφραξαν κατ’ αὐτοῦ τὸ οἴκημα, ἡ μήτηρ αὐτοῦ Ἀλκιθέα πρώτη λίθον ἐπέθηκε· τοιαῦται γὰρ αἱ Λακωνικαὶ γυναῖκες. τεκμήριον δὲ τοῦτο τοῦ μισοτυράννους εἶναι τοὺς Λάκωνας ABFGc 2 ἐξάγουσιν : ἵνα δῆθεν μὴ ἀσεβήσωσιν.[10]
1 134 3 ἑτέρῳ δὲ τρόπῳ ἠσέβησαν, ἐν ἱερῷ αὐτὸν πολιορκήσαντες ABFGc 2 ἐμέλλησαν : ἐσκόπησαν, ἐβουλεύσαντο, ἐγγὺς ἐγένοντο ABFGc 2 ʃ (ἐμέλισαν) σημείωσαι ἐμελοκόπησαν, εἰς δύο ἔτεμον c 1 ἐς τὸν Κεάδαν : ὁ Κεάδας τόπος ὀρωρυγμένος ἐν Λακωνικῇ, ὅπου τοὺς κακούργους εἰώθασι ῥίπτειν ABFGc 2 ʃ Κεάδας τόπος τις παρὰ Λακεδαιμονίοις, εἰς ὃν ἐνέβαλλον τοὺς κακούργους, ὡς Ἀθηναῖοι εἰς τὸ βάραθρον Patm.[5]
1 134 4 ʃ ἐμβαλεῖν δηλονότι. ἐσβάλλειν : εἰώθεισαν B πλησίον που : τοῦ Κεάδου ABGc 2 ὁ ἐν Δελφοῖς : ὁ Ἀπόλλων. τόν τε τάφον : τάφον τὸ σῶμα λέγει ABFc 2 ʃ τὸ σῶμα ἢ τὴν ταφήν G ἐν τῷ προτεμενίσματι : ἐν τῷ πρὸ τοῦ ἱεροῦ προαστείῳ F ʃ ὁ πρὸ τοῦ ἱεροῦ καὶ τοῦ τεμένους τόπος Patm. ʃ ἐν τῷ προπυλαίῳ. δύο σώματα κτ ἑ. : τουτέστι δύο ἐφόρους ἀποθανεῖν ἀντ’ αὐτοῦ· οἱ δὲ ἐσοφίσαντο τοὺς ἀνδριάντας ABFGc 2 ἀνδριάντας δύο κτ ἑ. : ἀνθ’ ἑνὸς σώματος τοῦ Παυσανίου δύο στήλας τοῦ Παυσανίου ἀνέθηκαν. Τοῦ δὲ μηδισμοῦ τοῦ Παυσανίου κτ ἑ.[15]
1 135 2 : παρέκβασις, διὰ τὸ ἀκόλουθα εἶναι ταῦτα τῷ κατὰ Παυσανίαν· οὐδὲν γὰρ ταῦτα πρὸς τὸ ἄγος συμβάλλεται ABFGc 2 ὠστρακισμένος : διὰ τὸ φρόνημα, ὃ εἶχεν ὁ Θεμιστοκλῆς περὶ τῆς Σαλαμῖνος, ἐξωστρακίσθη ὑπὸ Ἀθηναίων, ἵνα τὸ φρόνημα αὐτοῦ καθέλωσιν ABFGc 2 εἴρητο : ἐνετέταλτο.
1 136 1 Φεύγει : φυγὴ Θεμιστοκλέους C ὢν αὐτῶν εὐεργέτης : ἐπειδὴ γὰρ οὐ συνεμάχησαν οἱ Κερκυραῖοι τῇ Ἑλλάδι κατὰ τοῦ βαρβάρου, ἀλλὰ ἐσοφίσαντο, ἔμελλον αὐτοὺς ἀνελεῖν οἱ πολεμήσαντες. ὁ δὲ Θεμιστοκλῆς ἐκώλυσε λέγων ὅτι, εἰ τοῦτο γένηται καὶ τὰς μὴ συμμαχησάσας πόλεις ἀνέλωμεν, μεῖζον πάθος ἔσται τῇ Ἑλλάδι ἤπερ εἰ ὁ Πέρσης αὐτῆς κυριεύσας ἐπεξῆλθε. καὶ διὰ τοῦτο ἦν εὐεργέτης ABFGc 2 ἀπέχθεσθαι : ἐχθρὸς γενέσθαι. διακομίζεται : ἄγεται. ἐς τὴν ἤπειρον τὴν καταντικρύ : τὴν Θεσπρωτίδα ABFGc 2 πύστιν : φήμην.[5]
1 136 2 οὐ φίλον : πέμψαντος γάρ ποτε Ἀδμήτου Ἀθήναζε περὶ συμμαχίας αἰτήσεως ὁ Θεμιστοκλῆς ἀνέπεισε τὴν πόλιν μὴ δοῦναι αὐτῷ βοήθειαν, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἦν αὐτῷ φίλος ABFGc 2 καταλῦσαι : καταλῦσαι κυρίως ἐπὶ τῶν ὀχουμένων ἐπὶ ἅρματος, κατάγεσθαι δὲ ἐπὶ νεώς ABFGc 2 ἐπὶ τὴν ἑστίαν : ἔνθα τὸ πῦρ ἀνάπτεται εἰς τιμὴν θεοῦ τινος ABFGc 2 οὐκ ἀξιοῖ : οὐκ ἄξιον νομίζει εἶναι τοῦ Ἀδμήτου ABFGc 2 αὐτός : ὁ Θεμιστοκλῆς Ac 1 αὐτῷ : τῷ Ἀδμήτῳ c 1 ὑ π ’ ἐκείνου : τοῦ Ἀδμήτου.[5]
1 136 4 τὸ δὲ ἑξῆς· ὑπὸ πολλῷ ἐκείνου ἀσθενεστέρου. πᾶς γὰρ ὁ τυχὼν τὸν δυστυχοῦντα δύναται τιμωρεῖσθαι ABFGc 2 αὐτός : ὁ Θεμιστοκλῆς BFGc 1 ἐκείνῳ : τῷ Ἀδμήτῳ ABFGc 2 χρείας τινὸς κτ ἑ. : χρείας τινὸς ἔξωθεν καὶ οὐχὶ περὶ ζωῆς καὶ θανάτου ABFGc 2 ἐκεῖνον : τὸν Ἄδμητον FGc 2 αὐτόν : τὸν Θεμιστοκλέα ABFGc 2 ἐ φ ’ ᾧ : οὗ ἕνεκα. ἀποστερῆσαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ ἀξιοῖ ABFc 2 Ὥσπερ καὶ ἔχων κτ ἑ.[10]
1 137 1 : αὐτῷ τῷ σχήματι ABFc 2 πολλὰ εἰποῦσιν : ἀντὶ τοῦ ἀπειλήσασιν ABFGc 2 ἐς Πύδναν : ἕως τῆς Πύδνης. τὴν Ἀλεξάνδρου : πόλιν δηλονότι, τοῦ Φιλέλληνος. καταφέρεται κτ ἑ.
1 137 2 : ἄλλο δυστύχημα Θεμιστοκλέους ABFGc 2 ἐπολιόρκει Νάξον : διὰ τὴν ἀποστασίαν αὐτῆς ABFGc 2 δ ι ’ ἃ φεύγει : ὅτι καὶ αὐτὸν φήσει συνειδότα ἐπὶ προδοσίᾳ φεύγειν τὸν Θεμιστοκλέα ABFGc 2 ἀπομνήσεσθαι (codd.): ἀποδοῦναι μνησθέντα. ἀποσαλεύσας : ἀποφυγὼν ἐκ τοῦ λιμένος καὶ σάλῳ ὁμιλήσας, τουτέστι τῷ ἀλιμένῳ τόπῳ, ἔνθα σάλος γίνεται ABFc 2 Θεμιστοκλῆς ἥκω : ἐπιστολὴ Θεμιστοκλέους ABFc 2 ʃ λείπει ἐν τοῖς τοιούτοις ἡ ὤν μετοχή, ἵν’ ᾖ οὕτως· Θεμιστοκλῆς ὤν.[5]
1 137 4 καὶ (Eurip. Bacch. 1), ἥκω Διὸς παῖς ὤν ABFc 2 ʃ Θεμιστοκλῆς ὢν ἢ ἐγὼ ὁ Θεμιστοκλῆς G πλείῳ ἀγαθά : εἴργασμαι δηλονότι. ἐν τῷ ἀσφαλεῖ μὲν ἐμοί : τὰ πράγματα ἦσαν δηλονότι. ἡ ἀποκομιδή : ἡ ὑποστροφή. εὐεργεσία : ἀντίχαρις. γράψας κτ ἑ. : ταῦτα κεῖται παρ’ Ἡροδότῳ (VIII 110) ἀκολούθως, ὡς ἐπράχθη ABFc 2 δ ι ’ αὐτόν : τὸν Πέρσην. ἐπισχών : ἐπιμείνας F Αὐτοῦ τὴν διάνοιαν : ὅτι εἶπεν, ἐπειδὴ ἴσχυσε, μηχανῇ τινι σῶσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ ABFGc 2 ʃ τὴν γνῶσιν.[10]
1 138 1 ὃν ἐπέσχε : ἐσκόπει γάρ, εἴ πως αὐτὸν ἐν τῷ μεταξὺ ἀνακαλέσοιντο οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 ʃ ἑαυτὸν δηλονότι. τῶν ἐπιτηδευμάτων : τῶν ἐθῶν. αὐτῷ : τῷ Πέρσ ῃ .[5]
1 138 2 ὅσος οὐδείς πω Ἑλλήνων : Ἱστιαῖος καὶ Ἱππίας καὶ Δημάρητος καὶ οἱ ἄλλοι ABFGc 2 τοῦ Ἑλληνικοῦ : ἔθνους δηλονότι. ὑπετίθει αὐτῷ : ὑπέβαλλε τῷ Πέρσῃ. διδούς : ἀντὶ τοῦ διδόναι. ἦν γὰρ ὁ Θεμιστοκλῆς κτ ἑ.[5]
1 138 3 : ἐγκώμιον Θεμιστοκλέους ABFGc 2 φύσεως ἰσχύν : τῆς κοινῆς τῶν ἀνθρώπων, ὅσον δύναται ABFGc 2 ἐς αὐτό : εἰς τὴν φύσιν ABFGc 2 ʃ εἰς τὴν ἰσχὺν τῆς φύσεως. θαυμάσαι : ἀντὶ τοῦ θαυμασθῆναι ABFc 2 ʃ τινὰ αὐτοῦ G οἰκείᾳ : φυσικῇ. οἰκείᾳ γὰρ ξυνέσει : ἄνευ μαθήσεως τὴν ξύνεσιν ABFc 2 οὔτε προμαθὼν ἐς αὐτὴν οὐδέν : οὔτε ἀπὸ προμαθήσεως ἀγαγών τι ἐς αὐτήν, ἤτοι τὴν ἰσχὺν τῆς φύσεως. τῶν τε παραχρῆμα : τῶν παραπιπτόντων. γνώμων : κριτής Gc 2 ἐπὶ πλεῖστον : καλῶς τὸ ἐπὶ πλεῖστον· θεοῦ γὰρ μόνου τὸ πάντα εἰδέναι ABFGc 2 οἷός τε : ἦν δηλονότι. ὧν δ ’ ἄπειρος εἴη κτ ἑ. : οἷον· καὶ ἐν τούτοις τοῖς ἀγνώστοις οὐ διημάρτανε τῆς κρίσεως. τό τε ἄμεινον ἢ χεῖρον : ὡς ἐδήλωσε καὶ ἐπὶ τῶν νεῶν τῆς κτίσεως καὶ ἐπὶ τῆς Σαλαμῖνος καὶ ἀλλαχοῦ ABFGc 2 ʃ τὸ συνοῖσον ἢ τὸ βλαπτικόν. μάλιστα : τῶν ἄλλων δηλονότι. αὐτοσχεδιάζειν : ἑτοίμως λέγειν. τελευτὴ Θεμιστοκλέους c 2 φαρμάκῳ ἀποθανεῖν αὐτόν : αἷμα γὰρ ταύρειον πιὼν ἀπέθανεν ABFGc 2 ἀδύνατον νομίσαντα κτ ἑ.[15]
1 138 4 : τοὺς μακροὺς ἐπαίνους ἐν τούτοις ἀνέτρεψας, Θουκυδίδη, ἄφρονος ἔργον ἀνδρὸς δεδρακέναι δείξας. εἰ γὰρ τὸ μέλλον, ὡς ἔφης, προέβλεπεν ὁ Θεμιστοκλῆς, πῶς ἃ μὴ ἦν δυνατὸς τελέσαι ὑπέσχετο, μὴ προγνοὺς ὡς ἡ τῶν Ἑλλήνων ἰσχὺς ἀκαταγώνιστος ἦν ἐκ τῶν προλαβόντων; τῇ Ἀσιανῇ : δύο γάρ εἰσι Μαγνησίαι, Θεσσαλὴ καὶ Ἀσιανή ABFc 2 ʃ ἔστι γὰρ καὶ Θεσσαλική (?) G Μυοῦντα : πόλις Καρίας ὁ Μυοῦς ABFGc 2 τὰ μὲν κατὰ Παυσανίαν κτ ἑ.[5]
1 138 6 : ὥσπερ σχετλιάζων καὶ ἀνοιμώζων ταῦτά φησιν ὁ συγγραφεύς ABFGc 2 Περὶ τῶν ἐναγῶν τῆς ἐλάσεως : καὶ ἄλλας γὰρ ἐποιήσαντο, [τὸ] ἀπελάσαι τοὺς ἐννέα ἄρχοντας ABFGc 2 ψήφισμα : ὃ ἔγραψε Περικλῆς ABFGc 2 ἐν ᾧ : ψηφίσματι g αὐτούς : τοὺς Μεγαρεῖς G τοῖς λιμέσι : οὐ τοῦ Πειραιῶς μόνον, ἀλλὰ παντὸς λιμένος ὧν ἦρχον οἱ Ἀθηναῖοι ABFGc 2 ὑπήκουον : τοῖς Λακεδαιμονίοις.[5]
1 139 2 ἐπικαλοῦντες : ἰδίως εἶπε νῦν ἀντὶ τοῦ ἐγκαλοῦντες ABFc 2 ἐπεργασίαν ( ἐ π ’ ἐρ γ.) : περιττὴ ἡ ἐπί πρόθεσις ABFc 2 τῆς γῆς τῆς ἱερᾶς : τὴν γῆν λέγει τὴν μεταξὺ Μεγάρων καὶ τῆς Ἀττικῆς, ἥντινα ἀνέθεσαν ταῖς Ἐλευσινίαις θεαῖς. τὴν αὐτὴν δὲ λέγει καὶ ἀόριστον. ἀόριστος δέ ἐστιν ἡ μὴ ἔχουσα ὅρους μηδὲ σπειρομένη· ἡ γὰρ σπειρομένη ὅρους ἔχει, ἅτε οὖσα μεμερισμένη ἕως οὗ ἐστιν ἑκάστου τὸ δίκαιον τῆς διακρατήσεως ABFGc 2 τῆς ἀορίστου : τῆς πολλῆς. ἀνδραπόδων ὑποδοχήν : ὡς ὅτι δούλους αὐτῶν ἀποφεύγοντας ἐδέχοντο ABFc 2 λεγόντων ἄλλο μὲν οὐδέν : οἷον περὶ Ποτιδαίας καὶ τῶν ἄλλων ABFGc 2 γνώμας : βουλάς.[10]
1 139 3 ἅπαξ : παντελῶς A ὡς μὴ ἐμπόδιον εἶναι τὸ ψήφισμα : τὸ ψήφισμα οὐ τὸ Μεγαρέων, ἀλλὰ τὸ μὴ εἶναι αὐτονόμους τοὺς Ἕλληνας ABFc 2 καθελεῖν : τὸν πόλεμον ABFc 2 Τῆς μὲν γνώμης κτ ἑ.
1 140 1 : δημηγορία Περικλέους θʹ ABCFG ὀργῇ : διανοίᾳ, τρόπῳ, σκοπῷ ABFGc 2 ἀναπειθομένους : περιττὴ ἡ ἀνά· τουτέστι πειθομένους ABFc 2 πρὸς δὲ τὰς ξυμφοράς : πρὸς τὰ συμβαίνοντα ABFGc 2 τρεπομένους : μεταβαλλομένους. τοῖς κοινῇ δόξασιν .. . βοηθεῖν : καὶ μὴ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἀπολιγωρεῖν τὸν πόλεμον μηδὲ τὸν συμβουλεύσαντα αἰτιᾶσθαι ABFGc 2 ἢ μηδὲ κατορθοῦντας : ἀντὶ τοῦ ἢ μηδὲ κατορθούντων· ἀντίπτωσις γάρ ABFc 2 ἐνδέχεται γὰρ κτ ἑ. : κατασκευή ABFGc 2 τὰς ξυμφοράς : τὰς ἀποβάσεις. ἀμαθῶς : ἐσφαλμένως. πρότερον : ὅτε ἐκώλυον τὸ τεῖχος γενέσθαι ABFGc 2 εἰρημένον : ἐν ταῖς σπονδαῖς ταῖς τριακοντούτεσι ABFGc 2 ʃ ὑπεσχημένου ὄντος τοῦ πράγματος.[10]
1 140 2 τῶν διαφορῶν : τῶν ὑποθέσεων ἐξ ὧν διάφορα φρονοῦμεν. δέχονται : λύειν τὰ διάφορα ταῖς δίκαις. βούλονται δὲ πολέμῳ μᾶλλον κτ ἑ. : τυραννικῶς ABFGc 2 λόγοις : διαδικασίαις. καθαιρεῖν : ἀκυροῦν.[5]
1 140 4 προύχονται : προβάλλονται ABFGc 2 αἰτίαν ὑπολίπησθε : ἀντὶ τοῦ αἰτιάσησθε ABFGc 2 πεῖραν τῆς γνώμης : εἴτε φοβούμεθα Λακεδαιμονίους εἴτε καὶ μή ABFGc 2 οἷς : τοῖς Λακεδαιμονίοις.
1 140 5 τοῦτο : τὸ καθελεῖν τὸ Μεγαρέων πινάκιον. ἀπισχυρισάμενοι : ἀπ’ ἰσχυροῦ ποιησάμενοι F ʃ ἰσχυρῶς ἀπαγορεύσαντες. προσφέρεσθαι : ὁμιλεῖν. Ὑπακούειν : πάντοτε, ὁσάκις ἂν κελευώμεθα ABFc 2 βλαβῆναι : ἐκ τῆς φύσεως τοῦ πράγματος.[5]
1 141 1 ἢ εἰ πολεμήσομεν κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ διανοήθητε ABFc 2 ξὺν φόβῳ : ἐὰν γὰρ ὑπακούσωμεν αὐτοῖς, φησίν, ἐν τούτῳ, λοιπὸν καὶ περὶ τῶν ἄλλων δεδοίκαμεν ABFGc 2 δικαίωσις : κέλευσις, πρόσταξις ABFc 2 ʃ αὐθεντία c 1 ʃ τὸ δικαιοῦν διὰ μικρὰν πρόφασιν μὴ δέχεσθαι πόλεμον. πρὸ δίκης : πρὸ τοῦ δικάσασθαι ABFGc 2 οὐκ ἀσθενέστερα ἕξομεν : οὐκ ἀσθενεστέρως διακεισόμεθα.[5]
1 141 3 αὐτουργοί : δι’ ἑαυτῶν τὴν γῆν ἐργαζόμενοι, σπάνει δούλων ABFGc 2 ἄπειροι : ἀδίδακτοι. ὑπὸ πενίας : τῶν πόλεων δηλονότι. πληροῦντες (codd.
1 141 4 ): ἀνδρῶν δηλονότι. ἀπὸ τῶν αὐτῶν (codd.): ἐξ ὧν ἔχουσιν. θαλάσσης εἰργόμενοι : θαλασσοκράτορες γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι ABFGc 2 αἱ βίαιοι ἐσφοραί : οἱ γὰρ Λακεδαιμόνιοι, ἅτε πένητες, βιαίως εἰσέφερον ABFGc 2 ἀνέχουσι : βαστάζουσι c ʃ σώζουσι G ʃ αὐξάνουσι.
1 141 5 τὸ μέν : τὸ τῶν σωμάτων, ὡς σώσοντες αὐτὰ ἐκ τῶν πολέμων. δεῖ δὲ ὑποστίξαι εἰς τὸ μέν ABFGc 2 πιστόν : βέβαιον. τὸ δέ : τὸ τῶν χρημάτων οὐκ ἔστι, φησί, βέβαιον, ὅπως μὴ δαπανηθῶσι ABFGc 2 μὴ οὐ προαναλώσειν : σημείωσαι· μὴ προαναλώσειν τὰ χρήματα πρὸ τοῦ πολέμου τὸ βέβαιον οὐκ ἔχουσιν. οἱ δ’ αὐτουργοὶ τοῦ πολέμου τὸ πιστὸν ἔχουσιν ὅτι περιγενήσονται, διότι τοῖς κινδύνοις ὑπομένειν ἐμελέτησαν c 1 πολεμεῖν δὲ κτ ἑ.[10]
1 141 6 : καθὸ μόνοις τοῖς σώμασι θαρσοῦσιν, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὸς τοῖς σώμασι καὶ τοῖς χρήμασιν ABFGc 2 ἀντιπαρασκευήν : ἀνθόπλισιν. μήτε βουλευτηρίῳ ἑνὶ χρώμενοι : αὐτόνομοι γὰρ πάντες ABFGc 2 οὐχ ὁμόφυλοι : οἱ μὲν γὰρ Δωριεῖς, οἱ δὲ Αἰολεῖς, οἱ δὲ Βοιωτοί ABFGc 2 τὰ οἰκεῖα φθεῖραι : ἐκ τοῦ πολεμεῖν τῇ ἀπουσίᾳ ʃ ἰστέον ὅτι τὴν τῆς δημοκρατίας διαβολὴν πᾶσαν ἐνταῦθα ἔθηκε ABFGc 2 χρόνιοι : διὰ χρόνου πολλοῦ.[5]
1 141 7 μορίῳ : μορίῳ ἡμέρας βουλεύονται. βλάψειν : τὰ κοινά ABFG Κωλύσονται : ἀντὶ τοῦ κωλυθήσονται ABFc 2 σχολῇ : βραδέως.[5]
1 142 1 διαμέλλωσι : βραδύνωσι. οὐ μενετοί : οὐ μένουσι, φησίν, ἀλλ’ εἰσὶν ὀξεῖς ABFGc 2 ἡ ἐπιτείχισις : ἐπιτείχισίς ἐστι τὸ πόλιν τινὰ ἑτέραν πλησίον ἄλλης τειχίσαι διὰ τὸ φρουρεῖν καὶ λυμαίνεσθαι τὴν γῆν ABFGc 2 τὴν μέν : τὴν ἐπιτείχισιν ABFG ἀντίπαλον : ἀντίπαλος ἴσος Patm.
1 142 3 ἐκείνοις ἡμῶν ἀντεπιτετειχισμένων : δυνατῶν ὄντων ἡμῶν ἀντεπιτειχίσαι ἐκείνοις. καταδρομαῖς : ἐφόδοις.
1 142 4 αὐτομολίαις : δεχόμενοι τοὺς αὐτομόλους δούλους ABFGc 2 ἀπὸ τῶν Μηδικῶν : ἀλλὰ δηλονότι καὶ πρὸ τῶν Μηδικῶν ABFc 2 ἐν τῷ μὴ μελετῶντι : ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ μὴ μελετᾶν ABFc 2 ὥσπερ καὶ ἄλλο τι : ἢ ἐπιτήδευμα ἢ πρᾶγμα ABFc 2 ἐκείνῳ : τῷ ναυτικῷ.
1 143 1 Εἴ τε καὶ κινήσαντες κτ ἑ. : τοῦτό φησιν, ὅτι οὐ δεινόν, εἰ Λακεδαιμόνιοι μισθῷ μείζονι ἀπὸ τῶν Ὀλυμπίασιν ἢ Δελφοῖς χρημάτων ἐπειρῶντο ὑποκλέπτειν τοὺς ἡμετέρους συμμάχους· τοὐναντίον γὰρ ἂν ἦν δεινόν, εἰ πρὸς ἄλλους μετὰ τῶν ἡμετέρων μετοίκων εἰσέβαλλον, μὴ ὄντων ἡμῶν ἀντιπάλων. βούλεται δὲ διὰ τούτων δεῖξαι ὅτι οἱ Λακεδαιμόνιοι μεθ’ ἡμῶν μὲν ἢ μετὰ τῶν ἡμετέρων συμμάχων ἰσχυροί εἰσι, καὶ δεινὸν ἔνθα εἰσβάλλοιεν· μόνοι δὲ αὐτοὶ μετὰ τῶν ἰδίων συμμάχων ἀδύνατοι, μήτε ναυτικὸν ἔχοντες μήτε πολέμων ἐμπειρίαν. νῦν δὲ τοῦτο ἡμῶν ὄντων, ἤγουν ἀντιπάλων, οἷον κυβερνήτας ἔχομεν πολίτας καὶ τὴν ναυτικὴν ἐμπειρίαν, ὡς δὲ καὶ πολεμικήν, οὐ δεινόν, εἰ Λακεδαιμόνιοι καθ’ ἡμῶν ἥκοιεν. μὴ ὄντων κτ ἑ. : τῶν Λακεδαιμονίων μὴ ὄντων, καὶ αὐτῶν ναυτικῶν ὄντων ABFc 2 δεινὸν ἂν ἦν : εἰ ἦν αὐτοῖς, φησί, κατ’ ἄλλων ὁ πόλεμος, μὴ καθ’ ἡμῶν, οἳ καὶ πολίτας ἔχομεν κυβερνήτας, δεινὸν ἂν ἦν ἐκείνοις τὸ τοὺς Λακεδαιμονίους λαβεῖν τοὺς ἡμετέρους ξυμμάχους· νῦν δὲ καθ’ ἡμῶν ὄντος αὐτοῖς τοῦ πολέμου, οὐκ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο δεινόν. τὸ δὲ εἰσβάντων αὐτῶν τε καὶ τῶν μετοίκων περὶ Λακεδαιμονίων λέγει, ὅτι ἔμελλον δεινοὶ εἶναι ἐκείνοις, εἰσβάντες κατ’ αὐτῶν μετὰ τῶν ἡμετέρων ἀποίκων, οὓς ὑποκλέπτουσιν ἐξ ἡμῶν. ἄλλοι δὲ οὕτω φασίν, ὅτι δεινὸν ἡμῖν ἔμελλεν εἶναι τοῦτο, ὑποκλέπτειν τοὺς παρ’ ἡμῖν ξένους τῶν ναυτῶν, εἰ μὴ ἱκανοὶ ἦμεν ἡμεῖς, καὶ οἱ μέτοικοι ἐλθεῖν κατ’ αὐτῶν καὶ ἐκτὸς τῶν ξένων. νῦν δὲ οὐκ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο δεινόν, ἐπειδὴ ἱκανοί ἐσμεν καὶ χωρὶς τῶν ξένων ἐλθεῖν κατ’ αὐτῶν μετὰ τῶν μετοίκων ἡμῶν, τουτέστιν Ἰώνων ABFc 2 τόδε : τὸ ἀντιπάλους ἡμᾶς αὐτοὺς μετὰ τῶν μετοίκων εἶναι αὐτοῖς ABFc 2 οὐδεὶς ἂν δέξαιτο κτ ἑ.[25]
1 143 2 : οὐδεὶς ἄν, φησί, θελήσειε ξένος τὴν πατρίδα φεύγειν καὶ μετὰ τῶν ἀσθενεστέρων, τουτέστι Λακεδαιμονίων, ἀγωνίζεσθαι διὰ μισθὸν ὀλιγήμερον. τὸ δὲ τὴν πατρίδα φεύγειν δηλοῖ ὅτι σύμμαχοι καὶ ὑπήκοοί εἰσιν αὐτῶν. καὶ δῆλον ὅτι, ἐὰν τοῖς Λακεδαιμονίοις διὰ μείζονα μισθὸν προσχωρήσωσι, διωχθήσονται ὑπὸ τῶν ἀστῶν ἕκαστος βιαζόμενος πολιορκουμένων ὑπὸ Ἀθηναίων διὰ τὴν ἀπόστασιν τῶν ναυτῶν ABFGc 2 τήν τε αὐτοῦ : κατοικίαν. τῆς ἥσσονος : ἥσσονες γὰρ τὰ θαλάσσια οἱ Λάκωνες ABFGc 2 ἤν τε : ὁ τε περισσός ABc 2 οὐκέτι ἐκ τοῦ ὁμοίου ἔσται κτ ἑ.[5]
1 143 4 : πλέον, φησί, βλαβήσονται μέρους τῆς Πελοποννήσου δῃωθέντος ἤπερ ὅλη ἡ Ἀττική. κατὰ πολὺ γὰρ μείζων ἡ Πελοπόννησος ABFGc 2 τὸ τῆς θαλάσσης κράτος : ὅπερ ἔχομεν δηλονότι ABFGc 2 εἰ γὰρ ἦμεν νησιῶται : δηλονότι ἡμεῖς BF τίνες ἂν ἀληπτότεροι ἦσαν : δηλονότι 〈ἢ〉 ἡμεῖς· οὐ γὰρ ἔχουσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι ναῦς.[5]
1 143 5 χρὴ οὖν ἡγήσασθαι ἡμᾶς νησιώτας καὶ ὡς νῆσον τὴν πόλιν οἰκεῖν, τῶν ἀγρῶν μὴ φροντίζοντας ABFGc 2 οἰκίας : τὰς ἐν τοῖς προαστείοις ABFGc 2 αὖθις : εἰς τὸ μέλλον. ἡσυχάσουσι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ὀλόφυρσιν : θρῆνον, λύπην FGc 2 ποιεῖσθαι : χρὴ δηλονότι. τῶν σωμάτων : τῶν ἀνδρῶν FG τάδε : τὰ κτήματα. οὐχ ὑπακούσεσθε : οὐχ ὑπείξετε. Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κτ ἑ.[5]
1 144 1 : ἐντεῦθεν οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 ἀρχήν τε μὴ ἐπικτᾶσθαι : αἰνίττεται Σικελίαν καὶ Ἰταλίαν, ἧς ἐπεθύμουν κρατῆσαι ABFGc 2 διανοίας : ἐπιβουλάς. ἐκεῖνα : τὰ περὶ Σικελίας BFGc 2 ἢν καὶ Λακεδαιμόνιοι ξενηλασίας μὴ ποιῶσι : ἀδύνατον αὐτοῖς ἀντέθηκεν, ὅπερ ἐκεῖνοι ποιεῖν οὐκ ἠνέσχοντο ABFGc 2 ʃ τὸ τοὺς ξένους ἐλαύνειν Patm.
1 144 2 ἐκεῖνο : τὸ περὶ Μεγαρέων ψήφισμα ABFGc 2 τόδε : τὸ ξενηλατεῖν ABFGc 2 τοῖς Λακεδαιμονίοις : οἶμαι τὸ τοῖς Λακεδαιμονίοις ἁμάρτημα τοῦ γραφέως ἐνθέντος τῷ κειμένῳ, ὅπερ ἦν ἑρμηνεία τοῦ σφίσι ἔξωθέν τινι πρότερον ἐπιτεθεῖσα. ἐπιτηδείως : ὀλιγαρχικῶς ABF πολεμεῖν : ἡμᾶς δηλονότι.[5]
1 144 3 ἔκ τε τῶν μεγίστων κινδύνων ὅτι κτ ἑ. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰδέναι χρή ABFGc 2 ὑποστάντες : δεξάμενοι.
1 144 4 οὐκ ἀπὸ τοσῶνδε : οὐκ ἀπὸ τοσαύτης παρασκευῆς, ἀλλὰ ἐλάσσονος BFGc 2 γνώμῃ : συνέσει, φρονήσει ABFGc 2 γνώμῃ τε πλέονι ἢ τύχῃ κτ ἑ. : ἐπὶ πλέον ἐνταῦθα τῶν ἄλλων ἡ Γοργίειος ἐλήφθη παρίσωσις, καὶ ἔστιν οὐκ ἄχαρις διὰ τὴν ταχεῖαν πλοκὴν τοῦ ὀνόματος. ὧν : τῶν πατέρων.[5]
1 144 5 ἐπιγιγνομένοις : παισὶν ἡμῶν δηλονότι. Γνώμῃ : βουλῇ.
1 145 1 ἔφρασε : ἡρμήνευσεν. τὸ ξύμπαν : τὸ κεφάλαιον ABFGc 2 ἐπὶ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ : ἐξ ἰσοτιμίας καὶ οὐχὶ κελευόμενοι FGc 2 οἱ μέν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. Ἐν αὐταῖς : ταῖς αἰτίαις καὶ διαφοραῖς ABFGc 2 ἀκηρύκτως : ἄνευ κηρυκείου, ὡς πρὸς φίλους δῆθεν.
1 146 1 οἱ γὰρ πρὸς ἐχθροὺς ἀπιόντες ἀσφαλείας ἕνεκεν, ὁσάκις ἠβούλοντο, μετὰ κηρυκείου ἀπῄεσαν, οὓς ἀνόσιον ἡγοῦντο καὶ ἀσεβὲς κακουργεῖν ABFGc 2 ἐνθένδε : ἀπὸ τῆσδε τῆς αἰτίας.[5]
2 1 1 ʃ ..... ἐστὶν ὁ[μοίως κα]ὶ τὸ ἔνθα O ἐν ᾧ : πολέμῳ. ʃ ἀντὶ τοῦ ἐξ οὗ καὶ ἀφ’ οὗ ABFc 2 ἐπεμείγνυντο : ἐπιμιξίαν εἶχον. ἀκηρυκτὶ : ἄνευ κυρυκίου ὥστε ἐχθροί BFc 2 ʃ ἄνευ κηρυκείου μᾶλλον καὶ προκαταγγέλσεως. πα ρ ’ ἀλλήλους : ἀντὶ το]ῦ πρὸς ἀλλή[λους] συνή[θει λέξε]ι O ʃ παρ’ ἀλλήλους ἐρχόμενοι. καταστάντες : ἀρχὴν τοῦ πολέμου ποιήσαντες. κατὰ θέρος καὶ χειμῶνα : Διονύσιος [ὁ] Ἁλικαρνασσεὺς ἐν τῷ περὶ Θουκυδίδο[υ] συντάγματι περὶ οὐ πολλῶν μ[έ]μφεται τὸν Θουκυδίδην, τὰ δ’ ἀν[ω]τάτω τρία κεφάλαια διέξεισιν, ὅ[τι] τε οὐκ ἄρχοντας καὶ Ὀλυμπιάδα[ς ὡ]ς οἱ λοιποὶ προτέθεικε τῶν χ[ρόνω]ν ἀλλ’ ἰδίως θέρη καὶ χει[μῶν]ας, καὶ ὅτι διέσπακε καὶ διῄ[ρηκ]ε τὴν ἱστορίαν καὶ συγκό[πτει] τὰ πράγματα οὐκ ἀπα[ρ]τίζω[ν τ]ὰ[ς] περὶ ἑκάστων διηγ[ή]σεις ἀ[λλ]ὰ ἀπ’ ἄλλων ἐπ’ ἄλλα τρεπόμενος πρ[ὶ]ν τελειῶσαι, καὶ ὅτι τὴν ἀληθῆ τοῦ πολέμου αἰτίαν εἰπὼν ὡς σφόδρα αὐτὸς ἐξητακώς, ὅτι δι’ εὐλάβειαν τῆς ἰσχύος τῶν Ἀθηναίων ἐπολέμησαν αὐτοῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι, οὐ μὰ Δία διὰ τὰ Κορκυραϊκὰ ἢ Ποτειδαιατικὰ καὶ τὰς παρὰ τοῖς πολλοῖς λεγομένας αἰτίας, ὅμως οὐκ ἀπὸ τούτων ὧν ἔκρινεν αὐτὸς διηγεῖται ἐκ[ε]ῖθεν ἀρξάμενος ἀφ’ οἵων πραγμάτων μετὰ τὰ Περσικὰ ηὐξήθησαν οἱ Ἀθηναῖοι, ἀλλὰ πάλιν ἐπὶ τὰς κοινὰς αἰτίας τρέπεται. τοιαῦτα μὲν ὁ Διονύσιος· εἰκότως δ’ ἄν τις πρὸς αὐτὸν προπετῶς οὕτως [μεμφόμενον ἀντεγκαλέ]σε[ι]εν [ὅ]τι .............. τοσο ...... ε .. τ ............ τῶν πραγμάτων ς ............. ν λογισμὸν ὃς καὶ α ............ νος παρέδωκεν ε ............ αν. ἡ γὰρ κατὰ ἄρχ[οντας διάθεσις] καὶ κατ’ Ὀλυμπιάδ[ας οὔπω ἐγεγόνει] ἐν πλάτει καὶ οὐκ ............. ν οὐδ’ ὡς Ἡρόδοτ[ος ........... ]υτοῦ συνεχῶς τ ................. υς ποικίλον .............. μον γράφω[ν ............... ] οἷον τῇ τοῦ .......... ο .. αστους α ........... [τὰ] Πλα[τ]αϊκὰ ἀπὸ [τῶν πρώτων] μέχρι τῶν ὑστάτων [διεξελθόν]τα, εἶτα πάλιν πάσας τὰς [ἐσ]βολὰς τῶν Πελοποννη[σί]ων [ἐ]παλλήλους γράφειν, [τὰ] 〈δὲ〉 Κ[ορ]κυραϊκὰ ἐφεξῆς διαφέροντ[α] τοῖς χρόνοις. πάντα γὰρ ἂν συν[έ]χεεν ἢ πάλιν ἐπὶ τοὺς αὐτοὺς χ[ρό]νους ἀνέτρεχεν ἀπρεπῶς κα[ὶ] ἀλόγως. οὐ γὰρ μία ὑπόθεσις ἦν οὐδὲ ἐν ἑνὶ χρόνῳ ἢ τόπῳ, ἀλλὰ πολλαὶ καὶ πολλαχοῦ καὶ κατὰ πολλοὺς καιρούς. καὶ μὴν εἰ καὶ κατὰ ἄρχοντα〈σ〉 ἔγραφεν, ἀνάγκη πάλιν ἦν διαιρεῖν τὰ πράγματα· ἐπ’ ἄλλων γὰρ καὶ ἄλλων ταῦτα ἀρχόντων συνέβαινεν· ὅταν δέ τις ἓν κεφάλαιον γράφῃ, μόνον συνεχῶς εἴρει. ἑαυτῷ οὖν ἐ〈ν〉αντία λέγει ὁ Διονύσιος· καὶ γὰρ εἰ κατ’ ἄρχοντας ἔδει γράφειν ὥς φησιν, ὁμοίως ἐχρῆν διαιρεῖν τὰ π[ρ]άγματα ἀκολούθ[ως τοῖς ἄρχ]ουσιν. [ἐ]άν γέ τοι συνείρῃ [τὰ πράγματ]α καὶ [μ]ὴ κωλύωσιν οἱ χρ[όνοι ἐφεξ]ῆς [ὁ Θου]κυδίδη[ς] διηγε[ῖται, οἷον . ι ........... τῇ ζʹ συν[εχῶς .............. ]ται . οὐδ’ εἰ τ .................... ροι κατο .................... ικα κα[τ]οικι ......... ........ πολλ[ὰ]ς κεφα[λὰς .......... ἐξ]ετάζειν. ὁ δὲ Δ[ιονύσιος .[45]
2 1 1 (50) .... ] ἔξωθεν παραβα ............ μεταβάσεις μεταξ[ὺ τῶν πρασσομέν]ων οὐκ ἐπιτιμᾷ [Ἡροδότῳ ..... ]ν προκειμένην ί ....... ν ..... τὰ Αἰγ[ύ]πτια καὶ Λυδ[ιακά, π .. δὲ ο ....... α .. ασῃ . λ ..... ἀκριβῶς ....... αχ .. ...... α . πρὸς δὲ τὸ [τὴν ἀρχὴ]ν τῆ[ς ἱστορί]ας μὴ ἀπὸ τῆς τῶ[ν Ἀθ]ηνα[ί]ων αὐξήσεως πεποιῆσθαι τὸν [Θ]ουκυδίδην, ἥνπερ φησὶν ἀληθεστέραν αἰτίαν εἶναι τοῦ πολέμου, πρῶτον μὲν ῥητέον ὡς οὐκ ἔμελλε τὸν Πελοποννησιακὸν προθ[έ]μενος συγγράφειν πόλεμον πλείους πολέμους ἀπὸ τῶν Περσικῶν αὐτῶν σχεδὸν ἀφ’ ὧν πρώτων ηὐξήθησαν Ἀθηναῖοι ἐπεισάγειν ἐν προσθήκης μέρει· ἔξω γὰρ τέλεον τῆς ὑποθέσεως ἐγίνετο. ἔπειτ’ ἐνθυμητέον ὅτι πᾶς συγγραφεὺς ὀφείλει τὰς φανερὰς καὶ θρυλ[ο]υμένας αἰτίας τῶν πραγμάτων ἐν πρώτοις ἀκριβῶς ἀφηγεῖσθαι, εἰ δέ τινων ἀφανεστέρων ὑπονοεῖ τοῦτο ἐπι lacuna σθαι ὁ Δ lacuna τοι κατ lacuna καὶ πε lacuna ἀ]νὰ μέσ[ον lacuna Ὁμηρικ[ῶς lacuna χων α lacuna ἐ]πιεικῆ lacuna συκοφ[αντ’ lacuna O τέσσαρακτ λ.[65]
2 2 1 : τοῦτο πρὸς τὸ, Ἄρχεται δὲ ὁ πόλεμος· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABFc 2 αἱ τριακ [ οντούτεις σπονδα ί ] α ὗ ] ται κατα lacuna τεις κα lacuna κον ὡς lacuna δης κ[ O Εὐβοίας ἅλωσιν : ἣν ἐν τῇ πρώτῃ λέγει ABFGc 2 ἐπὶ Χρυσίδος : ἡ Χρυσὶς ἱέρεια ἦν ἐν Ἄργει· ἠρίθμουν δὲ τοὺς χρόνους οἱ Ἀργεῖοι ἀπὸ τῶν ἱερειῶν ABFGc 2 ʃ τι lac. κ lac. πρ lac. τη lac. τα οὐκ ε lac. φασί τινο lac. καὶ κατ’ Ὀλ[υμπιάδας?] ὁρίσαι του lac. οὐ δοκιμα lac. τὸ προστα lac. O ἔτι δύο μῆνας : ὅρα τὴν ἀκρίβειαν τοῦ χρόνου. τουτέστι δέκα μῆνας· κατ’ ἐνιαυτὸν γὰρ ἠλλάσσοντο ABFGc 2 ἡγοῦντο : ἦρχον e 2 βοιωταρχοῦντες : οἱ τῶν Βοιωτῶν ἄρχοντες· ἦσαν γὰρ οἱ πάντες ἕνδεκα ABFGc 2 ἐς Πλάιαν : [ἡ πό]λις ἑνι[κῶς λέγεται. καὶ Ὅμηρος] οἱ τε Πλά[ταιαν ἔχον (Β 504) O ἰδίας ἕνεκα δυνάμεως : ἀντὶ τοῦ αὐτοὶ δυνατοὶ γενέσθαι ABFGc 2 τὴν πόλιν Θηβαίοις προσποιῆσαι : ἵνα μὴ δημοκρατῆται ABFGc 2 θέμενοι δὲ : ἀντὶ τοῦ περιθέμενοι ἑαυτοῖς.[10]
2 2 4 Ὅμηρος· σάκε’ ὤμοισιν ἔθεντο (cf. Κ 149). ἀνόητον γὰρ τὸ μεταξὺ πολεμίων ὄντας μὴ περικεῖσθαι τὰ ὅπλα. τοῦτο δὲ εἶπεν, ὅτι ἐν τῇ ὁδῷ τυχὸν ἐβάσταζον αὐτά, ὡς δ’ εἰς τοὺς πολεμίους ἦλθον, ἐνεδύσαντο ABFGc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ θ[έντες lac. θέμενος lac. καὶ θρεψάμ[ενος ἀντὶ τοῦ θρέψας]. τὸ δὲ θέμενοι ἀν [ τὶ : τοῦ ἀπο[θ]έμενοι καὶ στρατοπ[εδε]υσάμενοι ἐν τῇ ἀγορᾷ O τοῖς μὲν ἐπαγαγομένοις : τοῖς προδόταις BF ἔργου : φόνου δηλονότι. γνώμην : βουλήν. ʃ ἔγνωσαν δὲ φιλικοῖς κηρύγμασιν χρῆσθαι καὶ εἰς φιλίαν ὑπαγαγέσθαι· λέγουσι γὰρ ἐπιτηδείους τοὺς φί[λ]ους O ἐπιτηδείοις : πρὸς φιλίαν. φιλίαν : τῶν Θηβαίων ABFc 2 κατὰ τὰ πάτρια : ἔθη δηλονότι. ξυμμαχεῖν : τοῖς Θηβαίοις. τίθεσθαι πα ρ ’ αὐτοὺς τὰ ὅπλα : ἀντὶ τοῦ σὺν αὐτοῖς ὁπλίζεσθαι ABFGc 2 πα ρ ’ αὐτοὺς : πλησίον αὐτῶν. σφίσι : τοῖς Θηβαίοις. προσχωρήσειν : προσνεύσειν. ἐξαπιναίως : ἀπροσδοκήτως.[15]
2 3 1 τοὺς λόγους δεξάμενοι : παρὰ τῶν Θηβαίων. ἡσύχαζον : οἱ Θηβαῖοι δηλονότι ἡσύχαζον ABFc 2 (ad ἐνεωτέριζον pertinet) πως : κατά τινα τρόπον· συντακτέον δὲ οὕτω, πράσσοντες δὲ κατενόησάν πως ABFGc 2 ἐπιθέμενοι : μετὰ βάρους ἐπελθόντες τοῖς Θηβαίοις.
2 3 2 οὐ βουλομένῳ ἦν : Ἀττικὴ ἡ φράσις ABF ἐπιχειρητέα εἶναι : τῷ συνήθει σχήματι κέχρηται ἀντὶ τοῦ ἐπιχειρητέον O τοὺς κοινοὺς τοίχους : τοὺς μεταξὺ τῶν οἰκούντων ABFGc 2 διορύσσοντες τ .
2 3 3 κ . τ. : ἵνα μὴ ἐν ταῖς οἰκίαις μόνον ξυλλεγῶσιν ABFc 2 κατὰ φῶς : ἐν τῷ φωτί.
2 3 4 σφίσιν ἐκ τοῦ ἴσου γίγνωνται : ἰσοπαλὴς ἡ μάχη γένηται. φοβερώτεροι : φοβερώτεροι, οἱ Θηβαῖοι. σφετέρας δέ, τῆς Πλαταιέων ABFc 2 προσέβαλον : προσέπεσον. ᾖσαν: δισυλλάβως ἀναγνωστέον ἦσαν. οἱ μὲν γὰρ Ἴωνες καὶ Αἰολεῖς διαιροῦσιν, οὗτοι δὲ ἀδιαιρέτως O ἔγνωσαν ἐξηπατημένοι : καθὸ ἐνόμισαν προσχωρήσειν αὐτοῖς τοὺς Πλαταιεῖς ABFGc 2 τὰς προσβολάς · τῶν Πλαταιέων.[5]
2 4 1 ᾗ προσπίπτοιεν : τὸ ᾗ ἀντὶ τοῦ ὅπου. αὐτῶν : τῶν ἀνδρῶν δηλονότι.
2 4 2 ἄπειροι : ἀδίδακτοι. σκότῳ : σκότῳ ἀνωμάλως χρῆται, ἐνίοτε ὡς ἀρσενικῷ, ἐνίοτε δὲ ὡς οὐδετέρῳ O τελευτῶντος τοῦ μηνός : τοῦ κατὰ σελήνην λέγει μηνός· τουτέστιν ἐν συνόδῳ ABFGc 2 ʃ γιγνόμενος ἦν ὁ πόλεμος φθινούσης σελήνης. ἐμπείρους κτ λ. : ἤτοι οὕτως ῥητέον, ἐμπείρου[ς] δ’ ἔχοντες τοὺς διώκοντας εἰς τὸ μὴ ἐκφυγεῖν διεφθείροντο οἱ πολλοί, ὥστε παρέλκεσθαι τὸ ὥστε· ἢ τὸ ἄρθρον πλεονάσει τὸ τοῦ, ἐμπείρους δ’ ἔχοντε[ς] τοὺς διώκοντας ὥστε μὴ ἐκφυγεῖν διεφθείροντο οἱ πολλοί O ᾗ· ὅπου.[5]
2 4 3 στύρακι : τῷ σαυρωτῆρι καλουμένῳ. ἔστι δὲ τὸ ἔσχατον τοῦ δόρατος O ʃ στυράκιόν ἐστιν ὁ καλούμενος σαυρωτὴρ τῶν δοράτων ABFc 2 ʃ τὸ στυράκιον λαβών τις, φησί, τῶν Πλαταιέων ἐν τῷ μοχλῷ τῆς θύρας ἐνέβαλεν ἀντὶ βαλάνου. βάλανος δέ ἐστι τὸ εἰς τὸν μοχλὸν σιδήριον, ὃ καλοῦμεν μάγγανον. ἔνθεν καὶ ἡ κλεὶς καλεῖται βαλανάγρα παρὰ τὸ ἀγρεύειν τὴν βάλανον. ἄλλοι δὲ τὸ στυράκιον ἔλαβον τὸ ξύλον τοῦ ἀκοντίου, ἀνοήτως. πᾶν μὲν γὰρ οὐκ ἐδύνατο ἐν τῷ μοχλῷ κατακρυφθῆναι· εἰ δὲ ὑπερεῖχεν, ἀνεσπάσθη ἂν ὑπό τινος τῶν Θηβαίων ABFGc 2 ʃ βάλανος : ἡ κλείς Patm. ἐρήμους : ἀφυλάκτους c 2 ʃ εἰκὸς δὲ ταύτας τὰς πύλας οὕτως ἠμελῆσθαι, ὡς εἰρήνην ἀγόντων αὐτῶν καὶ οὐ δεδοικότων οὐδὲ ἐλπιζόντων ἐπιβουλήν ABFGc 2 ἐπεγένετο : τοῖς Πλαταιεῦσι.[10]
2 4 5 ξυνεστραμμένον : εἰς ἓν συνηγμένον ABFc 2 εἰς · οἴκημα : πύργος ἦν τοῦ τείχους, ἔχων ἔνδοθεν ἀπὸ τῆς πόλεως εἴσοδον, οὐκέτι δὲ καὶ ἔξοδον ABFGc 2 πύλας : πύλαι, τοῦ τείχους· θύραι, τοῦ οἴκου ABFGc 2 ἄντικρυς : τὸ ἄντικρυς ἐνταῦθα μὲν ἐξ ἐναντίας, ἄλλῃ δὲ ἐπὶ τοῦ φανεροῦ κεῖται ABFGc 2 ὁρῶντες : ὡς ἐν ἡμέρᾳ λοιπόν AB ἀπειλημμένους : περιεργμένους.[5]
2 4 7 περιῆσαν : ἔζων. ξυνέβησαν τοῖς Πλαταιεῦσι : συνέθεντο, εἰς συμβάσεις ἦλθον, μεταφορικῶς ἀπὸ τοῦ εἰς ταὐτὸ βαίν[ει]ν τοὺς ἐν παρατάξει διεστῶτας ἀλλήλων O ʃ ἀπὸ συνθήματος δηλονότι ABFc 2 χρήσασθαι : ἀπὸ κοινοῦ ὁ καί· καὶ χρήσασθαι ABc 2 οὕτως ἐπεπράγεσαν : ἐδυστύχησαν.[5]
2 5 1 πανστρατιᾷ : ὡ[ς lac. πανσυδίῃ πας lac. O ἅμα : τὸ ἅμα πρὸς τὸ ἐπεβοήθουν ABFc 2 ἐχομένων : κρατηθέντων.
2 5 4 τὸ γεγενημένον : κατὰ τὴν πόλιν δηλονότι. καὶ κατασκευή : πραγματικὴ ὕλη. οἷα ἀπροσδοκήτου : [ἴσον] τῷ ἅτε ἀπροσδοκήτου O ὑπάρχειν : λείπει ἐνέχυρον ABFc 2 ὑποτοπήσαντες : [ἀντὶ τοῦ ὑπο]πτεύσαντες καὶ κ[ .
2 5 5 ....... τινὲς λέγουσι O δείσαντες περὶ τοῖς ἔξω : [ἀντὶ τοῦ] περὶ τῶν ἔξω, ὁμοί[ως ....... δαμασθείς. γράφετ[αι δὲ ..... O ἐν σπονδαῖς : ταῖς τριακοντούτεσιν ABFGc 2 αὐτοῖς : τοῖς Θηβαίοις. φασὶν αὐτούς : οἱ Θηβαῖοι τοὺς Πλαταιεῖς.[5]
2 5 6 εὐθύς : τὸ εὐθὺς οὐκ ἔστι παραχρῆμα, ἀλλ’ ἐξ εὐθείας καὶ ἀσκόπως ABFc 2 ξυμβαίνωσι : συμφωνῶσιν. τῆς γῆς : τῶν Πλαταιέων.
2 5 7 οὐδὲν ἀδικήσαντες : βλάψαντες τῶν Πλαταιέων. ἐσεκομίσαντο : συνέκλεισαν. πρὸς ὃν ἔπραξαν οἱ προδιδόντες : πρὸς ὃν ἐλθόντες οἱ προδιδόντες ἔπραξαν τὰ κατὰ σκοπόν. ἄγγελον ἔπεμπον : ὅτι ἐφόνευσαν Θηβαίους.
2 6 1 λέγει δὲ τρίτον τοῦτον· τὸν γὰρ πρῶτον ἀπέστειλαν δηλοῦντα τὴν εἰσβολὴν Θηβαίων, τὸν δὲ δεύτερον τὴν σύλληψιν αὐτῶν, τοῦτον δὲ δηλοῦντα τὴν ἀναίρεσιν ABFGc 2 ἐν τῇ πόλει : τῇ Πλαταίᾳ. καθίσταντο : τουτέστι πρὸς πολιορκίαν εὐτρεπίζοντο, ὅπερ καὶ ἐγένετο μετ’ ὀλίγον ABFG ʃ ᾠκονόμουν. ἐν τῇ Ἀττικῇ : γῇ δηλονότι.[5]
2 6 2 βουλεύσωσι περὶ αὐτῶν : ...... τῷ τοιούτῳ λέγει . δ . [ ...... . O αὐτῶν : τῶν κατασχεσθέντων δηλονότι. οὐ γὰρ ἠγγέλθη : οὔπω ἦν ὁ τρίτος ἄγγελος ἐλθών ABFGc 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι.
2 6 3 καὶ τῶν ὕστερον οὐδὲν ᾔδεσαν : τοῦτο καθ’ ἑαυτὸ ἀναγιγνωσκέσθω. ἐὰν γὰρ τοῖς ἀνωτέρω ἐπισυναφθῇ, δοκεῖ ἀσύντακτον εἶναι. ὤφειλε γὰρ εἰπεῖν αἰτιατικῶς, εἰ πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λόγον ἐποιεῖτο. πρὸς ὃ λέγομεν, ὅτι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἐστὶν ὁ λόγος. φησὶ γὰρ ὅτι αὐτοὶ στείλαντες τοὺς πρὸ τούτου δύο ἀγγέλους οὐδὲν ἔτι τῶν συμβησομένων ἠπίσταντο, μέχρι οὖν παντὸς τοῦ ἔργου ἀποβάντος καὶ τὸν τρίτον ἐπέστειλαν c 2 ὁ δὲ κῆρυξ : ὁ τῶν Ἀθηναίων ABFGc 2 στρατεύσαντες : τὸ στρατεύσαντες ἰδίως νῦν εἴρηται ἀντὶ τοῦ μετὰ στρατιᾶς ἀφικόμενοι· οὐ γὰρ ὡς ἔθος ἐπὶ πολέμου.[10]
2 6 4 τῷ αὐτῷ δὲ τρόπῳ χρώμενοι οἱ Ἀθηναῖοι ἠμείψαντο καὶ αὐτοὶ τοὺς Πλαταιέας, καὶ ἔπεμψαν τά τε πρὸς τροφὴν συντελοῦντα καὶ δὴ καὶ τὰ πρὸς ἀσφάλειαν, καὶ ὑπεδέξαντο τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τοὺς παῖδας μετὰ τῶν ἀχρειοτάτων ἀνθρώπων. φησὶ δὲ τοιούτους τοὺς μὴ δυναμένους δηλονότι ἐξελθεῖν εἰς πόλεμον, οἷον τοὺς νοσοῦντας, τοὺς γέροντας c 2 σῖτόν τε ἐσήγαγον : [σῖτον ἐσήνεγ]καν· Ὅμηρος (Η 467) νῆες [δ’ ἐκ Λήμνοιο] παρέστασαν [οἶν]ον ἄ[γουσαι O φρουροὺς ἐγκατέλιπον : ἐγκ. δὲ ἔφη ἀντὶ τοῦ ἐν Πλαταίᾳ κατέλιπον c 2 ʃ οἵτινες καὶ συνεπολιορκήθησαν Πλαταιεῦσι ABFc 2 τοὺς ἀχρειοτάτους : τοὺς ἀχρήστους πρὸς πόλεμον. λαμπρῶς : φανερῶς, ἀναμφισβητήτως ABFGc 2 ʃ οὐκ ἐπὶ τοῦ μεγάλως ἐνταῦθα κεῖται ἡ λέξις, ἀλλὰ μεταληπτικῶς ἀντὶ τοῦ φανερῶς.[10]
2 7 1 προείρηται γὰρ ὅτι ῥίζα καὶ αἰτία καὶ ἀρχὴ τοῦ πολέμου τὰ κατὰ Πλάταιαν ἐγένετο καὶ οὐ πρόφασις· πρόφασις μὲν γὰρ ἦν φανερὰ τοῦ λόγου τὰ κατὰ Ἐπίδαμνον καὶ Κέρκυραν, ἔπειτα ἡ τῶν Ἀθηναίων αὔξησις, ἥτις ἀφανὴς μὲν ἦν τῷ λόγῳ, ἀληθεστάτη δὲ αἰτία. ταῦτα μὲν οὖν προφάσεις ἦσαν καὶ αἰτίαι τοῦ πολέμου, οὐ μέντοι καὶ ἀρχή, τὰ δὲ κατὰ Πλάταιαν ἀρχὴ γέγονε τοῦ πολέμου, καθὼς καὶ οὗτος εἶπεν ἐν τῇ ἀρχῇ (II 1) οὕτως εἰρηκώς· ἄρχεται δὲ ὁ πόλεμος ἐνθένδε ἤδη Ἀθηναίων καὶ Πελοποννησίων· τουτέστιν ὡς τότε ἀρχὴν εἰληφότος τοῦ πολέμου καὶ φανερῶς τῶν σπονδῶν λελυμένων καὶ μηδεμιᾶς λειπομένης ἔτι ἀναβολῆς πρὸς τὴν μάχην c 2 πρεσβείας τε μέλλοντες πέμπειν : τοῦτο περὶ ἀμφοτέρων λέγει, Λακεδαιμονίων δηλονότι καὶ Ἀθηναίων. ἔπεμψαν δὲ Λακεδαιμόνιοι μὲν πρὸς βασιλέα τὸν τῶν Περσῶν, Ἀθηναῖοι δὲ πρὸς τὸν Σιτάλκην τὸν τῶν Θρᾳκῶν βασιλέα· διὰ γὰρ τοῦτο εἶπε καὶ ἄλλοσε ἐς τοὺς βαρβάρους, τοὺς Θρᾷκας δηλῶν. ἡ δὲ σύνταξις οὕτως· παρεσκευάζοντο, φησί, πέμπειν πρεσβείας, εἴ ποθεν ἤλπιζον ἑκάτεροι ὠφέλειαν προσλήψεσθαι c 2 καὶ ἄλλοσε : οἱ μὲν Λακεδαιμόνιοι πρὸς τοὺς Πέρσας, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὸς τοὺς Θρᾷκας ABF καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς πρώτης (I 1, 2) λέγει· καὶ μέρει τινὶ τῶν βαρβάρων ABFc 2 ὅσαι ἦσαν ἐκτὸς τῆς ἑαυτῶν δυνάμεως : ὅσαι μὴ ἦσαν ὑπήκοοι, ἀλλ’ αὐτόνομοι ABFc 2 ἐξ Ἰταλίας καὶ Σικελίας : ἐ[πέταξαν], φησὶν ὁ Θ[ο]υκυδίδης, κα[ὶ τοῖς Ἰτα]λιώταις κα[ὶ] τοῖς ἀπὸ Σικ[ελίας οἱ] Λακεδαιμόνιοι ναῦς π[οιεῖσθαι] εἰς τὴν συμμαχίαν· οὐδ[εὶς δὲ ἐ]κεῖθεν παρέδωκεν πε[μφθῆναι] ναῦς ἢ συμμαχήσαντας, [εἰ μὴ ἐπ’ ἐ]σχάτ[οι]ς ἀπὸ Συρακουσσῶ[ν εἰς τὴν] Ἰωνίαν τὰς μεθ’ [Ἑ]ρμοκράτ[ους] O ἐς τὸν πάντα ἀριθμόν : μετὰ τῶν ἐν Λακεδαίμονι οὐσῶν νεῶν ABFc 2 ῥητόν : ὡρισμένον ABFc 2 ἑτοιμάζειν : ἐπετάχθη δηλονότι.[5]
2 7 2 μιᾷ νηΐ : μετὰ κηρυκείου δηλονότι ABFc 2 ταῦτα : τὰ ὡρισμένα κατὰ τὸν πόλεμον. ἐξήταζον : ἐδοκίμαζον ABFc 2 ἐπρεσβεύοντο : πρέσβεις ἀπέστελλον.[10]
2 7 3 Κέρκυραν : οἱ γὰρ Κερκυραῖοι ἐπιμαχίαν μόνον εἶχον· νῦν δὲ καὶ ξυμμαχίαν ποιεῖ ABFGc 2 ὁρῶντες εἴ σφισι : ἐγκλιτέο[ν ...... ] ὅσον οἷόν τε δεῖ σώζειν [τὸν τόνον,] πολλάκις δὲ ἐναντιοῦτα[ι ....... ] περὶ τὰς μεταβάσεις τῶν δ[ ....... O ὀλίγον τε ἐπενόουν οὐδέν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲν μικρὸν ἐφρόνουν ABFGc 2 οὐκ ἀπεικότως : εὐλόγως καὶ εὐπροσώπως ABFGc 2 ἀρχόμενοι γὰρ πάντες κτ λ.[5]
2 8 1 : δῆλον ὡς [οὐ κατα]πεπληγμένοι οὐδὲ κεκακ[ωμένοι] ὡς μετανοῆσαι. ἐπιφέρει γοῦ[ν ὅτι ἡ] νεότης οὐκ ἀκουσίως ὑπ[ὸ ἀπειρίας] ἥπτετο τοῦ πολέμου. γλυκ[ὺς δὲ πό]λεμος ἀπείροισιν ὥς φη[σι Πίνδαρος] (fragm. 110) O ʃ ὥστε διὰ τοῦτο μᾶλλον ὀξύτερον συνέβαινεν αὐτοὺς ἀντιλαμβάνεσθαι ABFGc 2 ἀντιλαμβάνονται : περιέχονται. παροιμία γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος ABFGc 2 ἥ τε ἄλλη Ἑλλὰς κτ λ. : οἱ ἄλλοι Ἕλληνες οἱ μηδετέροις βοηθοὶ ἐκεκίνηντο καὶ οὐχ ἡσύχαζον ABFGc 2 μετέωρος ἦν : ταῖς ἐλπίσι δηλονότι. λόγια : λόγιά ἐστι τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ λεγόμενα καταλογάδην· χρησμοὶ δέ, οἵτινες ἐμμέτρως λέγονται, θεοφορουμένων τῶν λεγόντων ABFGc 2 πρότερον οὔπω σεισθεῖσα : καὶ μὴν Ἡρόδοτος (VI 98) λέγει ὅτι ἐκινήθη ἐν τοῖς Μηδικοῖς ABFGc 2 ἀ φ ’ οὗ Ἕλληνες μέμνηνται : ἀφ’ οὗ διὰ μνήμης ἐστὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα.[10]
2 8 3 σημῆναι : σημεῖον εἶναι. τοιουτότροπον : ὁποῖον ἐν Δήλῳ ABFc 2 ʃ ἤγουν διοσημείαν. ἀνεζητεῖτο : ἀνεσκοπεῖτο. ἡ δὲ εὔνοια κτ λ.[5]
2 8 4 : περιφραστικῶς, ἀντὶ τοῦ εὐνοϊκῶς εἶχον BFGc 2 μᾶλλον : τῶν Ἀθηναίων. ἔρρωτό τε πᾶς : ἀντὶ τοῦ προεθυμεῖτο· οὐ γὰρ ἐπὶ ἰσχύος κεῖται, ἀλλ’ ἐπὶ σπουδῆς ABFGc 2 αὐτοῖς : τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGc 2 κεκωλῦσθαι ἐδόκει κτ λ. : ἕκαστος, φησίν, ᾤετο ἐμποδισθήσεσθαι τῶν Λακεδαιμονίων τὸ ἔργον, τουτέστι τὸν πόλεμον, ἐὰν μὴ παραγένηται αὐτός. δηλοῖ δὲ τὴν μεγίστην προθυμίαν αὐτῶν ABFGc 2 ὀργῇ εἶχον οἱ πλείους τοὺς Ἀθηναίους : ὠργίζοντο τοῖς Ἀθηναίοι ς . πόλεις δὲ ἑκάτεροι κτ λ.[5]
2 9 1 : ὁ κατάλογος τῶν συμμάχων ἑκατέροις ABFc 2 Πελληνεῖς : δώδεκα πόλεις εἶχεν ἡ Ἀχαΐα, ὧν μία ἦν ἡ Πελλήνη ABFGc 2 ξυνεπολέμουν : τοῖς Λακεδαιμονίοις.
2 9 2 ἅπαντες : οἱ Ἀχαιοί. οὐ γὰρ οἱ Ἀργεῖοι ABFGc 2 αἱ ὑποτελεῖς οὖσαι : τοῖς Ἀθηναίοις.
2 9 4 ἡ ἐπὶ θαλάσσῃ : ἡ παραθαλασσία. Δωριεῖς : Δωρίδες νῆσοι Ῥόδος, Κῶς, Κνίδος ABFc 2 τὰ ἐπὶ Θρᾴκης : οἷον Βυζάντιον, Πέρινθος. νῆσοι ὅσαι κτ λ. : αἱ περὶ τὰ δυτικά ABFc 2 ἐντὸς Πελοποννήσου κτ λ. : οὐ λέγει ἐντὸς Κρήτης καὶ Πελοποννήσου, πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα, ἀλλὰ δεῖ στίξαι εἰς τὸ Πελοποννήσου καὶ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὅσαι λαβεῖν, ἵν’ ᾖ, καὶ ὅσαι τῆς Κρήτης πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα, οἷον Κάρπαθος, Κάσος, Χάλκη καὶ αἱ ἄλλαι ABFGc 2 ἔξω : τῆς Πελοποννήσου.[5]
2 10 1 ἔκδημον : μακρὸν πόλεμον ABFGc 2 ʃ ὑπερόριον. κατὰ τὸν χρόνον τὸν εἰρημένον : ὡς τῶν Λακεδαιμονίων ὁρισάντων τὴν προθεσμίαν τῆς συνάξεως ABFGc 2 ξυνῇσαν τὰ δύο μέρη : ἵνα ἑκάστη πόλις τὸ μὲν δίμοιρον στρατεύσῃ, τὸ δὲ τρίτον ἑαυτῆς κατάσχῃ πρὸς φυλακήν.[5]
2 10 2 αὐτοὶ γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὰς πόλεις ἐμέριζον εἰς τρία μέρη, καὶ τὸ τρίτον εἴων ἐν ταῖς πόλεσιν, ἵνα μή, πάντων ἐξελθόντων εἰς τὸν πόλεμον, ἐρήμους εὑρόντες οἱ Ἀθηναῖοι τὰς πόλεις χειρώσωνται ABFGc 2 ἐς τὸν ἰσθμόν : ὁ γὰρ ἰσθμὸς καὶ μέσος τόπος καὶ πλησίον τῆς Ἀττικῆς BFGc 2 ἐν τέλει : τέλη τὰ ἀξιώματα καὶ οἱ ἄρχοντες ABFGc 2 Ἄνδρες Πε λ.
2 11 1 : δημηγορία Ἀρχιδάμου βασιλέως Λακεδαιμονίων ABFce ʃ ἡ στάσις πραγματική, ἄγραφος, συμβουλευτικοῦ εἴδους, κεφάλαιον ἔχουσα τὸ συμφέρον ABFGc 2 αὐτοί : αὐτοὶ ἡμεῖς δηλονότι FG τῇδε τῇ ὁρμῇ : τῇ ἡμετέρᾳ BFGc 2 τὴν γνώμην : τὸν σκοπόν.
2 11 3 οὔκουν χρή : οἱ ἀγῶνες ABGc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, οὔκουν χρὴ ἀμελέστερον χωρεῖν, τὰ δὲ ἄλλα διὰ μέσου. προσδέχεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή ABFGc 2 ἐξ ὀλίγου τὰ πολλὰ κτ λ.
2 11 4 : [ .. ἐκ μικρᾶ]ς αἰτίας πολλάκις καὶ δι’ [ὀργῆς .... ] ἐξῆλθον καὶ συνέβα[λον τοῖς ἐ]ναντίοις O ʃ Ὅμηρος (Δ 442)· Ἥ τ’ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται ABFGc 2 δ ι ’ ὀργῆς : τουτέστιν ὀργισθέντες οἱ Ἀθηναῖοι πάντως ἐξελεύσονται ABFGc 2 τῇ πολεμίᾳ : τῇ γῇ δηλονότι ABF ἐλπίζειν : φοβεῖσθαι.[5]
2 11 6 ἐν ᾧ : τόπῳ δηλονότι. καὶ τὰ κείνων φθείροντας : ὁρμηθήσονται δηλονότι. πάσχοντάς τι : σημείωσαι τὸ σχῆμα, πᾶσι πάσχοντας, ἀντὶ τοῦ πάσχουσι μετὰ δοτικῆς ABFc 2 καὶ οἱ λογισμῷ κτ λ.
2 11 7 : [οἱ ἀλ]ογι[στο]ῦντες [τολμηρότατοι, ἐξί]στησι γὰρ τὰ π[άθη ... .......... ]ν εἰς τοῦ .......... π[ .... , ἔργ]ον δὲ τὸν πόλεμον [Ὁ]μ[ηρικῶς,] (Δ 539) ἔνθα κεν οὐκέτι [ἔ]ρ[γο]ν [ἀ]ν[ὴρ ὀνό]σαιτο μετελθών. οὐκέτι προν[οοῦ]σι τοιοῦτοι, κατὰ πόλε[μ]ον θυμ[ῷ] ἐξορμῶσιν O ʃ καὶ οἱ ὀργιζόμενοι, ἅτε δὴ ἧττον λογιζόμενοι, μᾶλλον δὲ θυμούμενοι, εἰς τὸ πολεμεῖν ἐπείγονται ῥιψοκινδύνως ABFGc 2 ʃ καὶ πάνυ ἀόργητος, ἐπειδὰν τὰ ἑαυτοῦ θεάσηται ὑφ’ ἑτέρου φθειρόμενα, πρὸς ὀργὴν διεγείρεται καὶ ἀμύνειν ἐπείγεται. ὡς οὖν κτ λ.[10]
2 11 9 : οἱ ἐπίλογοι ἔνθεν ABFGc 2 δόξαν : ὑπόληψιν G ἐ π ’ ἀμφότερα : εἰ μὴ προσέκειτο τὸ ἐπ’ ἀμφότερα, ἦν [ἀκοῦ]σ[αι] τὸ μεγίστην δόξαν ἐπ[ὶ τῆς εὐδο]ξίας· νῦν δὲ δε[κ]τέον [ἀντὶ τοῦ ὑπ]όληψιν, ὡς τοι[αύτην ὑ]π[όλψιν] ἕξοντες καὶ [ὑμεῖς] καὶ οἱ πρόγονοι ἢ χρηστὴν [ἢ ἐν]αντίαν ἐκ τῶν ἀποβαινόν[τ]ων ὁποῖοι 〈ἂ〉ν ἀπὸ τῶν ἔργων [ἐ]φ’ ἑκάτερον ὀφθῆτε O ʃ δόξα ἐπ’ ἀμφοτέρων, καὶ εὐκλείας καὶ δυσκλείας ABFc 2 ὅπῃ ἄν τις ἡγῆται : στρατηγὸς δηλονότι ἡγῆται ABFGc 2 ὀξέως : συντόμως. πολλοὺς ὄντας ἑνὶ κόσμῳ : κόσμος [δ]ιάταξις, ὡς τ[ὸ αὐτ]ὰρ ἐπεὶ κόσμη[θ]εν ἅμ’ ἡγεμ[ό〈νεσσι〉.] (Γ 1) O τὸ κοινὸν : βουλευτήριον δηλονότι.[10]
2 12 2 γνώμη : βουλή. πρότερον : πρὸ τῆς πρεσβείας ABFGc 2 Λακεδαιμονίων ἐκστρατευομένων : [γράφ]ετα[ι] καὶ σ[τρ]ατευ[ό]ντ[ω]ν. οὐ [γὰρ] ἐδέχον[το π]ρεσβεία[ν] πολε[μού]ντων π[ρὶν] διαλῦσαι τὸ στρά[τευμα ἢ] ἐπ’ [ο]ἴκ[ο]υ ἀναχωρῆσαι [ἀμαχη]τεί O πρὶν ἀκοῦσαι : μὴ ἀκούσαντες αὐτοῦ ἃ ἔλεγεν ABFGc 2 πρεσβεύεσθαι : τὸ ἐκέλευον ἀπὸ κοινοῦ ABFc 2 ἀγωγούς : ἀγωγοὶ οἱ διάγοντες καὶ κομίζοντες τοὺς διωκομένους ἔξω τῶν ὁρίων τῆς χώρας Patm. ʃ ὁδηγούς. μηδενὶ ξυγγένηται : μηδενὶ συμ[μίσγῃ μ]ηδ’ εἰς ὁμιλίαν ἔλθῃ O ἐπὶ τοῖς ὁρίοις : ὅρια λέγει τὴν ἀρχὴν τῆς Βοιωτίας ABFGc 2 διαλύεσθαι : διακρίνε[σθαι, χ]ωρίζεσθαι O ʃ ἀφίστασθαι τῶν ἀγωγῶν.[10]
2 12 3 κακῶν ἄρξει : ἀρχὴ γενήσεται. ἐς τὸ στρατόπεδον : τῶν Λακεδαιμονίων.
2 12 4 ἐνδώσουσιν : ταπεινωθήσονται. μέρος μὲν τὸ σφέτερον : τὸ δίμοιρον, ὡς καὶ πρότερον εἴρηται ABFGg 2 ἔτι δέ : πάλιν ἀνωτέρω ἐπανατρέχει ABFGc 2 ἐν ὁδῷ ὄντων : ἑτοίμων ὄντων ἰέναι.
2 13 1 ἰδίᾳ : ἀντὶ τοῦ ἐξ ἰδίας προαιρέσεως ABFGc 2 γένοιτο : ἀντὶ τοῦ ἐγένετο. κατὰ ταῦτα : διὰ τὸ μὴ δῃῶσαι. ἅπερ καὶ πρότερον : lac.
2 13 2 ν ἕνεκα εκ lac. κεν ὅτι ν[ο]μιζ lac. Περικλέα καὶ αμ lac. τῷ ἄγει ἐ[ξ]ελ[α ... ] . αυ[ .. ] ιτ[ .... O ᾗπερ ἰσχύουσιν : [κ]αθ’ ὃ ἰσχύουσ[ι] O ʃ ἐν ᾧ. διὰ χειρὸς ἔχειν : ἐν χερσὶν [ἔχειν, μ]εταχειρίζεσθαι διὰ τῆ[ς ἀεὶ δεο]ύσης ἐπιμελείας O ʃ δι’ ἐπιμελείας, ἵνα μὴ ἀποστῶσι ABFGc 2 τὴν ἰσχύν : τὸ ἑξῆς, τὴν ἰσχὺν ἀπὸ τῶν χρημάτων τῆς προσόδου ABFGc 2 τοῦ πολέμου : λέγων δηλονότι. γνώμῃ καὶ χρημάτων περιουσίᾳ κρατεῖσθαι : προνοίᾳ κ[αὶ χρ]ημάτ[ων παρασκευῇ] πολ[λῶν] κατορθοῦ[σθαι] O ʃ γνώσει. κρατεῖσθαι : νικᾶσθαι. τῆς ἄλλης προσόδου : οἷον τῆς εὐφορίας τῆς γῆς καὶ τῶν καταδικαζομένων καὶ τῶν λιμένων καὶ μετάλλων καὶ ἄλλων ABFGc 2 ἐπισήμου : οἷον σημεῖον ἔχοντος βασιλικόν ABFGc 2 τριακοσίων ἀποδέοντα μύρια : τουτέστιν ͵ θψʹ ABFc 2 χρυσίου ἀσήμου : τοῦ ἐν βώλοις ὄντος καὶ μὴ ἐν νομίσμασιν Patm.[5]
2 13 4 ʃ μὴ ἔχοντος σημεῖον, οἷον μαζία τινά ABFGc 2 ἔν τε ἀναθήμασιν κτ λ. : lac. νωτ lac. διοπ lac. αι .. ἀνέθεσαν ...... . [το]ῦ δήμου ...... σι ........ [δη]μόσιον .... ν O σκῦλα Μηδικά : τὸν ἀργυρόποδα θρόνον καὶ τὸν ἀκινάκην τὸν χρυσοῦν ABFGc 2 ἢ πεντακοσίων : τὸ ἤ περιττόν. τῆς θεοῦ : τῆς Ἀθηνᾶς ABFGc 2 τὸ ἄγαλμα : ὅπερ ὁ Φειδίας κατεσκεύασε μετὰ τὰ Μηδικά ABFGc 2 ἀπέφαινε .[5]
2 13 5 . . ἅπαν : ὁ Πε[ρικλῆς] lac. ρον ἔλθῃ lac. ὅταν καθ lac. O ἀπέφθου : πολλάκις ἑψηθέντος, ὥστε γενέσθαι ὄβρυζον ABFGc 2 ἅπαν : τὰ κόσμια τοῦ ἀγάλματος Fc 2 χρῆναι : χρεὼν εἶναι. χρήμασι : ἕνεκα χρημάτων.[5]
2 13 6 τῶν πα ρ ’ ἔπαλξιν : τῶν φυλα[σσ]όντων τὰ τείχη [ἐφ’] ὧν αἱ ἐπάλξεις O [ το σ ]οῦτοι γὰρ ἐφύλασσον ὑπό τε τῶν [ πρ ε ]σβυτάτων : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ τῶν [π]ρεσβυτάτων, ὡς δαΐδων ὕπο λαμπομε[ν]άων (Σ 492) O οἱ πολέμιοι ἐσβάλοιεν : ἀντὶ τοῦ ἐσέβαλλον οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGc 2 ἀπό τε πρεσβυτάτων : οἱ γὰρ ἐν τοῖς φρουρίοις γέροντες καὶ νέοι ἦσαν BFGc 2 τοῦ τε γὰρ Φαληρικοῦ τείχους κτ λ.[5]
2 13 7 : [ἀ]ντὶ [τ]οῦ [ἕω]ς τοῦ κύ[κ]λου· ἦν [βʹ τεί]χη τὸ μ[ὲ]ν Φαλήρ[ου τ]ὸ δὲ το[ῦ] Π[ειρα]ιέω[ς·] ἀπαριθ[μ]εῖται δὲ [το]σοῦ[το]ν τὸ διάστημα [ἀ]πὸ τοῦ Φαλήρ[ο]υ ἄχρι τοῦ κύκ[λο]υ τοῦ ἄστεως, [κ]ύκλον δὲ λέγει τὸν π[ε]ρίβολον τοῦ ἄ[στ]εω[ς], [κ]αὶ πάλιν ὁπόσον ἦν ἐ[κ Π]ει[ραιέως ἄ]χρι τοῦ κύκλου O πρὸς τὸν κύκλον : ἕως τοῦ κύκλου ABFGMc 2 ἔστι δὲ αὐτοῦ : τοῦ κύκλου ABFGc 2 ὃ καὶ ἀφύλακτον : μέρος δηλονότι. ʃ τουτέστι στάδιοι δεκαεπτά· ὁ γὰρ ὅλος κύκλος σταδίων ἦν ἑξήκοντα ABFGMc 2 ὧν : τῶν μακρῶν τειχῶν. τὸ ἔξωθεν ἐτηρεῖτο : τὸ γὰρ μέσον οὐκ ἐδεῖτο ABF ξὺν Μουνυχίᾳ : λ[ι]μὴν Ἀ[ττικῆς] O τὸ δ ’ ἐν φυλακῇ ὄν : τὸ νεῦον εἰς τὴν ἤπειρον ABFM Εὔβοιαν : ἀλλ lac.[15]
2 14 1 καὶ γὰρ lac. ξ[ . ]χις νο lac. ειτο lac. οι lac. O τὴν ξύλωσιν : τὴν ἀπὸ ξύλων κατασκευήν. ʃ σημείωσαι ξύλωσιν· ἰδία λέξις τοῦ Θουκυδίδου αὕτη ABFGMc 2 ἡ ἀνάστασις : ἡ μετοίκησις.
2 15 1 ἀπὸ τοῦ πάνυ ἀρχαίου : ἐξ ἀρχῆς. ἑτέρων : σΕλλήνων. τοῦτο : τὸ ἐν ἀγροῖς δίαιταν ἔχειν ABFGMc 2 ἐς ἀδιαστάτω ς . πρυτανεῖά τε : πρυτανεῖόν ἐστιν οἶκος μέγας, ἔνθα αἱ σιτήσεις ἐδίδοντο τοῖς πολιτευομένοις.
2 15 2 οὕτως δὲ ἐκαλεῖτο, ἐπειδὴ ἐκεῖ ἐκάθηντο οἱ πρυτάνεις, οἱ τῶν ὅλων πραγμάτων διοικηταί. ἄλλοι δέ φασιν ὅτι τὸ πρυτανεῖον πυρὸς ἦν ταμεῖον, ἔνθα καὶ ἦν ἄσβεστον πῦρ καὶ ηὔχοντο ABFGMc 2 ὁπότε μή τι δείσειαν , οὐ ξυνῇσαν : ἀντὶ τοῦ ὅτε μὴ εἰς φόβον τινὰ ἔλθοιεν καὶ κίνδυνον, οὐκ ἤρχοντο πρὸς τὸν βασιλέα ABFGmc 2 αὐτοὶ ἕκαστοι : καθ’ ἑαυτούς ABGc 2 με τ ’ Εὐμόλπου : ....... [ἐν Ἐρε]χθεῖ Εὐριπί[δης ............ O ʃ ἀφ’ οὗ Εὐμολπίδαι φυλὴ ἐν τῇ Ἀττικῇ GMc 2 ξυνῴκισε : τὸ ξυνῴκισεν οὐκ ἔστιν ἐπὶ τοῦ ὁμοῦ ξυνοικισθῆναι ἐποίησεν, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ μίαν πόλιν, τουτέστι μητρόπολιν, ἔχειν αὐτήν ABFGMc 2 ἁπάντων ἤδη ξυντελούντων : ξυ]ντελούντω[ν .[5]
2 15 2bis ...... O ἐξ ἐκείνου : ὁ δὲ μὴν ἐκεῖνος ὠνομάσθη Μεταγειτνιών ABFGMc 2 τῇ θεῷ : τῇ Ἀθηνᾷ· ἀπροσδιορίστως γὰρ οὕτω φασὶν οἱ Ἀθηναῖοι, καὶ τὸν Ἀπόλλωνα ὁμοίως ABFGc 2 πρὸς τοῦτο τὸ μέρος : τὸ νότιον ABFGc 2 τῆς Γῆς : τῆς Δήμητρος ABFGMc 2 τὸ ἐν Λίμναις Διονύσου : [Καλλίμαχος] μέν φησ[ιν] εὖ δὲ Διωνυ[ς .
2 15 4 ....... ]η τόν [πο]τ’ Ἐλευθὴρ ει[ . Λιμναίῳ δὲ χ]οροστά[δ]ας ἦγον ἑ[ορτάς, ...... ος δὲ οὕτ[ω]ς φησὶν [καλεῖσθαι δι]ὰ τὸ ἐκλελ[ι]μνάσθαι [τὸν τόπον. ἔσ]τι δὲ καὶ ἐν [τ]ῇ Λακωνί[ᾳ ἱερὸν [ὅπ]ου Λιμνᾶτ[ί]ς ἐστιν Ἄρτ[εμις O Λίμναι τόπος ἐν τῇ ἀκροπόλει τῶν Ἀθηνῶν ABFGMc 2 ᾧ τὰ ἀρχαιότατα Διονύσια τῇ ιβʹ ποιεῖται : ἐπὶ τρεῖς μέ[ν] ἐσ[τι]ν ἑορτὴ ἡμέ[ρας] ιαʹ ιβʹ ιγʹ, ἐπίσ[ημός ἐσ]τι δὲ ἡ ιβʹ, [ὡς] καὶ εἶπεν αὐ[τός] O τὰ ἀρχαιότερα : ἀρχαιότερα εἶπε, διότι ἔστι καὶ νεώτερα ἄλλα. τῇ δωδεκάτῃ : τοῦ μηνός AFGc 2 καὶ οἱ ἀ π ’ Ἀθηναίων : καὶ οἱ ἄποικοι τῶν Ἀθηναίων. νομίζουσι : κατὰ νόμον ποιοῦσι. ταύτῃ : πρὸς νότον ABF τῶν τυράννων: τῶν Πεισιστρατιδῶν ABFGMc 2 τῶν πηγῶν : τῶν ἀναδόσεων τοῦ ὕδατος ABFGMc 2 ἐγγὺς οὔσῃ : τῆς ἀκροπόλεως δηλονότι.[10]
2 15 5 τὰ πλείστου ἄξια ἐχρῶντο : εἰς τὰ [πλείσ]τ[ου] ἄξια O ʃ λείπει ἡ εἰς, ἵν’ ᾖ, εἰς τὰ πλείστου ἄξια ABFMc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, τῇ κρήνῃ τὰ πλείστου ἄξια ABFc 2 καὶ ἐς ἄλλα τῶν ἱερῶν : καὶ γὰρ ὁ γάμος ἱερός ABFGMc 2 νομίζεται : νόμιμόν ἐστι lac. O διὰ τὴν παλαιὰν : τὴν εἰρημένην δηλονότι.[5]
2 16 1 τῇ τε οὖν .. . οἰκήσει : μετὰ το[ῦ μετεῖχον] οἱ Ἀθηναῖοι, διὰ τὴν κατὰ [τὴν χώ]ραν αὐτόνομον ο[ἴ]κησιν ἀ[ντὶ 〈τοῦ〉 τῆς] κατὰ τὴν χώραν [α]ὐτονόμ[ου οἰκή]σεως. εἴρηται δὲ ὑπερβατῶ[ς, τὸ γὰρ ἑ]ξῆς ἐπὶ πολὺ μετεῖχον οἱ Ἀθηναῖοι O ʃ ἐπανάληψις ABFMc 2 ʃ ἀναλαμβάνει δὲ τὸν λόγον G ʃ ἀντίπτωσις G ʃ πτῶσις ἀντὶ πτώσεως, ἀντὶ τοῦ τῆς τε οὖν κατὰ τὴν χώραν αὐτονόμου οἰκήσεως Ma 2 c 2 ξυνῳκίσθησαν : εἰς μίαν πόλιν συνῆλθον. πανοικησίᾳ γενόμενοι : ὁλ ...... μ .. πανοικίᾳ ἐν ταὐτ[ῇ ....... το[ . οἰ]κοῦντες O ʃ πανοικησίᾳ, οὐ πανοικίᾳ λέγεται ABFGMc 2 ἐβαρύνοντο : καλῶς εἶπεν ἐβαρύνοντο.[10]
2 16 2 οὐ δεῖ γὰρ λέγειν ὅτι ἐβαροῦντο ἢ βαροῦμαι ἢ βαρούμενος, οὐδὲ ἄλλην τινὰ κλίσιν ποιεῖσθαι τοῦ βαροῦμαι ῥήματος, ἀλλὰ βαρύνομαι καὶ βαρυνόμενος καὶ τἆλλα ὁμοίως ABFGMc 2. ὀλίγοις μέν τισιν : τοῖς πλουσιωτέροις ABFGMc 2 ὑπῆρχον οἰκήσεις : ἰδίᾳ δηλονότι FGMc 2 τά τε ἐρῆμα : τὰ ὀλιγάνθρωπα BFGMc 2 καὶ τὰ ἡρῷα πάντα : τὰ τῶν [ἡρώ]ω[ν τε]μένη ἀφ’ ὧν ἐνίων κ[αλοῦνται] φ[υλ]αί.[5]
2 17 1 λέγουσι δὲ ἡρώων μὲ[ν τοὺς] σηκούς, θεῶν δὲ ναούς· Καλλ[ίμαχος] ἀεὶ δ’ ἔχον ἔντομα σηκοί O καὶ εἴ τι ἄλλο βεβαίως κλῃστὸν ἦν : καὶ εἴ τι ἄλλο ἀ[σφαλῶς ........... καὶ φυλα[σσόμενον O ʃ πανταχόθεν κλείεσθαι ἠδύνατο ABFGMc 2 τό τε Πελαργικόν : οἱ γὰρ Πελασγοὶ αὐτὸ οἰκήσαντες ἐπεβούλευσαν τοῖς Ἀθηναίοις· οὓς διώξαντες πάλιν οἱ Ἀθηναῖοι κατηράσαντο τὸν τόπον μὴ οἰκισθῆναι ABFGMc 2 ἀκροτελεύτιον : καλῶς τὸ ἀκροτελεύτιον ἀντὶ τοῦ τὸ ἄκρον, τὸ τέλος τοῦ στίχου. καλεῖται δὲ καὶ ἄκρον ἡ ἀρχὴ τοῦ στίχου ABFGMc 2 [ τὸ Πε λ . ἀργὸν ἄμεινον:] lac. πά[σης μὲν γα]ίη[ς τὸ Πελασγι]κὸν Ἄρ[γος ἄμεινον O ἐξῳκήθη : [ὅλως?] ᾠκήθη O προσεδέχοντο: ἐνόμιζον.[15]
2 17 2 οὐ γὰρ διὰ τὴν παράνομον ἐνοίκησιν : lac. παρα]νόμω lac. ς ἐχρη lac. ληκ lac. o lac. O κατεσκευάσαντο : κατασκευὰς ἐποιήσαντο.
2 17 3 ʃ οἴκημά τι. ἢ ἀντὶ τοῦ κατέλυσαν τὰ σκεύη· ὧν ἐναντίον τὸ ἀνεσκευάσαντο. τά τε μακρὰ τείχη : ἐπάνω τῶν τειχῶν ABFMc 2 ἐξαρτύοντες : [μετα]φορικῶς ἀπὸ τῶν [πλοίων λέγεται ὅτα]ν οἱ ἐρέται ἕτοι[μοι ὦσι πρὸς τὴν κώ]πην O.
2 18 1 ἐς Οἰνόην : Οἰνόη δῆμος τῆς Ἀττικῆς, ὅριον· οὖσα Ἀθηναίων καὶ Βοιωτῶν ABFGMc 2 τῷ τείχει : τῆς Οἰνόης GMa 2 c 2 ἀ π ’ αὐτοῦ : τοῦ βράδους BFMc 2 δοκῶν : νομιζόμενος.
2 18 3 ἐν τῇ ξυναγωγῇ τοῦ πολέμου μαλακός : lac. ἀθροίσει καὶ lac. ε ἀνειμένος lac. της O ʃ ὅτε ἀπέτρεπε πολεμεῖν ABFGMc 2 ἥ τε .. . διέβαλεν αὐτόν : περὶ τῆς τοῦ Ἀρχιδάμου διαβολῆς ABFGMc 2 ἐπιμονή : ἀργία A ʃ ὅτε τὸν Μελήσιππον ἔπεμψε BFGMc 2 ἐπίσχεσις : ἀργία. ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ : τῆς βραδύτητος δηλονότι.[5]
2 18 4 διὰ τὴν ἐκείνου μέλλησιν : ἐβράδυναν δηλονότι. ἐν τῇ καθέδρᾳ : la c .
2 18 5 α μ [ έ λ ]λειν καὶ la c . [κ ]αθῆσθαι ἀργῶς la c . O ʃ τῇ ἀργίᾳ τῆς πολιορκίας δηλονότ ι . ἀνεῖχεν : lac. με]ταφορικῶς [ἀπὸ τοῦ τὰ ὅπλα ἀν]έχειν ἀφ’ οὗ [καὶ ἀνοχαὶ αἱ ἐκε]χειρίαι O ʃ αὐτοὺς δηλονότι. πᾶσαν ἰδέαν πειράσαντες : πάσης ἰδέας πολεμικῆς πεῖραν ἐπαγαγόντες.[5]
2 19 2 ἔτεμνον : τὰ δένδρα δηλονότι ABFMc 2 Ῥείτους : lac. ι τοπ[ο . ]ς lac. ῃ α lac. O ʃ Ὦρος Ῥεῖτος, Ἡρωδιανὸς Ῥῖτος ABFGMc 2 loco incerto: lac. α ἱππέων lac. λως το lac. εληλυθο lac. ἀνεῖλεν lac. άδε ἐνν lac. O Αἰγάλεων : ἀρσενικῶς ὁ Αἰγάλεως ὡς Μενέλεως, ἄλλοι δὲ οὐδετέρως φασίν ABFGMc 2. ἐκείνῃ τῇ ἐσβολῇ : τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ c 2 ʃ ἐποίησαν γὰρ καὶ ἄλλας ἐσβολὰς εἰς τὴν Ἀττικὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGMc 2 οὐ καταβῆναι : ᾔδεισαν ει .[5]
2 20 1 ......... .. ναι O ἐπεξελθεῖν : ἐπὶ τιμωρίᾳ.
2 20 3 πεῖραν ἐποιεῖτο : ἤλπιζεν, διε[νοεῖτο O εἰ ἐπεξίασιν : ἀντὶ τ[ο]ῦ εἰ ἐπεξ[ελεύσονται], τὸν ἐνεστῶτα ἀντὶ το[ῦ μέλλοντος ... ] τοτο .... ικοι τιθ lac. ε ... ς lac. ς τὸ ήρ lac. καὶ με lac. O ʃ εἰ ἐπεξελεύσονται οἱ Ἀθηναῖοι πρὸς πόλεμον. αὐτῷ : τῷ Ἀρχιδάμῳ.[5]
2 20 4 ἐδόκουν : ἐνομίζοντο. ἐκείνῃ : τῇ πρώτῃ. [ χωρήσεσθαι:] καὶ ἐπαινέσ[ε]σθαι ἀντὶ τοῦ ἐπα[ινέ]σειν σύνηθες τοῖς Ἀττικοῖς O τῶν σφετέρων : κτημάτων. προθύμους ἔσεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδόκουν ABFMc 2 ὑπὲρ τῆς τῶν ἄλλων : γῆς δηλονότι. Παυσανίου : τοῦ προδότου, τοῦ ἐν Πλαταιαῖς στρατηγοῦ ABFGMc 2 μεμνημένοι καὶ Πλειστοάνακτα .[5]
2 21 1 . . ἀνεχώρησε : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ὅτι Θουκυδιδεία ἐστίν ABFGMc 2 Θριῶζε : τοπικῶς ἀντὶ τοῦ εἰς τ[ὸ Θριά]σιον πεδίον, συνήθ[ω]ς· ἠκολού[θει] γὰρ ὡς Ὀλυμπίαζε καὶ οἴκαδε Θρι[ῶζε O ἐς τὸ πλέον : ἐς τὸ περαιτέρω. αὐτῷ : τῷ Πλειστοάνακτι. χρήμασι πεισθῆναι : μετὰ πειθοῦς χρημάτων ποιῆσαι τὴν ἀναχώρησιν. ἀλ λ ’ αὐτοῖς ὡς εἰκὸς τῆς γῆς τεμνομένης : ὑπέρβατόν ἐστι, τὸ γὰρ ἑ[ξῆς] αὐτοῖς δεινὸν ἐφαίνετο, τὰ δ’ ἄ[λλα] διὰ μέσου O ʃ ὡς ἐστὶν εἰκάσαι.[5]
2 21 2 ἐν τῷ ἐμφανεῖ : φανερῶς. τῇ νεότητι : τῷ πλήθει τῶν νέων. ἐπεξιέναι : κατὰ τῶν πολεμίων δηλονότι. κατὰ ξυστάσεις τε γιγνόμενοι : συνιστάμενοι, συστρεφόμενο[ι] κατὰ μέρη O ʃ οἷον κατὰ συστήματα καὶ πλήθη ABFGMc 2 ὡς ἕκαστος : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.[5]
2 21 3 ὡς ἕκαστος ὤργητο : ὡς ἕκαστο[ς] ὠ[ρέ]γετο, ἐπ[ε]θύμει. ἐν ἐνίοις δὲ γράφ[ε]ται ὥρμητο O ἐτέμνετο : ἠφανίζετο. ἐνῆγον : παρεκίνουν. ἀνηρέθιστο : διηγείρετο. οὐκ ἐπεξάγοι : οὐκ ἐπιφέροι τὸ στράτευμα κατὰ τῶν πολεμίων. γιγνώσκειν : κρίνειν.[5]
2 22 1 ξυνελθόντας : συστάντας. δ ι ’ ἡσυχίας εἶχεν : ἡσύχαζε. προδρόμους : τῶν Λακεδαιμονίων.
2 22 2 κακουργεῖν : λῃστεύειν. ἐν Φρυγίοις : τόπος δήμου Ἀθμονέω[ν O ʃ τόπος τῆς Ἀττικῆς ABFGMc 2 τέλει ἑνί : τάγματι, ν[ῦν] μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρα[τ]ὸν ἐν τελέεσσι (Σ 298) O ʃ τάγματι ἑνί ABFM Θεσσαλοῖς : οἱ γὰρ Θεσσαλοὶ σύμμαχοι πάλιν ἐγένοντο τοῖς Ἀθηναίοις ABFGM με τ ’ αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων F πρὸς τοὺς Βοιωτῶν ἱππέας : κατὰ τῶν Βοιωτῶν. τροπὴ ἐγένετο αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων ABc 2 ἀσπόνδους : ὅ ἐστι, μὴ δεηθέντες σπονδῶν αἴτησιν παρὰ Πελοποννησίων. οὐδὲ γὰρ ἦσαν πάνυ ἡττηθέντες, ὥστε καὶ δεηθῆναι σπονδῶν, ἵνα θάψωσιν αὐτοὺς ABFGMc 2 πα ρ ’ αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι.[10]
2 22 3 Φαρσάλιοι Πειράσιοι : ἀπ[ὸ] Πηρείας, τὰ[ς] ἐν Πηρείῃ θρέψ’ ἀργ[υρότοξος (Β 766). ἁμαρ]τάνουσι δὲ οἱ γρά[φοντες Παράσι]ο[ι]· ἔστιν γὰρ τῆς Ἀρκ[αδίας O ʃ Παρράσιοι, Ἀρκάδες· Πειράσιοι, Θεσσαλοί ABFMc 2 ἐκ μὲν Λαρίσης : ἡ Λάρισα ἐστασίασε πρὸς ἑαυτήν· διὸ ἑκατέρα μερὶς ἄρχοντα εἶχε. λέγει δὲ ὅτι ἑκατέρα στάσις δύναμιν Ἀθηναίοις ἀπέστειλεν· οἱ μὲν γὰρ δημοκρατίαν ἤγαγον, οἱ δὲ ὀλιγαρχίαν ABFGMc 2. ἄραντες : ἀπάραντες, [ἀποσ]τάντες O Πάρνηθος : ὁ Πάρνης ὄνομα ὄρους ABFGMc 2 αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.[5]
2 23 2 Σωκράτης : ἄλλος Σωκράτης, οὐχ ὁ Σωφρονίσκου ABF καὶ οἱ μέν : οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων.
2 23 3 ἄραντες : τὰς ναῦς δηλονότι. τῇ παρασκευῇ ταύτῃ : τῇ τῶν ἑκατὸν νεῶν BFGMc 2 οὐχ ᾗπερ ἐσέβαλον : οὐ τῇ ὁδῷ ᾗ εἰσέβαλον, εἰς τὴν Ἀττικὴν δηλονότι. ʃ ὅπως καὶ τἆλλα δῃώσαντες μᾶλλον λυπήσωσιν ABFGMc 2 παριόντες δὲ Ὠρωπόν : [μεθ]όριος γῆς Βοιω[τῶν] καὶ Ἀθην[αίων ἐ]στίν, [ὅθεν ἠμφισ]βήτησαν [πολλ]άκις [αὐτ]οῦ O. ἐξαίρετα : ἀποκεκριμένα.[5]
2 24 1 τῶν ἄλλων : ταλάντων δηλονότι. ἐς ἄλλο τι : ἐς ἄλλην χρείαν πραγμάτων. νηΐτῃ στρατῷ : δηλονότι μεγάλου κινδύνου 〈ἐπι〉κρεμαμένου. οὐ γὰρ ἂν ναυτικῷ στρατῷ οἱ Λακεδαιμόνιοι ἐσέβαλον εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἰ μὴ κατὰ κράτος ἐνίκων τῷ πεζῷ τοὺς Ἀθηναίους· οὗτοι γὰρ κατὰ θάλασσαν πολὺ προεῖχον τῶν Λακώνων ABFGMc 2 με τ ’ αὐτῶν : τῶν ταλάντων.[5]
2 25 1 ἀνθρώπων : λείπει πολλῶν ABFGMc 2 περὶ τοὺς χώρους τούτους : τῆς Μεθώνης.
2 25 2 διαδραμών : ἀντὶ τοῦ διὰ μέσου αὐτοῦ δραμών ABFMc 2 περιεποίησε : ἐφύλαξε. ἀπὸ τούτου : ἀπὸ ταύτης τῆς ὁρμῆς. ἄραντες : τὸ ἄραντες κυρίως ἐπὶ θαλάσσης εἴρηται, ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἐπὶ γῆς ABFGMc 2 σχόντες : ἀντὶ τοῦ προσσχόντες F ἐκ τῆς κοίλης Ἤλιδος : εἰς δύο διῄρηται ἡ Ἦλις, εἰς ὀρεινὴν καὶ κοίλην ABFGMc 2 τῆς περιοικίδος : τῆς περιχώρου.[5]
2 25 4 οἱ δὲ Μεσσήνιοι : οἱ ἐν Ναυπάκτῳ ABFGMc 2 ἐν τούτῳ : τῷ καιρῷ. ἐπιβῆναι : ἐπὶ τὰς ναῦς. τὴν Φειὰν αἱροῦσι : τὴν πόλιν αὐτὴν πορθοῦσι ABFMc 2. ἀνέστησαν : μετῴκισαν.
2 27 1 ʃ διὰ τὸ εὔνους εἶναι τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGMc 2 ἐπικαλέσαντες : ἐγκαλέσαντες αὐτοῖς τοῦ πολέμου μάλιστα αἰτίους εἶναι. ἐποίκους : ἄποικοι μὲν οἱ ἐρήμους τόπους πεμπόμενοι οἰκῆσαι, ἔποικοι δὲ οἱ πόλεις, ὥσπερ νῦν ABFMc 2 ἐκπεσοῦσι : ἐξορισθεῖσιν.[5]
2 27 2 εὐεργέται ἦσαν : συμμαχήσαντες ἴσως αὐτοῖς οἱ Αἰγινῆται ABFGMc 2 ὑπό : κατὰ τὸν καιρόν. μεθορία : μέση. καθήκουσα : παρατεινομένη. ἐνταῦθα : ἐν τῇ Θυρεάτιδι γῇ. τὸν Πύθεω : ὁ Πύθης, τοῦ Πύθεω, Ἰωνικῶς ABFc 2 Σιτάλκης : βασιλεὺς Θρᾴκης ABF πα ρ ’ αὐτῷ : τῷ Σιτάλκῃ.
2 29 1 νομίζοντες : ὑπολαμβάνοντες ABFc 2 πρόξενον : προστάτην καὶ φροντιστήν F ʃ φίλον. σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις. τὸν Τήρεω : ὁ Τήρης, τοῦ Τήρεω ABFc 2 Ὀδρύσαις : Ὀδρύσαι ἔθνος Θρᾳκῶν ABFGc 2 αὐτόνομον : ἰδίοις νόμοις χρώμενον.[5]
2 29 3 Τηρεῖ δὲ κτ λ. : σημείωσαι ὅτι ἐνταῦθα μόνον μῦθον εἰσάγει ἐν τῇ συγγραφῇ, καὶ τοῦτον διστάζων ABFGc 2 οὐδὲ τῆς αὐτῆς Θρᾴκης : εἰς τὸν αὐτὸν καὶ ἕνα τόπον τῆς Θρᾴκης. ὁ μὲν : ὁ Τηρεὺς ὁ ἀρχαῖος BFc 2 τὸ περὶ τὸν Ἴτυν : τοῦτόν τινες Ἴτυλον καλοῦσιν ABFc 2 ἐν ἀηδόνος μνήμῃ : ἀντὶ τοῦ μεμνημένοι τῆς ἀηδόνος τοῦ ὀρνέου ABFGc 2 διὰ τοσούτου : δι’ ὀλίγου ABFGc 2 τὸ αὐτὸ ὄνομα : τοῦ Τηρέως. ἐν κράτει : ἐν δυνάμει ABFGc 2 οὗ δὴ ὄντα : ἐπανάληψις ABFGc 2 ʃ ὅπου.[5]
2 29 4 τὰ ἐπὶ Θρᾴκης χωρία : Χαλκιδέας, Βοττιαίους ABFc 2 ξυνελεῖν : προσποιήσασθαι. τὸν υἱὸν αὐτοῦ : τὸν υἱὸν τοῦ Σιτάλκου, ἵνα λοιπὸν ὡς ὑπὲρ πατρίδος ἀγωνίζηται ABGc 2 Ἀθηναῖον : Ἀθηναίων πολίτην ἐποίησεν F ὑπεδέχετο : ὑπέσχετο.
2 29 5 πελταστῶν : πέλτη ἀσπὶς τετράγωνος ABFGc 2 ξυνεβίβασε : φίλον ἐποίησεν αὐτοῖς τὸν Περδίκκαν.
2 29 6 Θέρμην : εἶχον γὰρ αὐτὴν Ἀθηναῖοι, ἐκ πολιορκίας κρατοῦντες ABFGc 2. Σόλλιον : τὸ Σόλιον πόλισμα τῆς ἠπείρου ἐστὶν ἐν τῇ Ἀκαρνανίᾳ ABFGc 2 Ἀστακόν : πόλις Ἀκαρνανίας Gc 2 αὐτόν : τὸν τύραννον.
2 30 2 ἐπί τε Κεφαλληνίαν ... : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFc 2 προσηγάγοντο : ἐχειρώσαντο. Σαμαῖοι : Σάμιος ὁ ἀπὸ Σάμου, Σαμαῖος ὁ ἀπὸ Σάμης ABFc 2. οἱ περὶ Πελοπόννησον : οἱ περιπλέοντες κατὰ τῆς Πελοποννήσου.
2 31 1 ἐν ταῖς ἑκατὸν ναυσίν : ὄντες δηλονότι. ἔτυχον γὰρ ... : μεταξυλογία. τοὺς ἐκ τῆς πόλεως πανστρατιᾷ : τοὺς συμπολίτας αὐτῶν μετὰ παντὸς τοῦ στρατεύματος. ἔπλευσαν πα ρ ’ αὐτούς : πλῷ χρησάμενοι ἦλθον εἰς αὐτούς. ἀκμαζούσης .[5]
2 31 2 .. : ἀκμὴν καὶ αὔξησιν ἐχούσης τῆς πόλεως καὶ οὔπω ὑπὸ νόσου ἐλαττωθείσης. αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι : οἱ ἀκραιφνεῖς καὶ οὐ ξένοι ABFGc 2 τὰ πολλὰ τῆς γῆς : τὰ πολλά, μέρη δηλονότι, τῆς γῆς, τῆς Μεγαρίδος. Νίσαια : ἐπίνειον Μεγάρων ABFGc 2. Ἀταλάντη : ἡ νῦν λεγομένη Κασανδρία.[5]
2 33 1 Εὔαρχος : ὁ τύραννος Ἀστάκου ABFGc 2 τῆς στρατιᾶς : τῶν Κορινθίων δηλονότι. κατήγαγον : τὸν Εὔαρχον δηλονότι.
2 33 2 προσποιήσασθαι : οἰκειοποιήσασθαι ABFGc 2 πειραθέντες : πεῖραν σχόντες. οὐκ ἐδύναντο : λαβεῖν δηλονότι. ὑ π ’ αὐτῶν : τῶν Κρανίων δηλονότι.
2 33 3 ἀποβάλλουσι : ζημιοῦνται. τῷ πατρίῳ νόμῳ χρώμενοι : τὸν πάτριον νόμον πληροῦντες περὶ τῆς τῶν Ἀθηναίων ταφῆς.
2 34 1 ʃ δηλονότι καύσαντες τὰ σώματα· οὗτος γὰρ ἦν νόμος Ἀθηναίοις καὶ πᾶσι τοῖς Ἕλλησι ABFGc 2 τρόπῳ τοιῷδε : τῷ ῥηθησομένῳ. πρότριτα : πρὸ τριῶν ἡμερῶν Patm.[5]
2 34 2 ʃ πρὸ τρίτης ἡμέρας τῆς ἐκκομιδῆς, ἢ ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς· ἄμεινον δὲ τὸ πρῶτον ABFGc 2 ἐπιφέρει : ἐναγίζει BFc 2 ʃ ἐπιτιθεῖ τῷ νεκρῷ. κυπαρισσίνας : διὰ τὸ ἄσηπτον εἶναι Gc 2 ἔνεστι : τῇ λάρνακι δηλονότι.
2 34 5 τὸ δημόσιον σῆμα : τὸ καλούμενον Κεραμεικόν ABFGc 2 [ τοὺς ἐν Μαραθῶν ι] : lac. τετελε]υτηκότων. ἀρσε[νικῶς δὲ λέγου]σι τὸν Μαραθῶνα O ἀξιώσει : ἀξιώματι Gc 2.
2 35 1 οἱ μὲν πολλοὶ ... : οἱ μὲν πολλοί, φησί, τῶν ἐνθάδε ἤδη εἰρηκότων ἐπαινοῦσι τὸν νομοθέτην τὸν προσθέντα ἐν τῷ αὐτοῦ νόμῳ τὸν λόγον τὸν κελεύοντα λέγεσθαι τὸν ἐπιτάφιον ἐπὶ τοῖς θαπτομένοις δημοσίᾳ c 2 τῶν ἐνθάδε εἰρηκότων : τῶν ῥητόρων δηλονότι ABFGc 2 τὸν προσθέντα : τὸν νομοθέτην, τὸν Σόλωνα ABFGc 2 τῷ νόμῳ τὸν λόγον : νόμος, ὅτι δεῖ τοὺς ἐκ τῆς πόλεως ἀνῃρημένους δημοσίᾳ ταφῆς ἀξιοῦν. προστιθέασι δὲ τῷ τοιούτῳ νόμῳ τὸ δεῖν καὶ ἐπιταφίους ἐπαίνους εἰς αὐτοὺς λέγειν, ὃ δὴ καὶ λόγον ὁ ῥήτωρ ἐνταῦθα καλεῖ καὶ προσθήκην νόμου προσαγορεύει. καὶ μὴ .. . πιστευθῆναι : καὶ μὴ ἐν ἑνὶ [ἀνδρὶ .... ] . σου– [ ......... ] ἀπο[θανόντω]ν τὰς ἀρετὰς κινδυνε[ύειν εὖ εἰ]πόντι καὶ κακῶς τοιου[τοτρόπου]ς πιστεύεσθαι ὡς ἂν [οὗτος ε]ἴπῃ O ʃ ἀπὸ κοινοῦ τό, ἐμοὶ δὲ ἀρκοῦν ἂν ἐδόκει. ἀντὶ τοῦ, καὶ μὴ ἐν κινδύνῳ γίνεσθαι τὸ πιστευθῆναι ABFc 2 χαλεπὸν γάρ : κατασκευὴ τοῦ προοιμίου ABFGc 2 μετρίως : lac.[15]
2 35 2 καὶ ἱκανῶς O ʃ συμμέτρως, ἀξίως ABFGc 2 ἡ δόκησις τῆς ἀληθείας : [δ]ύσκολόν ἐστιν lac. πράγματι μο lac. ας ὑπολή[ψ lac. αι δύσκολον lac. ἀ]πιστεῖται lac. τ]οῦ πράγμα[τος lac. δόξα καὶ lac. του lac. O ʃ περιφραστικῶς ἡ ἀλήθεια ABFGc 2 ὅ τε ἄπειρος : προσυπακουστέον τὸ καὶ μὴ εὔνους ABFGc 2 ἔστιν ἃ καὶ πλεονάζεσθαι : [οἱ ἀγν]οοῦντες lac. νο]μίσει[αν ἂν lac. εἴ τινα lac. ν γὰρ τὸ lac. ἕ]καστος lac. ηγεῖται O ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ νομίσειεν ABFGc 2 ἐς ὅσον : ἕως οὗ. αὐτῶν : τῶν ἐπαίνων δηλονότι. ἀπιστοῦσιν : λείπει ἕκαστος· ἔστι δὲ σχῆμα ABFGc 2 ἐδοκιμάσθη : ἐκρίθη.[10]
2 35 3 βουλήσεώς τε κτ λ. : βουλήσεως μὲν πρὸς τὸ εὔνους, δόξης δὲ πρὸς τὸ ἄπειρος τυχεῖν δὲ εἶπεν ὡς ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τοξευόντων κατὰ σκοποῦ· ἐπὶ πλεῖστον δὲ καλῶς· οὐ γὰρ δυνατὸν πᾶσιν ὁμοίως ἀρέσκοντα λέγειν, ἀλλὰ μέσως πως, ἵνα μήτε φθόνον μήτε ψεῦδος δόξῃ λέγειν ABFGc 2. δίκαιον γὰρ αὐτοῖς καὶ πρέπον δέ : [δί]καιον π[άλ]ιν εἴρηκ[ε]ν [ .[5]
2 36 1 ... ]π . [ ἀντὶ τοῦ π[ρ]οσῆκον O ἐν τῷ τοιῷδε : τῷ ἐπαίνῳ. ἐκεῖνοι : οἱ πρόγονοι.
2 36 2 πρὸς οἷς : μεθ’ ὧν. οὐκ ἀπόνως : τινὲς εἰς τὸ οὐκ ἀπόνως ὑποστίζουσι ABFc 2 αὐτῆς : τῆς ἀρχῆς δηλονότι.
2 36 3 ἡμεῖς : ταῦτα λέγει ὁ Περικλῆς διὰ τὴν Σάμον καὶ Εὔβοιαν, ἣν αὐτὸς τοῖς Ἀθηναίοις προσεκτήσατο BFc 2 καθεστηκυίᾳ ἡλικία : ἐν τῇ παρα〈κμ〉ῇ ταύτῃ O ʃ ἐν τῇ μέσῃ ἡλικίᾳ ABF ὧν : πατέρων ἢ [ὧν] πραγμάτων τῶν κατὰ πόλεμον ἡμῖν παρεσκευασμένων καὶ εἰρήνην ABFc 2 ἐάσω : ἰστέον ὅτι διὰ τοῦτο αὐτὰ παραιτεῖται λέγειν, ἵνα μὴ ἀναγκασθῇ καὶ τὰ τῶν προκειμένων νεκρῶν εἰπεῖν οὐκ ἀξιόλογα ὄντα ABFGc 2 ἐπιτηδεύσεως : πράξεως.[5]
2 36 4 εἶμι : πορεύσομαι. οὐκ ἂν ἀπρεπῆ λεχθῆναι : οὐκ ἂν ἔξω τοῦ προσήκοντος λεχθῆναι. τὸν πάντα ὅμιλον : σχῆμά ἐστιν, ἀντὶ τοῦ τῷ παντὶ ὁμίλῳ ABFc 2. χρώμεθα γάρ : τὸ δεύτερον κεφάλαιον τοῦ ἐγκωμίου, ἡ ἀγωγή ABFGc 2 οὐ ζηλούσῃ : οὐ μιμουμένῃ.
2 37 1 τοὺς τῶν πέλας νόμους : αἰνίττεται τοὺς τῶν Λακεδαιμονίων, οὓς Λυκοῦργος ἔγραψε, μιμησάμενος τοὺς Κρητῶν καὶ Αἰγυπτίων νόμους ABFGc 2 καὶ τῶν ἄλλων τὰ πλείω πρὸς Λακεδαιμονίους. ὄνομα μὲν ... : οὐ παρὰ τὸ πολλοὺς οἰκεῖν γίνε[τα]ι δημοκρατία, ἀ[λ]λὰ τοιοῦτον λέγει διὰ τὸ μὴ πρὸς ὀ[λ]ιγαρχίαν διοικεῖσθαι τὰ πράγματα ἀλλὰ εἰς [τὸ] τοῦ πλήθους συμφέρον O ʃ ἐπειδὴ φαῦλον δοκεῖ ἡ δημοκρατία καὶ ἑώρα τοὺς Λάκωνας σεμνυνομένους ἐπὶ τῇ ἀριστοκρατίᾳ, ἐπάγει λέγων ὅτι τῷ μὲν ὀνόματι δημοκρατία, τῷ δὲ ἔργῳ ἀριστοκρατία ἐστὶν ἡμῶν ἡ πολιτεία ABFGc 2 μέτεστι δὲ ... ] διάφορά νυν τὰ διαφέροντα · μ [ε ]τέχουσι δὲ πάντες κατὰ μὲν τοὺς νόμους ἐν τοῖς ἰδίοις συμβολαί [ ο ι ]ς ἰσηγορία ς , κατὰ δὲ τὴν ἀξίαν ὡς ἔν τινι ἕκ [α ]στος λαμπρὸς νομίζεται ἐν το [ῖ ]ς κοινοῖ ς , οὐ κατὰ τὸ μέρος τὸ ἐπιβάλλον ἴσον αὐτῷ τῆς π [ ο λ ]ιτείας πρὸς τὸ κοινὸν τ [ι ]μᾶται ἀλλὰ διὰ τὴν ἀρετὴ [ ν ἢ ἐκ τ ]ῶν [ἀ ]ρετῶν ο ι . . κ ... . ε .......... . νταξιν la c . ἕκαστος la c . τ ῶ ]ν νόμων la c . ι ἀρετὴ la c . ς O τὰ ἴδια διάφορα : τὰ διαφέροντα τοῖς ἰδιώταις ABFGc 2 ἀξίωσιν : ἀξίωμα AFGc 2 ἔν τῳ : ἔν τινι ABFGec 2 οὐκ ἀπὸ μέρους : τοῦτο λέγει διὰ τοὺς Ἡρακλείδας βασιλεῖς τῶν Λακώνων, οἵτινες ἀπὸ μέρους ἦρχον διὰ μόνην τὴν εὐγένειαν, κἂν μὴ εἶχον ἀρετήν ABFGc 2 ἢ ἀ π ’ ἀρετῆς : ὁ ἤ ἀντὶ τοῦ μᾶλλον ABFc 2 ʃ παρὰ G ἔχων δέ τι : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ μέν νῦν κεῖται ABF ἀξιώματος : ἀντὶ τοῦ τύχης ABFc 2 ἀξιώματος ἀφανείᾳ : ὅτι οὐκ ἔστι πλούσιος ἢ εὐγενής. ʃ ἀρίστη πολιτεία τὸ κατὰ νόμους μὲν ἀπονέμειν πᾶσι τὸ δίκαιον κατὰ τὰς ἰδίας διαφοράς τε καὶ διενέξεις, καὶ μὴ περιορᾶν μήτε τὸν ἀδικούμενον μήτε τὸν ἀδικοῦντα, ἕκαστον δὲ τῶν πολιτῶν οὐκ ἀπὸ μέρους προτιμᾶν, ἢ διὰ τὴν ἀξίαν, εἰ τύχοι τις ἀξιώματι σεμνυνόμενος, ἢ διὰ τὸ γένος, ἢ διὰ πλοῦτον, ἤ τι τῶν ἄλλων, ᾧ τις διαφέρειν οἴεται τῶν πολλῶν καὶ εὐδοκίμων ἐν μέρει, ἀλλ’ ἀπὸ ἀρετῆς καὶ ἀρίστης ἐπιτηδεύσεως· ὁ γὰρ τοιοῦτος, κἂν πένης καὶ ἄδοξος, ἐκ πενήτων τε καὶ ἀδόξων εἴη, κἂν ἀφανής, τῶν πλουσίων τε καὶ ἐνδόξων ἐστὶν ἐντιμότερος. ἐλευθέρως δὲ .[35]
2 37 2 .. : [ἐλευθέρω]ς φησὶν πολ[ι]τευόμεθα [ἔν τε τοῖς κοι]νοῖς καὶ π[ρὸ]ς ἀλλή[λους ἐν τοῖς κ]αθ’ ἡμέραν ἐπιτη[δεύμασιν οὐ]χ ὑποπτεύ ⟦ σ ⟧ οντες τὸ[ν πέλ]ας οὐδ’ ὀργ[ιζόμενοι εἰ] πρ[ὸς ἡδ]ονήν τ[ι δρᾷ O ʃ ὡσανεὶ ἔλεγεν, οὐκ ἐσμὲν ἀλλήλοις ὕποπτοι ABFG ἐπιτηδευμάτων : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πολιτευόμεθα ABFc 2 ʃ ἐνταῦθα τὴν διαγωγὴν δηλοῖ. οὐδὲ ἀζημίους μέν ... : οὐ λυποῦμεν ... υ ......... ς τοῖς ἡδέως δια[ιτῶ]σιν, ο[ὐδὲ ἄχ]ρι μὲν ζημίας τῆς κατὰ [ἐ]κείν[ων, οἷ]ον κατηγορ[ίας] κ[α]ὶ προστίμου, [ἐλ]ευθέρως ζῆν ἐ[πιτ]ρέπομεν, ἄλλως δὲ ἐκ τοῦ .... ἀχθόμενοι καὶ βασκαίνοντες ἐπ[ὶ ταῖς] ἄλλων ἡδοναῖς διατελοῦμεν O λυπηρὰς δὲ τῇ ὄψει ἀχθηδόνας : τοῦτο λέγει, ἐπειδή ποτε οἱ Λακεδαιμόνιοι, Ἀλκαμένη ἐν προαστείῳ θεασάμενοι μετεωρίζοντα, κακῶς ἐχρήσαντο. οἱ γὰρ Λακεδαιμόνιοι σκυθρωποί εἰσι, διὰ παντὸς ἐπιείκειαν ὑποκρινόμενοι, καὶ τοὺς ἁβροτέρους κολάζουσι τὸ γὰρ τερπνὸν τοῦ βίου κώλυμα νομίζουσι τῶν ἀναγκαίων ABFGc 2 ἀνεπαχθῶς δὲ .[15]
2 37 3 .. : ἐν τοῖς ἰδίοις ἁπλ[ού]στερον [ἀλλ]ήλοις συνόντες ἐν τοῖς κοινοῖς [εὐλ]αβῶς καὶ νομίμως πολιτευό[με]θα O ʃ ταῦτα πρὸς Λακεδαιμονίους αἰνίττεται ABFc 2 τῶν τε αἰεὶ ἐν ἀρχῇ ὄντων ἀκροάσει : τῷ κατ[α]κούειν κα[ὶ] πείθεσθαι τοῖς ἄρχου[σι]ν O ʃ τῶν ἀρχόντων ABFc 2 αὐτῶν : τῶν νόμων δηλονότι FGc 2 ἄγραφοι : ἄγραφοι νόμοι τὰ ἔθη εἰσί ABFGc 2. τῇ γνώμῃ : τῇ ψυχῇ ἢ τῇ συνέσει ABFGc 2 διετησίοις : οἷον δι’ ὅλου τοῦ ἔτους O ʃ δι’ ὅλου τοῦ ἔτους θύουσιν οἱ Ἀθηναῖοι καθ’ ἑκάστην πλὴν μιᾶς ἡμέρας ABFGc 2 ἡ τέρψις : ἡ ζωγραφία ABFGc 2 τὸ λυπηρόν : αἰνίττεται πρὸς τοὺς ταπεινοὺς καὶ εὐτελεῖς Λακεδαιμονίους ABFGc 2 ἐκπλήσσει : ἐξαιρεῖται, ἐξάγει O ʃ ἐκβάλλει ABFGc 2 ἐπεσέρχεται : τοῦ Θησέως ἐν Ἀττικῇ τε καὶ ταῖς Ἀθήναις βασιλεύσαντος συνεισέφερον πανταχόθεν αὐτῷ τὰ πρὸς χρείαν οἱ Ἕλληνες, ἐπειδήπερ ταύτην ὁ βασιλεὺς πρυτανεῖον καθεστήκει καὶ μητρόπολιν τῆς Ἑλλάδος, τὰς ἄλλας καθῃρηκὼς διὰ τοῦτο πόλεις.[5]
2 39 1 διαφέρομεν δὲ ... : πληρώσας τὰ ἐν εἰρήνῃ ἀγαθὰ νῦν μετέρχεται ἐπὶ τὰ ἐν πολέμῳ ABFGc 2 τῶν ἐναντίων : τῶν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 τοῖσδε : τοῖς ῥηθησομένοις. κοινήν : ἀκ[ροβο]λίζει Λακεδαιμονίους O ʃ κοινωνικὴν καὶ ἀνειμένην πᾶσιν ἀνθρώποις ABFGc 2 ξενηλασίαις : ὥσπερ οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFGc 2 ὃ μὴ κρυφθὲν ἄν τις ... : τὸ ἑξῆς, ὠφεληθείη ἄν τις ἰδὼν μὴ κρυφθέν ABFGc 2 καὶ ἀπάταις : πάλιν πρὸς Λακεδαιμονίους, οἵτινες ἀπάτῃ τὸ πλέον καὶ γοητείᾳ γνώμης ἐκράτουν ἐν τοῖς πολεμικοῖς ABFc 2 εὐθὺς νέοι ὄντες : καὶ ταῦτα πρὸς Λακεδαιμονίους. ἐκεῖνοι γὰρ ἀπὸ μικρᾶς ἡλικίας εἰς τὰ πολέμια ηὐτρεπίζοντο· καὶ εὐθὺς ὡς ἐτίκτετο τὸ παιδίον, ἐν ἀσπίδι ἐτίθεσαν αὐτὸ καὶ δόρυ πλησίον, καὶ ἐβόων ἢ τὰν ἢ ’πὶ τὰν, τουτέστιν, ἢ ταῦτα σῶσον, ἢ μετ’ αὐτῶν ἀναιρέθητι. οἱ δὲ αὐτοὶ οὕτως ἐπιπόνως ἤσκουν, ὡς μηδὲ λουτρῶν ἀνέχεσθαι, ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι τῷ Εὐρώτᾳ ποταμῷ πρὸς τὸ λούσασθαι. ἀμέλει καὶ διαμαστιγώσεις ἐγίνοντο κατά τινα καιρόν, ἐν αἷς οἱ πλείονας ἐνεγκόντες ἀνδρειότεροι ἐνομίζοντο ABFGc 2 τὸ ἀνδρεῖον : τὸ τοῖς ἀνδράσι πρέπον. ἀνειμένως : οὐκ ἀντὶ τοῦ ἀργ[ῶς] ἀλλὰ ἀδεῶς O αὐτοί : ἡμεῖς δηλονότι ABFc 2 ἁθρόᾳ τε τῇ δυνάμει .[20]
2 39 3 .: μεμέρισται γὰρ αὐτῶν τὸ στράτευμα εἰς δύο, εἰς Θρᾴκην καὶ Ἰωνίαν ABFc 2 ἐπίπεμψιν : εἰς στρατείαν. μορίῳ τινί : μέρει τινὶ ἐξ ἡμῶν. τινὰς ἡμῶν : αἰνίττεται τοὺς ἱππέας αὐτῶν τοὺς κειμένους ABFGc 2 ἀπεῶσθαι : ἀποδεδιωχέναι. καίτοι εἰ ῥᾳθυμίᾳ .[5]
2 39 4 .. : καίτοι ε[ἰ] ἐν ἀνέσει μᾶλλον [καὶ ῥ]ᾳστώνῃ ζῶμεν μὴ κακ[οπα]θοῦντες τῇ ἀσκήσει μηδ’ ὑπὸ νόμων ἀναγκαζόμενοι ἀλλὰ διὰ τὴν ἔμφυτο[ν] ἀνδρείαν ὑπο[φέροντες] τοὺς κινδύνους, [περ]ίεστ[ιν ἡμᾶς πρ]ὸ τῶν δεινῶν [μὴ ταλαιπωρεῖσθ]αι καὶ ἐς τοὺς κιν[δύνους ἀπαντήσ]αντας μὴ ἀνανδ[ρ]οτ[έ]ρους τῶν αἰεὶ κακοπαθούντων φαίνεσθαι. οἱ μὲν γὰρ Λάκωνες αἰεὶ πονεῖν ὑπὸ τῶν νόμων ἠναγκάζοντο, οἱ δ’ Ἀθηναῖοι παρὰ τοὺς κινδύνους ἐπονοῦντο O ʃ πάντα συνάγει τὰ εἰρημένα, καὶ ὥσπερ ἀνάμνησιν αὐτῶν ποιεῖται ἀνακεφαλαιούμενος. αἰνίττεται δὲ πρὸς Λακεδαιμονίους ABFGc 2 ἐς αὐτά : τὰ ἀλγεινὰ δηλονότι. τῶν αἰεὶ μοχθούντων : τῶν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 τούτοις : τοῖς εἰρημένοις δηλονότι. θαυμάζεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ περιγίγνεται AFGc 2. φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ με τ ’ εὐτελείας : ἐπειδὴ διεβάλλοντο οἱ Ἀθηναῖοι ἐπὶ μαλακίᾳ καὶ τρυφῇ βίου καὶ σχολῇ πολλῇ, τοῦτο λέγει, ὅτι φιλοκαλοῦμεν μετ’ εὐτελείας καὶ ταπεινότητος.[10]
2 40 1 τῇ γὰρ φιλοκαλίᾳ τὸ ἄσωτον ἕπεται ABFGc 2 τῇ δὲ φιλοσοφίᾳ τὸ μαλακὸν καὶ ἀνειμένον. με τ ’ εὐτελείας : σμικροπρεπείας. καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας : τὰ δυσχερῆ τῆς πενίας ὑπομένομεν. πλούτῳ τε ἔργου ... : ὁ πλοῦτος ἡμῶν ἐπὶ τῶν ἔ[ργ]ων ἐν καιρῷ φαίνεται, οὐ λόγων [ἀλα]ζονείᾳ λέγομεν πλουτεῖν O ʃ τὸ ἑξῆς, πλούτῳ τε χρώμεθα ἐν καιρῷ ἔργου καὶ οὐ κόμπῳ λόγου AFGc 2 καὶ τὸ πένεσθαι .. . αἴσχιον : οὐχ ὡς καὶ τ[οῦ] πένεσθαι αἰσχροῦ αὐτῷ λεγομένου, ἀλ[λὰ συ]γκριτικὸν ἀντὶ ἁπλοῦ τέθεικ[εν, ὡ]ς Ὅμηρος (η 294) αἰεὶ δὲ νεώτεροι ἀφρ[αδέο]υσιν O ʃ γνώμης ἀρίστης τὸ μήτε πενίαν ὀνειδίσαι τοῖς ἔχουσι καὶ παροῦσαν ζητεῖν ἐκ παντὸς τρόπου φυγεῖν ABFc 2 ἔνι τε τοῖς αὐτοῖς ... : ἐλ[λιπὲς] τὸ ὑπάρχει, οἷον ἐν τοῖς αὐτοῖς [ἀνδρά]σιν ἐστὶν τῶν τε ἰδίων καὶ τ[ῶν κο]ινῶν κατὰ τὴν πόλιν ἡ ἐ[πιμ]έλεια, καὶ ἑτέροις ἐστὶ πρὸς ἔ[ργα ὡ]ρμηκόσι τὰ τῆς γεωργίας καὶ τὰ π[ολιτ]ικὰ μηδὲν ἧττον διαγιν[ώσκ]ειν O ʃ οἷον τοῖς δημιουργοῖς καὶ γεωργοῖς καὶ κυνηγοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις ἰδιώταις καὶ χειροτέχναις. τοῦτο δὲ πρὸς Λακεδαιμονίους, ἐπειδὴ ὀλίγοι ἦσαν αὐτῶν οἱ τὰ πολιτικὰ σκοποῦντες, οἱ δὲ τὰ πολέμια πάντες ABFGc 2 τῶνδε : τῶν πολιτικῶν ABFGc 2 ἤτοι κρίνομέν γε : κρίνομεν οἷον ἐπικρί[νομε]ν ὡς ἑτέρων εὑρόντων O ʃ Ἡσίοδος (Op. 295)· ἐσθλὸς δ’ αὖ κἀκεῖνος ABFGc 2 ἢ ἐνθυμούμεθα : οὗτος μὲν πανάριστος (ibid. 293) ABFGc 2 οὐ τοὺς λόγους ... : διεβάλλοντο γὰρ ὡς λόγων μόνον ἀντιποιούμενοι ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων ABFGc 2 μὴ προδιδαχθῆναι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ βλάβην ἡγούμενοι ABFGc 2 δεινὰ καὶ ἡδέα : δεινὰ τὰ πολέμια, ἡδέα τὰ τῆς εἰρήνης ABFGc 2 ἐς ἀρετήν : ἀρετὴν νῦν λέγει τὴν φιλίαν καὶ εὐεργεσίαν ABFGc 2 ὁ δράσας τὴν χάριν : ὁ ἀρξάμενος χαρίζεσθαι ABFGc 2 ὥστε ὀφειλομένην .[30]
2 40 4 .. : ἡ σύνταξις οὕτως, ὥστε ὀφειλομένην σῴζειν [ἐκεῖνον δηλονότι f 2] ᾧ δι’ εὐνοίας δέδωκεν ABFGc 2 ὁ δ ’ ἀντοφείλων : ὁ δὲ εὖ πάσχων. ἀμβλύτερος : ἀσθενέστερος. τὴν ἀρετήν : τὴν εὐεργεσίαν ABFc 2 οὐ τοῦ ξυμφέροντος κτλ.[5]
2 40 5 : οὐ τῇ ἐλπίδι τοῦ κέρδους, ἀλλὰ τῷ ἀεὶ εὐεργετεῖν καὶ μὴ δέεσθαι ἄλλων ABFGc 2 ἀδεῶς : ἀντὶ τοῦ μεγάλως ABFGc 2. καὶ κα θ ’ ἕκαστον .
2 41 1 .. : Ἀθηναῖο[ς lac. ἐπὶ] πλεῖστα ε[ἴδη ......... χαριέν]τως μάλι[στα lac. ἑαυτὸν ἂ[ν αὐτάρκη τῷ σώματι] παράσχοι. [εὐτραπέλως δὲ ἀντὶ] τοῦ εὐκόλ[ως] O ἐπὶ πλεῖσ τ ’ ἂν εἴδη : εἰς πολλὰ πράγματα ABFGc 2 εἰς διάφορα πράγματα. εὐτραπέλως : ἀστείως, εὐκινήτως Patm. ʃ εὐκινήτως, ἐνδεξίως ABFGc 2 ἀπὸ τῶνδε : ὧν προεῖπε ABFc 2 μόνη γὰρ .[5]
2 41 3 .. : ...... κρείσσων lac. μό]νη γὰρ πε lac. τῶν λό]γων ἐν τοῖ[ς ἔργοις .......... ] καὶ μόνη τ[ῶν πολεμίων ....... ]των οὐκ ἀ[γανάκτησιν ἔχει ὡς ἐν]δεεστέρω[ς lac. οὐδὲ] τῶν ὑπη[κόων lac. ὡς τῆς] ἀρχῆς οὐ[κ ἀξία οὖσα O ἀκοῆς κρείσσων : ὑπὲρ ἀκοὴν ἀνθρώπου. τῷ πολεμίῳ ἐπελθόντι : ἰδιοτρόπως εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἐπελευσθέντι καὶ ἐπέλευσιν παθόντι ABFGc 2 ὑ φ ’ οἵων : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ABFGc 2 οὔτε τῷ ὑπηκόῳ : ἀπὸ κοινο[ῦ ......... ληπτέον] τὸ ἔχει. οὔτ[ε ἀγανάκτησιν οὔτε] κατάμεμψ[ιν ἔχει O ʃ τῷ Ναξίῳ καὶ Βυζαντίῳ καὶ Σαμίῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσοι ὑπήκουον αὐτῶν ABFGc 2 μετὰ μεγάλων δὲ .[10]
2 41 4 .. : πολυσύνδεσμός ἐστιν ὁ Θουκυδίδης, μᾶλλον δὲ πάντες οἱ Ἀττικοί ABFGc 2 οὔτε Ὁμήρου : ἀπὸ μέρους, τῶν πάντων ποιητῶν. ὁ γὰρ Ὅμηρος (Β 552 sqq.) πεποίηκε τὸν Μενεσθέα πάντων ἄριστα ἀνθρώπων κοσμεῖν ἵππους τε καὶ ἄνδρας ὁπλίτας· καὶ δῆλον ὅτι τοῦτο σοφίας περιουσίᾳ καὶ ἀρετῆς γίνεται. ἐν δὲ τῇ Ὀδυσσείᾳ (η 80) πεποίηκε περὶ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς θεοῦ οὕτως· ἵκετο δ’ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην, καὶ τὰ ἑξῆς, ἅπερ καὶ ταῦτα ἐγκώμιον τῆς πόλεως ABFc 2 καταναγκάσαντες γενέσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ θαυμασθησόμεθα ABFc 2 κακῶν τε κἀγαθῶν : κακῶν πρὸς τοὺς πάσχοντας· λέγει δὲ τὰ τρόπαια ABFGc 2 οἵδε : οἱ κείμενοι.[10]
2 42 1 οἷς : τοῖς Πελοποννησίοις ABFGc 2 τὴν εὐλογίαν : τὸν ἔπαινον ABFGc 2 σημείοις καθιστάς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐμήκυνα ABFc 2 καὶ εἴρηται .
2 42 2 .. : ἐπῃνέθησαν δηλονότι. τὴν πόλιν : λείπει ἡ εἰς. ἰσόρροπος : ἰσοστάσιος, μὴ ὑπερβάλλων τὰ πράγματα ABFGc 2 πρώτη τε μηνύουσα : τῇ τιμῇ ABFGc 2 τῶνδε : τῶν ἀνθρώπων. καταστροφή : ὁ θάνατος ABFGc 2 προτίθεσθαι : προτιμᾶσθαι.[5]
2 42 3 κακόν : οἷον κλοπήν, μοιχείαν καὶ τὰ τοιαῦτα ABFGc 2 ἐκ τῶν ἰδίων : ἁμαρτημάτων δηλονότι. κοινῶς : τὸ κονὸν δηλονότι ABFMc 2 τὴν τῶν ἐναντίων τιμωρίαν : τὸ τιμωρεῖσθαι τοὺς ἐναντίους ABFGMc 2 με τ ’ αὐτοῦ : τοῦ κινδύνου ABFG τῶν δὲ : τῶν ἀρετῶν ABFG ἐλπίδι μὲν .
2 42 4 .. : τουτέστιν, εὐέλπιδες γενόμενοι ὅτι νικήσουσι ABFGMc 2 ἐπιτρέψαντες : δόντες. καὶ ἐν αὐτῷ : τῷ ἔργῳ G μᾶλλον : ἀντὶ τοῦ κρεῖσσον. ἡγησάμενοι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ κάλλιστον. τὸ μὲν αἰσχρὸν τοῦ λόγου : τὸ ὀνειδίζεσθαι ὡς δειλοί ABFGMc 2 ὡς ἀκοῦσαι δειλοί. τὸ δὲ ἔργον, τὸ ἀποθανεῖν. τύχης : τύχην ἀεὶ ὁ Θουκυδίδης καλεῖ τὸν πόλεμον ABFMc 2 ἅμα ἀκμῇ : ἀκμάζοντες, φησίν, ἐν εὐδοξίᾳ καὶ οὐχὶ δειλίᾳ ἀπέθανον· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀπηλλάγησαν ABFGMc 2 καὶ δ ι ’ ἐλαχίστου καιροῦ ... : καὶ ἐν βραχεῖ καιρῷ, φησίν, ἀπηλλάγησαν τὴν σφαγὴν δεξάμενοι, ἀκμαζούσης ἐν αὐτοῖς ἔτι τῆς δόξης καὶ ἐλπίδος τοῦ νικῆσαι, μᾶλλον ἢ τοῦ δέους καὶ τοῦ φυγεῖν· ἀπὸ κοινοῦ δὲ τοῦ ἀκμάζοντος c 2 f 2. τὴν ὠφελίαν : τῶν παρ’ ἐμοῦ λόγων ABFGMc 2 οὐδὲν χεῖρον : ἐμοῦ οὐδὲν χεῖρον ABFMc 2 ἀλλὰ μᾶλλον .[15]
2 43 1 .. : ἀπὸ κοινοῦ τό, ἀτολμοτέραν δὲ μηδὲν ἀξιοῦν ABFMc 2 δόξῃ εἶναι : ἡ πόλις δηλονότι. αἰσχυνόμενοι : Ὅμηρος (Ε 531)· Αἰδομένων δ’ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται ABFGMc 2 ἄνδρες : ἀνδρεῖοι. αὐτά : τὰ μεγάλα δηλονότι. πείρᾳ του : δοκιμῇ πολέμου. σφαλεῖεν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐνθυμούμενοι ABFMc 2 κάλλιστον δὲ ἔρανον : καλλίστην συνεισφοράν. προιέμενοι : διδόντες. ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐκτήσαντο αὐτά ABFMc 2 κοινῇ γάρ : γνώμῃ δηλονότι.[5]
2 43 2 τὰ σώματα διδόντες : εἰς πόλεμον δηλονότι. σημαίνει : παριστᾷ.
2 43 3 ἐν τῇ μὴ προσηκούσῃ : γῇ δηλονότι. καὶ τὸ εὔδαιμον .
2 43 4 .. : ἕπεται γὰρ εὐψυχίᾳ μὲν ἡ ἐλευθερία, ταύτῃ δὲ ἡ εὐδαιμονία καὶ ὁ μακάριος βίος καὶ σπουδαῖος. Ὅμηρος (ρ 322)· ἥμισυ γάρ τ’ ἀρετῆς ἀποαίνυται ABFGMc 2. οὐ γὰρ οἱ κακοπραγοῦντες .
2 43 5 .. : τὸ νόημα παράδοξον καὶ ἐναντίον τῇ κοινῇ συνηθείᾳ· Θέογνις γάρ, ὁ ποιήσας τὰς ὑποθήκας, φησί (175sq.)· χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ ἐς μεγακήτεα πόντον ῥίπτειν καὶ πετρῶν, Κύρνε, κατ’ ἠλιβάτων. τούτῳ οὖν ἐναντίως ὁ Περικλῆς ἀποφαίνεται. καὶ σκόπει τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἑρμηνείας, ὅτι καὶ τῆς εἰρημένης τοῦ Θεόγνιδος ὑποθήκης λανθανόντως ἐμνήσθη καὶ ᾐνίξατο εἰπὼν τὸ δικαιότερον· τὸ γὰρ δικαιότερον συγκοίσεως ἔμφασιν ἔχει ABFGMc 2 τὰ διαφέροντα : τὰ συμφέροντα ABGc 2 ἀναίσθητος : προσθεὶς τὸ ἀναίσθητος ἐποίησεν ἐγκώμιον καὶ ἔπαινον τοῦ θανάτου BFGMc 2.[10]
2 44 1 ξυμφοραῖς : ἡ ξυμφορὰ τῶν μέσων ἐστίν Gc 2 ἐπίστανται τραφέντες : οὐχ οἱ τελευτήσαντες, ἀλλ’ οἱ περιόντες αὐτῶν γονεῖς ABFGMc 2 οἳ ἄν : λείπει τὸ ἐν ἐκείνοις ABFGMc 2 οἷς : τουτέστι τοῖς τέκνοις AFG ἐνευδαιμονῆσαι ... : τουτέστιν ἐν εὐδαιμονίᾳ καὶ ζῆσαι καὶ τελευτῆσαι ABFGMc 2 ἐν ἄλλων εὐτυχίαις : τουτέστι τοῖς τέκνοις ABGMc 2 ἐθὰς γενόμενος : ἐξ ἔθους ἀπολαύων.[5]
2 44 3 ἰδίᾳ : γράφεται ἡδεῖα· τουτέστι γλυκεῖα ἡ λήθη τῶν ἀπελθόντων τέκνων, εἰ ἐπιγεννηθέντες γίνονται παῖδες. οὐκ ὄντων : τῶν τεθνηκότων. παραβαλλόμενοι : εἰσφέροντες BFGMc 2 παρηβήκατε : γεγηράκατε A ἐν τῷ ἀχρείῳ τῆς ἡλικίας : τῷ γήρᾳ δηλονότι ABFMc 2 τὸ κερδαίνειν : φιλάργυροι γὰρ οἱ γέροντες ABFGMc 2.
2 45 1 τὸν γὰρ οὐκ ὄντα : τὸν τεθνηκότα. ὀλίγῳ : μέτρῳ δηλονότι. τὸ δὲ μὴ ἐμποδὼν : τὸ μηδὲν ἔχον ἐναντίον ABFGMc 2 ʃ τὸ τεθνεώς. ʃ ἤγουν ὁ ἀποθανών. ἀνανταγωνίστῳ : ἀναμφιβόλῳ. οἱ γὰρ ζῶντες πρὸς τοὺς ζῶντας φθονοῦσι καὶ ἀντιπαλ ** · τοὺς δὲ τελευτήσαντας, κἂν ἐχθροὶ τυγχάνωσιν ὄντες, ἐπαινοῦσιν. καὶ γυναικείας τι ἀρετῆς : ἀρετὴ γυναικὸς σιωπωμένη κηρύσσεται ABFGMc 2 ʃ ἥτις γυναιξὶν ἀνήκει.[5]
2 45 2 ἴσως σωφροσύνην αἰνίττεται. τῆς τε γὰρ ὑπαρχούσης φύσεως : τῆς σωφροσύνης. μόνη γὰρ αὕτη ἀρετὴ ταῖς γυναιξὶν ἔνεστιν· οὐ γὰρ ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη καὶ φρόνησις ABFGMc 2 ἡ δόξα ... ] .............. . ν σύνδεσμο ν . ........... . τὸ ἤ : ἀντὶ τοῦ καί τέ[θεικεν Ὅμηρος (Α 117)· βούλο]μ’ ἐγὼ λαὸν σόον [ἔμμεναι ἢ ἀπο]λέσθαι. ἀπὸ κοιν[οῦ δὲ ............ ληπτέον τὸ φύ[σεως ........ ] φύσεως ἐλάχιστο[ν ............. ] μὴ ψόγου παρα[ .............. ] κλ[έο]ς ᾖ καὶ ἧς ἂν [ἐπ’ ἐλάχιστον κ]λέος ᾖ περὶ ἀρε[τῆς ........ ψ]όγου ἐν τοῖς ἀν[δ]ρά[σι ..... γυναῖ]κας δηλονότ[ι] πο ........... α τοῦ νοήματο[ς] παρ[α ............ ] δόξα ταῖς γυν[αιξὶ ............ ] φανῆναι τη[ ......... ....... . ] καὶ παρα ...... O (desinit). εἴρηται : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 μέχρι ἥβης : μέχρι ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν ABFGMc 2 οἷς κεῖται : λείπει τὸ παρά, ἵν’ ᾖ παρ’ οἷς GMc 2 τοῖσδε : ἀντὶ τοῦ παρὰ τοῖσδε Gc 2 πολιτεύουσιν : κατὰ πολιτείαν ἐνεργοῦσιν.[15]
2 47 3 ἡ νόσος πρῶτον ἤρξατο .. . λεγόμενον : σχῆμά ἐστιν ἡ νόσος λεγόμενον· τὸ πρᾶγμα δηλονότι ABF ʃ ἡ νόσος θηλυκῶς· τὸ δὲ λεγόμενον ὡς πρὸς τὸ νόσημα ὑπήντησεν. Ὅμηρος (μ 74)· νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε κυανέη, τὸ μὲν οὔποτε· ὡς πρὸς τὸ νέφος ἀπήντησεν ABFGMc 2 ʃ πάθος ἐστι, καὶ ὁ ταύτην εἰπὼν τὸ πάθος ἐδήλωσε. διὸ καὶ ὁ Θουκυδίδης ἐνταῦθα οὐ πρὸς τὴν νόσον ἐπήγαγε τὴν μετοχήν, ἀλλὰ πρὸς τὸ σημαινόμενον, ἤγουν τὸ πάθος. ἀγνοίᾳ : εἰ γὰρ ᾔδεισαν ὅτι λοιμὸς ἦν, οὐκ ἂν ἐπεχείρουν ABFGMc 2 αὐτοὶ μάλιστα : μάλιστα τῶν μὴ προσιόντων ABFGMc 2 ἀνθρωπεία τέχνη : οἷον μαντική, ἐπῳδή.[10]
2 47 4 αὐτῶν : τῶν θείων καὶ ἀνθρωπίνων. ἀπέστησαν : κατεφρόνησαν FMc 2. ἐς τὴν βασιλέως γῆν : εἰς τὴν Περσίδα ABFGMc 2 ὑ π ’ αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων ABF ἀφίκετο : τὸ δεινὸν δηλονότι.[5]
2 48 2 ἔθνῃσκον πολλῷ μᾶλλον : ὅσῳ ἦν πολυάνθρωπος μᾶλλον ἡ ἄνω πόλις ABFMc 2 πολλῷ μᾶλλον : ἢ κατὰ τὸν Πειραιᾶ. ἀ φ ’ ὅτου : ἀφ’ ἧς αἰτίας.
2 48 3 μεταστῆσαι : μεταβαλεῖν. σχεῖν : λαβεῖν. προειδώς : προμαθών. προέκαμνε : προησθένει.
2 49 1 ἀπεκρίθη : ἐχωρίσθη. ἀ π ’ οὐδεμιᾶς προφάσεως : ἀπροφασίστως.
2 49 2 τὰ ἐντός : τοῦ στόματος ABFGc 2 ἐξ αὐτῶν : τῶν συμπτωμάτων ὧν εἶπεν ABFGMc 2 βράγχος : βράγχος νόσημά τι περὶ τὸν βρόγχον, ὃ τὰς σῦς μάλιστα διαφθείρει F ὁ πόνος : πόνον λέγει τὴν ἐκ τοῦ νοσήματος ταλαιπωρίαν ABFGMc 2 καρδίαν : καρδίαν οἱ ἀρχαῖοι τὸν στόμαχόν φασι καὶ οἱ παλαιοὶ ἰατροὶ καρδιωγμὸν τὸν πόνον τοῦ στομάχου ABFGMc 2 ἀποκαθάρσεις : ἀποκρίσεις c 2 ʃ κενώσεις.[5]
2 49 3 μετὰ ταλαιπωρίας μεγάλης : τῆς δυσεντερίας δηλονότι. κενή : ἔστι γὰρ καὶ λὺγξ πλήρης, ὡς καὶ Ἱπποκράτης (Aphor.
2 49 4 VI 39) διδάσκει ABFGMc 2 μετὰ ταῦτα : παραυτίκα ABFGc 2 λωφήσαντα : τὸν σπασμὸν παυσάμενον ABFGMc 2 πελιδνόν : πελιδνόν ἐστι τὸ μετέχον ὠχρότητος καὶ μελανίας, οἱονεὶ μολυβδοειδές ABFGMc 2 φλυκταίναις .
2 49 5 .. : σημείωσαι, ἡρωϊκὸς στίχος ABFM τὰ δὲ ἐντός : τοῦ σώματος δηλονότι ABFc 2 τὰς ἐπιβολάς : ἐπιβολή, ἡ σκέπη, παρὰ τὸ ἐπιβάλλεσθαι Patm. γυμνὸν ἀνέχεσθαι : ὅτι τὸ ἀνέχεσθαι καὶ πρὸς αἰτιατικὴν λέγεται ABFMc 2 ἥδιστά τε ἄν : ἡ σύνταξις οὕτως· ἥδιστα τε ἂν ἐς ὕδωρ ψυχρὸν σφᾶς αὐτοὺς ῥίπτειν, τῇ δίψῃ ἀπαύστῳ συνεχόμενοι, ἠνείχοντο. ἀπὸ κοινοῦ γάρ ἐστι τὸ ἠνείχοντο, τὰ δὲ ἄλλα μεταξύ ABFMc 2 ἐν τῷ ὁμοίῳ ... : καὶ γὰρ ὁ πίνων ὀλίγον καὶ ὁ πολὺ ἀπέθῃσκον ABFGMc 2 ἡ ἀπορία : ἡ ἀδυναμία.[10]
2 49 6 οὐκ ἐμαραίνετο : οὐχ ὑπέπιπτε. παρὰ δόξαν : παρ’ ἐλπίδα. ἔχοντές τι δυνάμεως : μερικὴν δύναμιν. τοῦ νοσήματος : τῆς δυσεντερίας ABFMc 2 ἐκ τῶν μεγίστων : ἐκ παραδόξου· λείπει δὲ κινδύνων ABFGMc 2 ἀντίληψις : ἀντὶ τοῦ ἐπίσκηψις BFMc 2 διέφευγον : τὸν θάνατον δηλονότι.
2 49 8 τῶν ὀφθαλμῶν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ στερισκόμενοι ABFGMg 2 ἀναστάντας : ὑγιάναντας BFGMc 2. ἐν τῷδε : τῷ ῥηθησομένῳ.
2 50 1 οὐ προσῄει : ὥσπερ ἀπὸ τῆς ὀσφρήσεως γιγνώσκοντα ὅτι λοιμώδη ἐστὶ τὰ σώματα ABFGMc 2 τεκμήριον δέ : τοῦ λόγου μου.
2 50 2 περὶ τοιοῦτον οὐδέν : περὶ τὸ σαρκοβορεῖν. ἐπὶ πᾶν : ἀντὶ τοῦ καθόλου ABFGc 2 τὴν ἰδέαν : τὴν φύσιν.
2 51 1 καὶ ἄλλο : λείπει νόσημα ABFGMc 2 οὐδὲν τῶν εἰωθότων : ἀλλά τι ἄηθες καὶ ἄτοπον. ἕν τε οὐδέν : τὸ σχῆμα καινοπρεπές ABFGMc 2 ξυνενεγκόν : λυσιτελῆσαν.
2 51 3 πρὸς αὐτό : τὸ νόσημα ABFc 2 ξυνῄρει : συναγαγὸν ἠφάνιζε. τὸ ἀνέλπιστον : ἡ ἀνελπιστία τῆς ὑγιείας ABFGMc 2 προίεντο : ἀπέλυον.
2 51 4 καὶ ὅτι ἕτερος ἀ φ ’ ἑτέρου : ἡ σύνταξις οὕτω· δεινότατον ἦν ἥ τε ἀθυμία καὶ ὅτι ἕτερος ἀφ’ ἑτέρου ABFMc 2 θεραπείας : ἀντὶ τοῦ νόσου ABFGc 2 ʃ τῆς ἀπὸ τοῦ νοσήματος ἰατρείας. ὥσπερ τὰ πρόβατα : ὅτι τὰ πρόβατα μεταληπτικὰ καὶ μεταδοτικὰ τῆς νόσου ABFGM τοῦτο : ἡ ἀπόγνωσις δηλονότι. ἐρῆμοι : τοῦ θεραπεύσοντος.[5]
2 51 5 ἀρετῆς : φιλανθρωπίας, ἀγάπης ABFGMc 2 τὰς ὀλοφύρσεις : λείπει ἡ πρός· πρὸς τὰς ὀλοφύρσεις καὶ τοὺς θρήνους ABFGMc 2 οἱ διαπεφευγότες : τὸν θάνατον.
2 51 6 τὸν πονούμενον : τὴν ἀσθένειαν. τῷ παραχρῆμα περιχαρεῖ : τῇ ἐνεστώσῃ περιχαρείᾳ. κούφης : τῆς κουφιζούσης αὐτοὺς ἀπὸ τῆς λύπης ABFGMc 2. αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους.
2 52 2 ὥρᾳ ἔτους : τῷ θέρει λέγει ABFGMc 2 ὁσίων : ὁσίων οὐδετέρως, ὁσιῶν θηλυκῶς.
2 52 3 (π 423) οὐχ ὁσίη κακὰ ῥάπτειν ἀλλήλοισι ABFGMc 2 πάντες : θεῖοι καὶ ἀνθρώπινοι.
2 52 4 ἀναισχύντους : σημείωσαι· ἀλλοτρίας καὶ ξένας ABFGMc 2 τοὺς νήσαντας : νῆσαι, τὸ σωρεῦσαι καὶ συναγαγεῖν Patm. ʃ τοὺς ἐπισυνάξαντας καὶ ἑτοιμάσαντας τὰ τῆς πυρᾶς ξύλα. ἦρξε : ἀρχὴ γέγονε.
2 53 1 ἐπὶ πλέον : διαβολὴν ἐμφαίνει τῶν Ἀθηναίων τὸ ἐπὶ πλέον κείμενον ABFGMc 2 ἀγχίστροφον : ταχεῖαν καὶ ἐγγυτέραν καὶ ὀξεῖαν ABFGMc 2 τῶν οὐδὲν πρότερον κεκτημένων : κατὰ κοινοῦ τὸ μεταβολὴν ὁρῶντες ABFGMc 2 ʃ τῶν πενήτων. τἀκείνων : τῶν πλουσίων c 2 τὰς ἐπαυρέσεις : τὰς ἀπολαύσεις καὶ ἡδυπαθείας ABFGMc 2 τῷ δόξαντι καλῷ : τουτέστι τῇ ἀρετῇ· αὕτη γὰρ μετὰ ταλαιπωρίας γίγνεται ABFGc 2 ᾔδει : η γραπτέον ἐστίν, Ἀττικώτερον τουτὶ νόει e 2 κερδαλέον : ἐπωφελές.[5]
2 53 4 ἀνθρώπων νόμος : ἀνθρωπίνη εὐνομία. τὸ μέν : τὸ θεῖον δηλονότι FGMc 2 κρίνοντες ἐν ὁμοίῳ : εἶναι δηλονότι. τὴν ἤδη κατεψηφισμένην : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκην· λέγει δὲ τὴν νόσον. ἀπὸ κοινοῦ δὲ καὶ τὸ ἐλπίζων ABFGMc 2. ἐπιέζοντο : Ὅμηρος (Α 61)· εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς ABFMc 2 τοῦ ἔπους : ἐκ πυθοχρήστου στίχος ABFGM φάσκοντες : σημείωσαι τὴν σύνταξιν.[5]
2 54 5 ὅ τι καὶ ἄξιον εἰπεῖν : ἤγουν ἄξιον διηγήσεως. ἐπενείματο : κατέφαγε. τὴν Πάραλον : τὴν παραθαλάσσιον ABFGMc 2 e 2 Λαυρείου : ὄρους FG ʃ Λαύριον ὄρος ἐν τῇ Ἀττικῇ, οὗ μέταλλα ἀργύρεια.
2 55 2 στρατηγὸς ὢν καὶ τότε : τινὲς εἰς τὸ ὤν στίζουσι, τινὲς εἰς τὸ τότε BFGMc 2 γνώμην : προαίρεσιν. αὐτῶν : τῶν Λακεδαιμονίων.
2 56 1 παρεσκευάζετο : ἡτοίμαζε. προυχώρησε : ἦλθον εἰς τὸ ἑλεῖν τὴν πόλιν.
2 56 5 ἀναγαγόμενοι : ἀναχθέντες. τῆς τε γῆς ἔτεμον : λείπει μέρος τι ABFGMc 2.
2 57 1 τῇ στρατιᾷ : τῇ περὶ τὴν Πελοπόννησον ABFGMc 2 αὐτόμολος : ὁ τοὺς οἰκείους ἀπολιμπάνων καὶ τοῖς πολεμίοις προσχωρῶν Patm. θᾶσσον ἐκ τῆς γῆς ἐξελθεῖν : εἰ δέ τις εἴποι, καὶ πῶς αὐτοὺς οὐκ ἐφόνευον; λέγομεν ὅτι ἀσεβὲς τοῦτο ἐνόμιζον ABFGMc 2 ταύτῃ : τῇ δευτέρᾳ δηλονότι.[5]
2 58 1 τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις ABFGMc 2 πολιορκουμένην : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. προυχώρει : προέκοπτεν.
2 58 2 αὐτοῖς : τοῖς πολιορκοῦσιν. ἡ αἵρεσις : σημείωσαι αἵρεσις ABFM ʃ ἡ πόρθησις. ἐνταῦθα : εἰς τὴν Ποτίδαιαν. οἱ δὲ πρότεροι : οἱ μετὰ Καλλίου ABFGMc 2.
2 59 1 ἠλλοίωντο : μετεβλήθησαν. ξυγχωρεῖν : ἐνδιδόναι.
2 59 3 ἀπαγαγών : ἀποστήσας. καὶ προσδεχομένῳ .
2 60 1 .. : δημηγορία Περικλέους πρὸς Ἀθηναίους ABGMc 2 e 2 ʃ ταύτης τῆς δημηγορίας μέμνηται Πλούταρχος ἐν τοῖς πολιτικοῖς παραγγέλμασιν (p. 803 b) f 2 ʃ καὶ προσδοκήσαντί μοι γεγένηται εἰς ἐμὲ τὰ τῆς ὀργῆς ὑμῶν οἷον, οὐκ ἀνέλπιστα εἰς ἐμὲ τὰ παρόντα γεγένηται αἰτιάματα, ἀλλὰ καὶ ἤδη ταῦτα προσδεχομένῳ, ἀφ’ οὗ πολεμεῖν συνεβούλευσα Λακεδαιμονίοις, γεγένηται· καὶ διὰ τοῦτο συνήγαγον ἐκκλησίαν, ὅπως, ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐμοὶ χαλεπαίνετε ἢ ταῖς τύχαις εἴκετε, ὑπομνήσω. ἔς με : ἀντὶ τοῦ ἐς ἐμέ c 1 αἰσθάνομαι : γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ, κοινῶς καὶ Ἀττικῶς. ἐγὼ γὰρ ἡγοῦμαι : κατασκευὴ τοῦ προοιμίου ABFMc 2 e 2 τὰς ἰδίας ξυμφοράς : ἰδίας νῦν οὐχὶ ἑαυτῆς, ἀλλὰ τὰς τῶν καθ’ ἕκαστον ἀνθρώπων καὶ μερικὰς δυστυχίας ABFGMc 2 ταῖς κα τ ’ οἶκον : ταῖς ἑαυτῶν καὶ μερικαῖς ABFGMc 2 ἐκπεπληγμένοι : παραφερόμενοι.[10]
2 60 4 ἀφίεσθε : ἀμελεῖτε. ʃ τὸ γὰρ ἑξῆς οὕτω συντάσσεται καὶ μὴ ἀφίεσθαι (sic suprascr. b 2) ὃ νῦν δρᾶτε ὑμεῖς b 2 οἳ ξυνέγνωτε : μετέσχετε τῆς παραινέσεως διαγνόντες. καίτοι ἐμοὶ .[5]
2 60 5 .. : παραγραφικὸν ἐν δεινότητι G ʃ τέσσαρα δεῖ κατὰ Θουκυδίδην τὸν ἀγαθὸν ἔχειν ἄνδρα, νοεῖν μὲν τὰ δέοντα, φράζειν δὲ δύνασθαι τὰ νοηθέντα καλῶς, φιλόπολίν τε εἶναι, καὶ τέταρτον, κρείσσω χρημάτων. τὸ γὰρ νικᾶσθαι χρήμασι πᾶσαν καὶ ῥήτορος καὶ πολίτου, καὶ ἰδιώτου καὶ ἄρχοντος, ἀρετὴν ἀφανίζει. τοιούτῳ ἀνδρί : ἤγουν μεγάλῳ. οὐδενὸς ἥσσων ... : ῥητορείαν ἑαυτῷ μαρτυρεῖ ABFGMc 2 τοῦδε : τῆς εὐνοίας. μέσως : μετρίως.[5]
2 60 7 ʃ μέσως εἶπε διὰ τὸ φορτικόν G μᾶλλον ἑτέρων : λείπει ὁ δέ σύνδεσμος, ἵν’ ᾖ, μᾶλλον δὲ ἑτέρων. μέσως δὲ εἶπε καὶ οὐ σφόδρα, διὰ τὸ φορτικόν ABFMc 2. οἷς μὲν αἵρεσις : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πολεμῆσαι.
2 61 1 ὁ δὲ νοῦς· φησὶν ὅτι ἄφρονές εἰσιν οἱ ἐν εὐτυχίᾳ ὄντες καὶ πολεμεῖν αἱρούμενοι ABFGMc 2 ʃ τὸ συμφέρον μετὰ τοῦ ἀναγκαίου e 2 τοῖς πέλας : τοῖς Λακεδαιμονίοις ABFGc 2 περιγενέσθαι : νικῆσαι τὸν ἐχθρὸν δηλονότι. καὶ οὐκ ἐξίσταμαι : ὧν παρῄνεσα.[5]
2 61 2 ἀκεραίοις : ἀζημίοις. ὀρθόν : ἀληθῆ. ἔχει : παρέχει. ἡ δήλωσις : ἡ αἴσθησις e 2 δουλοῖ γὰρ φρόνημα : γνωμικόν: ζήτει κεφάλαιον κθʹ (immo XXXI) τοῦ περὶ μεθόδου δεινότητος (Hermog.
2 61 3 Rhet. Gr. II 451, 13), ὅπερ διαλαμβάνει περὶ τοῦ πρὸς τὰ κεκρατηκότα πάθη litura δεῖν ἀντιτείνειν G ἀντιπάλοις : ἀντὶ τοῦ ἴσοις καὶ παραπλησίοις τῷ μεγέθει τῆς πόλεως· δεῖ γὰρ πρὸς τὰς πόλεις καὶ τὰ φρονήματα εἶναι ABFGMc 2 e 2 ὑφίστασθαι : ἀμετακινήτους εἶναι.[5]
2 61 4 τὴν ἀξίωσιν : τὸ ἀξίωμα τῆς ἡγεμονίας ABFGMc 2 ἐν ἴσῳ γὰρ οἱ ἄνθρωποι ... : ὁμοίως οἱ ἄνθρωποι ἀξιοῦσιν αἰτιᾶσθαι ὅστις ἐν μαλακίᾳ ἐλλείπει τῆς ἐνυπαρχούσης δόξης καὶ μισεῖν τὸν ἐν θρασύτητι ὀρεγόμενον τῆς μὴ προσηκούσης ABFGMc 2 ἀπαλγήσαντας : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρεών. τὸ δὲ ἀπαλγήσαντας ἀντὶ τοῦ παυσαμένους ἀλγεῖν, ὥσπερ τὸ ἀπολοφυράμενοι (46, 2) ABFGMc 2 τὸν δὲ πόνον : τὸ δυνατὸν κεφάλαιον· ἔστι δὲ ὁ λόγος ἐξ ἀντιθέσεως ABFMe 2 ὀρθῶς : ἀληθῶς.[10]
2 62 1 τόδε : τὸ ῥηθησόμενον. τὴν προσποίησιν : τὴν ἐπαγγελίαν BGfc 2 καταπεπληγμένους : καταπεπτωκότας, τῷ φόβῳ. τῶν ἐς χρῆσιν φανερῶν : τὸ γὰρ πῦρ καὶ ὁ ἀὴρ οὐ τοσοῦτόν εἰσιν ἐς χρῆσιν φανερά· κοινὰ γάρ εἰσι πᾶσι ABFGMc 2 φανερῶν : ὄντων δηλονότι.
2 62 2 οὐκ ἔστιν ὅστις : οὐδείς. ἔθνος : ἀνθρώπων M ἐν τῷ παρόντι : ἤγουν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ. οὐ κατὰ .[5]
2 62 3 . . τὴν χρείαν : ἀλλὰ μείζων δηλονότι ABFGMc 2 αὕτη ἡ δύναμις : τῆς πόλεως, ἡ θαλασσοκρατία ABFGMc 2 αὐτῶν : ἢ τὸν πόλεμον, ἢ τὴν τῆς χρείας ἀφαίρεσιν. ἢ οὐ κηπίον : τὸ ἤ οὐ ἀντὶ τοῦ ἀλλά, οἷον ἀλλὰ κηπίον καὶ ἐγκαλλώπισμα πλούτου, ὡς πρὸς τὴν κτῆσιν τῆς θαλάσσης. ἄλλοι δὲ τὸ κηπίον εἶδός φασι κουρᾶς, οὕτως ὀνομαζομένης ABFGMc 2 e 2 ʃ τινὲς κήπιον ἤτοι γήδιον. ἢ οὐκ ἤπιον : ἀντὶ τοῦ ἠπίως ABF ὀλιγωρῆσαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰκός ἐστιν ABFGc 2 ἄλλων : ἀντὶ τοῦ ἄλλοις FMa 2 c 2 ʃ σημείωσαι τὸ ὑπακούω γενικῇ συντασσόμενον G προσεκτημένα : καὶ τοῦτο γνῶθι τοῦ τρόπου τῆς Ἀτθίδος, ἔκτημαι λέγουσιν, οὐ κέκτημαι e 2 τῶν τε πατέρων ... : μετέρχεται ἐπὶ τὸ δίκαιον κεφάλαιον GMa 2 c 2 αὔχημα : τὸ φρόνημα αὔχημα ἐκάλεσεν ABFGMc 2 ἀπὸ ἀμαθίας εὐτυχοῦς : ἀπὸ ἀλόγου εὐτυχίας.[10]
2 62 4 καταφρόνησις δέ : λείπει ἐκείνῳ ABFGMc 2 καὶ τὴν τόλμαν : ἡ σύνταξις οὕτως· καὶ τὴν τόλμαν ἡ ξύνεσις παρέχεται ἐκ τῆς ὁμοίας τύχης ABFGMc 2 ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πιστεύει ABF ἡ πρόνοια : ἡ πρόγνωσις ABFGMc 2 τῷ τιμωμένῳ : τῇ τιμῇ τῆς πόλεως.
2 63 1 ᾧπερ : ᾧ τινι τῷ τιμωμένῳ τῆς πόλεως, ὅ ἐστι τῇ ἡγεμονίᾳ GMa 2 c 2 f ʃ τῇ δόξῃ τῆς πόλεως βοηθεῖν ὑμᾶς εἰκός ABFGMc 2 ὧν ἐν τῇ ἀρχῇ : ὑπὲρ ὧν G ʃ ὄντες δηλονότι. ἀπήχθεσθε : τοῖς ἄλλοις δηλονότι. οἱ τοιοῦτοι : οἱ ἀπράγμονες ABFGMc 2 τὸ γὰρ ἄπραγμον .[5]
2 63 3 .. : τουτέστιν οὐ δύναταί τις ἰδιοπραγμόνως ζῆσαι μὴ ἔχων τὸ δραστικόν GMa 2 c 2 ἀσφαλῶς : ἀντὶ τοῦ διηνεκῶς Ma 2 c 2 ὑμεῖς δέ : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 ὑπὸ τῶν τοιῶνδε πολιτῶν : τῶν συμβουλευόντων τὸ ἄπραγμον.
2 64 1 παράγεσθε : ἀπατᾶσθε. ἐλπίδος κρεῖσσον : ὑπὲρ ἐλπίδα. ἀνηλωκέναι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ γνῶτε ABFMc 2 ἧς : τὸ ἧς πρὸς τὸ μνήμη καταλελείψεται· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABFGMc 2 ἢν καὶ νῦν ὑπενδῶμέν ποτε : ἐάν ποτε καὶ ὑποχαλάσωμεν καὶ πταίσωμεν ABFGMc 2 καίτοι ταῦτα .
2 64 4 .. : τρεῖς κριτὰς ὑποτίθεται τῶν πραγμάτων ABFGMc 2 τὸ ἐπίφθονον : τὸ ἐπίζηλον.
2 64 5 μῖσος μὲν γὰρ ... : διαλύεται γὰρ ἢ θανάτῳ ἢ ἄλλῳ τινί ABFGMc 2 ἐπικηρυκεύεσθε : διὰ κηρύκων ἐκφαίνεσθε τὰς βουλὰς ὑμῶν e 2 ὡς οἵτινες : τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ ἐπεί.
2 65 1 ἐ π ’ αὐτόν : κατ’ αὐτοῦ. τὴν γνώμην : τὸν σκοπὸν ἐκείνων. οἱ δὲ δυνατοί : οἱ τῷ πλούτῳ δυνάμενοι.
2 65 4 προσεδεῖτο : χρείαν εἶχε. τὴν δύναμιν : τὴν ἰσχὺν τοῦ πολέμου.
2 65 6 ἐπεβίω δέ : μετὰ τὸ καταστῆναι τὸν πόλεμον. ἡ πρόνοια αὐτοῦ : ἡ πρόγνωσις. κατορθούμενα : εἰς τέλος ἐρχόμενα.
2 65 7 τοῖς ἰδιώταις : ἰδιώτας καλεῖ τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς δημαγωγούς, οὐχ ὅτι ἰδιῶται κατὰ τὸ ἀληθές, ἀλλ’ ὡς πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ κοινοῦ καὶ τῆς πόλεως ABFGMc 2 σφαλέντα δέ : αἰνίττεται τὰ κατὰ τὸν Ἀλκιβιάδην ABFGMc 2 ἀδωρότατος : ἀδωρόληπτος.[5]
2 65 9 ὕβρει θαρσοῦντας : ἀλόγως τι πράττοντας. πρὸς οὕς : λείπει τῶν Λεοντίνων.
2 65 11 ʃ τοὺς Λεοντίνους λέγει· οὗτοι γὰρ μετεκαλέσαντο πρὸς συμμαχίαν Ἀθηναίους, Συρακουσίοις διαφερόμενοι. οἱ ἐκπέμψαντες : Ἀθηναίων οἱ προύχοντες. τοῖς οἰχομένοις : πορευθεῖσιν εἰς Σικελίαν. τῷ στρατοπέδῳ : τῷ ἐν Σικελίᾳ ABFGMc 2 πολεμίοις : τοῖς Λακεδαιμονίοις.[5]
2 65 12 με τ ’ αὐτῶν : τῶν Λακεδαιμονίων. ἔτι τοῖς πλέοσιν : ἀντεῖχον δηλονότι. βασιλέως παιδί : βασιλέως λέγει τοῦ Δαρείου υἱοῦ Ἀρτοξέρξου· οὗτινος Κύρου καὶ ὁ Ξενοφῶν τὴν ἀνάβασιν ἔγραψε ABFGMc 2 προσγενομένῳ : τοῖς Λακεδαιμονίοις δηλονότι. ἐνέδοσαν : ἐμαλακίσθησαν. τοσοῦτον : φρονήσεως δηλονότι GMc 2 ἀ φ ’ ὧν : ἀφ’ ὧν πραγμάτων, ὥστε μήτε κατὰ γῆν πολεμῆσαι μήτε εἰς Σικελίαν πέμψαι ABFGMc 2 ἄποικοι : πόθεν οἱ Ζακύνθιοι ABFGMc 2 ξυνεχώρουν : ἐνεδίδουν οἱ Ζακύνθιοι.[5]
2 67 1 ἰδία : ἄνευ τοῦ κοινοῦ· οἱ γὰρ Ἀργεῖοι φίλοι ἦσαν Ἀθηναίοις ABFGMc 2 Πόλλις : ὄνομα κύριον Gc 2 τὸν γεγενημένον : ταῦτα προείρηται (29, 5) ABFM ʃ τὸν ἐγγραφέντα.
2 67 2 τὸ μέρος : ὅσον ἀπὸ τοῦ μέρους αὐτοῦ. ὁ δέ : ἤγουν ὁ Σάδοκος.
2 67 3 ἐκείνοις : τοῖς πρέσβεσι τῶν Ἀθηναίων. οἱ δέ : οἱ πρέσβεις τῶν Ἀθηναίων. τὸν Ἀριστέα : τὸν Κορίνθιον.
2 67 4 αὖθις : ἐς τὸ μέλλον. κακουργῇ : κακουργήσῃ. δικαιοῦντες : δίκαιον κρίνοντες. τοῖς αὐτοῖς ἀμύνεσθαι : τὴν ἴσην τιμωρίαν δοῦναι. οἷσπερ : ἀντὶ τοῦ ὧν. ὑπῆρξαν : ἀντὶ τοῦ προκατήρξαντο Gc 2 κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους : μετάβασις ABFc 2 ἀναστήσαντες : διεγείραντες εἰς συμμαχίαν.[5]
2 68 1 ἐ π ’ Ἄργος : κατὰ τοῦ Ἄργους. αὐτοῖς : τοῖς Ἀμπρακιώταις.
2 68 3 οὐκ ἀρεσκόμενος τῇ .. . καταστάσει : εὗρε γὰρ τὴν μητέρα Ἐριφύλην ἀναιρεθεῖσαν ὑπὸ Ἀλκμέωνος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ABFGc 2 τῇ ἐν Ἄργει καταστάσει : τῇ οἰκήσει. τῆς Ἀμφιλοχίας : γῆς δηλονότι.
2 68 5 ἐπηγάγοντο : ἐφειλκύσαντο. ἡλληνίσθησαν : Ἕλληνες κατὰ τὴν νῦν διάλεκτον ἐγένοντο. οἱ δὲ ἄλλοι Ἀμφίλοχοι : οἱ γὰρ Ἀμφίλοχοι βάρβαροι, οἱ δὲ Ἀμπρακιῶται Ἕλληνες, Κορινθίων ἄποικοι ABFGc 2 τοὺς Ἀργείους : τοὺς Ἀμφιλοχικούς, τοὺς δεξαμένους BFGc 2 χρόνῳ : ἀντὶ τοῦ μόλις.[5]
2 68 7 οἱ δ ’ Ἀμφίλοχοι : οἱ πάντες, διὰ τὴν μητρόπολιν ABFGc 2 Ἀκαρνᾶσι : φίλοις οὖσιν Ἀθηναίοις ABFGc 2 Ἀθηναίους : ἀναπόδοτον μᾶλλον δὲ καιναπόδοτον τοῦτο, εἰ οὕτω χρὴ φάναι. Φορ μ. : Φορμίων στρατηγὸς Ἀθηναίων ABFG αὐτό : τὸ Ἄργος ABFGc 2 μετὰ δὲ τοῦτο : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ ταύτης τῆς αἰτίας AFc 2 ἐς τοὺς Ἀργείους : κατὰ τῶν Ἀργείων.[5]
2 68 9 ἐν τῷ πολέμῳ : τῷ Πελοποννησιακῷ ABFc 2 ἀργυρολογῶσι : ἀργύριον ἀπαιτῶσι.
2 69 1 Φασήλιδος : Φάσηλις πόλις Παμφυλίας· μέμνηται αὐτῆς καὶ Διονύσιος ὁ περιηγητής (855) ABFGc 2 οὐδὲν μᾶλλον : οὐδὲν παρὰ Ἀττικοῖς ἀντὶ τοῦ οὔ F οἱ δέ : οἱ στρατηγοί.
2 70 4 καὶ ᾗ ἕκαστος ἐδύνατο : τὰς τριάκοντα δύο πόλεις ABFGc 2 ἐνόμιζον γὰρ ἂν ... : ἀνδραποδίσαι γὰρ τοὺς ἄνδρας ἐβούλοντο ABFGMc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἔτος τρίτον ABFGMc 2 ἔλεγον τοιάδε : Πλαταιέων δημηγορία πρὸς Ἀρχίδαμον ABFGMe 2 αὐτονόμους : τοὺς Πλαταιεῖς δηλονότι.
2 72 1 ὑπολαβών : Ἀρχιδάμου δημηγορία. σημείωσαι λόγια ABFGM ʃ ἀποκριθεὶς ἢ ὑπονοήσας ἢ ἐνθυμηθείς. δίκαια λέγετε ... : μέμνηται καὶ ταύτης τῆς δημηγορίας Πλούταρχος ἐν τοῖς πολιτικοῖς παραγγέλμασι (p. 803b) f αὐτοί τε αὐτονομεῖσθε : τοῖς οἰκείοις νόμοις ἀκωλύτως χρῆσθε. ἀπεκρίναντο : ἀπόκρισις Πλαταιέων ABFM ἄνευ Ἀθηναίων : τῆς γνώμης δηλονότι.[5]
2 72 2 πα ρ ’ ἐκείνοις : τοῖς Ἀθηναίοις. οὐκ ἐπιτρέπωσιν : οὐ δώσωσιν ἄδειαν τοῖς Πλαταιεῦσιν ἐμμένειν τοῖς δόξασιν. ὑμεῖς δέ .
2 72 3 .. : ἀπολογία Ἀρχιδάμου ABFGM ἡμῖν παράδοτε τοῖς Λακεδαιμονίοις : ἀντὶ τοῦ ἡμῖν c 2 εἴ τι δυνατόν : λείπει τὸ ἐστί c 2 μέχρι δὲ τοῦδε : τοῦ καιροῦ τοῦ πολέμου. ἐργαζόμενοι : τὴν γῆν δηλονότι. ἱκανή : εἰς τροφὴν δηλονότι. Ἀθηναίοις κοινῶσαι : πρεσβεύσασθαι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι.[5]
2 73 1 κομισθῆναι : ἀναστρέψαι. οὐκ ἔτεμνεν : σημείωσαι ὅτι τὸ τεμεῖν ἀδιαφόρως καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, ὥσπερ τὸ δῃῶσαι, τέθεικεν. πάλιν ἦλθον : οἱ Πλαταιεῖς ABFMc 2 ἐπισκήπτουσι : παρακελεύονται Mc 2 προκαλοῦνται : ἐπισπῶνται.
2 74 3 καὶ παρέσχετε : οἱ θεοὶ δηλονότι. ἐναγωνίσασθαι : ἐν αὐτῇ τὸν ἀγῶνα τελέσαι. τῆς δὲ τιμωρίας : τῆς ἐκδικήσεως. ἐπιθειάσας : ἐπιθεάσαι, τὸ τοὺς θεοὺς ἐπικαλέσασθαι Patm.
2 75 1 ʃ κατευξάμενος F περιεσταύρωσεν : σημείωσαι ὁ Ἀρχίδαμος BFM ʃ περισταυρῶσαι, τὸ σταυροῖς περιβάλλειν· σταυροὶ δέ εἰσι τὰ ὀρθὰ πεπηγότα ξύλα Patm. ʃ ὅτι οἱ παλαιοὶ τὰ ὀρθὰ ξύλα σταυροὺς ἐκάλουν ABFGMc 2 ʃ περιεχαράκωσεν. τοῖς δένδρεσιν : σημείωσαι τὸ δένδρος εὐθεῖαν ABFGMc 2 ἔχουν : συνεκόμιζον. πρὸς τὴν πόλιν : οὐ διὰ παντὸς τοῦ τείχους, ἀλλ’ ἐν μέρει τινί ABFGMc 2 αἵρεσιν : πόρθησιν. Κιθαιρῶνος : ὄρος Βοιωτίας FMc 2 φορμηδόν : ψιαθηδόν· φορμὸς γὰρ ὁ ψίαθος ὅστις ἐναλλὰξ ἔχων τὸ πλέγμα ἐστί ABFGMc 2 ἀνύτειν : οἱ Ἀττικοὶ τὸ ἀνύειν ἀνύτειν φασί ABFGMc 2 ʃ τελεσιουργεῖν πρὸς ὕψος.[5]
2 75 3 ξυνεχῶς : ἀδιαστάτως. σῖτον : τὸ σῖτον οὐδετέρως. αἱρεῖσθαι : λαμβάνειν. οἱ ξεναγοί : οἱ τῶν μισθοφόρων ἄρχοντες· ξένους γὰρ ἐκάλουν τοὺς μισθοφόρους ABGMc 2 οὐ σχολαίτερον : οὐ βραδύτερον F ἀντανῄει : ἀντῄρετο.
2 75 6 ʃ ἀντανίστατο. ἐσεφόρουν : εἰς τὴν πόλιν δὴ ἀπὸ τοῦ χώματος. ἐν ταρσοῖς καλάμου : ἐν πλέγμασι ABFGMc 2 ἀπὸ καλάμου πεποιημένοις.
2 76 1 ἐνείλλοντες : ἐμπλέκοντες. ὑπόνομον : κεκρυμμένον ὄρυγμα.
2 76 2 ξυντεκμηράμενοι ὑπὸ τὸ χῶμα : διὰ τεκμηρίου τινὸς ἐρχόμενοι ὑπὸ τὸ χωμάτιον. ἱζάνοντος : ἐνδιδόντος. οἰκοδόμημα : τὸ ξύλινον.
2 76 3 χοῦν : ἀπὸ χυτῆς γῆς τεῖχος ποιεῖν. ἐν ἀμφιβόλῳ μᾶλλον γίγνεσθαι : ἀντὶ τοῦ ἑκατέρωθεν βάλλεσθαι ABFGc 2 ʃ τοὺς ἐναντίους δηλονότι. μίαν μέν : μηχανήν.
2 76 4 τοῦ μεγάλου οἰκοδομήματος : τῶν Πλαταιέων δηλονότι. κατέσεισε : τὸ τεῖχος δηλονότι. ἄλλας δέ : μηχανὰς δηλονότι. τοῦ τείχους : προσέφερον. ἃς βρόχους τε ... : σημείωσαι τὴν σύνταξιν, ἃς βρόχοι περιβάλλοντες. βρόχους : σχοινία. ὑπερτεινουσῶν : ὑψουμένων. ἡ μηχανή : τῶν Πελοποννησίων δηλονότι. ἀπεκαύλιζε τὸ προῦχον : ἀπέτεμε τὸ ἄκρον. τὸ προῦχον : τὸ προβεβλημένον. πᾶσαν γὰρ δὴ ἰδέαν : ἐπινοίας δηλονότι.[5]
2 77 3 φακέλους : φορτία F ʃ φάκελος, δεσμός, φορτίον, καὶ τὸ ταῖς κεφαλαῖς φορούμενον, ἤτοι τὸ φασκώλιον. ταχὺ δὲ πλήρους γενομένου : τοῦ διαστήματος. ἐπιπαρένησαν : συνῆρξαν. χειροποίητον : ἔστι γὰρ καὶ αὐτόματος ABFGMc 2 ἤδη γὰρ : πάλαι ποτέ.
2 77 5 τἆλλα : δεινὰ δηλονότι. ἐλαχίστου : ὀλίγου καιροῦ δηλονότι. αὐτῇ : τῇ φλογί. διέφυγον : τὸν κίνδυνον. περὶ ἀρκτούρου ἐπιτολάς : ἐπιφανείας F ʃ κατὰ τὸν Ὀκτώβριον μῆνα.
2 78 3 ἐκκεκομισμένοι ἦσαν : ἐξήγαγον. τοιαύτη μέν .
2 78 4 .. : οἱ διελόντες ταύτην τὴν συγγραφὴν εἰς τρισκαίδεκα, ἐνταῦθα τὸ τέλος τῆς τρίτης ἱστορίας ὥρισαν καὶ ἀρχὴν τῆς τετάρτης ABFGMc 2 Σπάρτωλον : ὅτι ἡ Σπάρτωλος προπαροξύνεται ABFMc 2 τὴν Βοττικήν : ὅτι οἱ Βοττιαῖοι ἄποικοι Μακεδόνων· εἰσὶ δὲ ἐν τῇ Θρᾴκῃ, πλησίον Χαλκιδέων ABFGMc 2 προσχωρήσειν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι.
2 79 2 τῶν .. . βουλομένων : τῶν μὴ θελόντων παραδοῦναι· ἡ δὲ Ὄλυνθος μητρόπολις Χαλκιδέων ABFGMc 2 ἀναχωροῦσιν : οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 ἐνεδίδοσαν : ὑπεχώρουν, οἱ Χαλκιδεῖς δηλονότι καὶ οἱ Σπαρτώλιοι ABFGMc 2 ᾗ δοκοῖ : καθ’ ὃ μέρος ἐνομίζετο αὐτοῖς συμφέρον.[5]
2 79 6 σημείωσαι ὅτι τὸ δοκοῖ τρίτης συζυγίας ABFGMc 2 ἐπὶ πολύ : διάστημα δηλονότι. ἀνελόμενοι : ἀναλαβόντες.
2 79 7 διελύθησαν κατὰ πόλεις : ἕκαστος ἦλθεν εἰς τὴν οἰκείαν πόλιν. καταστρέψασθαι : ἀφανίσαι.
2 80 1 ἐκ τῆς ξυμμαχίδος : γῆς δηλονότι. περιήγγειλαν : πανταχοῦ ἐμήνυσαν.
2 80 3 ἀποίκοις οὖσιν : τῆς Κορίνθου δηλονότι. ʃ ὅτι Ἀμπρακιῶται ἄποικοι Κορινθίων ABFGMc 2 καὶ αὐτῷ : τῷ Κνήμῳ.
2 80 5 ἀβασίλευτοι : μὴ νομίζοντες ἔχειν βασιλεῖς, ἀλλὰ μόνον ἡγεμόνας καὶ ἄρχοντας ABFGc 2 ἐπιτρέψαντος : τὸ ἄρχειν δηλονότι καὶ εἶναι αὐτοκράτορα τὸν Ὄροιδον ἀμφοῖν τοῖν ἐθνοῖν ABFGMc 2 διὰ τῆς Ἀργείας : τῆς Ἀμφιλοχικῆς ABFGMc 2 ἐπὶ Στράτον : θηλυκῶς ἡ Στράτος ABFGMc 2 κελεύοντες : παρακινοῦντες.
2 81 1 ἐρήμην : ἔρημον φυλάκων. τρία τέλη ποιήσαντες : οὐκ ἐπὶ μῆκος, ἀλλ’ ἐπὶ πλάτος ABFGMc 2 διεῖχον : διίσταντο.
2 81 4 τεταγμένοι : εὐτάκτως. διὰ φυλακῆς ἔχοντες : ἑαυτοὺς δηλονότι. ἐν ἐπιτηδείῳ : χώρᾳ δηλονότι. πιστεύοντες : θαρροῦντες. ἀξιούμενοι : ἄξιοι κρινόμενοι. ἐπέσχον : ἐνεκαρτέρησαν c 2 τὸ στρατόπεδον : τὸ τό περιττὸν κεῖται AFc 2 χωρήσαντές τε : τὸ τε περιττὸν κεῖται B αὐτοβοεί : αὐτοβοεί, ἐκ μιᾶς μάχης καὶ σὺν αὐτῇ τῇ βοῇ. βοὴν δὲ ἔλεγον τὴν μάχην, ὅθεν καὶ Ὅμηρός [Ζ 37] φησι· βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος Patm. ʃ βοῇ μόνῃ χρησάμενοι F ʃ Ὅμηρος [Γ 2 et 8]· Τρῶες μὲν κλαγγῇ, οἱ δ’ ἄρ’ ἴσαν σιγῇ ABFGMc 2 μεμονωμένων : διεζευγμένων τῆς τῶν Ἑλλήνων συμμαχίας.[10]
2 81 6 ἐς φόβον καταστάντων : ἤγουν φυγόντων. αὐτούς : τοὺς Χάονας. ἐνέκειντο φεύγοντες : ἤγουν κατὰ κράτος ἔφευγον.
2 81 8 ἀνελάμβανόν τε αὐτούς : οἱ Ἕλληνες τοὺς βαρβάρους. ἀντιπαραπλέοντας : ἀντὶ τοῦ εἰς ἀντιπαράταξιν.
2 83 3 ἑώρων : οἱ Κορίνθιοι δηλονότι. παρὰ γῆν σφῶν κομιζομένων : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFGMc 2 ʃ τῶν Κορινθίων. οὐκ ἔλαθον : οἱ Ἀθηναῖοι. τὸν πορθμόν : τὸν Κρισαῖον· ἔστι δὲ πορθμὸς ἀμφίγειος θάλασσα ABFGMc 2 τὰς πρῴρας : ἔχοντες δηλονότι.[5]
2 83 5 τά τε λεπτὰ πλοῖα : τοὺς λέμβους. κατὰ μίαν ναῦν τεταγμένοι : μίαν ἔχοντες ὀπίσω τῆς μιᾶς ABFGMc 2 ἐν χρῷ : ἀντὶ τοῦ πλησίον.
2 84 1 ἔστι δὲ ἀποκοπή· ἦν γὰρ ἐν χρωτί. εἴρηται δὲ ἀπὸ μεταφορᾶς τῆς κουρᾶς τῆς ἄχρι τοῦ χρωτὸς γιγνομένης ABFGMc 2 δόκησιν : δόξαν. ἐμβαλεῖν : προσπεσεῖν. μὴ ἐπιχειρεῖν : τῷ πολέμῳ. σημήνῃ : σημεῖον δῷ. αὐτούς : τοὺς Κορινθίους.[5]
2 84 2 ἐ φ ’ αὑτῷ : ἐπὶ τῇ ἐξουσίᾳ αὑτοῦ. τῶν τε πλοίων : τῶν λεπτῶν ABFMc 2 παραγγελλομένων : συμβουλευόντων.
2 84 3 τῶν κελευστῶν : τῶν στρατηγῶν καὶ τῶν κυβερνητῶν ABFGMc 2 σημαίνει : σημεῖον ποιεῖ. χωρήσειαν : ὁρμήσειαν. ἐς ἀλκήν : ἐς μάχην πολέμου. Ἀχαΐας : σημείωσαι Ἀχαΐα AB ἀνεχώρησαν : ὑπέστρεψαν.[5]
2 84 5 ἐπίνειον : ἐπίνειον καλεῖται πᾶν ἐμπόριον, ἢ παρὰ τὸ ἐπινήχεσθαι αὐτὸ τῇ θαλάσσῃ, ἢ παρὰ τὸ ἐν αὐτῷ τὰς ὁλκάδας νήχεσθαι ἢ ὀκέλλειν ABFGMc 2 ὑ π ’ ὀλίγων νεῶν : τῶν Ἀθηναίων.
2 85 2 πρῶτον ναυμαχίας πειρασαμένοις : ἐν τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ δηλονότι ABFMc 2 ὁ παράλογος : τὸ παρὰ τὸ ἐνδεχόμενον γενέσθαι. οὐ .. . σφῶν τὸ ναυτικὸν λείπεσθαι : οὐ κατ’ ἐμπειρίαν τοῦ ναυτικοῦ λείπεσθαι ABFMc 2 οὐκ ἀντιτιθέντες : οὐκ ἀντιπαραβάλλοντες. τῆς σφετέρας : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFGMc 2 ὀργῇ οὖν ἀπέστελλον : ὀργιζόμενοι ἀπέστελλον τοὺς συμβούλους. Γορτύνιος : ἰστέον ὅτι ἡ Γόρτυς πόλις ἐστὶ Κρήτης ἀπέχουσα Κυδωνίας σχεδὸν σταδίους χιλίους· καὶ ἔστιν ἀπίθανον εἶναι πολεμίας ἀλλήλαις ταύτας τὰς πόλεις.[5]
2 85 5 ῥητέον οὖν ὅτι πολεμίαν λέγει τὴν Κυδωνίαν τῇ Πολίχνῃ, οἷς εἰκὸς χαρίζεσθαι κατὰ φιλίαν τὸν Νικίαν ABFGMc 2 προσποιήσειν : οἰκείαν ποιήσειν. ἐν τούτῳ : τῷ χρόνῳ.[5]
2 86 3 διείχετον : κεχώρισθον. γνώμην : σκοπόν.
2 86 5 οἱ μέν : οἱ Πελοποννήσιοι. οἱ δέ : οἱ Ἀθηναῖοι BFGMa 2 c 2 ἡ μὲν γενομένη ναυμαχία : δημηγορία τῶν Λακεδαιμονίων στρατηγῶν· ἡ στάσις πραγματική, ἄγραφος, εἴδους συμβουλευτικοῦ ABFGMc 2 e 2 τὴν μέλλουσαν : ναυμαχίαν.
2 87 1 τέκμαρσιν : στοχασμόν. ἐκφοβῆσαι : ἀντὶ τοῦ ἐκφοβεῖσθαι. οὐκ ὀλίγα : ὁ ἄνεμος ABFMc 2 καὶ ἡ ἐν κύκλῳ τάξις τῶν νεῶν, καὶ τὸ μὴ ταχέως αὐτοὺς ἐπιχειρῆσαι τῇ ναυμαχίᾳ, ἀλλὰ τὴν τοῦ Φορμίωνος ἀναμένειν διὰ τοῦ ἀνέμου στρατηγίαν.[5]
2 87 2 ἔσφηλεν : σφαλῆναι ἐποίησεν. οὐδὲ δίκαιον : τὸ ἑξῆς· δίκαιον τῆς γνώμης τὸ μὴ νικηθὲν κατὰ κράτος ἀμβλύνεσθαι ABFMc 2 τῆς ξυμφορᾶς τῷ ἀποβάντι : τῇ ἀποβάσῃ ξυμφορᾷ.
2 87 3 ἀμβλύνεσθαι : ἀναπίπτειν. νομίσαι δέ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δίκαιον BFc 2 ταῖς δὲ γνώμαις ... : ἔχειν τοὺς ἀνθρώπους ἑστηκυῖαν τὴν γνώμην καὶ μὴ ὑποπεπτωκυῖαν τοῖς δεινοῖς. προύχετε : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.[5]
2 87 4 ἡ ἐπιστήμη : ἡ γυμνασία, ἡ μελέτη. ἐν τῷ δεινῷ : τῷ πολέμῳ. ἐκπλήσσει : ἐξωθεῖ FGMa 2 c 2 ʃ ἐκκρούει. τὰ δὲ πολλά : ἀντὶ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ.
2 87 6 οὐκ εἶπε δὲ ἀεί, διὰ τὸ ἄδηλον τῆς τύχης ABFGMc 2 προσγενόμενα : προσκτηθέντα.
2 87 8 θαρσοῦντες οὖν : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 χώραν : ἀντὶ τοῦ τάξιν ABFGMc 2 τῶν δὲ πρότερον ἡγεμόνων : τῶν καταναυμαχηθέντων ὑπὸ Φορμίωνος· λέγει δὲ τοὺς περὶ Μαχάονα καὶ Ἰσοκράτην AFGMc 2 τὴν ἐπιχείρησιν : τῆς παρασκευῆς τοῦ πολέμου δηλονότι.
2 87 9 οἱ δὲ ἀγαθοί : οἱ γενναῖοι. τιμήσονται : ἀντὶ τοῦ τιμηθήσονται. ξυνιστάμενοι : συναθροιζόμενοι.[5]
2 88 2 τὴν ἀξίωσιν : τὴν πεῖραν. μηδένα .. . ὑποχωρεῖν : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFGMc 2 ὁρῶν ὑμᾶς .
2 89 1 .. : δημηγορία Φορμίωνος στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων ABFGMe 2 ξυνεκάλεσα : εἰς ταὐτὸν συνήγαγον. οὗτοι γάρ : οἱ Λακεδαιμόνιοι.
2 89 3 ἐν ἐκείνῳ : ἐν τῇ πεζομαχίᾳ. οὐδὲν προφέρουσι : κατὰ τὴν ναυμαχίαν. παρὰ πολύ : ὑπερβαλλόντως.
2 89 5 οὐκ ἂν ἡγοῦνται : ὁ νοῦς οὕτως· ἡγοῦνται οἱ ἐχθροὶ μὴ ἀνθίστασθαι ἂν ἡμᾶς ἄλλως ἢ μέλλοντάς τι γενναῖον πρᾶξαι ABFGMc 2 ἀντίπαλοι : θαρροῦντες ἀντιπαλαίειν.
2 89 6 πολλῷ : τῷ μέτρῳ. οὐκ ἀναγκαζόμενοι : ἡμεῖς, δηλονότι οἱ Ἀθηναῖοι. ἑκὼν εἶναι : παρέλκεται τὸ εἶναι κατὰ συνήθειαν Ἀττικήν· οὐδὲν γὰρ ἐν ταῖς τοιαύταις συντάξεσι δηλοῖ ABFMc 2 e 2 ἐπιπλεύσειε : κατὰ τῶν ἐναντίων ἐπέλθοι.
2 89 8 μὴ ἔχων τὴν πρόσοψιν τῶν πολεμίων : μὴ ὁρῶν τοὺς πολεμίους. ἐκ πολλοῦ : λείπει διαστήματος ABFGMc 2 διέκπλοι : τὸ ἐμβάλλειν καὶ διασχίζειν τὴν τῶν ἐναντίων τάξιν ABFGMc 2 ἀναστροφαί : αἱ εἰς τοὐπίσω ὑποχωρήσεις ABFGMc 2 ʃ ἀνακάμψεις. ἐν τούτῳ : ἐν τῷ πεζομαχεῖν. τούτων μὲν οὖν .[5]
2 89 9 .. : τὸ ἐπιχείρημα ἐκ τοῦ συμφέροντος ABFGMc 2 τά τε παραγγελλόμενα : τὰ τῆς παραινέσεως ἔργα. ὀξέως : σπουδαίως. τῆς ἐφορμήσεως : τῶν πολεμίων ABFGMc 2 ἐν τῷ ἔργῳ κόσμον ... : ἤτοι ἐν τῷ πολέμῳ κόσμον ἔχετε καὶ σιγήν, καὶ συμφέρον ὂν τοῖς μετιοῦσιν ἐπὶ τὸ πολὺ τὰ πολεμικὰ καὶ μάλιστα τοῖς ναυμαχοῦσιν. ἀμύνεσθέ τε: τινὲς ἀπῶδε τοὺς ἐπιλόγους ABFGMc 2 ἀναμιμνῄσκω : οἱ ἐπίλογοι ABFGMc 2 τοιαῦτα μέν : οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦντες γράφουσι τὸν δέ σύνδεσμον μετὰ τὰς δημηγορίας ABF ἐπὶ τεσσάρων ταξάμενοι : ἀντὶ τοῦ κατὰ τέσσαρας αὐτὰς ποιήσαντες ABFGMc 2 ἐπὶ τήν : ἀντὶ τοῦ παρὰ τήν.[5]
2 90 2 ἐπὶ δ ’ αὐτῷ : τῷ κέρατι. ἐπὶ τὴν Ναύπακτον : ἔσω γὰρ ἐν τῷ κόλπῳ ἔκειτο ἡ Ναύπακτος ABFGMc 2 ταύτῃ : τῇ ὁδ ῷ . ὁ δέ .
2 90 3 .. : ὁ δὲ Φορμίων ὡς ἑώρα τοὺς Πελοποννησίους ἀναγομένους, ἄκων κατὰ σπουδὴν τοὺς στρατιώτας ἐμβιβάσας εἰς τὴν ναῦν ἔπλει GMa 2 c 2 προσεδέχοντο : ἤλπιζον. περὶ τῷ χωρίῳ : περὶ τῷ χωρίῳ τῆς Ναυπάκτου δηλονότι ἐρήμου οὔσης βοηθείας Ma 2 c 2 τὴν γῆν : τὴν οἰκείαν δηλονότι GMa 2 c 2 κατὰ μίαν ἐπὶ κέρως : ὡς εἰ ἔλεγε, μίαν κατακολουθοῦσαν τῇ ἑτέρᾳ· τοῦτο γὰρ ἐπὶ κέρως καλεῖ ABFGMc 2 ἀπὸ σημείου ἑνός : οὐ δεηθέντες πολλῶν σημείων, ἀλλ’ εὐθὺς ποιοῦντες ὅπερ ἐδόκει ABFGMc 2 ʃ ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, μὴ πολλῶν παρακελεύσεων δεηθέντες, ἀλλ’ εὐθὺς ποιοῦντες ὅπερ ἐδόκει· δύναται δὲ σημεῖον λέγειν καὶ τὸ σύνθημα GMa 2 c 2 τὸ δὲ σημείου ἀντὶ τοῦ μιλίου.[5]
2 90 4 ἐπιστρέψαντες ... : τὸ μὲν ἐπιστρέψαντες εἶπεν, ὅτι ἦν ἄνω εἰπών, ἐπειδὴ κατ’ εὐθεῖαν ἔπλεον· νῦν δὲ οὐκέτι· τὸ δὲ μετωπηδὸν πάλιν τὸ κατ’ εὐθεῖαν πλέειν ἐστί· τὸ γὰρ μέτωπον τῆς νεὼς ἡ πρῴρα ἐστί. λέγει οὖν ὅτι τὰ μέτωπα, ὅ ἐστι τὰ πρόσωπα τῶν νεῶν, παρεῖχον τοῖς ἐναντίοις ABFGMa 2 c 2 τῶν δέ : τῶν νεῶν τῶν Ἀθηναίων.[10]
2 90 5 ἐς τὴν εὐρυχωρίαν : ἐσωτέρω τῶν Ῥίων ἐν τῷ Κρισαίῳ κόλπῳ ABFGMc 2 ἐξέωσαν : ἐξέκλιναν τῆς προκειμένης ὁδοῦ. διέφθειραν : ἀντὶ τοῦ ὀκεῖλαι αὐτὰς ἐποίησαν ABFMc 2 ἐξένευσαν : ἐξεκολύμβησαν ABFGc 2 ταύτῃ : οὕτως ἢ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος GMa 2 c 2 αἱ δὲ εἴκοσι νῆες : τὸ τέταρτον τάγμα τῶν νεῶν ABFGMc 2 καὶ σχοῦσαι : ἄλλη ἀρχὴ τὸ καὶ ἴσχουσαι ABF ʃ ἐλλιμενίζουσαι.[5]
2 91 1 ἀντίπρῳροι : ἔχουσαι τὰς πρῴρας πρὸς τὸ πέλαγος ὁρώσας· τοῦ γὰρ φεύγειν ἐπαύσαντο ABFGMc 2 ʃ γεγονυῖαι δηλονότι. Ἀπολλώνιον : ἱερὸν Ἀπόλλωνος ἐν τῷ λιμένι ABFGMc 2 οἱ δέ : οἱ Πελοποννήσιοι ABFGMc 2 τὴν ὑπόλοιπον : τὴν ὑστερήσασαν.[5]
2 91 3 ὁλκάς : ὁλκάς ἐστιν ἡ ἐμπορικὴ ναῦς ABFGMc 2 πρὸς τὴν ἐξ ὀλίγου ἀντεξόρμησιν : διὰ τὸ ἐγγύθεν ἀντεπιέναι τοῖς Ἀθηναίοις ABFGMc 2 ὑπέμειναν : ἐδέξαντο τὸ ἐμβάσιμον τῶν Ἀθηναίων.
2 92 1 τὸν Πάνορμον : σημείωσαι· ὁ Πάνορμος ABFGM ἡ ναῦς : ἡ περὶ τὴν ὁλκάδα καταδῦσα c 2 ἔσφαξεν ἑαυτόν : Λακωνικὸν τὸ φρόνημα τοῦτο, μὴ ὑπ’ ἐχθρῶν ἀξιῶσαι ἀναιρεθῆναι ABFGMc 2 τῆς τροπῆς : ἀντὶ τοῦ ὑπὲρ τῆς τροπῆς Ma 2 c 2 ʃ ἡ σύνταξις οὕτως· ὡς νενικηκότες ἕνεκεν τῆς τροπῆς τῶν νεῶν ἃς πρὸς τῇ γῇ διέφθειραν.
2 92 5 ἃς πρὸς τῇ γῇ ναῦς : ἀντὶ τοῦ διὰ τὰς ναῦς. ὑπὸ νύκτα : ἀντὶ τοῦ κατὰ τὴν νύκτα.
2 92 7 οὐ πολλῷ ὕστερον : μετ’ ὀλίγον. τῆς ἀναχωρήσεως τῶν νεῶν : τῶν ἐναντίων. ἐπικρατεῖν : ἰσχύειν τοὺς Ἀθηναίους.
2 93 2 τὸ ὑπηρέσιον : ὑπηρέσιόν ἐστι τὸ κῶας, ᾧ ἐπικάθηνται οἱ ἐρέσσοντες διὰ τὸ μὴ συντρίβεσθαι αὐτῶν τὰς πυγάς ABFGMc 2 πλεῦσαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐδόκει ABFMc 2 ἀφικόμενοι : εἰς τὰ Μέγαρα δηλονότι.
2 93 4 τὸ ἀκρωτήριον : τὸ Βούδορον καλούμενον ABFMc 2 κενάς : τῶν ἀνδρῶν δηλονότι. φρυκτοί : λαμπάδες πολεμίους δηλοῦσαι ABFMc 2 ʃ φρυκτοί εἰσι λαμπάδες τινὲς ἀπὸ ξύλων γινόμεναι, ἅς τινας βαστάζοντες ἄνωθεν τῶν τειχῶν ἐσήμαινον τοῖς πλησιοχώροις ἢ τοῖς συμμάχοις, ὅταν τινὰς ἑώρων πολεμίους ἐπιόντας, ὡς [ὅτι] δεῖ προφυλάξασθαι.[5]
2 94 1 οὐ μόνον δὲ ἐπὶ πολεμίων τοῦτο ἐποίουν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ φίλων, ὅταν ἑώρων βοήθειαν ἐρχομένην, ἐσήμαινον πάλιν διὰ τῶν φρυκτῶν, ὡς οὐ δεῖ θορυβεῖσθαι. καὶ ὅταν μὲν φίλους ἐδήλουν, ἐβάσταζον τοὺς φρυκτοὺς ἠρεμοῦντες, ὅταν δὲ πολεμίους, τοὺς φρυκτοὺς ἐκίνουν ABFGMc 2 ἔκπληξις ἐγένετο : τοῖς Ἀθηναίοις. οἱ μὲν γὰρ ἐν τῷ ἄστει : ὄντες δηλονότι. ᾑρῆσθαι : ἑαλωκέναι. ὅσον οὐκ : ἀντὶ τοῦ σχεδόν, ὡς τὸ μονονουχί ABFGMc 2 ἐσπλεῖν αὐτούς : ἀντὶ τοῦ ὅτι μέλλουσιν ἐσπλεῖν. βοηθήσαντες : μετὰ βοῆς συνδραμόντες.[10]
2 94 3 οὐδὲν στέγουσαι : ὕδωρ δηλονότι ABCFGM. Σιτάλκης ὁ Τήρεω : ἐντεῦθεν τὰ Θρᾳκικά· Σιτάλκου ἐπιστρατεία ABCFGM δύο ὑποσχέσεις : λείπει ἡ διά· διὰ δύο ὑποσχέσεις ABFM ʃ ἀντὶ γενικῆς ἡ αἰτιατικὴ Ἀττικῶς.
2 95 1 σημείωσαι παρόμοιον τῷ (μ 73) δύο μὲν σκόπελοι, ὁ μὲν οὐρανόν. ʃ ἡ ἱστορία τῆς παρούσης ὑποθέσεως ἔχει οὕτως. Ἀλέξανδρος Μακεδόνων βασιλεὺς ἔσχεν υἱοὺς δύο, Περδίκκαν καὶ Φίλιππον. δραξάμενος δὲ τῆς ἀρχῆς ὁ Περδίκκας ἀπεξήλασεν τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ Φίλιππον. ὁ δὲ ἐπὶ Σιτάλκην τὸν βασιλέα τῶν Θρᾳκῶν καταφυγὼν ἐδεῖτο καταγαγεῖν αὐτὸν καὶ τὴν τῶν Μακεδόνων βασιλεῖαν ἀποδοῦναι· ὁ δ’ ὑπέσχετο. μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ τοῦ Φιλίππου ἀδελφὸς Περδίκκας ἀπέστειλε πρὸς Σιτάλκην πρέσβεις, ὑποσχεθεὶς αὐτῷ χρήματα, εἰ μὴ καταγάγοι τὸν Φίλιππον, οὐκ ὀλίγα. ἃ μὲν καὶ ὁ Σιτάλκης πεισθεὶς οὐ κατήγαγε τὸν Φίλιππον· ὡς δὲ οὐδὲν ἀποδέδωκε πρὸς αὐτὸν ὁ Περδίκκας ἅπερ ὑπέσχετο, ἐστράτευσε κατ’ αὐτοῦ, τὸν Φιλίππου υἱὸν ἀντὶ τοῦ πατρὸς ἀνταναγόμενος. ἐπεὶ δὲ αὐτοῦ καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἐδέοντο, ὑπὸ Χαλκιδέων τῶν ὑπὸ Περδίκκᾳ ὄντων βλαπτόμενοι ἐν τοῖς Θρᾳκικοῖς χωρίοις τε καὶ συμμάχοις αὐτῶν, καταλῦσαι τὸν πόλεμον καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ Περδίκκα βλάβην, ἐστράτευσε κατὰ Χαλκιδέων τε καὶ Περδίκκα, τὸν μὲν ἀμυνόμενος οἷς ἐψεύσατο μετελθεῖν αὐτῷ τὰ ὑπεσχημένα, τοὺς δὲ μετελθεῖν ἐπειγόμενος, τὴν παρὰ τῶν Ἀθηναίων ὑπόσχεσιν ἐκπληρώσων. ἀναπρᾶξαι : εἰσπρᾶξαι, ἀπαιτῆσαι ABCFGM ἀποδοῦναι : τοῖς Ἀθηναίοις ABCFGM Περδίκκας : γένος Τημενιδῶν.[25]
2 95 2 [Start of a diagram] Ἀλέξανδρος Περδίκκαν Φίλιππον Ἀρχέλαον Ἀμύνταν Φίλιππον Ἀλέξανδρον τὸν μέγαν, [End of a diagram] ὃς τὴν Περσῶν δυναστείαν κατέλυσεν. αὐτῷ : τῷ Σιτάλκῃ. διαλλάξειεν : φίλον ποιήσειεν. ὑπεδέξατο : ὑπέσχετο. τῶν Ἀθηναίων πρέσβεις : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἦγε ABCFM Ἅγνωνα : οὗτος ἔκτισε τὴν Ἀμφίπολιν BCFM.[5]
2 96 1 ἀνίστησιν : ἐπάγεται, στράτευμα δηλονότι. μέχρι θαλάσσης : ἕως τοῦ Εὐξείνου πόντου καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου. μέρη : γένη, ἐθνῶν δηλονότι. τοῦ Στρυμόνος : Στρυμὼν ποταμὸς Θρᾴκης περὶ τὴν Ἀμφίπολιν ABCFGM ʃ ὅρα ἐντεῦθεν πόθεν ἄρχεται ὁ Στρυμὼν καὶ ποῦ λήγει.
2 96 3 καὶ ἔτι ὁ Ὄσκιος ποταμὸς καὶ ὁ Νέσος, ὃν Νέστον οὗτος καλεῖ, ἴσως δὲ ἐκ σφάλματος τῶν γραψάντων οὕτω κεῖται· ἔτι γε μὴν καὶ ὁ Ἕβρος, οὗ καὶ ὁ Θεμίστιος (XXXIV 24) μέμνηται c 2 ὡρίζετο : τὸ τέλος εἶχε. παρήκουσι : παρατείνουσι.[5]
2 96 4 τὸ ὄρος : τὸ Σκόμιον δηλονότι. περίπλους : δυνατὴ περιπλευσθῆναι.
2 97 1 νηῒ στρογγύλῃ : ἐμπορικῇ, διὰ τὰ πολεμικά, μακρότερα ὄντα ABCFGM ὁδῷ : διὰ ξηρᾶς. εὔζωνος : εὐσταλὴς καὶ κοῦφος καὶ μηδὲν ἔχων τὸ ἐμποδίζον ABCFGM διὰ πλείστου : διαστήματος δηλονότι.
2 97 3 ὅσον προσῆξαν : φόρον δηλονότι. χωρὶς δέ : τούτων δηλονότι. ὅσα : προσεφέρετο. λεῖα : λιτά, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ὑφαντῶν καὶ πεποικιλμένων ABCFGM Ὀδρυσῶν : προσεφέρετο δηλονότι. τοὐναντίον τῆς Περσῶν βασιλείας : οἱ γὰρ Πέρσαι παρέχουσι μᾶλλον ἤπερ παρὰ τῶν ἄλλων λαμβάνουσιν, οἱ δὲ Θρᾷκες τοὐναντίον.
2 97 4 καὶ οὐκ ἦν τι πρᾶξαι παρ’ αὐτοῖς τὸν μὴ παρέχοντα χρήματα ABCFGM ὅπερ καὶ νῦν ἐν Ῥωμαίοις. κατὰ τὸ δύνασθαι : διὰ τὴν δύναμιν. ἐπὶ πλέον αὐτῷ ἐχρήσαντο : τῷ νόμῳ πλέον τῶν ἄλλων Θρακῶν οἱ Ὀδρύσαι ἐχρῶντο, λαβεῖν ἤπερ δοῦναι ABCFGM Ἰω ο νίου : μικρὸν τοδὶ πέφυκεν Ἀττικῶς μέγα· ἄλλως· μικρὸν μὲν ἐκτείνουσιν Ἀττικοὶ τόδε ὥσπερ δύω ο πώ ο της τε καὶ??? e 2 ταύτῃ δέ : τῇ τῶν Σκυθῶν.[5]
2 97 6 ʃ περὶ Σκυθῶν τοῦτο καὶ Ἡρόδοτος (IV 46) λέγει BCFGM οὐχ ὅτι : ἀντὶ τοῦ μή τοι γε. οὐ μὴν .. . ἄλλοις ὁμοιοῦνται : ἀλλ’ ὑπερβάλλουσιν ABCFGM. ἄρας : τὸ στράτευμα.
2 98 1 Σιντῶν : Σίντιοι ἐλέγοντο ἐν ὅσῳ τὴν Λῆμνον ᾤκουν· εἰς δὲ τὴν Θρᾴκην ἐλθόντες μετωνομάσθησαν Σιντοί ABCFGM τὸ δὲ ὄρος : τὴν Κερκίνην δηλονότι ABCFGM Δόβηρον : τὴν νῦν καλουμένην Γέβρην.
2 98 3 ἀπεγίγνετο : ἀπώλλυτο. προσεγίγνετο : ηὐξάνετο κατὰ πρόσθεσιν. ἀπαράκλητοι : ἑκούσιοι. τὴν κάτω Μακεδονίαν : τῆς Μακεδονίας τὸ μέν ἐστι μεσόγειον, τὸ δὲ παράλιον, ἣν καλεῖ 〈τὴν〉 κάτω Μακεδονίαν ABCFGM πρῶτοι ἐκτήσαντο : τοῦτο καὶ Ἡρόδοτος ἐν τῇ θʹ (VIII 137) ἱστορεῖ κατὰ διέξοδον ABCFGM Ἄξιον : τὴν Βάρδαριν λέγει.
2 99 4 Ἠδῶνας : Ἡδωνοὶ καὶ μεταπλασμὸς Ἡδῶνες καὶ Ἡδῶνας· οὕτως Ἡρωδιανός (I 25, 7) ABCFGM ὧν : τῶν Ἐορδῶν.
2 99 6 οἱ Μακεδόνες οὗτοι : οἱ κάτω Μακεδόνες. καὶ Μακεδόνων αὐτῶν : τῶν ἄνω. ἦν δὲ οὐ πολλά : τὰ καρτερὰ δηλονότι.
2 100 2 τὰ νῦν ὄντα : τείχη δηλονότι. ἐς τὴν Φιλίππου : τοῦ ἀδικηθέντος ὑπὸ Περδίκκου ABCFGM περικλειόμενοι : ἀντὶ τοῦ περικλείοντες, οἱ Θρᾷκες δηλονότι ABCFGM.
2 101 1 ἔπεμψαν : οἱ Μακεδόνες ABCFGM παρέσχε δὲ λόγον : ὁ Σιτάλκης.
2 101 4 ὑ π ’ αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων. ἐπέχων : ἐπικείμενος.
2 101 5 αὐτῷ : ὑπ’ αὐτοῦ. ἐσέβαλε : τὴν ἔφοδον ἐποίησε. οἱ δὲ ἐν Ναυπάκτῳ .
2 102 1 .. : μετάβασις f 2 Κορόντων : τὰ Κόροντα ἡ εὐθεῖα ABCFGM Οἰνιάδας : Οἰνιὰς πόλις ἐστὶν ἐν τῷ στομίῳ τοῦ Ἀχελῴου ἡ καὶ νῦν Δραγαμέστη λεγομένη.
2 102 2 διὰ Δολοπίας : Δολοπία ἡ νῦν καλουμένη Ἀνόβλαχα· ἐξ ἀνατολῶν γὰρ αὐτῆς ὁ Πηνειὸς ποταμός, ἐκ δὲ νότου ὁ Ἀχελῷος οὗτος ποταμὸς ῥεῖ. αὐτοῖς : τοῖς Οἰνιάδαις. περιλιμνάζων : περὶ τὴν πόλιν πλημμύρας ὑδάτων ποιῶν. προσχοῖ αἰεί : ὕλην συμφορεῖ.[5]
2 102 3 αἳ ἠπείρωνται : τοιαῦτα πολλὰ οἱ τὰς γεωγραφίας ἡμῖν παραδιδόντες ἀναγράφουσιν· ὅπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Αἴγυπτον Φάρῳ τῇ νήσῳ συνέβη. ὁ γὰρ Ὅμηρος (δ 354) πελαγίαν αὐτὴν ἀναγράφει· νῦν δὲ σχεδὸν ἠπείρωται ABCFGM τό τε γὰρ ῥεῦμα : τοῦ Ἀχελῴου.[5]
2 102 4 τῆς προσχώσεως : τῆς προσχώσεως ἕνεκα, διὰ τῆς προσχώσεως, διὰ τὸ μὴ σκεδάννυσθαι αὐτήν. τῷ μὴ σκεδάννυσθαι : τὴν πρόσχωσιν δηλονότι. Ἀλκμέωνι : περὶ Ἀλκμέωνος C 1 a 2 ʃ ὡραῖον C 1 a 2 ʃ τὸν Ἀλκμέωνα (πῶς, λέγειν οὐκ ἰσχύω) ψιλόν, μέγα γράφουσιν, ὡς τῇδε βλέπεις.
2 102 5 μέτροις ἐφεῦρον ἀκριβῶς Εὐριπίδου. δίφθογγον οἱ νῦν καὶ μέγα γράφουσι δέ, μωρῶς ἀτέχνως ἐν γραφαῖς πεφυρμέναις. δίφθογγον ὁ Τζέτζης δὲ καὶ μικρὸν γράφει, Ὅμηρος ὥσπερ τεχνικοῖς γράφει λόγοις. οὐ τυγχάνει γὰρ τοῦτο τῶν παρωνύμων, ἐκ ῥήματος δὲ τυγχάνει παρηγμένον, ὡς ἀλλαχοῦ που πρὶν διέγραψα πλάτει e 2 ἀλᾶσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ λέγεται GMa 2 τῆς μητρός : τῆς Ἐριφύλης. καὶ ἐδόκει αὐτῷ .[10]
2 102 6 .. : τὸ ἑξῆς, δίαιτα ἱκανὴ τῷ σώματι ἐδόκει ἡ πρόσχωσις, δηλονότι εἰς χρείαν τοῦ σώματος. ἐδυνάστευσε : τὴν βασιλείαν ἔσχε. τὴν ἐπωνυμίαν ἐγκατέλιπεν : πρότερον γὰρ Κουρῆτις ἐκαλεῖτο. Ὅμηρος (Ι 529)· Κουρῆτές τ’ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ABCFGM παρελάβομεν : ἀκοῇ δηλονότι. ἐλύθησαν : ἐλυτρώθησαν, εἰς λύτρον ἐδόθησαν.[5]
3 1 1 ἐς τὴν Ἀττικήν : ἀντὶ τοῦ κατὰ τῆς Ἀττικῆς. ἐγκαθεζόμενοι : οὐχ ἁπλῶς πορείαν ποιούμενοι, ἀλλ’ ἐμβραδύνοντες, διὰ τὸν σῖτον Mφc 2 ʃ ἐνδιατρίβοντες. τὴν γῆν : τῶν Ἀθηναίων. ὅπῃ παρείκοι : ὅπου ἐνεδέχετο καὶ ἐνεχώρει ABCFGM τῶν ψιλῶν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὸ μὴ προεξιόντας ... : λείπει ἡ διά· διὰ τὸ μὴ προεξιόντας τῶν ὅπλων BFGM κακουργεῖν : λῃστεύειν. οὗ εἶχον τὰ σιτία ? : οὐχ ἁπλῶς πορείαν ποιούμενοι, ἐμβραδύνοντες διὰ τὸν σῖτον a 2 ʃ ἀντὶ τοῦ ἕως οὗ εἶχον τροφήν.[5]
3 2 1 Λέσβος .. . βουληθέντες : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABCFM τοῦ πολέμου : τοῦ Πελοποννησιακοῦ ABCGM οὐ προσεδέξαντο : ἵνα μὴ λύσωσι τὰς τριακοντούτεις σπονδάς ABCFGM ἀναγκασθέντες δέ : διὰ τοῦτο ἠναγκάσθησαν ἀποστῆναι, διὰ τὸ διαβληθῆναι ABCFG καὶ ταύτην : οὐχ ὡς καὶ ἄλλην αὐτῶν πεποιημένων ἀπόστασιν· ἀλλὰ τὸ ταύτην ἐν ἴσῳ τέθεικε τῷ ἐν τῷ τότε χρόνῳ GMφa 2 c 2 πρότερον ἢ διενοοῦντο : ἐπιφέρει διὰ τί ἀναγκασθέντες· ἦσαν γὰρ ἐκ πολλοῦ βουλόμενοι ἀποστῆναι, ἀλλὰ νῦν μήπω εὐτρεπισθέντες ἀπέστησαν ABCFM ʃ πρὶν εὐτρεπισθῆναι. τῶν τε γὰρ λιμένων τὴν χῶσιν : οἱ προσδεχόμενοι πολεμίους κατὰ θάλατταν ἰσχυροτέρους αὐτῶν χῶμα ἔχουν ἐπὶ τοῖς στόμασι τῶν λιμένων, ὅπως δυσείσπλωτοι τοῖς πολεμίοις εἶεν Gφc 2 καὶ ἃ μεταπεμπόμενοι ἦσαν : καὶ ἃ μετεπέμποντο.[5]
3 2 3 αὐτοῖς : τοῖς Μιτυληναίοις. διάφοροι : τὸ διάφοροι πρὸς τὸ κατὰ στάσιν, τὸ δὲ ἰδίᾳ πρὸς τὸ πρόξενοι ABCF Μυτιληναίων : τρισεξάδελφε, χρυσέ μου, καλλιγράφε, ἀντίστροφον ποίησον εἰς γραφῆς τύπον τοῦ μυ τε καὶ τι, καὶ φύγῃς ἄρα ψόγον. τὰς δ’ αὖ μύτεις νόησον υ ψιλὸν φέρειν e 2 μηνυταὶ γίγνονται : τὸ μηνυταὶ γίγνονται τῷ κατὰ στάσιν συντακτέον, ἵνα ᾖ τοιοῦτον, στασιασάντων πρὸς ἀλλήλους τῶν πολιτῶν μία στάσις ἐμήνυσεν τὴν ἀπόστασιν αὐτῶν τοῖς Ἀθηναίοις Mφa 2 c 2 ξυνοικίζουσι : ἐβούλοντο γὰρ ἐκ μιᾶς πόλεως ὁρμώμενοι πολεμεῖν ABC ʃ ἄκοντας τοὺς Λεσβίους ἀναγκάζουσιν εἰς τὴν Μιτυλήνην οἰκῆσαι. καὶ τὴν παρασκευὴν ... : καὶ παρασκευάζονται μετὰ ἐπείξεως ὥστε ἀποστῆναι, συλλαμβανόντων αὐτοῖς Λακεδαιμονίων καὶ Βοιωτῶν. τὸ δὲ συγγενῶν ὄντων ἐπὶ μόνους τοὺς Βοιωτοὺς ἐνεκτέον· οὗτοι γὰρ κατὰ τὸ Αἰολικὸν συγγενεῖς τῶν Λεσβίων Gφc 2 Λακεδαιμονίων : δεῖ ὑποστίξαι εἰς τὸ Λακεδαιμονίων, ἑξῆς δὲ Βοιωτῶν ξυγγενῶν ὄντων ἀναγνωστέον. Αἰολέων γὰρ ἄποικοι Λέσβιοι, Αἰολεῖς δὲ καὶ οἱ Βοιωτοί· οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι Δωριεῖς ABCFG αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους. μέγα μὲν ἔργον : δυσχέρειαν.[20]
3 3 1 προσπολεμώσασθαι : τοῖς Πελοποννησίοις CF ʃ ἀντὶ τοῦ πρὸς τοῖς οὖσι πολεμίοις καὶ αὐτὴν πολεμίαν ποιῆσαι Gφc 2 ἀκέραιον : ἀζήμιον. τήν τε ξυνοίκισιν : τῆς Λέσβου εἰς τὴν Μιτυλήνην. ὡς εἴη Ἀπόλλωνος Μαλόεντος ἔξω τῆς πόλεως ἑορτή : Μαλόεις Ἀπόλλων· οὗτος παρὰ Μιτυληναίοις ἐτιμᾶτο, ἀπὸ τοιαύτης δέ τινος αἰτίας.
3 3 3 Μαντὼ ἡ Τειρεσίου θυγάτηρ περὶ τοὺς τόπους χορεύουσα τούτους μῆλον χρυσοῦν ἀπὸ τοῦ περιδεραίου ἐκπεσὸν ἀπώλεσεν· εὔξατο οὖν, εἰ εὕροι, ἱερὸν ἱδρύσειν τῷ θεῷ. εὑροῦσα δὲ τὸ μῆλον τὸ ἱερὸν ἱδρύσατο, καὶ Μαλόεις Ἀπόλλων ἐντεῦθεν παρ’ αὐτοῖς ἐτιμᾶτο Patm. καὶ ἢν μὲν ... : τὸ σχῆμα καλεῖται ἀνανταπόδοτον. Ὅμηρος (Α 135)· ἀλλ’ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶ ἄρσαντες ABCFG ʃ καὶ εἰ μὲν κατορθωθῇ τὸ ἐλπιζόμενον καὶ τῇ πείρᾳ αὐτῇ καταλάβωσιν αὐτοὺς ἔξω, καλῶς ἂν εἴη τοῖς Ἀθηναίοις τὰ πράγματα Gφc 2 ναῦς τε παραδοῦναι : τοῖς Ἀθηναίοις. καὶ αἱ μὲν νῆες : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.[10]
3 3 4 παρὰ σφᾶς : τοὺς Ἀθηναίους. κατὰ τὸ ξυμμαχικόν : διὰ τὴν ξυμμαχίαν. ἐπὶ Γεραιστόν : Γεραιστὸς ἀκρωτήριον Εὐβοίας, ἔχον λιμένα ABCFGM πλῷ : ἀντὶ τοῦ εὐπλοίᾳ FGMa 2 c 2 καὶ τριταῖος : δι’ ἡμερῶν τριῶν.
3 3 5 τὸν ἐπίπλουν : τῶν Ἀθηναίων. καὶ οἱ Ἀθηναῖοι : ἀντίπτωσις, ἀντὶ τοῦ τῶν Ἀθηναίων.
3 4 1 Ὅμηρος (μ 73)· οἱ δὲ δύο σκόπελοι, ὁ μὲν οὐρανὸν ἀμφὶς ἱκάνει CFMa 2 καταπλεύσαντες : σολοικοειδές, οὐ σόλοικον τυγχάνει· σχῆμα γὰρ ἀντίπτωσιν αὐτό μοι νόει, ὡς ἀντὶ πλευσάντων γε πλεύσαντες λέγει e 2 ὡς ἑώρων : ὡς ἔγνωσαν ὅτι ἔμαθον τὸν ἐπίπλουν καὶ προεφυλάξαντο οἱ Μιτυληναῖοι GMφa 2 c 2 ἀπήγγειλαν μέν : τοῖς Μιτυληναίοις. τὰ ἐπεσταλμένα : τὰ προσταχθέντα GMφa 2 c 2 ὁμολογίᾳ τινὶ ἐπιεικεῖ : συνθήκῃ τινὶ φιλανθρώπῳ.[10]
3 4 2 ἔνιοι δέ, ἐπιεικεῖ: εὐπρεπεῖ GMφa 2 c 2 ἀπελθεῖν : τῆς Μιτυλήνης δηλονότι.
3 4 5 ἐν τῇ Μαλέᾳ : ἀκρωτήριον Λέσβου ABCFG τοῖς ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων : τοῖς πράγμασι δηλονότι, ἅπερ ἤλπιζον ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων λήψεσθαι. καὶ ἡ ἄλλη Λέσβος : καθίστατο εἰς μάχην δηλονότι.
3 5 2 ἐπὶ τὸ τῶν Ἀθηναίων στρατόπεδον : τὸ ὁρμοῦν ἐν τῇ Μαλέᾳ ABCF ἐπηυλίσαντο : ἐπαυλίσασθαί ἐστι τὸ πλησίον τῶν πολεμίων νυκτὸς αὐλίσασθαι καθυπερτεροῦντας αὐτῶν Gφc 2 ἀνεχώρησαν : εἰς τὴν πόλιν δηλονότι. ἐκ Πελοποννήσου ... : τὸ ἑξῆς· βουλόμενοι, εἰ προσγένοιτό τι καὶ ἐκ Πελοποννήσου, μετ’ ἄλλης παρασκευῆς κινδυνεύειν ABCFGM αὐτοῖς : τοῖς Μιτυληναίοις.[5]
3 6 1 πολύ : πολὺ ἢ πρότερον. οὐδὲν ἰσχυρόν : οὐδεμίαν ἰσχυρὰν βοήθειαν. τοὺς ἐφόρμους : τὰς ναυτικὰς ἐφόδους. καὶ τῆς μὲν θαλάσσης εἶργον μὴ χρῆσθαι : ἀντὶ τοῦ ὥστε μὴ χρῆσθαι.
3 6 2 ἔνιοι δὲ τὴν μή ἀπόφασιν περιττήν φασι· τὸ γὰρ λεγόμενον τοιοῦτον εἶναι· καὶ τῆς μὲν θαλάσσης εἶργον χρῆσθαι τοὺς Μιτυληναίους. ὥρμουν δὲ οἱ Ἀθηναῖοι ἐπ’ ἀμφοτέροις τοῖς λιμέσι τῶν Μιτυληναίων, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἐκπλεῖν· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μὴ χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ GMφa 2 c 2 προσβεβοηθηκότες : πρὸς βοήθειαν δραμόντες. οὐ πολύ : μέρος γῆς δηλονότι. αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις. τοῦ θέρους : ἐπὶ τοῦ θέρους.[5]
3 7 1 ἐς Πελοπόννησον : ἡ ἐς ἀντὶ τῆς περί. τὰ ἐπιθαλάσσια : ἡ ἐπί ἀντὶ τῆς παρά.
3 7 3 ἐπ’ οἴκου : ἐπ’ Ἀθήνας. ἀναστήσας : ἀντὶ τοῦ ἐγείρας καὶ κινήσας, οὐκ ἐκβαλών GMφa 2 c 2 ʃ μετοικίσας.
3 7 5 προσεχώρουν : προσήρχοντο οἱ Οἰνιάδαι. Νήρικον : καὶ Ὅμηρος (ω 377) οἶδε ταύτην τὴν πόλιν, καὶ σημείωσαι ὅτι τῆς Λευκάδος ἐστὶ μέρος ABCFGM ἀναχωρῶν : ὑποστρέφων. αὐτοῖς : τοῖς πρέσβεσιν.
3 8 1 ᾗ: τὸ ἧ ἀντὶ τοῦ καθό c 2 Δωριεύς : ὄνομα κύριον· ὡς ἐπίπαν γὰρ τὸ κύριον προτάττεται τοῦ ἐθνικοῦ GMφa 2 c 2 μετὰ τὴν ἑορτήν : μετὰ τὸ παρελθεῖν τὰ Ὀλύμπια. τὸ μὲν καθεστός : δημηγορία Μιτυληναίων ABCFMc 2 ʃ πρὸς Λακεδαιμονίους c 2 ʃ πρώτη τῆς τρίτης ἱστορίας c 2 ʃ διαιρεῖται ἡ δημηγορία αὕτη κεφαλαίοις· τῷ δικαίῳ, [οἷον] ὅτι δικαίως ἀπέστημεν· τῷ δυνατῷ, ὅτι δυνατὰ παρακαλοῦμεν (ἐφθαρμένοι γάρ εἰσι τῇ νόσῳ καὶ ἡ δύναμις αὐτῶν ἐς πολλὰ διῄρηται)· τῷ συμφέροντι, ὅτι λυσιτελεῖ δύναμιν καταδέξασθαι πόρρωθεν ἰσχύουσαν καὶ τὰς ἀπὸ τῶν συμμάχων Ἀθηναίοις παραγινομένας προσόδους δυναμένην κωλῦσαι.[5]
3 9 1 ἐπὶ δὲ τελευτῆς ἀπὸ τοῦ ἐναντίου παροξυσμὸς καὶ παράκλησις ποικίλως δυσωποῦσα Gφc 2 ʃ τὸ ἔθος λέγει Gφc 2 ʃ ἑστὸς μικρὸν γράφουσιν, ἀλλὰ καὶ μέγα· Ἰωνικῶς μικρὸν μέν, Ἀττικῶς μέγα e 2 τοὺς γὰρ ἀφισταμένους : εἰς τὸ τοὺς γὰρ ἀφισταμένους λείπει τὸ ἑτέρων Gφc 2 ἐν ἡδονῇ ἔχουσι : ἤγουν ἡδύνονται. χείρους ἡγοῦνται : τὸ χείρους οὐκ ἔστι συγκριτικόν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ κακούς. θεραπεύουσι δὲ διὰ τούτων οἱ Μιτυληναῖοι τὴν ὑπόνοιαν τῶν Λακεδαιμονίων, ὅπως εὐμενεῖς αὐτοὺς παρασκευάσωσιν ἀκροατάς Gφc 2 ἡ ἀξίωσις : ἡ δόξα, ἡ κρίσις, ὁ λογισμός GMφa 2 c 2 διακρίνοιντο : ἀφίστανται c 2 ἴσοι μὲν τῇ γνώμῃ ὄντες .[15]
3 9 2 .. : ὁμοιότροποι μὲν ὄντες ταῖς γνώμαις, ἰσοσθενεῖς δὲ ταῖς δυνάμεσιν Mφa 2 c 2 ʃ οἷον ἰσόπαλοι καὶ ἰσοδύναμοι ABFMc 2 ʃ τῇ γνώμῃ καὶ φιλίᾳ εἶναι ἴσους καὶ ἀντιπάλους τῇ δυνάμει ABFGMc 2 ἐπιεικής : εὔλογος, εὐπρεπής ABC 1 c 2 (sic) F μηδέ τῳ χείρους ... : μηδεὶς ἡμῶν προκαταγνῷ, πρὶν ἀκοῦσαι ὑπὲρ τῆς ζητήσεως ταύτης ἀπολογουμένων Gφc 2 ὑ π ’ αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι ABCF. περὶ γὰρ τοῦ δικαίου .[10]
3 10 1 .. : ἡ διάνοια· περὶ γὰρ τοῦ δικαίως αὐτῶν ἀφίστασθαι καὶ μὴ διὰ κακίαν τε καὶ πανουργίαν, ἀλλὰ δι’ ἁπλότητα (ἀρετὴν γὰρ τὴν ἁπλότητα λέγει), πρῶτον ποιησόμεθα τοὺς λόγους, καὶ μάλιστα ἐπειδὴ δεόμεθα τυχεῖν τῆς παρ’ ὑμῶν συμμαχίας Gφc 2 φιλίαν .. . βέβαιον : καὶ ἐν τῇ πρώτῃ (I 32)· ὡς καὶ τὴν χάριν βέβαιον ABCFG κοινωνίαν πόλεσιν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ βέβαιον ABCF ἀρετῆς : τῆς φιλίας καὶ ἀγάπης ABCF με τ ’ ἀρετῆς δοκούσης : ἀντὶ τοῦ τῆς δοκούσης καὶ νομιζομένης ὄντως ἀρετῆς· οὐ γὰρ δὴ τὴν προσποιητὴν λέγει. κἀνταῦθα δὲ ἡ ἀρετὴ ἀντὶ τῆς ἁπλότητος κεῖται Gφc 2 ἐν γὰρ τῷ διαλλάσσοντι ... : ἐν γὰρ τῷ μὴ ταὐτὰ ἀμφοτέροις δοκεῖν αἱ διαφοραὶ γίνονται Gφc 2 ʃ τὸ τοιοῦτον μεταπεποίηκεν ὁ Φιλόστρατος (Vit. Sophist. I 18, 1)· ἐξ ** τῶν ἀντιζήλων, ἔφη, φύεται μῖσος αἰτίαν οὐκ ἔχον. ἡμῖν δὲ καὶ Ἀθηναίοις : ἀρχὴ τῶν ἀγώνων· τὸ δίκαιον κεφάλαιον ABCFG ἀπολιπόντων : ἐλλειπτικὸν τὸ σχῆμα G ʃ λείπει τὴν τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίαν φ ἐκ τοῦ Μηδικοῦ πολέμου : μετὰ τὸν Μηδικὸν πόλεμον.[15]
3 10 2 παραμεινάντων : τῷ πολέμῳ δηλονότι. πρὸς τὰ ὑπόλοιπα : πρὸς τὰ ἑξῆς. ἐ π ’ ἐλευθερώσει .[5]
3 10 3 . . τοῖς Ἕλλησιν : ἐνήλλακται ἀντὶ τοῦ ἐπ’ ἐλευθερώσει τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τοῦ Μήδου φc 2 ἀπὸ τοῦ ἴσου : ἰσοτίμως καὶ κατ’ ἰσονομίαν Gφc 2 ἐπειδὴ δὲ .
3 10 4 .. : τὸ δίκαιον κεφάλαιον G ἀνιέντας : ἐνδιδόντας, παρορῶντας. τὴν δὲ τῶν ξυμμάχων δούλωσιν ... : τοῖς συμμάχοις δουλείαν ἐπάγοντας. ʃ τὸ ἐπαγομένους ἀντίκειται μὲν τῷ ἀνιέντας, μετῆκται δὲ ἀμφότερα ἀπὸ τῶν τοὺς δεσμοὺς ἀνιέντων τε καὶ ἐπαγόντων, ὅπερ ἐστὶ σφιγγόντων. ἄρχονται δὲ διὰ τούτων τῆς δικαιολογίας, παριστάντες ὅτι οὐκ ἀδίκως ἀφίστανται Gφc 2 ἀδύνατοι δὲ ὄντες .[5]
3 10 5 .. : ὁμογνωμονῆσαι δηλονότι. ἐγενόμεθα, φησί, διὰ πολυγνωμοσύνην καὶ τὸ μὴ τὰ αὐτὰ δοκεῖν χωρὶς ἕκαστοι· ἰδίᾳ δὲ ἕκαστοι γενόμενοι ἀδύνατοι ἦμεν τοῖς Ἀθηναίοις ἀντέχειν Gφc 2 αὐτόνομοι δὴ ὄντες : ἐμφαντικῶς εἶπε τὸ δή, ἀντὶ τοῦ δῆθεν, καὶ μέχρι μόνου ὀνόματος ἐλεύθεροι καὶ οὐκ αὐταῖς ἀληθείαις Gφc 2 αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι ABCFGM.[5]
3 11 1 εἰ μὲν αὐτόνομοι ἔτι ἦμεν : τοῖς οἰκείοις νόμοις χρώμενοι ἕως τοῦ νῦν. ʃ ἀρχὴ τῶν ἀγώνων. ταῦτα πάντα τὰ ῥήματα ἕως τοῦ, ὁ γὰρ παραβαίνειν, πρὸς τὸ παρῳχημένον σύντασσε. ἅπαντες : οἱ ξύμμαχοι ACFG βεβαιότεροι : ἐπιστεύομεν ἂν αὐτοῖς βεβαίως μηδὲν καινοτομήσειν εἰς ἡμᾶς Gφc 2 ὑποχειρίους δὲ ἔχοντες ... : ἡ διάνοια, τοὺς πλείους τῶν συμμάχων ἔχοντες ὑπηκόους, ἡμῖν δὲ ἰσοτίμως προσφερόμενοι εἰκότως ἤχθοντο, τῶν μὲν πλειόνων συμμάχων εἰκόντων καὶ ὑποτεταγμένων, ἡμῶν δὲ μόνων ἰσοτίμων ὄντων πρὸς αὐτούς φc 2 τοὺς πλείους : Βυζαντίους, Ναξίους, Σαμίους καὶ τοὺς λοιπούς ABCF ʃ τῶν συμμάχων G ʃ τῶν Ἑλλήνων δηλονότι. ἡμῖν δὲ ἀπὸ τοῦ ἴσου ὁμιλοῦντες : τὴν ἴσην ἡμῖν δίαιταν διδόντες. ʃ προσφερόμενοι G οἴσειν : ἐνεγκεῖν G πρὸς τὸ πλέον : τὸ πλεῖον τοῦ συμμαχικοῦ πλήθους κυριευθέν, ἡμῶν δὲ μόνων ἔτι ἀδουλώτων ὄντων, χαλεπῶς ἔφερον Ἀθηναῖοι BCFG καὶ ὅσῳ δυνατώτεροι ... : καὶ μάλιστα κατὰ τοῦτο ἔμελλον ἡμῖν προσφέρεσθαι χαλεπῶς, καθὸ αὐτοὶ μὲν μείζους ἐγίγνοντο διὰ τὸ πολλοὺς καταστρέφεσθαι, ἡμᾶς δὲ ὁρῶντες ἀεὶ ἀσθενεστέρους καταλειπομένους, οἷα δὴ μονουμένους τῶν συμμάχων GMφa 2 c 2 αὐτοί : οἱ Ἀθηναῖοι, διὰ τὸ κυριεύειν ABCF τὸ δὲ ἀντίπαλον δέος μόνον ... : τοῦ μένειν τὴν συμμαχίαν πίστις μία ἐχυρά, τὸ ἀλλήλους ἐπ’ ἴσης δεδιέναι, ἐξ οὗ δηλοῦται τὸ προκείμενον ἀνωτέρω (c. 9, 2) τί ποτέ ἐστι, τὸ ἀντιπάλους εἶναι τῇ παρασκευῇ GMφa 2 τὸ δέ : ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ ABFc 2 ὁ γὰρ παραβαίνειν ... : τῆς συμμαχίας, φησίν, ὁ τολμῶν τι παραβῆναι ἀποτρέπεται, λογιζόμενος ὅτι ἰσοδύναμος ὢν οὐκ ἂν νικήσειεν ABCF ʃ ὁ γὰρ βουλόμενος λύειν τὴν συμμαχίαν, ἂν ἴδῃ ὅτι οὐ πλέον ἕξει διὰ τὸ ἀντίπαλον εἶναι τὴν δι’ ἐναντίας παρασκευήν, ἀποτρέπεται τοῦ παραβαίνειν τὰς συνθήκας. ἔστι δὲ τοῦτο αἰτιῶδες τοῦ τὸ ἀντίπαλον δέος μόνον πιστὸν ἐς ξυμμαχίαν GMφa 2 c 2 ἀποτρέπεται : ἀπείργεται. ἐς τὴν ἀρχήν : τὴν δούλωσιν τῶν Ἑλλήνων ABC ʃ αὐτονόμους, φησί, κατέλιπον ἡμᾶς οἱ Ἀθηναῖοι οὐ κατ’ εὔνοιαν οὐδὲ δι’ ἄλλο τι, ἢ ἵνα τὰ πράγματα αὐτῶν γένωνται δι’ ἡμῶν καταληπτὰ καὶ τοὺς ἄλλους χειρώσωνται Ἕλληνας, χρώμενοι λόγῳ εὐπρεπεῖ ἡμῖν ὡς παραδείγματι, καὶ ἵνα ἔχωσιν ἡμᾶς ἐφόδιον τῆς τε γνώμης καὶ τῆς δυνάμεως αὐτῶν, τουτέστι συνεργούς, ἀλλὰ μᾶλλον τῆς γνώμης, ὡς δέλεαρ καὶ ἀπάτην ABCF ἐφόδῳ : μεθόδω.[5]
3 11 3 ἅμα μὲν γὰρ ... : πρὸς τὸ εὐπρεπείᾳ τε λόγου ABFc 2 μαρτυρίῳ ἐχρῶντο : τεκμηρίῳ ἐχρῶντο οἱ Ἀθηναῖοι, καταστρεφόμενοι τὰς πόλεις, εὐπροσώπῳ τῇ ἡμετέρᾳ αὐτονομίᾳ λέγοντες ὅτι οὐκ ἂν Μιτυληναῖοι μεθ’ ἡμῶν, ἰσόψηφοί γε ὄντες καὶ ἐλεύθεροι, ἐπῄεσαν ἑκόντες, εἰ μὴ δικαίως ἐπεστρατεύομεν καὶ ἠδικηκόσι τι τοῖς συμμάχοις gφc 2 ʃ οἱ λοιποὶ σύμμαχοι, φησί, τεκμηρίῳ σαφεῖ ἔμελλον χρήσεσθαι τῇ ἀκουσίῳ ἡμῶν μετ’ Ἀθηναίων ξυνστρατεύσει, ὅτι ἄδικοί εἰσιν οἷς ἐπέρχονται Ἀθηναῖοι· εἰ μὴ γὰρ ἦσαν τοιοῦτοι, οὐκ ἂν ἄκοντας ἦγον συστρατεύειν αὐτοῖς τοὺς ἰσοψήφους Μιτυληναίους. ἐν τῷ αὐτῷ : πρὸς τὸ καὶ γνώμης μᾶλλον ἐφόδῳ ABFc 2 ʃ τῷ λιπεῖν ἐλευθέρους ἡμᾶς. ʃ ἤτοι ἅμα. καὶ τὰ κράτιστα : καὶ τοὺς κρατίστους ἡμᾶς ἐπὶ τοὺς ἀσθενεστέρους τῶν Ἑλλήνων πρώτους παρελάμβανον, ἵνα τῶν ἄλλων Ἑλλήνων περιῃρημένων, ὅ ἐστι δεδουλωμένων, μόνους ἡμᾶς τελευταίους καταλιπόντες, ἀσθενεστέρους ἕξουσι πρὸς τὸ ἀντιπολεμεῖν αὐτοῖς δύνασθαι Gφc 2 περιῃρημένου : κεκρατημένου. ἡ δὲ σύνταξις· καὶ ἀσθενέστερα ἔμελλον ἕξειν τὰ τελευταῖα τοῦ ἄλλου περιῃρημένου. καὶ πρὸς ὅ τι χρὴ στῆναι : πρὸς ἡμᾶς τοὺς δυναμένους ἡγήσασθαι αὐτῶν Gφc 2 προσθέμενον : εἰς ταὐτὸ συνελθόν.[20]
3 11 5 καὶ ἀπὸ θεραπείας : τέτταρα τεκμήρια τέθεικε, δι’ ὧν συνίστησιν ὅτι οὐ. διὰ δικαιοσύνην μέχρι δεῦρο ἀπέσχοντο αὐτῶν Ἀθηναῖοι, ἀλλὰ διὰ πανουργίαν· ἓν μὲν τὸ κατὰ τὴν εὐπρέπειαν τοῦ λόγου, δεύτερον δὲ τὸ γνώμης μᾶλλον ἐφόδῳ ἢ ἰσχύϊ τὰ πράγματα φαίνεσθαι καταληπτά, τρίτον τὸ φοβεῖσθαι τὸ ναυτικὸν τῶν Μιτυληναίων, τέταρτον τὸ θεραπεύεσθαι πρὸς τῶν Μιτυληναίων κολακείᾳ μὲν κοινῇ τοὺς Ἀθηναίους, δώροις δὲ τῶν προεστώτων ἕκαστον Gφc 2 οὐ μέντοι ... : οὐ μέντοι ἐπὶ πολὺ ἠδυνήθημεν διαφυγεῖν τὴν δουλείαν, εἰ μὴ ἔφθασεν ὁ Πελοποννησίων πόλεμος· τεκμήρια γὰρ ἦν ἡμῖν τὰ πρὸς τοὺς ἄλλους ὑπ’ Ἀθηναίων γινόμενα Gφc 2. ὅ τε τοῖς ἄλλοις : ὅπερ δὲ τοῖς ἄλλοις ἐξ εὐνοίας γίνεται, φησί, τὸ πιστεύειν ἀλλήλοις βεβαίως, τοῦτο ἡμῖν ὁ φόβος παρεῖχε βέβαιον, φυλάττειν ἡμᾶς τὰς πρὸς ἀλλήλους πίστεις διὰ τὸν φόβον φc 2 ʃ οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ἐφοβοῦντο τοὺς Μιτυληναίους ἐν πολέμῳ, μὴ ἀποστῶσι, καὶ ἐθεράπευον αὐτούς· οἱ δὲ Μιτυληναῖοι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἀθηναίους ἐν ἡσυχίᾳ, μὴ δουλώσωσιν αὐτούς, καὶ διὰ τοῦτο ὑπεῖκον αὐτοῖς, ὥστε ἑκάτεροι διὰ φόβον προσεῖχον ἀλλήλοις, καὶ διὰ τοῦτο ἄπιστος ἦν ἡ φιλία ἀμφοτέρων.[5]
3 12 1 καὶ ὁποτέροις θᾶσσον ... : ὁπότεροι δ’ ἂν ἡμῶν ἔφθασαν ἀπαλλαγῆναι τοῦ φόβου καὶ θαρσῆσαι, ὡς ἐν ἀκινδύνῳ ὄντες, οὗτοι καὶ λύσειν ἔμελλον τὰς σπονδάς φc 2 ὥστε εἴ τῳ δοκοῦμεν ἀδικεῖν .[10]
3 12 2 .. : εἴ τινι δοκοῦμεν ἄτοποί τινες εἶναι, ἀποστάντες ἀπ’ αὐτῶν καὶ μὴ ἀναμείναντες μαθεῖν, εἰ ἄρα τι γενήσεται παρ’ αὐτῶν πρῶτον, διὰ τὸ ἐμβραδῦναι τοῦτο ποιῆσαι, οὐκ ὀρθῶς ὁ τοιοῦτος λογίζεται. εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγει. εἰ γὰρ ἴσοι, φησίν, αὐτοῖς ὑπήρχομεν κατὰ δύναμιν, ὥστε καὶ ἐπιβουλεύουσιν αὐτοῖς ἀντεπιβουλεῦσαι, καὶ βραδυνόντων αὐτῶν καὶ μελλόντων ἀντιμελλῆσαι καὶ ἀντιβραδῦναι, τί ἔδει ἡμᾶς ὑπ’ ἐκείνοις ταχθῆναι ἢ ὑπακούειν αὐτοῖς; ὁπότε δὲ οὐκ ἦμεν ἴσοι, ἀλλ’ ἐπ’ ἐκείνοις ἦν τὸ ἐπιχειρεῖν καθ’ ἡμῶν ὅτε θέλουσιν, ἔδει καὶ ἐφ’ ἡμῖν εἶναι τὸ ἀποστῆναι αὐτῶν, πρίν τι παρ’ αὐτῶν παθεῖν Mφa 2 c 2 ἐκείνων : τῶν Ἀθηναίων ABCFG μέλλησιν : ἀναβολήν. αὐτοί : ἡμεῖς οἱ Μιτυληναῖοι CφG ἀντεπιμελῆσαι : τὴν αὐτὴν ἐπιμέλειαν δέξασθαι.[10]
3 12 3 ἐκ τοῦ ὁμοίου ἐ π ’ ἐκείνοις εἶναι : ἤγουν κινουμένων ἐκείνων κινηθῆναι καὶ ἡμᾶς. σαφεῖς : σαφῶς τοὺς ἀκούοντας διδάξαι δυναμένας φc 2 εἰκότως : ἐνδεχομένως.
3 13 1 ἱκανάς : τὰς αἰτίας δηλονότι. ἀποστήσεσθαι ...: κατὰ δύο τρόπους, φησίν, ἀφιστάμεθα τῶν Ἀθηναίων· τοῦτο μέν, ὑπὲρ τοῦ μὴ παθεῖν αὐτοὶ κακῶς ὑπ’ αὐτῶν ὕστερον· τοῦτο δέ, ὑπὲρ τοῦ μὴ κακῶς μεθ’ Ἀθηναίων ποιῆσαι τοὺς Ἕλληνας, ἀλλὰ μεθ’ ὑμῶν ἐλευθερῶσαι αὐτούς. τὸ δὲ προποιῆσαι οὐκ ἐπὶ τῷ διαφθεῖραι τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ πρότερόν τι ποιῆσαι, τουτέστιν ἀποστῆναι Mφc 2 ἐν ὑστέρῳ : χρόνῳ δηλονότι. ἡ μέντοι ἀπόστασις : σφόδρα τεχνικῶς ἐπὶ τὴν συμμαχίαν προτρέπουσι τοὺς Λακεδαιμονίους· ὅτι ἀπαράσκευοί ἐσμεν ὡς ταχέως ἀποστάντες Mφc 2 ʃ ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.[5]
3 13 2 ᾗ καὶ μᾶλλον χρὴ ... : τὸ ἑξῆς, ξυμμάχους ἡμᾶς δεξαμένους ὑμᾶς τοὺς Λακεδαιμονίους. τὸ γὰρ δεξαμένους ἀντὶ τοῦ δέξασθαι ABCF ἐφθάραται : ἐφθάρησαν.[5]
3 13 3 ἐ φ ’ ἡμῖν : καθ’ ἡμῶν. τετάχαται : τεταγμέναι εἰσίν. ἀ π ’ ἀμφοτέρων : ἀπό τε ὑμῶν τῶν Λακεδαιμονίων καὶ τῶν Μιτυληναίων.
3 13 5 οὐ γὰρ ἐν τῇ Ἀττικῇ ἔσται ... : οὐ γὰρ ἐν τῇ Ἀττικῇ ὁ πόλεμος ἔσται, ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ χώρᾳ, δι’ ἣν ὠφελοῦνται οἱ Ἀθηναῖοι, χρήματα λαμβάνοντες ἀπὸ τῶν ξυμμάχων, καὶ πλείονά γε ἔσται αὐτοῖς, ἂν ἡμᾶς καταστρέψωνται. τά τε γὰρ ἡμέτερα προσλήψονται, πρότερον οὐ φορολογοῦντες ἡμᾶς, καὶ τὰ ἀπὸ τῶν ἄλλων βεβαίως ἕξουσιν. οὐδεὶς γὰρ ἀποστήσεται, γνοὺς Μιτυληναίους δεδουλωμένους Mφa 2 c 2 ἡ πρόσοδος : τῶν χρημάτων τοῖς Ἀθηναίοις.[5]
3 13 6 ʃ ὅρα τὴν σύνταξιν BFc 2 καταστρέψονται : δουλώσουσιν. ἢ οἱ πρὶν δουλεύοντες : τὸ ἢ οἱ πρὶν δουλεύοντες οὐκ ἐπὶ τοῦ πρότεροι ἡμῶν δουλεύοντες νοητέον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ πρὶν ἀποστῆναι δηλονότι δουλεύοντες, καὶ οὐ μετὰ τὸ ἀποστῆναι φc 2 ὑμῶν : τῶν Λακεδαιμονίων.[5]
3 13 7 προσλήψεσθε : κτήσεσθε. καθαιρήσετε : καταβαλεῖτε. ὑφαιροῦντες : κατ’ ὀλίγον ἀποσπῶντες. θρασύτερον : ἀντὶ τοῦ θαρραλεώτερον Fc 2 προσχωρήσεται : προσχωρήσει, ὑμῖν δηλονότι ABCF τὸ κράτος τοῦ πολέμου : ἀντὶ τοῦ δύνασθαι περιγενέσθαι ἐν τῷ πολέμῳ φc 2 αἰσχυνθέντες οὖν .[5]
3 14 1 .. : οἱ ἐπίλογοι ABCF ἴσα καὶ ἱκέται ἐσμέν : ὅμοιοι καὶ ἴσοι ἱκέταις ἐσμέν. τὸ ἴσα καὶ ἱκέταις ἐσμέν εἶπεν, ἐπειδὴ καὶ συμμαχίαν αὐτοῖς προσάγουσιν, ὥστε καθὸ μὲν κινδυνεύουσιν, ἱκέται εἰσί, καθὸ δὲ συμμαχίαν διδόασιν, οὐ παντάπασιν ἱκέται, ἀλλ’ ὥσπερ ἱκέται Mφc 2 πρόησθε : ἀπολύσητε. τὸν κίνδυνον : τοῦτο ἐπὶ τῆς δαπάνης καὶ τῶν ἀναλωμάτων ἀκουστέον, ὅτι ἡμέτερος, φησίν, ὁ κίνδυνος· ἡμεῖς γὰρ δαπανῶμεν Mφc 2 διδόντας : δώσοντας. ἄνδρες : ἀνδρεῖοι, πρόθυμοι.[5]
3 15 1 τοὺς λόγους : τῶν Μιτυληναίων. τοῖς δύο μέρεσιν : ἵνα τὸ μὲν τριτημόριον μείνῃ, φυλάττον πόλιν ἑκάστην, τὸ δὲ δίμοιρον ἔλθῃ ἐπὶ τὸν πόλεμον Mφc 2 ποιησόμενοι : τὴν ἐσβολὴν δηλονότι. ὁλκούς : οἱ ὁλκοὶ ὄργανά εἰσιν, οἷς αἱ νῆες ἕλκονται GMc 2 ἐπιόντες : κατὰ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ξυγκομιδῇ : συλλογῇ.[5]
3 15 2 ἀρρωστίᾳ τοῦ στρατεύειν : μεταφορικῶς εἶπεν, ἀντὶ τοῦ οὐ προθύμως ἐστράτευον Mφc 2 ἐγνώκασιν : οἱ Πελοποννήσιοι.
3 16 1 εἰσι : οἱ Ἀθηναῖοι. πλὴν ἱππέων καὶ πεντακοσιομεδίμνων : τέσσαρα ἔστιν Ἀθήνησι πολιτικὰ συντάγματα, ὧν τὸ εὐπορώτατον πεντακοσιομέδιμνοι, τὸ δεύτερον ἱππεῖς, τὸ τρίτον ζυγῖται, τὸ τέταρτον θῆτες· οἱ μὲν οὖν πεντακοσιομέδιμνοι οὐκ ἠναγκάσθησαν εἰσελθεῖν εἰς τὰς ναῦς ὡς μεγίστην τιμὴν ἔχοντες ἐν τῇ πόλει διὰ τὸ πολλὰ τελεῖν, οἱ δὲ ἱππεῖς, ὅτι οὐκ ἦν τούτων χρεία Mφc 2 ἐπίδειξιν : δεῖξιν φανεράν. δοκοίη : ἔδοξε. ἄπορα νομίζοντες : ἀντὶ τοῦ τί δεῖ ποιεῖν ἀπέγνωσαν φc 2 ἐπήγγελλον : ἐζήτουν.[5]
3 16 4 ἐκείνους εἶδον : ἀναχωρήσαντας δηλονότι. ἐν τοῖς : ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις, ἢ ἐν τούτοις τοῖς Ἀθηναίοις Mφc 2 ἐνεργοί : αἱ τὸ ἔργον ποιοῦσαι τῶν νεῶν, τουτέστι πλώϊμοι καὶ χρησταί ABCFGM οἱ πρῶτοι : ἐπέμφθησαν γὰρ ἐκεῖ πρῶτοι καὶ δεύτεροι.
3 17 3 οἱ μὲν οὖν πρῶτοι ἔμειναν ἕως ἁλώσεως τῆς πόλεως πολιορκοῦντες, οἱ δὲ δεύτεροι, οἱ μετὰ Φορμίωνος, πρὸ τῆς ἁλώσεως ἀνεχώρησαν Mφc 2 διεπολιόρκησαν : διόλου, φησίν, μέχρι τῆς πολιορκίας ὑπέμεινεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁπλιτῶν ABCFGM ἔφερον: ἐλάμβανον. ἐπληρώθησαν : ἀνθρώπων δηλονότι.[5]
3 18 1 κρατύναντες : ἰσχυροποιήσαντες. πληγέντες : μεγάλως νικηθέντες· πληγὴ γὰρ κατὰ πόλεμον καὶ τραῦμα ἡ ἰσχυρὰ ἧττα Mφc 2 ʃ οἱ Μηθυμναῖοι.
3 18 3 εἴργειν : τοὺς Μιτυληναίους. ἔστιν οἷ : ἀντὶ τοῦ ὅπου ABFG εἴργετο : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων.
3 19 1 ἐς τὴν πολιορκίαν : τῶν Μιτυληναίων. ἀργυρολόγους : ἀργυρολόγοι, οἱ πεμπόμενοι τοὺς συμμάχους ἀργύριον εἰσπράξασθαι Patm. οἱ Πλαταιῆς : τὸ ἑξῆς οὕτως· οἱ Πλαταιῆς ἐπειδὴ τῷ τε σίτῳ· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABCF τιμωρίας : τιμωρία ἡ ἐκδίκησις ABCF ʃ βοηθείας, ἐκδικήσεως G τὴν πεῖραν : τὴν πρᾶξιν.
3 20 2 ἀπώκνησαν : ἀνεβάλοντο. τῶν πολεμίων : τῶν Πελοποννησίων.
3 20 3 ξυνεμετρήσαντο ... : ἔλαβον τὸ ὕψος τοῦ τείχους, καὶ πρὸς τοῦτο ἡρμόσαντο τὰς κλίμακας. ἔλαβον δὲ ἐκ τῶν πλίνθων τῶν ἐπῳκοδομημένων ἀλλήλαις, τό τε πλῆθος αὐτῶν ἀριθμήσαντες καὶ τὸ πάχος συντεκμηράμενοι φc 2 ταῖς ἐπιβολαῖς : ἐπιβολαί, οἱ δόμοι τῶν πλίνθων, παρὰ τὸ μίαν ἐπὶ μίαν βάλλεσθαι ἐν τῇ οἰκοδομήσει Patm. ʃ ταῖς συνθέσεσι. πρὸς σφᾶς : τοὺς Πλαταιεῖς. οὐκ ἐξαληλιμμένον : οὐ κεχρισμένον Gφc 2 ἠριθμοῦντο : ἀντὶ τοῦ ἠρίθμουν. ἐς ὃ ἐβούλοντο τοῦ τείχους : δηλονότι θεῖναι κλίμακας. ξυμμέτρησιν : ἐξίσωσιν.[10]
3 20 4 ἔλαβον : ἐνόησαν. ἑξκαίδεκα : ἑκκαίδεκα γράφουσι συντεθειμένως· ἓξ καὶ δέκα πάλιν δὲ τῇ διαιρέσει e 2 ἦν ξυνεχῆ : τὰ οἰκήματα δηλονότι.
3 21 3 διὰ δέκα : μετὰ δέκα. δ ι ’ αὐτῶν : θύρας τινὰς ἐποίησαν ἐν αὐτοῖς τοῖς πύργοις, ὥστε δι’ αὐτῶν ἐξιέναι, εἴ τις ἀπὸ πύργου εἰς πύργον ἕτερον ἤθελεν ἀπελθεῖν φc 2 νοτερός : δίυγρος καὶ ὑετὸν ἔχων.
3 21 4 ἔστι γὰρ καὶ ἕτερος μὴ τοιοῦτος, ἀλλὰ κρυώδης καὶ πνευματώδης φc 2 δ ι ’ ὀλίγου : ἀντὶ τοῦ ἐγγύθεν, ἐπειδὴ διὰ δέκα ἐπάλξεων μόνων ἦσαν οἱ πύργοι φc 2 στεγανῶν : στέγην ἐχόντων. οἱ δ’ , ἐπειδή .[5]
3 22 1 .. : οἱ Πλαταιεῖς τὰ κατὰ σκοπὸν ἐποίησαν. οἵπερ καί ... : οἵπερ καὶ τοῦ πειραθῆναι τῆς ἐξόδου αἴτιοι ἦσαν· ἐμφαίνει δὲ τὸν μάντιν καὶ τὸν στρατηγόν φc 2 εὐσταλεῖς : εὔζωνοι, κούφην ὅπλισιν περιβεβλημένοι.
3 22 2 τὸν ἀριστερὸν μόνον ... : ὑπεδέδεντο τὸν μὲν ἕνα τῶν ποδῶν δι’ ἀσφάλειαν, τὸν δὲ ἕτερον γυμνὸν εἶχον διὰ κουφότητα φc 2 ἡγεῖτο : ἦρχεν G ἀντιλαμβανόμενος : ἀντιδρασσόμενος.
3 22 5 βοὴ ἦν : σημείωσαι βοὴ ἦν B ʃ λείπει ἐν ἄλλῳ τὸ ἦν. τὸ δὲ στρατόπεδον : τῶν Πελοποννησίων. κατὰ χώραν μένοντες : ἡσυχάζοντες.
3 22 6 ἐκ τῆς ἑαυτῶν φυλακῆς : ἀντὶ τοῦ καταλιπὼν τὴν αὐτοῦ φυλακήν c 2 ἀλ λ ’ ἐν ἀπόρῳ ἦσαν εἰκάσαι : ἀπορίαν εἶχον μέχρι καὶ εἰκασμοῦ. καὶ οἱ τριακόσιοι αὐτῶν : οὐδαμοῦ μὲν εἶπε περὶ τούτων τῶν τριακοσίων· δῆλον δὲ ὅτι κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐτάχθησαν· οὐ γὰρ ἂν νῦν ἐμέμνητο αὐτῶν c 2 παρανῖσχον : παρανέτελλον.
3 22 8 φρυκτοὺς πολλούς : δηλονότι φιλίους. οἱ γὰρ φίλιοι ἀνετείνοντο καιόμενοι μέν, ἱστάμενοι δέ· οἱ δὲ πολέμιοι καιόμενοι μὲν καὶ αὐτοί, σειόμενοι δὲ ὑπὸ τῶν ἀνατεινόντων· κίνησις γὰρ ὁ πόλεμος c 2 καὶ μὴ βοηθοῖεν : οἱ Θηβαῖοι. ἐν τούτῳ : τῷ γιγνομένῳ δηλονότι.[5]
3 23 1 ἐνστάντες : ἐναντιωθέντες. οἱ μέν ... : οἱ Πλαταιεῖς καὶ ἄνωθεν καὶ κάτωθεν τοὺς βοηθοῦντας τῶν Πελοποννησίων ἔβαλλον c 2 ἐν τούτῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι. ἀπώσαντες : ῥίψαντες· ἵνα εὐχερῶς καὶ ἀκωλύτως ἡ ἀνάβασις γίνοιτο c 2 ἐπὶ τοῦ χείλους : τοῦ ἔξωθεν δηλονότι· ἤδη γὰρ εἶπε περὶ τοῦ ἔνδον c 2 χαλεπῶς οἱ τελευταῖοι καταβαίνοντες ἐχώρουν : οἱ τελευταῖοι τῶν καταβαινόντων ἀπὸ τῶν τῆς ὀροφῆς πύργων χαλεπῶς ἀπεχώρουν, ἐπεὶ οὐκ εἶχον τοὺς ὄπισθεν αὐτοῖς ἐπαμύνοντας c 2 ἐς τὰ γυμνά : μέρη δηλονότι.[5]
3 23 5 ἐπελθεῖν : διαδραμεῖν. ἢ βορέου : ὁ ἤ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἤπερ κεῖται. βορέας γὰρ βέβαιον ποιεῖ κρύσταλλον, ἀπηλιώτης δὲ ὑδατώδη c 2 ἐν αὐτῇ : ἐν τῇ τάφρῳ c 2 ἐς Ἐρύθρας καὶ Ὑσιάς : δῆμοι Βοιωτίας BGc 2 κατὰ χώραν ἐγένοντο : ἡσύχασαν.
3 24 3 ὡς οὐδεὶς περίεστι : ἀντὶ τοῦ πάντες ἀπώλοντο c 2 ἐκπέμψαντες : ἐκ τῆς πόλεως αὐτῶν. ἐσπένδοντο : σπονδὰς ἐζήτουν ποιῆσαι ἐπὶ τὴν ἀνάληψιν τῶν νεκρῶν. οἱ μὲν δὴ τῶν Πλαταιῶν : μετάβασις BC ὑπερβάντες ἐσώθησαν : ζῶντες ἐφυλάχθησαν. τοῖς προέδροις : τοῖς ἄρχουσι τῶν Μιτυληναίων.[5]
3 25 1 ἐσβολὴ .. . ἐς τὴν Ἀττικήν : ἔφοδος τῶν Λακεδαιμονίων κατὰ τῆς Ἀττικῆς. ἐθάρσουν : θάρρος ἐλάμβανον.
3 25 2 τὴν γνώμην : κατὰ τὴν προαίρεσιν. ξυμβαίνειν : συμφωνεῖν. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἔτος πέμπτον BC Κλεομένης : οὗτος ὁ Κλεομένης καὶ ὁ Πλειστοάναξ παῖδές εἰσι Παυσανίου τοῦ ἐν Πλαταιᾶσιν ἀριστεύσαντος ἐπὶ τῶν Μήδων BC ἐπιμένοντες .
3 26 4 .. : οἱ Λακεδαιμόνιοι, φησίν, ἐπιμένοντες ἀκοῦσαι τὸ ἀποβησόμενον ἀπὸ τῆς Λέσβου ὑπὸ τοῦ Ἀλκίδα, ἔτεμον τὰ πολλὰ τῆς Ἀττικῆς BC ἐπεξῆλθον : ἐπέδραμον, τὰ πολλὰ μέρη δηλονότι. ἐνεχρόνιζον : ἔν τινι τόπῳ πολὺν χρόνον μένουσαι διεβίβαζον.
3 27 2 ὡς ἐπεξιὼν τοῖς Ἀθηναίοις : ὡς κινηθησόμενος κατὰ τῶν Ἀθηναίων. ἠκροῶντο : ὑπήκουον τοῖς ἄρχουσι.
3 27 3 διανέμειν : μεμερισμένως διδόναι. ξυγχωρήσαντες : ὑπείξαντες. οἱ ἐν τοῖς πράγμασιν : οἱ τὰ τῆς πόλεως πράττοντες.
3 28 1 βουλεῦσαι : βουλεύσασθαι. πάλιν ἔλθωσι : ἐπανέλθωσιν. οἱ δὲ πράξαντες πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους : οἱ πρωταίτιοι τῆς ἀποστάσεως τῶν Λακεδαιμονίων.
3 28 2 ʃ ἤγουν οἱ λακωνίζοντες. περιδεεῖς ὄντες : περίφοβοι γεγονότες. οὐκ ἠνέσχοντο : μεῖναι δηλονότι. ἀναστήσας : ἐγείρας ἀπὸ τῶν βωμῶν. προσεκτήσατο : προσεποιήσατο.[5]
3 28 3 καθίστατο : εὐτάκτει. τὸν ἄλλον πλοῦν : τὸν ἀπὸ Πελοποννήσου εἰς Μιτυλήνην.
3 29 1 πρὶν δή : ἕως οὗ. προσέσχον : ἀντὶ τοῦ προσωρμίσαντο c 2 Ἔμβατον : τὸ στενὸν τὸ μεταξὺ Χίου καὶ Ἐρυθρᾶς.
3 30 1 Ἀλκίδα ... : δημηγορία Τευτιάπλου ABCe 2 τῆς τρίτης ἱστορίας πρώτη, τῇ δὲ τάξει δευτέρα c 2 ἐκπύστους : φανερούς. ὥσπερ ἔχομεν : ἀντὶ τοῦ ὡς νῦν ἔχομεν. καὶ πάνυ : εὑρήσομεν τὸ ἀφύλακτον δηλονότι.
3 30 2 τὸ πεζὸν αὐτῶν : τὸ διὰ ξηρᾶς στράτευμα. τὸ καινὸν τοῦ πολέμου : τὸ καινὸν οἱ μὲν διὰ διφθόγγου γράψαντες οὕτως ἐνόησαν, τὸ παρ’ ἐλπίδα καὶ παρὰ δόξαν ποιοῦν ἐν τοῖς πολέμοις νικᾶν, τουτέστι τὸ ἐπιπεσεῖν ἀφυλάκτοις τοῖς ἐχθροῖς· οἱ δὲ διὰ τοῦ ε ψιλοῦ γράψαντες οὕτως ἐξηγοῦνται, τὸ διάκενον καὶ ἀργὸν τοῦ πολέμου c 2 ὃ εἴ τις στρατηγὸς .[5]
3 30 4 .. : τὸ ἀφύλακτον δηλονότι καὶ ῥᾴθυμον· ὃ εἴ τις στρατηγὸς αὐτός τε ἐκκλίνοι καὶ τοῖς πολεμίοις τηνικαῦτα ἐπιχειροίη, ἡνίκ’ ἂν ἀφυλάκτους αὐτοὺς ὁρῴη, μάλιστ’ ἂν ὀρθοῖτο c 2 ἐνορῶν : προσέχων. πλεῖσ τ ’ ἂν ὀρθοῖτο : ἐπὶ πλεῖστον νικήσαι ἄν. τῶν ἐν Ἰωνίᾳ : λείπει ἡ ἀπό.[10]
3 31 1 ὁρμώμενοι : ὁρμητήριον ἔχοντες. ἐλπίδα δ ’ εἶναι : ἔφασκε δηλονότι. τὴν πρόσοδον ταύτην : ταύτην τὴν πρόσοδον τὴν ἀπὸ τῶν Ἰώνων ὑπάρχουσαν τοῖς Ἀθηναίοις ἐὰν ἀφέλωνται καὶ χειρώσωνται αὐτοὶ τὴν Ἰωνίαν, μέλλουσιν ἔχειν καὶ τὰ ἀπὸ τῶν Ἰώνων ἀεὶ χρήματα καὶ τὴν ἐκεῖθεν Ἀθηναίων παρασκευήν c 2 καὶ ἅμα , ἢν ἐφορμῶσι : ἀντὶ τοῦ, ἐφορμούντων αὐτοῖς τῶν Λακεδαιμονίων· δαπάνη γὰρ Ἀθηναίοις ἢν γίγνηται, ἐλπίδα εἶναι. ʃ οἱ μὲν εἰς τὸ ἐφορμῶσι τὸν λόγον ἀναπαύουσι καὶ τὴν πτῶσιν ἐναλλάττουσιν, ἐπὶ τῶν Λακεδαιμονίων τὸ ἐφορμῶσι λαμβάνοντες· οἱ δὲ τὸ ὅλον ἐπὶ τῶν Ἀθηναίων ἐκδέχονται καὶ νοοῦσιν οὕτω, καὶ ἐὰν ἐφορμῶσιν οἱ Ἀθηναῖοι, δαπάνη αὐτοῖς γίνεται, ὅταν τι χωρίον ἡμεῖς ἐν τῇ Ἰωνίᾳ κατάσχωμεν. ἄλλως· καὶ [ἐὰν] ἐφορμούντων σφῶν (τουτέστι τῶν Πελοποννησίων) δαπάνη αὐτοῖς γενήσεται, δηλονότι τοῖς Ἀθηναίοις. διόπερ τὸ σφίσιν αὐτοῖς οὐχ ἅμα ἀναγνωστέον, ἀλλὰ διαιρετέον, καὶ κατὰ τὸ σφίσιν ὑποστικτέον c 2 Πισσούθνην : στρατηγὸς τοῦ βασιλέως, περὶ τὴν Ἰωνίαν διατρίβων ABC ἐνεδέχετο : ἐν ἑαυτῷ ἐδέχετο.[15]
3 31 2 τὸ πλεῖστον τῆς γνώμης εἶχεν : ὁ πλεῖστος σκοπὸς ἦν αὐτῷ. Μυοννήσῳ : ἐπειδὴ μῦς ἐ *** ὥσπερ καὶ Σύβοια, ἐπειδὴ ἔτρεφε σύας.
3 33 1 οὐ σχήσων : οὐ προσορμιούμενος c 2 αὐτάγγελοι : αὐτάγγελος, τὸ αὐτόν τινα δι’ ἑαυτοῦ μὴ προπέμψαντα ἄγγελον ἐλθεῖν Patm.
3 33 2 ʃ οὐκ ἐπ’ ἀγγελίαν πεμφθεῖσαι, ἀλλ’ ἐπ’ ἄλλην χρείαν c 2 ἔφρασαν : τοῖς Ἀθηναίοις. ὁ δέ : ἤγουν ὁ Πάχης.
3 33 3 Λάτμου : μή ποτε Πάτμον λέγει; ἐφαίνετο : ὁ Ἀλκίδας. ἐπανεχώρει : ὁ Πάχης. κέρδος δὲ ἐνόμισεν ... : κέρδος, φησίν, ἐνόμισεν ὁ Πάχης, ὅτι οὐ κατέλαβε τὰς Ἀλκίδου ναῦς, ἵνα μὴ ἀναγκάσωσιν αὐτὸν στρατόπεδον κατ’ αὐτῶν ποιήσασθαι, ἢ φυλακὰς καὶ ἐφόρμησιν, μὴ ἄρα τι τυχηρὸν γένηται ἐν τῇ ναυμαχίᾳ καὶ ἡττηθῇ c 2. καὶ τῶν βαρβάρων .[5]
3 34 1 .. : καὶ τῶν βαρβάρων ἐπαχθέντων ὑπὸ μιᾶς τῶν στάσεων c 2 ἐπαχθέντων : ἐπελθόντων. Ἀρκάδων : λείπει ἡ ἀπό, ἵν’ ᾖ, ἀπὸ τῶν Ἀρκάδων.
3 34 2 ἐπολίτευον : τὴν πολιτείαν εἶχον. ὑπεξελθόντες : λαθραίως φυγόντες. σῶν καὶ ὑγιᾶ : ἀνακρωτηρίαστον.
3 34 3 καὶ οὐ προσδεχομένων : τῶν ἐντός. αἱρεῖ : πορθεῖ, χειροῦται· ὅθεν καὶ περισπᾶται· ἐπὶ γὰρ τοῦ ὑψῶσαι βαρύνεται Gφc 2 ὅσοι ἐνῆσαν : τοῦ Πισσούθνου. οὓς κατέθετο : ἀποκτεῖναι.
3 35 2 καθίστατο : εὐτάκτει. ἀφικομένων : εἰς τὰς Ἀθήνας.
3 36 1 ἔστιν ἃ παρεχόμενον : ἔστιν ἃ παρέξειν ὑπισχνούμενον FGc 2 τῶν ἀνδρῶν : τῶν πρωταιτίων.
3 36 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις. παρόντες : ἐν Ἀθήναις. ἐπικαλοῦντες : ἀντὶ τοῦ ἐγκαλοῦντες φc 2 τήν τε ἄλλην ἀπόστασιν : ὅτι ὅλως ἀπέστησαν BCF ὅτι οὐκ ἀρχόμενοι ... : ὅτι οὐχ ὑπακούοντες τοῖς Ἀθηναίοις οὕτως ὡς οἱ ἄλλοι, ὥστε φόρον φέρειν, τὴν ἀπόστασιν ἐποιήσαντο φc 2 οἱ ἄλλοι : σύμμαχοι. ἐκείνοις : τοῖς Μιτυληναίοις. βοηθοί : οὖσαι δηλονότι. παρακινδυνεῦσαι : μετὰ κινδύνου ἐλθεῖν εἰς Ἰωνίαν. οὐ γὰρ ἀπὸ βραχείας διανοίας : οὐ γὰρ ὡς ἄφρονες, φησίν, ὄντες, ἀλλ’ ὡς πονηρότατοι Gφc 2 ἐδόκουν : ἐνομίζοντο. διαχρήσασθαι : ἀποκτεῖναι C ἢ οὐ τοὺς αἰτίους : ἡ οὔ ἀπόφασις περιττή.[10]
3 36 4 ὁ γὰρ ἤ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἤπερ κεῖται. κἀν τῇ συνηθείᾳ δὲ πολλάκις παρελκούσαις ἀποφάσεσι χρώμεθα· οὐ μὰ τὸν Δία, οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα· ὡς καὶ τὸ ἀπαγορεύω σοι μὴ ποιεῖν φc 2 τοῦτο : ὅτι μετενόησαν.[5]
3 36 5 γνώμας : διασκέψεις. ἔπεισαν : δηλονότι τοὺς ἐν τέλει· καὶ γὰρ τοῖς ἐν τέλει γνώριμον, ὅτι βούλονται οἱ πλείους τῶν πολιτῶν αὖθις ἀποδοθῆναι αὐτοῖς ἐκκλησίαν. ἐν τέλει δὲ λέγει τοὺς στρατηγούς· οὗτοι γὰρ συνῆγον τὴν ἐκκλησίαν φc 2 σφίσιν : τοῖς πολίταις. καὶ τὴν προτέραν : βουλὴν δηλονότι.[5]
3 36 6 βιαιότατος : ἰσχυρός. πολλάκις μὲν ἤδη .
3 37 1 .. : δημηγορία Κλέωνος κατὰ τῶν Μιτυληναίων συμβουλεύουσα ἀποκτεῖναι αὐτούς ABCEFG ʃ ἡ τῇ τάξει τρίτη αὕτη τῆς τρίτης ἱστορίας c 2 ʃ ἡ δημηγορία αὕτη στάσεως πραγματικῆς ἐστιν. διαιρεῖται δὲ τῷ δικαίῳ καὶ τῷ συμφέροντι. τὸ γὰρ εὐπρεπὲς οὐδέτερος ἐξήτασεν. ἦν γὰρ τὸ μὲν παρὰ τὸ ἦθος τῆς πόλεως, τὸ δὲ παρὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀδικησάντων. θαυμάσειε δ’ ἄν τις τὸν συγγραφέα, πῶς ἐν ὠμότητι διαβεβλημένῃ καὶ παραδόξοις ἐννοίαις κατὰ φύσιν καὶ ἀκολουθίαν τινὰ τὴν τάξιν τῆς δημηγορίας τετήρηκεν. ὃ δὲ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν, ὅτι πολλάκις ἔγνων δημοκρατίαν ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ἑτέρων ἄρχειν. ἐπεὶ γὰρ ἀλλήλους οἱ πολῖται οὔτε φοβοῦνται οὔτε ἐπιβουλεύονται, οἴονται μηδὲ ὑπὸ τῶν ὑπηκόων ἐπιβουλεύεσθαι φc 2 διὰ γὰρ .[10]
3 37 2 .. : ἡ αἰτία τοῦ πολλάκις μὲν ἔγωγε καὶ τὰ ἑξῆς ABFφc 2 τὸ κα θ ’ ἡμέραν ἀδεές : ὅπερ ἡ τυραννὶς οὐκ ἔχει· τοῦτο γὰρ τέλος ἐστὶ τῇ τυραννίδι τὸ φυλάσσειν ἑαυτὸν καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἀδεῶς βιοῦν AFc 2 τὸ αὐτό : ἀδεὲς δηλονότι ABFφc 2 καὶ ὅτι ἂν ἢ λόγῳ ... : τουτέστι, καὶ οὐχ ἡγεῖσθε τοῦτο, ὅτι, ἄν τε λόγῳ παραχθέντες ὑπ’ αὐτῶν, ἄν τε οἰκτείραντες αὐτούς, μαλακώτερον καὶ πραότερον προσενεχθῆτε, οὐκ ἐκείνοις τι χαρίζεσθε, ἀλλ’ αὐτοὶ κινδυνεύετε καταφρονούμενοι· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἴσασι χάριν ὑμῖν φc 2 ἢ οἴκτῳ ἐνδῶτε : Ὅμηρος (Α 255)· ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος, καὶ τὰ ἑξῆς ABF οὐκ ἐπικινδύνως ἡγεῖσθε ... : οὐ σκοπεῖτε, φησίν, [ὡς] ὅτι οὐκ εἰς χάριν ἐκείνων τοῦτο ποιεῖτε, ἀλλ’ εἰς ἴδιον κίνδυνον φc 2 ἐς ὑμᾶς : ἀντὶ τοῦ καθ’ ὑμῶν b 2 μαλακίζεσθαι : χαυνοῦσθαι. σκοποῦντες : περίοδος τετράκωλος, ἔχουσα ἐν ἑκάστῳ κώλῳ νοούμενον τὸ σκοποῦντες· ὅτι τυραννίδα ἔχετε τὴν ἀρχήν· οὐ διότι ἀκόντων ἄρχετε· οὐδὲ ὅτι ἀκροῶνται ὑμῶν οὐ δι’ ἅπερ χαρίζεσθε αὐτοῖς οὐδὲ δι’ εὔνοιαν· ἀλλὰ διὰ φόβον. αὐτούς : τοὺς συμμάχους ABCFG οὐκ ἐξ ὧν ἂν χαρίζησθε ... : τὸ ἑξῆς, οὐκ ἐξ ὧν σφαλλόμενοι ταῖς ἐλπίσιν οἱ ἀφιστάμενοι ἡμῶν πάλιν δουλοῦνται· τὸ δὲ ἐὰν χαρίζησθε, μεταξύ. ὁ δὲ νοῦς οὕτως, οὐχ ὑπακούουσιν ἡμῶν, ἐὰν σφαλλόμενοι ἐν τῇ ἀποστάσει συγχωρῶνται. οὐ κατὰ τοῦτο, ἀλλὰ καθὸ βιαίως καὶ ἀκριβῶς πράττονται δίκας ABCF βλαπτόμενοι αὐτοὶ ... : ἀσαφὲς τὸ χωρίον, ὅτι ἀπὸ αἰτιατικῆς εἰς εὐθεῖαν μετέβη ἡ ἀπόδοσις τῆς ἐννοίας· ὅπερ ἐστὶ παρὰ τὴν κοινὴν συνήθειαν. ὤφειλε γὰρ βλαπτομένους καὶ ἀκροωμένους εἰπεῖν ὁ γράφων, ἀλλ’ ὡς καινῶν συντάξεων εὑρετὴς καὶ τῆς παλαιᾶς Ἀτθίδος ἐπιστήμων τοῦτο οὐ πεποίηκε. τοιαύτας δὲ εὑρήσεις καὶ παρὰ τῷ θεολόγῳ [Gregorio Nazianzeno] συντάξεις πολλάς, ἃς οἱ μὴ εἰδότες διαβάλλουσί τε καὶ σολοικίζειν τὸν μέγαν οἱ ἀμαθεῖς οἴονται. τὸ δὲ βλαπτόμενοι εἰ ἀντὶ τοῦ ἀφιστάμενοι καὶ μὴ κατορθοῦντες ἃ προέθεντο ποιῆσαι δεχθείη, ἔχοι ἂν τὴν προκειμένην διάνοιαν· εἰ δὲ κατὰ τὸ ὀρθὸν δεχθείη, ἔχοι ἂν οὕτως, ὅτι βλαπτόμενοι αὐτοὶ ἐν τῷ ὑπήκοοι εἶναι οὐκ ἐξ ὧν ἄρτι χαρίσησθε αὐτοῖς ἀκροάσονται ὑμῶν, ἀλλ’ ἐξ ὧν τῇ ἰσχύι περιγένησθε αὐτῶν· οὐδὲ γὰρ εὐνοίᾳ βούλονται ὑποτάσσεσθαι. πάντων δὲ δεινότατον .[35]
3 37 3 .. : τὸ νόημα τοιοῦτον· πάντων, φησί, δεινότατόν ἐστιν, εἰ μὴ γνωσόμεθα ὅτι φαύλοις νόμοις ἀκινήτοις [δὲ] χρωμένη πόλις καλλίων ἐστὶν ἢ καλοῖς μέν, ἀβεβαίοις δὲ καὶ ἀκύροις· ἀμαθίαν δὲ καλεῖ οὐχ ἁπλῶς τὴν ἄνοιαν, ἀλλὰ τὸ μὴ θέλειν καὶ τῶν νόμων καὶ τῶν ῥητόρων καὶ πάντων εἶναι δοκεῖν φρονιμώτερον, ἀλλ’ εἴκειν τοῖς καλῶς δεδογμένοις καὶ μὴ ζητεῖν ἀνατρέπειν αὐτά· ὅπερ αἰνίττεται ποιεῖν τὸν Διόδοτον. σωφροσύνην δὲ λέγει τὸ ἀεὶ ἐμμένειν τοῖς κειμένοις νόμοις καὶ μὴ ζητεῖν μεταβάλλειν αὐτούς φc 2 εἰ βέβαιον μηδὲν ἡμῖν καθεστήξει : τουτέστιν ἐὰν ὦμεν παλίμβουλοι ABCF καθεστήξει : ἔσται. ἀκινήτοις : ἀμεταθέτοις. ἀμαθία τε μετὰ σωφροσύνης ... : τὴν μὲν ἀμαθίαν ἐπὶ τῆς ἀσυνεσίας τέθηκε, τὴν δὲ δεξιότητα ἐπὶ συνέσεώς τε καὶ ἐντρεχείας. τὴν δὲ ἀκολασίαν ἀντιτέθηκε τῇ σωφροσύνῃ δεῖ δὲ τὴν μὲν σωφροσύνην ἐνταῦθα ἐπὶ τῆς εὐηθείας δέξασθαι, τὴν δὲ ἀκολασίαν ἐπὶ τῆς εὐμεταβλησίας. ὁ δὲ νοῦς τοιοῦτος· βέλτιόν ἐστιν, φησί, ἀμαθεστέρους μετὰ σωφροσύνης εἶναι ἢ συνετωτέρους τυγχάνοντας εὐμεταβλήτως ἔχειν φc 2 ʃ κρείσσων ἀμαθὴς καὶ σώφρων ἢ ἀκόλαστος εὐμαθής· κρείσσων ἰδιώτης δίκαιος ἢ ἄρχων ἄδικος. φαυλότεροι : ἀντὶ τοῦ ἀμαθέστεροι ABCFG πρὸς τοὺς ξυνετωτέρους : συγκρινόμενοι δηλονότι. ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖον : ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς κεῖται ABCF ἄμεινον οἰκοῦσι τὰς πόλεις : ταῦτα πάντα πρὸς τοὺς Ἀθηναίους αἰνίττεται, οὐδέν τι μελετῶντας πλὴν λέγειν τε καὶ ἀκούειν καινόν. τῆς αὐτῆς δὲ διανοίας ἐστὶ καὶ ἡ τοῦ Ἀρχιδάμου δημηγορία, ἐν οἷς φησὶ (I 84) „καὶ μὴ τὰ ἀχρεῖα ξυνετοὶ ἄγαν ὄντεσ“ καὶ τὰ ἑξῆς ABCF οἱ μὲν γάρ : οἱ φρόνιμοι.[25]
3 37 4 ʃ οἱ συνετώτεροι. ὡς ἐν ἄλλοις ... : ὡς ἐν ἄλλοις μείζοσιν οὐ δυνάμενοι δηλῶσαι καὶ γνώριμον ποιῆσαι πᾶσι τὴν ἰδίαν σύνεσιν, εἰ μὴ ἐν οἷς βούλονται δεῖξαι ὅτι σοφώτεροί εἰσι τῶν νόμων φc 2 τὴν γνώμην : τὴν πολυμαθίαν λέγει γνώμην ABCF οἱ δ ’ ἀπιστοῦντες : οἱ ἀμαθεῖς δηλονότι ABCF ἀμαθέστεροι : ἤγουν ἐλάττονες τῆς γνώσεως τῶν νόμων. ἀδυνατώτεροι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξιοῦσι φ κριταὶ δὲ ὄντες ... : τουτέστι, κρείσσους καὶ δικαιότεροι ὄντες κριταί, ἤπερ ἀγωνισταί, ὀρθοῦνται τὰ πλείω φc 2 δεινότητι : τουτέστι τῇ ῥητορικῇ δυνάμει ABCF παρὰ δόξαν : παρὰ τὸ δοκοῦν καὶ φαινόμενον.[10]
3 37 5 ἐξ οὗ παρὰ τὴν ἀλήθειαν ABCF ὁ αὐτός εἰμι τῇ γνώμῃ : ἤγουν τοῖς δεδογμένοις ἐμμένω.
3 38 1 θαυμάζω : σημείωσαι τὸ θαυμάζω μετὰ γενικῆς ἐπὶ καταφορᾶς λαμβανόμενον b 2 χρόνου διατριβήν : ἀργίαν τῆς τιμωρίας τῶν Μιτυληναίων. ὅ ἐστι ... : τὸ χρονοτριβῆσαι δηλονότι καὶ σκέψασθαι. εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν λέγει, ὅτι ἀμβλύτερος γίνεται ὁ ἐκδικῶν διὰ τὸ ὑπὸ τοῦ χρόνου πραΰνεσθαι. καὶ ὁ Εὐριπίδης (Alcest. 381)· Χρόνος μαλάξει σε ABCF ʃ ὅπερ συμφέρει τοῖς ἠδικηκόσιν, ὃ κέρδος ἐστί. ὁ γὰρ παθών : κακῶς δηλονότι. ὁ γὰρ παθὼν ... : σημείωσαι ἄλλως· εἰπὼν ὅτι ἡ τοῦ χρόνου διατριβὴ συμφέρει τοῖς προηδικηκόσιν, αἰτίαν ἀποδίδωσι, δι’ ἣν συμφέρει. ἐν γὰρ τῷ χρόνῳ, φησίν, ἀμβλύνεται ἡ τοῦ παθόντος ὀργή· εἰ δὲ τὸ ἀμύνεσθαι τῷ παθεῖν ἐγγὺς τεθείη, τουτέστιν εἰ μὴ γένοιτο ἐν μέσῳ χρόνος πολύς, ἰσόπαλόν τε καὶ ἴσον τυγχάνει τὸ ἀμύνεσθαι διὰ τὸ τὴν μνήμην ἀκραιφνῆ παρεῖναι τοῦ πεπονθέναι c 2 ʃ παθών, φησίν, ὡς ἀμύνεσθαί τις παρευθὺ βουλόμενος ἰσχυρὰν τὴν τιμωρίαν ποιεῖται· τὸ γὰρ ἀμύνασθαι κείμενον ἐγγύτατα, ὡς ἰσόπαλον ὄν, τοῦτο ποιεῖ· ὁ δὲ παθὼν διὰ τὸ ἡδυπαθεῖν ὥστε τοῦ χρόνου περιιδὼν ἀπομαρανθῆναι τὴν ὀργὴν ἀμβλύτερον αὐτῇ χρῆται e 2 ἀμύνεσθαι δέ : ὁ γὰρ ἀμυνόμενος δηλονότι παθών τι ἀμύνεται, ᾧ ἕπεται δηλονότι ἡ τιμωρία BC ἀντίπαλον : ἤγουν ἴσον. ὁ δὲ νοῦς οὕτω, τὸ ἀμύνασθαι ἴσον ἐστὶ τῷ τιμωρεῖν ABCF θαυμάζω δὲ ... : ὁ ἀντιλέγων πρὸς τὴν κόλασιν τῶν Μιτυληναίων, φησί, δυνάμει τοῦτο κατασκευάζει, κἂν ἐξ εὐηθείας τοῦτο μὴ λέγῃ, ὅτι τὰ ὑπὸ Μιτυληναίων εἰς Ἀθηναίους ἀδικήματα ὠφέλιμά εἰσι τοῖς Ἀθηναίοις. ἐπεὶ τί καὶ λέγων οὐκ ἀξιώσει κολασθῆναι αὐτούς; φc 2 ἀποφαίνειν ... : ταῦτα γὰρ πάντα παρὰ τὸ ἐναργὲς καὶ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ἐστί, τὸ λέγειν ὡς εἶπε ABCF τὰς μὲν Μιτυληναίων ... : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· ὁ συμβουλεύων ἡμῖν μὴ τιμωρήσασθαι Μιτυληναίους ἀδικήσαντας οὐδὲν ἄλλο βούλεται δεῖξαι, ἢ ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτῶν τὰ εἰς ἡμᾶς ὠφελοῦσι, καὶ χρὴ μᾶλλον ὡς εὐεργέτας αὐτοὺς ἀποδέχεσθαι καὶ σώζειν. ἔστι δὲ ὁ λόγος τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ κατασκευαζόμενος φc 2 ἀδικίας ἡμῖν : ἃς ἠδίκησαν ἡμᾶς. καὶ δῆλον ὅτι .[35]
3 38 2 .. : τουτέστιν, καὶ δῆλον ὅτι ἢ τῷ λέγειν πιστεύσας ἀγωνίσαιτ’ ἂν τὸ πάνυ δοκοῦν, τουτέστι τὸ λίαν δόξαν πᾶσιν, ὡς οὐκ ἔγνωσται, ὅ ἐστι τὸ ἀποκτεῖναι Μιτυληναίους, ἐναντίως ἀποφῆναι καὶ παρὰ τὸ κοινῇ δόξαν ἢ ὑπὸ χρημάτων ἀναπεισθείς φc 2 τῷ λέγειν πιστεύσας : τῷ πιθανολογεῖν δηλονότι ABCFφ θαρρήσας, θαρρήσας τῇ δυνάμει τοῦ ἑαυτοῦ λόγου. τὸ πάνυ δοκοῦν ἀνταποφῆναι : τὸ πάνυ δοκοῦν ἀνταποφῆναι ἐστὶ τὸ ἀρίδηλον καὶ φανερώτατον· τὸ δὲ οὐκ ἔγνωσται, ἔστι τὸ ἀφανές ABCF ἢ κέρδει : ἢ τὴν τοῦ λόγου δύναμιν ἐνδείξασθαι βουλόμενος, ἢ κέρδους χάριν, φησί, λαλήσει ABFφc 2 τὸ εὐπρεπὲς τοῦ λόγου : τὸν πιθανὸν λόγο ν . παράγειν : σημείωσαι τὸ ἀπατᾶν ABFc 2 τὰ μὲν ἆθλα : τὰ κέρδη τὰ ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν.[10]
3 38 3 ἑτέροις : τοῖς ῥήτορσι ABF ʃ τοῖς δημηγοροῦσι. ἀναφέρει : ἀναλαμβάνει, ἀναδέχεται φc 2 κακῶς ἀγωνοθετοῦντες : κακῶς ἑτέροις ἆθλα διδόντες· ἢ τὸ ἀγωνοθετοῦντες ἀντὶ τοῦ κακῶς κρίνοντες φc 2 ʃ ἀνοήτως τοὺς ἀγῶνας διατιθέμενοι.
3 38 4 θεαταὶ μὲν ... : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· μετεσκεύασται τῶν ὄντων ἐφ’ ὑμῖν ἡ φύσις. οὕτως γὰρ ἀκούετε τῶν λόγων καὶ πιστεύετε τοῖς ῥήτορσιν, ὡς ὀφθαλμοῖς τὴν πίστιν λαβόντες· οὕτως δὲ ἀπιστεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ὁρωμένοις, ὥσπερ ἀκροασάμενοι φc 2 εὖ : πιθανῶς. τὰ δὲ πεπραγμένα ἤδη : οὐ σκοποῦντες. ἀναπόδοτον. ἀπὸ τῶν .. . ἐπιτιμησάντων : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἀπὸ τῶν οὕτω πιθανῶς ἐπιτιμησάντων, ὥστε τὸ τραχὺ τῆς ἐπιτιμήσεως κλέψαι τῇ τέχνῃ τοῦ λόγου, διὰ τοῦ κολακεύειν καὶ λέγειν ὅτι οὐ πρέπει Ἀθηναίους ὄντας ὑμᾶς κατασκάπτειν τὰς πόλεις. δοκεῖ γὰρ ἡ ἐπιτίμησις ἐπαίνῳ κεκραμένη λανθάνειν καὶ μᾶλλον ἐγκώμιον ἢ μέμψις εἶναι τὸ λεγόμενον, καὶ δελεάζει λόγῳ τοὺς ἀκούοντας. ὥστε τὸ καλῶς ἐπιτιμησάντων ἐνταῦθα οὐ τὸ δικαίως σημαίνει, ἀλλὰ τὸ εὐφυῶς καὶ πιθανῶς μετὰ τέχνης φc 2 καινότητος : ποικιλίας καὶ εὐπρεπείας ABCF ἄριστοι : ἐπιτήδειοι καὶ ἕτοιμοι φc 2 δεδοκιμασμένου : ἀληθοῦς· ὁ γὰρ ψευδὴς ἀδόκιμος ABCF δοῦλοι ὄντες .[15]
3 38 5 .. : δοῦλοι ὄντες ἀεὶ τῶν ἀτόπων καὶ παραδόξων, ὑπερόπται δὲ τῶν πρεπόντων καὶ εἰωθότων, τουτέστι καταφρονοῦντες τῶν συνήθων φc 2 ʃ τοῖς πράγμασι, φησί, καὶ τοῖς λόγοις τοῖς παραδόξοις καὶ μὴ εἰθισμένοις ἀεὶ χαίροντες καὶ πιστεύοντες, καταφρονοῦντες δὲ δεδοκιμασμένων καὶ εἰωθότων φc 2 τῶν εἰωθότων : τῶν πρεπόντων ACF καὶ μάλιστα μὲν .[5]
3 38 6 .. : καὶ μάλιστα μὲν αὐτὸς ἕκαστος βούλεταί τι εἰπεῖν, εἰ δὲ μή, πάντως ἀντειπεῖν τῷ λέγοντι, ὅπως μὴ βραδύτερον ἐκείνου δόξῃ νενοηκέναι τὸ συμφέρον φc 2 τοιαῦτα : ἤτοι δεδοκιμασμένα καὶ ἀληθῆ f μὴ ὕστεροι ἀκολουθῆσαι : τὸ ἑξῆς· μὴ δοκεῖν ὕστεροι ἀκολουθῆσαι τῇ γνώμῃ ABCF ʃ βούλονται f τῇ γνώμῃ : κατὰ τὴν γνώμην. ζητοῦντές τε ἄλλο τι .[5]
3 38 7 .. : καινότερα, φησί, ζητοῦντες παρὰ τὰ εἰωθότα καὶ ἐν οἷς πολιτευόμεθα φc 2 ἀκοῆς ἡδονῇ : ἀκοῆς χάριτι, γλυκύτητι, κολακείᾳ. ʃ ῥητορικῶν λόγων καινότερα καὶ παράδοξα ὑμῖν εἰσηγουμένων. σοφιστὰς δὲ λέγει οὐ τοὺς σοφιζομένους τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ συνηθείᾳ λεγομένους, τοὺς διδασκάλους τῶν ῥητορικῶν προβλημάτων· θεατὰς δὲ αὐτοὺς τοὺς μαθητὰς καὶ ἀκροατάς. ὥσπερ γὰρ οἱ ἀκροαταί, φησί, τῶν σοφιστικῶν λόγων ἡδονῆς γίγνονται κριταί, οὐ πραγμάτων, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὑμεῖς τοὺς λόγους σκοπεῖτε καὶ οὐ τὰ πράγματα φc 2 ὧν ἐγὼ πειρώμενος : ὧν ἐπιτηδευμάτων, ὧν εἶπεν ἄρτι, ὅτι οὐδὲν ἄλλο ἢ ἀδολέσχαι εἰσίν ABCF ἀποτρέπειν : ἀπείργειν.[10]
3 39 1 ἀποφαίνω : λέγω, φησίν, ὅτι ἡ μία πόλις, οἱ Μιτυληναῖοι, σφόδρα ἠδίκησαν ὑμᾶς, τοὺς Ἀθηναίους. καὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγει εὐθύς ABCFG τοὺς ἡμετέρους πολεμίους : ἤγουν τοὺς Λακεδαιμονίους.[5]
3 39 2 ἀπόστασις μέν γε ... : ἀπόστασίς ἐστιν, ὅταν τινὲς κακῶς πάσχοντες ἀποστῶσιν· ἐπανάστασις δέ, ὅταν τινὲς τιμώμενοι καὶ μηδὲν ἀδικούμενοι στασιάσωσι καὶ ἐχθρεύσωσι τοῖς μηδὲν ἀδικήσασιν φc 2 ʃ ἐπανάστασις ἡ φανερὰ ἐναντίωσις, ἀπόστασις δὲ ἡ τῶν σπονδῶν ἄνευ πολέμου διάλυσις, αἰτίαν ἔχουσα εὔλογον. ἐζήτησάν τε ... : ἤτοι συνεμάχησαν τοῖς πολεμίοις ἡμῶν. καίτοι δεινότερόν ἐστιν ... : εἰ ἕνεκα, φησίν, ἰδίας δυνάμεως καὶ κέρδους ἀντεπολέμησαν ἡμῖν, οὐκ ἦν δεινὸν τοσοῦτον· νῦν δὲ ἄνευ ἐλπίδων τινῶν, ἐξ οἰκείας κακονοίας ὁρμώμενοι· ὅπερ δεινότερον ABCF ἀποστάντες ἤδη ἡμῶν : Αἰγινήτας λέγει καὶ Ποτιδαιάτας καὶ Ναξίους καὶ τοὺς ἄλλους δεδουλωμένους ABCF ἡ παροῦσα : αὐτοῖς ABCF ἐς τὰ δεινά : εἰς τὴν ἀπόστασιν.[10]
3 39 3 καὶ ἐλπίσαντες ... : ἤλπισαν, φησίν, ἀποστῆναι ἡμῶν, ὅπερ μεῖζον μέν ἐστι τῆς δυνάμεως αὐτῶν, ἔλαττον δὲ τῆς βουλήσεως αὐτῶν. ἐβούλοντο γὰρ οὐ μόνον ἀποστῆναι ἡμῶν, ἀλλὰ δὴ καὶ καθελεῖν τὴν δύναμιν τῆς πόλεως, διὰ τὸ τὸ λοιπὸν ἀδεῶς βιοτεύειν ABCF ἰσχὺν ἀξιώσαντες ... : προτιμῆσαι, φησίν, ἀξιώσαντες τὴν δύναμιν τοῦ δικαίου. δίκαιον δὲ λέγει τὸ ἐμμεῖναι τῇ ἀρχῇ καὶ μὴ ἀποστῆναι φc 2 ἐν ᾧ γὰρ ᾠήθησαν ... : ἀντὶ τοῦ, πρὸς καιρόν τινα δυνηθέντες κατεφρόνησαν καὶ τῆς ἀρχῆς τῆς ἡμετέρας καὶ τῆς παρ’ ἡμῶν τιμῆς φc 2 ʃ οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα· Ὅμηρος [θ 329] ABCF εἴωθε δέ : εἴωθε δὲ εἰς ὕβριν τρέπειν ἡ εὐπραξία τῶν πόλεων ἐκείνας αἷς ἂν ἐγγένηται εὐπραξία ἐξαίφνης τε καὶ ἀπροσδόκητος φc 2 ʃ πέφυκε γάρ.[10]
3 39 4 καὶ ἡ παρ’ ἀξίαν τιμὴ ἀφορμὴ τοῦ κακῶς φρονεῖν τοῖς ἀνοήτοις γίνεται (Demosth. I 23). τρέπειν : τρέπεσθαι. τὰ δὲ πολλά : ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. ὑ φ ’ ἡμῶν τετιμῆσθαι : μηδὲν τετιμῆσθαι ὑφ’ ἡμῶν· ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ μηδέν.[5]
3 39 5 ἢ μᾶλλον τὸ λεγόμενον οὕτως· ἔδει τοὺς Μυτιληναίους οὕτω τιμᾶσθαι ὑφ’ ἡμῶν, ὡς οὐδὲν διαφέροντας τῶν ἄλλων, τουτέστιν ὅτι ἔδει αὐτοὺς δούλους εἶναι ABCF τὸ μὲν θεραπεῦον : τὸ κολακεῦον. ὑπερφρονεῖν : ἀγνωμονεῖν F οἷς : τοῖς δημόταις καὶ πολλοῖς ABCF τῶν τε ξυμμάχων σκέψασθε .[5]
3 39 7 .. : σκέψασθε δέ, εἰ τοῖς ἀποστᾶσι τῶν ξυμμάχων ἑκουσίως καὶ τοῖς ἀναγκασθεῖσι τὰς ὁμοίας τιμωρίας προσθήσετε, καὶ μὴ μείζονας τοῖς ἑκουσίως ἀποστᾶσι, τίνα λοιπὸν οὐ νομίζετε εὐχερῶς τῶν συμμάχων ἀφίστασθαι, ὅταν μέλλωσιν ἢ κατορθώσαντες τελείως τὴν ἀπόστασιν ἐλεύθεροι εἶναι ἢ ἀποτυχόντες τῆς βουλήσεως συγγνώμης ἀξιωθήσεσθαι φc 2 τοῖς τε ἀναγκασθεῖσιν : τοῖς ἀκουσίως ἀποστᾶσιν. κατορθώσαντι : τὴν ἀπόστασιν δηλονότι c 2 πόλιν : ξυμμαχίδα.[5]
3 39 8 ἀποκεκινδυνεύσεται : εἰς κίνδυνον ἔρχεται καὶ ζημίαν ABCF τῆς ἔπειτα προσόδου : τοῦ μετὰ ταῦτα κέρδους. πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν : ἡμῖν πολεμίοις δηλονότι. τοῖς νῦν καθεστηκόσι : τοῖς Πελοποννησίοις BCF οὔκουν δεῖ προσθεῖναι ἐλπίδα : δοῦναι ἐλπίδα τοῖς συμμάχοις.[5]
3 40 1 ʃ ὁ νοῦς οὕτως· οὐκ ἔστιν ἐλπὶς ὡς συγγνώμην λήψονται πταίσαντες ἀνθρωπίνως. οὐ γὰρ ἀκούσιον τὸ ἁμάρτημα αὐτῶν, ἡ δὲ συγγνώμη τῶν ἀκουσίων ABCF ὠνητήν : ἔστι γάρ τις καὶ χρήμασιν ὠνητὴ τοῖς ἁμαρτάνουσι συγγνώμη, ὡς καὶ Ὅμηρος [Ι 632]· καὶ μέν τις τε κασιγνήτοιο φόνοιο ποινὴν καὶ τὰ ἑξῆς ABCF ξύγγνωμον : συγγνώμης ἄξιον. καὶ τότε πρῶτον : διεμαχεσάμην δηλονότι.[5]
3 40 2 μὴ μεταγνῶναι : μὴ μεταμελείᾳ θεῖναι. τὰ προδεδογμένα : τὰ προκεκυρωμένα. τρισὶ τοῖς ἀξυμφορωτάτοις : σημείωσαι ὅτι τρία εἰσὶν ἀσύμφορα τῇ ἀρχῇ, οἶκτος, κολακεία καὶ ἀπραγμοσύνη b 2 ἐπιεικείᾳ : συγγνώμῃ. βραχέα : οὐδ’ ὅλως.[5]
3 40 3 τὸ παθεῖν εὖ : τὸ χρηματίσασθαι ὑπὸ τῶν Μυτιληναίων ABCFG ʃ τὸ εὐεργετηθῆναι. τοὺς ὁμοίους : τοὺς ἐν τῇ αὐτῇ διαθέσει ὄντας, οἷοί περ ἦσαν πρότερον, ἢ κακούς. τὰ ξύμφορα : ἡμῖν ξύμφορα δηλονότι ABCF τοῖς μέν : τοῖς Μυτιληναίοις, ἀχαρίστοις οὖσι, χαριζόμενοι.
3 40 4 καὶ ἡ παροιμία τοῦ Ὁμήρου [δ 695]· οὐδέ τις ἔστι χάρις μετόπισθ’ εὐεργέων ABCFG ʃ οὐχ ἕξουσιν ἡμῖν χάριν, ἐάνπερ μηδὲν ὑφ’ ἡμῶν ἀνήκεστον πάθωσιν. τότε γὰρ ἔχει χάριν ὁ παθεῖν μέλλων τῷ διασώσαντι, ὅτε, κατ’ ἐξουσίαν αὐτῷ προκειμένων τῆς ζωῆς αὐτοῦ καὶ θανάτου, τὸ ζῆν αὐτὸς μᾶλλον ἕληται καὶ συγχωρήσῃ αὐτῷ. δικαιώσεσθε : δικαίως καθ’ ὑμῶν ἀποδείξετε, ὅτι τυραννικῶς ἄρχετε ABF ʃ καταδικάσετε b 2 εἰ γὰρ οὗτοι ὀρθῶς ... : ὁ νοῦς οὕτως· εἰ μὲν ἀδίκως ἀπέστησαν οἱ Μυτιληναῖοι, κολασθήτωσαν· εἰ δὲ δικαίως, δῆλον ὅτι ὑμεῖς ἀδίκως ἄρχετε· ᾧ ἕπεται, ὅτι τυραννεῖτε. καὶ κατὰ τοῦτο οὖν πάλιν κολασθήσονται, ὅτι τυράννους ἡμᾶς ἐλογίσαντο, ὁ δὲ τύραννος ἀποτόμως αὐτὰ ἅπερ ποιεῖ εἴωθε ποιεῖν. κατ’ ἄμφω οὖν ὀφείλουσι κολασθῆναι, εἴτε ἐννόμως ἄρχομεν εἴτε τυραννοῦμεν ABCF εἰ δὲ δὴ καὶ οὐ προσῆκον ... : εἰ δὲ δή, καὶ οὐ προσῆκον ὑμῖν ἄρχειν, ὅμως ἄρχετε, οὐκοῦν καὶ παρὰ τὸ προσῆκον οὗτοι κολαζέσθωσαν, καὶ γενέσθω παράνομος ἐκ παρανόμου τυραννίδος παρανομία, τοῦ συμφέροντος ἕνεκα τῇ ἀρχῇ. ἐὰν δὲ μὴ θέλητε κολάζειν αὐτούς, χρὴ παύεσθαι ὑμᾶς τῆς ἀρχῆς καὶ ἀσκεῖν ἀνδραγαθίαν ἀκίνδυνον φc 2 τοῦτο : τὸ ἄρχειν βιαίως ABCF ἢ παύεσθαι τῆς ἀρχῆς : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δεῖ ABCF τῇ τε αὐτῇ ζημίᾳ .[20]
3 40 5 .. : τῇ αὐτῇ ζημίᾳ, φησί, σπουδάσατε ἀμύνασθαι τοὺς Μιτυληναίους, ᾗπερ ἂν ἐτιμωρήσαντο καὶ αὐτοὶ ἡμᾶς, περιγενόμενοι ἡμῶν φc 2 καὶ μὴ ἀναλγητότεροι ... : τοῦτό φησιν, ὅτι, ἐπεὶ ἤλγουν οἱ Μιτυληναῖοι ὑφ’ ὑμῶν τῶν Ἀθηναίων κρατούμενοι, δεῖ καὶ ὑμᾶς ἀλγῆσαι ἐπὶ τῇ αὐτῶν ἀποστάσει. καὶ μὴ ἀναλγητότεροι ἐκείνων ἀξιοῦτε εἶναι, ἵνα μὴ καὶ ἀναίσθητοι δόξητε, οὐκ ἀλγοῦντες ἐφ’ οἷς ἀδικεῖσθε. ʃ τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· ἐκεῖνοι ἐπέρχονται καὶ διαφθείρουσί τινα ἀδίκως οἱ μὴ σὺν αἰτίᾳ ποιοῦντες κακῶς, ὑφορώμενοι τὴν ἔχθραν τοῦ καταλειφθέντος ἐχθροῦ· ὑμεῖς δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, μὴ φοβεῖσθε τοῦτο· οὐ γὰρ ἄνευ αἰτίας αὐτοὺς κολάσετε. οἱ διαφυγόντες : οἱ Ἀθηναῖοι ABCF τῶν ἐπιβουλευσάντων : Μυτιληναίων ABCF ἃ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς ποιῆσαι : ἡ ἀπόδειξις ὅτι, εἰ ἐκράτησαν Λέσβιοι τῶν Ἀθηναίων, κακῶς ἂν αὐτοὺς εἰργάσαντο ABCF μάλιστα δὲ οἱ μὴ ξὺν προφάσει .[15]
3 40 6 .. : οἱ ἀδικοῦντες, φησί, τινα χωρὶς αἰτίας, τουτέστιν ἄνευ τοῦ προηδικῆσθαι, σπουδάζουσιν ἀπολέσαι τοὺς δι’ ἐναντίας, εἰδότες ὅτι ὁ διαφυγὼν χαλεπώτερος ἐχθρός ἐστι τοῦ προπαθόντος καὶ διὰ τοῦτο βουλομένου ἀμύνεσθαι φc 2 ʃ οἱ μὴ πρότερον ἀδικηθέντες, ἐπιχειρήσαντες δὲ ἀδικῆσαι πρότεροί τινας, ἐπιμένουσιν ἕως ἀπολέσωσιν ἂν αὐτούς, εἰδότες ὅτι, ἐὰν σωθῶσιν οἱ ἀδικηθέντες, πικροὶ τοῖς ἀδικήσασιν ἔσονται πολέμιοι καὶ πάθωσιν ἂν κακῶς παρ’ αὐτῶν, ἀμυνομένων αὐτούς φc 2 διόλλυνται : ἀντὶ τοῦ διαφθείρουσι Cφ τοῦ ὑπολειπομένου ἐχθροῦ : Ὅμηρος [Γ 160]· Μηδ’ ἡμῖν τεκέεσσι ABCF ὁ γὰρ μὴ ξὺν ἀνάγκῃ ... : ὁ γὰρ ἀδίκως τι καὶ πρῶτος παθών, ἐὰν διαφύγῃ, πικρότερος καὶ δεινότερός ἐστι τοῦ ἀπὸ τῆς ἴσης ἐχθροῦ. τὸν δὲ ἀπὸ τῆς ἴσης ἐχθρὸν ὁρίζεται τὸν μὴ προπαθόντα, ἀλλὰ προκαταρχόμενον ἀδικίας. ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν· ὁ προπαθὼν καὶ ἀμυνόμενος χαλεπώτερός ἐστι τοῦ προκαταρχομένου ἀδικίας, μήπω τι παθόντος φc 2 ἀπὸ τῆς ἴσης : μοίρας δηλονότι. μὴ οὖν .[15]
3 40 7 .. : οἱ ἐπίλογοι ACF γενόμενοι δ ’ ὅτι ἐγγύτατα ... : εἰς ἔννοιαν ἐλθόντες ὧν ἐμέλλετε πάσχειν ὑπὸ Λεσβίων BCF μὴ μαλακισθέντες ... : μὴ ἐνδόντες πρὸς τὴν ἡδονὴν τὴν ἀπὸ τῶν λόγων καὶ πρὸς τὸν οἶκτον καὶ τὴν ἐπιείκειαν, μηδὲ ἀμνημονήσαντες τοῦ κινδύνου οὗ ἂν ἐκινδυνεύσατε, εἰ ἐκράτησαν ὑμῶν φc 2 ἢν γνῶσιν : οἱ σύμμαχοι δηλονότι ABFc 2 ἧσσον τῶν πολεμίων .[5]
3 40 8 .. : τὸ ἑξῆς, ἧσσον πολεμήσετε. ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἧσσον. Ὅμηρος [Ε 800]· Ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ἐοικότα ABFc 2 οὔτε τοὺς προθέντας .[5]
3 42 1 .. : δημηγορία Διοδότου ὑπὲρ Μιτυληναίων πρὸς τὴν Κλέωνος ABCFe 2 ʃ τετάρτη τῇ τάξει ἐν τῇ τρίτῃ ταύτῃ ἱστορίᾳ ἡ παροῦσα πρώτη c 2 ʃ πρὸς τὸ (c. 38, 1) „καὶ θαυμάζω μὲν τῶν προθέντων αὖθισ“ καὶ τὰ ἑξῆς ABFc 2 ʃ ἰστέον ὅτι ὁ μὲν Κλέων τὸ δίκαιον προβάλλεται, οὗτος δὲ ὁ Διόδοτος τὸ συμφέρον. καὶ σκόπει τὸ τοῦ συγγραφέως ἔθος, χαίροντος ἀεὶ ταῖς ἀντιπάλοις δημηγορίαις ABFc 2 τοὺς προθέντας : εἰς μέσον θέντας τὴν δευτέραν διάσκεψιν. οὔτε τοὺς μεμφομένους .. . βουλεύεσθαι : πρὸς τὸ (c. 37, 3) „εἰ βέβαιον ἡμῖν μηδὲν καθεστήξει, ὧν ἂν δόξῃ πέρι“ ABFc 2 ἀπαιδευσίας : ἀπειρίας. βραχύτητος : ἀσθενείας. τούς τε λόγους .[10]
3 42 2 .. : πρὸς τὸ (C. 38, 4) „εἰώθατε θεαταὶ μὲν τῶν λόγων γίνεσθαι“ καὶ τὰ ἑξῆς ABFc 2 διαμάχεται : ἐναντιοῦται. ἢ ἰδίᾳ τι αὐτῷ διαφέρει : τουτέστι διὰ ἴδιόν τι σκοπεῖ κέρδος καὶ συμφέρον ABFc 2 διαφέρει : ὠφελεῖ. εἰ ἄλλῳ τινί : καὶ οὐχὶ λόγῳ δηλονότι ABFc 2 περὶ τοῦ μέλλοντος ... : τὸ ἑξῆς, περὶ τοῦ μέλλοντος καὶ ἀφανοῦς δυνατὸν εἶναι φράσαι ABFc 2 διαφέρει : λυσιτελεῖ. εὖ μὲν εἰπεῖν ... : τὸ ἑξῆς, εὖ μὲν οὐκ ἂν ἡγεῖται περὶ τοῦ κακοῦ εἰπεῖν δύνασθαι ABFc 2 ʃ οὕτω συντακτέον· τὸ μὲν περὶ τοῦ κακοῦ δύνασθαι λέγειν καλῶς, οὐχ ἡγεῖται (ἤγουν οὐ φροντίδα περὶ τούτου ποιεῖται)· ἡγεῖται δὲ μᾶλλον ἐκεῖνο εἶναι καλόν, τὸ διαβαλόντα καὶ ἀπατήσαντα ἐκπλῆξαι τοὺς ἀκουσομένους. ὃ δὴ καὶ διαφέρει τῷ οὕτω λέγοντι· κέρδους γὰρ ἕνεκα τὸ τοιοῦτον εἶδος τοῦ λόγου μεταχειρίζεται. χαλεπώτατοι .[10]
3 42 3 .. : πρὸς τὸ (c. 40, 3) „αὐτοὶ δὲ ἐκ τοῦ εὖ εἰπεῖν τὸ παθεῖν εὖ ἀντιλήψονται“ ABFc 2 ἐπίδειξιν : συμβουλίαν ABFc 2 ʃ φιλοτιμίαν. ἀμαθίαν : καὶ οὐχὶ χρήματα φησίν ABFc 2 ἀπεχώρει : τοῦ δικαστηρίου δηλονότι. ἀδικίας δ ’ ἐπιφερομένης : ἀδίκως κατηγορῶν. ὕποπτος : διὰ τὸ ἐπὶ χρήμασι λέγειν ABFφc 2 μὴ τυχών : τοῦ σκοποῦ δηλονότι. ἐν τῷ τοιῷδε : πράγματι δηλονότι.[5]
3 42 4 φόβῳ : ἐν τῷ τοὺς δυναμένους τι συμβουλεύειν μὴ τολμᾶν λέγειν, ὡς δόξαν ἐπὶ χρήμασι ληψομένους ABFc 2 ὀρθοῖτο : διοικοῖτο καὶ εὐδρομοίη ἡ πόλις. ἐλάχιστα : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἐλάχιστα. Ὅμηρος [Ε 800]· Ἦ ὀλίγον οἱ παῖδα ABFc 2 χρὴ δέ : τὸ ἑξῆς, χρὴ φαίνεσθαι μὴ ἐκφοβοῦντα, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ἴσου ἄμεινον λέγοντα ABFc 2 τὸν μὴ τυχόντα : τὸν μὴ ἄριστα συμβουλεύοντα.[5]
3 42 6 ἔτι μειζόνων : φύσει γὰρ οἱ ἄνθρωποι οὐ παύονται ἀεὶ τῇ ὀρέξει ἐπεκτεινόμενοι ABFc 2 παρὰ γνώμην : τὴν ἑαυτοῦ. ἐπιτυχών : ὀρθῆς βουλῆς. τὰ δεινότατα : τὰ ψευδῆ καὶ ἄδικα ABFc 2 ἢ τὰ χαλεπώτατα.
3 43 2 ἀπάτῃ προσάγεσθαι : πιθανολογεῖν καὶ ἀπατᾶν ABFc 2 ὅτι καλὰ ἔσται ταῦτα. τὰς περινοίας : περιεργίας.
3 43 3 ἀδύνατον : διὰ τὴν τῶν χρημάτων δόκησιν ABFc 2 πῃ : κατά τινα τρόπον. χρὴ δὲ πρὸς τὰ μέγιστα .
3 43 4 .. : τὸ ἑξῆς, χρὴ δὲ ἡμᾶς, πρὸς τὰ μέγιστα προνοοῦντας, περαιτέρω λέγειν ὑμῶν τῶν δι’ ὀλίγου σκοπούντων ABFGc 2 καὶ ἐν τῷ τοιῷδε ἀξιοῦντι : ἀντὶ τοῦ καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις ὑμῶν ἀξιώμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι· τουτέστι τοῖς ὑποπτεύουσι ABFc 2 ʃ χρὴ δὲ ἡμᾶς λέγειν πρὸς τὰ μέγιστα προνοοῦντας περαιτέρω ὑμῶν τῶν δι’ ὀλίγου σκοπούντων. καὶ ἐν τῷδε τῷ ἀξιοῦντι, τουτέστιν καὶ οὕτως ἀξιούμενοι παρ’ ὑμῶν ἐπὶ δωροδοκίᾳ· δύο γὰρ τὰ δεινότατα τῇ εὐβουλίᾳ, τάχος τε καὶ ὀργή c 3 ʃ ἐν τῇ τοιαύτῃ ὑποψίᾳ. προνοοῦντας : σκεπτομένους. τῶν δ ι ’ ὀλίγου σκοπούντων : τῶν ἀσκέπτως λεγόντων. σωφρονέστερον ἂν ἐκρίνετε : μετὰ ὑγιοῦς φρονήσεως ἦν ἂν ἡ κρίσις ἡ ὑμετέρα.[10]
3 44 1 ἀντερῶν : τῷ Κλέωνι δηλονότι. ἀλλὰ περὶ τῆς ἡμετέρας εὐβουλίας : εἰσβολὴ τοῦ συμφέροντος καὶ προκατασκευὴ τοῦ προαναιρεῖν τὰ λυποῦντα τὴν ὑπόθεσιν ABFc 2 πρὸς τὸ ἧσσον ἀφίστασθαι : τὰς πόλεις.
3 44 3 θάνατον ζημίαν προθεῖσι : πρὸς τὸ (c. 40, 8) „καὶ τοῖς ἄλλοις ξυμμάχοις παράδειγμα σαφὲς καταστήσατε, ὃς ἂν ἀφίστηται, θανάτῳ ζημιωσόμενον“ ABCF τῷ εὐπρεπεῖ : τῇ πιθανολογίᾳ τοῦ Κλέωνος ABCFG οὐ δικαζόμεθα πρὸς αὐτούς : οὐ δικαστήριον συγκροτοῦμεν κατὰ τῶν Μιτυληναίων.
3 44 4 ὥστε τῶν δικαίων ... : οὐ περὶ τοῦ δικαίου, φησί, συμβουλευόμεθα, ἀλλὰ τοῦ συμφέροντος ABFc 2 χρησίμως : ἡμῖν δηλονότι. ἐν οὖν ταῖς πόλεσι .[5]
3 45 1 .. : τοῦ Κλέωνος συμβουλεύσαντος ἀποκτεῖναι πάντας Μιτυληναίους καὶ παράδειγμα τοῖς ἄλλοις ποιῆσαι Ἕλλησιν, ἵνα μὴ ἀφίστωνται ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων, ὁ Διόδοτος τἀναντία συμβουλεύων, φησὶ πρὸς τοῦτο ἐκ τοῦ μᾶλλον. εἰ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι πολλῶν καὶ οὐ μειζόνων ἐγκλημάτων θάνατος ἡ ζημία πρόκειται, καὶ ὅμως οἱ ἄνθρωποι τῇ ἐλπίδι ἐπαιρόμενοι ῥιψοκινδύνως ἐγχειροῦσιν αὐτοῖς, καὶ οὐδεὶς δύναται κωλυτὴς γενέσθαι τῶν τηλικούτων ἔργων, ἀλλ’ ὁσημέραι πράττονται, δῆλον ὅτι, καὶ εἰ τοὺς Μιτυληναίους ἀποκτείνομεν, ζημιούμεθα μὲν καὶ περὶ ἑαυτοὺς σφαλλόμεθα, οὐ μέντοι γε φόβον τινὰ τοῖς ἄλλοις παρέξομεν, ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον ἔστιν ὅτε ἀποστήσονται, τῇ ἐλπίδι κουφιζόμενοι ABFc 2 πολλῶν : οἷον τυραννίδος καὶ προδοσίας καὶ φόνου καὶ μοιχείας καὶ ἄλλων ABFc 2 τῷδε : τῷ τῶν Μιτυληναίων ἀδικήματι, τῇ ἀποστάσει ABFc 2 κινδυνεύουσι : ῥιψοκινδύνως πράττουσι ABFc 2 καταγνοὺς ἑαυτοῦ ... : Ὅμηρος [Ρ 32]· Ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω ABFc 2 τίς πω : οὐδεμία.[15]
3 45 3 τούτου : τοῦ ἁμαρτάνειν δηλονότι ABFc 2 διεξεληλύθασι : ἐπραγματεύσαντο, φησί, περὶ πάσης ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας οἱ νομοθέται καὶ ἐξέθεντο ποινάς ABFc 2 αὐτάς : τὰς ζημίας. ἀνήκουσιν : ἀνέρχονται. τούτου : τοῦ θανάτου ABFc 2 οὐδὲν ἐπίσχει : οὐδὲν κωλύει, φησίν, ὁ τοῦ θανάτου φόβος τοὺς βουλομένους ἐξαμαρτάνειν ABFc 2 ἀλ λ ’ ἡ μὲν πενία .
3 45 4 .. : τὰς αἰτίας βούλεται δηλῶσαι τῶν ἁμαρτημάτων, ἀφ’ ὧν κινούμενοι οἱ ἄνθρωποι ἁμαρτάνουσι· καί φησιν ὅτι οἱ μὲν ὑπὸ πενίας ἀναγκάζονται λῃσταὶ εἶναι, οἱ δὲ ὑπ’ ἐξουσίας καὶ μεγαλοφροσύνης πλεονεκτοῦσιν, οἱ δὲ ὁμοίως διά τινα κρείττονα ἀναγκάζονται κινδυνεύειν, οἷον οἱ πόρνοι καὶ οἱ μέθυσοι δι’ ἡδονήν· καὶ ὅπερ φησὶν Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Ἠθικοῖς (Nicom. 1094a 1), ὅτι πᾶσα πρᾶξις καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ τινος ἐφίεσθαι δοκεῖ ABFc 2 ἡ δ ’ ἐξουσία : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐξάγουσιν ἐς τοὺς κινδύνους ABFc 2 αἱ δ ’ ἄλλαι ξυντυχίαι : οἱ ξυντυχόντες τοῦ μέσου, ἤτοι μήτε πένητες μήτε πλούσιοι ὄντες. ὀργῇ : ὀργὴ ὁ τρόπος BFc 2 ἥ τε ἐλπὶς καὶ ὁ ἔρως : πρῶτόν τις ἐρᾷ, εἶτα ἐλπίζει, εἶτα ἐγχειρεῖ.[10]
3 45 5 Ἡσίοδος [Op. 96]· Μούνη δ’ αὐτόθι ἐλπὶς καὶ τὰ ἑξῆς ABFc 2 τὴν ἐπιβολὴν .. . εὐπορίαν : ἐπιβολὴν τὴν ἐγχείρησιν, εὐπορίαν τὴν ἄνυσιν Fc 2 ἐκφροντίζων : ἔξω φροντίδος τιθέμενος. ἐ π ’ αὐτοῖς : μετὰ τὸν ἔρωτα καὶ τὴν ἐλπίδα.[5]
3 45 6 ἀδοκήτως γὰρ ἔστιν ὅτε ... : πολλάκις, φησίν, ἐγχειρήσας τις πράγματι ἔτυχεν αὐτοῦ, ἄλλος δὲ θεασάμενος ῥιψοκινδύνως κατατολμᾷ τοῦ αὐτοῦ πράγματος, καὶ ἀπὸ μικροτέρων ἀφορμῶν ἔστιν ὅτε, διὰ τὸ καὶ τὸν ἄλλον ὁρᾶν ἐπιτυγχάνοντα ABFc 2 προάγει : παρακινεῖ. ἐλευθερίας ἢ ἄλλων ἀρχῆς : Ποτίδαια περὶ ἐλευθερίας, Ἀθῆναι περὶ ἄλλων ἀρχῆς ἔν τε Σικελίᾳ καὶ ἀλλαχοῦ ABFc 2 ἕκαστος ἀλογίστως ... : καὶ ἕκαστος, φησί, τῶν πολιτῶν μετὰ τοῦ κοινοῦ ἀλογίστως μειζόνως δοξάζει καὶ ἐλπίζει νικῆσαι ABFc 2 ὅστις οἴεται : ταῦτα πρὸς τὸν Κλέωνα ABFc 2 οὔκουν χρὴ .[10]
3 46 1 .. : ἐάντε, φησί, θανάτῳ διαχρήσησθε Μιτυληναίους, ἐάν τε ἄλλῳ τῳ δεινῷ κολάσαντες τούτους νομίσητε ἀσφαλῶς ἕξοντες ὑπὸ χεῖρα τὰς πόλεις τὰς λοιπάς, οὐ καλῶς ἔσεσθε βεβουλευμένοι. ἡ γὰρ ἀνθρωπίνη φύσις ὀξύρροπος οὖσα καὶ προθύμως ὅ, τι βουληθείη πράττουσα οὐκ ἀνακοπήσεται τῆς ὁρμῆς τῇ τοιαύτῃ ὑμῶν ἀσφαλείᾳ. ἐχεγγύῳ : ἰσχυρᾷ, ὡς ἐγγυῆσαι δυναμένῃ ABF ʃ βεβαίῳ. οὔτε ἀνέλπιστον καταστῆσαι : τῷ ψηφίσασθαι θάνατον Μιτυληναίων, ὡς ὁ Κλέων ἠξίου. τὸ δὲ οὔκουν χρὴ ἀπὸ κοινοῦ ABFc 2 ἐν βραχυτάτῳ : καιρῷ βραχυτάτῳ δηλονότι ABFc 2 γνῷ μὴ περιεσομένη : ἀντὶ τοῦ μὴ ἀπελπίσαι τοῦ περιεῖναι καὶ σωθῆναι.[10]
3 46 2 ὁ δὲ νοῦς τοιοῦτος, ὅτι, ἐάν τις ἀποστῇ ἀφ’ ἡμῶν πόλις, πάλιν αὐτὴν ἀναληψόμεθα, καὶ τὰς δαπάνας οὐκ ἀπολέσομεν διὰ τὸ ἐλπίδα αὐτοῖς ζωῆς νομοθετῆσαι. ταῦτα δὲ πρὸς τὸν Κλέωνα εἰπόντα (c. 39, 8) „Ἡμῖν δὲ πρὸς ἑκάστην πόλιν ἀποκεκινδυνεύσεται τά τε χρήματα καὶ αἱ ψυχαί“ ABFMc 2 ξύμβασιν : φιλίαν. ἐκείνως : ἀλλοτρόπως. διὰ τὸ ἀξύμβατον : διὰ τὸ ἀσυγχώρητον ABFMc 2 παραλαβεῖν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πῶς οὐ βλάβη ἡμῖν; ABFc 2 τῆς προσόδου : τοῦ κέρδους.[5]
3 46 3 τῷδε : τῇ προσόδῳ καὶ φορολογίᾳ ABFMc 2 λόγον : ἀπαρίθμησιν.
3 46 4 καὶ τὴν φυλακὴν μὴ .. . ποιεῖσθαι : πρὸς τὸν Κλέωνα καὶ ταῦτα ABFc 2 δρῶντες : ἡμεῖς οἱ Ἀθηναῖοι. τὸ ἑξῆς· ἤν τινα ἀποστάντα χειρωσώμεθα, χαλεπῶς οἰόμεθα χρῆναι τιμωρεῖσθαι ABFMc 2 βίᾳ : ἀκουσίως. ἀφισταμένους : τοῦ ἄρχεσθαι.
3 46 6 τὸ ἑξῆς, ἀφισταμένους οὐ σφόδρα κολάζειν. τούτου : τοῦ ἀποστῆναι. ἐπιφέρειν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή ABFMc 2 τοῦτο : λείπει ἡ κατά.
3 47 2 νῦν μὲν γὰρ ... : πρὸς τὸ (c. 39, 6) „Καὶ μὴ τοῖς μὲν ὀλίγοις ἡ αἰτία προστεθῇ, τὸν δὲ δῆμον ἀπολύσητε“ καὶ τὰ ἑξῆς ABFMc 2 τοῖς ὀλίγοις : τοῖς δυνατοῖς. ἐὰν βιασθῇ : συναποστῆναι δηλονότι. τοῖς ἀποστήσασιν : ἤγουν τοῖς ἄρχουσιν. ἀντικαθισταμένης : ἐναντιουμένης. ἐς πόλεμον ἐπέρχεσθε : τῇ πόλει ἐπέρχεσθε ABCFM ὅπλων ἐκράτησεν : ἤγουν ὡπλίσθη.[5]
3 47 3 τοῖς δυνατοῖς : τοῖς πλουσίοις ABCFM τὰς πόλεις : ἡμῶν δηλονότι. κεῖσθαι : ὡρίσθαι. μὴ προσποιεῖσθαι : μήτοι γε δεικνύειν τὸ γνῶναι, ἀλλὰ μηδὲ μέχρι σχήματος δεικνύειν τὴν ἀδικίαν ἐκείνων.
3 47 5 τὴν κάθεξιν : τὴν ἀσφάλειαν καὶ κατοχὴν καὶ κράτησιν ABCFGM καὶ τὸ Κλέωνος ... : πρὸς τὸ (c. 40, 4) „Πειθόμενοι μὲν ἐμοὶ τά τε δίκαια ἐς Μυτιληναίους καὶ τὰ ξύμφορα ἅμα ποιήσετε“ ABCFM ὑμεῖς δέ : οἱ ἐπίλογοι BCF ἀμείνω : τῶν βουλευμάτων τοῦ Κλέωνος δηλονότι.[5]
3 48 1 οἷς : οἴκτῳ καὶ ἐπιεικείᾳ ABCFM τῶν παραινουμένων : τῆς ἐμῆς παραινέσεως. ἢ με τ ’ ἔργων ἰσχύος ἀνοίᾳ : ἢ ἀβούλως, δηλονότι ἰσχύι καὶ δυνάμει ἐργαζόμενος Mφc 2 τοιαῦτα μέν : τινὲς [γὰρ] λέγουσιν ὅτι τοιαῦτα δὲ ὤφειλεν εἰπεῖν, ἐπειδὴ ὀπίσω εἶπε (c.
3 49 1 41) „τοιαῦτα μὲν ὁ Κλέων“. ἀλλ’ ἡμεῖς φαμὲν ὅτι ἐκεῖ καὶ τὸν δέ ἀπέδωκεν εἰπὼν „μετὰ ταῦτα δέ“ c 2 ῥηθεισῶν δὲ ... : σημείωσαι τὴν σύνταξιν BCφ ἦλθον μὲν ἐς ἀγῶνα ... : ἀμφιβόλως ἔσχον καὶ ἐνδοιαστικῶς περὶ τὴν δόξαν. οὕτω γὰρ δεινῶς καὶ καλῶς εἰρήκασιν ἀμφότεροι, ὥστε ἀμφιβάλλειν τίνι προστεθῶσιν Mφc 2 ʃ οἷον ἀντηγωνίζοντο καὶ ἐφιλονείκουν ἐφαμίλλως περὶ τῶν δοκούντων ἀλλήλοις Mφ ἀγχώμαλοι : σχεδὸν ἴσοι Patm. ʃ ἐγγὺς ἴσοι καὶ σχεδὸν παραπλήσιοι Mφc 2 ʃ ἰσοσθενεῖς φc 2 προεῖχε δέ : τοῦ πλοῦ δηλονότι.[10]
3 49 3 ᾑροῦντο : ἐλάμβανον. κατὰ μέρος : κατὰ διαδοχὴν μερικήν. 〈σημείωσαι〉 ἀλλόκοτον A ʃ τὸ ἄτοπον καὶ ἀλλοῖον Patm.
3 49 4 τὰ δεδογμένα : τῇ βουλῇ δηλονότι. παρὰ τοσοῦτον μὲν .. . κινδύνου : ἀντὶ τοῦ εἰς τοσοῦτον ἦλθε κινδύνου, ὥστε καὶ ἀναγνωσθῆναι τὸ περὶ τοῦ θανάτου ψήφισμα. ἢ ἀντὶ τοῦ παρὰ μικρόν· ἔμελλε γὰρ εὐθὺς πράξειν τὰ ἐπισταλέντα ὁ Πάχης FMc 2 κλήρους : μερίδας Μηθυμναίων : οὗτοι γὰρ οὐκ ἀπέστησαν ABCFM ἱερούς : ὀργάς, ἡ ἀφιερωμένη χώρα τοῖς θεοῖς, ἤτοι ἀπὸ τῶν ὀργίων, ἅπερ ἐστὶ μυστήρια, ἤτοι ἀπὸ τοῦ ὀργᾶν, ὅπερ ἐστὶν ἐπιθυμεῖν καρπὸν φέρειν.[5]
3 50 2 αὕτη γὰρ οὐκ ἐγεωργεῖτο, ἐπάρατος οὖσα. ἐν τῷ περὶ συντάξεως (Demosth. XIII 32)· „πρὸς τοὺς καταράτους Μεγαρέας ἐψηφίσασθε ἀποτεμνομένους τὴν ὀργάδα“ Patm. ἐξεῖλον : ἐξαιρέτους ἀνέθεσαν. δύο μνᾶς φέρειν : μνᾶ, λίτραι βʹ Patm. ἐν δὲ τῷ αὐτῷ θέρει : μετάβασις ABCF αὐτόθεν : ἀπὸ τῆς Μινῴας.[5]
3 51 2 ἀπὸ τοῦ Βουδόρου : τὸ Βούδορον ἀκρωτήριον τῆς Σαλαμῖνος ABCFM τούς τε Πελοποννησίους : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐβούλετο ὁ Νικίας ABCFM αὐτόθεν : ἀπὸ τῆς Μινῴας. τὸ πρίν : ὅτε ὁ Κνῆμος καὶ ὁ Βρασίδας οἱ Σπαρτιᾶται μετὰ τῶν τεσσαράκοντα νεῶν ἀπὸ Νισαίας ἐξαπίνης προσέπεσον τῷ Βουδόρῳ, ὥς φησιν ὁ συγγραφεὺς ἐν τῇ δευτέρᾳ (c. 93 sq.) ABCFM ἐκπομπαῖς : ἐκδρομαῖς. τῆς νήσου : τῆς Μινῴας.[5]
3 51 3 ᾗ: ὅπου. τενάγους : τοῦ ἕλους. ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους .
3 52 1 .. : ἅλωσις Πλαταιῶν ABFMc 2 αὐτῶν : τῶν Πλαταιέων.
3 52 2 εἰρημένον γὰρ ἦν αὐτῷ : ἀντίπτωσις, ἤτοι αἰτιατικὴ ἀντὶ γενικῆς. ἀντὶ τοῦ εἰρημένου γὰρ αὐτῷ εἶπεν Mφc 2 ἐκ Λακεδαίμονος : ἐκ τῆς βουλῆς τῶν Λακεδαιμονίων. μὴ ἀνάδοτος εἴη : ἀποδόσιμος Patm. ʃ μὴ ἀποδοθῇ δηλονότι ὀπίσω, μὴ ἀποδόσιμος γένοιτο Mφc 2 προσπέμπει δέ : οὗτος ὁ δέ πρὸς τὸν μέν. προεῖπε γὰρ ὅτι „βίᾳ μὲν οὐκ ἐβούλετο ἑλεῖν“ ABFMc 2 δίκην : κρίσιν. τὴν μὲν παράδοσιν : δημηγορία Πλαταιέων Ce 2 ʃ ἡ δημηγορία τῶν Πλαταιέων δικανικωτέρα ἐστί· τὸ δὲ προοίμιον ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος καὶ ἐκ προσοχῆς ABCFGM ʃ τῇ μὲν τάξει ἐν τῇ παρούσῃ τρίτῃ τῶν Θουκυδίδου ἱστοριῶν πέμπτη τῶν μὲν Πλαταιέων αʹ c 2 πιστεύσαντες ὑμῖν .[5]
3 53 1 .. : κατὰ δύο, φησί, τρόπους προυθυμήθημεν ἐγχειρίσαι ὑμῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις τὴν πόλιν, κατά τε τὸ μὴ περὶ θανάτου κριθῆναι, ἀλλὰ περί τινος μαλακωτέρας ζημίας, καὶ καθὸ δικαίους ὑμᾶς κριτὰς ἡγησάμεθα γενέσθαι. νῦν δέ, φησί, φοβούμεθα μὴ ἀμφοτέρων ἅμα ἡμαρτήκαμεν. καὶ τὴν αἰτίαν εὐθὺς ἐπιφέρει· Τόν τε γὰρ ἀγῶνα, φησί ABCF οὐκ ἐν ἄλλοις : ἢ ὑμῖν. τὸ δὲ ἑξῆς, καὶ ἐν δικασταῖς οὐκ ἐν ἄλλοις δεξάμενοι γενέσθαι, ὥσπερ καὶ ἐσμὲν ἄρτι κρινόμενοι ὑφ’ ὑμῶν ABCFM τὸ ἴσον : τουτέστι τὸ δίκαιον ABCF φέρεσθαι : ἀποφέρεσθαι. περὶ τῶν δεινοτάτων : περὶ θανάτου ABCFM μὴ οὐ κοινοί : μὴ οὐ δίκαιοι, ἀλλ’ ἑτεραλκέα τὴν νίκην ποιήσητε CMφ ʃ μὴ οὐκ ἴσοι.[15]
3 53 2 τεκμαιρόμενοι : ἡμεῖς δηλονότι ABFMc 2 ʃ ὑμεῖς C ᾧ: τῷ ἐρωτήματι. ὁ μὴ ῥηθεὶς λόγος : ὁ ἄνθρωπος ὁ σιωπήσας καὶ μὴ εἰπών.
3 53 3 σωτήριος : πρόξενος σωτηρίας. πρὸς τοῖς ἄλλοις : τοῖς σιωπῶσιν ἐξ ἀπορίας.
3 53 4 ἐπεσενεγκάμενοι : ἡμεῖς FGMc 2 πρὸς εἰδότας : ὑμᾶς ABFGMc 2 ἄλλοις : τοῖς Θηβαίοις ABFMc 2 διεγνωσμένην : προειλημμένην f φαμὲν γάρ : οἱ ἀγῶνες ABFGMc 2 οὐκ ἀδικεῖσθαι ὑμᾶς : ὑφ’ ἡμῶν μὲν ὡς πολεμίους.
3 54 2 ʃ τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα λύσις ἐστὶ τοῦ Λακεδαιμονικοῦ διλημμάτου ἐρωτήματος, τοῦ λέγοντος ὅτι Ἠδικήσατε ἡμᾶς, ὦ Πλαταιεῖς, ἐν τῷ παρόντι πολέμῳ, ἢ οὔ; ἵνα, εἰ μὲν εἴποιεν ἀδικήσαντες, ὡς ἀδίκους αὐτοὺς μετελεύσωνται· εἰ δὲ μή, ὡς ψευδομένους, εἴπερ ἀγαθόν τι ποιῆσαι Λακεδαιμονίους καὶ τοὺς συμμάχους φήσαιεν. φασὶν οὖν οἱ Πλαταιεῖς, ἀπολογούμενοι ἐπὶ τούτοις· εἰ μὲν 〈ὡσ〉 πολεμίους ἡμᾶς περὶ τούτων πυνθάνεσθε, φαμὲν μὴ ἀδικεῖσθαι τοὺς Λακεδαιμονίους ὑμᾶς ὑφ’ ἡμῶν, εἴ τι μὴ καλὸν ἐν πολέμῳ πεπόνθατε, ᾧπερ ἦμεν ἐχθροί· εἰ δὲ ὡς φίλους καταιτιᾶσθαι βούλεσθε, ἑαυτοὺς αἰτιᾶσθε· ὑμεῖς γὰρ πρότεροι ἠδικήσατε, καθ’ ἡμῶν μετὰ τῶν συμμάχων Θηβαίων ἐπιστρατεύσαντες. φίλους δὲ νομίζοντας : ἡμᾶς δηλονότι. αὐτοὺς ἁμαρτάνειν : αὐτοὺς ὑμᾶς, τοὺς Λάκωνας ABFMc 2 τῷ δέ : τῷ Μήδῳ.[15]
3 54 4 καὶ γὰρ ἠπειρῶται ... : ταῦτα πάντα πλατυκῶς ἱστορεῖ ὁ Ἡρόδοτος [VIII. init.] ABCFGM ἐν τῇ ἡμετέρᾳ γῇ : ἐν τῇ Πλαταίᾳ. περιέστη : περιεκύκλωσεν.
3 54 5 οὐκ εἰκός : οὐ δίκαιον. δεομένων γάρ .
3 55 1 .. : καὶ ταῦτα παρ’ Ἡροδότῳ (VI 108) κεῖται διεξοδικῶς ABCF τῷ πολέμῳ : τῷ νῦν δηλονότι.
3 55 2 ἐκπρεπέστερον : ἔξω τοῦ πρέποντος καὶ τοῦ ἁρμόζοντος ABFGMc 2 ὑμῶν : τῶν Λακεδαιμονίων.
3 55 3 ἐναντία Θηβαίοις : μαχόμενοι τοῖς Θηβαίοις. καλόν : δίκαιον. οὐ καλὸν προδοῦναι, δηλονότι εἰς τὰ προστασσόμενα ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων. πολιτείας μετέλαβεν : ἐπολιτογραφήθη. ἑκάτεροι : οἵ τε Ἀθηναῖοι καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι ABCFGM ἐξηγεῖσθε : παραγγέλλετε f ἐπὶ τὰ μὴ ὀρθῶς ἔχοντα : ἐπὶ τὰ ἄδικα.
3 56 2 καταλαμβάνοντας : λῃστρικῶς ἐπερχομένους. ἐν σπονδαῖς : σπονδῶν οὐσῶν εἰρηνικῶν. πᾶσι : τοῖς Ἕλλησιν. ὅσιον : δίκαιον. βλαπτοίμεθα : ἀδικοίμεθα. αὐτίκα : ἐν τῷ ἐνεστῶτι.
3 56 4 νῦν : ἐν τῷ πολέμῳ. ὠφέλιμοι δοκοῦσιν εἶναι : οἱ Θηβαῖοι δηλονότι. ʃ ὠφέλιμοι ἐφάνησαν ὑμῖν δηλονότι, ἢ καὶ ὠφελιμώτεροι. καὶ οἱ ἄλλοι Ἕλληνες : ἐφείσατο εἰπεῖν οἱ Ἀθηναῖοι, διὰ τὸ φορτικόν ABCFGM ὅτε ἐν μείζονι κινδύνῳ ἦτε : ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ACFM δεινοί : μετὰ δεινότητος. πᾶσι : τοῖς Ἕλλησιν. οἵδε : οἱ Θηβαῖοι BCF με τ ’ αὐτοῦ ἦσαν : συνεμάχουν αὐτῷ. ἀντιθεῖναι : ἐναντίαν θεῖναι.[5]
3 56 5 μείζω τε πρὸς ἐλάσσω : μείζω προθυμίαν πρὸς ἐλάσσω ἁμαρτίαν ABCFM ἀρετήν : ἀνδρείαν. ἐπῃνοῦντό τε μᾶλλον : ὑπερβαλλόντως εἶχον τὸν ἔπαινον. ἀσφαλείᾳ : τῇ ἑαυτῶν δηλονότι. ἐθέλοντες δέ ... : ὅπερ καὶ Ἀθηναῖοι ἔπραξαν, τὴν πόλιν αὐτῶν ἐρημώσαντες καὶ ναυσὶ κινδυνεύσαντες ABCFGM τολμᾶν : σὺν τόλμῃ πράττειν. γιγνώσκοντας : ὑμᾶς τοὺς Λακεδαιμονίους ABCFM βέβαιον τὴν χάριν : καὶ ἐν τῇ αʹ (c.[5]
3 56 7 32, 1) ὁ Κερκυραῖος „καὶ τὴν χάριν βέβαιον ἕξουσι“ ABCFM ἔχωσι : παρέχωσι. μὴ τὰ εἰκότα : οὐχὶ δίκαια.
3 57 1 οὐ γὰρ ἀφανῆ : Ὅμηρος (ω 413)· Ὄσσα δ’ ἄρ’ ἄγγελος ὦκα ABFMc 2 ἐπαινούμενοι δέ : ὑμεῖς ABCFGM ἀνδρῶν ἀγαθῶν πέρι : ἡμῶν δηλονότι τῶν Πλαταιέων ABCFGM αὐτοὺς ἀμείνους ὄντας : ἀντὶ τοῦ ὑμᾶς τοὺς λακεδαιμονίους. ὅρα δὲ πῶς κολακεύει λανθανόντως τοὺς Λάκωνας ABCFGM ἀνατεθῆναι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μὴ οὐκ ἀποδέξωνται ABFMc 2 ἐς τὸν τρίποδα : τὸν ἐκ τῶν Μηδικῶν σκύλων, ὃν ὁ Παυσανίας ἐποίησε ABCFM Θηβαίων ἡσσώμεθα : διὰ τοὺς Θηβαίους καταβαλλόμεθα.[5]
3 57 3 νῦν δέ : κινδυνεύομεν δηλονότι. καὶ ἀτιμώρητοι : οὐδεμίαν βοήθειαν ἔχοντες ὑπό τινος.
3 58 1 τῶν ξυμμαχικῶν : τῶν ἐφόρων τῆς ξυμμαχίας τῆς ἡμετέρας. τῆς ἀρετῆς : τῆς ἡμετέρας. τῆς ἐς τοὺς Ἕλληνας : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἕνεκα. τὸ ἑξῆς, ἀξιοῦμεν καμφθῆναι ABCFM ἀνταπαιτῆσαι : καὶ τοῦτο ἀπὸ τοῦ πρέποντος ABCFM κομίσασθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξιοῦμεν ABCFM ἄλλοις : τοῖς Θηβαίοις ABCFM αὐτούς : ὑμᾶς τοὺς Λάκωνας ABCFM εὔνους : ὄντας δηλονότι.[5]
3 58 3 τῶν σωμάτων : ἀνωτέρω μὲν ὑπὲρ τῆς πόλεως ἠγωνίζετο, νῦν δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ἑαυτῶν σωμάτων ABCFM χεῖρας προϊσχομένους : ἱκετεύσαντας. τούτους : τοὺς αὐτομόλους ABFMc 2 ἐσθήμασί τε καὶ τοῖς ἄλλοις νομίμοις : ἐσθήματα, τὰ ἐναγίσματα· οὐ γὰρ ἐπὶ ἐσθῆτος νῦν λέγει Patm.
3 58 5 τὴν Πλαταιΐδα : τὴν Θηβαΐδα AB καὶ παρὰ τοῖς αὐθένταις : αὐθένται, οἱ φονεῖς Patm. ʃ τοῖς φονεῦσιν. αὐθένται κυρίως οἱ αὐτόχειρες καὶ οἱ πολέμιοι· οἱ δὲ νῦν αὐθέντας τοὺς κυρίους καὶ δεσπότας. αὐθέντας δὲ λέγει τοὺς Θηβαίους ABCFGM πρὸς δέ : πρὸς τοῖς εἰρημένοις. τῶν ἑσσαμένων : ἱδρυσαμένων BCFGM ἀφαιρήσεσθε : ζημιώσετε. οὐ πρὸς τῆς ὑμετέρας δόξης : οὐχ ἅπτεται τῆς ὑμετέρας δόξης.[5]
3 59 1 ʃ ὅρα πάλιν πῶς κολακεύει ABCFM φείσασθαι δέ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐ πρὸς τῆς ὑμετέρας δόξης ABCF οἷοι : τουτέστιν εὐεργέται τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑμῶν αὐτῶν, διὰ τὰ ἐν Ἰθώμῃ ABCFGM καὶ ὡς ἀστάθμητον τὸ τῆς ξυμφορᾶς : ἀπὸ τοῦ ἀδόξου καὶ ἀδήλου τῆς τύχης τὸ ἐπιχείρημα· ἐν ᾧ καὶ εἰσβολὴ αἰδοῦς καὶ ἐλέου ABCFM ἡ χρεία : ἡ ἀνάγκη.[5]
3 59 2 τοὺς ὁμοβωμίους : τοὺς τιμωμένους ἐν τοῖς αὐτοῖς καὶ ὁμοίοις βωμοῖς. τῶν πατρῴων τάφων : ἕνεκα δηλονότι. τοὺς κεκμηκότας : τοὺς νεκρούς. [καὶ] Ὅμηρος (Γ 278)· καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας ABFGMc 2 ὅπερ δέ .[5]
3 59 3 .. : οἱ ἐπίλογοι ABFMc 2 ἀναγκαῖον : χρήσιμον. λόγου τελευτᾶν : ἤγουν κατὰ τὸ τέλος τοῦ λόγου εἰπεῖν. τῷ αἰσχίστῳ ὀλέθρῳ λιμῷ : Ὅμηρος (μ 342)· Λιμῷ δ’ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν ABFMc 2 ἐκείνοις : τοῖς Πλαταιεῦσι.
3 60 1 αὐτῶν : τῶν Θηβαίων. ὡς δ ’ ἐκέλευσαν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. τοὺς μὲν λόγους : δημηγορία Θηβαίων ABCFMe 2 ʃ ἐν τῇ παρούσῃ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν ἕκτη τὴν τάξιν, τῶν δὲ Θηβαίων πρώτη c 2 ʃ οὓς μέλλομεν ἐρεῖν δηλονότι.
3 61 1 αὐτοί : οἱ Πλαταιεῖς ABFc ἐπὶ ἡμᾶς : καθ’ ἡμῶν. ἐ π ’ ἡμᾶς : Μηδεὶς ἐπ’ ἠμᾶς τῶν σοφῶν ἀποξέσῃ, ποιῶν ἐφ’ ἡμᾶς, ὡς ἀνορθοῖ τὴν βίβλον, ὥς τις τὸ πρὶν ὤρθωσε τὴν τοῦ Ἡροδότου. Τοὺς Αἰολεῖς, Ἴωνας ὁ Τζέτζης λέγει ψιλοῦν τὰ πάντα καὶ γράφειν ὥσπερ τόδε· ἡ Θηβαῒς δ’ αὖ Αἰολὶς γλῶσσα λόγοις. Τεθηπέναι λέγει δὲ τὸν Θουκυδίδην λέξιν μίαν γράψαντα Θηβαίων γένους, ἔχοντα πολλὰς τῇ γραφῇ παραφέρειν, ὔμμες λέγοντα, καὶ νύμους δὲ τοὺς νόμους, καὶ λοιδορεῦντες, καὶ βιάσειν, καὶ πόσα e 2 αὐτῶν : ἑαυτῶν, τῶν Πλαταιέων ABCFM ᾐτιασμένων : δεδρασμένων, ᾐτιασμένων, ὡς τὸ ἠναγκασμένων. καὶ τὸ χνοῶντες, χνοάζοντες, αἰτιῶντες, αἰτιάζοντες· οὕτω καὶ ταῦτα, αἰτιῶ, αἰτιάζω, δρῶ, δράζω f ὧν : τῶν Μηδικῶν ABFMc 2 πρὸς μὲν τά : πρὸς τὰ ἡμῶν κατηγορηθέντα ABFMc 2 ʃ πρός τινα. ἡ ἡμετέρα—κακία : ταῦτα εἰρωνικῶς λέγει ὁ Θηβαῖος· οὐ γὰρ ἔχει τοιοῦτον φρόνημα, ὡς ἐκ τῶν ἑπομένων ἐστὶ δῆλον· ὡς καὶ Ὅμηρος (Υ 434) ποιεῖ τὸν Ἕκτορα λέγοντα πρὸς τὸν Ἀχιλλέα· Οἶδα δ’ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων ABCFM ʃ ἡ δοκοῦσα παρ’ αὐτοῖς κακία. αὐτοῖς : τοῖς Πλαταιεῦσιν.[25]
3 61 2 ὕστερον τῆς ἄλλης Βοιωτίας : μετὰ τὴν συνοίκισιν τῆς ἄλλης Βοιωτίας. οὗτοι : οἱ Πλαταιεῖς ABFMc ἔξω : ἀντὶ τοῦ ἄνευ. προσηναγκάζοντο : ἐμμένειν τοῖς πατρίοις ἔθεσι. ἡμᾶς λοιδοροῦσιν : μηδίσαντας δηλονότι.[5]
3 62 2 ἡμεῖς δὲ μηδίσαι ... : ἀπὸ τῆς γνώμης καὶ αἰτίας ἡ λύσις τοῦ εὐεργετήματος ABCFM τῇ αὐτῇ ἰδέᾳ : τῇ αὐτῇ ὑποθέσει. ἀττικίσαι : τὰ τῶν Ἀττικῶν φρονῆσαι A ʃ ὥσπερ ἡμεῖς μόνοι ἐμηδίσαμεν, οὕτω καὶ οὗτοι μόνοι ἠττίκισαν ABCFM ἡμῖν μὲν γάρ .
3 62 3 .. : ἡ λύσις τοῦ ἁμαρτήματος συγγνωμονική ABCFM κα τ ’ ὀλιγαρχίαν : τουτέστι κατὰ ἀριστοκρατίαν ABCF τῷ σωφρονεστάτῳ : τουτέστι τοῖς σώφροσιν ἀνδράσιν ABCFM ὀλίγων ἀνδρῶν : Ἀτταγίνου καὶ τῶν ἄλλων ἀνδρῶν τῶν μηδισάντων μάλιστα ABFMc 2 ἰσχύϊ : βίᾳ.[5]
3 62 4 αὐτόν : τὸν βάρβαρον BCFM οὐ δ ’ ἄξιον αὐτῇ ὀνειδίσαι : μετάθεσις αἰτίας τοῦ μηδισμοῦ· μεθίστα γὰρ τὴν αἰτίαν εἰς τοὺς τῶν Θηβαίων δυνατωτέρους. ἔλαβε : ἡ πόλις ἔλαβεν ἡμῶν ABCFM σκέψασθαι χρή .
3 62 5 .. : τὸ ἑξῆς, σκέψασθαι χρή, εἰ μαχόμενοι ἠλευθερώσαμεν, νῦν προθύμως συνελευθεροῦμεν ABCFM αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους BCFM τοὺς ἄλλους : Ἕλληνας δηλονότι. μᾶλλον : ἡμῶν δηλονότι.[5]
3 63 1 ἀξιώτεροι .. . ζημίας : ἄξιοι πᾶσαν ζημίαν παθεῖν. αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους ABFMc 2 ἄλλοις : Ἕλλησι δηλονότι.
3 63 2 ὑπάρχον : ἀντὶ τοῦ δυνατὸν ἦν ὑμῖν παραιτεῖσθαι. εἴ τι καὶ ἄκοντες ... : ὁ νοῦς τοιοῦτος· εἰ ἀκουσίως τοῖς Ἀθηναίοις συνεμαχεῖτε καὶ κατεδουλοῦτε τοὺς Ἕλληνας, ἔδει ὑμᾶς προσδραμεῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις· καὶ ἐκεῖνοι, διὰ τὴν ἐπὶ τῷ Μήδῳ συμμαχίαν ὑμῶν καὶ προθυμίαν, ἣν ἀεὶ προβάλλεσθε καὶ καυχᾶσθε, οὐκ ἂν ὑμᾶς παρεχώρησαν ὑφ’ ἡμῶν τι παθεῖν ABCFM προσήγεσθε : ἐδουλοῦσθε. πολὺ δέ γε αἴσχιον .[5]
3 63 3 .. : δευτέρα λύσις τοῦ ἀπρεποῦς ABCF ʃ τῷ ἔτι ἀπρεπεστέρῳ ABCFM τοὺς μέν : τοὺς Ἀθηναίους. τοὺς δέ : τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ABCFM αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις BCFM ὑμεῖς μὲν γάρ : οἱ Πλαταιεῖς ʃ ἀντίστροφον κῶλον ABCFM ἐπηγάγεσθε : ἐφειλκύσατε, εἰς τὸ βοηθῆσαι ὑμῖν δηλονότι.
3 63 4 αἰσχρὸν μᾶλλον ... : αἰσχρὸν μᾶλλον τὰς ὀφειληθείσας χάριτας μετὰ δικαιοσύνης, εἰς ἀδικίαν δὲ ἀποδιδομένας, ἢ τὰς ὁμοίας χάριτας ἀντιδιδόναι ABCF ʃ λείπει ἡ οὔ, ἵν’ ᾖ οὕτω, καίτοι τὰς ὁμοίας χάριτας μὴ ἀντιδιδόναι οὐκ αἰσχρὸν μᾶλλον ἢ τὰς μετὰ καὶ [τὰ] ἑξῆς Gφc 2 ὑμεῖς δέ : οἱ Πλαταιεῖς.[5]
3 64 1 τοῖς δέ : τοῖς Ἕλλησιν. ἀ φ ’ ὧν : πραγμάτων, οἷον προθυμίας καὶ ἀνδρείας ABCFM ʃ τῶν ἔργων ἢ τῶν ἀπὸ τούτων κινδύνων.
3 64 2 δ ι ’ ἑτέρους : τοὺς Ἀθηναίους. εἵλεσθε : προτιμοτέρους ἐποιήσατε εἰς τὸ ξυμμαχεῖν αὐτοῖς. μέχρι τοῦ δεῦρο : ἔχετε δηλονότι.
3 64 3 καὶ οὐδενὸς ὑμᾶς βιασαμένου , ὥσπερ ἡμᾶς : προεῖπε γὰρ ὅτι ὑπὸ ὀλίγων αὐτοκρατόρων ἐτυραννούμεθα ABCFM ὥσπερ ἡμᾶς : ἐβιάσατο δηλονότι. μηδετέροις : τοῖς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις. τίνες ἂν οὖν ὑμῶν : ἀντὶ τοῦ οὐδεὶς τὸ τίνες ἂν ὑμῶν ABCFM πᾶσι τοῖς Ἕλλησι : λείπει ἡ ὑπό.[5]
3 64 4 ἐπὶ τῷ ἐκείνων κακῷ : τουτέστι τῶν Ἑλλήνων τῇ δουλώσει ABCFM ποτέ : ἐπὶ τῶν Μηδικῶν ABCF οὐ προσήκοντα : τῇ αὐτῶν φύσει δηλονότι. ἡ φύσις : ἡ ὑμετέρα ABCFM ἃ δὲ τελευταῖα : τὸ δεύτερον ἀντιληπτικὸν τῶν Πλαταιέων ἐντεῦθεν λύει ACFM ἐπὶ τὴν ὑμετέραν πόλιν : κατὰ τῆς ὑμετέρας πόλεως.[5]
3 65 1 οὐ νομίζομεν : οὐ βεβαίως δοξάζομεν. εἰ μέν : ὁριστικόν ABFM εἰ δέ : μεταστατικόν ABCFM ἄνδρες ὑμῶν : οἱ περὶ Ναυκλείδην ABCFM ἐπεκαλέσαντο : προσήγαγον, ἐφειλκύσαντο.
3 65 2 οἱ γὰρ ἄγοντες : οἱ ἄξαντες. ἀλ λ ’ οὔ τ ’ ἐκεῖνοι .
3 65 3 .. : τὸ ἑξῆς, ἀλλ’ οὔτε ἐκεῖνοι, οὔτε ἡμεῖς, ἀδικοῦμεν δηλονότι. τὸ δὲ ὡς ἡμεῖς κρίνομεν διὰ μέσου ABCFM πλείω : περισσοτέρως. παραβαλλόμενοι : ῥιψοκινδυνοῦντες. τούς τε ὑμῶν χείρους : ἀδίκους. μηκέτι μᾶλλον γενέσθαι : χείρους δηλονότι. σωφρονισταὶ ὄντες τῆς γνώμης ... : ὠφελοῦντες καὶ τὰς γνώμας καὶ τὰ σώματα, τὰς μὲν γνώμας, ἵνα μὴ κακῶς βουλεύωνται, τὰ δὲ σώματα, ἵνα μὴ διαρπάζωσιν ἀλλήλους μηδ’ ἐξελαύνωσι, μηδὲ κακῶς ποιῶσι πολῖται πολίτας· ἵνα λάβωμεν τὸ σωφρονεῖν ἀντὶ τῆς ὠφελείας Mφc 2 τὴν ξυγγένειαν : τὴν τῶν Βοιωτῶν ABCFM οὐδενί : τῶν Ἑλλήνων. τεκμήριον : τὸ ῥηθησόμενον.[10]
3 66 2 κατανοήσαντες : καταμαθόντες. ἀνεπιεικέστερον : ἀπανθρωπότερον. λόγοις τε : τόνους ἐῶ γράφειν τε καὶ, στο , μυρία (?) e 2 χεῖρας προϊσχομένους : ἤγουν ἱκέτας γενομένους. οὗτοι : οἱ Λακεδαιμόνιοι.
3 67 1 ἵνα ὑμεῖς μέν ... : κεφάλαιον τὸ δίκαιον· ᾧ ἐπήγαγε τὴν ἐκβολὴν τῆς αἰδοῦς, ἧς ἡ ἀρχὴ „Καὶ μὴ παλαιὰς ἀρετάσ“ ABCFM τετιμωρημένοι : κολάσαντες αὐτούς. ἐπικλασθῆτε : χαυνωθῆτε.
3 67 2 ἅς : τὰς ἀρετάς. τοῖς δὲ αἰσχρόν τι δρῶσι ... : Ἡσίοδος (immo Aratus 124)· Ὑμεῖς δὲ κακώτερα τεξείεσθε ABCFM οὐκ ἐκ προσηκόντων : ὅτι ἀντ’ ἀγαθῶν κακοὶ γεγένηνται, οὐ προσήκοντος αὐτοῖς τοῦ ἁμαρτάνειν διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἀνδραγαθίαν Mφc 2 μηδὲ ὀλοφυρμῷ : ἐλέου ἐκβολή CF οἱ δὲ δικαίως : ἐπανάληψις τοῦ ἀντεγκλήματος ABCFM ἐπίχαρτοι εἶναι : ὧν τῷ ὀλέθρῳ ὀφείλει πάντας ἀνθρώπους ἐπιχαρῆναι.[5]
3 67 5 τὴν νῦν ἐρημίαν : τοῦτο πρὸς τὸν λόγον τῶν Πλαταιέων ὃν εἶπον (c. 57, 4) „Καὶ περιεώσμεθα ἐκ πάντων ἔρημοι καὶ ἀτιμώρητοι“. ξυμβάσεως : φιλίας. ἀμύνατε οὖν : οἱ ἐπίλογοι ABCFM τῷ τῶν Ἑλλήνων νόμῳ : τῷ κελεύοντι παρὰ τὰς σπονδὰς μηδένα ἀναιρεῖν ABCFGM παραβαθέντι : ἀθετηθέντι.
3 67 6 περιωσθῶμεν : ἀπωσθῶμεν περιυβρισμένοι. τοὺς ἀγῶνας : περιττεύει τὸ τούς ἄρθρον κατὰ Ἀττικὴν συνήθειαν· οἷον, οὐ προθήσετε λόγων ἀγῶνας, τοῖς Πλαταιεῦσι δηλονότι, ἀλλ’ ἔργων. προθήσοντες : προθέμενοι. ἁμαρτανομένων δέ : ἐσφαλμένων δὲ τῶν ἔργων. κεφαλαιώσαντες πρὸς τοὺς ξύμπαντας .[5]
3 67 7 .. : ἀντὶ τοῦ κεφαλαιώσαντες πρὸς πάντας τοὺς συμμάχους, προθέντες καὶ ὁρίσαντες κρίσεις καὶ δηλώσεις ποιήσησθε GMφ τόν τε ἄλλον χρόνον : πρὸ τοῦ πολέμου τούτου BCMφ μετὰ τὸν Μῆδον : μετὰ τὸν πόλεμον τοῦ Μήδου.
3 68 1 προείχοντο : προεβάλλοντο. κοινοὺς εἶναι : τουτέστιν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων, κατὰ τὸν Ἀρχιδάμου πρὸς αὐτοὺς ἐν τῇ δευτέρᾳ (c. 72) λόγον ABCMφ κα τ ’ ἐκεῖνα : τὰ τοῦ Παυσανίου δηλονότι ABCMφ ἔκσπονδοι ἤδη : γενόμενοι. τὸ αὐτό : ἐρώτημα δηλονότι.[5]
3 68 2 ἐξαίρετον : ἐκβεβλημένον τοῦ φόνου. τὰ σφέτερα : τὰ τῶν Θηβαίων.
3 68 3 πρὸς τῷ Ἡραίῳ : πλησίον τοῦ ναοῦ τῆς Ἥρας. τὴν δὲ γῆν δημοσιώσαντες : δημοσιῶσαι, δημοσίαν ποιῆσαι Patm. ἀπεμίσθωσαν : ἐπὶ μισθῷ δεδώκασιν. ἀποτετραμμένοι ἐγένοντο : ἀπὸ τῆς φιλίας ἐκείνων ἀπέστησαν.
3 68 5 ἐπειδή : αἰτία c 2 ʃ ἀφ’ οὗ. χειμασθεῖσαι : τὸν χειμῶνα διαβιβάσασαι.
3 69 1 καὶ ἀ π ’ αὐτῆς : περιττὸς ὁ καί Mφc 2 πρὸς ταῦτα : πρὸς τὸ ἐπιπλεῦσαι κατὰ τῶν Κερκυραίων στασιαζόντων.
3 70 1 περὶ Ἐπίδαμνον ναυμαχιῶν : οὐχ ὅτι γεγόνεν ἐν Ἐπιδάμνῳ ναυμαχία, ἀλλὰ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς Ἐπιδάμνου ἐν τοῖς Συβότοις, ὅτε ἐζώγρησαν Κορίνθιοι οὐκ ἐλάσσους χιλίων Κερκυραίων ABCFGM τοῖς προξένοις διηγγυημένοι : διεγγύᾳ τῶν προξένων. μετιόντες : ὑποποιούμενοι. τὰ ξυγκείμενα : τὰ συμπεφωνημένα.[5]
3 70 3 ἐθελοπρόξενος : ὁ δημόσιος φίλος Patm. ʃ ἀφ’ ἑαυτοῦ γενόμενος καὶ μὴ κελευσθεὶς ἐκ τῆς πόλεως. οἱ γὰρ πρόξενοι κελευόμενοι ἐκ τῆς ἑαυτῶν πόλεως ἐγίνοντο ABCFGM οὗτοι οἱ ἄνδρες : οἱ ἀπὸ Κορίνθου ἐπανελθόντες, οἱ προδόται ABCFG ἀνθυπάγει : ἀντεγκαλεῖ.[5]
3 70 4 τοῦ Ἀλκίνου : σημείωσαι ὅτι τὴν Κέρκυραν ᾤκουν οἱ Φαίακες Gc 2 βουλῆς : σημείωσαι βουλῆς ὁ βουλευτής· καὶ ἡ γενικὴ τοῦ βουλῆντος ABCFGM πείθει : τοὺς Κερκυραίους ABCFGM οἱ δέ : οἱ πέντε ἄνδρες ABCFGM ἐξείργοντο : ἐξέπιπτον τῆς βουλήσεως αὐτῶν.
3 71 1 δράσαντες δέ : οἱ πέντε ἄνδρες BCFM τὸ δὲ πλέον : πλῆθος δηλονότι. ὡς ξυνέφερε : αὐτοῖς δηλονότι.
3 71 2 πείσοντας : οὐχὶ τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλὰ τοὺς τῷ Πειθίᾳ τῆς αὐτῆς γνώμης, οὓς προεῖπε ABCFM ἀνεπιτήδειον : τῇ Κερκύρᾳ C ἐπιστροφή : φροντίς, θόρυβος. ἐν δὲ τούτῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι.
3 72 2 οἱ ἔχοντες τὰ πράγματα : οἱ δυνατοὶ καὶ πλούσιοι ABCFGM ἱδρύθη : ἐκαθέσθη ἐν ἀσφαλείᾳ.
3 72 3 εἶχον : εἰς ἀσφάλειαν ἑαυτῶν δηλονότι. οἱ δὲ : οἱ δυνατοὶ καὶ ἔχοντες τὰ πράγματα C. τοῖς δ ’ ἑτέροις : τοῖς πλουσίοις.
3 74 1 διαλιπούσης δ ’ ἡμέρας : παρελθούσης ἡμέρας μιᾶς. πλήθει : λαοῦ δηλονότι. αἵ τε γυναῖκες : Ὅμηρος (Η 236)· Ἠὲ γυναικός, ἣ οὖκ οἶδε πολεμήϊα ἔργα ABFMc 2 ξυνεπελάβοντο : ἐβοήθησαν, συνεφήψαντο. τῷ κεράμῳ : ἤγουν ταῖς κεραμίσι. παρὰ φύσιν ὑπομένουσαι : ἤγουν τολμῶσαι παρὰ φύσιν. περὶ δείλην ὀψίαν : ἤγουν τοῦ ἡλίου περὶ δυσμὰς ὄντος.[5]
3 74 2 οἱ ὀλίγοι : οἱ μὲν γὰρ προιστάμενοι τῶν Κερκυραίων ᾑροῦντο τὴν τῶν Ἀθηναίων συμμαχίαν, οἱ δὲ λοιποί, ἐλάττους ὄντες, τοὺς Λάκωνας. ὀλίγους γὰρ ἐνταῦθα λέγει οὐ τὸ πλῆθος ὄντας ὀλίγους, ἀλλὰ τῇ δυνάμει, ὡς ἂν εἴποι τις, οὐ τῷ πόσῳ, ἀλλὰ τῇ ποιότητι. αὐτοβοεί : ἤγουν ἀπὸ μιᾶς βοῆς. ἐπελθών : ἐπιθετικῶς κινηθείς. καὶ σφᾶς : τοὺς ὀλίγους. ἔφοδος : ἐπέλευσις τῶν δημοτῶν κατὰ τῶν ὀλίγων. φειδόμενοι οὔτε : οὐκ ἀπεχόμενοι. ἐκινδύνευσε : ἐν χρῷ τοῦ κινδύνου ἐγένετο. ὑπεξανήγετο : ὑπεξῆλθε.[10]
3 75 2 ἀποπλεύσεσθαι : ἀποχωρήσειν τῆς Κερκύρας. τῶν αὐτοῦ : ἀπὸ τῶν νεῶν. ἧσσόν τι : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως· ἢ ἔλαττον. κατέλεγον : καταλέγοντες ἐνέβαλλον.
3 75 3 καθίζουσιν : ἱκέται δηλονότι. οὐκ ἔπειθεν : ἀνίστασθαι.
3 75 4 ὑγιές : ὀρθόν, ἀληθές. διακομίζει : διαπερᾷ.
3 75 5 ἐκεῖσε : εἰς τὴν νῆσον. τῆς δὲ στάσεως ἐν τούτῳ οὔσης : οὔπω καταλλαγῆς γενομένης.
3 76 1 ἐν τούτῳ : τῷ πράγματι, τῷ δεινῷ. διακομιδήν : διαπεραίωσιν. Πελοποννησίων νῆες : αἱ τεσσαράκοντα, ὧν Ἀλκίδας ἐστρατήγει, καὶ αἱ λοιπαὶ Λευκάδιαι, ἃς εἴρηκεν ABCFM ἐς Σύβοτα λιμένα τῆς ἠπείρου : τὸν ἔρημον, οὗ μέμνηται ὁ συγγραφεὺς ἐν τῇ πρώτῃ (c. 50) ABCMφ ἐπέπλεον τῇ Κερκύρᾳ : κατὰ τῆς Κερκύρας ἔπλεον. οἱ δέ : οἱ Κερκυραῖοι C σφᾶς : τοὺς Ἀθηναίους.[5]
3 77 2 πρὸς τοῖς πολεμίοις : πλησίον τῶν πολεμίων. ηὐτομόλησαν : πρὸς τοὺς ἐναντίους. ἀλλήλοις : οὐχὶ τοῖς ἐναντίοις ABCFM τῶν ποιουμένων : τῶν γινομένων πραγμάτων. τὴν ταραχήν : τῶν Κερκυραίων τὴν ἀσυνταξίαν.
3 77 3 πρὸς τοὺς Κερκυραίους ἐτάξαντο : κατὰ τῶν Κερκυραίων παρετάξαντο. πρὸς τὰς δώδεκα ναῦς : παρετάξαντο δηλονότι. κακῶς τε καὶ κα τ ’ ὀλίγας : ἀτάκτως καὶ μετὰ ὀλίγων νεῶν.
3 78 1 ἐταλαιπωροῦντο : ἔπασχον κακῶς οἱ Κερκυραῖοι. τὸ πλῆθος : τῶν νεῶν τῶν Πελοποννησίων. τὴν περικύκλωσιν : τὸ περικυκλωθῆναι ὑπὸ τῶν Πελοποννησίων. ἁθρόαις μέν : ταῖς ἐναντίαις ναυσί. γνόντες δέ : οἱ Πελοποννήσιοι ABCFM οἱ δ’ : οἱ Ἀθηναῖοι.[5]
3 79 1 κρατοῦντες οἱ πολέμιοι : τῇ ναυμαχίᾳ οἱ Πελοποννήσιοι. οἱ δ’ : οἱ Πελοποννήσιοι ABCFM ἐς τὴν ἤπειρον : εἰς τὰ Σύβοτα ABCFM ἐπὶ μὲν τὴν πόλιν : κατὰ τῆς πόλεως· ἤγουν τῶν πολιτῶν.
3 79 3 οὐδὲν μᾶλλον : οὐδὲ ὅλως Mc 2 ὄντας : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABCM. ἐπλήρωσαν γὰρ ὅμως τριάκοντα : προσδεχόμενοι τὸν ἐπίπλουν ABF ὑπὸ νύκτα αὐτοῖς ἐφρυκτωρήθησαν : ἀντὶ τοῦ ἀρχομένης ἡμέρας διὰ πυρσῶν ἐμηνύθησαν MAFc 2 ʃ διὰ φρυκτοῦ ἐμηνύθησαν.
3 81 1 ἐκομίζοντο ἐ π ’ οἴκου : ἐπεραιοῦντο. ὑπερενεγκόντες : ὑπερβιβάσαντες. ʃ τὸ ἔργον ἡρωϊκόν ABCGMφ ὅπως μὴ περιπλέοντες ὀφθῶσιν : ἵνα μὴ περιπλέοντες ἔξωθεν τὴν Λευκάδα καὶ τὸν ἰσθμὸν φωραθῶσιν ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων GMφc 2 ἀποκομίζονται : ἀποπλέουσιν. οἰχομένας : ἀποπλευσάσας.[5]
3 81 2 τούς τε Μεσσηνίους : οὓς ὁ Νικόστρατος ἐκ Ναυπάκτου πεντακοσίους ἤγαγεν Mφc 2 ἐπλήρωσαν : ἀνδρῶν δηλονότι. ἐν ὅσῳ : χρόνῳ δηλονότι. περιεκομίζοντο : περιέπλεον. λάβοιεν : ἀντὶ τοῦ ἔλαβον. ἀλλήλους : νῦν ἀντὶ τοῦ ἑαυτούς Mφc 2 ἐκ τῶν δένδρων τινές : μετεωριζόμενοι δηλονότι.[5]
3 81 4 ἡμέρας τε ἑπτά : ἤγουν καθ’ ἡμέρας τε ἑπτά. σφῶν αὐτῶν : ἤγουν ἑαυτῶν. τὴν μὲν αἰτίαν ἐπιφέροντες : τὸ ἔγκλημα. ἤγουν ἐγκαλοῦντες ἔγκλημα κοινὸν τὴν κατάλυσιν τοῦ δήμου. καὶ ἄλλοι : ἀπέθανον δηλονότι. ὑπὸ τῶν λαβόντων : τὰ χρήματα. τῶν δανεισαμένων. καὶ οἷον φιλεῖ .[5]
3 81 5 .. : πάντα τὰ εἰωθότα ἐν στάσει γίνεσθαι τότε συνέβη, καὶ ἄλλα δὲ περισσότερα ἐν ταύτῃ τῇ στάσει, ὥστε ὑπὲρ πάσας τὰς ἄλλας ἐγένετο Mφc ʃ καὶ οἷον ἔθος ἐστὶν ἐν τοιαύτῃ στάσει. οὐδὲν ὅ τι οὐ : ἀντὶ τοῦ πᾶν. πρός : ἀντὶ τοῦ ἐν. περιοικοδομηθέντες : κτίσμασι περιληφθέντες. ἐν τοῦ ... : τὸ ἑξῆς, ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διονύσου ABCF. οὕτως ὠμή .[5]
3 82 1 .. : ἀντὶ τοῦ εἰς ὠμότητα πολλὴν ἡ στάσις προεχώρησε· καὶ μᾶλλον, φησίν, ὠμὴ ἔδοξεν ἤπερ ἐγένετο, ἐπειδὴ πρώτη ἐν τῷ πολέμῳ γενομένη ἐξένισεν αὐτούς, παρὰ τὸ εἰωθὸς γενομένη Mφc 2 ἐν τοῖς : ἤγουν τοῖς Κερκυραίοις. ὕστερον : ἤγουν μετ’ ἐκείνην. πᾶν τὸ Ἑλληνικόν : ἀντὶ τοῦ πάντες οἱ Ἕλληνες. ἐπάγεσθαι : λείπει τὸ ἀξιούντων Mφc 2 τοὺς Λακεδαιμονίους : εἰκότως οἱ ὀλιγαρχικοὶ τοὺς Λακεδαιμονίους ἐπεκαλοῦντο, ἐσπουδακότας ὀλιγαρχεῖσθαι τὰς πόλεις GMφc 2 οὐκ ἂν ἐχόντων πρόφασιν ... : ἀντὶ τοῦ αἰτίαν οὐκ ἐχόντων πρὸ τοῦ πολέμου καλεῖν αὐτοὺς τῶν Ἑλλήνων, νῦν δὲ λαβόντων ἀφορμὴν διὰ τὸ ἐχθροὺς εἶναι ἀλλήλοις Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους Mφc 2 καὶ ξυμμαχίας ἅμα ... : ἡ διάνοια τοιαύτη· οἱ προεστῶτες τῶν δήμων καὶ οἱ ὀλιγαρχικοὶ ῥᾳδίως ἑκάτεροι παρὰ Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων ἐπήγοντο, διὰ προσποίησιν συμμαχίας δύναμιν ἑαυτοῖς περιποιούμενοι, τῶν μὲν Ἀθηναίων ἑτοίμως ὑπακουόντων τοῖς δημοτικοῖς, ἵνα προσποιήσωνται συμμαχοὺς αὐτοὺς καὶ δι’ αὐτῶν βλάψωσι Λακεδαιμονίους, τῶν δὲ Λακεδαιμονίων ὁμοίως τοῖς ὀλιγαρχικοῖς διὰ τὸ αὐτό Mφc 2 σφίσιν αὐτοῖς : ἤγουν ἑαυτῶν. προσποιήσει : κτήσει βοηθείας. ʃ πορίσει. ἐπέπεσε : συνέβη.[20]
3 82 2 πολλά : κακὰ δηλονότι. καὶ χαλεπά : ἤγουν οὐ ῥᾴδια ἐνεγκεῖν τοὺς πάσχοντας. κατὰ στάσιν : ἀντὶ τοῦ διὰ στάσιν. γιγνόμενα μέν : ὡς τῇ φύσει ἑπόμενα. ἡ αὐτὴ φύσις : ἤγουν καθὸ τρεπτή. μᾶλλον δέ : μᾶλλον δὲ καὶ ἧττον. οἷον εἰπεῖν, ἐν ἄλλῃ πόλει μᾶλλον, ἐν ἄλλῃ δὲ ἧττον, ἤτοι πῇ μὲν πλέον, πῇ δὲ ἔλαττον, ὡς συνέβαινεν ἑκασταχοῦ Mφc 2 καὶ ἡσυχαίτερα : ἤγουν ἠρέμα καὶ κατ’ ὀλίγον ἐπερχόμενα. τοῖς εἴδεσι : τρόποις. ὡς ἂν ... : ὡς ἂν αἱ τύχαι καὶ αἱ μεταβολαὶ πίπτωσι Mφc 2 καὶ οἱ ἰδιῶται ἀμείνους τὰς γνώμας ἔχουσι : οἱ ἰδιάζοντες ἀνειμένας ἔχουσι τὰς γνώμας. ἐς ἀκουσίους ἀνάγκας : ἀκούσιον ἀνάγκην τὴν δι’ ἀπορίαν γιγνομένην λέγει Mφc 2 ʃ ἤγουν διὰ τὸ μὴ ἀναγκάζεσθαι περιπίπτειν ἀκουσίοις πράγμασι. ὁ δὲ πόλεμος : ἔκρασις στάσεως τῆς Κερκυραίων F τοῦ κα θ ’ ἡμέραν : βίου δηλονότι. πρὸς τὰ παρόντα : πρὸς τὴν παροῦσαν κατάστασιν. πρὸς τὰ παρόντα .. . ὁμοιοῖ : τοῖς παροῦσιν ἐξομοιοῖ τὰς γνώμας. νῦν γὰρ ὀργὰς τὰς γνώμας καὶ τοὺς τρόπους ἐκάλεσεν Mφc 2 ἐστασίαζέ τε οὖν τὰ τῶν πόλεων : ἐστασίαζον αἱ πόλεις, καὶ αἱ ὕστερον τῶν ἄλλων στασιάζουσαι, οἷα προπεπυσμέναι τὰς ἑτέρωθι στάσεις, ἐπὶ τοῦτο ἐφέροντο καὶ ἔρρεπον ταῖς διανοίαις, ὥστε κατὰ πολὺ ὑπερβαλέσθαι τὰς ἀλλαχοῦ στάσεις γινομένας Mφc 2 καὶ τὰ ἐφυστερίζοντά που : τὰ ὕστερον γινόμενα.[5]
3 82 3 καινοῦσθαι : καινοτόμα εἶναι. τῶν τ ’ ἐπιχειρήσεων : τοῖς τρόποις τῶν ἐπιχειρήσεων καινοῖς εὑρισκομένοις καὶ τῇ δεινότητι τῶν τιμωριῶν φc 2 περιτεχνήσει : τῇ κακουργίᾳ. ʃ περινοίᾳ. ἀτοπίᾳ : τῷ ἀήθει. τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν .
3 82 4 .. : τὴν κειμένην, φησί, τῶν ὀνομάτων χρῆσιν ἀντήλλαξαν. καὶ ἐπιφέρει εὐθὺς καθ’ ἕκαστον ABCFM ʃ ἀξίωσιν μὲν τὴν σημασίαν εἶπε, δικαιώσει δὲ ἀντὶ τοῦ τῇ ἑαυτῶν κρίσει. βούλεται δὲ εἰπεῖν ὅτι μετέθεσαν τὰ ὀνόματα· οὐ γάρ, ὡς νενόμιστο πρόσθεν, ἐχρῶντο κατὰ τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ μεθήρμοσαν κατὰ τὴν ἑαυτῶν κρίσιν. τὴν μὲν γὰρ ἀλόγιστον τόλμαν (ἥτις καὶ θρασύτης λέγεται) ἀνδρίαν προσηγόρευσαν. τὸ δὲ φιλέταιρος παρελκόντως κεῖται· κέχρηται δὲ αὐτῷ διὰ τὸ προθεῖναι τόλμαν ἀλόγιστον, ἵνα παρίσωσις γένηται Mφc 2 ʃ περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν τὰ ὀνόματα εἴρηκε τὴν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων. τόλμα μὲν γὰρ ἀλόγιστος : τὸ τολμᾶν ἀλογίστως. μέλλησις δὲ προμηθής : τὸ μέλλειν καὶ ἀναβάλλεσθαι μετὰ προμηθείας. μέλλησις δέ ... : τὴν δ’ εὐλάβειαν καὶ τὴν μέλλησιν τὴν διὰ πρόνοιαν γιγνομένην δειλίαν ὠνόμασαν εὐπρεπῆ· τὴν δὲ σωφροσύνην, φησίν, ἀνανδρίας προκάλυμμα ᾤοντο· καὶ τὸ πρὸς πάντα συνετὸν πρὸς πάντα ἀργὸν ἔλεγον· τὸ δὲ μανικῶς ὀξὺ ἀνδρία παρ’ αὐτοῖς ἐνομίζετο Mφc 2 καὶ τὸ πρὸς ἅπαν ξυνετόν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐνομίσθη C ʃ καὶ τὸ μετὰ συνέσεως ἔρχεσθαι εἰς πᾶν ἔργον. ἐμπλήκτως : μανιωδῶς. ἀνδρός : τῆς ἀνδρείας. ἀσφάλεια δὲ τὸ ἐπιβουλεύσασθαι : τὸ ἐπὶ πολὺ βουλεύσασθαι δι’ ἀσφάλειαν πρόφασις ἀποτροπῆς ἐνομίζετο Mφc 2 αὐτῷ : τῷ γαλεπαίνοντι.[20]
3 82 5 καὶ ὑπονοήσας ἔτι δεινότερος : καὶ ὁ ὑπονοήσας ἐπιβουλεύεσθαι ξυνετώτερος ἐνομίζετο Mφc 2 προβουλεύσας δέ ... : ὁ δὲ προσκοπῶν, ὅπως μήτε ἐπιβουλεύειν μήτ’ ἐπιβουλεύεσθαι ἀνάγκη τις αὐτῷ γένηται, διαλύειν τὴν ἑταιρίαν ὑπωπτεύετο Mφc 2 ἐκπεπληγμένος : φοβούμενος BC ἁπλῶς : καθολικῶς φάναι. ὁ φθάσας τὸν μέλλοντα ... : φοβούμενος A ʃ ἀντὶ τοῦ, ὁ πρὶν παθεῖν ὑπὸ τῶν πολεμίων αὐτὸς προλαβὼν καὶ ποιήσας τοὺς πολεμίους ἐθαυμάζετο. ἢ οὕτως, ὁ τὴν ἑαυτοῦ ἑταιρίαν καὶ πρῶτος τὸν πολέμιον δράσας κακῶς ἐπῃνεῖτο Mφc 2 ὁ ἐπικελεύσας τὸν μὴ διανοούμενον : ὁ παρακελευσάμενος τοῖς μὴ διανοουμένοις κακόν τι δρᾶσαι ἐπῃνεῖτο ABCFM ʃ ὁ παρακινήσας, φθάσαι δηλονότι, τὸν μὴ διανοούμενον. καὶ μὴν καὶ τὸ ξυγγενὲς τοῦ ἑταιρικοῦ .[10]
3 82 6 .. : καὶ μὴν καὶ οἱ ξυγγενεῖς, φησί, τῶν φίλων ἀλλοτριώτεροι ἐνομίζοντο, διὰ τὸ ἑτοιμότερον τολμᾶν ὑπὲρ τῶν φίλων τοὺς φίλους ἢ τοὺς συγγενεῖς Mφc 2 οὐ γὰρ μετὰ τῶν κειμένων νόμων ... : οὐ γὰρ κατὰ τοὺς κειμένους, φησί, νόμους ὠφελεῖσθαι θέλοντες τὰς τοιαύτας ἐποιοῦντο συστάσεις καὶ ἑταιρίας, ἀλλὰ παρὰ τοὺς ὑπάρχοντας νόμους διὰ πλεονεξίαν φc 2 παρὰ τοὺς καθεστῶτας : νόμους δηλονότι. καὶ τὰς ἐς σφᾶς αὐτοὺς πίστεις ... : πιστοί, φησίν, ἦσαν ἀλλήλοις, οὐχ ὅρκους διδόντες, ἀλλὰ κοινῶς τι παράνομον πράξαντες φc 2 τῷ κοινῇ τι παρανομῆσαι : τῇ κοινῇ παρανομίᾳ. τά τε ἀπὸ τῶν ἐναντίων .[10]
3 82 7 .. : τοῖς ὀρθῶς, φησίν, ὑπὸ τῶν ἐξ ἐναντίας λεγομένοις ἐπείθοντο οὐ δι’ εὐγνωμοσύνην οὐδὲ δι’ ἁπλότητα, ἀλλ’ εἰ ἔργῳ κρείσσους ἦσαν αὐτοὶ τῶν ἐναντίων καὶ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καθεστήκεσαν φc 2 γενναιότητι : ἀντὶ τοῦ χρηστότητι καὶ ἁπλότητι. περὶ πλείονος ... : περὶ πλείονος ἐποιοῦντο δρᾶσαί τι κακὸν τοὺς ἐναντίους ἢ αὐτοὶ μὴ παθεῖν. ἀντὶ τῶν ἁπλῶν γὰρ τὸ ἀντιτιμωρήσασθαι καὶ τὸ προπαθεῖν φc 2 καὶ ὅρκοι εἴ που ἄρα γένοιντο ... : καὶ ὁπότε, φησίν, ὅρκους παράσχοιεν ἀλλήλοις περὶ διαλλαγῆς, παραυτίκα μόνον ἴσχυον οἱ ὅρκοι, καὶ μέχρι τούτου ἐπίστευον αὐτοῖς, ἕως ἐν ἀπορίᾳ τοῦ ἄλλῳ τινὶ πιστεῦσαι καθεστήκεσαν. ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, εἰ ἦσαν ἐν ἀπορίᾳ τοῦ πιστεῦσαι τῇ ἑαυτῶν δυνάμει καὶ ἐπιθέσθαι τῇ ἑτέρων δυνάμει, ἴσχυον ἐν αὐτοῖς οἱ ὅρκοι· εἰ δὲ συνέβη τινὰ αὐτῶν δυνηθῆναι, παρ’ οὐδὲν θέμενος τοὺς ὅρκους ἐπετίθετο φc 2 ἐν δὲ τῷ παρατυχόντι ... : ἐν δὲ τῷ συμβαίνοντι καὶ τῷ μετὰ ταῦτα χρόνῳ ὁ ἀπὸ τύχης ἐσχηκὼς πρῶτος τὸ θαρρῆσαι καὶ δυνηθῆναι ἡδύτερον μᾶλλον διὰ τὴν πίστιν ἐπετίθετο ἤπερ ἐκ τοῦ προφανοῦς μαχόμενος· καὶ τότε μάλιστα ἀσφαλὲς ἐνόμιζε τὸ ἐπιθέσθαι διὰ τὸ ἄφρακτον εὑρεῖν τὸν ἐναντίον τοῦ ὅρκου τῷ θάρρει. καὶ διὰ τοῦτο δὲ ἥδιον μετὰ τὸν ὅρκον ἐτιμωρεῖτο, ὅτι δόξαν φρονήσεως ἐλάμβανε τῇ ἀπάτῃ τοῦ ὅρκου καὶ τῇ τέχνῃ περιγενόμενος φc 2 ἀμαθεῖς : κακῶν ABCF ʃ μᾶλλον τοὺς κακούργους συνετοὺς καλοῦσιν ἤπερ τοὺς τῶν κακῶν ἀμαθεῖς ἀγαθούς, καὶ ἡδέως ἔχουσιν οἱ ἄνθρωποι κακοῦργοι εἶναι καὶ δεξιοὶ καλεῖσθαι ἢ [γὰρ] ἀμαθεῖς καὶ ἀγαθοί· αἰσχύνονται μὲν γὰρ ἐπὶ τῷ ἀμαθεῖς καὶ ἀγαθοὶ ἀκούειν, ἀγάλλονται δὲ ἐπὶ τῷ κακοῦργοι καὶ δεξιοί φ τῷ μέν : ἐπὶ τῷ ἀμαθεῖς καλεῖσθαι ABCF ἐπὶ δὲ τῷ : ἐπὶ τῷ πανοῦργοι ABCF πάντων δ ’ αὐτῶν .[30]
3 82 8 .. : πάντων δὲ τῶν εἰρημένων κακῶν αἴτιον ἦν ἡ ἐπιθυμία τοῦ βούλεσθαι ἄρχειν ἢ τῆς γῆς διὰ πλεονεξίαν καὶ φιλοτιμίαν. ἐκ τούτων δὲ ἡ στάσις ἀρχὴν λαμβάνουσα (φημὶ δὴ τοῦ ἄρχειν καὶ τῆς πλεονεξίας καὶ φιλοτιμίας) ὕστερον λαμβάνει καὶ ἑτέραν τῶν κακῶν αἰτίαν, τὴν τῶν στασιαζόντων προθυμίαν, ὥσπερ εἰς ἔριν ἐρχομένων αὐτῶν τοῦ περιγενέσθαι καὶ μὴ ἡττηθῆναι τῶν ἐναντίων Mφc 2 ἐκ δ ’ αὐτῶν : ἤγουν δι’ αὐτά. οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προστάντες ... : οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προϊστάμενοι τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ὀλιγαρχίας, μετὰ ὀνόματος ἑκάτεροι εὐπροσώπου καὶ πιθανοῦ, οἱ μὲν λέγοντες προΐστασθαι τῆς δημοκρατίας τῆς ἐλευθέρας, οἱ δὲ τῆς ἀριστοκρατίας λέγοντες ἀντιποιεῖσθαι τῆς σώφρονος, τὰ μὲν δημόσια [οἱ] νικήσαντες εἶχον, καὶ οὐ μέχρι τοῦ δικαίου καὶ τοῦ συμφέροντος τῇ πόλει τὰς τιμωρίας ἐποιοῦντο. ὑπερβιβάσαι δὲ χρὴ τὸ προστιθέντες καὶ συντάξαι πρὸς τὸ ἀνωτέρω ‘τὰς τιμωρίασ‘ προστιθέντες Mφc 2 ἑκάτεροι : ἑκάτερος, ὅταν ὦσι δύο μόνοι· ἑκάτεροι δὲ λέγονται, ὅταν ὦσι πολλοὶ εἰς δύο μεμερισμένοι. εὐπρεποῦς : πιθανοῦ, εὐσχήμονος. πλήθους τε ἰσονομίας : ἤγουν δημοκρατίας. ἆθλα : ἔπαθλα, ἀντὶ τοῦ κέρδη. τὰς τιμωρίας ἔτι μείζους : ἤγουν τιμωρούμενοι ἐπιτεταμένας ἐποίουν. ἢ μετὰ ψήφου ἀδίκου : ἢ καταψηφιζόμενοι, φησίν, ἀδίκως ἀλλήλων, ἢ τῇ χειρὶ καὶ τῇ δυνάμει καὶ τοῖς ὅπλοις κρατοῦντες ἐξεπίμπλασαν τὰς φιλονεικίας, τουτέστιν ἐνεπιμπλῶντο καὶ ἥδοντο τιμωρούμενοι τοὺς ἐχθρούς Mφc 2 ὥστε εὐσεβείᾳ μέν ... : ὥστε μετ’ εὐσεβείας μὲν πρᾶξαί τι οὐδετέροις φροντὶς ἦν οὐδὲ σπουδή· οἷστισι δὲ συνέβαινεν ἐξαπατήσασι διὰ λόγου τινὸς εὐπρεποῦς πρᾶξαί τι γενναῖον, οὗτοι ἐπῃνοῦντο Mφc 2 ἐνόμιζον : τὰ νόμιμα ἔπραττον. ἐπιφθόνως τι διαπράξασθαι : ἀντὶ τοῦ φθονούμενον καὶ μέγα· τὰ γὰρ μεγάλα καὶ φθονεῖται Fc 2 ἄμεινον ἤκουον : ἤγουν ἐπῃνοῦντο. τὰ δὲ μέσα τῶν πολιτῶν : ἤγουν οἱ μέσοι πολῖται· ἤγουν οἱ μετὰ τοὺς προστάτας. ʃ οἱ δὲ μέσοι, φησί, τῶν πολιτῶν (τουτέστιν οἱ μηδετέρῳ μέρει προστιθέμενοι, μήτε τῷ τῶν δημοκρατικῶν μήτε τῷ τῶν ὀλιγαρχικῶν, ἀλλ’ ἡσυχάζοντες καὶ μὴ θέλοντες στασιάζειν) ὑπ’ ἀμφοτέρων ἐφθείροντο, ἢ ὅτι οὐ συνηγωνίζοντο τοῖς στασιώταις παρακαλοῦσιν ἢ φθονούμενοι ὑπὸ τῶν στασιαζόντων, ὅτι μόνοι ἀπαθεῖς ἦσαν Mφc 2 ὑ π ’ ἀμφοτέρων : τὸ ὑπ’ ἀμφοτέρων εἶπεν οὐχ ὅτι εἰς δύο μερισθέντες οἱ ἐν τῇ πόλει ἐμάχοντο ἀλλήλοις ἀμφότεροι, τοὺς δὲ ὄντας μέσους, ἤτοι τοὺς μηδετέροις ἀκολουθεῖν ἐθέλοντας, ἀμφότεροι ἀπέκτειναν· ἀλλ’ ἐπειδὴ πάσας τὰς πόλεις εἰς δύο ἐμέρισεν *** τοὺς προστάτας αὐτῶν, ὡς λέγει μικρὸν ἄνωθεν, διὰ τοῦτο εἶπε καὶ νῦν ὑπ’ ἀμφοτέρων, εἰς δύο μερισθέντα τὰ τῶν πόλεων βουλόμενος πασῶν ἐνδείξασθαι. τὸ εὔηθες : τὴν χρηστότητα λέγει ἐνταῦθα εὔηθες.[45]
3 83 1 ʃ τὸ ἁπλοῦν, τὸ ἀπόνηρον. σημείωσαι ὅτι τὸ εὔηθες ἐπὶ καλοῦ ABFc 2 ʃ καὶ οἱ ἁπλοῖ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀπόνηροι (οὗτοι δέ εἰσιν οἱ μεγαλοψυχίας μάλιστα καὶ εὐγενείας μετέχοντες) καταγελώμενοι ὑπὸ τῶν στασιαζόντων ἀπώλλυντο· οἱ δὲ ἀπιστοῦντες ἀλλήλοις καὶ παρατεταγμένοι δεινῶς κατ’ ἀλλήλων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οὗτοι διεσώζοντο διὰ τῆς ἀπιστίας καὶ τῆς παρασκευῆς Mpc 2 τὸ δὲ ἀντιτετάχθαι ... : τὸ ἀπιστεῖν ἀλλήλοις, τὸ ἐντεῦθεν ἀντιτάσσεσθαι. ἐπὶ πολὺ διήνεγκεν : κρεῖττον ἐγένετο. ὁ διαλύσων : ὁ φιλιώσων.[10]
3 83 2 ὅρκος φοβερός : θεῖος. κρείσσους δὲ ὄντες ... : ῥέποντες δὲ οἱ ἄνθρωποι τοῖς λογισμοῖς πρὸς τὸ μὴ ἐλπίζειν τινὰ πίστιν καὶ βεβαιότητα προενοοῦντο μᾶλλον, ἵνα μὴ πάθωσιν αὐτοὶ κακῶς. πιστεῦσαι δὲ οὐκ ἐδύναντο· καὶ οἱ ἀσυνετώτεροι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἤτοι ἐσώζοντο ἢ ἐνίκων Mpc 2 οἱ φαυλότεροι γνώμην : οἱ ἀσθενεῖς.[5]
3 83 3 ὡς τὰ πλείω : ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. τῷ γὰρ δεδιέναι : φοβούμενοι γάρ, φησίν, οἱ ἀνοητότεροι, μὴ διὰ συνέσεως πλείονος οἱ ἀντίπαλοι περιγένωνται αὐτῶν καὶ ἐκ τοῦ πολυτρόπου τῆς γνώμης αὐτῶν νικηθέντες διαφθαρῶσι, τολμηρότερον πρὸς τὰ ἔργα ἐχώρουν, τόλμῃ μᾶλλον πεποιθότες ἢ φρονήσει καὶ μεθόδῳ διανοίας pc 2 τό τε αὐτῶν ἐνδεές : τὴν ἔλλειψιν τῆς γνώσεως. αὐτῶν : τῶν φρονίμων. οἱ δὲ καταφρονοῦντες .[5]
3 83 4 .. : οἱ δὲ δοκοῦντες εἶναι συνετοὶ καὶ πάνυ θαρροῦντες τῇ φρονήσει περιγενέσθαι καὶ οὐδὲν δεῖσθαι νομίζοντες δυνάμει τι πρᾶξαι ἃ ἔξεστιν αὐτοῖς τέχνῃ κατορθοῦν, ἀπαράσκευοι διεφθείροντο p ʃ οἱ δὲ δοκοῦντες εἶναι συνετοὶ καὶ νομίζοντες ἐπιβουλευόμενοι πάντως ἂν διὰ τὴν σύνεσιν προαισθέσθαι καὶ οὐδὲν νομίζοντες ἔργων δεῖν, ἄφρακτοι διεφθείροντο ABCF ἄφρακτοι : τέλος τῆς στάσεως ABF ʃ λείπει τὸ ὄντες. ἐν δ ’ οὖν .[5]
3 84 1 .. : τὰ ὠβελισμένα οὐδενὶ τῶν ἐξηγητῶν ἔδοξε Θουκυδίδου εἶναι. ἀσαφῆ γὰρ καὶ τῷ τύπῳ τῆς ἑρμηνείας καὶ τοῖς διανοήμασι πολὺν ἐμφαίνοντα τὸν νεωτερισμόν pc 2 ἀπαλλαξείοντες : ἐπιθυμοῦντές τινες ἀπαλλάξαι ἑαυτοὺς τῆς εἰωθυίας πενίας τὰ τῶν ἄλλων ἥρπαζον. ἀσμένη : μεθ’ ἡδονῆς.[5]
3 84 2 προυτίθεσαν : τιμιώτερον ἔκριναν. τοῦ τε μὴ ἀδικεῖν : ἤγουν τοῦ δικαίου. ἐς ἀλλήλους : ἤγουν κατ’ ἀλλήλων.
3 85 2 τῆς πέραν οἰκείας γῆς : μὴ μόνον τῆς νήσου ἐγκρατεῖς ἦσαν οἱ Κερκυραῖοι, ἀλλὰ καὶ τῆς ἠπείρου. μερισθέντες οὖν οἱ νησιῶται πρὸς τοὺς ἠπειρώτας ἐπεφέροντο, ἐκ τῆς στάσεως εἰς τοῦτο καθιστάμενοι. λιμὸς ἰσχυρός : σημείωσαι ὁ λιμός ABFMc 2 ἐς τὴν νῆσον : τὴν Κέρκυραν.[5]
3 85 4 ὅπως ἀπόγνοια ᾖ ... : ὅπως ἀπόγνωσις ᾖ τοῦ ὑποστρέψαι καὶ ἀποπλεῦσαι καὶ ἄλλο τι πρᾶξαι πλὴν τοῦ κρατῆσαι τῆς Κερκύρας Mpc 2 ἀπόγνοια : ἀπόγνωσις Patm. ʃ σημείωσαι ἀπόγνοια ABF. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις ABCFM τῆς τε γῆς εἴργοντο καὶ τῆς θ.
3 86 3 : εἴργοντο οἱ Λεοντῖνοι, ὥστε μήτε κατὰ γῆν μήτε κατὰ θάλασσαν ἐμπορεύεσθαι. καὶ ἔπεμψαν οἱ Ἀθηναῖοι : συμμαχίαν δηλονότι.
3 86 4 οἰκειότητος : διὰ τὴν συγγένειαν. βουλόμενοι δέ : κατὰ τὸ ἀληθές. αὐτόθεν : ἤγουν ἀπὸ τῆς Σικελίας. πρόπειραν : δοκιμασίαν. εἰ σφίσι δυνατὰ εἴη : εἰ δυνατὸν εἴη γενέσθαι ὑποχειρίους αὐτοῖς τοὺς Σικελιώτας. μετὰ τῶν ξυμμάχων : τῶν Λεοντίνων καὶ τῶν ἄλλων.[5]
3 87 1 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνος : μετάβασις ABCFGM ἐκλιποῦσα μὲν οὐδένα χρόνον τὸ παντάπασιν : οὐ διαλιποῦσα τὸ παράπαν. τὸ παντάπασιν : τὸ σύνολον Fc 2 διοκωχή : διάλειψις, ἀναβολή Mpc 2 ʃ γράφεται καὶ διακοπή. παρέμεινε δὲ τὸ μὲν ὕστερον .[5]
3 87 2 .. : ἤγουν κατὰ τὸ δεύτερον παρέμεινεν εἰς ἐνιαυτόν. ὥστε Ἀθη ν . γε μὴ εἶναι ... : ἀντὶ τοῦ μηδὲν εἶναι ὅπερ μᾶλλον ἔβλαψε τὰ πράγματα Mpc 2 ἐκ τῶν τάξεων : ἐκ τῶν συντάξεων, τῶν πολεμικῶν δηλονότι τῶν λεγομένων ἀλλαγίων.
3 87 4 ἐν Ὀρχομενῷ τῷ Βοιωτίῳ : δύο γὰρ Ὀρχομενοί, ὁ μὲν τῆς Ἀρκαδίας, ὃν Ὅμηρος (Β 605) καλεῖ πολύμηλον, ὁ δὲ τῆς Βοιωτίας, ὃν Ὅμηρος (Β 511) καλεῖ Μινύειον ABCFM. δ ι ’ ἀνυδρίαν : τῶν νήσων δηλονότι.
3 88 1 ἐπιστρατεύειν : ταῖς νήσοις. Κνιδαίων : Κνιδαῖος, εἰ Κνίδη μέν ἐστιν ἡ πόλις· ἐκ δ’ αὖ γε Κνίδου Κνιδίους λέγειν νόει e 2 Λιπάρα : αὕτη τὸ παλαιὸν ἡ Λιπάρα Μελιγουνὶς ἐκαλεῖτο, ὥς φησιν ὁ Καλλίμαχος (hymn.[5]
3 88 2 III 48) ABCFGM νομίζουσι δὲ οἱ ἐν ἐκείνῃ ἄνθρωποι : ἐκείνῃ, ἀντὶ τοῦ οἱ ἐκεῖσε ἄνθρωποι τυχὸν ἢ ἕτερόν τι Patm.
3 88 3 ξύμμαχοι δ ’ ἦσαν Συρακοσίων : ἡ αἰτία τῆς ἐπιστρατείας τῶν Ἀθηναίων κατὰ τῶν Λιπαραίων ABCFM τὴν γῆν : ἐκείνων τῶν νησιωτῶν δηλονότι.[5]
3 88 4 ἀπέπλευσαν : ἀποπλεύσαντες ἐπανῆλθον. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : μετάβασις ABCFM ʃ ἔτος ϛʹ ACF ἐσβολή : ἔφοδος.
3 89 2 Ὀροβίαις : Ὠρωπίαν ἤκουσα τῆς Βοιωτίας e 2 ἡ θάλασσα : ἡ νῦν θάλασσα, πρὶν δὲ λόγου γῆς μέρη· τὰ τοῦ βιβλογράφου δὲ κλῆσις ὀσπρίων e 2 ἡ θάλασσα ἐπελθοῦσα ... : ἐπανελθοῦσα ἡ θάλασσα μέρος ἀπὸ τῆς τότε οὔσης γῆς ἐπῆλθε καὶ κατέλαβε. καλῶς δὲ εἶπε, τῆς τότε οὔσης γῆς, ὡς νῦν θαλάσσης οὔσης, δηλονότι διὰ τὸν σεισμόν. ἄλλοι δὲ οὕτως ἐξηγοῦνται· ἡ θάλασσα εἰς ἑαυτὴν ἐπαναχωρήσασα καὶ ὑποστρέψασα ἀπὸ τοῦ λιμένος καὶ τῆς γῆς ἐπὶ τὰ κυματώδη (τότε γὰρ μάλιστα κυματοῦται, ὅταν εἰς ἑαυτὴν ἀναχωρήσῃ), αὖθις ἐλθοῦσα ἐπὶ τὴν γῆν κατέλαβε μέρος τι ἕτερον τῆς γῆς ὅπερ πρότερον οὐ κατεῖχε Mpc 2 καὶ τὸ μέν ... : καὶ τὸ μὲν κῦμα, φησί, κατέκλυσε τὴν γῆν, τὸ δὲ μέρος τῆς γῆς ἐκεῖνο ὑπενόστησε καὶ ὑπεκαθέσθη καὶ ταπεινότερον ἐγένετο Mpc 2 ὑπενόστησε : ἐταπείνωσε AB φθῆναι : προλαβεῖν. ἐπὶ Λοκροῖς τοῖς Ὀπουντίοις : τρεῖς Λοκρίδες εἰσίν, αὕτη τε ἡ τῶν Ὀπουντίων καὶ ἡ τῶν Ἐπιζεφυρίων καὶ ἡ τῶν Ὀζολῶν ABCFM γίγνεται ἐπίκλυσις : ἀντὶ τοῦ ἐγένετο κύματος ἐξόρμησίς τις ἐπὶ τὴν γῆν Mpc 2 παρεῖλε : μέρος παρέκοψεν.[5]
3 89 3 ἀνειλκυσμένων : ἐπὶ τῆς ξηρᾶς οὐσῶν. ἐν Πεπαρήθῳ : ἡ Πεπάρηθος νῆσός ἐστι μία τῶν Κυκλάδων ABCFM αἴτιον δ ’ ἔγωγε νομίζω τοῦ τοιούτου .
3 89 4 .. : τὸ νόημα τοιοῦτόν ἐστι· νομίζω τὴν γῆν σειομένην τῇ κινήσει τὴν θάλασσαν ἀνατρέπειν, τὴν δὲ θάλασσαν ἀνατραπεῖσαν καὶ μετὰ ταῦτα κυματωθεῖσαν καὶ μετὰ μείζονος ἐπελθοῦσαν ὁρμῆς πλέον τι μέρος ἐπικλύσαι τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἐκεῖνο μόνον, ὅπερ εἶχε τὸ πρότερον Mq (fort. eadem manus atque p) c 2 ἀποστέλλειν : ἀντὶ τοῦ συστέλλειν.[5]
3 89 5 καὶ ἐξαπίνης πάλιν ... : καὶ τὸν σεισμὸν νομίζω, φησί, τὴν θάλασσαν αἰφνίδιον ἐπισώμενον τῇ ἐπὶ θάτερα κινήσει βιαιοτέραν τὴν ἐπίκλυσιν ποιεῖν qc 2 . τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις BCFG ὡς ἑκάστοις ξυνέβαινεν : ὡς ἑκάστοις τισὶν αἰτία τοῦ στασιάζειν καὶ πολεμεῖν ἐγίγνετο qc 2 τοῖς ἀπὸ τῶν νεῶν : τῶν Ἀθηναίων.
3 90 3 τῷ ἐρύματι : τῷ φρουρίῳ. προσβαλόντες : σφοδρῶς ἐπελθόντες. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις ABCF Δημοσθένης : 〈ὁ〉 στρατηγός ABCF ὑπακούειν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι.
3 91 2 οὐδὲ ἐς τὸ αὐτῶν ξυμμαχικὸν ἰέναι : ἤγουν ξυμμαχεῖν. αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις ABCMq σχόντες : ἐλλιμενίσαντες.
3 91 3 Τάναγραν : ταύτην τὴν Τάναγραν Ὅμηρος [Β 498] Γραῖαν καλεῖ· Θέσπειαν, Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν ABCF ἐκ τῆς πόλεως : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.
3 91 4 ἀπὸ σημείου : ἀπὸ συνθήματος, σημεῖα ἀνατείναντες ἀλλήλοις Mqc 2 οἱ δέ : ἤγουν οἱ ὁπλῖται.
3 92 1 ὑπὸ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον : μετάβασις ABCF προσθεῖναι : παραδοῦναι, ὥστε συμμάχους εἶναι Mqc 2 ʃ κατὰ προσθήκην δοῦναι.
3 92 2 πιστοὶ ὦσι : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι. Δωριῆς : μετάληψις ὀνόματος ἀντὶ ὀνόματος καὶ γένους ἀντὶ γένους· ἀντὶ γὰρ θηλυκοῦ ὀνόματος καὶ γένους, τῆς Δωρίδος, ἔλαβε τὸ ἀρσενικὸν εἰπὼν συνεπρεσβεύοντο οἱ Δωριεῖς, ὃ καὶ Δωρεῖς ἔφη κατὰ συναίρεσιν.
3 92 3 νοεῖται δὲ ἐκ τοῦ ἐπαγομένου θηλυκοῦ ὀνόματος τοῦ ἡ μητρόπολις τῶν Λακεδαιμονίων. ἔθος δέ ἐστι τῷ Θουκυδίδῃ τὸ ταῦτα ποιεῖν b 3 καὶ ἅμα τοῦ πρὸς Ἀθηναίους πολέμου : καὶ ἅμα διὰ τὸν πρὸς Ἀθηναίους πόλεμον Mqc 2 ʃ ἕνεκα G ἐπί γε γὰρ τῇ Εὐβοίᾳ : κατὰ τῆς Εὐβοίας.[5]
3 92 4 ὥσ τ ’ ἐκ βραχέος : ὥστε ῥᾳδίαν τὴν διάβασιν εἶναι, στενῆς οὔσης τῆς ἐν μέσῳ θαλάσσης Mqc 2 ἐκ καινῆς : δηλονότι κρηπῖδος.[5]
3 92 6 μάλιστα : ἀντὶ τοῦ κατ’ ἀκρίβειαν. καὶ ἤρξαντο κατὰ Θερμοπύλας : ἤρξαντο, φησί, κατ’ αὐτὸ τὸ στενόν, ὅπως εὐφύλακτα αὐτοῖς γένηται. τὸ γὰρ ἐν στενῷ τόπῳ καὶ ἀσφαλές Mqc 2 ἐπὶ τῇ Εὐβοίᾳ : κατὰ τῆς Εὐβοίας.
3 93 2 καὶ ὧν ἐπὶ τῇ γῇ ἐκτίζετο : καὶ κώλυμα ἦσαν κἀκεῖνοι τοῦ αὐξηθῆναι τὴν πόλιν, ὧν ἐπὶ κακῷ τῆς γῆς ἐκτίζετο ἡ πόλις Mqc 2 παροικῶσιν : ἐν γειτόνων ὦσι. νεοκαταστάτοις : νεωστὶ οἰκήσασιν. ἐξετρύχωσαν : ἐδάμασαν. τὸ πρῶτον : ἤγουν κατὰ τὴν πρώτην οἴκησιν. οὐ μέντοι ἥκιστα : ἀντὶ τοῦ μάλιστα.[5]
3 93 3 ʃ οὐχ ἧσσον δὲ οἱ ἄρχοντες οἱ πεμπόμενοι ἐκεῖ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐξετρύχωσαν τὴν πόλιν καὶ κώλυμα ἐγένοντο τοῦ αὐξηθῆναι αὐτήν, εἰς ἔνια πράγματα οὐ καλῶς διοικοῦντες Mqc 2 ʃ αἴτιον ἦν ἀπὸ κοινοῦ G ἐξηγούμενοι : ἄρχοντες. οἱ πρόσοικοι : οἱ Θεσσαλοὶ καὶ Οἰταῖοι BCFM ὃν .[5]
3 94 1 . . κατείχοντο : ὃν κατεῖχον καὶ διέτριβον χρόνον ἐν τῇ Μήλῳ qc 2 σφίσι : τοῖς Ἀκαρνᾶσι δηλονότι.
3 94 4 διὰ πολλοῦ : διαστήματος δηλονότι. ψιλῇ : κούφῃ, ἀπηλλαγμένῃ σιδήρου. οὐ χαλεπὸν ἀπέφαινον ... : ἀπέφαινον, φησί, ῥᾳδίως δυνάμενον καταστραφῆναι, πρὶν ἀλλήλοις ἐπιβοηθῆσαι καὶ συνελθεῖν πάσας τὰς πόλεις Mqc 2 ὅπερ μέγιστον μέρος : οἱ Εὐρυτᾶνες.
3 94 5 ἀγνωστότατοι δὲ γλῶσσαν : οὐκ ἔχοντες τὴν διάλεκτον εὔκολον γνωσθῆναι. προσχωρήσειν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. ὁ δὲ .
3 95 1 .. : τὸ ἑξῆς οὕτως· ὁ δέ, πεισθείς, ἄρας ἀπὸ τῆς Λευκάδος, παρέπλευσε· τὰ γὰρ ἄλλα διὰ μέσου ABFMc 2 τοῖς ἠπειρώταις : σὺν μόνοις τοῖς ἠπειρώταις συμμάχοις καὶ Αἰτωλοῖς Mqc 2 Ὀζολῶν : τοὺς Ὀζόλας νῦν σὺ Λοκροὺς ?? γράφε· ἔδειξας (?) οἷς ἔγραψας Ὀζόλας πλέον (?) e 2 καὶ Φωκεῦσιν ἤδη ... : ἀντὶ τοῦ, ἀπὸ δὲ τούτου Φωκεῦσιν ὅμορος ἡ Βοιωτία ἐστίν Mqc 2 ἄρας οὖν : ἐπανάληψις G ʃ ὁ οὖν σύνδεσμος περιττός ἐστι· πρὸς γὰρ τὰ ἄνω ἐστίν, ὁ δέ, τῶν Μεσσηνίων χάριτι πεισθείς, ἄρας. ἀλλ’ ἐπειδὴ διὰ μακροῦ ἀνταπέδωκε, διὰ τοῦτο τὸν οὖν σύνδεσμον παρέλαβεν ABCFM ʃ ὁ οὖν σύνδεσμος εἰ καὶ περιττὸς τῷ Ἀντύλλῳ δοκεῖ, ἐγὼ πάνυ ἀναγκαίως λέγω προσκεῖσθαι αὐτόν· τὴν βουλὴν γὰρ εἰπὼν ἐπήγαγε τὴν πρᾶξιν, ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, οὐκοῦν ἐνθυμηθεὶς ἔπραττεν ὅπερ ἐνεθυμήθη qc 2 κοινώσας δὲ τὴν ἐπίνοιαν : εἰς κοινὴν γνώμην προθεὶς τὴν ἐνθύμησιν.[15]
3 95 2 διὰ .. . τὴν οὐ περιτείχισιν : διότι, φησί, βουλομένων Ἀκαρνάνων οὐ περιετειχίσθη ABCF τοῖς ἐπιβάταις : τοῖς ἐρέταις: τοῖς ἐρέταις. ξύμμαχοι : Ἀθηναίοις G ὁμόσκευοι : τῇ αὐτῇ σκευῇ χρώμενοι, ἤγουν ψιλῇ.
3 96 1 Ἡσίοδος : περὶ Ἡσιόδου τοῦ ποιητοῦ καὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ABFc 2 ὑπὸ τῶν ταύτῃ : ἤγουν ὑπὸ τῶν ἐνοικούντων ἐν ταύτῃ τῇ γῇ. τὴν γὰρ γνώμην εἶχε : γνώμην, φησίν, εἶχεν ἐπαναχωρήσας εἰς Ναύπακτον, οὕτω λοιπὸν ἐπὶ τοὺς Ὀφιονέας στρατεύειν, εἰ μὴ βούλοιντο σπένδεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις Mqc 2 ἐπεβουλεύετο : ἀντὶ τοῦ, κατ’ αὐτῶν ἐβουλεύετο αὕτη ἡ γνώμη καὶ συνετάττετο qc 2 οἱ ἔσχατοι Ὀφιονέων : οἱ ἐν ἐσχατιᾷ ὄντες τῶν τόπων τῶν Ὀφιονέων.
3 97 1 τῷ δὲ Δημοσθένει ... : τῷ δὲ Δημοσθένει τοιόνδε τι παρῄνουν οἱ Μεσσήνιοι, ἰέναι αὐτὸν ἐπὶ κώμην ἑκάστην, διδάσκοντες αὐτὸν ὅτι ῥᾳδία ἐστὶν ἡ αἵρεσις αὐτῶν, πρὶν συστραφῆναι πάντας καὶ ἅμα γενέσθαι Mqc 2 ἡ αἵρεσις : ἡ κατάσχεσις. ἀντιτάξωνται : οἱ Αἰτωλοὶ δηλονότι. τῇ τύχῃ : τῇ ἑαυτοῦ δηλονότι, ἐπεὶ οὐδέποτε ἠναντιώθη αὐτῷ, ἔπραττε τὸ λεχθέν CMq τῇ τύχῃ ἐλπίσας : θαρρήσας ταῖς ἐλπίσι τῆς τύχης.[5]
3 97 2 οὓς αὐτῷ ἔδει προσβοηθῆσαι : ἐξ ὧν ἔδει βοήθειαν λαβεῖν κατὰ προσθήκην. κατὰ κράτος : ἤγουν μετὰ ἰσχύος καὶ δυνάμεως. ὑπέφευγον γὰρ οἱ ἄνθρωποι : νοητέον τὸ λανθάνοντες. τῶν ὑπὲρ τῆς πόλεως : τῶν ὑπεράνω τῆς πόλεως. ὑπεχώρουν : ἐπὶ πόδα ἤρχοντο.[5]
3 97 3 ἐπὶ πολύ : διάστημα καιροῦ δηλονότι. ὑπαγωγαί : ἀναχωρήσεις. ἐν οἷς ἀμφοτέροις : ἤγουν τῇ τε διώξει καὶ ἀναχωρήσει. μέχρι μὲν οὖν οἱ τοξόται .
3 98 1 .. : μέχρι μὲν οὖν αὐτοῖς εἶχον οἱ τοξόται βέλη, ἀντὶ τοῦ οἱ τοξόται αὐτῶν. ἰδίωμα δὲ Ἀττικὸν ἡ τοιαύτη σύνταξις Mqc 2 οἱ δέ : οὗτοι, οἱ Ἀθηναῖοι. ἀνεστέλλοντο : ἀνεκρούοντο, ἀνεχώρουν Mqc 2 αὐτοί : οὐχ οἱ τοξόται, ἀλλ’ οἱ ὁπλῖται GMqc 2 τῷ αὐτῷ ξυνεχόμενοι : ἀντὶ τοῦ διώκοντες καὶ ὑποχωροῦντες Mqc 2 κατὰ πόδας : ἀντὶ τοῦ συντόμως.[5]
3 98 2 ἐσφερομένους : εἰσδυομένους, κρυπτομένους. τοσοῦτοι μέν : ὁ μέν ἀντὶ τοῦ δή Mqc 2 τοῖς πεπραγμένοις : λείπει ἡ ἐπί.
3 99 1 ἐν ἀποβάσει τέ τινι : ἤγουν ἐν τόπῳ τινὶ ἀποβάντες. περιπόλιον : οὐ χωρίου ὄνομα τὸ περιπόλιον, ἀλλὰ φρουρίου τινός, ἐν ᾧ περίπολοι φρουροῦσιν GMqc 2 ὃ ἦν ἐπὶ τῷ Ἄληκι ποταμῷ : ἡ ἐπί ἀντὶ τῆς παρά. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις C διὰ τὴν τῶν Ἀθηναίων ἐπαγωγήν : διὰ τὸ ἐπικεῖσθαι αὐτοῖς πρώην τοὺς Ἀθηναίους Mqc 2 ἐπεκηρυκεύετο : δι’ ἐπικηρυκείας ἐμήνυε.
3 101 2 τὸν ἐπιόντα στρατόν : τῶν Λακεδαιμονίων. τὴν γῆν : τὴν Ναυπακτίαν δηλονότι.
3 102 3 προαισθόμενος τοῦ στρατοῦ : αἴσθησιν λαβὼν τοῦ στρατοῦ ἐρχομένου. πείθει Ἀκαρνᾶνας χαλεπῶς : ἔπεισεν αὐτοὺς δυσχερῶς. διὰ τί δυσχερῶς; ἐπειδὴ οὐκ ἐπείσθη αὐτοῖς περιτειχίσαι τὴν Λευκάδα Mqc 2 με τ ’ αὐτοῦ : τοῦ Δημοσθένους.[5]
3 102 4 δεινὸν γὰρ ἦν ... : δέος γὰρ ἦν, μήποτε, τοῦ τείχους μεγάλου ὄντος, καὶ τὰ ἑξῆς Mqc 2 πρὸς αὐτούς : πρὸς τοὺς μετ’ Εὐρυλόχου GMqc 2 μετὰ σφῶν : τῶν Ἀμπρακιωτῶν.
3 103 1 οἱ δ ’ ἐν τῇ Σικελίᾳ Ἀθηναῖοι : μετάβασις ABCF αὐτοῖς : αὐτοῖς ξυνεπολέμουν τοῖς Ἀθηναίοις ABFMqc 2 ὑστέροις Ἀθηναίων : ἤγουν μετὰ τοὺς Ἀθηναίους.
3 103 3 μετὰ τοῦτο : μετὰ τὸ τραπῆναι. τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνος : μετάβασις ABCF κατὰ χρησμὸν δή τινα : κατὰ ὁρισμὸν χρησμοῦ.
3 104 2 θῆκαι : τάφοι. Πολυκράτης : ὁ εὐτυχής, οὗ μέμνηται Ἡρόδοτος BCFM ἁλύσει δήσας ... : ἐξάψας τῇ ἁλύσει τῆς Δήλου. Ἰώνων τε καὶ περικτιόνων νησιωτῶν : περικτίονες, οἱ πέριξ οἰκοῦντες καὶ πρόσχωροι Patm.
3 104 3 ʃ περικτίονές εἰσι καὶ ἀμφικτίονες οἱ περιοικοῦντες. Ὅμηρος εὐκτίμενον τὸ καλῶς οἰκούμενον, καὶ [β 65sq.]· Ἄλλους τ’ αἰδέσθητε περικτίονας ἀνθρώπους, οἳ περιναιετάσουσι BCFM ἐθεώρουν : ἐθεώρουν τί σημείωσαι Bc 2 ʃ τῆς θεωρίας καὶ πανηγύρεως μετεῖχον. ἐς τὰ Ἐφέσια : ἐς τὴν ἑορτὴν τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος. χορούς τε ἀνῆγον : τῷ Ἀπόλλωνι. προοιμίου Ἀπόλλωνος : ὕμνου Ἀπόλλωνος· τοὺς γὰρ ὕμνους προοίμια ἐκάλουν Mqc 2 ἠγερέθονται : συναθροίζονται.[10]
3 104 5 ἐν τοῖσδε : τοῖς ῥηθησομένοις. ἐκ τοῦ αὐτοῦ προοιμίου : τοῦ εἰρημένου. ἀφήμως : ἡσύχως, σιγῇ πάντως, ἀθρόως BFc 2 παιπαλοέσσῃ : καταξήρῳ. ἐτεκμηρίωσεν : διὰ τεκμηρίου ἐδήλωσεν.
3 104 6 ὑπὸ ξυμφορῶν : δεινῶν συμβεβηκότων. πρὶν δὲ οἱ Ἀθηναῖοι ... : πρὶν ποιῆσαι τοὺς Ἀθηναίους τὸν ἀγῶνα qc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνος : μετάβασις C ὥσπερ ὑποσχόμενοι : ὥσπερ ὑπέσχοντο.
3 105 1 περίφρασις ὁ τρόπος qc 2 ἀπέστειλαν : οἱ περὶ τὰς Ὄλπας Ἀμπρακιῶται qc 2 ʃ μήποτε ἄρα οἱ ἐν τῇ πόλει τῇ Ἀμπρακίᾳ Ἀμπρακιῶται οὐ δυνηθῶσι διελθεῖν τοὺς ἐν ταῖς Κρήναις Ἀκαρνᾶνας φυλάττοντας καὶ τοὺς μετ’ Εὐρυλόχου Πελοποννησίους qc 2 ἐς τὴν πόλιν : τὴν ἑαυτῶν δηλονότι.[5]
3 106 3 καὶ διεξελθόντες μεταξὺ ... : οἱ μετὰ Εὐρυλόχου, φοβούμενοι παρά τε θάλατταν ὁδοιπορεῖν διὰ τοὺς Ἀργείους, οἰκοῦντας ἐπὶ θαλάττῃ, καὶ διὰ μεσογείου διὰ τὴν ἐν Κρήναις κωλύουσαν φυλακήν, μέσον τῆς τε τῶν Ἀργείων πόλεως καὶ τῆς φυλακῆς ἐχώρουν qc 2 καθίζουσιν ἐπὶ τὴν Μητρόπολιν : ἱδρύονται ἐν τῇ Μητροπόλει qc 2 καὶ αἱ μὲν νῆες .[5]
3 107 2 .. : ὑπερβατόν. ἡ γὰρ σύνταξις οὕτω· καὶ αἱ μὲν νῆες ἐκ θαλάσσης ἐφώρμουν περὶ τὸν λόφον τὰς Ὄλπας. ὁ γὰρ λόφος Ὄλπαι ἐκαλεῖτο Gqc 2 βίᾳ κατείχοντο : ἀντὶ τοῦ ἐκωλύοντο qc 2 αὐτούς : τοὺς ἀντιταξαμένους.
3 107 3 ἡσύχαζον : ἄπρακτοι ἦσαν. καὶ μεῖζον ... : καὶ φοβηθεὶς ὁ Δημοσθένης, μήποτε κυκλωθῇ τὸ δεξιὸν μέρος τῶν Ἀθηναίων ὑπὸ τοῦ εὐωνύμου τῶν Πελοποννησίων (καὶ γὰρ μεῖζον ἐγένετο τῶν Πελοποννησίων τὸ εὐώνυμον καὶ ὑπερέτεινε), λοχίζει ἐνέδραν qc 2 περιέσχε : περισσὸν ἦν. λοχίζει : ἐνέδραν καθίζει. λοχμώδη : δασύν. ψιλούς : τοξοφόρους. ἐπεὶ δὲ παρεσκεύαστο : ἕτοιμα ἦν τὰ τοῦ πολέμου.[5]
3 107 4 ᾖσαν ἐς χεῖρας : συνεπλάκησαν. ἐπεῖχον : ἐκράτουν. οὗτοι δὲ ἐν τῷ εὐωνύμῳ μᾶλλον : οἱ Μαντινεῖς. κατὰ Μεσσηνίους : ἤγουν κατὰ τὸ πρόσωπον τῶν Μεσσηνίων. ἐν χερσὶν ἤδη ὄντες : συνεπλάκησαν πολεμοῦντες.[5]
3 108 1 περιέσχον τῷ κέρᾳ : ὑπερέσχον τῷ εὐωνύμῳ κέρατι qc 2 ʃ περιεγένοντο. προσπίπτουσι : τοῖς Πελοποννησίοις. τὸ κα τ ’ Εὐρύλοχον : οὗ ἦρχεν ὁ Εὐρύλοχος. ἐφοβοῦντο : εἰς φυγὴν ἐτράποντο. καὶ οἱ Μεσσήνιοι ὄντες ... : καὶ οἱ Μεσσήνιοι, ὄντες κατὰ τοῦτο τὸ μέρος, τὸ πολὺ τοῦ ἔργου διεπράξαντο, ἢ ἐπὶ πολὺ τοῖς ἐναντίοις ἠκολούθησαν qc 2 ἐπεξῆλθον : ἐπεξελθόντες ἔπραξαν. τὸ κα θ ’ ἑαυτούς : ἤγουν τὸ πρὸς αὑτοὺς ὁρῶν στράτευμα.[5]
3 108 3 ἐπαναχωροῦντες : οἱ Ἀμπρακιῶται. τὸ πλέον : τοῦ στρατεύματος αὐτῶν. προσέκειντο : ἀντὶ τοῦ ἐπέκειντο. αὐτῶν : τῶν Ἀμπρακιωτῶν. προσπίπτοντες : τοῖς ἐναντίοις δηλονότι. ἐς ὀψέ : ἤγουν ἑσπέρας. ʃ σημείωσαι ἐπὶ τῆς ἑσπέρας νῦν μόνον τὸ ὀψέ BGqc 2 παρειληφώς : δεξάμενος.[5]
3 109 1 ἢ καὶ ἀναχωρῶν διασωθήσεται : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀπορῶν qc 2 λόγον : ἤγουν ἱκετικόν. οὐκ ἐσπείσαντο : οὐκ ἔδοσαν ἄδειαν μετὰ σπονδῶν.
3 109 2 ψιλῶσαι : μονῶσαι καὶ ψιλοὺς τῶν συμμάχων ποιῆσαι qc 2 ʃ γυμνῶσαι. Λακεδαιμονίους ... : ἐβούλετο διαβαλεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ Πελοποννησίους τοῖς Ἀμπρακιώταις ὡς προδότας καὶ τὸ ἑαυτῶν συμφέρον προτιμήσαντας qc 2 ἐς τοὺς ἐκείνῃ : ἤγουν ἐν ἐκείνῃ τῇ γῇ. καταπροδόντες : τοὺς Ἕλληνας δηλονότι. προυργιαίτερον : προτιμότερον. ὥσπερ ὑπῆρχε : ὡς ἐκ τῶν παρόντων δυνατὸν ἦν qc 2 ʃ ὡς ἦν αὐτοῖς δυνατόν.[5]
3 109 3 καὶ τὴν ἀποχώρησιν .. . ἐπεβούλευον : καὶ οἷς σπεισάμενος Δημοσθένης Μαντινεῦσι καὶ Μενεδαΐῳ συνεχώρησεν ἀναχωρῆσαι, οὗτοι κρύφα ἐβουλεύοντο ἀναχωρεῖν, ἵνα μήτε οἱ Ἀκαρνᾶνες κωλύσωσιν αὐτούς (οὐ γὰρ ἐσπείσαντο) μήτε οἱ Ἀμπρακιῶται μένειν ἀναγκάσωσι qc 2 προλοχιοῦντας : πρὸ τοῦ καταλαβεῖν ἐκείνους.[5]
3 111 1 ἐπὶ λαχανισμόν : λαχάνων συνάθροισιν. δῆθεν : ἰστέον ὅτι τὸ δῆθεν ἐνταῦθα ὡς ἐν προσποιήσει κεῖται· ἀντὶ τοῦ ἐφ’ ἃ προσεποιοῦντο ἐξελθεῖν καὶ ἅμα ἀπιέναι qc 2 προκεχωρηκότες : πόρρω γεγονότες. θᾶσσον ἀπεχώρουν : ταχυτέρῳ δρόμῳ ἐχρῶντο. ὥρμησαν καὶ αὐτοί : ἀναχωρεῖν δηλονότι.[5]
3 111 2 καταλαβεῖν : φθάσαι. καὶ πάντας .
3 111 3 .. : τούς τε Πελοποννησίους καὶ Ἀμπρακιώτας, [καὶ] ὁμοίως καὶ τοὺς Πελοποννησίους ἐπεδίωκον q καί τινας αὐτῶν ... : ζητεῖται, πῶς εἷς πολλοὺς στρατηγοὺς ἠκόντισε. τινὲς μὲν οὖν μετέστρεψαν οὕτω· καί τινος αὐτῶν τῶν στρατηγῶν κωλύοντος καὶ φάσκοντος ἐσπεῖσθαι αὐτοῖς ἠκόντισέ τις, τῇ γενικῇ πτώσει τοῦ ἠκόντισε συνταττομένου οἰκείως, ὡς καὶ παρ’ Ὁμήρῳ [Ν 516]· Τοῦ μὲν ἔπειτ’ ἀπιόντος ἀκόντισεν. ἴσως δὲ οὐκ ἀδύνατόν ἐστιν, ἕνα πλείω ἀκόντια ἔχοντα πλείους ἀκοντίσαι τῶν στρατηγῶν. δυνατὸν δὲ τὸ ἠκόντισέ τις καὶ ἐπὶ πλήθους λαμβάνεσθαι, οἷον, καὶ ἄλλος καὶ ἄλλος ἠκόντισεν qc 2 ʃ καί τινας τῶν ἰδίων στρατηγῶν κατηκόντισαν οἱ Ἀκαρνᾶνες, κωλύοντας καὶ φάσκοντας γεγενῆσθαι αὐτοῖς σπονδάς, καὶ ἄδειαν δοθῆναι τῆς ἀναχωρήσεως αὐτοῖς ὑπὸ Δημοσθένους. οὐκ εἶπε δὲ τινές, ἀλλὰ τίς, μιμούμενος Ὅμηρον· κἀκεῖνος γὰρ πολλοὺς ἀκοντίσαντας σημαίνων πρὸς ἑνικὴν πτῶσιν συνέταξεν, ἀκόντισεν εἰπών qc 2 ἔρις καὶ ἄγνοια : ἀμφισβήτησις καὶ ἄγνοια qc 2 ἐπὶ τῆς ἐσβολῆς : ἐπὶ τῆς ἐφόδου τῆς κατὰ τῶν ἐναντίων.[15]
3 112 4 ἐπίτηδες : ἐσκεμμένως. προύταξε : προπορεύεσθαι δηλονότι. ἐτράποντό τινες : φεύγειν δηλονότι.
3 112 7 ἅμα τοῦ ἔργου τῇ ξυντυχίᾳ : κατὰ τύχην τηνικαῦτα ἡνίκα ἡττῶντο qc 2 ʃ τῷ ξυμβεβηκότι τῆς δυσχερείας. προσένευσαν : προσέπαυσαν. ἐς Ἄργος : τὸ Ἀμφιλοχικόν.
3 113 1 καὶ αὐτοῖς .. . ἦλθε κῆρυξ ... : ἐσχημάτισε τὸ αἰτήσοντες πρὸς τὸ ἦλθε κήρυξ. δυνάμει δὲ τοιοῦτόν ἐστιν· οἱ εἰς Ἀγραίους καταφυγόντες κήρυκα ἔπεμψαν αἰτήσοντες ἀναίρεσιν νεκρῶν, οὓς ἀπέκτειναν Ἀκαρνᾶνες ὕστερον τῆς πρώτης μάχης. πρώτη μὲν γὰρ μάχη ἐγένετο πρὸς τὸν Εὐρύλοχον καὶ τοὺς Πελοποννησίους, δευτέρα δὲ ἡ ἐν τῇ φυγῇ πρὸς τοὺς Ἀμπρακιώτας, τρίτη δὲ ἡ πρὸς τοὺς ἐν Ἰδομένῃ. ὁ οὖν κήρυξ τὴν ἀναίρεσιν ᾐτεῖτο τῶν [ἐν] δευτέρᾳ μάχῃ τεθνηκότων, οὐκ εἰδὼς ὅτι τρίτη γέγονε μάχη, ἐν ᾗ πολλοὶ ἀπώλοντο qc 2 ἀλ λ ’ ᾤετο τῶν μετὰ σφῶν εἶναι : ἀλλ’ ᾤετο τῶν μετὰ σφῶν ἐν τῇ δευτέρᾳ μάχῃ πεπτωκότων εἶναι τὰ ὅπλα qc 2 καί τις αὐτὸν ἤρετο .[5]
3 113 3 .. : δύο ἐρωτᾷ, ἓν μέν, τοῦ χάριν θαυμάζει, ἕτερον δέ, πόσους οἴεται τῶν ἰδίων τεθνηκέναι. ὥσπερ δὲ ὁ κήρυξ οὐδὲν ᾔδει περὶ τῆς τρίτης μάχης, οὕτως ὁ ἐρωτῶν οὐκ ἠπίστατο περὶ τῶν ἐν ποίᾳ μάχῃ πεπτωκότων ὁ κήρυξ ἧκεν, ἀλλ’ ἐνόμιζε περὶ τῶν ἐν τῇ τρίτῃ μάχῃ τεθνηκότων ἐληλυθέναι qc 2 ὑπολαβών : ὁ κῆρυξ BF οὔκουν τὰ ὅπλα ταυτὶ φαίνεται : λείπει τὸ διακοσίων εἶναι μόνων qc 2 ἐκεῖνος : ὁ κῆρυξ BCF ὁ δ ’ ἀπεκρίνατο : τὰ ὅπλα εἰσὶν ὑμέτερα δηλονότι.[5]
3 113 4 ἀλ λ ’ ἡμεῖς γε ... : ὁ κῆρυξ εἶπεν ἀπὸ κοινοῦ BCF καὶ μὲν δὴ ... : ὁ ἐρωτῶν εἶπεν BCF τῆς δὲ θαλάσσης ὀλίγαις ναυσὶν εἰργόμενοι : οἱ Συρακούσιοι τῆς θαλάσσης ὑπὸ ὀλίγων νεῶν εἰργόμενοι, τῶν Ἀττικῶν δηλονότι qc 2 μελέτην .[5]
3 115 4 .. : ἐν τῷ μελετᾶν καὶ ἀσκεῖσθαι τὸ ναυτικὸν διατρίβειν qc 2 ῥύαξ : περὶ τῆς ἐν Σικελίᾳ Αἴτνης BFc 2 ξυνέγραψε : τῶν εἰς ιγʹ τέλος τῆς εʹ καὶ ἀρχὴ τῆς ϛʹ AB ʃ χρεὼν Διὸς Κόρινθον ἐνταυθοῖ γράφειν e 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους .
4 1 1 .. : ἐκ τῆς τετάρτης φύρμα τοῦ βιβλογράφου e 2 περὶ σίτου ἐκβολήν : σίτου ἐκβολὴν τὴν τῶν σταχύων ἐκ τῶν καλύκων γένεσίν φησι. ἐπιφέρει γὰρ (c. 2) „ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τοῦ ἦροσ“· ἦρος δὲ σταχύες ἐκφύονται rc 2 ʃ ἤγουν, ὅτε ὁ στάχυς δημιουργεῖται καὶ ἤδη προβάλλεται, ἔχων τὸν κόκκον τοῦ σίτου διατετυπωμένον, οὔπω δὲ εἰς ἀκμὴν προαχθέντα. αὐτῶν : ἤγουν τῶν Μεσσηνίων. προσβολήν : ἀντὶ τοῦ προσόρμισιν καὶ ἔφοδον τῆς Σικελίας ἢ πρὸς τὴν Σικελίαν rc 2 ʃ ἤγουν τόπον ἐπικαιρότατον, ἀφ’ οὗ ἔστιν ἐξορμᾶν κατὰ τῆς Σικελίας.[5]
4 1 2 τὸ χωρίον : ἤγουν τὴν Μεσσήνην. ἐξ αὐτοῦ ὁρμώμενοι : ἤγουν ὡς ὁρμητηρίῳ χρώμενοι. σφίσι : τοῖς Συρακουσίοις. βουλόμενοι ... : θέλοντες οἱ Λοκροὶ ἀμφοτέρωθεν καταπολεμεῖν. ἀμφοτέρωθεν δὲ λέγει, ἔκ τε γῆς τῆς ἑαυτῶν, τῆς Λοκρίδος, καὶ ἐκ θαλάσσης rc 2 ἵνα μὴ ἐπιβοηθῶσι : οἱ Ῥηγῖνοι δηλονότι.[5]
4 1 3 ᾗ καὶ μᾶλλον ἐπετίθεντο : οἱ Λοκροὶ τοῖς Ῥηγίνοις, διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, ὅτι ἐστασίαζον. δῃώσαντες δέ : τὴν γῆν τῶν Ῥηγίνων. ἐντεῦθεν : ἀπὸ τῆς Μεσσήνης rc 2 ὑπὸ δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους : ἤγουν κατὰ τὸν αὐτὸν ἐαρινὸν χρόνον.
4 2 3 τούτοις : τοῖς στρατηγοῖς. καὶ Κερκυραίων ἅμα : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος Cr παραπλέοντας : τὸ ἑξῆς ἦν, παραπλέουσιν· ἀλλὰ μεταβάσει ἐχρήσατο ἀπὸ δοτικῆς ἐπὶ αἰτιατικήν rc 2 τιμωροί : οἱ Πελοποννήσιοι δηλονότι ABCr ὄντι ἰδιώτῃ : ἤγουν ἔξω ὄντι ἀρχῆς.[5]
4 3 1 ἐγένοντο πλέοντες : ἤγουν παρεγένοντο οἱ Ἀθηναῖοι. ἀντιλεγόντων δέ : τῶν στρατηγῶν δηλονότι. κατὰ τύχην : κατά τι συμβεβηκὸς τυχηρόν. τὸ χωρίον : τὸ περίμετρον τῆς Πύλου.
4 3 2 ἐπὶ τοῦτο : ἤγουν ἕνεκα τοῦ τειχισθῆναι. δαπανᾶν : εἰς δαπάνας ἐμβαλεῖν Grc 2 διάφορον : ἐπιτήδειον rc 2 ʃ κρεῖττον.
4 3 3 καὶ τοὺς Μεσσηνίους οἰκείους ὄντας : ἔνιοι ἤκουσαν καὶ Μεσσηνίους οἰκείους ὄντας αὐτῷ τῷ Δημοσθένει· ἄμεινον δέ, αὐτῷ τῷ χωρίῳ. οἱ γὰρ μετὰ τοῦ Δημοσθένους ἐληλυθότες ἐκ Ναυπάκτου Μεσσήνιοι, συγγενεῖς ὄντες τοῖς περὶ τὴν Πύλον οἰκοῦσι Μεσσηνίοις καὶ ὁμόφωνοι τοῖς Λακεδαιμονίοις τυγχάνοντες, ἔμελλον ὁρμώμενοι ἐκ τῆς Πύλου πλεῖστα βλάπτειν τὴν Λακωνικήν, οὐ διαγιγνωσκόμενοι διὰ τὴν ὁμοφωνίαν, εἴτε πολέμιοί εἰσιν εἴτε οἰκεῖοι rc 2 κοινώσας : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ ἔπειθεν rc 2 ἐγχειρήσαντες : χεῖρας ἐνθέντες τῇ πράξει.[10]
4 4 2 λιθουργά : λαξευτήρια. λογάδην δὲ φέροντες λίθους : ἐπιλέκτως. ἤγουν ἐκλελεγμένους λίθους. ʃ οἱ μὲν τοὺς ἐπιτυχόντας ἤκουσαν· ἄμεινον δὲ τοὺς ἐπιλέκτους, ὡς καὶ ἄνδρας λογάδας. τειχοποιοῦντες γὰρ χωρὶς σιδηρίων οὐκ ἔμελλον τοὺς τυχόντας συνθήσειν λίθους, ὥστε ἀσθενὲς ἐργάσασθαι τὸ τεῖχος, ἀλλ’ ἐπελέγοντο ὁμοίους τοῖς εἰργασμένοις, τουτέστι, τετραπέδους rc 2 ὡς ἕκαστόν τι ξυμβαίνοι : ἔνιοι ἀντὶ τοῦ παραπίπτοι καὶ παρατυγχάνοι· ἄμεινον δέ, ὡς ἕκαστα ἔμελλε συναρμόσεσθαι καὶ συμφωνήσειν πρὸς ἀλλήλους rc 2 ἐπὶ τοῦ νώτου : τῶν καθ’ ὑπερβολὴν ἐναργῶς εἰρημένων τοῦτό ἐστιν rc 2 τὰ ἐπιμαχώτατα : τὰ ἐνεπιχείρητα τοῖς πολεμίοις rc 2 οἱ δέ : οἱ Λακεδαιμόνιοι.[10]
4 5 1 οὐχ ὑπομενοῦντας σφᾶς : ἐνήλλακται, ἀντὶ τοῦ οὐχ ὑπομενούντων rc 2 ὡς ἐπύθοντο τῆς Πύλου : λείπει ἡ περί.
4 6 1 τὸ περὶ τὴν Πύλον : πάθος δηλονότι. πρῲ ἐσβαλόντες : πρὸ τοῦ δέοντος καιροῦ Grc 2 ἐσπάνιζον τῆς τροφῆς τοῖς πολλοῖς : τουτέστιν οἱ πολλοὶ αὐτῶ οὐχ ἱκανὴν εἶχον τροφήν Grc 2 ʃ εἶχον σπάνιν τροφῆς. τὴν καθεστηκυῖαν ὥραν : τὴν ἐνεστῶσαν. βραχυτάτην : ἐν ὀλίγαις ἡμέραις.[5]
4 7 1 καὶ τῶν ἐκείνῃ ξυμμάχων πλῆθος : καὶ πολλοὺς τῶν ἐκεῖ ξυμμάχων rc 2 τῶν δὲ ἄλλων Λακεδαιμονίων : αὐτῶν τῶν τὴν πόλιν οἰκούντων rc 2 τοῦ χωρίου : τῆς Πύλου.
4 8 4 καὶ αἱ μὲν νῆες : αἱ δύο. ὅπως μὴᾖ : ὅπως μὴ δυνατὸν γένηται.
4 8 6 ἡ γὰρ νῆσος ἡ Σφακτηρία ... : πρὸ τοῦ λιμένος τῆς Πύλου πρόκειται νῆσος Σφακτηρία ἐγγύς, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὴν ἐπικειμένην λέγει. δύο δὲ διὰ τὴν νῆσον γίνεται στόματα τοῦ λιμένος, ἃ διέσπλους ὠνόμασεν. ὧν στομάτων τὸ μὲν ἐγγὺς αὐτῆς τῆς Πύλου στενόν ἐστιν, ὥστε μόλις δύο τριήρεις ἅμα διαπλεῖν, τὸ δ’ ἕτερον πλατύτερον, ὥστε ὀκτὼ δύνασθαι τριήρεις ἅμα διαπλεῖν rc 2 καὶ ἐγγὺς ἐπικειμένη : τῆς Πύλου παρακειμένη. βύζην : ἀθρόως ABCr ʃ οἷον βύσαντες ταῖς ναυσὶ τὸν εἴσπλουν rc 2 ʃ οἱ μὲν ἀβύζην, οἱ δὲ βύζην, ὃ καὶ κάλλιον εἶναι δοκεῖ.[5]
4 8 7 οἱονεὶ βύσαντες ἤγουν διόλου κλείσαντες ταῖς ναυσίν G ʃ ἔστι ῥῆμα βύω τὸ ἀσφαλίζω καὶ βύω ** τὸ φράττω. κλῄσειν : κλῇθρον, κατεκλῄσθησαν Ἀττικῷ τρόπῳ. Τζέτζου φρονῶν πᾶς τοῖς λόγοις πεπεισμένος δίφθογγον οὐ γράψειας, ἀλλ’ ἦτα μόνον· τοὺς βουβάλους δ’ ἔασον δυσμαθεστάτους ἁπανταχοῦ δίφθογγα ταυταῒ γράφειν, οἳ τὸ σκότος φῶς ὡς τὸ φῶς φασὶ σκότος, Κίρκης τραφέντες χοιρεῶσι τῆς νέας e 2 μὴ ἐξ αὐτῆς : ὁρμώμενοι οἱ Ἀθηναῖοι rc 2 ἀπόβασιν οὐκ ἔχουσαν : λείπει τὸ οὔτε εἰς τὴν νῆσον οὔτε εἰς τὴν ἤπειρον rc 2 τὰ γὰρ αὐτῆς τῆς Πύλου .[10]
4 8 8 .. : τὰ γὰρ αὐτῆς τῆς Πύλου ἔξω, τὰ ἀλίμενα, τουτέστι, τὰ ἔξω τοῦ εἴσπλου, οὐ παρέξειν προσόρμισιν τοῖς Ἀθηναίοις rc 2 καὶ δ ι ’ ὀλίγης : οὐκ ἐκ παρασκευῆς τῆς Πύλου καταληφθείσης ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων, ὥστε ἔχειν ἐν τῷ τείχει τὰ πρὸς πολιορκίαν ἐπιτήδεια. ἔνιοι δὲ μετὰ ὀλίγης παρασκευῆς rc 2 καὶ διεβίβαζον : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος rc 2 λόχων : λόχοι Λακεδαιμονίων πέντε, Αἰδώλιος, Σίνις, Σαρῖνας, Πλόας, Μεσοάτης rc 2 προσβάλλειν : τῇ Πύλῳ δηλονότι.[5]
4 9 1 ναυσί τε ἅμα καὶ πεζῷ : ἤγουν ἀπό τε τῆς νήσου καὶ ἀπὸ τῆς ξηρᾶς. παρεσκευάζετο : πολεμικῶς ἡτοιμάζετο. αἵπερ ἦσαν αὐτῷ ... : ἃς εἶχε λοιπάς, ἀνασπάσας ὑπὸ τὸ τείχισμα προσεσταύρωσε, τουτέστι νεωλκήσας ὀρθὰς πρὸ τοῦ τείχους προσέφραξεν. ἔνιοι δέ, ὅτι ξύλοις ὀρθοῖς προσωχύρωσεν αὐτάς rc 2 ἀνασπάσας : ἀπὸ τῶν ἀγκυρῶν δηλονότι. προσεσταύρωσεν : ὀρθὰς ἔστησεν. ἀσπίσι τε φαύλαις καὶ οἰσυΐναις ταῖς πολλαῖς : οἰσυΐναι, ἀσπίδες ἀπὸ οἰσύας κατεσκευασμέναι· οἰσύα γὰρ φυτὸν ἱμαντῶδες, ἐξ οὗ αἱ ἀσπίδες πλέκονται Patm. ʃ ταῖς ἐπιτυχούσαις καὶ εὐτελέσιν rc 2 οὐ γὰρ ἦν ὅπλα : οὐ γὰρ δυνατὸν ἦν ὅπλα, καὶ τὰ ἑξῆς. ἐκ λῃστρικῆς : ἁλούσης τριακοντόρου λῃστρικῆς καὶ κέλητος ὑπὸ Ἀθηναίων, τὰ ὅπλα τῶν λῃστῶν ἔλαβον οἱ παρόντες τῷ Δημοσθένει Μεσσήνιοι. ἔστιν οὖν ὑπερβατόν· ἐκ λῃστρικῆς τριακοντόρου καὶ κέλητος ἔλαβον οἳ ἔτυχον παραγενόμενοι τῶν Μεσσηνίων. ἔστι δὲ τριακόντορος μὲν ἡ ὑπὸ τριάκοντα ἐρεσσομένη, κέλης δὲ μικρὸν καὶ στενὸν πλοῖον rc 2 ἀμύνασθαι τὸν πεζόν , ἢν προσβάλῃ : ἤγουν ἀποδιώκειν τὸν ἀπὸ τῆς ξηρᾶς στρατόν, ἢν προσβάλῃ τῷ τείχει.[15]
4 9 2 αὐτὸς δὲ ἀπολεξάμενος ἐκ πάντων : ἀποκόψας ἐκ τῶν προσόντων τῷ τείχει. χαλεπά : δύσβατα. τοῦ τείχους ταύτῃ ... : τὴν κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἀσθένειαν τοῦ τείχους ἀφορμὴν παρέξειν τοῖς Λακεδαιμονίοις ὥστε ἐπ’ αὐτὸ ὁρμῆσαι. περιττὸν δὲ τὸ προθυμηθήσεσθαι· ἤρκει γὰρ τὸ ἐπισπάσαθαι. ἔνιοι δέ, ἐφελκύσεσθαι αὐτοὺς ἡγεῖτο εἰς προθυμίαν ἐκεῖνο τὸ μέρος rc 2 αὐτοί : οἱ περὶ τὸν Δημοσθένην.[5]
4 9 3 ἐλπίζοντές ποτε ... : οἱ Ἀθηναῖοι οὐκ ἰσχυρῶς τὸ πρὸς θάλασσαν ἐτείχισαν τῆς Πύλου οὐχ ἡγούμενοι ἐντεῦθεν ἐπιθήσεσθαι τοὺς ἐναντίους, ἅτε δὴ θαλαττοκρατούντων τῶν Ἀθηναίων rc 2 βιαζομένοις : βιαίως ποιοῦσιν. ἁλώσιμον τὸ χωρίον γίγνεσθαι : ἐλπὶς ἦν δηλονότι. χωρίσας : τοὺς ὁπλίτας δηλονότι.[5]
4 10 1 ἄνδρες ... : δημηγορία Δημοσθένους ABCFGe 2 ʃ πρώτη ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν συγγραφῶν c 2 ʃ τὸ προοίμιον ἐκ προσοχῆς· εἴρηται δὲ τῷ δυνατῷ μόνῳ ABCGr οἱ ξυναράμενοι : οἱ συνεφαψάμενοι. τοῦδε τοῦ κινδύνου : τὸ μὲν τοῦδε τοῦ κινδύνου ἀντὶ τοῦ τόνδε τὸν κίνδυνον. ἡ δὲ διάνοια, μηδεὶς ἐν τοιούτῳ κινδύνῳ γενόμενος ὀξεῖ τε καὶ ἀναγκαίῳ συνετὸς βουλέσθω δοκεῖν εἶναι καὶ ἐξαριθμείτω τὰ περιεστηκότα δεινά, ἀλλὰ τοῖς ἐναντίοις θαρσαλέως ἀντιταττέσθω, καταφρονήσας τοῦ περιεστηκότος κινδύνου· μᾶλλον γὰρ ὁ τοιοῦτος κρατήσει τῶν πολεμίων rc 2 ἐν τῇ τοιᾷδε ἀνάγκῃ : ἐν τῇ παρεστώσῃ. ὅσα γὰρ ἐς ἀνάγκην ἀφῖκται : τοῦτο ἐξηγητικόν ἐστι τοῦ προτέρου· οἱ γὰρ ἀναγκαίως περιεστῶτες κίνδυνοι οὐ διαλογισμοῦ χρῄζουσιν ἀκριβοῦς, ἀλλὰ τοῦ διακινδυνεύειν ἀόκνως καὶ ἀμελλήτως· τὸ δὲ ἥκιστα οὐκ ἐπὶ τοῦ ἧττον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως κεῖται rc 2 ἐς ἀνάγκην ἀφῖκται : ἤγουν ἀναγκαῖά εἰσι καὶ βίαια. τάδε : τὰ περιεστῶτα. ἐνδεχόμενα : τὸ ἐνδέχεται ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἁπλῶς δέχεται. ἐγὼ δὲ καὶ .[15]
4 10 2 .. : σημείωσαι τὸ δυνατόν ABCr πρὸς ἡμῶν ὄντα : πρὸς ἡμῶν καὶ ἡμῖν σύμμαχα καὶ ὠφέλιμα ὄντα c 2 ʃ σύμμαχα ὑπάρχοντα ἡμῖν rc 2 αὐτῶν : τῶν ἐναντίων δηλονότι. τὰ ὑπάρχοντα ἡμῖν κρείσσω : τὰ παρόντα ἡμῖν πλεονεκτήματα rc 2 ἡμέτερον : πρὸς ἡμῶν καὶ ἡμῖν σύμμαχον καὶ ὠφέλιμον ὄν r ʃ εἰς ἡμετέραν βοήθειαν. ὑποχωρήσασι δὲ ... : ὑποχωρησάντων δέ, καίπερ δυσέμβατον ὄν, εὐεπίβατον γενήσεται τοῖς Λακεδαιμονίοις rc 2 χαλεπόν : εἰς ἐπίβασιν δηλονότι. εὔπορον : εὐεπίβατον. καὶ τὸν πόλεμον δεινότερον ἕξομεν : ἡ διάνοια τοιαύτη· οἱ πολέμιοι, φησίν, ὑποχωρησάντων ἡμῶν, ἀποβάντες τῶν νεῶν καὶ ἐπελθόντες τῷ τείχει χαλεπώτεροι ἡμῖν ἔσονται. εἰδότες γὰρ ὅτι, ἐὰν μὴ κρατήσωσι, οὐ ῥᾳδίως ἀποχωρῆσαι δυνήσονται ὀπίσω διὰ τὴν χαλεπότητα τοῦ χωρίου, μετὰ ἀπονοίας ἡμῖν μαχοῦνται, ἢ ἀπολέσθαι ζητοῦντες ἢ κρατῆσαι τοῦ χωρίου. ῥᾶστον γάρ, φησίν, ἐστὶν ἔτι αὐτοὺς ὄντας ἐπὶ τῶν νεῶν ἀμύνασθαι rc 2 ἀποβάντες δὲ ... : ἐκβάντες δέ, φησί, τῶν νεῶν ἴσοι γίνονται ἡμῖν. κατασκευάζει δὲ διὰ τούτου, ὅτι οὐδ’ ὅλως δεῖ αὐτοῖς συγχωρῆσαι κατελθεῖν εἰς τὴν γῆν rc 2 ἐν τῷ ἴσῳ ἤδη : ἀπὸ κοινοῦ ἡμῖν ἔσονται εἰς τὸν πόλεμον διὰ τὸ ἀπορεῖν, ποῦ χρὴ προσορμισθῆναι μετὰ ἀσφαλείας διὰ τὸ δυσέμβατον rc 2 φοβεῖσθαι : λείπει τὸ ἡμᾶς rc 2 καὶ οὐκ ἐν γῇ στρατός ἐστιν : καὶ μείζων μέν ἐστιν ὁ στρατὸς αὐτῶν, ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ γῆς ὁρμώμενος οὐδὲ ἐν γῇ παραταττόμενος, ὅπου πλεονεκτοῦσι Λακεδαιμόνιοι, ἀλλ’ ἐν θαλάσσῃ, ὅπου πολλὰ γίνεται ἀπροσδόκητα καὶ ἀπὸ τοῦ κλυδωνίου καὶ ἀπὸ τῶν ἀνέμων καὶ ἐξ ἄλλων πολλῶν rc 2 αἷς πολλὰ τὰ καίρια : αἷστισι [ναυσὶ] πολλῶν ἡ χρεία τῶν ἐπιτηδείων, οἷον εἰπεῖν, ἀνέμου καὶ χωρίων φιλανθρώπων καὶ εἰρεσίας εὐκαίρου, ἵνα δυνηθῶσιν ἀντιταχθῆναι τοῖς ἐν τῇ γῇ rc 2 δεῖ : ἀντὶ τοῦ εἴωθεν ABrc 2 ὥστε τὰς τούτων ἀπορίας .[10]
4 10 5 .. : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἐπειδὴ πλείονες ἡμῶν εἰσιν, ἡμεῖς δὲ ἐλάχιστοι, ὥσπερ ἐξισοῖ τὸ πλῆθος πρὸς τὸ ἡμέτερον τὸ πολὺ τῆς ἀπορίας, ἣν ἔχουσι rc 2 ἀντιπάλους : ἴσας G τῷ ἡμετέρῳ πλήθει : ἔξεστι λέγειν τὸ πλῆθος καὶ ἐπὶ ὀλίγων. Ὅμηρος [Ρ 330]· πλήθει τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας ABrc 2 Ἀθηναίους ὄντας : ὥσπερ διὰ τῆς προσηγορίας ἐνέφηνεν αὐτῶν τὸ ἀξίωμα τῆς κατὰ θάλασσαν ἐπιστήμης rc 2 ἐ π ’ ἄλλους ἀπόβασιν ... : τὴν ἀπόβασιν τὴν κατ’ ἄλλων εἰδότας, ὅτι, ἐάν τις καρτερήσας προσδέχηται καὶ μὴ φύγῃ καταπλαγεὶς τῷ φόβῳ τοῦ ῥοθίου καὶ τῷ φόβῳ τῆς δεινότητος τοῦ κατάπλου, πάντα κατορθοῖ. ῥόθιον δέ ἐστιν ὁ ἦχος ὁ ἀπὸ τῆς εἰρεσίας rc 2 ὅτ ι , εἴ τις ὑπομένοι ... : διὰ μέσου· οὐ γάρ, φησί, βιάσονται οἱ Πελοποννήσιοι· ἐπίστασθε γάρ, ἔμπειροι ὄντες ναυτικῆς ἀποβάσεως, ὅτι, εἴ τις ὑπομένοι ἐν θαλάσσῃ καὶ μὴ ὑποχωροίη τοῖς ἐν γῇ μὴ προβῆναι δυνάμενος, 〈οὐκ ἄν ποτε βιάζοιτο〉 e 2 τὴν ῥαχίαν : ῥαχία ἐστὶ πετρώδης τόπος, περὶ ὃν περιρρήγνυται ἡ θάλασσα, καὶ ὁ κλύδων καὶ ἡ τῆς θαλάσσης ὁρμή· ὅθεν καὶ τὸ ὀστῶδες τὸ νώτιον ῥάχις καλεῖται, ὡς ἀπὸ τῆς ῥαχίας τῆς πέτρας rc 2 ἐτάξαντο : ἀντὶ τοῦ παρετάξαντο, ἢ ἐτάχθησαν καὶ ηὐτρεπίσθησαν rc 2 ταῖς ναυσίαν : οὐ λέγει ταῖς τῶν πολεμίων, ἀλλὰ ταῖς ἑαυτῶν rc 2 ᾗπερ ὁ Δημοσθένης προσεδέχετο : κατὰ τὸ μέρος τὸ νεῦον ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου καὶ προσεδόκα ὁ Δημοσθένης rc 2 διότι οὐκ ἦν πλείοσι προσσχεῖν : ἐπειδὴ οὐ δυνατὸν ἦν πλείοσι προσορμίσασθαι, διὰ τὸ πετρῶδες, διὰ τοῦτο ὀλίγαις ὥρμισαν ναυσὶ καὶ κατὰ διαδοχήν, ἢ τὰς ναῦς ἀναπαύοντες ἢ αὐτοὶ ἀναπαυόμενοι rc 2 παρακελευσμῷ : παρακινήσει.[5]
4 11 3 ὠσάμενοι : τοὺς ἐναντίους δηλονότι. πάντων δὲ φανερώτατος .
4 11 4 .. : σπουδαιότατος καὶ ἐπίδηλος ὑπὲρ πάντας ὁ Βρασίδας ἐγένετο ἐν ἐκείνῳ τῷ ἔργῳ εἰς προθυμίαν· καὶ ὁρῶν τοὺς τριηράρχους ὀκνοῦντας διὰ τὸ χαλεπὸν τοῦ χωρίου, περὶ τῶν νεῶν φυλασσομένους, ὅπως μὴ συντρίψωσιν αὐτάς rc 2 σχεῖν : προ〈σ〉σχεῖν. τῶν νεῶν : ἤγουν τινὰς τῶν νεῶν. βιαζομένους : σὺν βίᾳ ποιοῦντας. ἀντὶ μεγάλων εὐεργεσιῶν : ἐνταῦθα λέγει τιμῶν, ὧν μέλλουσιν ὕστερον εὐεργετηθῆναι αὐτοὶ οἱ σύμμαχοι καὶ τιμηθῆναι· ἢ εὐεργεσιῶν, ὧν αὐτοὺς εὐεργέτησαν ἤδη οἱ Λακεδαιμόνιοι rc 2 ὀκείλαντας : προσπελάσαντας καὶ προσεγγίσαντας καὶ προστρίψαντας rc 2 ἐπέσπερχε : ἐπεσπούδαζεν rc 2 ʃ ἐπισπέρχειν : παροξύνειν, ἐπικελεύειν Patm.[10]
4 12 1 ὀκεῖλαι τὴν ναῦν : προσοκεῖλαι, ἐλλιμενίσαι. τὴν ἀποβάθραν : ἡ ἀπὸ τῆς νεὼς ἐπὶ τὴν γῆν ἔξοδος ἀποβάθρα καλεῖται rc 2 καὶ πεσόντος αὐτοῦ ἐς τὴν παρεξειρεσίαν : παρεξειρεσία ὁ ἔξω τῆς εἰρεσίας τόπος, ὁ πρὸς τὴν πρώραν, καθ’ ὃν οὐκέτι κώπας ἔχει τὸ πλοῖον οὐδὲ ἐρέττεται Patm. ʃ σημείωσαι τὴν παρεξειρεσίαν AB ʃ παρεξειρεσία ἐστὶν ὁ ἔξω τῆς εἰρεσίας τῆς νεὼς τόπος, καθ’ ὃ μέρος οὐκέτι κώπαις κέχρηνται. ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ἀκρότατον τῆς πρύμνης καὶ τῆς πρώρας rc 2 ʃ παρεξειρεσίαν λέγει τὸ ἄκρον τῆς νηὸς τὸ ἔξωθεν τῶν ἑδωλίων καὶ τῶν καθεδρῶν, ἐφ’ αἷς καθέζονται οἱ ἐρέσσοντες. πρὸς τὸ τροπαῖον ἐχρήσαντο : ἀντὶ τοῦ τροπαίῳ ἐχρήσαντο αὐτῇ, ἢ πρὸς τῷ τροπαίῳ· καὶ αὐτὴν ἔστησαν πλείονος ἕνεκα κόσμου καὶ δόξης rc 2 τῆς προσβολῆς : ἀντὶ τοῦ τῆς μάχης rc 2 οἱ δ ’ ἄλλοι : Λακεδαιμόνιοι δηλονότι.[15]
4 12 2 καὶ τῶν Ἀθηναίων μενόντων : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἀμυνομένων πρὸ τοῦ φρουρίου, ὃ ἐποίησαν, καὶ μὴ ἐώντων μηδένα τῶν Λακεδαιμονίων ἀποβῆναι ἀπὸ τῶν νεῶν ἐς τὴν γῆν· τὸ δέ, καὶ οὐδὲν ὑποχωρούντων, ἀντὶ τοῦ κατ’ οὐδὲν ὑποχωρούντων rc 2 ἐς τοῦτό τε περιέστη ἡ τύχη .[5]
4 12 3 .. : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἐς τοῦτο περιεστράφη ἡ τύχη Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις, ὥστε Ἀθηναίους μὲν ἐκ τῆς Λακωνικῆς ἀντιτάττεσθαι Λακεδαιμονίοις, Λακεδαιμονίους δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν ἑαυτῶν ζητεῖν ἐκ νεῶν ἀποβαίνειν καὶ τούτου κωλύεσθαι. κατὰ πολὺ γὰρ ἐν τοῖς χρόνοις ἐκείνοις ἔρρεπε τὰ τῆς δόξης, τοῖς μὲν Λακεδαιμονίοις, εἰς τὰ πεζὰ μεγίστοις οὖσιν ἀεί, νῦν δοκεῖν ἐν τῇ ναυμαχίᾳ κρατίστοις εἶναι, τοῖς δὲ Ἀθηναίοις, εἰς τὰ ναυτικὰ τεχνίταις οὖσιν ἀεί, νῦν δοκεῖν ἀρίστοις εἶναι τὰ πεζά rc 2 ἐπὶ ξύλα ἐς μηχανάς : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ ξύλα ἐπιτήδεια πρὸς μηχανάς, ποιηθησομένας πρὸς καθαίρεσιν τειχῶν.[10]
4 13 1 ἡ δὲ Ἀσίνη πόλις ἐστὶ Λακωνική rc 2 τήν τε νῆσον : τὴν Σφακτηρίαν.
4 13 3 τὰς ναῦς : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι. ἢν μὲν ἀντεκπλεῖν ἐθέλωσι σφίσιν : τὸ σχῆμα ἀνανταπόδοτον. Ὅμηρος [Α 135]· Ἀλλ’ εἰ μὲν δώσουσι γέρας Brc 2 οἱ μέν : οἱ Λακεδαιμόνιοι.[5]
4 14 1 γνόντες : τὴν βουλὴν ἐκείνων δηλονότι. κα θ ’ ἑκάτερον τὸν ἔσπλουν : ἤγουν τόν τε στενὸν καὶ τὸν πλατύν. καὶ ἐν τούτῳ κεκωλῦσθαι .
4 14 2 .. : ἐν τούτῳ ἐδόκει κεκωλῦσθαι ἕκαστος τὰ πράγματα, ἐν ᾧ ἕκαστοι μὴ εὑρέθησαν rc 2 ἀντηλλαγμένος : μετηλλαγμένος c 2 ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἐπεξελθεῖν : πλέον ἐργάσασθαι.
4 14 5 οἱ μέν : οἱ Ἀθηναῖοι G ἐν φυλακῇ εἶχον : τὴν νῆσον δηλονότι. οἱ δ ’ ἐν τῇ ἠπείρῳ Πελοποννήσιοι ... : ἤγουν οἵ τε ἐκ τῆς Πελοποννήσου καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἄλλων ξυμμάχων αὐτοῖς προσελθόντες νῦν Grc 2 τὰ τέλη : τοὺς ἄρχοντας τῶν Σπαρτιατῶν Grc 2 πρὸς τὸ χρῆμα : πρὸς τὸ χρήσιμον καὶ τὸ κατεπεῖγον.[5]
4 15 1 δύο γάρ εἰσι λέξεις, τὸ παραχρῆμα καὶ τὸ 〈πρὸσ〉 χρῆμα. ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα γραφὴ δίχα τοῦ ρ, πρόσχημα, ἵνα νοήσωμεν ὅ τι ἂν αὐτοῖς ἁρμόττον φαίνηται Grc 2 ὑπὸ πλήθους : τῶν Ἀθηναίων δηλυνότι r τὰ περὶ Πύλον : ἤγουν κατὰ τὰ περὶ Πύλον μόνα G ʃ καλῶς ἡ προσθήκη· ἵνα δηλώσῃ ὅτι οὐ περὶ πάντων τῶν πραγμάτων οὐδὲ παντὸς τοῦ πολέμου, ἀλλὰ περὶ μόνων τῶν κατὰ Πύλον rc 2 ʃ ἵνα νοήσωμεν, εἰς τὰ κατὰ Πύλον μόνα rc 2 σπονδαί : σημείωσαι ἐνταῦθα αἱ σπονδαί ABF ἐπιφέρειν : ἀντὶ τοῦ προσφέρειν καὶ ἄγειν.[5]
4 16 1 μήτε κατὰ γῆν ... : μήτε τοῖς ἐν τῇ Πύλῳ μήτε τοῖς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ rc 2 αὐτούς : ἤγουν τοὺς πρέσβεις τῶν Λακεδαιμονίων.
4 16 2 ἀποδοῦναι Ἀθηναίους ὁμοίας ... : ἤγουν ἀκαταλύτους ἀποδοῦναι τοῖς Λακεδαιμονίοις. ἔπεμψαν ἡμᾶς Λακεδαιμόνιοι : πρεσβεία Λακεδαιμονίων πρὸς Ἀθηναίους ABCF ʃ τὸ προοίμιον ἐκ προσοχῆς καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος· τέμνεται δὲ πολλῷ τῷ συμφέροντι ABFc 2 ʃ ἡ δημηγορία αὕτη γενικῶς τῷ συμφέροντι κεφαλαίῳ τέμνεται· παραμιγνύμενον δὲ ἔστιν ὅτε ἔχει καὶ τὸ δυνατόν Grc 3 ʃ δμημγορία Λακεδαιμονίων e 2 ʃ ἡ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν συγγραφῶν δευτέρα τῇ τάξει αὕτη.[5]
4 17 1 αὐτῶν τῶν Λακεδαιμονίων πρὸς Ἀθηναίους πρώτη ἐστίν c 3 ὅτι ἂν ὑμῖν τε ὠφέλιμον ... : καὶ ὃ ἂν ὑμῖν ὠφέλιμον ἐσόμενον ἐπιδείξωμεν καὶ ὁμοῦ ἡμῖν εὐπρεπὲς ἐν τῇ παρούσῃ συμφορᾷ rc 2 οἴσειν : συμπέρασμα BFc 2 τοὺς δὲ λόγους μακροτέρους : περιττὸν τὸ μακροτέρους· ἤρκει γὰρ εἰπεῖν, τοὺς δὲ λόγους οὐ παρὰ τὸ εἰωθὸς μηκυνοῦμεν rc 2 διδάσκοντάς τι .[10]
4 17 2 .. : ὑπερβατόν· διδάσκοντας λόγοις τὸ δέον, τῶν προύργου τι πράσσειν. ἵνα ᾖ τοιοῦτον, πείθοντας λόγῳ δεόντως διαπράττεσθαι τὰ προσήκοντα. παραίτησιν δὲ ἡ λέξις περιέχει τῆς ἐσομένης μακρολογίας, οὐκ ὄντος Λακωνικοῦ τοῦ μακρολογεῖν rc 2 τῶν προύργου : τῶν σπουδαίων. λάβετε δὲ αὐτοὺς .[5]
4 17 3 .. : ἀκούσατε δὲ τῶν λόγων μήτε δυσμενῶς, ὡς πολεμίων ἀκούοντες, μήτε ἀσυνέτως· ἀλλ’ οἷα δὴ συνετοί, ὑμομνήσεως μόνης ἕνεκεν αὐτοὺς νομίσατε λέγεσθαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς ἕκαστα rc 2 μὴ πολεμίως : ἤγουν μὴ διαθέσει πολεμικῇ. καλῶς θέσθαι : ἐπαινετῶς διοικῆσαι Fc 2 μὴ παθεῖν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔξεστι.[5]
4 17 4 τὸ δὲ ἀγαθόν τι λαμβάνοντες ἐπὶ τοῦ εὐπραγοῦντες κεῖται rc 2 αἰεὶ γὰρ τοῦ πλέονος ἐλπίδι ὀρέγονται : αἰεὶ γὰρ ὀρέγονται τοῦ πλείονος, ἐλπίζοντες αὐτοῦ τεύξεσθαι. προσυπακοῦσαι δὲ δεῖ ἔξωθεν τό, καὶ διὰ τοῦτο ἐκπίπτουσι τῆς εὐτυχίας rc 2 τὰ παρόντα .. . εὐτυχῆσαι : ἤγουν μετὰ εὐτυχίας λαβεῖν τὰ παρόντα. οἷς δὲ πλεῖσται μεταβολαὶ .[5]
4 17 5 .. : οἷστισι δὲ ἐπ’ ἀμφότερα, ἐπί τε τὰ ἀγαθὰ δηλονότι καὶ τὰ κακά rc 2 δίκαιοί εἰσι ... : τούτοις προσήκει μὴ πιστεύειν ταῖς εὐπραγίαις Fc 2 καὶ ἀπιστότατοι : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος ἐνταῦθα Fc 2 ὃ: τὸ μὴ πιστεύειν ταῖς εὐπραγίαις rc 2 δ ι ’ ἐμπειρίαν : τούτου τοῦ πράγματος. γνῶτε δέ : κατανοήσατε δέ rc 2 κυριώτεροι : δικαιότεροι.[5]
4 18 1 ἐ φ ’ ἃ νῦν : τὰς σπονδὰς λέγει rc 2 οὔτε δυνάμεως ἐνδείᾳ : ἤγουν ὡς ἀδύνατοι ὄντες.
4 18 2 αὐτό : δηλονότι τὰς νῦν συμφοράς rc 2 προσγενομένης : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δυνάμεως rc 2 τῶν αἰεὶ ὑπαρχόντων : τῆς συνήθους δυνάμεως rc 2 τῶν ὄντων ἀεὶ τοῖς ἀνθρώποις. ἐν ᾧ : ἐν τῷ δύνασθαι γνώμῃ σφαλῆναι rc 2 τὸ τῆς τύχης : Ὅμηρος [Σ 309]· Ξυνὸς Ἐνυάλιος ABFc 2 σωφρόνων δὲ ἀνδρῶν .[5]
4 18 4 .. : σημείωσαι· γνώμη, ὡραῖον A ʃ σώφρονές εἰσιν οἵτινες, ἀδήλου ὄντος τοῦ ἀποβησομένου, ἐκ τῆς παρούσης εὐπραγίας ἐπὶ 〈τὸ〉 ἀσφαλέστερον ῥέπουσι, καὶ οὐκ ἐξυβρίζουσιν, ὡς παραμενούσης αὐτοῖς αἰεὶ τῆς εὐπραγίας, ἀλλὰ συμβαίνουσι τοῖς ἐναντίοις rc 2 καὶ ταῖς ξυμφοραῖς οἱ αὐτοὶ ... : καὶ γὰρ τὰς συμφορὰς οὗτοι δεξιώτερον ἂν καὶ ὡς συνετοὶ προσδέχοιντό τε καὶ φέροιεν rc 2 τόν τε πόλεμον ... : ἀπὸ κοινοῦ τό, σωφρόνων δὲ ἀνδρῶν [μετὰ τῶν ἄλλων] καὶ τὰ ἑξῆς. ἡ δὲ διάνοια· σώφρονές εἰσιν οἵτινες οἴονται τὰ ἐκ τῶν πολέμων μὴ κατὰ προαίρεσιν ἡμετέραν ἀποβαίνειν, ἀλλὰ κατὰ τύχην. ἔνιοι δὲ τόνδε τὸν τρόπον ἐξηγήσαντο· σώφρονές εἰσιν οἱ νομίζοντες τὸν πόλεμον, τουτέστι τὴν ἐκ τοῦ πολέμου νίκην, μὴ καθ’ ὃ μέρος ἄν τις αὐτοῦ μεταχειρίζηται, οἷον ναυμαχῶν ἢ πεζομαχῶν, κατὰ τοῦτο συντυγχάνειν, ἀλλ’ ὡς ἂν ἡ τύχη ἡγῆται τοῦ πολέμου rc 2 καὶ ἐλάχισ τ ’ ἂν οἱ τοιοῦτοι πταίοντες ... : οἱ μὴ πιστεύοντες ταῖς κατὰ πόλεμον εὐπραγίαις· τὸ γὰρ ὀρθούμενον τὴν εὐπραγίαν λέγει. οὗτοι, φησίν, ἐλάχιστα πταίοιεν ἄν, οἱ τὸν πόλεμον ἐν τῷ εὐπραγεῖν αὐτοὶ κατατιθέμενοι. ἐξηγητικὸν δέ ἐστι τοῦτο τοῦ, σωφρόνων δὲ ἀνδρῶν οἵτινες τὰ ἀγαθὰ ἐς ἀμφίβολον ἀσφαλῶς ἔθεντο rc 2 ἐν τῶν εὐτυχεῖν : ἀντὶ τοῦ εἰ εὐτυχοῖεν. καταλύοιντο : ἀναπαύοιντο. ὃ: ἐν εὐπραγίᾳ καταλύσασθαι καὶ καταθέσθαι τὸν πόλεμον rc 2 καὶ μήποτε ὕστερον .[20]
4 18 5 .. : ἵνα μή, ἐάν ποτε σφαλῆτε ὕστερον ἀπειθήσαντες ἡμῖν (ἐνδέχεται γάρ), νομισθῆτε καὶ τὰ νῦν ἄλλως ηὐτυχηκέναι καὶ χωρὶς συνέσεως, ἐξουσίας ὑμῖν οὔσης, εἰρήνης γενομένης, ἄνευ κινδύνων εὐβουλίας τε καὶ ἀνδρίας δόξαν τοῖς μετὰ ταῦτα ἀνθρώποις καταλιπεῖν, ἰσχύος μέν, διὰ τὸ μεῖναι ὑμῖν τὴν εὐτυχίαν καὶ μὴ μεταβληθῆναι, εὐβουλίας δέ, ὅτι ἐσπείσασθε ἐν τῷ εὐτυχεῖν, εἰδότες τὸ τῆς τύχης ἄστατον rc 2 Λακεδαιμόνιοι δὲ .[5]
4 19 1 .. : κατὰ τὸ φρόνημα τῶν Λακεδαιμονίων τά τε ἄλλα καὶ μάλιστα τοῦτο εἴρηται· οὐ γὰρ κολακεύουσι τοὺς Ἀθηναίους, καίτοι γε πταίσαντες, ἀλλὰ μένουσιν ἐπὶ τοῦ φρονήματος· καὶ λέγουσιν ὅτι Λακεδαιμόνιοι ὑμῖν εἰρήνην διδόασιν, ὡς ὄντες τούτου κύριοι, ἀνταιτοῦντες δὲ τοὺς ἐκ τῆς νήσου ἄνδρας δηλονότι. καὶ ἐντεῦθεν κύριοι νομίζουσιν εἶναι τοῦ ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην οἱ Λακεδαιμόνιοι, εἴ γε ὡς αὐτοὶ διδόντες αὐτήν, ἀντ’ αὐτῆς αἰτοῦσι τοὺς ἄνδρας rc 2 ἄμεινον ἡγούμενοι ἀμφοτέροις : ἡμῖν καὶ ὑμῖν, ὥς φησιν Ἄντυλλος, ἵνα δοκῶσι Λακεδαιμόνιοι καὶ τοῦ τῶν Ἀθηναίων προνοεῖσθαι συμφέροντος. ἢ ἀμφοτέροις λέγει ἐν ἀμφοτέροις, ἢ διαφυγεῖν τοὺς ἄνδρας ἢ ἐκπολιορκηθῆναι· ὃ καὶ μᾶλλον εἰκός ἐστιν rc 2 διακινδυνεύεσθαι : πολεμεῖν rc 2 εἴτε βίᾳ διαφύγοιεν : τὸ διακινδυνεύεσθαι ἐξηγεῖται, πῶς μέλλει διακινδυνεύεσθαι αὐτοῖς ἡ δόξα, εἴτε, φησί, βίᾳ διαφύγοιεν οἱ ἄνδρες, παραπεσούσης τινὸς διὰ τῆς τύχης σωτηρίας, καὶ γενησόμεθα πάλιν ἴσοι ὑμῖν, εἴτε καὶ ἐκπολιορκηθέντες παρ’ ὑμῶν, τουτέστιν ἀπολόμενοι διὰ τῆς πολιορκίας, παρασκευάσουσιν ἡμᾶς καὶ ἐφελκύσονται πρὸς τῇ κοινῇ ἔχθρᾳ καὶ ἑτέραν ἔχειν ἰδίαν Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους rc 2 παρατυχούσης : παραπεσούσης. νομίζομέν τε .[20]
4 19 2 .. : νομίζομέν τε τὰς μεγάλας ἔχθρας παύεσθαι βεβαίως, οὐκ ἐπειδὰν κατὰ πόλεμόν τις πλεονεκτήσας τῶν ἐναντίων ἀναγκάσῃ δι’ ὅρκων αὐτοὺς ἄκοντας συμβῆναι καὶ μὴ δικαίως (τουτέστι συνθήκας ποιῆσαι, πλεονεκτικὰς καὶ ἀδίκους καὶ ἀνίσους, καὶ ὡς ἂν συμφέρῃ τῷ νενικηκότι), ἀλλ’ ἐὰν δυνάμενος αὐτὰ ταῦτα πεῖσαι τὸν ἡττηθέντα, τὰ ἄδικα καὶ πλεονεκτικά, συνθέσθαι, μηδὲν τούτων ἀπαιτήσῃ αὐτόν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἴσου διαλλαγῇ καὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ αὐτὸ τὸ πλεονεκτικὸν κατακρατήσῃ παρὰ τὴν ἐλπίδα τοῦ κεκρατημένου. δῆλον γὰρ ὅτι ὁ κεκρατημένος ἐλπίζει παρὰ τοῦ κρατήσαντος ἀδικεῖσθαι καὶ πλεονεκτεῖσθαι· οὐδεὶς γὰρ νικήσας ἀνέχεται ὁμοίως καὶ ἐν ἴσῃ τάξει σπένδεσθαι τῷ νενικημένῳ, ἀλλ’ ἀεὶ τὸ πλέον ἐθέλει ἔχειν rc 2 τὸ αὐτό : ἤγουν τὸ νικῆσαι. μετρίως : μετὰ ταπεινοφροσύνης. ὀφείλων γὰρ ἤδη ὁ ἐναντίος .[10]
4 19 3 .. : ὁ γὰρ δι’ ἐναντίας, ὡς ἂν μὴ βιασθείς, ἀλλ’ ἐπιεικείᾳ πεισθείς, εἰδὼς ὅτι οὐκ ἀμύνεσθαι δίκαιον, ἀλλ’ ἀμείβεσθαι τὴν ἀρετήν, ἕτοιμός ἐστιν ἐμμένειν ταῖς συνθήκαις, αἰσχυνόμενός τι παραβῆναι. τῷ δὲ ἑτοιμότερος προσυπακουστέον τὸ ἐκείνου, ἤτοι τοῦ μὴ πεισθέντος, ἀλλὰ βιασθέντος σπείσασθαι rc 2 καὶ μᾶλλον .[5]
4 19 4 .. : καὶ μᾶλλον πρὸς τοὺς μείζω ἐχθροὺς τοῦτο δρῶσι, τὸ εὐγνωμονῆσαι ἤτοι προθύμως ἐμμένειν ταῖς συνθήκαις (ὡς γὰρ ἐκ μεγάλων ἐχθρῶν ἐκφυγόντες καὶ σωθέντες ἀσμένως φέρουσι τὸ ἡσυχάχειν, κέρδος νομίζοντες τὸ μὴ πάλιν κινδυνεύειν πρὸς μεγάλους μαχόμενοι) ἤπερ πρὸς ἐκείνους τοὺς περὶ εὐτελῶν καὶ μετρίων αὐτοῖς διενεχθέντας. ἔστι δὲ ἀντίπτωσις· ἀντὶ γὰρ τοῦ περὶ μετρίων εἴρηκε τὰ μέτρια rc 2 πεφύκασί τε ... : πεφύκασί τε οἱ ἄνθρωποι τοῖς μὲν εὐγνωμόνως συνθεμένοις μαλακώτεροι γίγνεσθαι πρὸς τὸ ἐκείνοις σπένδεσθαι, πρὸς δὲ τοὺς ἐναντιουμένους παρὰ προαίρεσιν διακινδυνεύειν rc 2 ἡμῖν δὲ καλῶ ς , εἴπερ ποτ έ , ἔχει .[10]
4 20 1 .. : ἡμῖν δὲ καλῶς ἔχει, φησί, διαλλαγῆναι, πρὸ τοῦ ἀνήκεστόν τι παρ’ ὁποτερωνοῦν γενόμενον εἰς ἀνάγκην ἡμᾶς καταστῆσαι ἀϊδίου ἔχθρας. τὸ δὲ πρὸς τῇ κοινῇ καὶ ἰδίαν ἔχειν τοιοῦτον· νῦν μὲν κοινὴν ἔχομεν Πελοποννήσιοι πάντες πρὸς ὑμᾶς ἔχθραν· εἰ δὲ μὴ εἴξετε τοῖς λόγοις ἡμῶν, καὶ ἰδίᾳ Λακεδαιμόνιοι ἐχθροὶ ὑμῶν ἐσόμεθα rc 2 ὧν : τουτέστιν εἰρήνης rc 2 ἔστι δ ’ ὄντων ἀκρίτων .[5]
4 20 2 .. : ἔτι δὲ ὄντων ἀδιακρίτων καὶ ἀμφιβόλων τῶν πραγμάτων τῶν κατὰ τὴν Σφακτηρίαν, εἴτε ἁλίσκονται οἱ ἄνδρες εἴτε διαφεύγουσι, καὶ ὑμῖν μὲν δόξης προσγινομένης καὶ φιλίας τῆς παρ’ ἡμῶν, ἐὰν σπεισώμεθα ὥσπερ νῦν ἔχομεν, ἡμῖν δὲ τοῖς Λακεδαιμονίοις, πρὶν αἰσχροῦ τινος πειραθῆναι (ἀντὶ τοῦ πρὶν ἁλῶναι τοὺς ἄνδρας), τῆς συμφορᾶς μετρίως κατατιθεμένης, διαλλαγῶμεν rc 2 οἳ καὶ ἐν τούτῳ ... : ἐν αὐτῷ τῷ γενέσθαι δηλονότι τὴν εἰρήνην ὑμᾶς νομιοῦσιν αἰτιωτέρους, ἀντὶ τοῦ, πλέον τῶν Λακεδαιμονίων ὑμῖν τὴν χάριν τῆς εἰρήνης ὁμολογήσουσιν. ὁ δὲ καί σύνδεσμος οὐκ ἐκ περιττοῦ κεῖται, ἀλλ’ ἀναγκαίως. λέγει γὰρ ὅτι τοῦ τε νομίσαι ὑμᾶς νενικηκέναι καὶ τὴν χάριν τῆς εἰρήνης εἰς ὑμᾶς μέλλουσιν ἀνενεγκεῖν c 2 πολεμοῦνται μὲν γὰρ ἀσαφῶς ... : πολεμοῦνται μὲν γὰρ ἀδήλου ὄντος τοῦ πράγματος, τίς ἐστιν ὁ προκαταρξάμενος τοῦ πολέμου, εἴτε ὁ Λακεδαιμόνιος εἴτε ὁ Ἀθηναῖος, καὶ τὰ ἑξῆς c 2 ἤν τε γνῶτ ε , Λακεδαιμονίοις .[15]
4 20 3 .. : ἄν τε πεισθῆτε, ἔξεστιν ὑμῖν Λακεδαιμονίοις φίλους γενέσθαι, χάριν δοῦσιν 〈μᾶλλον〉 ἤπερ βιασθεῖσιν ὑπ’ αὐτῶν c 2 προκαλεσαμένων : θελησάντων καὶ προτρεψάντων ὑμᾶς ἐπὶ ταῦτα c 2 εἶναι : ἀντὶ τοῦ συμβήσεσθαι.[5]
4 20 4 ἡμῶν γὰρ καὶ ὑμῶν ταὐτὰ λεγόντων : ἡμῶν γὰρ καὶ ὑμῶν ταῦτα σπενδομένων καὶ ὁμονοούντων τὸ ἄλλο Ἑλληνικόν, ὑπήκοον ὄν, μεγάλως ἡμᾶς τιμήσει c 2 τὰς μὲν σπονδάς : τὸ ἑξῆς, τὰς σπονδὰς ποιεῖσθαι ABCFGMr ἐνῆγε : κατέπειθεν.
4 21 3 Ἀθηναίων ξυγχωρησάντων : Ἀηναίων τὰ προειρημένα χωρία Λακεδαιμονίοις ξυγχωρησάντων ἐν ταῖς προτέραις σπονδαῖς διὰ τὸ ἐν συμφοραῖς εἶναι· πᾶν γὰρ τὸ ἐπιταττόμενον ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων συνεχώρουν rc 2 δεομένων τι μᾶλλον : τῶν Λακεδαιμονίων. τὸ δὲ τὶ παρέλκει Mrc 2 οἱ δέ : οἱ Λακεδαιμόνιοι BCF ξυνέδρους δέ : τοὺς διαλεγομένους περὶ τούτων καὶ δοκιμάζοντας Mrc 2 ξυμβήσονται : φιλιωθήσονται.[5]
4 22 2 Κλέων δὲ ... : πλαγία δημηγορία Κλέωνος ABCFM ʃ τῇ μὲν τάξει τρίτη, αὐτοῦ δὲ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν συγγραφῶν πρώτη c 2 διαβληθῶσιν : ψεχθῶσι, μισηθῶσι.
4 23 1 καθάπερ ξυνέκειτο : ἀντὶ τοῦ ὥσπερ ἐν ταῖς συνθήκαις ἦν δεδογμένον Mrc 2 ἐγκλήματα ἔχοντες : ἀντὶ τοῦ ἐπιφέροντες κατὰ τῶν Λακεδαιμονίων Mrc 2 παράσπονδον : παρὰ τὰ συγκείμενα ἐν ταῖς σπονδαῖς Mrc 2 οὐκ ἀξιόλογα : εὐτελῆ τινα καὶ ψυχρά Mrc 2 ἰσχυριζόμενοι : ἐπερειδόμενοι καὶ ὡς ἰσχυρὸν πάνυ προτείνοντες Mrc 2 ἐὰν καὶ ὁτιοῦν παραβαθῇ : ἐὰν βραχὺ ἀθετηθῇ. καὶ ἀδίκημα ἐπικαλέσαντες : καὶ ἐγκαλοῦντες ἠδικῆσθαι διὰ τὸ τὰς ναῦς μὴ ἀπειληφέναι Mrc 2 ἀπελθόντες ἐς πόλεμον καθίσταντο : μετὰ τὴν ἀκρόασιν τὴν ἐλθοῦσαν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων, ἀναχωρήσαντες ἐπὶ τὴν Σπάρτην, παρεσκευάζοντο ἐπὶ τὸν πόλεμον Mrc 2 Ἀθηναῖοι μὲν δυοῖν .[10]
4 23 2 .. : ἀντὶ τοῦ, Ἀθηναίων μὲν δύο ναυσὶν ἐναντίαις περιπλεόντων τὴν νῆσον. τοῦτο δέ, ἵνα ἐν τῷ μέσῳ διὰ τὸ ἀπαντᾶν μὴ ἐάσωσι τοὺς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ ἐξελθεῖν Mrc 2 καὶ προσβολὰς ποιούμενοι τῷ τείχει : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰς πόλεμον καθίσταντο rc 2 ἐν τούτῳ δὲ .[5]
4 24 1 .. : μετάβασις ABC αὐτοί : οἱ Λοκροί.
4 24 3 τὴν νῆσον : τὴν Σφακτηρίαν Mrc 2 εἰ γὰρ κρατήσειαν : οἱ Λοκροί Mrc 2 ἡ μεταξὺ Ῥηγίου θάλασσα καὶ Μεσσήνης : ἐς τὸ μεταξὺ Ῥηγίου καὶ Μεσσήνης ποταμηδὸν ῥέουσα GMrc 2 τοῦτο : τὸ μέρος τῆς θαλάσσης.
4 24 5 χαλεπή : εἰς τὸ πλεῦσαι δηλονότι. μίαν ναῦν ἀπολέσαντες : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι Mrc 2 καὶ νὺξ ἐπεγένετο τῷ ἔργῳ : ἤγουν γενομένη γὰρ νὺξ ἐπέσχε τὸ ἔργον.
4 25 3 τὴν Πελωρίδα : Πελωρὶς ἀκρωτήριον Σικελίας τὸ βορειότατον ABFGMc 2 χειρὶ σιδηρᾷ ἐπιβληθείσῃ : δηλονότι ὑπὸ τῶν Συρακοσίων ἐπιβληθείσῃ Ἀττικῇ νηΐ.
4 25 4 μίαν οὖν ἀπώλεσαν οἱ Ἀθηναῖοι Mrc 2 ἀπὸ κάλω : τῷ λεγομένῳ παρόλκῳ· οἱ γὰρ παρὰ γῆν αὐτὴν πλέοντες οὐ δύνανται ἐρέττειν GMrc 2 προσβαλόντες : τοῖς Συρακουσίοις δηλονότι.
4 25 5 ἀποσιμωσάντων : σημείωσαι ἀποσιμωσάντων ABFc 2 ʃ ὑπαναχωρησάντων καὶ μετεωρισάντων τὰς ναῦς, ἵνα ἐκ πολλοῦ διαστήματος δυνηθῶσι μετὰ μείζονος ὁρμῆς ἐμβάλλειν τοῖς Ἀθηναίοις GMrc 2 ʃ μετεωρισάντων ἤγουν πρύμναν ἀντιστρεψάντων. παράγεται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἐπικυπτόντων καὶ τὴν πυγὴν δεικνυόντων γυμνήν· κἀκεῖνοι γὰρ δίκην πυγῆς τὰς πρύμνας πρὸς Ἀθηναίους ἀντέστρε〈ψαν〉 ἵν’ εἶεν ἕτοιμοι πλεῖν πρὸς τὸ πέλαγος b 2 ἀποσημωσάντων : τὰ σημεῖα τῆς ξυμμαχίας ἀραμένων καὶ ἀναδειξάντων. προεμβαλόντων : τῶν Συρακοσίων πρὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι ἐμβαλόντων rc 2 τειχήρεις ποιήσαντες : ἐντὸς τῶν τειχῶν ἀποκλείσαντες Mrc 2 πρὸς τὴν πόλιν : τὴν Νάξον.[10]
4 25 9 ὑπὲρ τῶν ἄκρων : ἀντὶ τοῦ ἀπὸ τῶν ἄκρων καὶ τῶν ὀρεινῶν, ὡς ἐκεῖ οἰκούντων αὐτῶν GMrc 2 ἐπὶ τοὺς Μεσσηνίους : τοῖς Μεσσηνίοις ἢ κατὰ τῶν Μεσσηνίων. αἱ νῆες : τῶν Συρακουσίων.
4 25 10 ἐ π ’ οἴκου ἕκασται διεκρίθησαν : ἀπέπλευσαν ἐπ’ οἴκου διακριθεῖσαι. κεκακωμένην : κακῶς πάσχουσαν, δεδυστυχηκυῖαν. ἐπειρῶντο : γράφεται ἐπείρων. τὴν Μεσσήνην δηλονότι. κατεδίωξαν : ἤγουν διώξαντες ἐνέβαλον.
4 25 11 τεταραγμένοις : τοῖς Μεσσηνίοις. ἐπιγενόμενοι : ἐπιτιθέντες. ἐν δὲ τῇ Πύλῳ .
4 26 1 .. : μετάβασις ABCFM κατὰ χώραν ἔμενεν : ἡσύχαζεν. ἐπίπονος δ ’ ἦν ... : σημείωσαι ἀναγκαιότατα ABCF ὅτι μὴ μία : ἤγουν εἰ μὴ μία. ἀλλὰ διαμώμενοι τὸν κάχληκα : κάχληξ, ἡ ἐπὶ τῶν αἰγιαλῶν ἁδρὰ καὶ λιθώδης ψάμμος Patm. ʃ ἀντὶ τοῦ διασκάπτοντες. παρὰ τὴν ἄμην δὲ εἴρηται· ἄμη γάρ ἐστι σκαφεῖον πλατύ. βούλεται δὲ εἰπεῖν ὅτι διαστέλλοντες τὸν κάχληκα καὶ βόθρους ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ποιοῦντες ηὕρισκον ὕδωρ, οἷον εἰς ἀνάγκην πίοι ἄν τις διὰ τὴν χρείαν GMrc 2 ἐν ὀλίγῳ : διαστήματι Mro 2 κατὰ μέρος : ἀντὶ τοῦ κατὰ διαδοχήν Mrc 2 μετέωροι : ἤγουν ἐπ’ ἀγκυρῶν.[5]
4 26 4 παρὰ λόγον : ἀντὶ τοῦ παρὰ προσδοκίαν Mrc 2 ἡμερῶν ὀλίγων : ἐντὸς δηλονότι. ἐν νήσῳ τε ἐρήμῃ : ὄντας δηλονότι. τάξαντες : τὸ εἰσάγειν.
4 26 5 ἀργυρίου : ἕνεκεν δηλονότι. ἐς τὰ πρὸς τὸ πέλαγος : ἐς τὰ ἀφορῶντα.
4 26 7 καταφέρεσθαι : κατάγεσθαι. ἄπορον γὰρ ἐγίγνετο περιορμεῖν : ἄπορον γὰρ ἦν, δηλονότι ταῖς ναυσί, περιορμεῖν τὴν νῆσον. ἀφειδὴς ὁ κατάπλους καθειστήκει : ἤγουν ἀφειδοῦντες ἑαυτῶν κατέπλεον. ἐπώκελλον γὰρ τὰ πλοῖα τετιμημένα χρημάτων : ἐξεδίδοσαν, φησί, τῇ πέτρᾳ τὰ πλοῖα ὠνηθέντα χρημάτων ὑπὸ Λακεδαιμονίων. ὑπέσχοντο γὰρ τοῖς ναυκλήροις δώσειν τὰς τιμάς, εἰ ἀπόληται τὰ πλοῖα GMrc 2 ʃ ἀπέκλιναν ἐν τῷ λιμένι b 2 περὶ τὰς κατάρσεις : κατάρσεις, αἱ καθορμίσεις Patm. ʃ κατάρσεις λέγει τοὺς ἐπιτηδείους εἰς καταγωγὴν τόπους καὶ εἰς τὸ προσορμίζεσθαι. τὸ δὲ ἐφύλασσον ἀντὶ τοῦ φρουροὶ ἦσάν τινες τῶν πολιορκουμένων, ἵνα εὐθὺς ἀπολάβωσι τὰς τροφάς GMrc 2 ἐσένεον : εἰσεκολύμβων, εἰσενήχοντο GMrc 2 ʃ ἔπλεον b 2 μήκωνα μεμελιτωμένην : εἶδος βοτάνης ἡ μήκων, ἧς ὁ μὲν ὀπὸς θανάσιμος, ὡς λέγεται, τὸ δὲ σῶμα γλυκύτατον.[10]
4 26 8 δύναται δὲ πείνης ἀπαλλάττειν μιγνυμένη μέλιτι Msc 2 ʃ εἶδοις βοτάνης τὸ λεγόμενον ????? b 2 λίνου σπέρμα κεκομμένον : τοῦτο δίψαν θεραπεύει πρὸς ὀλίγον τινὰ καιρόν, ὅθεν καὶ τοῖς πυρέσσουσι προσάγεται παρὰ τῶν ἰατρῶν Msc 2 ʃ ἀληλεομένον. ἐν τῇ νήσῳ : τῇ Σφακτηρίᾳ.[5]
4 27 1 ἐπιλάβῃ : κωλύσῃ. περιγενήσεσθαι : ἀντὶ τοῦ περισωθῆναι GMsc 2 ʃ ζήσειν. ἔχοντάς τι ἰσχυρόν : ἤγουν ἔχοντας πολλὴν δύναμιν.
4 27 2 ἐπικηρυκεύεσθαι : κήρυκα καὶ πρεσβείαν πέμπειν ἐπὶ ξυμμαχίᾳ καὶ φιλίᾳ. κωλύμη : ἡ κώλυσις Patm.
4 27 5 ἀπεσήμαινεν : ἀποσκώπτων ἐδήλου. ἐχθρὸς ὤν : τῷ Νικίᾳ δηλονότι. ἐπιτιμῶν : ἐγκαλῶν, ἐπιμεμφόμενος Msc 2 ʃ ὀνειδίζων. ὑποθορυβησάντων : μετὰ θορύβου εἰπόντων.
4 28 1 τὸ ἐπὶ σφᾶς εἶναι ἐπιχειρεῖν : ἤτοι ἐπὶ τοὺς ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ· ἢ μέρος τὸ ἐφ’ ἑαυτῶν εἶναι· τὸ δ’ εἶναι παρέλκεται Ἀττικῶς· ἤ, ὡς Ἄντυλλος, ἐπὶ σφίσι, τοῖς στρατηγοῖς δηλονότι Msc 2 γνοὺς δὲ τῷ ὄντι παραδωσείοντα ἀνεχώρει : παραδωσείοντα, παραδοῦναι μέλλοντα Patm.[5]
4 28 2 ʃ ἐφιέμενον παραδώσειν τὸν Νικίαν. ʃ ἀντὶ τοῦ ἀνεδύετο Msc 2 ἀλ λ ’ ἐκεῖνον στρατηγεῖν : ἀλλ’ ἐκεῖνον δεῖν στρατηγεῖν Msc 2 ἐξίστατο : παρεχώρει.
4 28 3 ἐξανεχώρει : ἀντὶ τοῦ ἀνεδύετο ποιεῖν ἅπερ ὑπέσχετο GMsc 2 ʃ ἀπέφευγεν. πάντα διαπραξάμενος : ὁ Κλέων ABCF οἱ γὰρ στρατιῶται : οἱ τῶν Ἀθηναίων ABCMs τῇ ἀπορίᾳ : τῇ ἐνδείᾳ τῶν ἀναγκαίων.
4 29 2 διακινδυνεῦσαι : παράβολόν τι διαπράξασθαι Msc 2 αὐτῷ : τῷ Δημοσθένει BCFGM ῥώμην .. . παρέσχεν : προθυμίαν ἐνεποίησεν ἢ ἐπέρρωσεν FGMc 2 αὐτοὺς βλάπτειν : τοὺς Λάκωνας ABFMc 2 σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις ABMsc 2 ἐκείνων : τῶν Λακεδαιμονίων ABMsc 2 αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων BMsc 2 ὥστε προσπίπτειν ἂν αὐτούς : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι προσπίπτειν τοὺς Λακεδαιμονίους.[5]
4 29 3 ἐ π ’ ἐκείνοις : τοῖς Λακεδαιμονίοις ABMsc 2 ὁμόσε ἰέναι : ἀντὶ τοῦ εἰς χεῖρας, καὶ πλησίον, ὅ ἐστιν εἰς συστάδην μάχην Msc 2 τῶν πλεόνων ἀπείρων : τῶν Ἀθηναίων.
4 29 4 τῆς προσόψεως : τῆς θεωρίας. μέρος : τοῦ πάθους δηλονότι.
4 30 2 τῶν δὲ στρατιωτῶν : τῶν Ἀθηναίων στρατιωτῶν Msc 2 κατιδών : ὁ Δημοσθένης ABFMc 2 αὐτοῦ : τὸ αὐτοῦ τοπικὸν ἐπίρρημα· καὶ Ὅμηρος [Ε 262] αὐτοῦ ἐρυκακέειν ABGMsc 2 τήν τε νῆσον εὐαποβατωτέραν οὖσαν : εὐαποβατωτέρα, ἡ καλὴν ἀπόβασιν ἔχουσα Patm.[5]
4 30 4 ἐκείνῳ : τῷ Δημοσθένει. ἅμα γενόμενοι : ἤγουν συνελθόντες ὁ Κλέων καὶ ὁ Δημοσθένης. ἐς τὸ ἐν τῇ ἠπείρῳ στρατόπεδον : τῶν Λακεδαιμονίων. ἐ φ ’ ᾧ : ἀντὶ τοῦ οὗ χάριν. τῇ μετρίᾳ : ἤγουν φιλανθρώπῳ. περὶ τοῦ πλέονος ξυμβαθῇ : ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, καὶ περὶ τῶν ἄλλων πραγμάτων. ἕως τέλειαι σπονδαὶ γίγνονται καὶ παντὸς ἀπαλλαγὴ τοῦ πολέμου Msc 2 ʃ ἤγουν περὶ σπονδῶν σύμβασις γένηται. ἐχώρουν δρόμῳ : ἤγουν ἔτρεχον.[5]
4 31 1 ἐχώρουν .. . τὸ πρῶτον φυλακτήριον : δραμόντες ἐπέθεντο τοῖς πρώτοις φυλάσσουσιν. διετετάχατο : διατεταγμένοι καὶ μεμερισμένοι ἦσαν οἱ ἐν τῇ νήσῳ.
4 31 2 τῇ πρώτῃ φυλακῇ : πρώτην φυλακήν φησιν αὐτοὺς τοὺς φύλακας. ἐπιφέρει γὰρ ὅτι τρία τάγματα ἦν Λακεδαιμονίων τὰ φυλάττοντα τὴν νῆσον, ἓν μὲν ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς νήσου τῷ πρὸς τὸ πέλαγος, ἕτερον δὲ ἐν τῷ ἄκρῳ τῷ πρὸς τὸν λιμένα, ἕτερον δὲ ἐν τῷ μέσῳ τῆς νήσου, ὅπου τὸ ὕδωρ. πρώτην οὖν φυλακὴν λέγει τὴν πρὸς τὸ πέλαγος Msc 2 μέσον δὲ ... : ἔνθα, φησίν, ἦν τὸ ὁμαλὸν καὶ ἰσόπεδον καὶ οὐκ ἐν ὕψει κείμενον τῆς νήσου μέρος Msc 2 ὃ ἦν ... : ὅπερ, φησί, μέρος, τὸ ἔσχατον καὶ προέχον ἐπὶ τὴν Πύλον, τραχύ τι ἦν καὶ δύσβατον Msc 2 καὶ ἐκ τῆς γῆς ἥκιστα ἐπίμαχον : ἐπίμαχον, τὸ σφαλερὸν καὶ ἐπικίνδυνον Patm. ἔρυμα : φρούριον. λογάδην : ἐπιλέκτως. οἷς : ἤγουν καθ’ ὧν.[10]
4 32 1 λαθόντες : λαθραίαν ποιήσαντες. ἐσκευασμένοι : ἤγουν ὡπλισμένοι.
4 32 2 Μεσσηνίων τε ... : οἱ παραγενόμενοι τῷ Δημοσθένει ἐξ ἀρχῆς εἰς βοήθειαν Msc 2 διέστησαν : ἐτάχθησαν μεμερισμένως.
4 32 3 ἀμφίβολοι : ἑκατέρωθεν βαλλόμενοι ABFMc 2 τῷ πλήθει : ὑπὸ τοῦ πλήθους. καὶ οἱ ἀπορώτατοι τοξεύμασι : οἱ μὲν ἐξηγήσαντο, οἱ ἄποροι ὅπλων καὶ τοξεύμασι χρώμενοι μόνοις, οἱ δὲ λέγουσιν, οἱ εἰς ἀπορίαν καθιστάντες τοὺς ἀντιτεταγμένους τοῖς τοξεύμασιν, ὃ καὶ βέλτιον.
4 32 4 καὶ γὰρ καὶ Ὅμηρος [Η 479 al.] ἐχρήσατο τῇ τοιαύτῃ λέξει, χλωρὸν εἰπὼν δέος οὐκ αὐτὸ ἔχον τὴν χλωρότητα, ἀλλ’ ἑτέροις ἐμποιοῦν, καὶ τὸν Διόνυσον μαινόμενον [Ζ 132] οὐχ ὅτι αὐτὸς μαένεται, ἀλλ’ ὅτι ποιεῖ μαίνεσθαι Msc 2 ἐκ πολλοῦ ἔχοντες ἀλκήν : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ἐκ πολλοῦ διαστήματος τὴν δύναμιν ἔχοντες· πόρρωθεν γὰρ τὸ τόξον ἰσχύει Msc 2 ἐς χεῖρας ἐλθεῖν : συμπλακῆναι.[10]
4 33 1 οὗτοι : οἱ Ἀθηναῖοι. τοῖς μὲν οὖν ὁπλίταις : τῶν Ἀθηναίων.
4 33 2 τῇ σφετέρᾳ ἐμπειρίᾳ χρήσασθαι : ἵνα λέγῃ τῷ πεζομαχεῖν, καθ’ ὃ ἔμπειροί εἰσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι Msc 2 ἐμπειρίᾳ : τῇ ἐπιστήμῃ τῇ πολεμικῇ. καὶ οἳ ὑποστρέφοντες ἠμύνοντο : οὗτοι οἱ ψιλοί G ʃ οἱ ψιλοὶ τοὺς Λακεδαιμονίους παυομένους τῆς διώξεως ὑποστρέφοντες ἠμύνοντο Msc 2 κούφως τε ἐσκευασμένοι : ψιλῇ ὁπλίσει ὡπλισμένοι. προλαμβάνοντες : φθάνοντες, ὥστε μὴ καταλαμβάνεσθαι Msc 2 ἠκροβολίσαντο : οἱονεὶ πόρρωθεν ἔβαλλον αὐτούς Msc 2 ᾗ προσπίπτοιεν : οἱ ψιλοὶ δηλονότι.[5]
4 34 1 τῇ τε ὄψει : ἐθάρρησαν ὄψει, ἰδόντες ἑαυτοὺς πολλαπλασίους τῶν ἐναντίων ὄντας, ἢ πολλαπλασίους ἑαυτοὺς δόξαντες τῶν κατὰ τὴν ἀλήθειαν ὄντων Msc 2 ὅτι οὐκ εὐθὺς ἄξια ... : ὅτι, φησίν, οὐκ ἔπαθον τοιαῦτα οἱ Ἀθηναῖοι ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων, οἷα προσεδόκων παθεῖν ὑπ’ αὐτῶν ἐξ ἀρχῆς εὐθὺς ὅτε ἐπέβησαν τῆς νήσου Msc 2 τῆς προσδοκίας : ἀντὶ τοῦ τῆς δειλίας. τῇ γνώμῃ δεδουλωμένοι : ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, τεταπεινωμένοι φόβῳ ἕνεκεν τῆς ὑπολήψεως τῶν Λακεδαιμονίων ἧς εἶχον περὶ αὐτῶν ὡς ὅτι σφόδρα εἰσὶ πεζόμαχοι καὶ πολεμικοί sc 2 οἱ πῖλοι : οἱ πῖλοί εἰσι τὰ ἐξ ἐρίου πηκτὰ ἐνδύματα, ὥσπερ θωράκιά τινα ὑπὸ τὰ στήθη, ἃ ἐνδυόμεθα· οἱ δὲ τὰ ἐπικείμενα ταῖς περικεφαλαίαις Msc 2 ξυγκλῄσαντες : συνασπίσαντες, πυκνωθέντες GMsc 2 ʃ συναχθέντες.[10]
4 35 2 ἐνέδοσαν : ἐνέκλιναν, ἐχαυνώθησαν. μετὰ τῶν ταύτῃ φυλάκων : ἐν τῷ ἐρύματι. παρὰ πᾶν : παρὰ πᾶν μέρος τοῦ ἐρύματος, ὅσον ἦν μέρος ἐπίμαχον, τουτέστι καθ’ ὃ ἐδύναντο οἱ Ἀθηναῖοι προσελθόντες μάχεσθαι GMsc 2 ἐπισπόμενοι : ἀκολουθοῦντες G περίοδον .[5]
4 35 3 . . καὶ κύκλωσιν : λείπει τὸ ποιήσασθαι Msc 2 ἐς τὰ πλάγια : ἀντὶ τοῦ ἐκ τῶν πλαγίων Msc 2 ἀπέραντον ἦν : τὸ ἔργον τοῦ πολέμου.
4 36 1 ἄλλως : ματαίως GMs ἐκ τοῦ ἀφανοῦς : ἀντὶ τοῦ ἐκ τοῦ μὴ βλεπομένου τοῖς Λακεδαιμονίοις Msc 2 κατὰ τὸ αἰεὶ παρεῖκον : κατὰ τὸ ἐνδιδὸν καὶ ἀνάβασιν παρέχον GMsc 2 τοὺς δέ : ἤγουν Ἀθηναίους.
4 36 3 οὗτοί τε , ἀμφίβολοι ἤδη ὄντες : ἀμφίβολον, τὸ ἀμφοτέρωθεν βάλλεσθαι Patm. ἀπεῖρξαν : τῆς μάχης δηλονότι.
4 37 1 ἀκούσαντες : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἐπικλασθεῖεν : χαυνωθεῖεν. παρῆκαν : ἀφῆκαν.
4 38 1 ἐφῃρημένου : ἀντὶ τοῦ μετ’ ἐκεῖνον ᾑρημένου καὶ χειροτονηθέντος GMsc 2 εἴ τι ἐκεῖνοι πάσχοιεν : ἤγουν ἀποθάνοιεν. διακηρυκεύσασθαι : ἐν ἴσῳ μέν πως ἐστὶ τῷ ἐπικηρυκεύεσθαι· εἰ μή τις εἴποι τὸ μὲν διακηρυκεύεσθαι πρὸς φίλους, τὸ δ’ ἐπικηρυκεύεσθαι πρὸς πολεμίους Msc 2 ὅ τι χρὴ σφᾶς ποιεῖν : καίτοι εἶπεν ἄνω, ὅτι ἔδοξεν αὐτοῖς παραδοῦναι τὰ ὅπλα καὶ προσίεσθαι τὰ κεκηρυγμένα.[5]
4 38 2 ἀλλὰ λέγομεν, ὅτι ἐκεῖ μὲν ἔλεγε περὶ τῶν στρατιωτῶν, ἐνταῦθα δὲ περὶ τοῦ στρατηγοῦ αὐτῶν Msc 2 ἐκείνων μὲν οὐδένα ἀφέντων : τῶν Λακεδαιμονίων τῶν ἐν τῇ Σφακτηρίᾳ.
4 38 3 ἀφέντων δὲ λέγει, ὥστε ἐξελθεῖν διακηρυκεύεσθαι πρὸς τοὺς ἐν τῇ Πύλῳ Msc 2 μηδὲν αἰσχρὸν ποιοῦντας : αἰνίττεται ὡς ὅτι μᾶλλον βέλτιόν ἐστι πεσεῖν ἢ αἰχμαλώτους ληφθῆναι, ὡς νόμος Λακεδαιμονίοις GMsc 2 ἢ πρὸς τὴν ἐξουσίαν : τὴν ἰδίαν δηλονότι.[5]
4 39 2 ἐξῆν γὰρ αὐτῷ καὶ πλείω παρέχειν, ὡς ἐγένετο δῆλον ἐκ τῶν εὑρεθέντων σιτίων Msc 2 ἀνεχώρησαν τῷ στρατῷ : σὺν παντὶ δηλονότι.
4 39 3 μανιώδης ... : σημείωσαι μανιώδης ὑπόσχεσις F ʃ ἀντὶ τοῦ ἡ περὶ τοῦ μέλλοντος προπετὴς ἀπόφασις Msc 2 ὥσπερ ὑπέστη : ὑπεσχέθη. παρὰ τὴν γνώμην : ἀντὶ τοῦ παρὰ τὴν οἴησιν καὶ τὴν ὑπόνοιαν, καὶ παρὰ προσδοκίαν, διότι οὐδέποτε οὐδεὶς προσεδόκα οὐδεμιᾷ ἀνάγκῃ Λακεδαιμονίους εἴξαντας παραδοῦναι τὰ ὅπλα GMsc 2 ὡς ἐδύναντο : ἤγουν ἕως δύναμις περιῆν αὐτοῖς.[5]
4 40 2 ἀπιστοῦντες : οἱ Ἀθηναῖοι ABF μὴ εἶναι : ἡ ἀπόφασις περιττή Msc 2 τοὺς παραδόντας : ἑαυτοὺς καὶ τὰ ὅπλα. δ ι ’ ἀχθηδόνα : ἡ διάνοια· Ἀθηναίων σύμμαχός τις ἀχθόμενος, ἤτοι τοῖς Ἀθηναίοις ὡς φορτικῶς ἄρχουσιν, ἢ ἀχθόμενος ἐπὶ τῇ τῶν Λακεδαιμονίων συμφορᾷ, ἤρετο ἕνα τῶν ἐκ τῆς νήσου Msc 2 ʃ διὰ λύπην. αὐτῷ : τῷ ἐρωτήσαντι. πολλοῦ ἂν ἄξιον εἶναι τὸν ἄτρακτον : ἄτρακτος, τὸ βέλος, κατὰ τὴν Λακεδαιμονίων φωνήν Patm. ὁ ἐντυγχάνων : ὁ τυχών, εἴτε κακὸς εἴτε ἀγαθός. τῶν ἀνδρῶν : τῶν αἰχμαλώτων.[5]
4 41 2 πρὸ τούτου : τοῦ συμβῆναι. αὐτομολούντων : εἰς τὴν Πύλον.
4 41 4 πολλάκις φοιτώντων : τῶν πρέσβεων. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους .
4 42 1 .. : μετάβασις ABC ἔσχον : προσέσχον, ἐλιμένισαν.
4 42 2 ὁ Σολύγειος λόφος : σημείωσαι ὁ Σολύγιος ABF ἐ φ ’ ὃν Δωριῆς ... : σημείωσαι ὅτι τὸ παλαιὸν πρὸ τῶν Δωριέων Αἰολεῖς εἶχον τὴν Κόρινθον ABCFGM ἐ π ’ αὐτοῦ : ἀντὶ τοῦ ἀνωτέρω αὐτοῦ, τοῦ λόφου Msc 2 〈σημείωσαι〉 Σολύγεια A πλὴν τῶν ἔξω ἰσθμοῦ : ἀντὶ τοῦ ἐκτὸς ἐκείνων τῶν Κορινθίων, ἐξ ὧν ἀπῄεσαν προσβοηθῆσαι τοῖς συμμάχοις αὐτῶν τοῖς οὖσιν ἐκτὸς τοῦ ἰσθμοῦ.[5]
4 42 3 εἶτα ἐπάγει ποίοις Msc 2 φρουροί : ἐσόμενοι δηλονότι. οἷ κατασχήσουσιν : ὅπου προσελεύσονται αὐτοί, οἱ Ἀθηναῖοι Msc 2 ʃ ἐλλιμενίσουσιν. τὰ σημεῖα αὐτοῖς ἤρθη : αὐτοῖς, φησί, τοῖς Κορινθίοις ἤρθη τὰ σημεῖα παρὰ τῶν φίλων αὐτῶν τῶν ἐν τῇ χώρᾳ σημαινόντων αὐτοῖς ὅτι πολέμιοι ἐπῆλθον· δεῖ δὲ προσυπακοῦσαι τὸ ἡμέρας γενομένης Msc 2 τοῖς ἄλλοις : σὺν τοῖς ἄλλοις Ἀθηναίοις.[5]
4 43 2 τῷ ἄλλῳ στρατεύματι : τῶν Ἀθηναίων. ἦν γὰρ τὸ χωρίον ἐπάντες : ἀπόκρημνον καὶ ἀνωφερές Patm.
4 43 3 παιανίσαντες : δύο παιᾶνες ἦσαν, Ἐνυάλιος, ὅτε ἦρχον, ὃς καὶ πρὸ τῆς μάχης ἐγίγνετο, καὶ ἕτερος, ὅτε ἐνίκων ABCFGM ʃ ἀλαλάζοντες. τῷ εὐωνύμῳ : οἱονεὶ τῷ ἡττημένῳ Ms ἑαυτῶν : τῶν Κορινθίων δηλονότι.
4 43 5 τὸ δὲ ἄλλο στράτευμα : τὸ δεξιὸν κέρας τῶν Κορινθίων καὶ τὸ εὐώνυμον τῶν Ἀθηναίων ABMsc 2 ἤλπιζον γάρ : οἱ Κορίνθιοι. πειράσειν : προσυπακουστέον τὸ ἐλθεῖν. τῶν ἑτέρων : τῶν Κορινθίων.
4 44 1 ἔθεντο τὰ ὅπλα : ἀπέθεντο. αὐτῶν : τῶν Κορινθίων BFMc 2 ὁ στρατηγός : τῶν Κορινθίων δηλονότι.
4 44 2 ἡ δὲ ἄλλη στρατιά : τὸ δεξιὸν κέρας τῶν Ἀθηναίων καὶ τὸ ἀριστερὸν τῶν Κορινθίων BFMc 2 τούτῳ τῷ τρόπῳ : τῆς ἀναχωρήσεως δηλονότι. οὐ κατὰ δίωξιν πολλήν ... : οὐ φεύγοντες ταχέως, διωκόντων τῶν Ἀθηναίων. ἐβοήθουν : ἔτρεχον εἰς βοήθειαν.[5]
4 45 2 ἀπολαβόντες : περικυκλώσαντες. ἐξετείχισαν τὸ χωρίον : εἰς τέλος ἤγαγον τὸ τεῖχος τοῦ χωρίου. κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον : μετάβασις ABCF τὸ μὲν τείχισμα : τὸ ἐπὶ τῆς Ἰστώνης.
4 46 3 ξυνέβησαν : συνεβιβάσθησαν. οἱ Ἀθηναῖοι : οἱ ἐν ταῖς Ἀθήναις.
4 46 5 τῶν ἐν τῇ νήσῳ : τῇ Πτυχίᾳ. ὑποπέμψαντες : σημείωσαι δόλος ABFc 2 καὶ διδάξαντες : τοὺς ὑποπέμπτους c 2 ʃ τὸ ἑξῆς, καὶ διδάξαντες τοὺς ὑποπέμπτους λέγειν, ὡς δῆθεν ἀπὸ εὐνοίας Msc 2 δὴ : δῆθεν G μηχανησαμένων : αὐτῶν τῶν ἐν τῇ πόλει Κερκυραίων.[5]
4 47 1 μηχανησαμένων δὲ λέγει οἱονεὶ εὐτρεπισάντων Msc 2 ξυνελάβοντο δὲ .
4 47 2 .. : ἀντὶ τοῦ, συμμετέσχον δὲ οὐκ ὀλίγως τοῦ τοιούτου πράγματος, ὥστε πιθανὴν καὶ πιστὴν γενέσθαι τοῖς ἐν τῇ Πτυχίᾳ ἀνδράσι τὴν ἀπάτην, οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων. εἶτα τὴν αἰτίαν λέγει· ἐπειδή, φησίν, αὐτοὶ ἀπέπλεον ἐπὶ τὴν Σικελίαν, ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τὰς Ἀθήνας νῦν, [καὶ] οὐκ ἐβούλοντο δι’ ἄλλων τινῶν κομισάντων αὐτοὺς ἐς τὰς Ἀθήνας, ἐκείνους καρπώσασθαι τὴν δόξαν Ms τοὺς τεχνησαμένους : αὐτοὺς τοὺς ὄντας ἐν τῇ Κερκύρᾳ, τοὺς μηχανησαμένους τὸ πλοῖον Ms διῆγον : διεβίβαζον.[5]
4 47 3 ὑπὸ τῶν παρατεταγμένων : ἑκατέρωθεν δηλονότι. τῆς ὁδοῦ : εἰς τὸ ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ. αὐτούς : τοὺς Κερκυραίους.
4 48 2 βιάζεσθαι : μετὰ βίας ἐσέρχεσθαι. οἱ δέ : οἱ δὲ ἐν τῷ οἰκήματι.
4 48 3 ἐς τὰς σφαγάς : σφαγὴν καλοῦσι τὸ κατὰ τὴν κλεῖδα τοῦ ἀνθρώπου μέλος, δι’ οὗ καθιᾶσι τὰ σιδήρια οἱ θέλοντες ἑαυτοὺς ἀνελεῖν Msc 2 ʃ ἤγουν εἰς τὸ μέρος τοῦ σώματος ἔνθα σφάττονται τὰ ζῶα. τοῖς σπάρτοις : ὡς ἀπὸ εὐθέος οὐδετέρου τὸ σπάρτον sc 2 καὶ ἐκ τῶν ἱματίων παραιρήματα ποιοῦντες : παραιρήματα, αἱ ὥσπερ φασκίαι ἐκ τῶν ἱματίων κοπτόμεναι Patm. ʃ ὡς ἂν εἰ ἔλεγε, τελαμῶνάς τινας ἀποσχίζοντες τῶν ἱματίων, ὥσπερ ζώνας ἐποίουν· καὶ πλέκοντες αὐτὰ καὶ ποιοῦντες ὥσπερ σχοινία οὕτως ἐχρῶντο πρὸς τὸ ἀπάγχεσθαι Msc 2 ἐπεγένετο γὰρ νὺξ τῷ παθήματι : ἐπειδὴ εἶπε τὸ πολὺ τῆς νυκτός, ἵνα μή τις εἴπῃ, Καίτοι ἐν ἡμέρᾳ ταῦτα ἐγένετο, λέγει ἐν τῷ μέσῳ τό, ἐπεγένετο γὰρ νύξ Msc 2 φορμηδόν : ὡς ἐάν τις πλέξῃ φορμούς, τοὺς καλουμένους ψιάθους, τοὺς μὲν κατὰ μῆκος αὐτῶν τιθέντες, ἄλλους δὲ πλαγίως ἐπιβάλλοντες κατ’ αὐτῶν. ἐμφαίνει δὲ τοῦτο τῶν Κερκυραίων τὴν ὠμότητα εἰς τοὺς ἀποθανόντας, ὅτι οὐδὲ μετὰ θάνατον τοῦ πρὸς ἐκείνους μίσους ἐπαύσαντο Msc 2 ἠνδραποδίσαντο : ὡς ἀνδραπόδοις ἐχρήσαντο. καὶ ἐκπέμψαντες Κορινθίους : ἀντὶ τοῦ καὶ ἐκβολόντες τοὺς ὄντας ἐκεῖ Κορινθίους Msc 2 αὐτοὶ Ἀκαρνᾶνες οἰκήτορας ἀπὸ πάντων : ἀφ’ ἑκάστης γὰρ πόλεως Ἀκαρνανίας ἀπέστειλαν τοὺς ἐκεῖσε οἰκήσοντας Msc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνος .[15]
4 50 1 .. : μετάβασις c Ἠιόνι : Ἠιών· Λυκόφρων [417] τὸν μὲν γὰρ Ἠιὼν Στρύμονος Βισαλτία ABCFM κομισθέντος : ἀχθέντος ὑπὸ τοῦ Ἀριστείδου.
4 50 2 μεταγραψάμενοι : οἱονεὶ μεθερμηνεύσαντες Msc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνος .
4 51 1 .. : μετάβασις C περιεῖλον : καθεῖλον. ἐκ τῶν δυνατῶν : ἀντὶ τοῦ πάνυ καὶ ὡς ἐνεδέχετο Msc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους .
4 52 1 .. : μετάβασις c αὐτόθεν : ἀπὸ τῆς ἠπείρου.
4 52 3 πάντων μάλιστα : πῶς λέγει πάντων καὶ οὐ πασῶν c καὶ κυθηροδίκης ἀρχὴ ἐκ τῆς Σπάρτης διέβαινε : κυθηροδίκης, ἀρχή τις παρὰ Λακεδαιμονίοις εἰς Κύθηρα πεμπομένη Patm.
4 53 3 προσβολή : ἀντὶ τοῦ προσόρμισις καὶ καταγωγή Msc 2 ʃ ἐπίθεσις. ἧσσον : ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς Msc 2 κακουργεῖσθαι : ἤγουν λῃστεύεσθαι. ἀνέχει : ἀντὶ τοῦ ἀνατείνει καὶ ἀναπέπταται Msc 2 κατασχόντες οὖν : ἀντὶ τοῦ προσορμίσαντες ἐν αὐτοῖς τοῖς Κυθήροις.
4 54 1 ἰστέον δὲ ὅτι δύο πόλεις ἦσαν τῶν Κυθήρων, μία μὲν ὁμώνυμος, ἑτέρα δέ, ἣ Σκάνδεια καλεῖται, ἐν τῇ νήσῳ τῶν Κυθήρων παρὰ θάλασσαν κειμένη Msc 2 ἐπιτηδειότερον : ἀντὶ τοῦ συμφερόντως τούτοις τοῖς Κυθηρίοις Msc 2 αὐτοῖς : τοῖς Κυθηρίοις.
4 54 3 ἀνέστησαν : ἤγουν μετῴκισαν. ἐναυλιζόμενοι τῶν χωρίων οὗ καιρὸς εἴη : στρατοπεδευόμενοι εἰς τὸ ἐπικαιρότατον τῶν χωρίων.
4 54 4 οὗ καιρὸς εἴη : ἀντὶ τοῦ, ὅπου δυνατὸν ἐφαίνετο αὐτοῖς καὶ χρήσιμον τῇ δυνάμει τῇ ἑαυτῶν δηλονότι Ms τοιαύτας : ἤγουν πολεμικάς.
4 55 1 διέπεμψαν : διαμερίσαντες ἔπεμψαν. ὡς ἑκασταχόσε ἔδει : εἰς τὰ ἐν ἑκάστοις τόποις φρούρια. τῶν περὶ τὴν κατάστασιν : οἷον τῶν περὶ τὴν πολιτείαν αὐτῶν καὶ τὴν χώραν Msc 2 περιεστῶτος πολέμου τ . κ . ἀ. : προσπιπτόντων αἰφνίδιον πάντοθεν τῶν πολεμίων καὶ ἄνευ τοῦ δύνασθαι προφυλάξασθαι Msc 2 οἷς τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον .[5]
4 55 2 .. : οἷστισιν Ἀθηναίοις τὸ μὴ ἐπιχειρεῖν ἀεί τι πράττειν καινὸν ὑστέρησις δοκεῖ τῶν προσδοκηθέντων GMsc 2 ʃ οἷς Ἀθηναίοις μόνον ἐκεῖνο ἄπρακτον ἦν τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον. ὡς δήλου ὄντος *** οὐκ ἦν αὐτοῖς ἄπρακτον μόνον θελήσασιν οὐδέν. ἀτολμότεροι : ὀκνηρότεροι.[5]
4 55 4 κινήσειαν : ὑπὲρ ἑαυτῶν δηλονότι. διὰ τὸ .. . κακοπραγεῖν : διὰ τὸ μὴ πιστεύειν αὐτοὺς μηκέτι μηδενί. κακοπραγήσαντες γὰρ παρ’ ἐλπίδα οὐκ εἰωθότες ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ ἀστοχεῖν, οὐδεμίαν περὶ τῶν μελλόντων ἐλπίδα βεβαίαν εἶχον Msc 2 τὸν μὲν ὄχλον : τὸ πλῆθος.[5]
4 56 1 ἐφόβησεν : εἰς φυγὴν ἔβαλεν. ἐπιδρομῆ : ἀντὶ τοῦ ἐξ ἐπιδρομῆς Msc 2 ʃ δι’ αἰφνιδίας ἐφόδου. ἐς Ἐπίδαυρον : ἄλλη γὰρ Ἐπίδαυρος ἐν τῷ ἰσθμῷ ABCFGM τὴν Λιμηράν : οὐκ ἀπὸ λιμοῦ [οὕτως] ὠνόμασται, ἀλλὰ διὰ τὸ πολλοὺς ἔχειν λιμένας, οἷον λιμενηράν GMsc 2 σφίσι : τοῖς Λακεδαιμονίοις, ὑπὸ τῶν Αἰγινητῶν.
4 56 2 πρὸς τὴν ἐκείνων γνώμην ... : ὁμόφρονες καὶ φίλοι τοῖς Λακεδαιμονίοις ὄντες Msc 2 τὸ μὲν ἐπὶ τῇ θαλάσσῃ : ἤγουν τὸ παραθαλάσσιον.[5]
4 57 2 ξυνετείχιζε : συνελαμβάνετο τοῦ τειχίσματος. κατασχόντες : ἀντὶ τοῦ προσορμίσαντες τῇ Θυρέᾳ· οὐ γὰρ λέγει κρατήσαντες Msc 2 μεταστῆσαι : μετανάστας ποιῆσαι.
4 57 4 τοὺς ἐν τῇ νήσῳ : τῇ Σφακτηρίᾳ. τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους .
4 58 1 .. : μετάβασις ABCF ἐκεχειρία : διάλειψις τοῦ πολέμου. ξυναλλαγεῖεν : φιλιωθεῖεν. ἀξιούντων ... : ἀντὶ τοῦ δηλούντων καὶ προσαγγελλόντων οἷα ἕκαστος παρὰ τοῦ ἑτέρου ἐπλεονεκτήθη Msc 2 οὔτε πόλεως ὢν ἐλαχίστης .
4 59 1 .. : δημηγορία Ἑρμοκράτους Συρακοσίου ABCFGMe ʃ τὸ προοίμιον ἐκ συστάσεως τοῦ ἰδίου προσώπου ABFGMc 2 ʃ σημείωσαι τὸ παθητικόν ABFc 2 ʃ τέμνεται ἡ δημηγορία αὕτη τῷ δικαίῳ καὶ τῷ συμφέροντι καὶ τῷ δυνατῷ, οὕτω· δίκαιον μὲν γάρ, φησί, πρὸς τοὺς ὁμοφύλους συμβῆναι καὶ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους αἱρεῖσθαι πόλεμον· εἶτα δὲ καὶ συμφέρον μὴ ἐᾶν καταδουλωθῆναι Σικελίαν· τὸ δὲ δυνατόν, ὅτι, ἐὰν ὁμονοήσωμεν, ῥᾳδίως τῶν ἐναντίων περιεσόμεθα sc 2 οὔτε πόλεως ὢν τῆς ἐλαχίστης , ὦ Σικελιῶται : οἱ περὶ καταλύσεως πολέμου παραινοῦντες ἀεὶ ὑποπτεύονται διὰ φόβον καὶ μαλακίαν τὸν πόλεμον φεύγοντες ταῦτα παραινεῖν. διὸ καὶ ὁ Ἑρμοκράτης τοῦτο ποιεῖ. ἅμα δὲ καὶ αὔξει τὸ ὄνομα τῆς αὐτοῦ πατρίδος, ἵνα συγγνώμην ἔχωσιν αὐτῷ οἱ λόγοι μετὰ παρρησίας καὶ φρονήματος προερχόμενοι. τὸ δὲ οὐ πονουμένης προσέθηκεν, ἵνα μή τις εἴπῃ ὡς ὅτι διὰ τοῦτο ἐρᾷ τῆς εἰρήνης, ὅτι ἡ πόλις αὐτοῦς νῦν καταπονεῖται Msc 2 οὔτε πονουμένης : κατ’ ἁμφότερα συνιστᾷ ἑαυτὸν ὁ Ἑρμοκράτης, καὶ κατὰ τὸ εἶναι ἐνδόξου πόλεως καὶ κατὰ τὸ μὴ πονεῖν τῷ πολέμῳ τὴν πόλιν αὐτοῦ· δι’ ἃ μάλιστα εἰώθασιν ἀπιστεῖν πρὸς τοὺς λέγοντας ABFc 2 ʃ διὰ δύο αἰτίας εἰώθαμεν ἀπιστεῖν τοῖς συμβουλεύουσιν, ἢ διὰ τὸ εἶναι ἄδοξον τὸ πρόσωπον ἢ διὰ τὸ οἰκείων ἕνεκα χρειῶν λέγειν. τοῦ πρώτου παράδειγμα Ὅμηρος [Β 200]· ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσιν. τοῦ δευτέρου [β 186]· σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος, καὶ τὰ ἑξῆς. ἅπερ ἀμφότερα μαρτυρεῖ ἑαυτῷ ὁ Ἑρμοκράτης μὴ ὑπάρχειν ABFMc 2 καὶ περὶ μὲν τοῦ πολεμεῖν .[25]
4 59 2 .. : συμπέρασμα. τὸ γὰρ προοίμιον ὁμολογούμενον ABFMc 2 τοῦ πολεμεῖν : τὰ μετὰ ἄρθρου λεγόμενα ἀπαρέμφατα ὀνόματα μᾶλλόν εἰσιν ἢ ῥήματα. τί ἄν τις πᾶν τὸ ἐνὸν ἐκλέγων ... : τὸ μὲν „πᾶν τὸ ἐνὸν ἐκλέγων“ πάντα ὅσα ἔνεστι πολέμῳ κακὰ ἐπιλεγόμενος. ἡ δὲ διάνοια· περιττὸν ἐν εἰδόσι διηγεῖσθαι ὡς χαλεπόν ἐστι πόλεμος· οὔτε γὰρ ἐφίεταί τις αὐτοῦ δι’ ἄγνοιαν οὔτε ἀποτρέπεται διὰ φόβον, ἄν γε δὴ σχήσειν πλέον ἐλπίσῃ Msc 2 ἀμαθίᾳ : γλυκὺς ἀπείρῳ πόλεμος ABFc 2 ἢν οἴηταί τι πλέον σχήσειν : Ὅμηρος [γ 73]· οἷά τε ληϊστῆρες AFc 2 ξυμβαίνει δὲ τοῖς μὲν ... : τοῖς πολεμησείουσιν. Ὅμηρος [Θ 57]· χρειοῖ ἀναγκαίῃ πρό τε παίδων καὶ 〈πρὸ〉 γυναικῶν ABFMc 2 ʃ συμβαίνει δὲ τοῖς μέν, ἐρῶσι τῶν χρημάτων, τὰ κέρδη ποιεῖν αὐτοὺς καταφρονεῖν τῶν δεινῶν τῶν ἐν τοῖς πολέμοις, τοῖς δὲ ὑπὲρ τοῦ μὴ πλεονεκτηθῆναι παρὰ τῶν ἄλλων καὶ δουλεῦσαί τινι s οἱ δέ : οἱ πολεμησείοντες ABFMc 2 ʃ δέον εἰπεῖν τοῖς δὲ ἐνηλλαγμαι (?) εἴρηκε πρὸς τὸ (?) ἐθέλουσιν εὐθείᾳ ἐχρήσατο· οἱ δὲ ἐθέλουσιν ὑφίστασθαι πρὸ τοῦ αὐτίκα ἐλασσοῦσθαι e αὐτὰ δὲ ταῦτα : τὰ δύο ἅπερ εἶπεν ABFc 2 εἰ μὴ ἐν καιρῷ .[20]
4 59 3 .. : εἰ δὲ μὴ ἐν καιρῷ ἑκάτεροι πολεμεῖν ἐθέλοιεν, οἵ τε τῶν ἐξ αὐτοῦ κερδῶν ἐφιέμενοι καὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι μὴ ἐλασσοῦσθαι, ὠφελιμώτατα ἂν διαλλαγεῖεν. συνίστησι δὲ διὰ τούτων, ὅτι οὐ δεῖ τὸν περὶ εἰρήνης συμβουλεύοντα πολέμου κατηγορεῖν (ἕωλον γάρ), ἀλλὰ μᾶλλον τῆς κατ’ αὐτὸν ἀκαιρίας Msc 2 ἑκάτεροι : οἵ τε διὰ κέρδος ἴδιον πολεμοῦντες καὶ οἱ διὰ τὸ μὴ ἀφαιρεθῆναί τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς ABsc 2 τὰ γὰρ ἴδια .[5]
4 59 4 .. : τὸ ἑξῆς, τὰ ἴδια εὖ θέσθαι ABFc 2 Ἕκαστοι : τῶν Σικελιωτῶν. θέσθαι : οἰκονομῆσαι. νῦν πρὸς ἀλλήλους δ ι ’ ἀντιλογιῶν : τὸ μὲν δι’ ἀντιλογιῶν, δι’ ἀντιρρήσεων καὶ λόγων· τὸ δὲ καταλλαγῆναι, διαλλαγῆναι· ἴσον δὲ τὸ προσῆκον ἑκάστῳ καὶ δίκαιον· τὸ δ’ ὡς ἐγὼ κρίων [cap. LX 1], ὡς ἐγὼ νομίζω. ἡ δὲ διάνοια· εἰ νῦν, φησίν, μὴ προχωρήσει ἐκ τῆς ἐκκλησίας ταύτης τὸ νομίζειν ἕκαστον ἔχοντα τὸ ἴδιον ἀπελθεῖν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀδικεῖσθαι ὕστερον πάλιν πολεμήσομεν, ἂν δόξῃ, μετὰ τὸ ἀπελθεῖν τοὺς Ἀθηναίους. τέως δὲ νῦν βέλτιόν ἐστι τὸ διαλλαγῆναι, ἐν ὅσῳ ἐπίκεινται ἡμῖν οἱ Ἀθηναῖοι Msc 2 ἴσον ἑκάστῳ ἔχοντι : Ὅμηρος [ι 42]· μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης ABsc 2 ἡ ξύνοδος : ἡ συναγωγὴ ἡ ἐνθάδε.[10]
4 60 1 καὶ διαλλακτάς : λείπει τὸ χρή· καὶ χρὴ διαλλακτάς· ἀπὸ κοινοῦ δὲ ἀκουστέον τὸ ὡς ἐγὼ κρίνω Msc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή, ἵν’ ᾖ, χρὴ νομίσαι τοὺς Ἀθηναίους ἀναγκαιοτέρους τῶν λόγων. περὶ τῶνδε : διαλλαγῶν. οἳ δύναμιν ἔχοντες μεγίστην : ἤγουν δυνατώτατοι ὄντες. καὶ ὀνόματι ἐννόμῳ : πρόσχημα μὲν ποιοῦνται τὴν πρὸς τοὺς Χαλκιδεῖς συμμαχίαν, ὡς διὰ συγγένειαν νομίμως αὐτοῖς ξυμμαχοῦντες· φύσει δὲ πολέμιοι πᾶσιν ὄντες Σικελιώταις τὸ ἴδιον συμφέρον διὰ τῆς περὶ τὸ συμμαχεῖν εὐπρεπείας κατασκευάζονται, τουτέστιν θηρῶνται Msc 2 εὐπρεπῶς : πιθανῶς. ἐς τὸ ξυμφέρον : εἰς τὸ ἑαυτοῖς ξυμφέρον ABFc 2 ἄνδρας : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι ABFc 2 ποιούντων : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡμῶν ABFc 2 τέλεσι : ταῖς δαπάναις· ὅθεν καὶ εὐτελὴς καὶ πολυτελής ABFGc 2 ἐκείνοις : τοῖς Ἀθηναίοις AFc 2 προκοπτόντων : προοδοποιούντων καὶ εὐτρεπιζόντων AFGc 2 ʃ ἤγουν προκοπὴν καὶ ἐπίδοσιν ποιούντων ἡμῶν τῆς ἀρχῆς ἐκείνων.[5]
4 60 2 ʃ ἡ διάνοια· τῶν Σικελιωτῶν ἡμῶν αὐτῶν αὑτοὺς κακῶς διαθέντων τοῖς οἰκείοις δαπανήμασι καὶ περιαιρούντων καὶ περικοπτόντων τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς πρὸς τὸ ἐκείνοις συμφέρον, εἰκὸς τοὺς Ἀθηναίους, ὅταν γνῶσιν ἡμᾶς ἐκτετρυχωμένους, ἐπελθόντας πλείονι στρατῷ καταδουλώσασθαι τὰ ἐνταῦθα Msc 2 καίτοι τῇ ἑαυτῶν .[10]
4 61 1 .. : ὁ νοῦς τῶν λεγομένων τοιοῦτος· χρή, εἰ σωφρονοῦμεν, ἑκάστους ἡμῶν τῶν Σικελιωτῶν τὰ ἀλλότρια ἐπικτωμένους καὶ ἁρπάζοντας μᾶλλον τοὺς συμμάχους ἐπάγεσθαι ἤπερ τὰ ἕτοιμα βλάπτοντας· τουτέστιν, ὅταν, τῶν ἰδίων ἡμῶν καλῶς ἐχόντων καὶ ἀδεῶς διακειμένων, βουλώμεθα κατὰ πλεονεξίαν ἀλλότρια ἐπικτήσασθαι, τότε δεῖ τοὺς συμμάχους ἐπάγεσθαι καὶ τοὺς κινδύνους ὑφίστασθαι, καὶ μὴ ὅταν ὁ κίνδυνος περὶ τῶν οἰκείων ἡμῶν γίνηται ABFc 2 τὰ μὴ προσήκοντα : τὰ ἀλλότρια ABFc 2 νομίσαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή ABFc 2 τὰς πόλεις καὶ τὴν Σικελίαν : τὴν Σικελίαν πᾶσαν ὡς μίαν πόλιν ἔλαβε. καὶ φησὶν ὅτι, εἰ πόλεμον ἕξομεν, διαφθαρησόμεθα. ὅπερ ἐπὶ μιᾶς πόλεως ξυμβαίνει ABsc 2 ἐπιβουλευόμεθα : ἐξ ἐπιβουλῆς πάσχομεν. κατὰ πόλεις δὲ διέσταμεν : διῃρημένως κατοικοῦμεν. κοινῇ : γνώμῃ δηλονότι.[10]
4 61 2 παρεστάναι δὲ μηδενί : μὴ νομιζέτωσαν, φησί, διὰ τὸ συγγενεῖς εἶναι τοῖς Ἀθηναίοις οἱ Χαλκιδεῖς ἐν ἀσφαλείᾳ καθεστάναι. οὐ γὰρ διότι πολέμιόν ἐστι τὸ Δωρικὸν γένος τῷ Ἰωνικῷ, διὰ τοῦτο ἐχθροὶ ὄντες οἱ Ἀθηναῖοι τοῖς Δωριεῦσιν ἐπίασιν, ἀλλ’ ἐφιέμενοι τῶν ἐν τῇ Σικελίᾳ ἀγαθῶν. τὸ δὲ [§ 4] αὐτοὶ τὸ δίκαιον μᾶλλον τῆς ξυνθήκης παρέσχοντο, ἀντὶ τοῦ, προθυμότερον ἤπερ ἐχρῆν κατὰ συμμαχίαν ἐβοήθησαν Msc 2 παρεστάναι δέ : δόξαν ἐπέρχεσθαι. ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ χρή. τῇ Ἰάδι ξυγγενείᾳ : ὡς ἀναφέρον δηλονότι τὸ γένος εἰς τοὺς Ἴωνας. ἀσφαλές : εἰρηναῖον, ἐπιτήδειον ABFc 2 ʃ ἀκίνδυνον. δίχα πέφυκε : ἡ Σικελία δηλονότι ABFc 2 ἐπίασιν : οἱ Ἀθηναῖοι.[10]
4 61 3 ἃ κοινῇ κεκτήμεθα : ἤγουν ὧν κοινὴν κεκτήμεθα τὴν ἀπόλαυσιν. σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις.
4 61 5 προνοεῖσθαι : ἀντὶ τοῦ προσκέπτεσθαι. ἑτοιμοτέροις : ἀντὶ τοῦ ἑτοίμοις. πέφυκε : φύσιν ἔχει. τὸ ἐπιόν : ἤγουν τὸ κρεῖττον. ὅσοι δὲ .
4 61 6 .. : ὅσοι, φησί, γιγνώσκοντες αὐτό, ὅτι πέφυκεν ἄνθρωπος διὰ παντὸς ἄρχειν μὲν ἐθέλειν τοῦ εἴκοντος, φυλάττεσθαι δὲ τὸ ἐπιόν, μὴ ὀρθῶς προνοοῦμεν καὶ προσκοποῦμεν, ἁμαρτάνομεν sc 2 πρεσβύτατον ἥκει κρίνας : τὸ ἑξῆς, πρεσβύτατον εὖ θέσθαι. τουτέστιν, ἐν πρώτοις φυλάξασθαι τοῦτο καὶ εὖ διαθέσθαι. τουτέστι τὴν δούλωσιν ABFc 2 τὸ κοινῶς φοβερόν : κοινῶς φοβερὸν ἡ δούλωσις ἡ παρὰ τῶν Ἀθηναίων ἐπιβουλευομένη πᾶσιν ὁμοίως. ὡς καὶ Ἱπποκράτης [aphorism. II 46]· δύο πόνων ἅμα γινομένων ὁ σφοδρότερος ἀμαυροῖ τὸν ἕτερον ABF τάχιστα δ ’ ἂν ἀπαλλαγὴ .[10]
4 61 7 .. : εἰ πρὸς ἀλλήλους, φησίν, εἰρηνεύσαιμεν, τάχιστα ἂν ἡ τῶν Ἀθηναίων ἐπιβουλὴ ἀδεεστέρα ἔσται. καὶ τὴν αἰτίαν ἐπιφέρει, διότι οὐχὶ ἀπὸ τῆς ἰδίας γῆς ὁρμῶνται πρὸς ἡμᾶς (οὐ γάρ εἰσιν ἀστυγείτονες), ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν ἐπικαλεσαμένων. καὶ εἰ τοῦτο ποιήσομεν οὕτως, οὐκέτι πόλεμος πόλεμον διαδέξεται, ἀλλ’ εἰρήνη τὴν διαφοράν. σκόπει δὲ πῶς τὸν πόλεμον εὐφήμως διαφορὰν καλεῖ ABFc 2 αὐτοῦ : τοῦ κοινῶς φοβεροῦ ABFc 2 τῶν ἐπικαλεσαμένων : ἤγουν τῶν Χαλκιδέων. καὶ οὕτως : καὶ οὕτως, ὡς εἶπεν, ἤτοι εἰ πρὸς ἀλλήλους ξυμβαίημεν ABFc 2 οἵ τ ’ ἐπίκλητοι : οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 ʃ οἱ πρὸς συμμαχίαν καλούμενοι Patm.[10]
4 61 8 εὐπρεπῶς ἄδικοι ἐλθόντες : οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ προφάσεως εὐπρεποῦς ἐλθόντες, ὡς δῆθεν συμμαχοῦντες τοῖς ἐνθάδε Χαλκιδεῦσιν, εὐλόγως ἄπρακτοι ἀπελεύσονται, διαλλαγέντων ἡμῶν sc 2 ἄδικοι : Ὅμηρος [Ι 63]· ἀφρήτωρ, ἀθέμιστος, ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος ABFc 2 εὐλόγως : εὐλόγως φησὶ διὰ τὸ ξυμβῆναι ABFc 2 καὶ εἴ τις βεβαίως .[5]
4 62 3 .. : ἡ διάνοια· εἴ τις βεβαίως τι καὶ πάντῃ πάντως οἴεται πράξειν καὶ κρατήσειν τῶν ἐναντίων, ἤτοι διὰ τὸ δικαίως αὐτοῖς ἐπιέναι νομίζειν, ἢ διὰ τὸ ἰσχυρὸς οἴεσθαι τυγχάνειν, μὴ χαλεπαινέτω, εἰ παρὰ τὴν ἰδίαν οἴησίν τε καὶ ἐλπίδα σφαλλόμενος ἐλέγχεται ὑπ’ ἐμοῦ, ἐνθυμηθεὶς ὅτι πολλοί, δικαίως τιμωρήσασθαι τοὺς ἀδικήσαντας διανοηθέντες, οὐ μόνον οὐκ ἠμύναντο αὐτούς, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ προσαπώλοντο, καὶ ἕτεροι, δι’ ἰσχὺν ἐλπίσαντες πλεονεκτήσειν τῶν πέλας, πρὸς τῷ μὴ σχεῖν πλέον καὶ τὰ αὐτῶν προσαπώλεσαν. διὰ τούτων δὲ τὸ μὴ δεῖν αὐτοὺς ἐλεγχομένους χαλεπαίνειν συνάγεται sc 2 βίᾳ : ἰσχύι. οἱ μὲν : οἱ μετιόντες σὺν δίκῃ τοὺς ἀδικοῦντας. οὐχ ὅσον οὐκ ἠμύναντο : ἤγουν οὐ μόνον οὐκ ἠμύναντο. προσκαταλιπεῖν : προσζημιωθῆναι. τιμωρία γὰρ .[10]
4 62 4 .. : οὐχ, ὅτι ἀδικεῖται, εὐτυχεῖ δικαίως· οὐ γάρ, ἐπειδὴ ὁ τιμωρούμενος προηδίκηται, διὰ τοῦτο ἐπεξιὼν εὐτυχήσει. δίκαιον μὲν γὰρ τὸ ἀδικηθέντα εὐτυχῆσαι κατὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς τιμωρίας, οὐ μὴν καὶ ἀποβαῖνον οὕτως. οὐδὲ ὁ ἰσχυρός, φησί, διὰ τὸ ἐλπίζειν ἐκ τῆς δυνάμεως κρατήσειν, διὰ τοῦτο καὶ τὸ βέβαιον ἔχει sc 2 τὸ δὲ ἀστάθμητον ... : τὸ δὲ ἄστατον τῆς τύχης καὶ τὸ ἄδηλον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πέφυκε κρατεῖν. ἔστι γὰρ πολλάκις νικῆσαι καὶ ἀπὸ ἰδίας ἀρετῆς ἐκτὸς τύχης sc 2 κρατεῖ · τὴν ἰσχὺν ἔχει. προμηθίᾳ : προγνώσει, σκέψει. καὶ νῦν τοῦ ἀφανοῦς τε τούτου .[10]
4 63 1 .. : ἡ διάνοια· καὶ νῦν τῆς μὲν πρὸς ἀλλήλους διαφορᾶς ἐπιλαθώμεθα δι’ ἀμφότερα, διά τε δηλαδὴ τὸ ἄδηλον τυγχάνειν, εἰ πεισόμεθά τι ὑπ’ ἀλλήλων, καὶ διὰ τὸ τοὺς Ἀθηναίους ἤδη φοβεροὺς ἡμῖν εἶναι παρόντας, ἱκανὰ νομίσαντες αἴτια τῆς ἀποτροπῆς ταῦτα sc 2 ἀτέκμαρτον : τὸ ἀφανὲς καὶ ἄδηλον Patm. καὶ τὸ ἐλλιπὲς τῆς γνώμης : καὶ τοῦτο, φησίν, ἐνθυμηθέντες, ὅτι ἃ προσεδοκήσαμεν πρᾶξαι (τουτέστι κρατῆσαι κατὰ τὸν πόλεμον) ἐλλιπῶς ἐγένετο καὶ οὐ κατὰ τὰς ἡμετέρας γνώμας ἀπέβη· ταῦτα οὖν αὐτά, μὴ κατὰ τὴν ἡμετέραν γνώμην γενόμενα, ἱκανὰ κωλύματα ἡμῖν καὶ ἐμπόδια γεγενῆσθαι νομίσωμεν, καὶ τούτοις εἰρχθέντες εἰς τὸ μὴ προβῆναι ἡμῖν τὰ πράγματα ὡς ἠβουλόμεθα τοὺς ἐπικειμένους ἡμῖν πολεμίους ἀπράκτους ἀποπεμψώμεθα sc 2 τὸ ξύμπαν τε δὴ γνῶμεν : τὸ σύνολον δὲ εἰδέναι, φησί, χρὴ ὅτι, πεισθέντες μὲν ἐμοί, τὰς πατρίδας ἐλευθέρας οἰκήσομεν, ἀφ’ ὧν ὁρμώμενοι καὶ τὰ ἑξῆς sc 2 πόλιν ἕξοντες ἕκαστος : τὴν ἰδίαν.[10]
4 63 2 αὐτοκράτορες : δεσπόται τῆς ἑαυτῶν πόλεως. ἀμυνούμεθα : τὸ ἀμυνούμεθα ἐπὶ καλοῦ. ἐνταῦθα γὰρ ἐπὶ τῶν δύο σημασιῶν ἔλαβεν αὐτό, καὶ ἐπὶ καλοῦ καὶ ἐπὶ κακοῦ ABFGc 2 ʃ ἤγουν ἀμειψόμεθα G ἀπιστήσαντες : τοῖς ἐμοῖς λόγοις δηλονότι sc 2 οὐ περὶ τοῦ τιμωρήσασθαί τινα : λείπει τό, ὁ ἀγὼν ἡμῖν ἔσται, ἀλλὰ περὶ τοῦ δουλωθῆναι. τοῦτο γὰρ ἠθικῶς ἀποκέκοπται sc 2 εἰ τύχοιμεν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ τιμωρήσασθαί τινα sc 2 τοῖς ἐχθίστοις : τοῖς Ἀθηναίοις sc 2 οἷς οὐ χρή : τοῖς Σικελιώταις sc 2 καὶ ἐγὼ μέν .[10]
4 64 1 .. : οἱ ἐπίλογοι ABFc 2 πόλιν τε μεγίστην παρεχόμενος : ἀντὶ τοῦ ἐκ μεγίστης πόλεως ὁρμώμενος sc 2 ʃ συνιστᾷ ἑαυτὸν ὁ Ἑρμοκράτης ἀπό τε τῆς πόλεως καὶ τοῦ τρόπου καί φησιν ὅτι ἐγὼ μὲν ἀξιῶ συγχωρεῖν τοῖς ἐμοῖς λόγοις καὶ μὴ ἐᾶν τοὺς πολεμίους ποιεῖν ὑμᾶς (?) κακῶς, οὐδὲ ἀξιῶ φιλονεικῶν ἐν μωρίᾳ ἡγεῖσθαι ἄρχειν ὁμοίως καὶ εἶναι αὐτοκράτορα ὥσπερ τῆς οἰκείας γνώμης οὕτω καὶ τῆς τύχης ἧς οὐκ ἄρχω ἀλλ’ ἡττᾶσθαι πρὸς τὸν καιρὸν καὶ τὰ πράγματα καὶ ὑποχωρεῖν τοῖς γινομένοις ὑπὸ τῆς τύχης b 3 καὶ ἐπιών τῳ μᾶλλον : καὶ δυνάμενος δηλονότι ἄλλῳ ἐπιέναι. δῆλον δὲ ὡς οὐχ ἁπλῶς περὶ ἑαυτοῦ μόνου λέγει τοῦτο, ἀλλὰ κοινῶς περὶ τῆς πόλεως τῶν Συρακουσίων sc 2 ἐπιών τῳ : Ὅμηρος [Α 299]· οὔτε σοὶ οὔτε τῳ ἄλλῳ ABF προειδομένους αὐτῶν : ἤτοι προγνόντας τὰ πράγματα ἢ προνοοῦντας ἑαυτῶν, ἵνα ὁ νοῦς ᾖ τοιοῦτος, συμβῶμεν προνοήσαντες ἡμῶν αὐτῶν sc 2 τὰ πλείω βλάπτεσθαι : παροιμία Καδμεία νίκη ABF μηδὲ μωρίᾳ ... : οὐδὲ ἀξιῶ διὰ μωρίαν φιλονεικῶν ἡγεῖσθαι καὶ νομίζειν τῆς τε ἰδίας γνώμης αὐτοκράτωρ εἶναι καὶ αὐτεξούσιος καὶ τῆς τύχης, ἧς τινος οὐκ ἄρχω ἄνθρωπος ὤν sc 2 καὶ περιρρύτου : τοῦτο οὐ παρέργως τέθεικεν, ἀλλ’ ἐμφῆναι βουλόμενος, ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν εἰς τοὺς ἄλλους κοινωνία, διὰ τὸ νησιώτας εἶναι sc 2 ὅταν ξυμβῇ : ὅταν καιρὸς γένηται sc 2 ξυγχωρησόμεθα : φιλιωθησόμεθα.[5]
4 64 3 λόγοις κοινοῖς : λόγοις συμβατικοῖς sc 2 ἀλλοφύλους : τοὺς Ἀθηναίους.
4 64 4 καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [102, 3]· ἀλλοφύλους ἅμα ἡγησάμενοι ABFc 3 εἴπερ καὶ κα θ ’ ἑκάστους ... : εἴπερ καί, ὡντινωνοῦν βλαπτομένων ἐν Σικελίᾳ, τὸ πᾶν ἔθνος ἀσθενέστερον γινόμενον κινδυνεύει sc 2 οἰκείου : συγγενικοῦ.
4 65 1 πειθόμενοι : πεισθέντες. αὐτοὶ μὲν κατὰ σφᾶς αὐτούς : ὡμονόησαν ἀλλήλοις καθ’ ἑαυτοὺς μὴ κοινολογησάμενοι τοὺς λόγους τοῖς Ἀθηναίοις sc 2 γνώμῃ : σκέψει. Μοργαντίνην εἶναι : ἀντὶ τοῦ ἀποδοθῆναι· ἔστι δὲ Σικελικὸν πόλισμα sc 2 τακτόν : ὡρισμένον. αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι sc 2 τοὺς ἐν τέλει ὄντας : τοὺς περὶ Πυθόδωρον ABFc 2 εἶπον ὅτι ξυμβήσονται : ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ὅτι οὐδὲν δέονται αὐτῶν εἰς ξυμμαχίαν ἔτι, καθὸ ἐσπείσαντο εἰς ἑαυτοὺς πάντες οἱ Σικελιῶται.[5]
4 65 2 τὸ δὲ παρακαλέσαντες ἀντὶ τοῦ εἰς ἑαυτοὺς καλέσαντες sc 2 κἀκείνοις κοιναί : οἷον τοῖς Ἀθηναίοις, ἵνα, ἐάν τις βουληθῇ ἀπὸ Σικελίας πλεῦσαι κατ’ αὐτῶν συμβαλλόμενος Πελοποννησίοις, κωλύωσιν αὐτὸν sc 2 κἀκείνοις : τοῖς συμμάχοις. αὐτῶν : τῶν στρατηγῶν τῶν Ἀθηναίων ABCF καταστρέψασθαι : δουλῶσαι.[10]
4 65 4 τὰ ἀπορώτερα : ἀδύνατα. κατεργάζεσθαι : νικᾶν. αἰτία δ ’ ἦν ... : αἰτία δ’ ἦν τοῦ ταῦτα νομίζειν ἡ ἐν τοῖς πλείστοις πράγμασιν εὐπραγία παρὰ προσδοκίαν τοῖς Ἀθηναίοις, 〈ἣ〉 ἐλπίδας ἰσχυρὰς παρεῖχε τοῦ πάντα κατεργάζεσθαι δύνασθαι sc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις BCF ὡς χρὴ δεξαμένους τοὺς φεύγοντας .[5]
4 66 1 .. : ὁ νοῦς τοιοῦτός ἐστιν· οἱ μὲν πλείονες τῶν Μεγαρέων ἐβούλοντο σπείσασθαι πρὸς τοὺς φυγάδας αὐτῶν· οἱ δὲ τοῦ δήμου προστάται, νομίζοντες ἀδύνατόν τι πρᾶγμα τοῦτο ἔσεσθαι, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι καρτερεῖν (ὅ ἐστι συμπολιτεύεσθαι) τοὺς δημοτικοὺς μετὰ τῶν φυγάδων διὰ τὰ κακὰ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι παρὰ τῶν φυγάδων, οὗτοι τοῦτο δείσαντες λόγους προσφέρουσιν sc 2 τῶν ἔξω : τῶν φυγάδων.[5]
4 66 2 τὸν θροῦν : τὸν σύλλογον τὸν γιγνόμενον περὶ τῶν φυγάδων, τοῦ δεῖν δέχεσθαι αὐτούς c 2 ʃ ὁμιλίαν Patm. ἐνδοῦναι : αὐτοῖς δηλονότι.
4 66 4 αὐτοὶ μόνοι : ἤτοι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ξυμμάχων ὧν εἶχον ἔξωθεν τῆς Πελοποννήσου, ἢ μόνοι λέγει ἀντὶ τοῦ ἐκτὸς τῶν Μεγαρέων. 〈τὴν〉 ἄνω δὲ πόλιν αὐτὰ τὰ Μέγαρα καλεῖ sc 2 τὴν ἄνω πόλιν : τὴν ἀκρόπολιν. ἐπλίνθευον τὰ τείχη : πλίνθους λαμβάνοντες ἐτείχιζον.[5]
4 67 1 ἀπεῖχεν οὐ πολύ : οὐκ ἀπεῖχε, φησί, τῶν Μεγάρων ἡ Μινῴα, ἢ αὐτὸ τὸ ὄρυγμα τὸ ἐν τῇ Μινῴᾳ sc 2 περίπολοι : τῶν φυλάκων οἱ μὲν ἱδρυμένοι καλοῦνται, οἱ δὲ περίπολοι, ἱδρυμένοι μὲν οἱ ἀεὶ περικαθεζόμενοι καὶ πολιορκοῦντες, περίπολοι δὲ οἱ περιερχόμενοι καὶ περιπολοῦντες τὰ φρούρια ἐν τῷ φυλάττειν sc 2 ἔλασσον ἄπθεν : ἔλασσον ἀπέχοντες ἤπερ οἱ ἐν τῷ ὀρύγματι καθήμενοι sc 2 ʃ πρὸς τὸ ἀπεῖχεν οὐ πολύ τὸ ἔλασσον ἄπωθεν Bsc 2 ᾔσθετο οὐδείς : τῶν Μεγαρέων δηλονότι.[5]
4 67 3 ἕως : ἡμέρα. οἱ προδιδόντες ... : οἱ προδιδόντες δηλαδὴ τοῖς Ἀθηναίοις τὰ Μέγαρα πλοῖον κατέφερον ἑκάστης νυκτὸς ἐπὶ θάλατταν, τεθεραπευκότες τὸν ἐπὶ τῶν πυλῶν ἄρχοντα, ὅπως αὐτοὺς μὴ κωλύῃ, ὡς δῆθεν ἐπὶ λῃστείαν ἐκπλέοντας τῶν Ἀθηναίων τῶν ἐν τῇ Μινῴᾳ φυλαττόντων· καὶ αὖθις πρὸ ἡμέρας ἀνέφερον αὐτὸ εἰς τὸ τεῖχος, ὅπως ἀφανὲς δῆθεν ᾖ τοῖς Ἀθηναίοις, τί χρὴ φυλάττεσθαι. οὐ γὰρ ὄντος οὐδενὸς ἐν τῷ Μεγαρικῷ λιμένι πλοίου φανεροῦ, διὰ τὸ ἐντὸς τειχῶν μεθ’ ἡμέραν κρύπτεσθαι τὸ ἀκάτιον, ἄπορον ἦν γνῶναι τοῖς Ἀθηναίοις, ὑφ’ ὧν τινων λῃστεύονται sc 2 ἀκάτιον ἀμφηρικόν , ὡς λῃσταί , ἐκ πολλοῦ τεθεραπευκότες : ἀμφηρικὸν ἀκάτιον, ἤτοι ἀμφοτέρωθεν ὑπὸ ἑνὸς ἐρεττόμενον, ἤτοι μήτε πρώραν μήτε πρύμναν ἔχον ἀνηγμένην, ἀλλὰ στρογγύλον καὶ περιφερὲς πανταχόθεν Patm. ʃ πλοιάριον ἑκατέρωθεν ἐρεσσόμενον, ἐν ᾧ ἕκαστος τῶν ἐλαυνόντων δικωπίαν ἐρέττει sc 2 τότε : ὅτε προεδίδοντο τὰ Μέγαρα.[15]
4 67 4 ὡς τῷ ἀκατίῳ : ὡς τοῦ ἀκατίου μέλλοντος εἰσκομίζεσθαι sc 2 ἀπὸ ξυνθήματος : τῶν Μεγαρέων δηλονότι. κώλυμα οὖσα προσθεῖναι : ἀντὶ τοῦ κωλύουσα συγκλεισθῆναι sc 2 τροπαῖον : ὡς ἀπὸ τοῦ τρίτη τριταῖον καὶ λάθρα λαθραῖον οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ τροπὴ τροπαῖον G καὶ εὐθὺς ἐντὸς τῶν πυλῶν .[5]
4 67 5 .. : ὑπερβατόν. τὸ δὲ ἑξῆς, καὶ εὐθὺς ἐντὸς τῶν πυλῶν μαχόμενοι τοὺς προσβοηθοῦντας οἱ Πλαταιεῖς ἐκράτησαν. τοὺς δὲ προσβοηθοῦντας λέγει περὶ ὧν ἔφη διὰ μέσου· ᾔσθοντο γὰρ οἱ ἐγγύτατα Πελοποννήσιοι sc 2 ἐπιφερομένοις : τοῖς ἐπερχομένοις sc 2 ἀντισχόντες : ἤγουν ἀντιστάντες.[5]
4 68 2 σφᾶς : ἤγουν τοὺς Πελοποννησίους. ξυνέπεσε : συνέβη c 2 θησόμενον τὰ ὅπλα : ἤγουν ἀποθησόμενον.
4 68 3 οἱ δ’ : ἤγουν οἱ Πελοποννήσιοι. οἱ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους πράξαντες : ἤγουν οἱ συνθέμενοι τοῖς Ἀθηναίοις.
4 68 5 ξυνέκειτο δὲ αὐτοῖς : ἤγουν συμφωνία ἦν. ἐσπίπτειν : μετὰ βάρους εἰσέρχεσθαι. μὴ ἀδικῶνται : ἤγουν μὴ βλάπτωνται. ἀσφάλεια .. . ἐγίγνετο : ἀντὶ τοῦ, ἐν ἀσφαλείᾳ δὲ μᾶλλον ἔμελλον ἔσεσθαι ἀνοίξαντες τὰς πύλας Msc 2 ἀληλιμμένων δὲ αὐτῶν : ἤγουν τῶν προδοτῶν.[5]
4 68 6 καταγορεύει : καταγγέλλει. τοῖς ἑτέροις : τοῖς μὴ εἰδόσι. ξυστραφέντες : συσπειραθέντες. ἐπεξιέναι : κατὰ τῶν Ἀθηναίων. εἴτε μὴ πείσεταί τις ... : εἴτε μὴ πείθοιντο οἱ ἀντιστασιῶται, τὴν μάχην ἔσεσθαι οὐ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλὰ πρὸς ἀλλήλους τοῖς Μεγαρεῦσιν Msc 2 ἐδήλουν δὲ οὐδέν : ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ὅλως ἐδήλουν Msc 2 οἱ τῶν Ἀθηναίων στρατηγοί : οἱ ἐκτὸς ἔτι τῶν Μεγάρων ὄντες καὶ μήπω εἰσελθόντες Msc 2 σίδηρός τε : λιθουργός.[5]
4 69 2 ὕλην : ἄλλην δηλονότι. ἀπεσταύρουν : χαρακώματα ἐποίουν. ὅσον οὐκ ἀπετετέλεστο : ἀντὶ τοῦ παρὰ μικρὸν ἀπετελέσθη Msc 2 οἱ ἐν τῇ Νισαίᾳ : οἱ Πελοποννήσιοι δηλονότι.
4 69 3 ἐχρῶντο : σίτῳ δηλονότι. τῷ τε ἄρχοντι : ἤγουν τῷ ἄρχοντι τῶν Λακεδαιμονίων. ὁμολογήσαντες : ἤγουν συμφωνήσαντες.
4 70 2 τῷ λόγῳ : ἀντὶ τοῦ τῇ φήμῃ. σφᾶς : ἤγουν τοὺς περὶ αὐτόν. αἱ δὲ τῶν Μεγαρέων στάσεις : οἱ στασιάσαντες.
4 71 1 σφίσιν : τοῖς Μεγαρεῦσιν. οὐκ ἐδέξαντο : τὸν Βρασίδαν. περιιδεῖν : ἀντὶ τοῦ περισκοπῆσαι Msc 2 σφίσιν : τοῖς Μεγαρεῦσιν.
4 72 1 διανενοημένοι : σκοπὸν ἔχοντες. πέμψαι : ἄγγελον δηλονότι. ἀπῆλθον πάλιν : ἤγουν ἐπανέστρεψαν εἰς τὰς Θήβας. τῶν δὲ ψιλῶν : τῶν Ἀθηναίων.
4 72 2 οὐδαμόθεν : ἤγουν ἀπὸ οὐδενὸς τόπου. ἀντεπεξελάσαντες : ἤγουν τοὺς ἵππους κινήσαντες.
4 72 3 ἐς χεῖρας ᾖσαν : συνεπλάκησαν. ἐπὶ πολύ : διάστημα χρόνου δηλονότι. ἀπέδοσαν : τοῖς Βοιωτοῖς.
4 72 4 τῷ παντὶ ἔργῳ : τῷ τῆς μάχης. πρὸς τοὺς ἑαυτῶν : ἐχώρησαν δηλονότι. περιορωμένους : ἀντὶ τοῦ περιορῶντας.
4 73 1 ὁποτέρων ἡ νίκη ἔσται : εἴτε τῶν Ἀθηναίων εἴτε τῶν Λακεδαιμονίων. καλῶς δὲ ἐνόμιζον .
4 73 2 .. : θαυμαστή τις ἦν καὶ στρατηγικωτάτη ἡ τῶν Λακεδαιμονίων ἐπίνοια. ἰσχυρὸν γὰρ χωρίον καταλαβόντες ἡσύχαζον, ἵνα μήτε οἱ Ἀθηναῖοι αὐτοῖς διὰ τὴν τοῦ χωρίου ἰσχὺν ἐπίωσιν ἐπὶ πόλεμον μήτε οἱ Μεγαρεῖς καταγνῶσιν αὐτῶν ὡς ἡττηθέντων καὶ ἀποσταῖεν. ἐπεὶ δὲ ἑώρων τοὺς Μεγαρεῖς πρὸς τὴν τύχην ὁρῶντας καὶ τῷ νικήσαντι προστεθῆναι, οὐχ ἱκανοὺς ἑαυτοὺς πρὸς ἀπάντησιν τῶν Ἀθηναίων ὁρῶντες καὶ δεδιότες τὸ μέλλον ἡσύχαζον, προσποιούμενοι μὴ θέλειν πρῶτοι ἄρξαι τῆς μάχης, ἐκφοβοῦντες δὲ καὶ τοὺς Μεγαρεῖς μὴ προσχωρῆσαι τοῖς Ἀθηναίοις. εἰ μὲν γὰρ μὴ .[10]
4 73 3 .. : εἰ μὲν γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι, ἀμελήσαντες Μεγαρέων, μὴ βοηθήσοντες παρεγένοντο, οὐκ ἂν ἔμελλον οἱ Μεγαρεῖς εἰς τὴν τύχην σκοπεῖν καὶ τὸ μέλλον ἔσεσθαι περιμένειν (ἤγουν εἰ οἱ Λακεδαιμόνιοι παρόντες νικήσουσιν), ἀλλ’ εὐθύς, ὡς σαφῶς Λακεδαιμονίων ἡσσηθέντων, Ἀθηναίοις ἔμελλον ἑαυτοὺς παραδώσειν· νῦν δὲ πρὸς τούτῳ καὶ Ἀθηναίους ἂν τυχεῖν πολεμήσειν μὴ βουληθέντας. οὐκ ἂν ἐν τύχῃ γίγνεσθαι σφίσιν ... : οὐκ ἂν ἐπὶ τῇ τύχῃ θέσθαι τὸ μέλλον τοὺς Μεγαρεῖς καὶ περιμένειν πότεροι κρατήσουσιν. ἡ δὲ διάνοια· εἰ μὴ ὤφθησαν οἱ Πελοποννήσιοι ὑπὸ τῶν Μεγαρέων ἐλθόντες, οὐκ ἂν οἱ Μεγαρεῖς ἐν ἐλπίδι τινὸς ἐγένοντο, ἀλλά, καθάπερ ἡττηθέντων Λακεδαιμονίων καὶ διὰ τοῦτο μὴ παραγενομένων, ὡς οὐκ οὔσης αὐτοῖς βοηθείας, εὐθὺς ἂν τοῖς Ἀθηναίοις ὡς νενικηκόσι παρέδοσαν τὴν πόλιν, ὥστε σαφῶς στερηθῆναι τοὺς Λακεδαιμονίους τῶν Μεγάρων· νῦν δὲ ἐλθόντες οἱ Λακεδαιμόνιοι ἐν ἐλπίδι ἐγένοντο κρατήσειν τῶν Μεγάρων, εἰ [μὴ] οἱ Ἀθηναῖοι μὴ βούλοιντο διαγωνίζεσθαι Msc 2 μὴ ἐπιόντων : λείπει τῶν Πελοποννησίων GMs λογιζόμενοι καὶ οἱ ἐκείνων στρατηγοί .[15]
4 73 4 .. : ἐνήλλακται ἡ πτῶσις ἀντὶ τοῦ, λογιζομένων καὶ τῶν ἐκείνων στρατηγῶν, τουτέστι τῶν Ἀθηναίων. ἡ δὲ διάνοια· τῶν Ἀθηναίων οἱ στρατηγοὶ παρετάξαντο μὲν ὡς ἐς μάχην, ἡσύχαζον δὲ λογιζόμενοι μὴ ἴσον εἶναι τὸν κίνδυνον αὐτοῖς τε καὶ τοῖς Πελοποννησίοις, ἀναλογιζόμενοι ὅτι νικήσαντες μὲν μικρὰ κερδαίνουσι Μέγαρα λαβόντες, νικηθέντες δὲ τὸ κράτιστον τῆς πόλεως ἀπολέσουσι. τὸ γὰρ μαχιμώτατον καὶ κράτιστον ἦν αὐτόθι τῶν Ἀθηναίων Msc 2 ἐκείνων : τῶν Ἀθηναίων. τοῖς δέ ... : οἱ δὲ Πελοποννήσιοι, πολλὴν μὲν ἔχοντες δύναμιν αὐτόθι, ἀφ’ ἑκάστης δὲ πόλεως αὐτοῖς ὀλίγου μέρους παρόντος, οὐκ ἐφοβοῦντο τὴν ἧτταν, νομίζοντες, εἰ καὶ κατὰ κράτος ἡττηθεῖεν, οὐ μεγάλως βλάψειν τὰς πατρίδας Msc 2 ἐπισχόντες : ἑκάτεροι δηλονότι. πρότερον οἱ Ἀθηναῖοι : πρὸ τοῦ ἀπελθεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους. ὡρμήθησαν : ἦλθον. τοῖς ἀπὸ τῶν πόλεων ἄρχουσιν : ἤγουν τοῖς συμμάχοις τοῦ Βρασίδου. δεξάμενοι : τὸν Βρασίδαν δηλονότι. τῶν πρὸς τοὺς Ἀθηναίους πραξάντων : ἤγουν τῶν προδοτῶν. ὤφθησαν : ἐφωράθησαν.[15]
4 74 2 ὁρκώσαντες : εἰς ὅρκους ἐμβαλόντες. οἱ δέ : οἱ φυγάδες.
4 74 3 ἐπειδὴ ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἐγένοντο : ἀντὶ τοῦ ἐπειδὴ ἄρχειν ᾑρέθησαν Msc 2 τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις c Ἡρακλεώτιδι : τῇ ποντοἡρακλείᾳ b 5 Βιθυνῶν Θρᾳῶν : σημείωσαι ὅτι καὶ οἱ Βιθυνοὶ Θρᾷκες ABFGMc 2 τὴν ἐπὶ τῷ στόματι τοῦ Πόντου : τὴν κατὰ τὸ Βυζάντιον ABCFM ʃ ὅτι ἡ κατὰ τὸ Βυζάντιον Χαλκηδὼν Μεγαρέων ἀποικία ABFGM ἐπράσσετο : ἀντὶ τοῦ προεδίδοτο sc 2 τὸν κόσμον : τὴν πολιτείαν Msc 2 τὸ ἐν τῇ Ταναγραίᾳ : ὂν δηλονότι.[5]
4 76 4 ἁθρόοι : ἤγουν πανδημεί. κινούμενοι : ἀντὶ τοῦ ταραττόμενοι GMs ἡ πεῖρα : ἤγουν ἡ πρᾶξις.
4 76 5 καὶ οὔσης ἑκάστοις ... : καὶ οὔσης ἑκάστοις οὐκ ἀπὸ πολλοῦ διαστήματος καταφυγῆς τοῖς τῶν Ἀθηναίων λῃσταῖς διὰ τὸ πλησίον εἶναι τὰ στρατεύματα τῶν Ἀθηναίων καὶ δύνασθαι αὐτοῖς βοηθεῖν, ἄν τι πάθωσιν ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν Msc 2 κατὰ χώραν : ἤτοι κατὰ τὴν οἰκείαν τάξιν. τοῖς δέ : τοῖς Βοιωτοῖς sc 2 καταστήσειν αὐτὰ ἐς τὸ ἐπιτήδειον : τὴν δημοκρατίαν ABCFM ʃ οἱ Ἀθηναῖοι. ʃ αὐτοῖς δηλονότι. εἴρητο : συνεπεφώνητο.[5]
4 78 1 Βρασίδας δέ ... : τῶν εἰς τρισκαίδεκα τέλος τῆς ἕκτης, ἀρχὴ τῆς ἑβδόμης ABCFM τοὺς ἐπιτηδείους : τοὺς φίλους. διάγειν : διαβιβάζειν. ἐπορεύετο : ὁ Βρασίδας ABFMc 2 ἦγον : ὡδήγουν.
4 78 2 ἐπιτήδειος : φίλος. διιέναι : διοδεῦσαι. Ἕλλησιν : Ἕλληνας λέγει τοὺς περὶ τὰ Φάρσαλα, οἳ Ἀχαιοὶ λέγονται. δυναστείᾳ μᾶλλον ... : ὅτι μᾶλλον δυναστείᾳ ἤπερ ἰσονομίᾳ ἐγχωρίως ἐχρῶντο οἱ Θεσσαλοί ABCFM αὐτῷ : τῷ Βρασίδᾳ C τούτοις : ἤγουν τοῖς ἐάσασι τὸν Βρασίδαν διιέναι.
4 78 4 οἱ δὲ ἄγοντες : οἱ περὶ τὸν Πάναιρον BCFM ξένοι : φίλοι. οὐκ ἂν προελθεῖν : ἤγουν ἔφασκον οὐκ ἂν προελθεῖν. ξυστῆναι τὸ κωλῦσον : συναθροισθῆναι τοὺς κωλύσοντας.
4 79 2 ἐξήγαγον : οἱ ἐκ τῆς Πελοποννήσου δηλονότι. πολέμιος μὲν οὐκ ὤν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. αὐτοῖς : ἤγουν τῷ Περδίκκᾳ καὶ τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης ἀφεστῶσι τῶν Ἀθηναίων.
4 80 1 τῇ ἐκείνων γῇ : τῇ Λακωνικῇ ABFM ἑτοίμων ὄντων : τῶν Χαλκιδέων καὶ τοῦ Περδίκκου. ἐπικαλουμένων : ἀντὶ τοῦ προκαλουμένων. βουλομένοις ἦν : ἤγουν τοῖς Λακεδαιμονίοις.
4 80 3 καὶ τόδε ἔπραξαν : σημείωσαι τὸ Λακωνικὸν ἔργον τὸ εἰς τοὺς εἵλωτας γενόμενον καὶ ὅπως αὐτοὺς λαθραίως διέφθειραν ABFMc 2 φρονήματος : ἀλαζονείας. προκρίναντες : ἀντὶ τοῦ προκριθέντων Msc 2 οἱ μέν : οἱ δισχίλιοι.
4 80 4 οἱ δέ : ἤγουν οἱ Λακεδαιμόνιοι. πλείστου ἄξιον : ἤγουν ὠφελοῦντα τὴν Λακεδαίμονα.
4 81 2 μέτριον : ταπεινόν. μέσῳ δικαστῇ : ἀντὶ τοῦ μεσίτῃ καὶ διαιτητῇ Msc 2 ʃ ἡ τῶν προυχόντων ἀρετὴ ἔν τε πόλεσι καὶ ἐν στρατείαις πανταχοῦ καθίσταται τὸ ὑπήκοον καὶ τῶν ἐναντίων ποιεῖ μὴ καταφρονεῖν.
4 83 1 ἐν μὲν τοῖς Ἕλλησι τὸν Βρασίδαν καὶ τὴν αὐτοῦ στρατιάν, ἐν τοῖς ἡμετέροις δὲ Βελισάριον εἰς παράστασιν τοῦ παρόντος λόγου παραβάλλομεν. περὶ αὐτόν : τὸν Περδίκκαν.[5]
4 83 6 ἄκοντος : τοῦ Περδίκκου δηλονότι. τοῖς λόγοις : τοῦ Ἀρριβαίου. ἐν δὲ τῷ αὐτῷ θέρει : μετάβασις c οἱ δέ : οἱ Ἀκάνθιοι.
4 84 2 δέχεται : τὸ πλῆθος τὸν Βρασίδαν. ὡς Λακεδαιμόνιος : οἱ γὰρ Λάκωνες βραχυλόγοι. Ὅμηρος [Γ 213]· ἦτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε παῦρα μέν, ἀλλὰ μάλα λιγέως ABFMc 2 ἡ μὲν ἔκπεμψις : δημηγορία Βρασίδου ABCFMe 9 ʃ ἀποστολή.[5]
4 85 1 ἐπαληθεύουσα : βεβαιοῦσα, κυροῦσα ABCFM Ἀθηναίοις : τὸ ἑξῆς, Ἀθηναίοις πολεμήσειν ABCFM εἰ δὲ χρόνῳ ἐπήλθομεν .
4 85 2 .. : εἰ δὲ βραδέως παρεγενόμεθα, μηδεὶς ἡμῖν μέμψηται· ἐλπίσαντες γὰρ τοὺς Ἀθηναίους ταχέως καταλύσειν καὶ τοῦ κατὰ τὴν Ἀττικὴν πολέμου παύσεσθαι ῥᾳδίως, τῆς δοκήσεως ἐσφάλημεν Msc 2 τοῦ ὑμετέρου κινδύνου : τῆς ὑμετέρας συμμαχίας ABFc 2 νῦν γάρ , ὅτε παρέσχεν : νῦν γάρ, ὅτε τὰ πράγματα παρουσίας ἡμῖν ἐξουσίαν παρέσχεν Msc 2 παρέσχεν : ἔδωκεν ὁ καιρός. ἡμεῖς μὲν γὰρ οἱ Λακεδαιμονίοι .[5]
4 85 4 .. : ἡμεῖς μὲν γὰρ εἰς κίνδυνον τηλικοῦτον κατέστημεν διὰ τῆς ἀλλοτρίας ὁδοιπορήσαντες καὶ προθυμίαν ἅπασαν ἐνεδειξάμεθα, ἐλπίσαντες τὴν παρουσίαν ἡμῶν ἀσμένοις ὑμῖν ἔσεσθαι, οὕς γε, καὶ πρὶν ἀφικέσθαι, τῇ γοῦν προαιρέσει φίλους εἶναι, ἥξειν τε ὁπότε βουλοίμεθα, ὡς παρὰ φίλους ἀφικέσθαι Msc 2 βουλομένοις ἔσεσθαι : βουλομένοις αὐτοῖς δηλονότι τοῖς ξυμμάχοις. ἡ δὲ σύνταξις Θουκυδίδειος ABFMc 2 ἀνερρίψαμεν : ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν κύβων ABFMc 2 καὶ τὴν αἰτίαν οὐχ ἕξω πιστήν .[10]
4 85 6 .. : καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐμῆς ἐξόδου λέγων οὐ πιστευθήσομαι, ἀλλ’ ἢ προφασίζεσθαι δόξω, ἐλευθεροῦν ἐπαγγελλόμενος τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ τῷ ἀδικεῖν τι αὐτούς, ἢ ἀδύνατος εἶναι βοηθεῖν πρὸς Ἀθηναίους, ἂν ἐπίωσι τοῖς συμμάχοις Msc 2 ἢ ἄδικον : αʹ AF ἢ ἀσθενής : βʹ AF καίτοι στρατιᾷ γε ... : πρὸς τὸ βʹ ABFc 2 αὐτός τε .[5]
4 86 1 .. : πρὸς τὸ αʹ ABFc 2 ὅρκοις τε Λακεδαιμονίων ... : τὸ ἑξῆς, ὅρκοις μεγίστοις τὰ τῶν Λακεδαιμονίων τέλη καταλαβών ABFc 2 ʃ ἀντὶ 〈τοῦ〉, ποιήσας ὀμόσαι τοὺς ἄρχοντας τῶν Λακεδαιμονίων c 2 οὐχ ἵνα ξυμμάχους ... : οὐ γὰρ δεόμεθα συμμαχίας sc 2 οὔ τ ’ αὐτός : πρὸς τὸ αʹ ABCF οὔτε τιμωρός : πρὸς τὸ βʹ ABCF 〈σημείωσαι〉 συστασιάσων A ἀσαφῆ τὴν ἐλευθερίαν : γράφεται ἀσφαλῆ· καὶ ὁ νοῦς ἔχει ὧδε· οὐδὲ γὰρ φανερὰν ἐπιφέρειν νομίζω τὴν ἐλευθερίαν, εἰ καταλείψας τὸ πάτριον (ἤγουν τὴν ἀρχαίαν ἐλευθερίαν) δουλώσω τὸ πλέον τοῖς ὀλίγοις, ἤτοι τοὺς ἄλλους Ἀκανθιαίους τοῖς στασιάζουσιν, ἢ τὸ ἔλασσον, τοὺς αὐτοὺς Ἀκανθιαίους, τοῖς πᾶσιν, ἤγουν τοῖς Μακεδόσιν ἢ Θεσσαλοῖς, ἢ τυχὸν τοῖς Λακεδαιμονίοις.[5]
4 86 4 τοὺς γὰρ αὐτοὺς Ἀκανθιαίους πολλούς τε καὶ ὀλίγους ἔφησεν εἶναι, πρὸς μὲν τοὺς στασιαστὰς πολλούς, πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους, Μακεδόνας τυχὸν καὶ Λακεδαιμονίους, ἐλάσσους. εἰ τὸ πάτριον παρείς ... : εἰ τὴν πάτριον ἑκάστοις πολιτείαν καταλύσας ἢ τὸν δῆμον καταδουλώσω τοῖς ὀλίγοις ἢ τοὺς ὀλίγους τῷ δήμῳ Msc 2 τῆς ἀλλοφύλου ἀρχῆς : τῆς τῶν Ἀθηναίων ABCs οἷς τε : ἤγουν ἐφ’ οἷς.[10]
4 86 5 ἐχθίονα : χειρόνως καὶ 〈μετὰ〉 πλείονος μίσους κατακτώμενοι τὴν ἀρχήν sc 2 ὁ μὴ ὑποδείξας : ὁ μὴ προεπαγγειλάμενος sc 2 ʃ τὸν Ἀθηναῖον αἰνίττεται ABCF κατακτώμενοι : ἀναδεξάμενοι sc 2 ἀπάτῃ γὰρ εὐπρεπεῖ .[5]
4 86 6 .. : τοῖς γὰρ ἐν δυνάμει, φησίν, οὖσιν, ὥσπερ ἐσμὲν ἡμεῖς, αἴσχιόν ἐστι μετὰ ἀπάτης εὐπρεποῦς κτήσασθαι ἤπερ βιασαμένοις ἐκ τοῦ φανεροῦ· τὸ μὲν γὰρ βιάσασθαι τῷ τῆς ἰσχύος δικαίῳ γίνεται καὶ ὡς παρέσχεν ἰσχὺν ἡ τύχη, τὸ δὲ ἀπατῆσαι ἀπὸ γνώμης ἀδίκου γίνεται Msc 2 ʃ Ὅμηρος [Η 242]· ἀλλ’ οὐ γάρ ς’ ἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόντα λάθρῃ ὀπιπεύσας, ἀλλ’ ἀμφαδόν, αἴ κε τύχωμι ABCF τὸ μέν : τὸ βίᾳ ἐμφανεῖ ABCF τὸ δέ : τὸ ἀπάτῃ εὐπρεπεῖ BCF οὕτω πολλὴν περιωπήν : 〈σημείωσαι〉 περιωπήν A ʃ περιωπή, ἡ φροντίς Patm.[10]
4 87 1 ʃ ἀντὶ τοῦ περίσκεψιν ἢ περιάθρησιν ἢ πρόνοιαν sc 2 ʃ ἐξέτασιν. διαφόρων : ἀντὶ τοῦ διαφερόντων sc 2 πρὸς τοῖς ὅρκοις βεβαίωσιν ... : πρὸς τοῖς ὅρκοις, φησίν, οὓς ὤμοσα, οὐκ ἂν σχοίητε παρ’ ἐμοῦ πίστιν βεβαιοτέραν λαβεῖν, εἰ μὴ ἀναμείνητε τὰ ἔργα καὶ θεάσησθε αὐτὰ ἀφομοιούμενα τοῖς λόγοις οἷς νῦν λέγω, πίστιν βεβαίαν τοῦ συμφέρειν αὐτὰ τῶν λόγων παρεχομένων Msc 2 ἀναθρούμενα : 〈σημείωσαι〉 ἀναθρούμενα A ʃ φανερὰ γινόμενα. εἰ δ ’ ἐμοῦ ταῦτα .[10]
4 87 2 .. : εἰ δ’ ἐμοῦ ταῦτα προτείνοντος καὶ ἐπαγγελλομένου φήσετε μὴ δύνασθαι ἤτοι ἐλευθερωθῆναι ἢ συμμαχεῖν, μενούσης δὲ τῆς φιλίας ἀξιώσετε ἡμᾶς διωθεῖσθαι, ὑφορώμενοι μὴ ἄρα οὐκ ἀκίνδυνος ὑμῖν ἡ ἐλευθερία γένηται· ἔτι δὲ εἰ λέγοιτε ὡς δίκαιον τούτους ἐλευθεροῦν οἳ καὶ δύνανται δέξασθαί τε καὶ κατασχεῖν τὴν ἐλευθερίαν, ἄκοντα δὲ μηδένα ἀναγκάζειν ἐλευθεροῦσθαι, μάρτυρας μὲν θεοὺς καὶ ἥρωας καὶ τὰ ἑξῆς Msc 2 ἐμοῦ : τὸ ἐμοῦ ὀρθοτονητέον ABCF ἀδύνατοι : προσέρχεσθαι δηλονότι ἡμῖν. κακούμενοι : ὑφ’ ἡμῶν. διωθεῖσθαι : ἡμᾶς δηλονότι. προσαναγκάζειν : ἐλευθεροῦσθαι δηλονότι. ἐ π ’ ἀγαθῷ : τῶν Λακεδαιμονίων, Βρασίδα, ἐπ’ ἄλλων μὴν οὔ· πῶς γὰρ ἄν, ἐπ’ ἀγαθῷ ἀφίξων, ἦλθε σὺν βαρείᾳ τῇ στρατιᾷ δῃῶν αὐτῶν τὴν γῆν; ἀνάγκας : αἰτίας Gsc 2 τῶν μὲν Λακεδαιμονίων : λείπει τὸ ἕνεκεν.[10]
4 87 3 προσαχθήσεσθε : ἡμῖν δηλονότι. οἱ δὲ Ἕλληνες : ἀντὶ τοῦ τῶν Ἑλλήνων sc 2 οὐ γὰρ δὴ εἰκότως γ ’ ἄν .
4 87 4 .. : οὐ γὰρ ἂν εὐλόγως ἐγχειροῖμεν ἐλευθεροῦν τοὺς Ἕλληνας, οὐδ’ ἂν δικαίως τοὺς μὴ βουλομένους ἐλευθεροῦσθαι ἐλευθεροῦν ἐπεχειροῦμεν, εἰ μὴ κοινῇ πᾶσι τοῖς Ἕλλησι τοῦτο συνέφερε Msc 2 ἑτέρους : τοὺς Ἀθηναίους ABCFM αὐτονομίαν : ἰσότητα.[5]
4 87 6 πρὸς ταῦτα : οἱ ἐπίλογοι ABCF ʃ ἀφορῶντες δηλονότι. καταθέσθαι : ἑαυτοῖς δηλονότι. τὸ κάλλιστον ὄνομα : τὴν ἐλευθερίαν ABCFM πολλῶν λεχθέντων .
4 88 1 .. : ἀμφιβόλων λόγων λεχθέντων. κρύφα διαψηφισάμενοι : κατάστασιν κρίσεως ποιήσαντες. ἐπαγωγά : ἡδέα καὶ οἷον πιθανά Patm. καὶ πιστώσαντες αὐτὸν τοῖς ὅρκοις : ἀντὶ τοῦ, ὅρκον ἐξ αὐτοῦ λαβόντες. ὅτε γὰρ λέγομεν, πιστῶ σε ὅρκῳ, ἀντὶ τοῦ, ὅρκον ἐκ σοῦ λαμβάνω· πιστοῦμαι δέ σε ὅρκῳ, ἀντὶ τοῦ, ὅρκον σοι δίδωμι ABCFM ʃ εἰς ὅρκον αὐτὸν ἐμβαλόντες καὶ ἐκ τούτου πίστιν δεξάμενοι. Στάγειρος : ὅτι Στάγειρος Ἀνδρίων ἀποικία ABFM ʃ ἡ τοῦ φιλοσόφου Ἀριστοτέλους πατρίς ABCFM ξυναπέστη : τῶν Ἀθηναίων. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειρῶνος : μετάβασις c 2 ἐπὶ τὸ Δήλιον : δηλονότι ἀπαντῆσαι.[10]
4 89 1 διαμαρτίας : ἀστοχίας. τῶν ἡμερῶν : τῶν συμπεφωνημένων. ἐς ἅς : ἤγουν ἐν αἷς. Φανοτέως : τόπου ὄνομα G ἐκεῖνοι δὲ Βοιωτοῖς : ἐξεῖπον. βοηθείας .[5]
4 89 2 .. : ἤγουν πάντων τῶν Βοιωτῶν συνδραμόντων εἰς τὸ βοηθῆσαι. προκαταλαμβάνονται : ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν. ἡ Χαιρώνεια : πόλις Βοιωτῶν. τὸ ἁμάρτημα : τὴν προδοσίαν. τὸ ἱερὸν καὶ τὸν νεών : ἱερὸν ναοῦ διαφέρει· ἱερὸν μὲν αὐτὸς ὁ προσιερωμένος τόπος τῷ θεῷ, νεὼς δὲ ἔνθα ἵδρυται αὐτὸ τὸ ἄγαλμα τοῦ θεοῦ Ms ἀνέβαλλον : ἀναρρίπτοντες ἐτίθουν.
4 90 2 σταυρούς : ὀρθὰ ξύλα. 〈σημείωσαι〉 οἰκοπέδων A ᾗ καιρὸς ἦν : ἕως ἐδίδου ὁ καιρός. ʃ ἤγουν ἐν ᾧ ἦν ἐπικαιρότατον καὶ ἁρμοδιώτατον. μέχρι ἀρίστου : ἄριστον τὸ νῦν λεγόμενον ἐν τῇ κοινῇ συνηθείᾳ· οὐ γὰρ δυνάμεθα ἐπὶ ἑσπέρας λαβεῖν αὐτό, ἐπεὶ ἔλεγεν ἄν, καὶ τὴν πέμπτην, ὡς καὶ τὰς ἄλλας ABCFM ὑπομένων : ἤγουν ὑπολειφθεὶς ἐν τῷ Δηλίῳ.[5]
4 91 1 προχωροῦντας ἐ π ’ οἴκου : ἤγουν ἀπομακρύναντας τοῦ Δηλίου. βοιωταρχῶν : βοιώταρχος καὶ βοιωτάρχης ABCFM κινδυνεῦσαι : διὰ κινδύνου χωρῆσαι. χρῆν μέν .
4 92 1 .. : παρακέλευσις Παγώνδου ABCFM ʃ ἡ μὲν πρότασις ἐξ ἐπιπλήξεως τῶν μηδὲ συνεπαινούντων μάχεσθαι· ἡ δὲ κατασκευὴ ἐκ διαβολῆς τῶν Ἀθηναίων, ὅτι πανταχοῦ ἐχθροί· τὸ δὲ συμπέρασμα προτρεπτικὸν εἰς τὰ πρακτέα κατὰ τὸν διορισμὸν τίσι τῶν ἀνθρώπων ἐστὶ μᾶλλον προμηθητέον ABFM ʃ διαιρεῖται ἡ δημηγορία αὕτη τῷ συμφέροντι καὶ τῷ δικαίῳ, ὑποφαίνει δὲ ὀλιγάκις καὶ τὸ δυνατόν Ms ʃ ἡ παροῦσα δημηγορία πλεῖον ἔχει τοῦ ἀναγκαίου, ἀφ’ οὗ καὶ ἄρχεται, ὥστε ἀνάγκη πολεμεῖν πολεμίοις οὖσι. διὰ μάχης ἐλθεῖν : τὸ ἑξῆς, Ἀθηναίοις διὰ μάχης ἐλθεῖν ABMs τῆς ὁμόρου : τῆς Ἀττικῆς s ἀσφαλέστερον ἔδοξεν : τὸ μὴ πολεμῆσαι ABF οὐ γὰρ τὸ προμηθὲς .[10]
4 92 2 .. : ὁ νοῦς οὕτως· οὐχ ὁμοίως δεῖ τὸν ἐπιβουλεύοντα καὶ τὸν ἐπιβουλευόμενον ἀσφαλῶς μεταχειρίζειν, ἀλλὰ δῆλον ὅτι δεῖ προκινδυνεύειν τὸν ἐπιβουλευόμενον. Ὅμηρος [Χ 161]· ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο ABCFM ʃ ἡ προμήθεια τοῦ μέλλοντος καὶ ἡ πρόνοια· οὐχ ὁμοίου χρῄζει διαλογισμοῦ τῶν τε ὑπερμαχούντων τῆς ἰδίας γῆς καὶ τῶν ἐχόντων μὲν τὴν ἰδίαν, ὀρεγομένων δὲ γῆς ἀλλοτρίας καὶ ἐπιόντων. ἐμφαίνει δὲ ὅτι χρὴ ἡμᾶς ὑπερμαχοῦντας τῆς ἡμῶν αὐτῶν τόλμῃ χρήσασθαι καὶ ἀπονοίᾳ μᾶλλον ἤπερ λογισμῷ Ms ʃ οὐ γὰρ ὅμοιόν ἐστι τὸ ὑπὲρ τῆς σφετέρας μάχεσθαι καὶ ὑπὲρ πλείονος· τοῦτο μὲν γὰρ φανερῶς ἄδικον, ἐκεῖνο δὲ καὶ μᾶλλον ἄδικον. οἷς ἂν ἄλλος ἐπίῃ : ἐκ τῶν τοῦ Αἰσώπου μύθων (Babrii fab. Aes. 69 ed. Schneidewin), ἄλλος ἄλλον ἀγρεῦσαι θέλων τρέχει τις, ἄλλος δ’ ἄλλον ἐκ κακοῦ σώζων ABCFM ὀρεγόμενος : ὥσπερ οἱ Ἀθηναῖοι. πάτριόν τε ὑμῖν : ἀπὸ τοῦ ἔθους ἡ ἐργασία τοῦ δυνατοῦ· προαναφωνεῖ δ’ ὃ μέλλει διὰ παραδείγματος ὕστερον ἀποδεῖξαι ABCFM Ἀθηναίους δὲ .[15]
4 92 3 .. : τὸ συμφέρον μεταληπτικὸν ἀπὸ προσώπου καὶ τρόπου ABCF πρός τε γὰρ τοὺς .[5]
4 92 4 .. : τοῖς πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας ἀντιπάλοις καὶ ἴσοις καθισταμένοις ἐλευθερία περιγίγνεται. διόπερ καὶ ὁ καί σύνδεσμος περιττός Ms ʃ ἤγουν οἱ γὰρ πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας ἀντιπαλαίοντες καὶ ἀντιμαχόμενοι καὶ ἐλεύθεροί εἰσιν. πρὸς τούτοις : τοῖς εἰρημένοις. ἀγῶνος : ἀντὶ τοῦ κινδύνου τοῦ ἐκ τῆς μάχης ἀπαντῶντος Ms διάκειται : ὡς αὐτοῖς ὑποτέτακται, ὡς ἔχει πρὸς αὐτούς Ms ʃ ὑπόκειται. οὐκ ἀντίλεκτος : ἀντίλεκτος, ἀντὶ τοῦ ἀμφισβητήσιμος Patm. ʃ ἀντὶ τοῦ ἀναμφίβολος. εἷς ὅρος οὐκ ἀντίλεκτος : ὡς μηδένα ὅλως ἐν πάσῃ τῇ γῇ ἡμῶν ὅρον ἀναμφισβήτητον πρὸς αὐτοὺς καταλειφθῆναι. ἐξ οὗ δηλοῦται ὅτι πᾶσαν καταδουλώσονται τὴν Βοιωτίαν Ms τοσούτῳ ἐπικινδυνοτέραν .[10]
4 92 5 .. : τοσοῦτον ἡ τούτων γειτνίασίς ἐστι φοβερώτερον ἤπερ τῶν ἄλλων οἷς γειτνιῶμεν s ἰσχύος που θράσει : ἤγουν μετὰ θρασείας ἰσχύος. ἔξω ὅρων : τῶν ἑαυτοῦ. πολλὴν ἄδειαν τῇ Βοιωτίᾳ .[5]
4 92 6 .. : ἤγουν ἄφοβον πεποιήκαμεν τὴν Βοιωτίαν. τοῖς πρὶν ἔργοις : τοῖς ἑαυτῶν.
4 92 7 τὰς προσηκούσας : τὰς συγγενικάς. ʃ Ὅμηρος [Ζ 209]· μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν ABCMs πιστεύσαντες δὲ τῷ θεῷ : ἐντεῦθεν ὁ Δημοσθένης ὁρμώμενος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Ὀλυνθιακῶν [10] καὶ τῶν θεῶν εὔνοιαν ἱκανὴν ἔφη εἶναι νίκην ἐπαγαγεῖν Ἀθηναίοις, εἰ βούλωνται πολεμεῖν Φιλίππῳ. πρὸς ἡμῶν ἔσεσθαι : ἤγουν βοηθήσειν ἡμῖν τὸν θεόν. οἷς δὲ γενναῖον : ἤγουν πάτριον καὶ ἀπὸ γένους. καὶ τὴν ἄλλων : δηλονότι γῆν. τῆς ἡμέρας ὀψὲ ἦν : ἤγουν ἑσπέρα ἦν κλίναντος τοῦ ἡλίου.[5]
4 93 1 προσέμιξεν ἐγγύς : ἐπλησίασεν. καθίσας : τὸ στράτευμα δηλονότι. αὐτῷ : τῷ Δηλίῳ.
4 93 2 καὶ τοῖς Βοιωτοῖς : κατὰ τῶν Βοιωτῶν. καλῶς αὐτοῖς εἶχεν : τοῖς Βοιωτοῖς δηλονότι ABCF ʃ τὰ τῆς συντάξεως.
4 93 3 ἔθεντο : περιέθεντο. ὥσπερ ἔμελλον : μαχέσασθαι. ἐ π ’ ἀσπίδας δὲ πέντε μὲν καὶ εἴκοσι .
4 93 4 .. : οἷον ὡς ὅτι πάντας τοὺς στρατιώτας τοὺς ἑαυτῶν οἱ Θηβαῖοι εἰς κʹ καὶ εʹ τάξεις ἔταξαν κατὰ βάθος Ms Ἀθηναῖοι δὲ οἱ μὲν .
4 94 1 .. : Ἀθηναίων· Ὁμηρικόν [μ 73]. 〈σημείωσαι〉 πανστρατιᾶς A μελλόντων ξυνιέναι : ἑκατέρων τῶν στρατῶν. ὦ Ἀθηναῖοι .
4 95 1 .. : παρακέλευσις Ἱκποκράτους ABCFM ʃ Ἱπποκράτους παραίνεσις εἰς μάχην e δ ι ’ ὀλίγους : ἤτοι δι’ ὀλίγου λόγου ἢ ἐν βραχεῖ χρόνῳ· τὸ ἴσον δὲ ἔχει τοῖς πολλοῖς λόγοις καὶ ὑπομιμνῄσκειν μᾶλλον ἤπερ προτρέπειν δύναται Ms ἀναρριπτοῦμεν : ἀντὶ τοῦ, οὐ προσηκόντως τοσόνδε κίνδυνον ἀναδεχόμεθα Ms ʃ ῥιψοκινδύνως λαμβάνομεν.[5]
4 95 2 ἐν γὰρ τῇ τούτων : γῇ δηλονότι. χωρήσατε οὖν .
4 95 3 .. : τὸ ἑξῆς, χωρήσατε οὖν ἐς αὐτοὺς ἀξίως τῆς τε πόλεως ABCFM ἐς αὐτούς : τοὺς ἐναντίους. καὶ τῶν πατέρων : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξίως ABCFM τὸ δὲ πλέον : τοῦ στρατοῦ.
4 96 1 φθάσαντος : νῦν ἀντὶ τοῦ καταλαβόντος ABFM προσέμιξαν δρόμῳ : αὐτοῖς δηλονότι προέχοντες. οὐκ ἦλθεν ἐς χεῖρας : ἤγουν οὐ συνέμιξεν.
4 96 2 ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ἔπαθεν : ἑκατέρων δηλονότι τὰ ἔσχατα. ῥύακες : ῥεύματα ὑδρηγά. ξυνειστήκει : ἑκατέρωθεν ἑστῶς ἐμάχετο Ms καὶ ἐπίεσαν : οἱ Ἀθηναῖοι.
4 96 3 αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις. κυκλωθέντων ἐν ὀλίγῳ : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἐν ὀλίγῳ τόπῳ. πρὸς τὸ μαχόμενον : πρὸς τὸ οἰκεῖον καὶ μὴ ἡττημένον GMs ʃ μέρος τῶν Βοιωτῶν τὸ ἔτι μάχην ὑπομένον.
4 96 4 ἐκράτει : κρεῖττον ἦν. ὠσάμενοι : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. ξυνέβη .
4 96 5 .. : τὸ ἑξῆς, ξυνέβη ἐς φόβον καταστῆναι ABCFM ὑπερφανέντων : τῶν ἱππέων τῶν Βοιωτῶν δηλονότι. οἱ μέν : τινὲς τῶν Ἀθηναίων.
4 96 8 αὐτῶν : τῶν Βοιωτῶν. ἐπιλαβούσης τὸ ἔργον : κωλυσάσης τὸν πόλεμον. φυλακὴν ἐγκαταλιπόντες : ἐν τῷ Δηλίῳ.
4 97 1 ἀνελόμενοι : ἀνελόντες. φυλακήν : δηλονότι τῶν πολεμίων νεκρῶν, ἵνα μὴ ἀσπόνδους αὐτοὺς ἀνέλωνται οἱ Ἀθηναῖοι Ms ἐπεβούλευον : ἐσκέπτοντο. ἐπὶ τοὺς νεκρούς : ἐπὶ τῇ ἀναιρέσει τῶν νεκρῶν.
4 97 2 πρὶν ἂν αὐτὸς ἀναχωρήσῃ : πρίν, φησίν, ἐπανέλθῃ ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων αὐτός Ms δράσειαν : ἔδρασαν. παραβαίνοντες : ἀθετοῦντες. τὰ νόμιμα : ἤγουν τοὺς νόμους. καθεστηκός : ἔννομον.[5]
4 97 3 ἰόντας ἐπὶ τὴν ἀλλήλων : ἤγουν εἰσβάλλοντας πολεμικῶς κατὰ τῆς ἀλλήλων γῆς. αὐτόθι : ἐν τῷ ἱερῷ πλὴν .. . χέρνιβι χρῆσθαι : ἄνευ τοῦ χρῆσθαι. ʃ ἤγουν οὗ οὐκ ἦν θεμιτὸν ψαῦσαι αὐτούς, ἤγουν τοὺς Θηβαίους, εἰ μὴ ὅτε τὰς χεῖρας καθαίροιεν δι’ αὐτοῦ, δηλονότι τοῦ ὕδατος, μέλλοντες τῶν θυμάτων ἅψεσθαι. ἀνασπάσαντας : σημείωσαι ἀνασπάσαντας τὸ ὕδωρ ABMs ʃ ἀνιμησαμένους, ἤγουν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ὕδατος ἀνιμωμένους πρὸς τὰς κοινὰς χρείας χρῆσθαι τοὺς ὁμωχέτας : ὁμωχέται οἱ συμμετέχοντες τῶν αὐτῶν ναῶν καὶ τῶν αὐτῶν ἱερῶν ABCGMs αὐτούς : τοὺς Βοιωτούς.[10]
4 97 4 ἀπιόντας : τοὺς Ἀθηναίους. οὔτε ἀδικῆσαι ἔφασαν οὐδέν : ἤγουν οὐδὲν παραλυμήνασθαι.
4 98 1 ἐπὶ τούτῳ : ἐπὶ τῷ ἀδικῆσαι τὸ ἱερόν. τοὺς ἀδικοῦντας : ἤγουν τοὺς Θηβαίους. σφᾶς : τοὺς Ἀθηναίους. ἐξαναστήσαντες : ἀπελάσαντες, μεταναστήσαντες.
4 98 5 ἐν τῇ ἀνάγκῃ : ὑπὸ τῆς ἀνάγκης τοῦ καιροῦ. ἐκείνους : τοὺς Θηβαίους. ἐπὶ τὴν σφετέραν : τὴν τῶν Ἀθηναίων. βιάζεσθαι : ἀντὶ τοῦ βιασθῆναι Ms ξύγγνωμόν τι γίγνεσθαι : ἤγουν ξυγγνώμην λαμβάνειν.
4 98 6 ἀπὸ τῶν ξυμφορῶν : ἀπὸ τῶν ἐπιρρεόντων δεινῶν. τολμήσασι : τολμηρῶς πράξασι παρὰ τὰ καθεστηκότα. ἐκείνους : τοὺς Βοιωτούς ABCFGm ʃ τοὺς Θηβαίους, ἀξιοῦντας κομίζεσθαι μὲν τὸ ἱερὸν τὸ ἐπὶ Δηλίῳ, ἀνταποδιδόναι δὲ τοὺς νεκροὺς τοῖς Ἀθηναίοις, ἀσεβεῖν μᾶλλον ἤπερ τοὺς Ἀθηναίους μὴ θέλοντας κομίσασθαι τὰ μὴ πρέποντα τοῖς ἱεροῖς, 〈μηδὲ〉 νεκροὺς θεῶν ἀντικαταλλάττεσθαι Ms μὴ ἀπιοῦσιν : ἀντὶ τοῦ μὴ ἀπιόντες ABCFM ʃ ὅτι οὐκ ἀναχωρήσουσιν Ms ἑαυτῶν : τῶν Βοιωτῶν s εἰ δὲ .[5]
4 99 1 .. : εἰ δὲ δοκοῦσιν οἱ Ἀθηναῖοι ἰδίαν εἶναι τὴν γῆν ἐν ᾗ οἱ νεκροὶ κεῖνται, αὐτοὶ τὸ ποιητέον γιγνωσκέτωσαν Ms νομίζοντες : οἱ Βοιωτοί ABCFM καὶ οὐκ ἂν ... : καὶ οὐκ ἂν τοὺς Βοιωτοὺς κατισχύσειν τῶν Ἀθηναίων ἐν τῇ Ὠρωπίᾳ, ὥστε τοὺς νεκροὺς κατασχεῖν αὐτῶν s οὐ δ ’ αὖ ... : οὐδ’ αὖ ἐσπένδοντο προφάσει ὡς δῆθεν Ἀθηναίων οὔσης τῆς γῆς· τί γὰρ καὶ ἔδει περὶ τῶν ἐν τῇ Ἀττικῇ τοῖς Βοιωτοῖς σπένδεσθαι; s τὸ δὲ ... : εὐπρεπὲς δὲ εἶναι ἀποκρίνασθαι ἐκ τῆς Βοιωτῶν ἀπιόντας τοὺς Ἀθηναίους ἀπολαβεῖν ἅπερ αἰτοῦσιν s κεραίαν : ὅρα μηχάνημα ἑλέπολι c 2 ἀκριβῶς : κατὰ φύσιν.[10]
4 100 2 καὶ ἀκροφύσιον ἀπὸ τῆς κεραίας σιδηροῦν : ἀκροφύσιον, ὁ τῶν χαλκέων φυσητήρ, ὃς ταῖς φύσαις συνημμένος ἐντίθεται ταῖς καμίνοις καὶ παραπέμπει τὸ πνεῦμα Patm. ἐσεσιδήρωτο : ὥστε ὑπὸ τοῦ πυρὸς μὴ βλάπτεσθαι τὴν κεραίαν Ms στεγανῶς : ταὐτὸν εἰπεῖν διὰ στεγανοῦ σώματος.[5]
4 101 5 αὐτοῦ : τοῦ Σιτάλκου. τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνος : μετάβασις ABCF ἡ πόλις : ἡ Ἀμφίπολις.
4 102 2 Ἀρισταγόρας : οὗτινος καὶ Ἡρόδοτος μέμνηται πολλάκις ABFM Ἠδώνων : ἀπὸ τῆς Ἤδωνες πληθυντικῶς καὶ οὐκ ἀπὸ τῆς Ἠδωνοί. ὅθεν ὑποκατιὼν Ἤδωνας ἔφη καὶ οὐχὶ Ἠδωνούς ABFM ὅτι ἐ π ’ ἀμφότερα : πόθεν Ἀμφίπολις ABFM διὰ τὸ περιέχειν αὐτήν : τὸν Στρυμόνα. ἀπολαβών : ἀποκόψας. περιφανῆ .. . ᾤκισεν : ἐν τοιούτῳ χωρίῳ κατῴκισεν, ὃ καταφανὲς ἔκ τε γῆς καὶ θαλάσσης ἐστί Ms εἰσὶ δὲ .[5]
4 103 3 .. : 〈σημείωσαι〉 ὅτι οἱ Ἀργίλιοι Ἀνδρίων ἄποικοι ABFM ἐγγύς τε προσοικοῦντες : τῇ Ἀμφιπόλει.
4 103 4 παρέτυχε : συνέβη. ἐκ πλείονος : καιροῦ δηλονότι. πρὸς τοὺς ἐμπολιτεύοντας : μετέχοντας τῆς πολιτείας τῶν Ἀμφιπολιτῶν. δεξάμενοι : οἱ Ἀργίλιοι. τῇ πόλει : τῇ οἰκείᾳ. τὸ πόλισμα : ἡ Ἀμφίπολις.
4 103 5 τῆς διαβάσεως : τῆς γεφύρας. προσπεσών : ἤγουν ἐπιπεσών. διαβάσεως : διαπεραιώσεως.
4 104 2 τῷ στρατῷ : σὺν τῷ στρατῷ. τὰ ἔξω ἐπέδραμε : ἤγουν ἐληΐσατο τὰ ἐκτός.
4 104 4 τὰς πύλας : τῇς Ἀμφιπόλεως. αὐτοῖς : τοῖς Ἀμφιπολίταις. ἐπὶ τὸν ἕτερον : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ὁ συγγραφεὺς οὗτος στρατηγὸς ἦν ABF ἔστι δὲ ... : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ Θάσος Παρίων ἀποικία ABFM κελεύοντες : τὸν Θουκυδίδην. ἀφικνουμένου αὐτοῦ : τοῦ Θουκυδίδου.[5]
4 105 1 αὐτόν : τὸν Θουκυδίδην. περιποιήσειν : σώσειν. ἀνειπών : ἀνακηρύξας.
4 105 2 τὸν μὲν βουλόμενον ... : κήρυγμα Βρασίδου ABFG ἐπὶ τοῖς ἑαυτοῦ : κτήμασι δηλονότι. καὶ ὁμοίας : πολιτείας. ἀλλοιότεροι ἐγένοντο τὰς γνώμας : ἤγουν μετεβλήθησαν τὴν προαίρεσιν.
4 106 1 τὸ δὲ πλέον ξύμμεικτον : οἱ πλείους οἰκήτορες σύμμικτοι ἦσαν, ἤγουν ἐκ διαφόρων γενῶν. πρασσόντων : ἤγουν συνεργούντων εἰς τὴν προδοσίαν.
4 106 2 διαδικαιούντων αὐτά : δίκαια κρινόντων τὰ τοῦ Βρασίδα. τετραμμένον : μεταβεβλημένον τῇ γνώμῃ Ms καὶ προσεδέξαντο : τὸν Βρασίδαν. ʃ προδοσία Ἀμφιπόλεως τῷ Βρασίδᾳ ABFM ὀψέ : μετὰ δυσμὰς ἡλίου.[5]
4 107 1 ὁ μέν : ὁ Θουκυδίδης. δεξάμενος : ὁ Θουκυδίδης. ἄνωθεν : ἤγουν ἐκ τῆς ἄνω πόλεως. ὁ δέ : ὁ Βρασίδας ABCFM κατά τε τὸν ποταμόν : ἤγουν διὰ τοῦ ποταμοῦ.
4 107 2 ἀμφοτέρωθεν : ἤγουν ἀπὸ γῆς καὶ θαλάττης. αὐτῷ : τῷ Βρασίδᾳ.
4 107 3 καὶ Οἰσύμη : ἀπὸ κοινοῦ τὸ προσεχώρησε. εἰσὶ δέ ... : 〈σημείωσαι〉 ὅτι Γάψηλος καὶ Οἰσύμη Θασίων ἀποικίαι ABF ξυγκαθίστη : συνεβεβαίου. διαγόντων : διαβιβαζόντων.
4 108 1 σφῶν : τῶν Ἀθηναίων. τοῖς Λακεδαιμονίοις : τὸ ἑξῆς, πάροδος τοῖς Λακεδαιμονίοις ABCFM τριήρεσι τηρουμένων : ἀντὶ τοῦ τηρούντων τῶν Ἀθηναίων. ἐψευσμένοι μὲν .
4 108 4 . . τὸ δὲ πλέον : πάρισον ABMs εἰωθότες οἱ ἄνθρωποι ... : τοῦτο ἐξηγητικόν ἐστι τοῦ προτέρου· εἰώθασιν οἱ ἄνθρωποι, οὗ μὲν ἂν ἐπιθυμῶσι, τούτου ἐλπίζειν τεύξεσθαι ἄνευ λογισμοῦ (τοῦτο γάρ ἐστιν ἐλπίδι ἀπερισκέπτῳ διδόναι), οὗ δὲ ἂν μὴ ἐπιθυμῶσι, τοῦτο μόνον λογισμῷ ἐξακριβοῦντες ὡς ἀνέλπιστον παραιτεῖσθαι Ms διδόναι : ἑαυτοὺς δηλονότι. καὶ τοῦ Βρασίδου ἔφολκα καὶ οὐ τὰ ὄντα λέγοντος : ἔφολκα, ἐπαγωγὰ καὶ πιθανά, καὶ οἷον ἐφελκύσασθαι δυνάμενα Patm. ὀργώντων : ὡρμημένων, προθυμουμένων Ms ὁ δ ’ ἐς τὴν Λακεδαίμονα ἐφιέμενος : ἀντὶ τοῦ ἐντελλόμενος Patm.[5]
4 109 1 τοῦ δ ’ αὐτοῦ χειμῶνος : μετάβασις c Ἀθωῒς ἀκτή : τοῦ Ἄθω ὄρους Patm. ὁ Ἄθως αὐτῆς : μέρος ὢν τῆς Ἀκτῆς δηλονότι Ms διγλώσσων : ἀντὶ τοῦ πολυγλώσσων Ms Χαλκιδικόν : ἔθνος δηλονότι.
4 109 4 κατὰ δὲ μικρὰ πολίσματα : ἤγουν ἐν μικροῖς πολίσμασι. τὴν πόλιν : τὴν Τορώνην.
4 110 1 τῷ στρατῷ : σὺν τῷ στρατῷ. πράσσοντες : ἤγουν συνεργοῦντες τὰ τῆς προδοσίας.
4 110 2 ἐτήρουν τὴν πρόσοδον : παρεφυλάττοντο τὴν προδοσίαν Ms φρουρούς : τὸ ἑξῆς, τοὺς φρουροὺς διέφθειραν BCFM οἱ μέν : οἱ πελτασταί.
4 111 2 ʃ σημείωσαι ἀνεώγοντο B σημείωσαι κατάκρας B οἱ δὲ πράσσοντες : τὰ τῆς προδοσίας.
4 113 1 αὐτῶν : τῶν περὶ τὸν Βρασίδαν. τῆς πόλεως : ἤγουν τῆς Τορώνης. ἐπιτήδειοι : φίλοι.
4 114 1 ἐξελθόντα : τῆς Ληκύθου. πολιτεύειν : πράττειν κατὰ τὸ ἔθος τῆς πολιτείας. ἡμέραν : μίαν δηλονότι.
4 114 2 ἐν ταύταις δέ : ταῖς ἡμέραις δηλονότι. ἔλεξε τοῖς ἐν τῇ Ἀκάνθῳ παραπλήσια : ἐν τῷ ϛʹ (fort.
4 114 3 ζʹ; IV 85) τῶν συγγραφῶν διάλεξις Βρασίδου πρὸς Τορωναίους. τὴν λῆψιν : ἤγουν τὴν χείρωσιν. ἐπὶ δουλείᾳ : τῆς πόλεως δηλονότι. τῶν αὐτῶν : τοῖς προδόταις. ἡγούμενος .[5]
4 114 4 . . φιλίᾳ : ἡγούμενος μὴ χείρους φανήσεσθαι παρ’ ἡμῖν αὐτοὺς διὰ τὸ Ἀθηναίοις γεγονέναι φίλους Ms ξυμμάχους : τῶν Λακεδαιμονίων.
4 115 1 τῶν σπονδῶν : τῶν ἡμερῶν τῶν σπονδῶν. φαύλου : μικροῦ. ἀπεκρούσαντο : οἱ ἐν τῇ Ληκύθῳ Ἀθηναῖοι. ἀνεφόρησαν : ἀνεβίβασαν.
4 116 1 ἐπιφερόμενος τῷ στρατῷ : ἐπιτιθέμενος σὺν τῷ στρατῷ. τὴν Λήκυθον : τὸ τεῖχος τῆς Ληκύθου.
4 116 2 ἀνασκευάσας : ἀνοικοδομήσας. ἅμα ἦρι : ἔτος θʹ ABCFM ἐκεχειρίαν : ἀργίαν τοῦ πολέμου.
4 117 1 προσαποστῆσαι : ἤγουν πρὸς οἷς ἀπέστησε. ἅμα εἰ καλῶς σφίσιν ἔχοι : ἤγουν σὺν τούτῳ, εἰ συμφέροι αὐτοῖς ἡ ἐκεχειρία. ἀνοκωχῆς : ἤγουν διακοπῆς. μᾶλλον ἐπιθυμήσειν αὐτούς : ἡγούμενοι δηλονότι ἐπιθυμήσειν τοὺς Ἀθηναίους. εὐτύχει : ἤγουν τὰ κατὰ τὸν πόλεμον εὐωδοῦτο.[5]
4 117 2 καὶ ἔμελλον ... : ἐν ἀδήλῳ εἶναι εἰ κρατήσουσιν αὐτῶν. ἄλλως· ἔμελλον γὰρ ἰσορρόπως ἀγωνιζόμενοι κρατήσειν μὲν τῶν Ἀθηναίων, τοὺς δὲ ἄνδρας ἀπολέσαι Ms ἐκεχειρία : ὁμολογία Λακεδαιμονίων καὶ τῶν Ἀθηναίων καὶ τῶν ξυμμάχων.
4 118 1 κατὰ τοὺς πατρίους νόμους : ἤγουν κατὰ τὴν προσταγὴν τῶν πατρίων νόμων. δοκεῖ : ἀρεστὰ φαίνεται.
4 118 2 προσκηρυκευόμενοι : ἤγουν διὰ κηρυκείας. ἐπιμέλεσθαι : ἔδοξε δηλονότι.
4 118 3 ὅπως : ἤγουν πῶς. ἐξευρήσομεν : ἡ ἔξ περισσή. ὀρθῶς : ἀληθῶς. ἑκατέρους : τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ τοὺς Ἀθηναίους μετὰ τῶν συμμάχων.
4 118 4 πρὸς αὐτούς : ἤγουν τοὺς Λακεδαιμονίους. μηδετέρους : ἤγουν Ἀθηναίους καὶ Μεγαρέας.
4 118 5 μη δ ’ ἄλλῳ ἢ κωπήρει πλοίῳ : κωπῆρες πλοῖον, τὸ ὑπὸ κωπῶν ἐρεσσόμενον Patm. πρεσβείᾳ : ἤγουν πρεσβευταῖς.
4 118 6 ἀκολούθοις : τῶν πρεσβευτῶν καὶ τῶν κηρύκων. ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ : τῆς ἐνιαυσιαίας ἐκεχειρίας δηλονότι.
4 118 8 ἀμφίλογα : ἀμφισβητήσιμα Patm. ʃ ἤγουν τὰ ἀμφίβολα. εἴτε κάλλιον .
4 118 9 .. : τῶν παρ’ ἡμῶν λεγομένων δηλονότι. τέλος ἔχοντες : ἀντὶ τοῦ, αὐτοκράτορες ὄντες, ὥστε κύριοι εἶναι συμβῆναι ἄνευ τῶν πόλεων οἷς ἐπήρχοντο Ms τῷ δήμῳ : τῶν Λακεδαιμονίων.
4 118 1 ἐπρυτάνευε : τῆς πρυτανείας ἦρχε. πρυτανεία δὲ ἡμέρα καθ’ ἣν ἔχει τις ἐξουσίαν. εἶπε : ἀπεφήνατο. ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ : ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ABF τὰς πρεσβείας : ἤγουν τοὺς πρεσβευτὰς τοὺς παρόντας.
4 119 1 ὡμολόγησαν : συνεφώνησαν. ἡ μὲν δὴ ἐκεχειρία : ἡ ἀνακωχὴ τοῦ πολέμου.
4 120 1 περὶ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας : ἡ περί ἀντὶ τῆς κατά. ἐπήρχοντο : εἰς ἀλλήλους ἑκάτεροι. σφῶν : ἤγουν τῶν Πελληνῶν. αὐτὸς δ ’ ἐν κελήτι ὡς ἄποθεν ἐφεπόμενος : ἐν κελήτι, ἐν μικρῷ πλοιαρίῳ Patm.
4 120 2 ʃ ὁ Βρασίδας εἰς τὴν Σκιώνην ἔπλει ἐν πλοίῳ μικρῷ προαγούσης τριήρους ὅπως, εἰ μὲν αὐτὸς ἐντύχοι πολεμίῳ πλοίῳ, ἡ τριήρης ἐπελθοῦσα βοηθήσειεν αὐτῷ, εἰ δὲ ἀντίπαλος τριήρης ἐξ ἐναντίας ἐπιφέροιτο, αὐτὸς ἐν τῷ κέλητι διασωθείη· ἔμελλεν γὰρ ἡ τριήρης ἡ πολεμία οὐκ ἐπὶ τὸ κελήτιον ὁρμήσειν, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν τριήρη Ms ʃ ἤγουν οὐ πρὸς τὸ κελήτιον νομίζων τραπῆναι τὴν ἐναντίαν τριήρη G οὐκ ἀνέμειναν : οὐχ ὑπέμειναν ὀκνήσαντες περὶ τῆς ἐλευθερίας ἐν ἀνάγκῃ γενέσθαι· οἰκεῖον γὰρ ἀγαθὸν τὴν ἐλευθερίαν λέγει Ms ἀτολμίᾳ : δι’ ἀτολμίαν.[5]
4 120 3 σφίσι : τοῖς Σκιωναίοις. τῶν μεγίστων : ἤγουν τῶν ἀναγκαιοτάτων· δεινῶν δηλονότι. ἐπήρθησαν : ἐπτερώθησαν.[5]
4 121 1 θαρσήσαντες : 〈ἐμπλησθέντεσ〉 θάρσους καὶ ἀγαθῶν ἐλπίδων. τόν τε πόλεμον : τὸν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων. σημείωσαι ἐταινίουν AB διέβη πάλιν : εἰς τὴν Τορώνην δηλονότι.
4 121 2 ἐπεραίωσε : διεβίβασε διὰ νεῶν εἰς τὴν Σκιώνην. με τ ’ αὐτῶν : τῶν Σκιωναίων. βοηθῆσαι .. . νῆσον : ἤγουν ὡς ναυτικοὺς ταχέως ἂν ἐλθεῖν εἰς βοήθειαν. φθάσαι : ἤγουν προλαβεῖν ἐκείνους. ἐγχειρήσειν : ἐπιθήσειν.[5]
4 122 1 πα ρ ’ αὐτόν : τὸν Βρασίδαν. διέβη : ἀπὸ τῆς Σκιώνης.
4 122 3 κατῄνει : συνετίθετο, κατένευσε συναινῶν. αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους.
4 122 4 τῆς πόλεως : τῆς Σκιώνης. περὶ αὐτῆς : τῆς Σκιώνης. οἱ ἐν ταῖς νήσοις : οἱ Σκιωναῖοι G σφῶν : τῶν Ἀθηναίων.
4 122 5 ἀνωφελεῖ : λείπει, ἐν θαλάττῃ Ms ὕστερον : ἤγουν μετὰ τὴν ἐκεχειρίαν.
4 123 1 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ Μένδη Ἐρετριέων ἀποικία AB φανερῶς : ἀντὶ τοῦ ἑκουσίως, ἄνευ προδοσίας. ἐτόλμησαν : ἐθάρρησαν προσιέναι τῷ Βρασίδᾳ.
4 123 2 ἑτοίμην : εἰς τὸ βοηθῆσαι. οὐ προυδίδου : ὁ Βρασίδας. ἐ π ’ ἀμφοτέρας τὰς πόλεις : τὴν Μένδην καὶ Σκιώνην.
4 123 4 καὶ οἱ μέν : οἱ ὑπολειφθέντες ἐν Σκιώνῃ καὶ Μένδῃ. ὁ μέν : ἤγουν ὁ Περδίκκας.
4 124 2 τοὺς Λυγκηστάς : τοὺς περὶ τὸν Περδίκκαν καὶ Βρασίδαν. ἀπὸ τοῦ λόφου : τοῦ οἰκείου.
4 124 3 οἱ δὲ λοιποί : Λυγκησταί. τροπαῖον στήσαντες : οἱ περὶ τὸν Βρασίδαν.
4 124 4 ἐπέσχον : αὐτοὺς δηλονότι κατὰ τὸν πόλεμον. οἳ ἔτυχον .. . μέλλοντες ἥξειν : ἤγουν οἳ ἔμελλον ἥξειν. ἐπὶ τὰς τοῦ Ἀρ ρ . κώμας : ἀντὶ τοῦ κατὰ τῶν Ἀρριβαίου κωμῶν. καθῆσθαι : ἀργὸς εἶναι. περιορώμενος : εὐλαβούμενος περὶ αὐτῆς Msc 2 ʃ ἤγουν περὶ τῆς Μένδης φροντίζων G ʃ κηδόμενος. οὐ πρόθυμος ἦν : προϊέναι δηλονότι. δοκοῦν : ἀντὶ τοῦ δοκοῦντος G αὐτῶν : τῶν Ἰλλυριῶν.[5]
4 125 1 κυρωθὲν δὲ οὐδέν : ἀντὶ τοῦ κυρωθέντος δὲ οὐδενός GMsc 2 ʃ ὁρισθέν. ἐκ τῆς διαφορᾶς : ἤγουν διὰ τὴν ἔχθραν. ἀσαφῶς : ἀντὶ τοῦ ἀδήλως, ἄνευ αἰτίας, σφαλερῶς sc 2 σημείωσαι ἐκπλήγνυσθαι AB πρὶν τὸν Βρασίδαν ἰδεῖν : πρὶν διαλεχθῆναι τῷ Βρασίδᾳ· οὕτω γὰρ οἱ Ἀττικοὶ λέγουσιν, ἰδεῖν τί σε ἐβουλόμην, ἀντὶ τοῦ διαλεχθῆναί σοι Msc 2 ἐπιέναι : αὐτοῖς δηλονότι.[5]
4 125 2 ἐς μέσον λαβών : ἀντὶ τοῦ περιλαβὼν τοῖς ὁπλίταις. ἐκδρόμους δέ : ἤγουν ἔταξε τοὺς νεωτάτους ἐκτρέχειν καὶ ἐπιέναι τοῖς μετὰ τοῦ Ἀρριβαίου, εἰ ἐπιχειροῖεν προσβάλλειν τοῖς μετὰ τοῦ Βρασίδου.
4 125 3 προσβάλλοιεν : οἱ μετὰ τοῦ Ἀρριβαίου. τελευταῖος : τῆς συντάξεως. εἰ μὲν μὴ ὑπώπτευον : δημηγορία Βρασίδου.[5]
4 126 1 προοιμιακὴ ἔννοιά ἐστι καὶ οὔτε κατασκευὴν ἔχει οὔτε συμπέρασμα ABCFM μεμονῶσθαι : τῆς συμμαχίας τοῦ Περδίκκου. τοιούτων .
4 126 2 .. : τὴν δημοκρατίαν λέγει ABFMc 2 προηγώνισθε : προεπολεμήσατε.
4 126 3 δεινούς : τὰ πολέμια. ὅσα μὲν τῷ ὄντι ἀσθενῆ ὄντα .
4 126 4 .. : ὅσοι πολέμιοι ἀσθενεῖς ὄντες δόκησιν ἰσχύος παρέχουσι τοῖς ἐναντίοις, περὶ τούτων τἀληθῆ μαθόντες οἱ δι’ ἐναντίας θαρσύνονται μᾶλλον· ὅσοι δὲ τῷ ὄντι εἰσὶν ἰσχυροί, τούτους εἰ μή τις ἔμπροσθεν μάθοι, τολμηρότερον καὶ οὐκ ὀρθῶς αὐτοῖς προσενεχθήσεται Msc 2 δόκησιν ἔχει ἰσχύος : ὥσπερ τὰ τῶν ἐναντίων βαρβάρων ABCFM οἷς δὲ βεβαίως τι πρόσεστιν ἀγαθόν : ὥσπερ ἡμῖν ABCF ʃ ἤγουν οἵτινές εἰσι τῇ ἀληθείᾳ ἀνδρεῖοι. οὗτοι : οἱ βάρβαροι ABCF οὗτοι δὲ τὴν μέλλησιν .[5]
4 126 5 .. : τοῦ ἐπιέναι δηλονότι· ἤγουν ἐκφοβοῦσι μέλλοντες ἐπιέναι. ʃ οἱ δὲ Λυγκησταὶ φοβεροί εἰσι μέλλοντες, οὐκ ἐν χερσὶν ὄντες sc 2 πλήθει ὄψεως δεινοί : δέος ἐμποιοῦσι. δήλωσιν ἀπειλῆς : ἔμφασιν καταπλήξεως Msc 2 αἰσχυνθεῖεν ἄν : ὥσπερ ἡμεῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFc 2 ἥ τε φυγὴ καὶ ἡ ἔφοδος αὐτῶν ... : ὁμοίως καὶ τὸ φυγεῖν καὶ τὸ διώκειν καλὸν φαίνεται τοῖς βαρβάροις, καὶ οὐκ ἐξετάζεται ὁπότεροί εἰσιν ἀνδρειότεροι, οἱ φεύγοντες ἢ οἱ διώκοντες Msc 2 αὐτοκράτωρ δὲ μάχη ... : μάχη δὲ αὐτεξούσιος, ἐν ᾗ ἔξεστιν ὃ βούλεταί τις πράττειν, παρέχει πρόφασιν φεύγειν τοῖς ὁπωσοῦν σώζεσθαι βουλομένοις Msc 2 ἐκείνῳ : τῷ ἐς χεῖρας ἐλθεῖν. ἀ π ’ αὐτῶν ὁρᾶτε .[10]
4 126 6 .. : ὁρᾶτε δὲ σαφῶς ὅτι τὸ ἀπ’ αὐτῶν δοκοῦν δεινὸν ὄψιν μὲν καὶ ἀκοὴν καταπλήττεται, δυνάμει δὲ οὐδέν ἐστι. τοῦτο οὖν ὑπομείναντες (τὴν φωνὴν αὐτῶν φημὶ καὶ τὴν ἀπειλήν) καὶ εὐκόσμως ἐν καιρῷ τοῦ ἀναχωρεῖν ὑποχωρήσαντες ἀσφαλῶς ἀπονοστήσετε καὶ γνώσεσθε τοῦ λοιποῦ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καθεστῶτες Msc 2 κατασπέρχον : κινοῦν εἰς δειλίαν, ἐκπλῆττον. οἱ τοιοῦτοι ... : τὸ τῶν βαρβάρων πλῆθος τοῖς μὲν τὴν πρώτην ἐμβολὴν δεξαμένοις ἄπωθέν ἐστι φοβερὸν ἀνδρείας ἀνάτασιν μέλλουσαν ἀπειλοῦν· τοῖς δὲ μὴ δεξαμένοις, ἀλλὰ φεύγουσι τὸ διῶκον εὐψύχως ὀξέως ἐπιφέρεται ἅτε δὴ ἐν ἀσφαλεῖ καθεστὸς ὡς ἂν τῶν φευγόντων οὐ μαχομένων Msc 2 μελλήσει : προσδοκίᾳ. ὑπῆγε : ἠρέμα καὶ κατ’ ὀλίγον ἦγεν.[10]
4 127 2 αἵ τε ἐκδρομαί : οἱ τεταγμένοι δηλονότι πρὸς τὸ ἐκτρέχειν Msc 2 παρὰ γνώμην ἀντέστησαν : παρ’ ἐλπίδα τὴν τῶν Λυγκηστῶν ἀντέστησαν οἱ Λακεδαιμόνιοι Msc 2 ἐπιφερομένους μέν : τοὺς βαρβάρους. οἱ λοιποί : τῶν βαρβάρων. τὴν ἐσβολήν : εἴσοδον. φθάσαντες : προλαβόντες οἱ βάρβαροι. ἀναχώρησιν : φυγήν. καὶ προσιόντος αὐτοῦ : τοῦ Βρασίδα. τὸ ἄπορον τῆς ὁδοῦ : καθ’ ἣν οὐκ ἦν πόρος ἐξελθεῖν. κυκλοῦνται : ἤγουν κυκλοῦσιν οἱ βάρβαροι. ἀποληψόμενοι : ἀποκόψοντες. πρὶν καὶ τὴν πλείονα κύκλωσιν .[10]
4 128 1 .. : πρὶν τοὺς πολλοὺς τῶν κυκλοῦν τοὺς Λακεδαιμονίους μελλόντων παρεῖναι Msc 2 τῶν ἐπὶ τοῦ λόφου : τῶν βαρβάρων BFMc 2 ἐν μεθορίοις : τοῦ τόπου τοῦ Περδίκκα.
4 128 4 τὰ μέν : τὰ ζεύγη δηλονότι. Πελοποννησίων .
4 128 5 .. : τοὺς Πελοποννησίους ἐμίσει οὐ κατὰ γνώμης προαίρεσιν οὐδὲ ἔθος ἔχων· τοὺς γὰρ Ἀθηναίους μᾶλλον πρὶν ἐμίσει Msc 2 τῶν δὲ ἀναγκαίων ξυμφόρων : διὰ τὴν ἀνάγκην συμφέρειν νομίσας μισεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους ἀποστὰς διεπράττετο, πῶς Ἀθηναίοις μὲν φίλος ἔσται, Λακεδαιμονίων δὲ ἀπαλλάξεται Msc 2 ʃ ἕνεκεν τοῦ ἀναγκαίου συμφέροντος. ἑαυτῶν : τῶν Ἀθηναίων.[5]
4 129 3 ἄραντες δέ : οἱ Ἀθηναῖοι. οἱ δὲ αὐτοί τε : ἤγουν οἱ Μενδαῖοι G τραυματιζόμενος : βαλλόμενος ὑπ’ αὐτῶν.
4 129 4 ἔνιοι δὲ ἀναφέρουσιν ἐπὶ τοὺς σὺν αὐτῷ Msc 2 βιάσασθαι : βίαν προσαγαγεῖν αὐτοῖς. ἄλλῃ ἐφόδῳ ἐκ πλείονος : ἄλλῃ ὁδῷ μακροτέρᾳ Msc 2 ἐκ πλείονος : διαστήματος δηλονότι. δυσπροσβάτῳ : δυσαναβάτῳ. ἐθορυβήθη : ἐδειλίασεν. οὐκ ἐνέδοσαν : οὐχ ὑπεῖξαν.[5]
4 129 5 ἀναχωρήσαντες : ἐπὶ πόδα ἐλθόντες. οἱ Μενδαῖοι : οἱ ἐπὶ τοῦ λόφου. ἐς τὴν πόλιν : τὴν Μένδην. σημείωσαι ἡμέραν ἅπασαν ABF τὴν γῆν : τὴν Σκιώνην.
4 130 1 οὐδενὸς ἐπεξιόντος : τῶν Σκιωναίων. ἦν γάρ τι καὶ στασιασμοῦ : ἤγουν ἦσάν τινες στασιάζοντες. καίτινος αὐτῷ τῶν ἀπὸ τοῦ δήμου ἀντειπόντος : ἤγουν δημότου ἐναντιωθέντος, κατὰ τὸ ἔθος τῶν στασιαζόντων, ἀντιλέγειν δηλονότι.
4 130 4 κατὰ τὸ στασιωτικόν : κατὰ τὸ ἀντιστασιάζειν Ms ὡς ἀντεῖπεν : ὁ δημότης. περὶ ὀργῆς : ἀντὶ τοῦ ὑπὸ ὀργῆς Msc 2 φοβηθέντων : ἀντὶ τοῦ φοβηθέντας· ἐφοβήθησαν δέ, ὅτι ᾠήθησαν ἀπὸ τῆς πρὸς τοὺς Ἀθηναίους συνθήκης αὐτοῖς ἐπιθέσθαι Msc 2 προειρημένου : συμφώνου.[5]
4 130 5 τὴν ἐπιχείρησιν : ἀντὶ τοῦ τὴν προδοσίαν. διήρπασαν : τὰ ἐνόντα αὐτῇ.
4 130 7 πολιτεύειν ἐκέλευον ὥσπερ εἰώθεσαν : τὴν οἰκείαν πολιτείαν ἔχειν. τὰ περὶ τὴν Μένδην κατέσχον : ἐκυρίευσαν τῆς Μένδης. αὐτῷ : τῷ λόφῳ.
4 131 3 αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων. βιασάμενοι ... : ὑπερβατόν· βιασάμενοι τὴν φυλακὴν νυκτὸς ἀφικνοῦνται παρὰ θάλατταν Msc 2 τὸ ἐπὶ τῇ Σκιώνῃ στρατόπεδον : τοὺς φυλάττοντας τὴν Σκιώνην Msc 2 ὁμολογίαν : ξύμβασιν.
4 132 2 ἐπειδὴ .. . ποιεῖν : ἐπειδὴ φίλος ἐγεγόνει τοῖς Ἀθηναίοις, ἠξίουν αὐτὸν τεκμήριόν τι παρέχειν τῆς φιλίας Msc 2 αὐτός : ὁ Περδίκκας ABCs χρώμενος αἰεὶ τοῖς πρώτοις : δηλονότι φίλοις καὶ ξένοις Msc 2 ʃ ἤγουν τοὺς πρώτους φίλους ποιήσας. τὸ στράτευμα : τῶν Πελοποννησίων. καὶ τῶν ἡβώντων .[5]
4 132 3 .. : ὡς οὐκ ὄντος νομίμου ἐξάγειν τοὺς ἡβῶντας ἢ οὐκ ὄντος νομίμου ἄρχοντας καθιστάνειν ταῖς πόλεσι τοὺς ἡβῶντας, ἀλλὰ τοὺς προβεβηκότας καθ’ ἡλικίαν Msc 2 παρανόμως : ἤγουν παρὰ τὸ καθεστηκὸς ἔθος. τοῖς ἐντυχοῦσιν : καὶ τὰς πόλεις μὴ τοῖς τυχοῦσι πιστεύειν, ἀλλὰ Λακεδαιμονίοις ἐγχειρίζειν sc 2 ἐπικαλέσαντες : ἤγουν ἐγκαλέσαντες.[5]
4 133 1 παρεστηκὸς δὲ ῥᾷον : ἐξεγένετο δὲ αὐτοῖς ῥᾳδίως περιελεῖν τὸ τεῖχος, ἐπειδὴ τῶν Θεσπιέων ἐν τῇ πρὸς Ἀθηναίους μάχῃ τὸ ἀκμαιότατον ἀπωλώλει Msc 2 αὐτῶν : τῶν Θεσπιέων. οἱ δέ : οἱ Ἀργεῖοι.
4 133 3 ἐπέλαβεν : κατέσχε. καὶ ἔνατον ἐκ μέσου : ὥστε τὰ πάντα πεντήκοντα ἓξ ἥμισυ ἔτη διήνυσεν ἡ Χρυσὶς ἱέρεια ABCFM ʃ τὸ ὄγδοον ἐπλήρωσε, τὸ δὲ ἔννατον ἡμιτελὲς ἦν FMc 2 ἀμφιδήριτος : ἀμφίβολος Patm.[5]
4 134 1 ʃ ἀμφισβητήσιμος Msc 2 ἀγχωμάλου : ἴσης ʃ σημείωσαι ἀγχώμαλος μάχη ABF ἐπηυλίσαντο : κατεσκήνωσαν.
4 135 1 τούτου : τοῦ προσθεῖναι τὴν κλίμακα. τοῦ γὰρ κώδωνος : Θουκυδίδης τοῦ γὰρ κώδωνος παρενεχθέντος, ἀρσενικῶς· Σοφοκλῆς δὲ [Ai. 17], χαλκοστόμου κώδωνος ὡς Τυρσηνικῆς, θηλυκῶς ABCFG τὸ διάκενον : διάκενον μὲν τὸ ἀφύλακτον λέγει. ἔλαθε δὲ ὁ Βρασίδας προσθεῖναι τὴν κλίμακα· ἕως γὰρ ὁ περιιὼν μετὰ τοῦ κώδωνος ἄλλῳ παρεδίδου τὸν κώδωνα, χρόνου ἐγγινομένου, ἔλαθε προσθεὶς τὴν κλίμακα Msc 2 ʃ ὑπερβατόν· τοῦ γὰρ κώδωνος, φησί, παρενεχθέντος ἐς τὸ διάκενον, οὕτως ἡ πρόσθεσις ἐγένετο sc 2 ἡ πρόσθεσις ἐγένετο : τῆς κλίμακος CFs Θουκυδίδης ξυνέγραψε : τῶν εἰς ιγʹ τέλος τῆς ζʹ BC ʃ ἀποροῦσί τινες ψυχρὰν ἀπορίαν, διὰ τί Θουκυδίδης, ἔχων τὸ ὄνομα ἀπὸ τοῦ θʹ, ηʹ συνεγράψατο ἱστορίας, ὁ δὲ Ἡρόδοτος, ἔχων ἀπὸ τοῦ ηʹ, ἔλιπε θʹ.[10]
4 135 2 ὧν ἡ λύσις ψυχροτέρα, ὅτι ἐπειδή, φασίν, ἀπὸ τοῦ ηʹ ἕως τοῦ ρʹ, θʹ στοιχεῖά εἰσιν, ἀπὸ δὲ τοῦ θʹ ἕως τοῦ οʹ ὀκτώ εἰσι, τὸ πρῶτον ἐνταῦθα τοῦ ὀνόματος γράμμα ἀριθμήσαντες καὶ τὸ ὕστερον. ἡ δὲ ἀληθεστέρα λύσις τοιαύτη, ὅτι ὁ Θουκυδίδης οὐ διεῖλεν εἰς ἱστορίας, ἀλλὰ μίαν συνεγράψατο. καὶ δῆλον ἐκ τῆς διαφωνίας τῶν κριτικῶν· οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν διεῖλον εἰς ὀκτώ, οἱ δὲ εἰς ιγʹ, τὴν πρώτην εἰς βʹ καὶ τὰς ἄλλας ἑπτὰ εἰς ιαʹ ABCF ʃ ἰστέον ὅτι εἰς τὸ κομψὸν τῆς φράσεως Θουκυδίδης Αἰσχύλον καὶ Πίνδαρον ἐμιμήσατο, εἰς δὲ τὸ γόνιμον τῶν ἐνθυμημάτων τὸν ἑαυτοῦ διδάσκαλον Ἀντιφῶντα, εἰς δὲ τὴν λέξιν Πρόδικον, ὅθεν καὶ Προδίκου λέξεις ἐν τῷ κειμένῳ σημειούμεθα, εἰς δὲ τὸ γνωμικὸν τοὺς Σωκρατικούς, Εὐριπίδην καὶ τοὺς ἄλλους (τοῖς γὰρ αὐτοῖς χρόνοις ἦσαν), εἰς δὲ τὴν οἰκονομίαν τὸν ποιητήν ABCF ἐνιαύσιοι σπονδαί : ἡ ἐφ’ ἑνὸς χρόνου γενομένη ἐκεχειρία.[15]
5 1 1 ἐν τῇ ἐκεχειρίᾳ : ἡ πρὸς ὀλίγον χρόνον τοῦ πολέμου ἀναβολὴ καὶ ἡσυχία· παρὰ τὸ ἔχειν τὰς χεῖρας, οἷον ἐχεχειρία καὶ ἐκεχειρία ABFMc ἀνέστησαν ἐκ Δήλου : μετανάστας ἐποίησαν ἐξοικίσαντες. ἱερῶσθαι : τουτέστιν ἱεροὺς ἀνακεῖσθαι τῷ θεῷ Msc 2 ἐλλιπὲς σφίσιν εἶναι τοῦτο ... : μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν τοὺς ζῶντας, ἔτι δοκοῦντες ἐλλείπειν τῇ καθάρσει, τὰς θήκας τῶν τεθνεώτων ἀνείλοντο ἐκ τῆς νήσου Msc 2 Ἀτραμύττειον : Ὤρου· Ἀδραμύττειον Εὔπολις, Ἀτραμύττειον Θουκυδίδης ABFGMc 2 ᾤκησαν : λείπει τὸ ἐνταῦθα Msc 2 μετὰ τὴν ἐκεχειρίαν : μετὰ τὴν λύσιν αὐτῶν τῶν σπονδῶν.[10]
5 2 2 σχών : ἐλλιμενίσας. ἐκ δ ’ αὐτοῦ : τοῦ λιμένος.
5 2 3 ἐν τῇ Τορώνῃ : ἐστὶ δηλονότι. ἀξιόμαχοι : ἱκανοὶ πρὸς μάχην. ἐς τὴν πόλιν : τὴν Τορώνην. τὸν λιμένα : τῆς Τορώνης. βουλόμενος ἐντὸς τοῦ τείχους ποιῆσαι τὸ τῶν Τορωναίων προάστειον, τοῦ παλαιοῦ τείχους μέρος διακόψας, καθ’ ὃ ἦν τὸ προάστειον, ἕτερον τεῖχος καινὸν προσῳκοδόμησεν, ᾧ περιέβαλε τὸ πρότερον, καὶ συνῆψε κατὰ τὴν διαίρεσιν τὸ καινὸν πρὸς τὸ παλαιόν, ὥστε ἓν τὸ πᾶν γενέσθαι Msc 2 ἐντός : τῆς πόλεως δηλονότι.[5]
5 2 4 τοῦ παλαιοῦ τείχους : τὶ μέρος δηλονότι. ἢ τὸν περίβολον. βοηθήσαντες : συνδραμόντες ἐπὶ βοήν Msc 2 ἐβιάζοντο : ἤγουν ὑπὸ τῆς βίας τῶν Ἀθηναίων ἡττῶντο οἱ περὶ τὸν Πασιτελίδαν Msc 2 δρόμῳ ἐχώρει ἐς τὴν πόλιν : πῶς ἐντὸς τοῦ τείχους ὢν ὁ Πασιτελίδας, δείσας ἀνεχώρει πρὸς τὴν πόλιν; μή ποτε ἦν μὲν ἐν τῷ καινῷ τείχει τῷ κεριέχοντι τὸ προάστειον, δείσας δὲ μὴ ἡ πόλις ἁλῷ, ἥτις ἦν ἐν τῷ παλαιῷ τείχει, καὶ αὐτὸς ἐν τῷ καινῷ καταληφθῇ, καταλιπὼν τὸ προάστειον ἐς τὴν πόλιν ἐχώρει ὡς περιποιήσων αὐτήν Msc 2 ἀποσχών : ἀποστάς.[5]
5 3 4 αὐτοῖς : ἤγουν αὐτοῖς αἰχμαλώτοις. ἡ διάνοια· ἐκ τούτων τῶν αἰχμαλώτων οἱ Πελοποννήσιοι ὕστερον ἀπῆλθον, γενομένων σπονδῶν, οἱ δὲ ἄλλοι ἐκομίσθησαν ὑπ’ Ὀλυνθίων. λυθείς : ἀπολυτρωθείς Mfc 2 τρίτος αὐτός : τουτέστι μετ’ ἄλλων δύο ABFMc 2 μετὰ τὴν ξύμβασιν : τὴν κοινὴν τῶν Σικελιωτῶν.[5]
5 4 1 πολίτας ἐπεγράψαντο : ἑτέρους ἐπὶ τοῖς οὖσιν ἐνεγράψαντο εἰς τὴν πολιτείαν Msc 2 ʃ ᾠκειώσαντο. ἐπενόει : προεθυμεῖτο, ἠξίου Msc 2 καὶ ὁ δῆμος τὴν γῆν ἐπενόει ἀναδάσασθαι : ἀνδάσασθαι, τὸ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς τι μερίσασθαι Patm. ʃ ἐξ ὑπραχῆς δασμὸν καὶ μερισμὸν ποιῆσαι. οἱ δὲ δυνατοί : τῶν Λεοντίνων.[5]
5 4 3 ἐπάγονται : εἰς βοήθειαν τῆς πόλεως. ἐπλανήθησαν ὡς ἕκαστοι : πλανηθέντες διέστησαν. ὁμολογήσαντες : συνθέμενοι Ms ἐρημώσαντες : καταλιπόντες ἐρήμην Msc 2 ἐπὶ πολιτείᾳ : ἐπ’ ἴσῃ πολιτείᾳ τῶν Συρακουσίων. Φωκέας : οἱ μὲν ἐκτεταμένως ἀναγινώσκουσιν, ὡς Πρασίας, οἱ δὲ συνεσταλμένως.[5]
5 4 4 ὁμοίως δὲ καὶ τὸ Βρικιννίας GMsc 2 τῆς πόλεώς τι .. . ἐπολέμουν : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABCF καταλαμβάνουσι : ἤγουν λαμβάνοντες εἰς κατοίκησιν. ʃ τὸ ἑξῆς· καταλαμβάνουσι χωρίον τι τῶν Λεοντίνων [παρα]καλούμενον [τε] Φωκέας. ἐπολέμουν : πρὸς τοὺς Συρακουσίους Msc 2 πείσαντες .[5]
5 4 5 .. : τὸ ἑξῆς, πείσαντες τοὺς ξυμμάχους ἐπιστρατεῦσαι ABCFM ʃ ὅπως κοινῇ ἐπιστρατεύσαντες Συρακουσίοις ὡς δύναμιν περιποιουμένοις διασώσειαν Λεοντίνους Msc 2 σφίσιν : τοῖς Ἀθηναίοις. δύναμιν περιποιουμένων : αὐξανομένων. ἐπὶ τοὺς ἄλλους : πρὸς τοὺς ἄλλους Msc 2 παρακομιδῇ : παρελεύσει.[5]
5 5 1 ἐχρημάτισε : ὡμίλησε. ἐχ ρ . περὶ φιλίας : λόγους προσήνεγκε πιστικούς Mc 2 ʃ ἔταξε δοῦναι χρήματα ὑπὲρ φιλίας καὶ συμμαχίας. Σικελιωτῶν : ἰστέον ὅτι οἱ μὲν Ἕλληνες οἱ ἐν Σικελίᾳ Σικελιῶται λέγονται, οἱ δ’ ἐν αὐτῇ βάρβαροι Σικελοί· οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ Ἰταλιωτῶν καὶ Ἰταλῶν Mc 2 ὁμολογίαν : τὴν κοινὴν δηλονότι. κομιζομένοις : ἀποδεχομένοις αὐτὸν τὸν Φαίακα.[5]
5 5 2 ἠδίκησεν : βλάβην ἐποίησε. ξυνηλλάσσοντο : ἀντὶ τοῦ συνῄνεσαν M ʃ εἰρήνην ἐποίουν.
5 5 3 ἀποίκους : ἑαυτῶν, τῶν Λοκρῶν. Γαληψόν : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ Γαληψὸς Θασίων ἀποικία AFMc 2 Πολλῆν : ὄνομα κύριον F ἀπέχον : διέχον e 10 κατεφαίνετο πάντα αὐτόθεν : ἤγουν πάντα, τὰ τοῦ Κλέωνος δηλονότι, ἐφαίνετο τῷ Βρασίδᾳ ἀπὸ τοῦ Κερδυλίου.
5 6 3 προσεδέχετο : ὁ Βρασίδας. αὐτόν : τὸν Κλέωνα. σφῶν : τῶν Λακεδαιμονίων. ἐπὶ τὴν Ἀ... . ἀναβήσεσθαι : τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τὴν Ἀμφίπολιν ἀναβήσεσθαι τὸν Κλέωνα ABCFM τῇ παρούσῃ στρατιᾷ : μετὰ τῶν παρόντων στρατιωτῶν, οὐ περιμείναντα πάντας Msc 2 παρεσκευάζετο : ὁ Βρασίδας παρεσκευάζετο ABCF Θρᾷκας : ἀπὸ τῶν ἄνωθεν.[5]
5 7 2 τῶν γὰρ στρατιωτῶν ἀχθομένων : τὸ ἑξῆς, τῶν γὰρ στρατιωτῶν ἀχθομένων, αἰσθόμενος τὸν θροῦν, ὁ Κλέων δηλονότι ABCFM τῇ ἕδρᾳ : τῇ διατριβῇ καὶ τῇ ἀργίᾳ Msc 2 ʃ τῇ προσμονῇ. τόλμαν : τὴν τοῦ Βρασίδου Msc 2 ἀνεπιστημοσύνης : 〈σημείωσαι〉 ἀνεπιστημοσύνη A ʃ τοῦ Κλέωνος sc 2 καθημένους : ἐνήλλαξεν, ἀντὶ τοῦ καθημένων εἰπὼν καθημένους Msc 2 βαρύνεσθαι : ἀντὶ τοῦ ἄχθεσθαι Msc 2 τῷ τρόπῳ .[5]
5 7 3 .. : τῷ αὐτῷ τρόπῳ ἐπῆλθεν ὁ Κλέων τῇ Ἀμφιπόλει, ᾧ καὶ πρόσθεν ἐπὶ Πύλον. τουτέστιν ἀλογίστως εὐτυχήσας ἐν τῇ Πύλῳ ᾠήθη φρόνιμος εἶναι Msc 2 οἱ : αὐτῷ e 10 θέαν : θεωρίαν. τοῦ χωρίου : τῆς Ἀμφιπόλεως BCF οὐχ ὡς τῷ ἀσφαλεῖ ... : οὐχ ὡς τῷ πλήθει τῶν ἐναντίων κρατήσων, εἰ ἀναγκάζοιτο πολεμεῖν (ὃς οὐδὲ τῇ παρούσῃ στρατιᾷ τοὺς πολεμίους ᾤετο ἀντιτάξασθαι), ἀλλ’ ὡς μετὰ τῶν ἐπελευσομένων αὐτῷ συμμάχων πᾶσαν ἐν κύκλῳ περιστήσων τὴν στρατιὰν καὶ βίᾳ ἐκπολιορκήσων τὴν Ἀμφίπολιν Msc 2 περισχήσων : ἀντὶ τοῦ ὑπερσχήσων καὶ νικήσων ABFMc 2 ἀπιέναι .. . ἀμαχεί : λείπει τὸ δυνατὸν εἶναι Msc 2 ἐδόκει : οἷ αὐτῷ. κινουμένους : παραγινομένους ἐπὶ τὴν Ἀμφίπολιν Msc 2 δεδιὼς τὴν αὐτοῦ παρασκευήν : οὐ θαρρῶν τῇ ἰδίᾳ παρασκευῇ Msc 2 ὑποδεεστέρους εἶναι : τοὺς ἑαυτοῦ δηλονότι.[10]
5 8 2 ἀντίπαλα : ἰσοστάσια ἑκάτερα τὰ στρατεύματα τῶν ἐναντίων. τῷ ἀξιώματι : τῇ δυνάμει. καθαρόν : οὐχὶ συγκλύδων οὐδὲ ἐπικούρων, ἀλλ’ αὐτῶν τῶν πολιτῶν Msc 2 τέχνῃ : δόλῳ. ἀναγκαίαν : εὐτελῆ καὶ οὐκ ἐκ παρασκευῆς Msc 2 ἢ ἄνευ προόψεως .[5]
5 8 3 .. : ἄνευ τοῦ μὴ ἐπιδεῖξαι τοῖς ἐναντίοις τὸ ἴδιον πλῆθος καὶ τὴν ὅπλισιν αὐτῶν· τοῦτο γάρ ἐστιν ἄνευ προόψεως· καταφρονηθήσεσθαι γὰρ ὑπὸ Ἀθηναίων ᾤετο, εἰ τὴν οὖσαν αὐτοῖς ἐπιδείξειε παρασκευήν Msc 2 ʃ ἤγουν οὕτως ἐνόμισε περιγενέσθαι Κλέωνος καὶ τῶν περὶ αὐτόν, ἐπιτεθησόμενος κρύφα, ὅπερ ἐστὶ τὸ ἄνευ προόψεως, καὶ μὴ ἀπὸ τοῦ φανεροῦ, ὅπερ ἐστὶ τὸ καταφρονήσεως τοῦ ὅντος. ἄνευ προόψεως : ἀπροσδοκήτως. τοῦ ὄντος : τῆς ἀληθείας. ἀπολεξάμενος : ἀποκόψας ἐπιλεκτικῶς.[10]
5 8 4 Κλεαρίδα προστάξας : μετὰ Κλεαρίδα τάξας sc 2 ἀπολαβεῖν αὖθις ... : ἄνευ τῶν ἄλλων λαβεῖν συμμάχων, εἰ τύχοι ἐλθοῦσα αὐτοῖς βοήθεια ἡ παρὰ τοῦ Περδίκκου καὶ τοῦ Πολλῆ Msc 2 μεμονωμένους : τῆς συμμαχίας δηλονότι. ἄνδρες Πελοποννήσιοι .[5]
5 9 1 .. : δημηγορία Βρασίδου ABCFMe 10 Δωριῆς : ὄντες e 10 ὧν εἰώθατε κρείσσους εἶναι : ἀντὶ τοῦ οὓς εἰώθατε νικᾶν. τὴν δὲ ἐπιχείρησιν : τὴν ἐπίθεσιν τὴν κατὰ τῶν πολεμίων.
5 9 2 ἵνα μή τῳ ... : ἵνα μηδεὶς ὑμῶν διὰ τὸ κατ’ ὀλίγους ὑμᾶς μέλλειν ἐξιέναι τῆς πόλεως καὶ μὴ ἅπαντας ἀθρόους κινδυνεύειν πρὸς Ἀθηναίους, οὐκ ἀξιόμαχον νομίσας τὴν παρασκευήν, ἀτολμότερος γένηται Msc 2 ἀτολμίαν : δειλίαν. παράσχῃ : ὑμῖν δηλονότι. τοὺς γὰρ ἐναντίους εἰκάζω .[5]
5 9 3 .. : εἰκάζω, φησί, τοὺς ἐναντίους, καταφρονοῦντας ἡμῶν καὶ οὐ προσδοκῶντας ὅτι ἐπεξελευσόμεθα αὐτοῖς, ἀναβῆναι πρὸς τὴν Ἀμφίπολιν κατὰ θέαν καὶ νῦν διὰ τὴν θέαν ἀτάκτως ἐσκεδασμένους ὀλιγωρεῖν, τουτέστι ῥᾳθυμεῖν Msc 2 ὀλιγωρεῖν : τὸ καταφρονεῖν ABFMc 2 ʃ ἀμελεῖν e 10 ὅστις δὲ τὰς τοιαύτας ἁμαρτίας .[5]
5 9 4 .. : ὅστις δὲ τὰ τῶν πολεμίων ἁμαρτήματα ἰδὼν καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν ἐπιχειρῶν μὴ ἐκ τοῦ φανεροῦ ἀντιτάττηται, ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν ἁρμοττόμενος, ὀρθῶς ἂν πράττοι Msc 2 τὰ κλέμματα : τὰ στρατηγήματα sc 2 ἕχει : παρέχει.[5]
5 9 5 ἅ: ἀντὶ τοῦ δι’ ὧν c 2 ἕως οὖν ἔτι ἀπαράσκευοι .
5 9 6 .. : ἕως ἔτι διὰ τὸ θαρρεῖν ἀπαράσκευοί εἰσιν ἀπιέναι τε διανοοῦνται μᾶλλον ἢ μένειν, ῥᾳθύμως αὐτοῖς διακειμένοις καὶ πρὸ τοῦ συνταχθῆναι, ἐγὼ μὲν ἔχων sc 2 ὑπαπιέναι : ἀπελθεῖν e 10 ἀνειμένῳ : χαύνῳ e 10 ἐπεκθεῖν : ἐπεκδραμεῖν e 10 ʃ θέλησον δηλονότι.[5]
5 9 8 ἐλπὶς γὰρ : ἡμῖν δηλονότι. οὕτως : δηλονότι ποιούντων ἡμῶν. τὸ γὰρ ἐπιὸν ὕστερον : οἱ γὰρ ὕστερον ἐπιόντες φοβερώτεροι Msc 2 εἶναι τοῦ καλῶς πολεμεῖν .
5 9 9 .. : ὅτι ἐκ τριῶν γίνεται τὸ καλῶς πολεμεῖν ABCFM αἰσχύνεσθαι : Ὅμηρος [Ε 531]· αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται ABCFM δούλοις ... : ἂν γὰρ νικηθῆτε καὶ μὴ θανάτῳ ζημιωθῆτε ὑπ’ αὐτῶν, ἀλλὰ εὐτυχήσητε καὶ ἄριστα πράξητε, δοῦλοι ἔσεσθε Ἀθηναίων καὶ δουλείαν χαλεπωτέραν ἢ πρὶν εἴχετε Msc 2 περὶ ὅσων : ἐπάθλων.[5]
5 10 1 τῷ δὲ Κλέωνι : τὸ ἑξῆς, τῷ δὲ Κλέωνι ἀγγέλλεται, φανεροῦ γενομένου τοῦ Βρασίδου Msc 2 κατὰ τὴν θέαν : διὰ τὴν θέαν.
5 10 3 ἐπῆλθε : ὁ Κλέων δηλονότι. τοὺς βοηθούς : τοὺς ἀπὸ τοῦ Περδίκκου. ἀναχώρησιν : ἀντὶ τοῦ ἀπιέναι. ὥσπερ μόνον οἷόν τ ’ ἦν : καθάπερ μόνον ἐξῆν δὴ ἐπὶ τὸ εὐώνυμον. σχολὴ γίγνεσθαι : χρόνος ἐγγίγνεσθαι Msc 2 οἷς γάρ .
5 10 5 .. : οἱ κινοῦντες τὰς κεφαλὰς καὶ τὰ δόρατα, καὶ μὴ ἡσύχως ἀπιόντες καὶ τὸ ὅλον ἀτρόμως, οὐκ εἰώθασιν ὑπομένειν τοὺς πολεμίους Msc 2 τοῦτο : ὅπερ πάσχουσιν αὐτοί. ὁ μέν : ὁ Βρασίδας.
5 10 6 σταύρωμα : χάρακα. εὐθεῖαν : ἤγουν εὐθέως. καρτερώτατον : ὑψηλὸν δή. προυκεχωρήκει : προαπεληλύθει Msc 2 ʃ εἰς τὸ ἔμπροσθεν ἦλθεν.
5 10 8 ἀπορραγέν : ἀποσπασθὲν τῆς ἄλλης τάξεως Msc 2 ὁ Βρασίδας ... : τρεψάμενος ὁ Βρασίδας καὶ διώξας τοὺς μέσους, ὁρμήσας πρὸς τὸ ἀριστερὸν κέρας καὶ οὐ καταλαβὼν αὐτό, μετέβη πάλιν πρὸς τὸ δεξιὸν τῶν Ἀθηναίων Msc 2 ἐπιπαριὼν τῷ δεξιῷ : πλησιάζων ἐπετίθετο τῷ δεξιῷ. οἱ δὲ πλησίον : τοῦ Βρασίδου δηλονότι. ἀπήνεγκαν : δηλονότι εἰς τὴν πόλιν. οἱ δὲ αὐτοῦ : ἤτοι οἱ αὐτοῦ τοῦ Κλέωνος ἢ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ Msc 2 καὶ δίς : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος Msc 2 ἢ ὑπὸ τῆς Χαλκιδικῆς ἵππου : ἤγουν ὕστερον μετὰ τὴν μάχην φεύγοντες.[5]
5 10 10 ἀπεκομίσθησαν : διεσώθησαν Msc 2 περιείρξαντες : ἤγουν περιφράξαντες.
5 11 1 ἐντέμνουσι : ἐναγίζουσι, ἐναγίσματα προσφέρουσι Msc 2 ʃ θύουσι. ἀγῶνας καὶ ἐτησίους θυσίας : ἤγουν δι’ ἔτους θυσιάζειν καὶ ἀγωνίζεσθαι. τὰ Ἀγνώνεια οἰκοδομήματα : Ἀγνώνεια τὰ τοῦ Ἄγνωνος ABCFM ʃ ἐπειδὴ ὁ Ἄγνων Ἀθηναῖος ἦν, ὁ οἰκιστὴς τῆς Ἀμφιπόλεως Msc 2 περιέσεσθαι : φυλαχθήσεσθαι. ἐν τῷ παρόντι : πρὸς τὸ παρόν Msc 2 τὸν δὲ Ἄγνωνα : οὐ τοῦτο λέγει, ὅτι ὁ Ἄγνων οὐχ ἥδετο ταῖς τιμαῖς, ἀλλὰ οὔτε συμφέρειν τοῖς Ἀμφιπολίταις τιμᾶσθαι τὸν Ἄγνωνα, διὰ τὸ κολακεύειν τοὺς Λακεδαιμονίους, οὔτε ἡδὺ ἦν τοῖς Ἀμφιπολίταις τιμᾶν αὐτόν sc 2 οἱ μέν : οἱ Ἀθηναῖοι.[10]
5 12 1 καὶ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς χρόνους : Τζέτζου· ἐκ τῆς τρίτης εἴασά τι ποσῶς γράφειν· ἐντεῦθεν ἠρξάμην δὲ τῆς γραφῆς πάλιν· τὸ κλῇθρον ἦν δὲ τῶν ὀπισθίων λόγων e 8 ἐς Ἡράκλειαν : Ἡράκλεια ἡ ἐν Τραχῖνι τῆς Θρᾴκης ABFMc 2 ἡ μάχη αὕτη : ἡ κατὰ τὴν Ἀμφίπολιν τοῦ Βρασίδου.[5]
5 13 1 οὐδένα καιρὸν ἔτι εἶναι : οὐκ ἐν καιρῷ ἔτι εἶναι FMc 2 τῶν τε Ἀθηναίων ... : τῶν μὲν Ἀθηναίων διὰ τὸ ἡσσῆσθαι ἀποκεχωρηκότων, τῶν δὲ περὶ τὸν Ῥαμφίαν οὐκ ὄντων δυνατῶν δρᾶν τι ὧν ὁ Βρασίδας διενοεῖτο Msc 2 πρὸς τὴν εἰρήνην : βουλομένων εἰρήνην ἄγειν Msc 2 ὥστε : Τζέτζου· βιβλογράφου στε (?) παν (?) παρῆκα μὴ ξέων e 8 πρὸς δέ : ἐν τῷ μὲν ἂν στίξειας, ὡς Τζέτζης γράφει· ἄρξῃ δ’ ἀπαρτὶ τοῦ πρὸς εἰρήνην λόγου.
5 14 1 σολοικοειδές, οὐ σόλοικον τυγχάνει e 8 μηδετέρους : Ἀθηναίους καὶ Πελοποννησίους. πληγέντες : ζημιωθέντες. καὶ δ ι ’ ὀλίγου : καὶ μετ’ ὀλίγον Msc 2 καὶ οὐκ ἔχοντες ... : καὶ οὐκέτι πιστεύοντες τῇ ἰσχύι τῇ αὑτῶν, δι’ ἣν τὸ πρότερον οὐ προσεδέχοντο τὰς σπονδάς Msc 2 καθυπέρτεροι : τῶν Λακεδαιμονίων. ἐπαιρόμενοι : δινούμενοι.[10]
5 14 2 ἀποστῶσι : τῶν Ἀθηναίων. καλῶς παρασχὸν οὐ ξυνέβησαν : ἐξὸν καλῶς, καιροῦ ἐπιτηδείου παρατυχόντος οὐ συνέβησαν Msc 2 μετὰ τὰ ἐν Πύλῳ : κατορθώματα. οἱ δ ’ αὖ Λακεδαιμόνιοι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μετεμέλοντο Msc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ εἶχον τὴν γνώμην πρὸς τὴν εἰρήνην νοητέον.
5 14 3 ὀλίγων ἐτῶν καθαιρήσειν : ἤγουν δι’ ὀλίγων ἐτῶν ταπεινώσειν. ἐν τῇ νήσῳ : τῇ Σφακτηρίᾳ. αὐτομολούντων : πρὸς τοὺς ἐν Πύλῳ Ἀθηναίους. ἡ δὲ ἔννοια· μή πως αὐτομολήσωσιν οἱ εἵλωτες οἱ ὑπομένοντες παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις, πιστεύοντες τοῖς ἔξω, τουτέστι τοῖς ηὐτομοληκόσι διὰ τὰ συμβεβηκότα τοῖς Λακεδαιμονίοις Msc 2 οἱ ὑπομένοντες : οἱ ὑπόλοιποι. τοῖς ἔξω : αὐτομολήσασι δηλαδή. πίσυνοι : οἱ τεθαρρηκότες Patm. ξυνέβαινε δέ : ἐνταῦθα ἡ ἀπόδοσις τῆς ὅλης ἐννοίας ἀπὸ τοῦ, πρὸς τὴν εἰρήνην μᾶλλον τὴν γνώμην εἶχον.[10]
5 14 4 αὐτοῖς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. ἐ π ’ ἐξόδῳ : λήξει. σπένδεσθαι : ἤγουν μετὰ σπονδῶν ποιεῖσθαι. ἀμφοτέροις αὐτοῖς : Λακεδαιμονίοις καὶ Ἀθηναίοις Msc 2 τῶν ἀνδρῶν κομίσασθαι : γλώσσης νόησον Ἀττικῆς εἶναι τόδε, ψωμοῦ φαγεῖν τε, καὶ λαβεῖν ἀνδρῶν, λέγειν, οἴνων πιεῖν τε, καὶ τὰ τοιούτου τρόπου· μηδ’ αὖ σόλοικον μηδαμῶς νόει τόδε e 8 ʃ πολὺς πόνος δὲ καὶ τονιζεῖν καὶ γράφειν, καὶ τῆς ἑκάστης ἡμέρας περιδρόμῳ, καίπερ νοσοῦντα δυσπνώτατα νόσον, φύλλων ἀναγνῶναί γε τοιασδὶ ώ̈ διπλῆν διεκτρέχειν με πεντηκοντέρα, ὅθεν στράτωρσι τὴν βιβλογράφου κόπρον ἐατέον νῦν ἐκφορεῖν τε καὶ ξέειν e 8 ἦσαν γὰρ οἱ Σπαρτιᾶται : τὸ οἱ ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ ἔνιοι.[10]
5 15 1 ἦσαν γάρ τινες αὐτῶν Σπαρτιᾶταί τε καὶ πρῶτοι καὶ τοῖς πρώτοις ξυγγενεῖς. ὡς τὸ εἰκὸς οὖν, οἱ ξυγγενεῖς αὐτῶν σπουδὴν ἐποιοῦντο Msc 2 πράσσειν : τὴν εἰρήνην δηλονότι.[15]
5 15 2 οὔπως ἤθελον : οὐδὲ ὅλως ἤθελον Msc 2 εὖ φερόμενοι : ἤγουν εὐτυχοῦντες. ἐπὶ τῇ ἴσῃ : ὥστε τὸ προσῆκον αὐτοῖς μόνον ἔχειν, ἀλλὰ δηλονότι καὶ περιττότερον Msc 2 ἐνδεξομένους : προσδεξομένους· λείπει τὴν εἰρήνην Msc 2 ὁ μέν : ὁ Βρασίδας ABCF ὁ δέ : ὁ Κλέων ABCF πλεῖστα : ἐν πλείστοις πράγμασι Mc 2 ἀπαθής : εὐτυχής.[5]
5 16 1 τοῦ ἀκινδύνου : τῆς ἀσφαλείας. καὶ ὅστις ἐλάχιστα τύχῃ αὑτὸν παραδίδωσι : τῇ ἀλόγῳ φορᾷ τῆς τύχης. τὴν εἰρήνην παρέχειν : ᾤετο δηλονότι. Πλειστοάναξ δέ : Πλειστοάναξ ὁ Παυσανίου βασιλεὺς Λακεδαιμονίων, ὃς φεύγων κάθοδον εὕρετο· ἔφευγε δὲ διὰ τὸ ποτὲ πρότερον δόξαι δῶρα παρ’ Ἀθηναίων λαβὼν ἀναχωρῆσαι ἐκ τῆς Ἀττικῆς. διαβαλλόμενος : ἤγουν ὑβριζόμενος. καθόδου : ἀντὶ τοῦ ἀναχωρήσεως ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς δή. σημείωσαι εὐθυμία B προβαλλόμενος : ἤγουν κατηγορούμενος. παρανομηθεῖσαν : ἤγουν παρανόμως δοθεῖσαν αὐτῷ. τὴν γὰρ πρόμαντιν : ἤγουν τὴν προαγορεύουσαν ἐκ μαντείας.[10]
5 16 2 ἐπὶ πολύ : πολλάκις. Διὸς υἱοῦ ἡμιθέου τὸ σπέρμα ... : ἡμιθέου μὲν τοῦ Ἡρακλέους λέγει, σπέρμα δὲ τὸν ἀπόγονον· οὗτος δ’ ἦν ὁ Πλειστοάναξ. ἀναφέρειν δὲ ἀντὶ τοῦ κατάγειν. εὐλάχαν δὲ τὴν ὕνιν Λακεδαιμόνιοι λέγουσιν· ἔνιοι δὲ τὴν δίκελλαν, ἀπὸ τοῦ λαχαίνειν, ὅ ἐστι σκάπτειν. εὐλάξειν δὲ ἀντὶ τοῦ ἀρόσειν· τοιοῦτον δέ τι λέγει, ἀργυραίᾳ εὐλάχᾳ εὐλάξειν, τουτέστι λιμὸν ἔσεσθαι καὶ πολλοῦ σφόδρα τὸν σῖτον ὠνήσεσθαι ὥσπερ ἀργυροῖς ἐργαλείοις χρωμένους. ἔνιοι δὲ οὐ λυσιτελήσειν φασὶν αὐτοῖς γεωργεῖν τὴν γῆν, ὥσπερ εἰ ἀργυροῖς ἐργαλείοις ἐχρῶντο GMsc 2 ἐκ τῆς ἀλλοτρίας : ἤγουν ὑπερορίας. ἀναφέρειν : ἀνακαλεῖσθαι. ἀργυραιε : ὄζει κόπρος κάκιστον ἡ βιβλογράφου e 8 χρόνῳ δὲ .[10]
5 16 3 .. : ἡ σύνταξις οὕτως· χρόνῳ δὲ προτρέψαι τοὺς Λακεδαιμονίους αὐτὸν καταγαγεῖν τοῖς ὁμοίοις χοροῖς καὶ θυσίαις· τὰ δὲ λοιπὰ μεταξὺ λεκτέον· ἔστι γὰρ πριβολὴ διττή. μετὰ δώρων ... : οἱ μὲν τὴν δόκησιν ἀντὶ τοῦ δοκήσεώς φασι κεῖσθαι, διὰ τὴν ἐκ τῆς Ἀττικῆς ποτε μετὰ δώρων δοκήσεως ἀναχώρησιν· οἱ δέ, τηρήσαντες τὴν δόκησιν, τὴν ἀναχώρησιν μᾶλλον ἀντ’ ἀναχωρήσεως ἐδέξαντο· ἄλλοι δὲ τὴν δόκησιν ἐπὶ τῆς λήψεως τῶν δώρων ἔλαβον, ἵν’ ᾖ, διὰ τὴν ἐκ τῆς Ἀττικῆς ποτε μετὰ δώρων λῆψιν ἀναχώρησιν· καὶ δεκτέον τοῦτο Msc 2 ʃ διὰ τὴν ἀναχώρησιν ἐκ τῆς Ἀττικῆς μετὰ δόκησιν δώρων, ἀντὶ τοῦ μετὰ δωροδόκησιν, τουτέστι μετὰ τὸ λαβεῖν δῶρα ὑπ’ Ἀθηναίων. ἥμισυ τῆς οἰκίας ... : ὁ Πλειστοάναξ φυγὼν ᾤκησεν ἐν Λυκαίῳ. τοῦ δὲ τόπου, καθ’ ὃν ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν, τὸ μὲν ἥμισυ ἦν ἱερόν, τὸ δὲ ἥμισυ βέβηλον Msc 2 ἑνὸς δέοντι : τοῦτο συντακτέον τῷ χρόνῳ δὲ προτρέψαι τοὺς Λακεδαιμονίους, ἵν’ ᾖ χρόνῳ δὲ προτρέψαι τοὺς Λακεδαιμονίους ἑνὸς δέοντι εἰκοστῷ Msc 2 ʃ ἤγουν μετὰ τὸν χρόνον τῆς προρρήσεως τῆς μαντείας. τῇ διαβολῇ : τῇ ὕβρει τῇ τῶν ἐχθρῶν.[15]
5 17 1 ἀνεπίληπτος εἶναι : μὴ ἂν αὐτὸς παρέξειν κατηγορίας ἀφορμήν, προυθυμήθη τὴν ξύμβασιν sc 2 ᾖσαν ἐς λόγους : ἀλλήλοις δηλονότι.
5 17 2 προεπανεσείσθη : προηπειλήθη sc 2 ὡς ἐπιτειχισμόν : ὡς μελλόντων φρούρια ἐπιτειχίσειν ἐν τῇ Ἀττικῇ τῶν Λακεδαιμονίων sc 2 ʃ ἵνα τειχίζωσι τὰ ἑαυτῶν χωρία. ἐκ τῶν συνόδων : ἐπειδὴ συνερχόμενοι οἱ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι, καὶ ἐπιζητοῦντες κατὰ τὸ δίκαιον παρ’ ἀλλήλων τινά, συνέβησαν sc 2 δικαιώσεις : αἰτήματα δίκαια. προενεγκόντων : προβαλόντων. ἀνταπαιτούντων γάρ : τῶν Ἀθηναίων. ἀλ λ ’ ὁμολογίᾳ : ἑκουσίῳ θελήματι. ἔχειν τὸ χωρίον : τὴν Πλάταιαν. τὴν Νίσαιαν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔχειν Msc 2 τούτοις δὲ οὐκ ... : ὑποστροφὴν γίνωσκε τὸ σχῆμα τόδε· τὸ δ’ αὖ σκοτεινὸν καὶ περίξυλον λόγου ἄλλοις παρεὶς ῥήτορσιν αἰνεῖν ἀσκόπως, τίς ἱστορούντων ἀκριβὴς κανών, μάθε· σαφὴς μετ’ ὄγκου καὶ ταχύς, πειθοῦς γέμων. τοῦτον χρεὼν δ’ ἦν τῆς δρυὸς καὶ τοῦ ξύλου υἱὸν καλεῖσθαι, τὸν ξυλουργοῦντα λόγοις, οὐ τὸν μελιχρὸν Ἡρόδοτον ἐν τοῖς λόγοις e 8 θεωρεῖν : θεωροὺς πέμπειν.[15]
5 18 2 αὐτονόμους εἶναι : ἤτοι τοῖς καθ’ αὑτοὺς νόμοις χρωμένους. αὐτοτελεῖς : αὐτοτελεῖς αὐτοὺς καὶ μὴ ἄλλοις συντελοῦντας Msc 2 αὐτοδίκους : παρ’ αὑτοῖς δίκας διδόντες καὶ λαμβάνοντες καὶ μὴ ὑπ’ ἄλλων κρινόμενοι Msc 2 ʃ ἐν αὑτοῖς τὴν διαφορὰν δίκῃ λύοντες καὶ μὴ μετάγοντες αὐτὴν εἰς ὑπερορίους ἀνθρώπους. ἀβλαβεῖς .[5]
5 18 3 . . ὅπλα δὲ ... : σπονδὰς μὲν ἐξώρκωσαν ἀβλαβεῖς μένειν, ὅπλα φέρειν δὲ μηδαμῶς ἔστω, λέγειν Τζέτζης σολοικίζουσιν ἐντάττει λόγοις. οὐκ οἶδα ἀττίκισμα τουτοῒ λέγειν. οὕτω γράφων δὲ σοῖς περιστρόφοις λόγοις πέφευγας ὅσον κρίνειν σε τεχνικῶς θέλει. πηλὸς λιθουργῶν συγκαλύπτει φαυλίαν, γραφῆς σκότος δὲ τοὺς σολοίκους τῶν λόγων e 8 πρὸς ἀλλήλους : ἤγουν Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους.[5]
5 18 4 δίκαις : ἤγουν κρίσει δικαίᾳ. ὅσας δὲ πόλεις : τὸ σὸν σκοτεινὸν καὶ τὸ τοῦ βιβλογράφου Χάρυβδιν οἵαν ἐξεγείρουσι λόγοις.
5 18 5 λοιπὸν τὰ πολλὰ σῶν παρατρέχων λόγων τὰ συμφανῆ σύμπασιν ἐγγράψω μόνα· σὲ γὰρ σολοικίζοντα πικρὸν δεικνύειν e 8 φερούσας τὸν φόρον : διδούσας τὸ ἐτήσιον τέλος. τὸν ἐ π ’ Ἀριστείδου : ταχθέντα δηλονότι. Ἀριστείδου : τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Πλαταιαῖς ἐπὶ τῶν Μηδικῶν, τοῦ κληθέντος δικαίου, τοῦ υἱοῦ Λυσιμάχου ABFG ὅπλα δὲ μὴ ἐξέστω ... : ἐὰν ἀποδιδῶσι τὸν φόρον οἱ σύμμαχοι τοῖς Ἀθηναίοις, ὅπλα 〈μὴ〉 ἐπιφερέτωσαν αὐτοῖς οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ τὰς σπονδάς Msc 2 ἐπὶ κακῷ : τῶν πόλεων. ἀποδιδόντων τὸν φόρον : τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐν ταῖς πόλεσι. ἀποδόντων : ἀποδότωσαν.[10]
5 18 7 Κορυφάσιον : τὴν Πύλον λέγει Msc 2 ἐν τῷ δημοσίῳ : ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ. κατὰ ταὐτά : ἤγουν κατὰ τὴν ὁμοίαν συμφωνίαν. τὸν μέγιστον : ἤγουν τὸν ἰσχυρότατον.
5 18 9 σημείωσαι ὅρκος Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων ABF ὅπῃ ἂν δοκῇ : ἤγουν ὡς ἂν δοκῇ.
5 20 1 ἐκ Διονυσίων : ἤγουν μετὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Διονύσου. αὐτοδεκαετῶν : πρὸς ἀκρίβειαν Msc 2 ʃ τουτέστιν ἐν ἀκμῇ τῶν δέκα ἐτῶν. ʃ ὁλοκλήρων. παρενεγκουσῶν : παρελθουσῶν Msc 2 καὶ μή : πιστεύσας τὴν ἀπαρίθμησιν.
5 20 2 σημαινόντων : σημασίαν καὶ δήλωσιν διδόντων. οὐ γὰρ ἀκριβές ἐστιν ... : ἤγουν ἀκριβὴς ἡ ἀλήθειά ἐστιν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἷς καὶ ἀρχομένοις (ἤγουν ἐν τῇ ἀρχῇ οὖσι τοῦ πολέμου) καὶ μεσοῦσιν (ἤγουν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ πολέμου οὖσιν) ἐπεγένετο τι. κατὰ θέρη δὲ καὶ χειμῶνας .[5]
5 20 3 .. : κατὰ θέρη, φησί, καὶ χειμῶνας τὰ δέκα ἔτη σκοπείσθω τις καὶ μὴ ἐξαριθμείσθω μήτε τοὺς ἄρχοντας μήτε τοὺς ἀπὸ ἄλλης τινὸς τιμῆς ἐπωνύμους τοῖς ἔτεσι γεγενημένους. οὐ γὰρ ἀκριβῶς ἐντεῦθεν οἱ χρόνοι τῶν πράξεων λαμβάνονται, ἐπειδὴ καὶ κατὰ τοὺς πρώτους χρόνους τῶν ἀρχόντων καὶ κατὰ τοὺς μέσους καὶ κατὰ τοὺς τελευταίους πολλὰ ἐπράχθη. αἴτιον δὲ τοῦτό ἐστι τοῦ τὸν Θουκυδίδην κατὰ θέρη καὶ χειμῶνας τὸν χρόνον διῃρηκέναι καὶ μὴ κατ’ ἐνιαυτόν Msc 2 ἐξ ἡμισείας : τοῦ μέρους. δέκα .. . γεγενημένους : 〈σημείωσαι〉 ὅτι δέκα ἔτη ἐπολέμησαν Λακεδαιμόνιοι καὶ Ἀθηναῖοι BFMc 2 καὶ τοὺς ἄλλους : συμμάχους.[10]
5 21 1 ὡς εἴρητο : συνεφωνήθη. οὐκ ἤθελον : δέξασθαι τοὺς Ἀθηναίους.
5 21 2 τὴν πόλιν : τὴν Ἀμφίπολιν. ἐκείνων : τῶν Χαλκιδέων. αὐτόθεν : ἤγουν ἀπὸ τῆς Ἀμφιπόλεως.
5 21 3 μετακινητή : ἤγουν δυνατὴ κινηθῆναι. κατειλημμένας : ἰσχυράς. ʃ τὰς σπονδάς. οἱ δὲ ξύμμαχοι : τῶν Λακεδαιμονίων.
5 22 1 αὐτῶν : ἐξ αὐτῶν τῶν συμμάχων. ἀπεώσαντο : τὰς σπονδάς. δικαιοτέρας : ἰσχυροτέρας τῷ δικαίῳ. τούτων : τῶν γενομένων. αὐτῶν : τῶν συμμάχων.
5 22 2 οὐκ ἐσήκουον : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἐπειδὴ οὐκ ἤθελον ... : οὐ βουλομένων, φησίν, τῶν ἄλλων συμμάχων σπένδεσθαι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους οἱ Λακεδαιμόνιοι καθ’ ἑαυτοὺς ἐσπείσαντο, νομίζοντες ἥκιστα ἂν οὕτω πρὸς Ἀθηναίους χωρήσειν τοὺς Ἀργείους προσθησομένους αὐτοῖς. πεποιημένοι γὰρ ἔμπροσθεν πρὸς Λακεδαιμονίους σπονδάς, τότε τῶν Ἀθηναίων εὖ φερομένων, οὐκ ἐβούλοντο πρὸς Λακεδαιμονίους ἐπισπένδεσθαι, ἐλθόντων Ἀμπελίδου καὶ Λίχου. οὐκ ἐβούλοντο δὲ ἐπισπένδεσθαι οἱ Ἀργεῖοι νομίζοντες χωρὶς Ἀθηναίων οὐ δεινοὺς εἶναι Λακεδαιμονίους. πρὸς τούτῳ δὲ καὶ τὴν ἄλλην Πελοπόννησον οἱ Λακεδαιμόνιοι ᾤοντο ἡσυχάζειν γενομένων τῶν σπονδῶν. εἰ γὰρ μὴ ἐγεγόνεσαν, ἀλλὰ ἐξῆν προσχωρεῖν τοῖς Ἀθηναίοις, τούς τε Ἀργείους καὶ Ἀχαιοὺς πρὸς Ἀθηναίους ἂν ἀποστῆναι Msc 2 νομίσαντες : ἐκ παραλλήλου. χωρεῖν : τοὺς Πελοποννησίους. λόγων : συμβατικῶν.[15]
5 23 1 κατὰ τάδε ... : ξυμμαχία Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων ACF ταύτην τὴν πόλιν : τῶν κακῶς ποιησάντων τοὺς Λακεδαιμονίους. καταλύειν .. . τὼ πόλεε : λείπει, τὴν ἐπελθοῦσαν πόλιν BMsc 2 ʃ 〈σημείωσαι〉 τὼ πόλεε A ἢν δὲ ἡ δουλεία ἐπανίστηται : ἀντὶ τοῦ, ἢν δὲ οἱ εἵλωτες ἐπανίστανται Msc 2 ʃ ἤγουν τὸ πλῆθος τῶν δούλων. παντὶ σθένει κατὰ τὸ δυνατόν : ἤγουν κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν. μετὰ τὰς σπονδάς : τὰς κοινὰς δηλονότι, ὧν μετεῖχον καὶ οἱ σύμμαχοι.[5]
5 24 2 τοὺς ἐκ τῆς νήσου : ληφθέντας δηλονότι. τὰ δέκα ἔτη : σημείωσαι ἕως ὧδε τὸ τέλος τοῦ πολέμου ABCFM ξυνεχῶς : ἀδιαστάτως, συνημμένως. σημείωσαι Πλειστόλας ABF σημείωσαι Ἀλκαῖος ABF διεκίνουν τὰ πεπραγμένα : κατέλυον τὰ κατὰ τὰς σπονδάς.
5 25 2 καὶ ἅμα : σὺν τούτῳ. ὕποπτοι : ἤγουν διάφοροι. ἃ εἴρητο : ἐν ταῖς σπονδαῖς. καὶ ἐπὶ ἓξ ἔτη .
5 25 3 .. : ὅτι ἓξ ἔτη καὶ δέκα μῆνας ἡ ἀβέβαιος εἰρήνη Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ δεκάτου ἔτους, παρέμεινεν ABFMc 2 μὴ ἐπὶ τὴν ἑκατέρων : μὴ ἐπὶ τὴν ἀλλήλων Msc 2 ἔξωθεν : τῆς ἑκατέρων γῆς. ἑπτὰ καὶ εἴκοσι : ὅτι εἴκοσι ἑπτὰ ἔτη ὁ πόλεμος τῶν Πελοποννησίων καὶ Ἀθηναίων παρέτεινεν ABFMc 2 οὐκ ὀρθῶς δικαιώσει : ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀληθῶς καὶ δικαίως κρινεῖ.[5]
5 26 2 ἔξω τε τούτων : ἄνευ τούτων. οὐδὲν ἧσσον πολέμιοι ἦσαν : καὶ μετὰ τὴν εἰρήνην δηλονότι. Βοιωτοί τε ἐκεχειρίαν δεχήμερον ἦγον : Βοιωτοί τε πρὸς δέκα ἡμέρας ἐκεχειρίαν ἐπεσπένδοντο πρὸς Ἀθηναίους Msc 2 τῷ δεκέτει : τῷ προειρημένῳ.[5]
5 26 3 παρενεγκούσας : προσθεμένας. ἰσχυρισαμένοις : προτείνουσί τι ἰσχυρόν. μόνον δὴ τοῦτο ἐχυρῶς ξυμβάν : μόνον τοῦτο ἰσχυρῶς μαρτυρῆσαν Msc 2 προφερόμενον : προλεγόμενον.
5 26 4 ὅτι τρὶς ἐννέα : περὶ τοῦ χρησμοῦ, ὅτι τρὶς ἐννέα ἔτη ὁ πόλεμος παρέτεινεν οὗτος ABFMc 2 ἐπεβίων δέ : ἤγουν μετὰ τὴν κίνησιν τοῦ πολέμου.
5 26 5 αἰσθανόμενός τε ... : σημείωσαι ἀντὶ τοῦ ἀκμάζων ABCFM ʃ διὰ τὸ μὴ παρηβηκέναι τὴν ἡλικίαν, παρακολουθῶν πᾶσι Msc 2 ἔτη εἴκοσι : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ὁ συγγραφεὺς εἴκοσιν ἔτη ἔφυγε τὴν πατρίδα καὶ περὶ Πελοπόννησον διέτριβε ABFGMc 2 πα ρ ’ ἀμφοτέροις : τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων. κα θ ’ ἡσυχίαν . . αἰσθέσθαι : διὰ τὸ ἡσυχάζειν, καὶ μὴ πολεμεῖν αὐτός, μᾶλλον παρηκολούθησα τοῖς γινομένοις Msc 2 αὐτῶν : τῶν πραγμάτων. ὡς ἐπολεμήθη : μετὰ τοῦ πολέμου κατέστη. αἱ πεντηκοντούτεις : αἱ κοιναί.[5]
5 27 1 αἱ ξυμμαχίαι : ἤγουν αἱ ἰδικαί, αἱ πρὸς Ἀθηναίους ἐκ Λακεδαίμονος, καὶ ἀνάπαλιν. ἐς αὐτά : τὰ αὐτὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις. τραπόμενοι : ἀπελθόντες.
5 27 2 πρός τινας τῶν ἐν τέλει ὄντων Ἀργείων : ἤγουν πρός τινας ἄρχοντας τῶν Ἀργείων. οὐκ ἐ π ’ ἀγαθῷ : οὐκ ἐπὶ συμφέροντι. ὁρᾶν : τὸ ἑξῆς, χρὴ ὁρᾶν ABCFM καὶ ψηφίσασθαι : τοὺς Ἀργείους. τῇ ἀλλήλων : ἀσθενεῖ δηλονότι οὔσῃ καὶ κατατριβομένῃ ὑπὸ τῶν ἐναντίων. ἐπιμαχεῖν : ἐπιμαχεῖν καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [44, 1] ABFMc 2 ἀποδεῖξαι : ἤγουν γνωρίμους καταστῆσαι ἡμῖν. αὐτοκράτορας : ἀνάθεσιν τῶν ὅλων πραγμάτων ἔχοντας. καὶ μὴ πρὸς τὸν δῆμον τοὺς λόγους εἶναι : καὶ τοὺς σπενδομένους τοῖς Ἀργείοις μὴ τῷ δήμῳ διαλέγεσθαι ἀλλὰ τοῖς τὴν αὐτοκράτορα ἔχουσιν ἀρχήν Msc 2 τοῦ μὴ καταφανεῖς ... : ἵνα μὴ φωραθῶσιν ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων οἱ συνθέμενοι τοῖς Ἀργείοις Msc 2 τοὺς μὴ πείσαντας : ἐὰν μὴ πείσωσι. ʃ τοὺς Κορινθίους ἢ ἄλλους. τὸ πλῆθος : τῶν Ἀργείων. προσχωρήσεσθαι : τοῖς Ἀργείοις. ἀκούσαντες : τῶν Κορινθίων.[15]
5 28 1 ἀνήνεγκαν τοὺς λόγους : τῶν Κορινθίων. ἔς τε τὰς ἀρχάς : εἰς τοὺς ἐν τέλει. τούτων : τῶν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων. ἐ π ’ ἐξόδῳ : ἐπὶ τέλους.
5 28 2 αἱ σπονδαί : τῶν Λακεδαιμονίων. ἡγήσεσθαι : ἡγεμόνες ἔσεσθαι. τὸν χρόνον τοῦτον : τὸν τοῦ πολέμου δηλονότι. μάλιστα δή : ὑπερβαλλόντως. κακῶς ἤκουσε : ὑβρίσθη. ὑπερώφθη : ἐξουδενώθη. διὰ τὰς ξυμφοράς : διὰ τὰς ταλαιπωρίας ἃς ἔπαθον οἱ Ἕλληνες. ἄριστα ἔχον : διετέθησαν. οὐ ξυναράμενοι τοῦ Ἀττικοῦ πολέμου : ὅτι οὐ ξυνεπολέμησαν τοῖς Λακεδαιμονίοις κατὰ τῶν Ἀθηναίων. ἀμφοτέροις : τοῖς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις. ἐκκαρπωσάμενοι : τοὺς καρποὺς καὶ τὰς προσόδους λαβόντες ἀπὸ τῆς γῆς ἀκεραίους διὰ τὸ μὴ πολεμεῖν Msc 2 Μαντινῆς .[10]
5 29 1 .. : Μαντινέων καὶ Ἀργείων συμμαχία ABFMc 2 αὐτοῖς : τοῖς Ἀργείοις. αὐτῶν : τῶν Μαντινέων. κατέστραπτο : ἐδεδούλωτο FMc 2 ὑπήκοον : τῶν Λακεδαιμονίων. οὐ περιόψεσθαι σφᾶς : οὐκ ἐπιτρέψειν τοῖς Μαντινεῦσι τοὺς Λακεδαιμονίους ἄρχειν τῶν κατεστραμμένων, καὶ ταῦτα σχολὴν ἄγοντας τοὺς Λακεδαιμονίους Msc 2 σχολὴν ἦγον : οἱ Λακεδαιμόνιοι ABFMc 2 ὥστε ἄσμενοι : οἱ Μαντινεῖς. πόλιν : τὸ Ἄργος AF μεγάλην : ἰσχυράν. διάφορον : μαχομένην. δημοκρατουμένην : εὐνομουμένην. τοῦτο : ἤγουν τὸ προσελθεῖν τοῖς Ἀργείοις.[5]
5 29 2 νομίσαντες : οἱ Πελοποννήσιοι. εἰδότας : τοὺς Μαντινέας ABFMc 2 ἐν ταῖς σπονδαῖς ταῖς Ἀττικαῖς : ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τοὺς Ἀττικούς. σημείωσαι τοῖν πολέοιν ABF τὴν Πελοπόννησον διεθορύβει : διὰ πάσης τῆς Πελοποννήσου θόρυβον καθίστη.
5 29 3 πᾶσι τοῖς ξυμμάχοις : ἤγουν σὺν πᾶσιν. οἱ πολλοί : τῶν Πελοποννησίων.
5 30 1 προκαταλαβεῖν τὸ μέλλον : φθάσαι πρὶν μέλλειν τοὺς Κορινθίους προσχωρεῖν τοῖς Ἀργείοις Msc 2 ᾐτιῶντο ... : ἐνεκάλουν ὅτι ἡγεμόνες ἦσαν τοῦ παντὸς κακοῦ, δὴ τῆς ἀποστάσεως. τήν τε ἐσήγησιν : τὸ εἰσηγήσασθαι δηλονότι προσχωρῆσαι τοῖς Ἀργείοις τοὺς Ἕλληνας Msc 2 τοῦ παντός : δεινοῦ. καὶ εἰ : ἤγουν ᾐτιῶντο. σφῶν : τῶν Λακεδαιμονίων. εἰρημένον : ἀντὶ τοῦ ὁρισθέντος. κύριον : κεκυρωμένον, βέβαιον ABFMc 2 Κορίνθιοι : τὸ ἑξῆς, Κορίνθιοι δὲ ἀντέλεγον M ξυμμάχων : αὐτῶν δηλονότι.[5]
5 30 2 σπονδάς : τὰς τῶν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων ABCFM ʃ τὰς πρὸς Ἀθηναίους. παρεκάλεσαν : λείπει τὸ παρεῖναι Msc 2 αὐτοὺς αὐτοί : αὐτούς, τοὺς ξυμμάχους, αὐτοί, οἱ Κορίνθιοι CFMc 2 πρότερον : ἤγουν πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τοὺς πρέσβεις τῶν Λακεδαιμονίων. ἀντέλεγον : τὸ ἑξῆς, Κορίνθιοι δὲ ἀντέλεγον ABCF οὔτε Σόλλιον σφίσιν : ἀντὶ τοῦ αὐτῶν. ἀπέλαβον : οἱ Κορίνθιοι. αὐτοῖς : τοῖς ἐπὶ Θρᾴκης. μετὰ Ποτειδεατῶν : ἀφισταμένων. ἀφίσταντο : οἱ ἐπὶ τῆς Θρᾴκης. ἄλλους : ἄλλους ὅρκους CMs θεῶν γὰρ πίστεις : ἤγουν θεῶν ὅρκους ἐπὶ πίστει.[10]
5 30 3 αὐτούς : τοὺς ἐπὶ Θρᾴκης. εἰρῆσθαι : ἔφασαν δὲ εἰρῆσθαι ἐν ταῖς σπονδαῖς δηλονότι. τῶν παλαιῶν ὅρκων : τῶν πρὸς τοὺς ἐπὶ Θρᾴκης.
5 30 5 οἱ δέ : οἱ Κορίνθιοι. παρὰ σφίσι : τοῖς Κορινθίοις. προεῖπον ἥκειν : τοὺς Ἀργείους. ἐκεῖθεν : ἀπὸ τῆς Κορίνθου.
5 31 1 ξύμμαχοι ἐγένοντο : οἱ Ἠλεῖοι ABFM 2 διαφερόμενοι : ἐχθροί. ἐπὶ τῇ ἡμισείᾳ τῆς γῆς : ἤγουν ἐπὶ τῷ καρποῦσθαι τὸ ἥμισυ τῆς γῆς.
5 31 3 παυσαμένων : τοῦ ἀποφέρειν δηλονότι. ἐπηνάγκαζον : ἀποφέρειν δηλονότι. οἱ δ’ : Ἠλεῖοι. ἐπιτραπείσης : δοθείσης. μὴ ἴσον ἕξειν : μὴ ἕξειν τὸ δίκαιον Msc 2 ἀνέντες τὴν ἐπιτροπήν : παυσάμενοι τοῦ ἐπιτρέψαι τὴν δίκην Λακεδαιμονίοις Msc 2 ἔτεμον : ἐδῄουν. οὐδὲν ἧσσον : ἀντὶ τοῦ ἐπίσης.[5]
5 31 4 ἐμμεινάντων : τῶν Ἠλείων δηλονότι. τῇ ἐπιτροπῇ : τῆς δίκης δηλονότι. πόλιν : τὸ Λέπρεον.
5 31 5 σφῶν : τῶν Ἠλείων. ξυνθήκην : ξύμβασιν. καὶ ἐξελθεῖν : τοῦ πολέμου. ἴσον : τὸ δίκαιον. ʃ διότι τὴν αὐτῶν πόλιν εἶχον Λακεδαιμόνιοι λήγοντος πολέμου. ἐγένοντο δὲ καὶ οἱ Κορίνθιοι : σύμμαχοι δηλονότι.
5 31 6 με τ ’ ἐκείνους : τοὺς Ἠλείους δηλονότι Msc 2 τὸ αὐτὸ λέγοντες : τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχοντες Msc 2 ἐκπολιορκήσαντες : ἤγουν ἑλόντες καὶ δουλώσαντες ἐκ πολιορκίας.
5 32 1 χρήσαντος : κατάγειν Δηλίους Msc 2 ἤρξαντο πολεμεῖν : πρὸς ἀλλήλους δηλονότι.
5 32 3 μέγα μέρος ὄν : τῆς Πελοποννήσου. προσγένοιτο : προσκτηθείη. οὐδὲν ἄν : ἤγουν οὐκ ἄν.
5 32 4 ἐναντιωθῆναι : ἐναντίοι γενέσθαι. ἀνεῖσαν τῆς φιλονεικίας : ἀπέστησαν τῆς μάχης. ἐλθόντες : οἱ Κορίνθιοι.
5 32 5 ποιῆσαι : λείπει τὸ ἠξίουν Msc 2 ἀξιούντων καὶ αἰτιωμένων Κορινθίων : ᾐτιῶντο οἱ Κορίνθιοι τοὺς Βοιωτούς, ὅτι συνέθεντο αὐτοῖς ἀπειπεῖν τὰς πρὸς Ἀθηναίους σπονδάς Msc 2 ἐπικαλεσαμένων : τῶν Παρρασίων.
5 33 1 σφᾶς : τοὺς Λακεδαιμονίους. αὐτοί : οἱ Μαντινεῖς BF ʃ οἱ Παρράσιοι· ἤτοι τοὺς Παρρασίους οἳ ἦσαν ἐν Κυψέλῳ. κείμενον ἐπὶ τῇ Σκιρίτιδι : ἐπιτετειχισμένον ὥστε βλάπτειν τὴν Σκιρῖτιν Msc 2 τὴν ξυμμαχίαν : τὰς ξυμμαχικὰς πόλεις.[5]
5 34 1 καὶ ὕστερον μετὰ τῶν νεοδαμωδῶν ἐς Λέπρεον κατέστησαν : νεοδαμώδεις, οἱ τῶν εἱλώτων ἐλευθερωθέντες οὕτως ἐκαλοῦντο Patm. ʃ σημείωσαι τῶν νεοδαμωδῶν ABF ʃ μετὰ τῶν ἐκ τῶν εἱλώτων ἐλευθέρων GMsc 2 νέων πολιτῶν. ἐκ τῆς νήσου : τῆς Πύλου.[5]
5 34 2 τὰ ὅπλα παραδόντας : τότε ἐν τῇ μάχῃ πρὸς Ἀθηναίους. ἀτίμους : σημείωσαι περὶ ἀτιμίας ABCFM μήτε πριαμένους ... : ἤγουν μὴ εἶναι κυρίους ἢ πρίασθαι ἢ πωλεῖν. ἐπίτιμοι : ἤγουν ἔντιμοι. ʃ 〈σημείωσαι〉 ἐπίτιμοι A τοῦ δ ’ αὐτοῦ θέρους : μετάβασις c ἐν τῇ Ἄθῳ : 〈σημείωσαι〉 ἐν τῇ Ἄθῳ AFM ἐπιμειξίαι : ὁμιλίαι, συνήθειαι.[5]
5 35 2 κατὰ τὴν .. . οὐκ ἀπόδοσιν : διὰ τὸ ἀλλήλοις μὴ ἀνταποδιδόναι τὰ χωρία Msc 2 προύθεντο : ἔταξαν.
5 35 3 ξυγγραφῆς : συμφωνίας γεγραμμένης. ἐσιόντας : εἰς τὰς σπονδάς. γιγνόμενον : ἀντὶ τοῦ πραττόμενον.
5 35 4 ἄλλα χωρία εἶχον : τῶν Λακεδαιμονίων οἱ Ἀθηναῖοι. εἰρημένα : τεταγμένα. ἡσυχία ἦν : ἀπραξία πολέμου.
5 35 8 ἔφοδοι πα ρ ’ ἀλλήλους : ἐπιμιξίαι. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνος : μετάβασις c 2 ἐλθουσῶν πρεσβειῶν : εἰς τὴν Λακεδαίμονα.
5 36 1 οὐδὲ ξυμβάντων : ἤγουν κατ’ οὐδέν. ὡς ἀπῇσαν : οἱ Βοιωτοὶ καὶ οἱ Κορίνθιοι. λόγους ποιοῦνται ἰδίους : ἰδίᾳ διελέχθησαν αὐτοῖς. τοῦ λῦσαι τὰς σπονδάς Msc 2 γιγνώσκειν : εἰς νοῦν ἔχειν. ʃ τὴν αὐτὴν τῇ προτέρᾳ γνώμην ἔχειν. ἑλέσθαι : προελέσθαι. ἠπίσταντο : ἔγνωσαν. καλῶς σφίσι φίλιον γενέσθαι : βεβαίως φίλιον τοῖς Λακεδαιμονίοις γενέσθαι· ἢ αὐτοὶ βεβαίως ἠπίσταντο· ὃ καὶ μᾶλλον Msc 2 ἡγούμενοι : τὸ ἡγούμενοι οὐκ ἔστι κατάλληλον πρὸς τὸ ἐπιθυμοῦντας τοὺς Λακεδαιμονίους, ἀλλ’ ἐσχημάτισται ἀντὶ τοῦ ἡγουμένων Msc 2 ῥᾴω : εὐκολώτερον. ὅπως παραδώσουσι : οἱ Βοιωτοὶ δηλονότι.[10]
5 36 2 ἐδέοντο .. . Λακεδαιμονίοις : τὸ μέντοι Πάνακτον ἐδέοντο Βοιωτοὺς οὕτω ποιῆσαι ὅπως παραδώσουσι Λακεδαιμονίοις ταῦτα Msc 2 ταῦτα ἐπεσταλμένοι : ἀντὶ τοῦ τούτων ἐντεταλμένων αὐτοῖς ὑπὸ τῶν ἐφόρων sc 2 ʃ δεδιδαγμένοι.
5 37 1 ἐπὶ τὰ κοινά : βουλευτήρια δηλονότι. ξυγγενόμενοι : ἤγουν συναφθέντες.
5 37 2 ἐς λόγους : ἐς κοινολογίαν. σφίσι : τοῖς Ἀργείοις. κοινῷ λόγῳ χρωμένους : ὁμοφρονοῦντας Ἀργείους τε καὶ Κορινθίους καὶ Βοιωτούς Msc 2 οἱ ἐκ τῆς Λακεδαίμονος : οἱ περὶ τὸν Κλεόβουλον ABFMc 2 ἐπεστάλκεσαν : προσέταξαν.
5 37 4 τούς τε φίλους : τοὺς ἐκ Λακεδαίμονος αὐτῶν φίλους Msc 2 προκαλούμενοι : παρακινοῦντες. ἐν δὲ τούτῳ : τῷ καιρῷ.
5 38 1 τὸ γὰρ αὐτὸ ἐποίουν : ἤγουν τὴν κοινὴν πρᾶξιν ἐποίησαν. ἐ π ’ ὠφελίᾳ : συμμαχίᾳ.
5 38 3 τὴν βουλὴν : τοὺς βουλευτάς. κἂν μὴ εἴπωσι ν , οὐκ ἄλλα ψηφιεῖσθαι ... : οἱ Βοιωτάρχαι ἕκαστος ᾤετο τὴν ἰδίαν βουλήν, κἂν μὴ μαθὼν τὰ ὑπὸ τῶν ἐφόρων ἐπεσταλμένα, μηδὲν ἄλλο ψηφίσασθαι ἤπερ ταῦτα ἅπερ οἱ μαθόντες ἐκ Λακεδαίμονος παραινοῦσιν Msc 2 ἀντέστη : ἄλλως ἀπέβη sc 2 ʃ ἐκωλύθη.[5]
5 39 2 ἦλθον ἐς τοὺς Βοιωτούς : οἱ Λακεδαιμόνιοι. καθῃρεῖτο : ὑπὸ τῶν Βοιωτῶν.
5 39 3 〈σημείωσαι〉 τὸ Πάνακτον A ἅμα δὲ τῷ ἦρι : ἔτος ιβʹ ABCM ʃ ἀρχομένῳ.
5 40 1 ἐπιγιγνομένου : ἑπομένου. οὓς ἔφασαν πέμψειν : οἱ Βοιωτοί. ἰδίαν : μονομερῆ. μὴ μονωθῶσι : τῆς συμμαχίας. τούς τε Ἀθηναίους εἰδέναι ταῦτα : ᾤοντο δηλονότι. ἀλ λ ’ ἐν φρονήματι ὄντες : ἀντὶ τοῦ ἐλπίζοντες Ms ʃ φροντίζοντες c 2 ʃ διανοίᾳ ἐπηρμένῃ.
5 40 3 ἡγούμενοι ἐκ τῶν παρόντων κράτιστα ... : ὡς ἐν τῷ παρόντι, φησίν, ἡγοῦντο κράτιστον εἶναι πρὸς Λακεδαιμονίους σπονδὰς ποιήσασθαι, ὡς ἂν ἐνδέχηται, καὶ ἡσυχάζειν Msc 2 ἐκ τῶν παρόντων : ἤγουν ἐκ τῶν δυνατῶν. ὅπῃ ἂν ξυγχωρῇ : ἤγουν καθὼς ἂν συγχωρῇ ὁ καιρός. αὐτῶν : τῶν Ἀργείων.[5]
5 41 2 δίκης ἐπιτροπήν : κρίσεως φροντίδα. νέμονται δ ’ αὐτὴν Λακεδαιμόνιοι : ἤγουν τὴν νομὴν καὶ τὸ κέρδος ἔχουσι. πάντως : ἐξ ἀνάγκης.
5 41 3 ξυνεγράψαντο : συνθήκην ἔγγραφον δεδώκασι. δεῖξαι : τὴν συγγραφήν, ὡς τὸ εἰκός Msc 2 ἐς τὰ Ὑακίνθια : εἰς τὴν ἑορτὴν τοῦ Ὑακίνθου. μηδετέρους : Ἀθηναίους καὶ Βοιωτούς.
5 42 1 κοινῇ νέμειν : ἤγουν κοινὴν νομὴν ἔχειν ἐν αὐτῷ. δεινὰ ἐποίουν : ἐδεινοπάθουν.
5 42 2 ἰδίᾳ : ἄνευ τῶν Ἀθηναίων. ἐσκόπουν : ἐπιμελῶς ἀνελογίζοντο. ὅσα ἐξελελοίπεσαν : ὅσα ἐποίησαν ἐάσαντες τὴν συνθήκην. χαλεπῶς : σὺν ὀργῇ. ἐνέκειντο : ἤγουν πιστοὶ ἦσαν πείθοντες.
5 43 2 ἀξιώματι δὲ προγόνων : εὐγενείᾳ. μᾶλλον χωρεῖν : τοὺς Ἀθηναίους. φρονήματι : ὄγκῳ, ἐπάρσει. κατὰ τὴν παλαιάν : διὰ τὴν παλαιάν. τοῦ πάππου ἀπειπόντος : τὸ γένος τῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου προγόνων πρόξενον ἦν Λακεδαιμονίων· ὁ δὲ πάππος ὁ τοῦ Ἀλκιβιάδου ἀπεῖπε τὴν προξενίαν. αὖθις δὲ ὁ Ἀλκιβιάδης ἀνέλαβεν αὐτήν, καὶ ἤχθετο ὅτι οἱ Λακεδαιμονίοι διὰ Νικίου τὰς σπονδὰς ἐποιήσαντο, αὐτὸν δὲ πρόξενον ὄντα ὑπερεῖδον καὶ ἠτίμασαν GMsc 2 πάππου : Περικλέους. διενοεῖτο : σκοπὸν εἶχεν. ἐλασσοῦσθαι : ἀδικεῖσθαι.[10]
5 43 3 ʃ ἀτιμᾶσθαι. οὐ βεβαίους : ἀσθενεῖς. σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις. καθεστῶτας αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους.
5 44 1 σφίσι : τοῖς Ἀργείοις. ὀργιζόμενοι : τοῖς Λακεδαιμονίοις.
5 45 1 αὐτοκράτορες περὶ πάντων : ἐξουσίαν ἔχοντες περὶ τῶν ὅλων, ὡς, ὅτι ἂν οὗτοι καταστήσωσιν, ἀρέσκον ἂν γένοιτο τοῖς Λακεδαιμονίοις. ἐπαγάγωνται : καταπείσωσι. πίστιν : ὅρκον βέβαιον.
5 45 2 ἢν μὴ ὁμολογήσωσιν : ἢν μὴ φανερῶς εἴπωσι. Νικίου τε ἀποστῆσαι : ἤγουν τῆς φιλίας τοῦ Νικίου ἀποστῆσαι τοὺς Λακεδαιμονίους.
5 45 3 ʃ ἀντὶ τοῦ ἐχθροὺς ποιῆσαι. διαβαλών : ὑβρίσας. παρελθόντες : οἱ πρέσβεις τῶν Λακεδαιμονίων.
5 45 4 ἐσήκουον : οἱ Ἀθηναῖοι. παραγαγόντες : ἤγουν εἰσαγαγόντες. τὰ πρὸς Ἀργείους : ἤγουν τὴν συμμαχίαν τῶν Ἀργείων.
5 46 1 ὡς αὐτούς : τοὺς Λακεδαιμονίους. λέγων : ὁ Νικίας. εὖ ἑστώτων : καλῶς φερομένων. ὧν καὶ αὐτὸς ἦν : εἷς δηλονότι.
5 46 2 ἄνευ ἀλλήλων : τῶν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων. σπονδὰς .
5 47 1 .. : σπονδαὶ Ἀθηναίων καὶ Ἀργείων ἑκατονταετεῖς AFMc 2 ἐπαγγέλλωσιν : ζητῶσι.
5 47 3 ταύτην τὴν πόλιν : ἐξ ἧς οἱ πολέμιοι ὡρμήθησαν. ὅπλα δὲ μὴ ἐᾶν ἔχοντας : τινάς.
5 47 6 τὴν ἐπαγγείλασαν : ζητήσασαν. αἱ ἔνδημοι ἀρχαί : οἱ ἐπιδημοῦντες ἄρχοντες.
5 47 9 ʃ ἐν Ἀθήναις ἡ βουλή, αἱ ἔνδημοι ἀρχαί, οἱ πρυτάνεις· ἐν Ἄργει ἡ βουλή, οἱ ὀγδοήκοντα, αἱ ἀρτύναι· ἐν Μαντινείᾳ οἱ δημιουργοί, ἡ βουλή, αἱ ἄλλαι ἀρχαί, οἱ θεωροί, οἱ πολέμαρχοι· ἐν Ἤλιδι οἱ δημιουργοί, οἱ τὰ τέλη ἔχοντες, οἱ ἑξακόσιοι, οἱ θεσμοφύλακες ABFMc 2 θεωροί : μάντεις. θεσμοφύλακες : νομοφύλακες. οὐκ ἀπείρηντο : οὐκ ἀπηγορεύθησαν.[5]
5 48 3 τῶν ξυμμάχων : ἤγουν τῶν Ἀργείων. ἐν ταῖς Ὀλυμπικαῖς σπονδαῖς : ἀντὶ τοῦ οὐσῶν Ὀλυμπιακῶν σπονδῶν.
5 49 1 μὴ δικαίως σφῶν καταδεδικάσθαι : ἤγουν καταδικάσαι τοὺς Ἠλείους εἰς τὸ Λέπρεον. σφῶν : τῶν Ἠλείων.
5 49 3 οὐ προσδεχομένων : πόλεμον δηλονότι. ʃ προσδοκώντων. ὑπελάμβανον : ἀντὶ τοῦ ἀντέλεγον Msc 2 ʃ ἐκ διαδοχῆς ἀπεκρίνοντο.
5 49 4 νομίζοντας : ἀδικεῖν δή. γίγνεται : ὀφείλεται.
5 50 1 ἐσήκουον : οἱ Λακεδαιμόνιοι. αὖθις τάδε ἠξίουν : οἱ Ἠλεῖοι. ἱερῷ : νεῷ. ἀπομόσαι ἐναντίον : κυρῶσαι δι’ ὅρκου ἐνώπιον. ἐθεώρουν : τῆς θεωρίας μετεῖχον.
5 50 3 μὴ βίᾳ θύσωσι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. αὐτοῖς : τοῖς Ἠλείοις. χίλιοι ἑκατέρων : τουτέστι δισχίλιοι ABFMc 2 ὑπέμενον τὴν ἑορτήν : προσεδέχοντο τὴν ἑορτὴν τῶν Ὀλυμπίων. τοῦ ἑαυτοῦ ζεύγους : τοῦ ἅρματος.
5 50 4 ἀνακηρυχθέντος : ἀποδεχθέντος. Βοιωτῶν δημοσίου : τοῦ δημοσίου τῶν Βοιωτῶν. ʃ ὑπηρέτου δημοτικοῦ. κατὰ τὴν οὐκ ἐξουσίαν τῆς ἀγωνίσεως : διὰ τὸ μὴ ἐξεῖναι Λακεδαιμονίοις ἀγωνίζεσθαι Msc 2 ἀνέδησε : ἐστεφάνωσε. αὐτοῖς οὕτω διῆλθεν : τοῖς Λακεδαιμονίοις οὕτω παρῆλθεν. οὐ γὰρ ἐ π ’ ἄλλῃ τινὶ γῇ : οὐκ ἐπὶ βλάβῃ ἄλλης τινὸς γῆς Msc 2 τὸ χωρίον : ἡ Ἡράκλεια.[5]
5 52 1 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἀρχὴ τοῦ ιγʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM ἐξέπεμψαν : ἐξεδίωξαν ABCFM τὰ κατά : λείπει διά. αὐτόθεν · ἀπὸ Πελοποννήσου.
5 52 2 παραλαβών : τινὰς δηλονότι. ξυγκαθίστη · βεβαιότερα ἐποίει. σημείωσαι τὸ Πατρέας ABFMc 2 ἐς θάλασσαν · ἀντὶ τοῦ ἐγγὺς τῆς θαλάσσης. βοηθήσαντες · μετὰ βοηθείας δραμόντες. τῆς αἰτίας : ταύτης δηλονότι.[5]
5 53 1 βραχυτέραν : διὰ βραχέος διαστήματος. πόλεις : αἱ Λακωνικαί.
5 54 2 οὐ προυχώρει : ἤγουν οὐ καλὰ ἐφαίνετο. μετὰ τὸν μέλλοντα : μῆνα δηλονότι. Καρνεῖος : τοῦ γὰρ Καρνείου πολλὰς ἔχοντος ἱερὰς ἡμέρας ἢ καὶ πάσας ἱερὰς οὐκ ἐστρατεύοντο Msc 2 ʃ Μάϊος. ἱερομήνια : ἡ ἑορτώδης ἡμέρα. ἄγοντες τὴν ἡμέραν ταύτην : ἐπιτηροῦντες καὶ καιροφυλακοῦντες.[5]
5 54 3 ἔνιοι δέ, ἑορτάζοντες διὰ παντὸς τὴν ἡμέραν ταύτην, τότε ἀπροσδοκήτως τοῖς Ἐπιδαυρίοις ἐπέπεσον Msc 2 ἄγοντες : τὸν στρατόν. ἐπεκαλοῦντο : εἰς βοήθειαν δηλονότι.
5 54 4 ὧν τινες : ἀφ’ ὧν. τὸν μῆνα προυφασίσαντο : λέγοντες ὅτι ἦν ἱερομηνία Msc 2 ʃ τοῦ μὴ ἐξελθεῖν δηλονότι. διαλῦσαι .
5 55 1 .. : τὸ ἑξῆς, διαλῦσαι ἐλθόντας ἀφ’ ἑκατέρας. ᾤχοντο : οἱ πρέσβεις δηλονότι.
5 55 2 ἐς τὸ αὐτὸ ξυνελθόντες : ἑνωθέντες. τὰ διαβατήρια : τὰ ἱερεῖα εἰς διάβασιν.
5 55 3 αὐτοῖς ἐγένετο : καλὰ δηλονότι. ἐβοήθησαν : μετὰ βοηθείας ἦλθον. ὡς : ὅτι. ἐσέπεμψαν : εἰσέβαλον πέμψαντες.
5 56 2 ἐάσειαν : οἱ Ἀθηναῖοι. καὶ εἰ μὴ κἀκεῖνοι ἐς Πύλον ... : οἱ Ἀργεῖοι τοῖς Ἀθηναίοις ἔλεγον ὅτι, ἐὰν μὴ εἰσαγάγωσι πάλιν ἐς Πύλον τοὺς εἵλωτας καὶ Μεσσηνίους οὓς ἐξήγαγον ἐκ Πύλου διὰ τὰς πρὸς Λακεδαιμονίους συνθήκας, ἀδικήσεσθαι αὐτοὶ οἱ Ἀργεῖοι. ἔνιοι δέ, αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι, ἤκουσαν Msc 2 ἐπὶ Λακεδαιμονίους : κατὰ τῶν Λακεδαιμονίων. ἀδικήσεσθαι αὐτοί : ἤγουν ἀδικηθήσεσθαι οἱ Ἀργεῖοι. τῇ μὲν Λακωνικῇ στήλῃ : ἣν ἔστησαν οἱ Ἀθηναῖοι ἔχουσαν τὰς Λακωνικὰς σπονδάς.[5]
5 56 3 τοὺς ἐκ Κρανίων εἵλωτας ληΐζεσθαι : εἵλωτες λέγονται οἱ τὴν Μεσηνιακὴν οἰκοῦντες τῆς Πελοποννήσου. οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι πάντας τοὺς δούλους εἵλωτας καλοῦσι πρὸς ὕβριν τούτων, φημὶ δὴ τῶν τὴν Μεσηνίαν οἰκούντων τῆς Πελοποννήσου Patm. ʃ ὥστε ληΐζεσθαι. τὰ δ ’ ἄλλα : ἤγουν κατὰ τὰ ἄλλα. ἐκ παρασκευῆς : ἤγουν ἐκ φανερᾶς παρατάξεως.[5]
5 56 4 ἐνέδραι δὲ καὶ καταδρομαί : λεληθυῖαι ἐπιθέσεις. ὡς ἐρήμου οὔσης : συμμαχίας δηλονότι.
5 57 1 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἀρχὴ τοῦ ιδʹ ἔτους ABCFM καὶ τἆλλα : ἔθνη δηλονότι. τὰ μέν : Ἦλις καὶ Μαντίνεια ABFMc 2 ἀφειστήκει : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι. τὰ δέ : ἡ Κόρινθος ABFMc 2 οὐ καλῶς εἶχε : ἤγουν ἐστασίαζον. ἐπὶ πλέον : ἤγουν κακόν. οἱ ἔξωθεν : Πελοποννήσου δηλονότι.[5]
5 57 2 ὡς ἕκαστοι : ἐδύναντο. Ἀργεῖοι δὲ προαισθόμενοι τό τε πρῶτον .
5 58 1 .. : οἱ Ἀργεῖοι προαισθόμενοι τήν τε πρώτην τῶν Λακεδαιμονίων παρασκευὴν καὶ αὖθις προχωροῦντας τοὺς Λακεδαιμονίους ἐπὶ Φλιοῦντος ὑπὲρ τοῦ τοῖς ἰδίοις συμμῖξαι συμμάχοις τότε καὶ αὐτοὶ ἐξεστράτευσαν. ἔνιοι δὲ τὸ τότε πρῶτον ᾠήθησαν σημαίνειν ἐν τῷ τότε καιρῷ Msc 2 ἐς τὸν Φλιοῦντα : τὸν Φλιοῦντα, ἀρσενικῶς ABFGMc 2 ἐχώρουν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. αὐτοῖς : τοῖς Ἀργείοις. ὡς μεμονωμένοις : ἐρήμοις συμμάχων.[5]
5 58 2 λαθών : τοὺς Ἀργείους δηλονότι. χαλεπήν : δύσοδον.
5 58 4 ὄρθριον : κατὰ τὸν ὄρθρον G εἴρητο : ὥριστο. καταβάντες : οἱ Ἀργεῖοι.
5 59 2 ἐς μάχην : φανερὰν δηλονότι. οἱ Λακεδαιμόνιοι εἶργον .
5 59 3 .. : ὥστε μὴ ἔρχεσθαι εἰς τὴν πόλιν. τῆς πόλεως : τοῦ Ἄργους. αὐτοῖς : ἤγουν τοῖς Ἀργείοις. ἐν καλῷ : ἐπὶ συμφέροντι.
5 59 5 πρόξενος : φίλος. ὅσον οὐ ξυνιόντων : ἤγουν ὅσον οὐκ ἤδη μελλόντων. ἀπήγαγε : ἔστρεψεν.
5 60 2 ὡς ἡγεῖτο : ἤγουν προηγεῖτο. ἐν καλῷ παρατυχὸν σφίσι ξυμβαλεῖν : τοῖς Ἀργείοις τῆς τύχης δούσης ἐπὶ συμφέροντι συμβαλεῖν. αὐτῶν : τῶν Ἀργείων. ἄξιον τῆς παρασκευῆς : οὔσης μεγάλης δηλονότι. τῶν μέχρι τοῦδε : τῶν στρατοπέδων.[5]
5 60 3 μάλιστα : ἀκριβῶς. ἕως ἔτι ἦν ἁθρόον ἐν Νεμέᾳ : ἀπορία· ζητεῖται πῶς, τριχῇ διαιρεθέντος τοῦ τῶν Πελοποννησίων στρατεύματος εἰς Φλιοῦντα καὶ ἑνὸς μόνου μέρους τὴν ἐπὶ Νεμέαν ἰόντος, τῶν δὲ ἄλλων ἄλλαις ὁδοῖς χρησαμένων καὶ οὐδαμοῦ συμμιξάντων, ἔφη ἀθρόους αὐτοὺς ὦφθαι περὶ Νεμέαν. λύσις· καὶ λέγομεν· μήποτε μετὰ τὰς σπονδὰς ἀναχωροῦντα τὰ τρία μέρη ὀπίσω ἐπὶ Φλιοῦντος ἐν Νεμέᾳ πάντα ἐγένετο· εὔπορος γὰρ ἥδε ἡ ὁδός· καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ Ἀργεῖοι, ἐγγύθεν πάντας ἥξειν ἐπὶ τὴν μάχην προσδεχόμενοι, προαπήντων εἰς τὴν Νεμέαν Msc 2 λογάδες : ἐκλελεγμένοι. ἔτι προσγενομένῃ : προστεθείσῃ. ἔχοντες : σημείωσαι τὴν σύνταξιν ABFM ἐ π ’ οἴκου ἕκαστοι : μεμερισμένως εἰς τὴν ἑαυτῶν πατρίδα.[10]
5 60 5 κἀκεῖνοι : οἱ Ἀργεῖοι. πρὸς : πλησίον. ἀναχωρήσαντες : εἰς τὴν πόλιν δηλονότι.
5 60 6 περιγίγνεται : σῴζεται. ἐδήμευσαν : δημόσια ἐποίησαν. χρηματίσαι : ἀποκρίνεσθαι.
5 61 3 τὸν Ἀρκαδικόν : τὸν παρ’ Ὁμήρῳ [Β 605] πολύμηλον ABCFM προσγενέσθαι : προσκτηθῆναι.
5 61 4 αὐτόθι : ἐν τῷ Ὀρχομενῷ. προσέθεντο : συνῆλθον τῇ γνώμῃ.
5 62 2 ἐν τῇ πόλει ἐνεδίδοσαν τὰ πράγματα : ἠμέλουν τῶν κατὰ τὴν πόλιν πραγμάτων. σφίσιν : τοῖς Λακεδαιμονίοις.
5 63 1 παρασχὸν καλῶς : ἀντὶ τοῦ συμβάντος καλῶς τοῦ χειρώσασθαι αὐτούς. τοσούτους : ἤγουν πολλούς. τοιούτους : ἤγουν ἀνδρείους. λαβεῖν : ἀντὶ τοῦ συλλαβεῖν. ʃ ἀθροίζειν. ὁ δέ : ὁ Ἆγις.
5 63 3 ῥύσεσθαι : ἀπολύσειν. ἐν τῷ παρόντι : τῷ τότε καιρῷ, ὅτε ὠργίζοντο.
5 63 4 μὴ κύριον : τὸν Ἆγιν. παρὰ τῶν ἐπιτηδείων : τῶν ἐν τῇ Τεγέᾳ.
5 64 1 εἰ μὴ παρέσονται : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ʃ ἡ στρατιὰ ἡ βοηθήσουσα. ὅσον οὐκ : μόνον οὐχί. ἐχώρουν δέ : οἱ βοηθήσοντες. Ἀρκάδων : ἤγουν ἐκ τῶν Ἀρκάδων.
5 64 3 ἐ π ’ οἴκου : ἤγουν εἰς τὴν Λακεδαίμονα. ἐξ ὀλίγου : ἀντὶ τοῦ ἐξαίφνης Msc 2 ʃ διαστήματος. ἐγίγνετο : ἐλθεῖν. ξυνέκλῃε γὰρ διὰ μέσου : ἐν μέσῳ γὰρ οὖσα ἡ πολεμία γῆ ἐφύλαττεν αὐτούς, ἤ, ὃ μᾶλλον, ἀπέκλειε τοῖς ἐξ Ἄργους Msc 2 ἀναλαβόντες : ἤγουν ἀναστήσαντες καὶ λαβόντες.[5]
5 64 5 Ἀρκάδων : ἤγουν ἐκ τῶν Ἀρκάδων. πρὸς τῷ Ἡρακλείῳ : ναῷ δηλονότι. ἐρυμνόν : ὀχυρόν.
5 65 1 δυσπρόσοδον : δυσέμβατον. αὐτοῖς : τοῖς Ἀργείοις δηλονότι.
5 65 2 τῶν πρεσβυτέρων : Λακεδαιμονίων Ἄγιδι ἐπεβόησεν : ἤγουν ἐνώπιον πάντων. διανοεῖται : ὁ Ἆγις. κακὸν κακῷ ἰᾶσθαι : τὴν ἀρχαίαν παροιμίαν ἐξ Ὀρέστου τοῦ Ἀγαμέμνονος ῥηθεῖσαν, ὅστις τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον τῷ τῆς μητρὸς φόνῳ ἐθεράπευσε ABCFM ʃ τὸ προγεγονὸς τῷ νῦν δηλονότι. τῆς ἐξ Ἄργους ἐπαιτίου ἀναχωρήσεως : διὰ τὴν ἐξ Ἄργους ἀναχώρησιν ἐν αἰτίᾳ γενόμενον νῦν ἀκαίρως αὐτὴν προθυμεῖσθαι ἀναλαβεῖν καὶ ἐπανορθῶσαι τὴν τότε γενομένην ἁμαρτίαν Msc 2 ἐπαίτιος : ἐν αἰτίᾳ καὶ ὑποψίᾳ Patm. ἀνάληψιν : θεραπείαν. ʃ κατόρθωσιν. ἄλλο τι ἢ κατὰ τὸ αὐτὸ δόξαν : ἀντὶ τοῦ ἄλλο τι δόξαν ἤπερ τὸ αὐτό Msc 2 ἀπῆγεν : εἰς τοὐπίσω ἔστρεψε.[10]
5 65 4 ἐξέτρεπεν : μετωχέτευεν. ὁποτέρωσε ἂν ἐσπίπτῃ : εἰς ὁποτέραν πόλιν ῥέῃ. πολεμοῦσιν : ἀλλήλοις δηλονότι. βοηθοῦντας : βοηθήσοντας. καταβιβάσαι : ἀντὶ τοῦ ἀνάγκην αὐτοῖς τοῦ καταβῆναι παρασχεῖν Msc 2 περὶ τὸ ὕδωρ : πρὸς τῷ ὕδατι Msc 2 ἐξ ὀλίγου : καιροῦ δηλονότι.
5 65 5 ἀναχωροῦντες : οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἀπέκρυψαν : ἑαυτοὺς δηλονότι. ʃ ἀφανεῖς ἐγένοντο. ἰδίως δὲ ἐπὶ τῶν πλοϊζομένων καὶ οὐκέτι ὁρωμένων λέγεται ὅτι ἀπέκρυψαν Msc 2 σφεῖς : οἱ Ἀργεῖοι. ἐν αἰτίᾳ εἶχον : ἐμέμφοντο. καλῶς ληφθέντας : εὐκαίρως καὶ βεβαίως ἀποληφθέντας Msc 2 οἱ μέν : οἱ Λακεδαιμόνιοι. σφεῖς δέ : οἱ Ἀργεῖοι. ἢν περιτύχωσιν : τοῖς Λακεδαιμονίοις.[5]
5 66 1 δ ι ’ ὀλίγου : ἀντὶ τοῦ ἐξαίφνης Ms ἐν τάξει : παρατεταγμένους. ἐς ὃ ἐμέμνηντο : μετὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων μνήμην.
5 66 2 διὰ βραχείας γὰρ μελλήσεως : χωρὶς ἀναβολῆς καὶ μελλήσεως Msc 2 ἡ παρασκευή : ἐφόπλισις. ἐς κόσμον : εἰς τὴν σύνταξιν. ἐξηγουμένου : ἀντὶ τοῦ διατάττοντος c 2 ʃ ἑρμηνεύοντος. βασιλέως γὰρ ἄγοντος : ἡγεμονεύοντος.[5]
5 66 3 ʃ ὅρα τὴν τάξιν τῆς ἀρχῆς· αʹ βασιλεύς, βʹ πολέμαρχος, γʹ λοχαγός, δʹ πεντηκοντήρ, εʹ ἐνωμοτάρχης, ϛʹ ἐνωμοτία ABFMc 2 ἐκεῖνοι δὲ τοῖς πεντηκοστῆρσι : πεντηκοστῆρες, οἱ τῶν πεντήκοντα ἄρχοντες Patm. καὶ οὗτοι τῇ ἐνωμοτίᾳ : ἐνωμοτία, τάξις τις παρὰ Λακεδαιμονίοις ἀνδρῶν κεʹ Patm. κατὰ τὰ αὐτὰ χωροῦσι : διὰ τούτων χωροῦσι καὶ ταχέως διέρχονται sc 2 σχεδὸν γάρ τι πᾶν .[5]
5 66 4 .. : 〈σημείωσαι〉 ὅτι σχεδὸν ἅπαν τὸ τῶν Λακεδαιμονίων στρατόπεδον ἄρχοντες ἀρχόντων εἰσίν ABFMc 2 τὸ ἐπιμελές : ἡ ἐπιμέλεια τοῦ πράγματος. τοῦ δρωμένου : ἀντὶ τοῦ τῶν ἐπιγινομένων Msc 2 Σκιρῖται : λόχος Λακωνικὸς οὕτω λεγόμενος GMsc 2 Βρασίδειοι : οἱ μετὰ Βρασίδου Msc 2 〈σημείωσαι〉 νεοδαμώδεις A ʃ νεοπολῖται.[5]
5 67 1 πα ρ ’ αὐτούς : πλησίον. Ἡραιῆς : λεγόμενοι δηλονότι. οἱ δ ’ ἐναντίοι : Ἀργεῖοι καὶ οἱ σύμμαχοι ABFMc 2 αὐτοῖς : τοῖς Λακεδαιμονίοις.
5 67 2 τῶν ἐς τὸν πόλεμον : τῶν πολεμικῶν. ἄσκησιν .. . δημοσίᾳ παρεῖχε : ἤτοι δημοσίᾳ ἤσκει αὐτούς, ἤ, ὥς τινες, ἐξουσίαν παρεῖχε τοῦ ἀσκεῖν αὐτούς Msc 2 τὸ εὐώνυμον κέρας ἔχοντες : τῶν ἀριστερῶν συντάξεων δηλονότι. ἑκατέρων : τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀργείων.[5]
5 68 2 σημείωσαι διὰ τῆς πολιτείας τὸ κρυπτόν ABF ʃ διὰ τὸ ἔθος εἶναι Λακεδαιμονίοις πάντα κρύφα πράττειν Msc 2 σημείωσαι τὸ ἀνθρώπειον κομπῶδες ABFM ʃ διὰ τὸ περὶ τῶν οἰκείων καὶ μάλιστα περὶ τοῦ ἰδίου πλήθους κομπάζειν τοὺς ἀνθρώπους Msc 2 παραγενόμενον πλῆθος ... : ἡ πεντηκοστὺς συνίσταται ἀπὸ ἀνδρῶν ἑκατὸν εἴκοσι ὀκτώ. ὁ δὲ λόχος, τούτων τετραπλάσιος ὤν, γίνονται ἀνδρῶν πεντακοσίων καὶ δυοκαίδεκα, οἱ δὲ ἑπτὰ λόχοι ἄνδρες τρισχίλιοι πεντακόσιοι ὀγδοήκοντα τέσσαρες, ὥστε μετὰ τῶν ἑξακοσίων Σκιριτῶν γίνονται ἄνδρες τῶν Λακεδαιμονίων τετρακισχίλιοι ἑκατὸν ὀγδοήκοντα τέσσαρες. ἡ γὰρ πεντηκοστὺς ἑκκαίδεκα εἶχε τοὺς πρωτοστάτας, ὁ δὲ λόχος δηλονότι ἑξήκοντα τέσσαρας, οἱ δὲ ἑπτὰ λόχοι γίνονται τετρακόσιοι τεσσαράκοντα ὀκτώ ABC(c 2 )FGM ἐν δ ’ ἑκάστῳ λόχῳ πεντηκοστύες ἦσαν τέσσαρες : πεντηκοστύες, τὰ ἐκ πεντήκοντα ἀνδρῶν τάγματα Patm.[10]
5 68 3 ʃ λόχοι ζʹ αʹ βʹ γʹ δʹ εʹ ϛʹ ζʹ ἔχει ἕκαστος λόχος πεντηκοστύας δʹ, καὶ γίνονται τῶν ζʹ λόχων πεντηκοστύες κηʹ· πεντηκοστύες κηʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ννννʹ ἔχει ἑκάστη πεντηκοστὺς ἐνωμοτίας δʹ καὶ γίνονται τῶν κηʹ πεντηκοστύων ἐνωμοτίαι ριβʹ. ἐνωμοτίαι ριβʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ιϛʹ ἔχει ἑκάστη ἐνωμοτία ἄνδρας λβʹ, ὡς γίνεσθαι τὸν πάντα στρατὸν ἄνδρας τρισχιλίους πεντακοσίους ὀγδοήκοντα τέσσαρας FMc 2 ζυγῷ : τάξει. ξυνιέναι ἔμελλον : ἀλλήλοις δηλονότι τὰ στρατεύματα.[10]
5 69 1 τὴν μέν : τουτέστι τὴν ἀρχήν Mc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, τὴν μὲν μὴ ἀφαιρεθῆναι πειρασαμένοις. τῆς δέ : τῆς δουλείας Mc 2 αὖθις : ὀπίσω. μετὰ τῶν πολεμικῶν νόμων : νόμους πολεμικοὺς λέγει τὰ ᾄσματα, ἅπερ ᾖδον οἱ Λακεδαιμόνιοι μέλλοντες μάχεσθαι· ἦν δὲ προτρεπτικά, ἐκάλουν δὲ ἐμβατήρια.
5 69 2 ἡ δὲ διάνοια· ἕκαστος τῶν Λακεδαιμονίων αὑτοῖς παρεκελεύοντο ἀγαθοῖς οὖσι μεμνῆσθαι ὧν μεμαθήκεσαν καὶ ἠπίσταντο. ἐποίουν δὲ τοῦτο ᾄδοντες Msc 2 εἰδότες ἔργων ... : εἰδότες ὅτι τὰ πλείω σώζεται ὑπὸ τῆς ἐν τοῖς ἔργοις μελέτης ἐκ πολλοῦ γεγονυίας ἢ ὑπὸ τῶν καλῶς ῥηθέντων λόγων Msc 2 ʃ ὡραῖον M ἡ ξύνοδος : ἡ ξυνέλευσις τῶν στρατευμάτων ἐντόνως καὶ ὀργῇ χωροῦντες : ἰσχυρῶς καὶ σὺν ὀργῇ.[5]
5 70 1 ὑπὸ αὐλητῶν : ἤγουν μετά. οὐ τοῦ θείου χάριν : ὕμνου δηλονότι. ὁμαλῶς : ἠρεμαίως. προέλθοιεν : καὶ ὅπως, εἰ προσέλθοιεν, μὴ διασπασθείη αὐτῶν ἡ τάξις Msc 2 ἐν ταῖς προσόδοις : ἐν ταῖς προσβολαῖς, ἐν ταῖς ἑνώσεσι. ἐξωθεῖται : ἐκτείνεται.[5]
5 71 1 προστέλλειν : ἀντὶ τοῦ σκέπειν καὶ προσάγειν. ἀπὸ μὲν οὖν τοῦ στέλλειν καὶ στολὴ ὠνομάσθη· ἐπὶ δὲ τοῦ προσάγειν τὸ προστέλλειν δύναται λέγεσθαι. δῆλον δὲ ἀπὸ τοῦ ἀπάγειν καὶ ἀποστέλλειν, προσάγεσθαι sc 2 καὶ νομίζειν ... : καὶ νομίζειν τὸ πεπυκνῶσθαι καὶ ὑπ’ ἀλλήλων πεφράχθαι εὐσκεπαστότερον ἤπερ τὸ διεστάναι ἀπ’ ἀλλήλων Msc 2 προθυμούμενος ἐξαλλάσσειν αἰεί : προθυμούμενος μὴ κατὰ δόρυ τοῦ ἐναντίου ἔχειν τὰ γυμνὰ τοῦ σώματος, τουτέστι τὰ δεξιά sc 2 περιέσχον : ἐκυκλώσαντο ἐπικάμψαντες Gsc 2 ἐπεξαγαγόντας : ἐξαπλώσαντας.[5]
5 71 3 τὸ διάκενον : τὸ ἐν μέσῳ κενόν Ms νομίζων τῷ θ ’ ἑαυτῶν δεξιῷ ... : νομίζων τό τε δεξιὸν τῶν Λακεδαιμονίων ἔτι ὑπερέχειν τῶν ἐναντίων καὶ τὸ εὐώνυμον τὸ κατὰ τοὺς Μαντινεῖς ἐν ἀσφαλείᾳ ἔσεσθαι ὡς ἂν μὴ δυνάμενον κυκλωθῆναι Msc 2 ἅτε : καθάπερ, ὡσανεί.[5]
5 72 1 μὴ θελῆσαι παρελθεῖν : καὶ οἱ πολέμαρχοι οὐκ ἠθέλησαν ἐς τὸ διάκενον ἀγαγεῖν τοὺς λόχους sc 2 φεύγειν : συνέβη δηλονότι. μαλακισθῆναι : χαύνους γενέσθαι. καὶ τοὺς πολεμίους φθάσαι : καὶ φθάσαι τοὺς πολεμίους τοῖς Λακεδαιμονίοις μίξαι, πρὶν εἰς τὸ διάκενον παρελθεῖν τοὺς δύο λόχους Msc 2 αὐτοῦ : τοῦ Ἄγιδος. ὡς οὐ παρῆλθον : ἤγουν ἐπὶ τὸ μέρος τῶν Σκιριτῶν. τῇ ἐμπειρίᾳ : τῇ στρατηγικῇ.[5]
5 72 3 ἐν χερσὶν ἐγίγνοντο : οἱ Λακεδαιμόνιοι δηλονότι. ἔτρεψαν : τοὺς Λακεδαιμονίους. ἐς τὰς ἁμάξας : ἀντὶ τοῦ ἔσω τῶν ἁμαξῶν Msc 2 πεντελόχοις : ἅμα ἀναγνωστέον πεντελόχοις, ὡς ἀρχιλόχοις Msc 2 οὐδὲ ἐς χεῖρας .
5 72 4 . . ὑπομείναντας : ἐλθεῖν δηλονότι. ἐνδόντας : τραπέντας. τοῦ μὴ φθῆναι τὴν ἐγκατάληψιν : ὅτι μὴ ἔφθασαν τὸ ἐγκατειλῆφθαι ὑπ’ αὐτῶν τῶν Λακεδαιμονίων. ἐκυκλοῦτο : ἐκύκλου.[5]
5 73 1 τῷ περιέχοντι : τῷ ἰσχυρῷ. ἐπὶ τὸ νικώμενον : μέρος δηλονότι.
5 73 4 μακρά : ἐπὶ πολὺ διάστημα. ὅτι : λίαν.
5 74 1 τούτων : τῶν ῥηθέντων. πλείστου δὴ χρόνου : ἤγουν διὰ πλείστου. ʃ δὴ μακρά. ἐσκύλευον : ἀπεγύμνουν.
5 74 3 οἱ στρατηγοί : τῶν Ἀθηναίων. οὐκ ἐταλαιπώρησαν : οὐ κακῶς ἔσχον ἐν τῷ πολέμῳ. ἀπογενέσθαι : ἀποβῆναι. ʃ ἀποθανεῖν. Καρνεῖα γὰρ αὐτοῖς ἐτύγχανεν ὄντα : Καρνεῖα, ἑορτὴ παρὰ Λακεδαιμονίοις Ἀπόλλωνος Patm.
5 75 2 ʃ τὴν ἐπὶ τῷ Ἀπόλλωνι ἑορτὴν λέγει. ὡς ἐρῆμον οὖσαν : τοῦ στρατεύματος.
5 75 6 ἐξεπαύσαντο : ἀντὶ τοῦ ἀπέκαμον M 3 τοῦ περιτειχίζειν. τὸ Ἥραιον : τῆς Ἥρας τὸν ναόν. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου χειμῶνος : μετάβασις c ἤγαγον : ἑώρτασαν.
5 76 2 ἦσαν δὲ αὐτοῖς : ἐν τῷ Ἄργει. ἐπιτήδειοι : φίλοι. τὸν δῆμον : τὴν δημοκρατίαν. πείθειν τοὺς πολλοὺς ... : ἤγουν καταπεῖσαι ὁμολογῆσαι καὶ συνθέσθαι. γενομένης πολλῆς ἀντιλογίας : ἐν τῷ Ἄργει.
5 76 3 πράσσοντες : τὸ τῆς ἑνώσεως. ἐκ τοῦ φανεροῦ τολμῶντες : ἤγουν ἀναισχυντοῦντες καὶ εἰς τὸ φανερὸν λέγοντες. καττάδε : Δωριστί ABEFMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ κατὰ τάδε.
5 77 1 ἐξ Ἐπιδαύρου : ἐξελθεῖν δηλονότι. ἐπὶ κακῷ : αὐτῆς, τῆς γῆς δηλονότι.
5 77 8 ἀπιάλλειν : ἐπιπέμπειν, στέλλειν Msc 2 ʃ τέλος τῆς Δωριστὶ ὁμιλίας f τοῖς δὲ ἔταις καττὰ πάτρια δικάζεσθαι : τοὺς δὲ πολιτευομένους ἐν μιᾷ ἑκάστῃ πόλει δι’ ἀλλήλων λύειν τὰ διάφορα.
5 80 1 τιθέμενοι : διατιθέμενοι, διοικονομοῦντες. τὰ τείχη : τῆς Ἐπιδαύρου. θυμῷ ἔφερον : ἐφέροντο.
5 80 2 ʃ ἐς τὰ ἄλλα θυμὸν ἐφωρμῶντο. ἀμφότεροι : Ἀργεῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι. διενοεῖτο : ἀφίστασθαι δή. καὶ τοὺς Ἀργείους ἑώρα : ἀποστάντας. ἀγῶνά τινα .
5 80 3 .. : ἀντὶ τοῦ ὑποκρίνας ποιεῖν ἀγῶνά τινα γυμνικόν. ἐκ τῆς ξυμμαχίας : τῶν Ἀθηναίων.
5 82 1 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἀρχὴ τοῦ ιεʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM ἐπιτηδείως : συμφερόντως τοῖς Λακεδαιμονίοις, ἁρμοζόντως. ἀναθαρσήσας : ἀναλαβόντες αὖθις ἐλπίδας ἀγαθάς.
5 82 2 ἐπέθεντο τοῖς ὀλίγοις : τοῖς ἐν αὐτοῖς ὀλιγαρχοῦσι. τηρήσαντες αὐτὰς τὰς γυμνοπαιδείας τῶν Λακεδαιμονίων : γυμνοπαιδεία, ἑορτή τις καὶ ἀγὼν ἐν Λακεδαίμονι, ἐν ᾧ ἤτοι γυμνοὶ οἱ παῖδες ἠγωνίζοντο, ἢ γυμνοὺς τοὺς χοροὺς ἵστασαν Patm. ʃ ἑορτὴ τῶν Λακεδαιμονίων, ἐν ᾗ γυμνοὶ ἠγωνίζοντο Msc 2 ἐκ πλείονος : ἤτοι πρὸ πλείονος χρόνου Mc 2 δεομένων · ἤγουν καὶ ταῦτα δεομένω ν . ἦγον : ἐώρταζον. προσαγόμενος : οἰκειούμενος.[5]
5 82 5 σφᾶς ὠφελήσειν : τοὺς Ἀργείους δηλονότι τοὺς Ἀθηναίους. ἐς θάλασσαν : ἕως τῆς θαλάσσης. τὸν τειχισμόν : τῶν Ἀργείων.
5 83 1 αὐτοῖς : τοῖς Λακεδαιμονίοις. αὐτόθεν : ἐκ τοῦ Ἄργους. διελύθησαν : οἱ Λακεδαιμόνιοι.
5 83 3 οἱ γὰρ πολλοὶ αὐτῶν : τῶν φυγάδων τῶν Ἀργείων. ἐνταῦθα κατῴκηντο : ἐν τῇ Φλιασίᾳ κατῴκηντο. κατέκλῃσαν : τουτέστι τῶν εἰσαγωγίμων ἢ τῆς θαλάττης αὐτοὺς ἀπέκλεισαν Msc 2 ξυνωμοσίαν : ἔνορκον ξυμμαχίαν.
5 83 4 ἀπάραντος : ἀντὶ τοῦ ἀναπεισθέντος Msc 2 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἀρχὴ τοῦ ιϛʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM οἱ Μήλιοι : 〈σημείωσαι〉 ὅτι οἱ Μήλιοι Λακεδαιμονίων εἰσὶν ἄποικοι ABM οὐδετέρων ὄντες : γράφεται 〈οὐδὲ〉 μεθ’ ἑτέρων, τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων.
5 84 3 πρὶν ἀδικεῖν τι τῆς γῆς : βλάπτειν. τοῖς ὀλίγοις : διηριθμημένοις καὶ ἐντίμοις. ἐπειδὴ .
5 85 1 .. : ἐν κᾶσι μὲν ὁ Θουκυδίδης ἔφυγε τὴν συνήθειαν 〈τοῦ λόγου〉, οὐχ ἥκιστα δὲ ἐνταῦθα· ἀντὶ γὰρ δημηγορίας διάλογόν τινα τῶν Μηλίων καὶ Ἀθηναίων ἐτόλμησε συνθεῖναι. ἐπεὶ δὲ ἐργάζεται τὴν ἀσάφειαν μάλιστα διὰ τὸ δύσκριτον τοῦ παρ’ ἑκατέρων λόγου, διαιρετέον κατὰ πρόσωπα τὴν ῥῆσιν sc 2 ἐπειδὴ οὐ πρὸς τὸ πλῆθος ... : ἐπειδὴ οὐ παρὰ τῷ δήμῳ κελεύετε ἡμᾶς ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, ἵνα μὴ συνεχοῦς ῥήσεως γινομένης καὶ ἑνὸς ἀποτεινομένου λόγου ὑποπτεύσῃ τὸ πλῆθος ὑμῶν ἀπατᾶσθαι, ὡς ἂν ἅπαξ ἀκούσαντες πιθανῶν μὲν λόγων, ἐλέγχους δὲ οὐ παρεχομένων οὐδ’ ἀποδείξεις· γινώσκομεν γὰρ ὅτι ταῦτα ὑπονοήσαντες πρὸς τοὺς ἄρχοντας ὑμῶν μόνους ἠγάγετε ἡμᾶς· ὃ ὑμεῖς οἱ προεστῶτες ἀσφαλέστερον ποιήσετε· ἕκαστον γὰρ ὧν λέγομεν δοκιμάζοντες πρὸς τὸ μὴ δοκοῦν ἐπιτηδείως ἔχειν ὑποκρούετε, τουτέστι διὰ πλειόνων λόγων κρίνετε sc 2 ἡμῶν : τῶν Ἀθηναίων. τοῦτο φρονεῖ : βούλεται. τοῦτό ἐστι σκοπὸς τῆς εἰς τοὺς Ἕλληνας προσαγωγῆς. ἀγωγή : προσαγωγή. ἡ μὲν ἐπιείκεια τοῦ διδάσκειν .[15]
5 86 1 .. : τῆς μὲν περὶ τοὺς λόγους εὐγνωμοσύνης οὐκ ἄν τις μέμψαιτο ὑμῖν· ἠρέμα γὰρ καὶ κατὰ σχολὴν ἀλλήλους ἀξιοῦτε πείθεσθαι· ἤδη δὲ πολεμοῦντες ἡμῖν οὐκέτι εὐγνωμονεῖτε, οὐδὲ ὅμοια οἷς λέγετε ποιεῖτε. κριταὶ γὰρ ἥκετε τῶν λόγων ὧν λέγετε αὐτοί, καὶ γνώριμον ἡμῖν τὸ τέλος ἐκ τῆς κρίσεως, ὅτι νικῶντες μὲν ὑμᾶς τοῖς δικαίοις καὶ διὰ τοῦτο μὴ θέλοντες προσχωρεῖν εὐθὺς εἰς πόλεμον καταστησόμεθα, πεισθέντες δέ, ἴσως δικαιότερα ὑμῶν λεγόντων δουλείαν ἑαυτῶν καταψηφιούμεθα Msc 2 τῶν λεχθησομένων : ὑπό τε ὑμῶν καὶ ἡμῶν δηλονότι. τὴν τελευτὴν .. . περιγενομένοις : τῶν λόγων. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὁρῶμεν ἡμῖν δηλονότι ABCF εἰ μὲν τοίνυν ὑπονοίας .[10]
5 87 1 .. : εἰ μὲν ὑπονοήσοντες περὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι συνεληλύθατε ἢ ἄλλο τι σκεψόμενοι καὶ μὴ περὶ σωτηρίας τῆς δυνάμεως ἐκ τῶν παρόντων, ἡσυχίαν ἄγοιμεν ἄν· εἰ δὲ περὶ τοῦ δύνασθαι σωθῆναι συνεληλύθατε, λέγοιμεν ἄν Msc 2 ἢ ἄλλο τι : διαζευκτικὸς σύνδεσμος ABF ἢ ἐκ τῶν παρόντων : ἀντὶ τοῦ ἤπερ ABFc 2 εἰκὸς μὲν καὶ ξυγγνώμη .[5]
5 88 1 .. : εἰκὸς ἡμᾶς ἐν τοιούτῳ καθεστῶτας ἐπὶ πολλὰ καὶ ὑπονοοῦντας καὶ λέγοντας τρέπεσθαι, καὶ συγγινώσκετε ἡμῖν ὑποπτεύουσιν Mc 2 ἡμεῖς τοίνυν .
5 89 1 .. : τὸ ἑξῆς, ἡμεῖς τοίνυν οὔτε λόγων μῆκος ἄπιστον παρέξομεν ABCF με τ ’ ὀνομάτων καλῶν : λέξεων ʃ εὐπρεπῶν Mc 2 ὡς ἢ δικαίως ... : τὸ ἑξῆς, δικαίως ἄρχομεν ABCF ἄπιστον : ἀπίθανον c 2 οὔ θ ’ ὑμᾶς ... : τὸ ἑξῆς, οὔτε ὑμᾶς λέγοντας ABCF οὔ θ ’ ὑμᾶς ἀξιοῦμεν : τὸ ἑξῆς, οὔτε ἀξιοῦμεν οἴεσθαι λέγοντας ὑμᾶς πείσειν ἡμᾶς ABCF ἀξιοῦμεν : δηλονότι τὸ λόγων μῆκος παρέχεσθαι ἀπὸ κοινοῦ c 2 οὐ ξυνεστρατεύσατε : τοῖς Λακεδαιμονίοις οὐ ξυνεστρατεύσατε ABCF διαπράσσεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀξιοῦμεν sc 2 ἐπισταμένους πρὸς εἰδότας : ἀντὶ τοῦ ἐπισταμένων καὶ ἡμῶν καὶ ὑμῶν sc 2 ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ : ὁ ἀνθρώπινος λογισμὸς τὸ δίκαιον τότε ἐξετάξει, ὅταν ἴσην ἰσχὺν ἔχωσι οἱ κρινόμενοι· ὅταν δὲ οἱ ἕτεροι προέχωσιν ἰσχύϊ, προστάττουσι πᾶν τὸ δυνατόν, καὶ οἱ ἥττονες οὐκ ἀντιλέγουσιν Msc 2 ᾗ μὲν δὴ νομίζομέν γε .[15]
5 90 1 .. : ἐπειδὴ ὑμεῖς, ὦ Ἀθηναῖοι, τοῦ συμφέροντος μᾶλλον ἀξιοῦτε στοχάζεσθαι, νομίζομεν ὑμῖν προσήκειν μὴ καταλύειν τὸ κοινὸν ἀγαθόν, τουτέστι τὸ πράως τοῖς ἀσθενεστέροις χρῆσθαι· δεῖ γὰρ τοῖς κινδυνεύουσι τὰ προσήκοντα καὶ τὰ δίκαια νέμεσθαι καὶ μᾶλλον τῆς φιλανθρωπίας ἤπερ τοῦ πρὸς ἀκρίβειαν δικαίου τυγχάνειν τοὺς ἥττονας. ὃ δὴ καὶ ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι· εἰ γὰρ δὴ μὴ πράως χρήσεσθε ἡμῖν, αὐτοὶ σφαλέντες ποτὲ παράδειγμα πάντως τοῖς ἄλλοις γενήσεσθε· μεγάλως γὰρ ὑμᾶς οἱ νικήσαντες τιμωρήσονται περὶ ἡμᾶς χαλεποὺς γενομένους Msc τὸ κοινὸν ἀγαθόν : τὴν ἐλευθερίαν ABFc 2 σφαλέντες ἄν : τοῦ δικαίου. ἡμεῖς δὲ τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς .[10]
5 91 1 .. : ἂν καὶ καταλυθῇ, φασίν, ἡμῶν τὰ τῆς ἡγεμονίας, οὐκ ἀθυμοῦμεν περὶ τῆς καταστροφῆς. Λακεδαιμόνιοι γάρ, καὶ πάντες οἱ ἄρχειν εἰωθότες ἑτέρων, οὐ χαλεπῶς τοῖς νικηθεῖσι προσφέρονται. ὥστε οὐ Λακεδαιμονίους δέδιμεν, ἀλλὰ τοὺς ὑπηκόους· οὗτοι γάρ, ἅτε οὐκ εἰωθότες ἑτέρων ἄρχειν, ἐπειδὰν κρατήσωσι τῶν ἀρχόντων, ὠμότατα αὐτοῖς χρῶνται. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἐν ἀδήλῳ κείσθω, ὅπως ποτὲ ἕξει Msc 2 τῶν ἀρξάντων : τοῦ πολέμου ABFc 2 ὡς δὲ ἐ π ’ ὠφελείᾳ .[5]
5 91 2 .. : ὅτι δὲ ἐπ’ ὠφελείᾳ πάρεσμεν, τοῦτο δηλώσομεν. βουλόμεθα γὰρ ἄνευ πραγμάτων αὐτοί τε ὑμῶν ἄρξαι, καὶ ὑμᾶς σωθῆναι συμφερόντως καὶ ἡμῖν καὶ ὑμῖν sc 2 πάρεσμεν : οἱ Ἀθηναῖοι γὰρ πρεσβεύουσιν ABFc 2 ἀμφοτέροις : καὶ ἡμῖν καὶ ὑμῖν. καὶ πῶς χρήσιμον .[5]
5 92 1 .. : πῶς, φησίν, ὁμοίως χρήσιμόν ἐστιν, ὥσπερ ὑμῖν ἄρξαι, οὕτως ἡμῖν τὸ δουλεῦσαι; Msc 2 ὅτι ὑμῖν μὲν πρὸς τοῦ τὰ δεινότατα .
5 93 1 .. : ὅτι ὑμεῖς μέν, ἂν εὐθὺς ὑπακούσητε, οὐδὲν δεινὸν πείσεσθε, ἡμεῖς δέ, μὴ διαφθείραντες ὑμᾶς, ἕξομεν ὑμῖν εἰς δέον χρῆσθαι, καὶ γίνεται κέρδος ἡμῖν ἡ ὑμετέρα σωτηρία Msc 2 οὐ γὰρ τοσοῦτον ἡμᾶς .
5 95 1 .. : ἐχθροὺς μὲν ὑμᾶς ἔχοντες οὐδὲν βλαβησόμεθα, μᾶλλον δὲ καὶ ὠφελησόμεθα, τεκμήριον τῆς ἰσχύος ἡμῶν καὶ δήλωμα τοῖς ἀρχομένοις παρέχοντες τὸ ὑμᾶς καταδουλώσασθαι· εἰ δὲ φίλους ποιησόμεθα, διὰ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν τοῦτο δρᾶσαι νομισθησόμεθα ὡς φοβούμενοι ὑμᾶς Msc 2 σκοποῦσι δ ’ ὑμῶν οὕτως .[5]
5 96 1 .. : εἰπόντων τῶν Ἀθηναίων ὅτι οἱ σύμμαχοι ἀσθένειαν ἡμῶν καταγνώσονται, οἱ Μήλιοι ὑποφέροντές φασιν, εἰ οἱ ὑπήκοοι ὑμῶν τοῦτο κρίνουσιν εὔλογον, ὥστε ἐν τῷ αὐτῷ τιθέναι καὶ ὁμοίως ἀξιοῦν καταδουλοῦσθαι τούς τε μηδὲν προσήκοντας ὑμῖν, ὥσπερ ἡμᾶς, καὶ τοὺς ἀποίκους μὲν ὑμῶν ὄντας, ἀποστάντας δὲ καὶ διὰ τοῦτο χειρωθέντας Msc 2 δικαιώματι γὰρ οὐδετέρους .[5]
5 97 1 .. : οἱ ὑπήκοοι ἡμῶν δικαιολογίας μὲν οὔτε τοὺς ἡμετέρους ἀποίκους ἀποστάντας ἀπορεῖν νομίζουσιν οὔτε τοὺς μὴ προσήκοντας ἡγοῦνται, τοὺς δὲ μὴ καταστραφέντας ὑπὸ ἡμῶν οὐχὶ διὰ τὸ δίκαιον, ἀλλὰ δι’ ἰσχὺν μένειν ἐλευθέρους, καὶ ἡμᾶς αὐτοῖς μὴ ἐπιέναι οὐ διὰ δικαιοσύνην, ἀλλὰ φοβουμένους· ὥστε, εἰ καταστραφείητε, οὐ μόνον ἡμῖν περιέσται τὸ πλεόνων ἄρχειν, ἀλλὰ καὶ ἀσφάλεια προσέσται ὡς ἂν μὴ καταφρονουμένοις ὑπὸ τῶν συμμάχων Msc 2 νησιῶται : ἰσχύοντες ταῖς ναυσὶ μᾶλλον ἢ κατὰ τὴν ἤπειρον. ἐν δ ’ ἐκείνῳ οὐ νομίζετε ἀσφάλειαν .[10]
5 98 1 .. : ἐν δ’ ἐκείνῳ οὐχ ἡγεῖσθε ἀσφάλειαν εἶναι, ἐν τῷ μὴ πειρᾶσθαι τοὺς μὴ προσήκοντας καταστρέφεσθαι; δεῖ γάρ, ὥσπερ ὑμεῖς ἐκκρούσαντες ἡμᾶς τῆς δικαιολογίας ἀξιοῦτε πείθειν ὥστε ὑπακούειν ὑμῖν, στοχαζόμενοι τοῦ ὑμῶν αὐτῶν συμφέροντος, οὕτω καὶ ἡμᾶς περὶ τοῦ ἡμῖν αὐτοῖς λυσιτελοῦς πειρᾶσθαι διδάσκειν, ὅτι καὶ ὑμῖν τὸ αὐτὸ συμφέρον, τουτέστι τὸ μὴ καταδουλώσασθαι τοὺς 〈μὴ〉 προσήκοντας. τοὺς γὰρ μηδετέροις ξυμμαχοῦντας πῶς οὐ ποιήσετε πολεμίους, ἐπειδὰν ἀποβλέψαντες εἰς τὴν γνώμην ὑμῶν ὑποπτεύσωσι καὶ αὐτοῖς ἐπιστρατεύσειν; κἀν τούτῳ τί ἄλλο ἢ καὶ τοὺς πρόσθεν πολεμίους αὐξήσετε καὶ τοὺς μηδὲ διανοηθέντας ὑμῖν τὴν ἀρχὴν πολεμεῖν ἄκοντας αὐτὸ ποιεῖν ἀναγκάσετε; Msc 2 μηδετέροις : μήτε τοῖς Ἀθηναίοις μήτε τοῖς Λακεδαιμονίοις. πολεμώσεσθε : εἰς πόλεμον ἐμβαλεῖτε. τάδε : τὰ ἡμέτερα πάθη. οὐ γὰρ νομίζομεν ἡμῖν .[15]
5 99 1 .. : οὐ γὰρ νομίζομεν τοὺς ἐλευθέρους τῶν ἠπειρωτῶν ἡμῖν ἔσεσθαι πολεμίους· μὴ δεδιότες γὰρ ἡμᾶς ὡς ἂν κατὰ γῆν οὐ μέλλοντας αὐτοῖς ἐπιστρατεύειν πολλὴν μέλλησιν τοῦ φυλάττεσθαί τε ἡμᾶς καὶ πολεμεῖν ποιήσονται· τοὺς δὲ ἐν ταῖς νήσοις ἐλευθέρους, ὥσπερ καὶ ὑμᾶς, καὶ τοὺς ὑπακούοντας μὲν ἤδη, διὰ 〈δὲ〉 τὸ ἐξ ἀνάγκης καὶ μὴ ἑκοντὶ ὑπακούειν παροξυνομένους καὶ ταραττομένους, τούτους ἡγούμεθα, εἰ περιίδοιμεν ὑμᾶς ἐλευθέρους, ἐπαρθέντας ἀλογίστως καὶ ἀντιστάντας ἡμῖν αὑτούς τε καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς εἰς κίνδυνον καταστήσειν Msc 2 τῷ ἐλευθέρῳ : ἐπὶ τῇ ἐλευθερίᾳ αὑτῶν. τῆς ἀρχῆς τῷ ἀναγκαίῳ : τῇ ἀνάγκῃ τῆς ἀρχῆς· ἤγουν τῇ δουλείᾳ. ἦ που ἄρ α , εἰ τοσαύτην .[10]
5 100 1 .. : εἰ ὑμεῖς τε, ὦ Ἀθηναῖοι, σπουδὴν ποιεῖσθε πολλὴν ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀφαιρεθῆναι τῆς ἡγεμονίας, καὶ οἱ δουλεύοντες ὑμῖν ὑπὲρ τοῦ ἀπαλλαγῆναι τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς διακινδυνεύειν θέλουσι, πῶς οὐχ ἡμεῖς, οἱ ἔτι ἐλεύθεροι ὄντες, οὐκ ἂν κάκιστοι καὶ δειλότατοι κριθείημεν, μὴ πάντα κίνδυνον ὑπομείναντες πρὸ τοῦ δουλεῦσαι; Msc 2 ἐπεξελθεῖν : εἰς τέλος ἐργάσασθαι. οὔκ , ἤν γε σωφρόνως βουλεύησθε : ἐὰν σωφρόνως βουλεύσησθε, οὐ καταστήσετε ὑμᾶς αὐτοὺς εἰς κίνδυνον· οὐ γὰρ περὶ ἀρετῆς ἀγωνίζεσθε καὶ ἐλάσσονες ἡμῶν ὄντες αἰσχρὸν ἡγήσεσθε τὸ αἰσχύνην ὄφλειν· περὶ δὲ σωτηρίας ὑμῖν ἡ βουλὴ πρόκειται.[5]
5 101 1 διὸ χρὴ μὴ ἀνθίστασθαι τοῖς πολλῷ κρείττοσιν Msc 2 ἀλ λ ’ ἐπιστάμεθα τὰ τῶν πολεμίων .
5 102 1 .. : ὀρθῶς ἐπιστάμεθα τὰ τῶν πολεμίων τύχῃ μᾶλλον ἢ πλήθους ὑπεροχῇ κρινόμενα· προσέτι δὲ καὶ τοῦτο γιγνώσομεν ὅτι τὸ μὲν εὐθὺς εἶξαι οὐδεμίαν ἐλπίδα ἐλευθερίας ἔχει, ἐν δὲ τῷ ἀνθίστασθαι ἐλπίς τις ὑπολείπεται τοῦ καταπρᾶξαι ὀρθῶς Msc 2 ἐλπὶς δ έ , κινδύνῳ παραμύθιον οὖσα .[5]
5 103 1 .. : τοὺς ἐν κινδύνῳ καθεστῶτας αὐτὸ μόνον παρηγοροῦσιν· ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐν δυνάμει τυγχάνοντας, κἂν σφαλῇ ποτὲ ἡ ἐλπίς, οὐ κατέλυσε παντελῶς, διὰ τὸ ὑπολείπεσθαι δύναμιν αὐτοῖς· οἱ δὲ περὶ πάντων ὧν ἔχουσιν ἀγωνιζόμενοι ἐπ’ ἀδήλῳ ἐλπίδι, ἐπειδὰν ἡ ἐλπὶς σφαλῇ, ἅμα τε ἔγνωσαν ὅτι ἐσφάλησαν καὶ οὐδὲν αὐτοῖς ὑπολείπεται ἐν ᾧ, γνωρίσαντες τὸ ἀβέβαιον τῆς ἐλπίδος, ἔτι φυλάξονται. ὃ ὑμεῖς, ὦ Μήλιοι, ἀσθενεῖς ὄντες καὶ μηδὲ μιᾷ μάχῃ ἐξαρκέσαι δυνάμενοι, μὴ πάθητε, τὸ ἐλπίδι πιστεῦσαι· μηδὲ τοῖς πολλοῖς ὁμοιωθῆτε, οἳ δυνάμενοι σώζεσθαι, ἐπειδὰν ὑπὸ τῶν φανερῶν ἐλπίδων καταλειφθῶσιν, ἐπὶ τὰς ἀφανεῖς καταφεύγουσι, μαντικήν τε καὶ χρησμοὺς δηλαδή, καὶ ὅσα τοιαῦτα λυμαίνεται ἀνθρώπους, ἐν ἐλπίδι ποιοῦντες Msc 2 ʃ τὸ δὲ „ἐλπὶς δὲ κινδύνου παραμύθιον“ σφόδρα βραχέως εἴρηται. τὸ δὲ „δάπανος γὰρ (τουτέστι 〈δαπανηρά〉) ἡ ἐλπίσ“ καὶ αὐτὸ μὲν βραχύ, δύναται δὲ τοιοῦτόν τι, ὅτι οἱ ἐλπίζοντές τινος τεύξεσθαι πολλὰ προσδαπανῶσι καὶ προαναλίσκουσι. τὸ δὲ ἐπὶ κοπῆς, τοῦτ’ ἔστι μιᾷ μάχῃ μόγις ἐξαρκεῖν δυνάμενοι. ἔνιοι δὲ ἀπὸ τῶν μιᾷ κοπῇ καὶ πληγῇ ζώων ἀναιρουμένων τὸ ὄνομά φασι πεποιῆσθαι, ὥστε εἶναι σύνθετον sc 2 ἐπὶ ῥοπῆς : Ὅμηρος [Κ 173]· ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς BCF ῥοπῆς : κινήσεως.[20]
5 103 2 τοῖς πολλοῖς : τοῖς ἀπαιδεύτοις. ἀνθρωπείως : κατὰ τὸ ὀφειλόμενον τῷ ἀνθρωπείῳ γένει. χαλεπὸν μὲν καὶ ἡμεῖς .[5]
5 104 1 .. : ὑπερβατόν· τὸ ἑξῆς, πρὸς δύναμίν τε τὴν ὑμετέραν καὶ τὴν τύχην ἀγωνίζεσθαι. τὸ δὲ „εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ἴσου ἔσται“, ὅτι πρὸς ἄνισον [τε] καὶ τύχην καὶ δύναμιν τὴν ὑμετέραν ἀγωνιζόμεθα Msc 2 τῷ ἐλλείποντι : τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν. τοῦ ἄλλου : τοῦ κατὰ δύναμιν ἐλλιποῦς s καὶ αἰσχύνῃ : καὶ δι’ αἰσχύνην s θρασυνόμεθα : ἤγουν ἀνθιστάμεθα. τῆς μὲν τοίνυν .[5]
5 105 1 .. : ὁ νοῦς· οὐκ ἔλαττον ἡγούμεθα εὐμενεῖς ἡμῖν ἔσεσθαι τοὺς θεοὺς ἤπερ ὑμῖν. οὐδὲν γὰρ ἔξω πράττομεν οὔτε τῶν εἰθισμένων περὶ τοὺς θεοὺς οὔτε τῶν πρὸς ἀνθρώπους δικαίων. τό τε γὰρ θεῖον θεραπεύομεν κατὰ τὸ κοινὸν πάντων ἀνθρώπων ἔθος, τούς τε ἀνθρώπους ἡγούμεθα φύσει γεγονέναι πρὸς τὸ ἄρχειν ὧν κρατοῦσιν. ὥστε οὔτε αὐτοὶ νομοθετήσαντες περὶ τοῦ ἄρχειν οὔτε κειμένῳ νόμῳ πρῶτοι χρησάμενοι, παραλαβόντες δὲ τοῦτον καὶ τοῖς ἔπειτα καταλείψοντες, ἄρχομεν ὧν ἂν κρατήσωμεν, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς καὶ ἄλλος ὁστισοῦν, ἐν τῇ ὁμοίᾳ δυνάμει γενόμενος ἡμῖν, τὸ αὐτὸ ἂν ἔπραττεν, ὥστε οὐ διὰ ταῦτα φοβούμεθα ἔλαττον ὑμῶν εὐμενῶς ἕξειν τὸ θεῖον. ἐπεὶ δὲ τοὺς Λακεδαιμονίους δοκεῖτε βοηθήσειν ὑμῖν, αἰσχρὸν νομίζοντας περιιδεῖν τοὺς ἀποίκους πολεμουμένους, τὸ μὲν ὑμῶν μακαρίζομεν ἀπειρόκακον, τὸ δὲ ἄφρον οὐκ ἐπαινοῦμεν. Λακεδαιμόνιοι γὰρ πρὸς μὲν ἀλλήλους καὶ τὴν κοινὴν πολιτείαν τὰ πλεῖστα μετ’ ἀρετῆς πράττουσι· πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους ὅπως ἔχουσι, μάλιστα ἄν τις ὑμῖν ἐν βραχεῖ δηλώσειεν, καίτοι πολλὰ εἰπεῖν ἔχων, ὅτι πάντων ἀνθρώπων ὧν ἴσμεν ἐκφανέστατα Λακεδαιμόνιοι ἐν ταῖς πρὸς ἄλλους ξυναλλαγαῖς τὰ μὲν ἑαυτοῖς ἡδέα ταῦτα καὶ καλὰ νομίζουσι, τὰ δὲ συμφέροντα αὑτοῖς καὶ δίκαια. ὥστε οὐκ ἔστιν ἀλογίστως διανοεῖσθαι περὶ τῆς σωτηρίας ὑμῶν, προσδεχομένων τὴν παρ’ ἐκείνων βοήθειαν Msc 2 ἐς τὸ θεῖον νομίσεως : νομίσεως μὲν εἶπε τὰ νενομισμένα, εἰς σφᾶς δὲ αὐτοὺς βουλήσεως τῆς εἰς ἀνθρώπους προαιρέσεως sc 2 ἡγούμεθα γάρ : σημείωσαι· ὡραῖον M ἀρετῇ : εὐταξίᾳ.[25]
5 106 1 ἡμεῖς δὲ κα τ ’ αὐτὸ τοῦτο ... : εἰπόντων τῶν Ἀθηναίων ὅτι Λακεδαιμόνιοι τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος οὐ στοχάζονται, φασὶν οἱ Μήλιοι ὅτι διὰ τὸ ἴδιον συμφέρον τοὺς Λακεδαιμονίους 〈πιστεύομεν〉 καὶ μάλιστα ἥξειν ἡμῖν βοηθούς, ὅπως μὴ τοῖς μὲν εὐνοοῦσι τῶν Ἑλλήνων ἄπιστοι φανῶσιν, ὑμᾶς δὲ τοὺς πολεμίους ὠφελήσωσι προδόντες ἡμᾶς τοὺς συμμάχους Msc 2 οὔκουν οἴεσθε .[5]
5 107 1 .. : ἀλλ’ οὖν, ὥσπερ ἴστε, συμφέρει μὲν τὸ μετ’ ἀσφαλείας ἕκαστα πράττειν, τὸ δὲ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον διὰ κινδύνων περιγίγνεται. Λακεδαιμόνιοι δὲ τοὺς κινδύνους περιίστανται Msc 2 ἀλλὰ καὶ τοὺς κινδύνους .
5 108 1 .. : ἀλλὰ καὶ τὸν κίνδυνον αὐτοὺς τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδέξασθαι ἡγούμεθα, καὶ πεπείσμεθά γε μᾶλλον ὑπὲρ ἡμῶν ἢ ὑπὲρ ἄλλων διακινδυνεύσειν. εἴς τε γὰρ τὰς χρείας ὠφέλιμοι τυγχάνομεν αὐτοῖς, ἐγγὺς τῆς Πελοποννήσου κείμενοι, καὶ διὰ συγγένειαν Msc 2 τὸ δ ’ ἐχυρόν γε τοῖς ξυναγωνιουμένοις .[5]
5 109 1 .. : τοῖς ἐπὶ συμμαχίαν, φησί, παρακαλουμένοις ἐχυρὸν φαίνεται πρὸς τὸ βοηθῆσαι οὐχ ἡ εὔνοια τῶν παρακαλούντων, ἀλλ’ ἡ δύναμις αὐτῶν, ἣν Λακεδαιμόνιοι μᾶλλον τῶν ἄλλων ἐξετάζουσι, καὶ διὰ τὸ ἐχυρῶς ἐξετάζειν καὶ τῇ ἰδίᾳ δυνάμει πολλάκις ἀπιστοῦσι. διὰ τοῦτό γε τοι μετὰ συμμάχων πολλῶν ἐπιστρατεύουσι τοῖς πέλας. ὥστε οὐκ εἰκὸς αὐτοὺς ἡμῶν θαλαττοκρατούντων εἰς νῆσον ἕνεκεν ὑμῶν περαιώσασθαι, εἰδότας ὅτι κατὰ τοῦτο ἥττους ἡμῶν εἰσιν Msc 2 οἱ δὲ καὶ ἄλλους ἂν ἔχοιεν πέμψαι .[5]
5 110 1 .. : ἀλλά, εἰ καὶ αὐτοὶ πλεῦσαι ὀκνήσουσιν, ἔχουσί γε συμμάχους ἄλλους ἡμῖν πέμψαι βοηθούς· μεγάλου τε ὄντος τοῦ Κρητικοῦ πελάγους, δι’ οὗ πέμψουσι τὴν βοήθειαν, μᾶλλον [γὰρ] οἱ πεμφθέντες δυνήσονται λαθόντες ὑμᾶς θαλαττοκρατοῦντας σωθῆναι πρὸς ἡμᾶς ἤπερ ὑμεῖς, οἱ κρατοῦντες τῆς θαλάσσης, συλλαβεῖν αὐτούς. εἰ δὲ καὶ τούτου διαμάρτοιεν, τὴν γῆν ὑμῶν δῃώσουσι καὶ τοὺς ἄλλους συμμάχους, ὅσους Βρασίδας οὐκ ἐπῆλθε, χειρώσονται· ὥστε ὑμῖν οὐ περὶ τῆς μὴ προσηκούσης, τῆς ἡμετέρας, ὁ ἀγὼν ἔσται, ἀλλὰ περὶ τῆς τῶν συμμάχων καὶ τῆς ὑμετέρας Msc 2 τούτων μὲν καὶ πεπειραμένοις .[10]
5 111 1 .. : τούτων μὲν καὶ ὑμεῖς πεπείρασθε, καὶ οὐκ ἀνεπιστήμονές ἐστε ὅτι οὐδέποτε Ἀθηναῖοι πολιορκοῦντες ἑτέρους ἀπεχώρησαν διὰ τὸ φοβηθῆναι περὶ τῶν συμμάχων ἢ περὶ τῆς γῆς τῆς ἑαυτῶν δῃουμένης. ἐκεῖνο δὲ ἐνθυμούμεθα ὅτι περὶ σωτηρίας βουλευόμενοι οὐδὲν ἐν τοσούτοις λόγοις εἰρήκατε σωτήριον καὶ δυνάμενον πεῖσαι ὅτι δύναται σώζειν· ἀλλὰ τὰ μὲν ἰσχυρότερα ὑμῶν ἐλπίδες εἰσὶ μέλλουσαι, τὰ δὲ ὑπάρχοντα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα, παντελῶς εἰσι σμικρά. πάνυ τε δὴ ἀλόγιστοι καθεστήκατε, εἰ μὴ καθ’ ἑαυτοὺς γενόμενοι βουλεύσησθε φρονιμώτερον. οὐ γὰρ δὴ εἰκότως ἐπὶ τὴν μάλιστα λυμαίνουσαν ἀνθρώπους αἰσχύνην καταφεύξεσθε, δι’ ἣν πολλοί, καίπερ ὁρῶντες ὅτι εἰς κίνδυνον ἔρχονται, ὅμως φεύγοντες τὸ ἀπρεπὲς τοῦ ὀνόματος (τουτέστι τὸ ὑπακούειν, ἔχον τι ποιητικὸν αἰσχύνης· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐπαγωγόν) συμφοραῖς μεγίσταις περιέπεσον, καὶ αἰσχύνην μείζονα προσέλαβον ἧς ἔφευγον, μετὰ τοῦ ἀνοήτους αὐτοὺς νομίζεσθαι, καὶ οὐ δοκεῖν διὰ τύχην πταῖσαι. ἐν γὰρ τῷ „ἢ τύχῃ“ ὁ ἤ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ ἤπερ κεῖται. ὑμεῖς οὖν φυλάξεσθε τὴν πάντα λυμαινομένην αἰσχύνην, ἂν εὖ βουλεύσησθε, καὶ μὴ ἀπρεπὲς ἡγεῖσθε ὑπακοῦσαι πόλει τῇ μεγίστῃ καὶ προκαλουμένῃ ὑμᾶς ἐπὶ μετρίοις ὥστε συμμάχους γενέσθαι ἔχοντας τὴν ἰδίαν γῆν ὑποτελῆ. αἱρέσεως οὖν προκειμένης ἢ πολεμεῖν ἢ ζῆν ἀσφαλῶς μὴ τὸ χεῖρον ἕλησθε φιλονεικήσαντες. ὅσοι γὰρ τῶν ἀνθρώπων τοῖς μὲν ἴσοις μὴ ὑπείκουσι, τῶν δὲ κρειττόνων ἡττῶνται, τοῖς δὲ ἥττοσι μετρίως προσφέρονται, οὗτοι μέγιστα δὴ κατορθοῦσι. βουλεύσασθε οὖν μεταστάντων ἡμῶν καὶ πολλάκις πρὸ ὀφθαλμῶν λάβετε ὅτι περὶ πατρίδος ἡ σκέψις μιᾶς οὔσης, περὶ ἦς ἐν μιᾷ βουλῇ ἢ κατορθώσετε ἢ σφαλήσεσθε Msc 2 σωφρονέστερον : φρονιμώτερον.[25]
5 111 3 προορωμένοις : φανερῶς βλέπουσιν. ἐπαγωγοῦ : ἐπισπαστικοῦ. ὡς οἵτινες .
5 111 4 .. : σημείωσαι A ʃ ὡραῖον M προσφέρονται : ὁμιλοῦσι. μέτριοι : δίκαιοι. οὔτε ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πόλεως ἑπτακόσια .
5 112 2 .. : ὅτι ἑπτακόσια ἔτη Μῆλος ἡ νῆσος ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐλευθέρως οἰκηθεῖσα ὕστερον ὑπὸ Ἀθηναίων ἐπὶ δουλείᾳ ἐξεπολιορκήθη ABFMc 2 τὰ δὲ ἀφανῆ τῷ βούλεσθαι .
5 113 1 .. : τὰ δὲ ἄδηλα διὰ τὸ βούλεσθαι οὕτως ἔχειν ὡς οἴεσθε καθάπερ τὰ παρόντα καὶ γιγνόμενα θεᾶσθε Msc 2 ὡς γιγνόμενα : ὁρώμενα, ἐνεργούμενα. παραβεβλημένοι : πρόβλημα αὐτοὺς καὶ ἔρυμα ἔχοντες Ms ʃ ἐπιτρέψαντες παραβόλως. κατὰ πόλεις : τὰς συμμαχίδας.[5]
5 115 4 τὴν φυλακὴν : τῆς Μήλου. πολιορκούμενοι : οἱ Μήλιοι.
5 116 3 ἐκείνους : τοὺς Ἀθηναίους. ὅτι .
6 1 1 . . ἀνῃροῦντο : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἄπειροι ὄντες Mvc 2 ὁλκάδι : φορτιοφόρῳ.
6 1 2 εἰκοσιστάδιον : μέτρον Patm. ʃ γράφεται ἐν εἴκοσι σταδίων μάλιστα μέτρῳ. ἔστι δὲ κατὰ ταύτην τὴν γραφὴν περιττὴ ἡ ἐν πρόθεσις Mvc 2 διείργεται : περὶ τὸ Ῥήγιον CG τὸ μὴ ἤπειρος οὖσα : ἵνα μὴ ἤπειρος ᾖ. ὡς ποιηταῖς τε εἴρηται : περὶ τῶν παρ’ Ὁμήρῳ Κυπλώπων καὶ Λαιστρυγόνων, ὅτι τὴν Σικελίαν ᾤκουν BCFM καὶ πρότεροι : τῶν Λαιστρυγόνων.
6 2 2 Ἴβηρες ὄντες : ὅτι Ἰβήρων ἄποικοι οἱ Σικανοί BFGMc 2 ἀναστάντες : ἤγουν μετανάσται καὶ μέτοικοι γεγονότες. τὰ πρὸς ἑσπέραν : ἤγουν πρὸς τὸ δυτικὸν μέρος τῆς Σικελίας. κατιόντος : λήγοντος.
6 2 4 ἀπὸ Ἰταλοῦ : ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰταλοῦ ἐκλήθη ἡ Ἰταλία Mc 2 ʃ οὐ κλύει οὕτως οὐδαμῶς Θουκυδίδης. ταῦρος δέ τις ὡς ἐκφυγὼν Ἡρακλέα ἐκ τῆς θαλάσσης εἰς ἐκεῖ γῆς ἐξέδυ· ζητῶν δὲ τοῦτον Ἡρακλῆς, πάντῃ τρέχων, ἀνδρὶ τυχὼν ἔφασκε βαρβάρῳ γένει, εἰ ταῦρον εἶδε τοῖς ἐκεῖ γῆς ἐν τόποις. ὃς ταῦρον οὔκουν, ἀλλ’ ἰταλὸν ἰδεῖν ἔφη, τὸν ταῦρον αὐτὸν βαρβάρῳ γλώσσῃ λέγων. κλῆσις τὸ λοιπὸν γίνεται χώρας τόδε. Τζέτζην παλαι (cum comp.) πᾶς πτο οὐ ἐχρην ο γράφεις· λαθεῖν γὰρ αὐτὸν οὐδὲ δαίμων ἰσχύει e 8 στρατὸς πολύς : τῶν Σικελῶν δηλονότι.[10]
6 2 5 πρὸς τὰ μεσημβρινὰ ... : περὶ τὸ Λιλύβαιον, ἀκρωτήριον τῆς νήσου BCFGM ἑσπέρια : δύσεις. διέβησαν : οἱ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας Σικελοὶ δηλονότι BCFGM μέσα : μεσόγεια. ἀπολαβόντες : ἀντὶ τοῦ ἀποτειχίζοντες Mc 2 ʃ γράφεται ἀναλαβόντες.
6 2 6 ἐκλιπόντες : οἱ Φοίνικες BFGc 2 ξυμμαχίᾳ τε πίσυνοι ... : ὁμοῦ μὲν διὰ τοὺς Ἐλύμους, φίλους ὄντας καὶ οἰκοῦντας αὐτόθι, ὅπως συμμαχοῖντο, ὁμοῦ δὲ διὰ Καρχηδονίους, οἵτινες, ἐκ Φοινίκης ὄντες τὸ ἀνέκαθεν, τοῖς μεσημβρινοῖς τῆς Σικελίας ** Mvc 2 Ἑλλήνων : Νάξος, Συράκουσαι, Λεοντῖνοι, Κατάνη, Σελινοῦς, Γέλα, Ἀκράγας, Μεσσήνη, Ἱμέρα, Ἄκραι, Κάσμεναι, Καμάρινα BFGMc 2 θεωροί : χρηστηριάζοντες.[5]
6 3 2 Συρακούσας δέ : ὅτι οἱ Συρακόσιοι Κορίνθιοί εἰσι BCFM ὕστερον δὲ χρόνῳ καὶ ἡ ἔξω προστειχισθεῖσα ...: τὸ πρῶτον οἱ Συρακούσιοι τὸ νησίδιον ᾤκησαν μόνον, αὖθις δέ, μὴ χωροῦντος αὐτούς, συνάψαντες αὐτὸ τῇ Σικελίᾳ διὰ χώματος, κατῴκησαν καὶ ἐν τῇ Σικελίᾳ. ἐκαλεῖτο δὲ ἡ ἐν τῇ Σικελίᾳ ἔξω πόλις GMvc 2 Λεοντίνους .. . Κατάνην : ὅτι οἱ Λεοντῖνοι καὶ Καταναῖοι Χαλκιδεῖς εἰσιν ἐξ Εὐβοίας BFGc 2 ὑπέρ : ὑπεράνω.[5]
6 4 1 ἐς Λεοντίνους : ἐγγὺς τῶν Λεοντίνων. ἀνέστησαν : ἐδιώχθησαν.
6 4 2 τῆς μητροπόλεως : τῆς ἰδίας μητροπόλεως Mc 2 ἐπελθών : Πάμμιλος δή. ἀπὸ τοῦ Γέλα ποταμοῦ : Τζέτζης· οὕτως Ἐπαφρόδιτος, ὡς λέγεις, γράφει· Γέλας δ’ ἐκλήθη τῷ πάχνην πολλὴν φέρειν.
6 4 3 κλῆσιν ἐκεῖ γὰρ ἡ πάχνη ταύτην φέρει. (σὺν Ἑλλανίκῳ) ὁ Πρόξενος δὲ σύν τισιν ἄλλοις λέγει Γέλωνος ἀνδρὸς ἔκ τινος Γέλαν πόλιν. (οὗτος ὁ Γέλων υἱὸς Αἴτνης καὶ Ὑμάρου.) ἐξ Ἀντιφήμου δ’ αὖ γέλωτός τις λέγει· χρησμῷ μαθὼν γὰρ ὡς πόλιν μέλλει κτίσαι γελᾷ, δοκήσας τῶν ἀνελπίστων τόδε· κλῆσιν ὅθεν τέθεικε τῇ πόλει Γέλαν. (ὁ Θεόπομπος) e 8 Ζάγκλη : ὅτι οἱ Ζαγκλαῖοι ἀπὸ Κύμης Χαλκιδικῆς πόλεως καὶ τῆς ἄλλης Εὐβοίας BFMc 2 δρέπανον : σημείωσαι ὅτι τὸ δρέπανον ζάγκλον οἱ Σικελοὶ καλοῦσιν f τοσήνδε οὖσαν : ἤγουν μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον.[10]
6 6 1 εὐπρεπῶς : εὐπροφασίστως. τοῖς ἑαυτῶν ξυγγενέσι : τοῖς Χαλκιδεῦσι BFGMc 2 περί τε γαμικῶν τινων : συναλλαγμάτων.
6 6 2 ἐπαγόμενοι : μεταπεμψάμενοι. Δωριῆς τε Δωριεῦσι : οἱ Συρακούσιοι τοῖς Πελοποννησίοις. τοῖς ἐκπέμψασι : τοῖς Κορινθίοις BFGMc 2 ἐκείνων : τῶν Ἀθηναίων. σφῶν : τῶν Ἐγεσταίων. ἐς τὸν πόλεμον : τὸν μέλλοντα. τῶν ξυναγορευόντων : τῶν ῥητόρων BFGMc 2 ζεύγη : δισσοὶ βόες λέγονται ζεύγη.[5]
6 7 2 ἄπωθεν : τῶν Ὀρνεῶν δηλονότι. ἐ π ’ οἴκου : ἀνεχώρησαν δηλονότι. ἄγοντας πρὸς Ἀθηναίους δεχημέρους σπονδάς : τουτέστιν οἷστισιν μετὰ τῶν Ἀθηναίων ὑπῆρχον αἱ δεχήμεροι σπονδαί.
6 7 4 οἱ δ’ : οἱ Χαλκιδεῖς. Θουκυδίδης : πάλιν Διὸς Κόρινθον ἐν Θουκυδίδῃ [paroemiogr. ed. Schneidewin I 63] e τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἀρχὴ τοῦ ιζʹ ἔτους τοῦ πολέμου BCFGM ἀσήμου ἀργυρίου : σημεῖον μὴ ἔχοντος, ἀλλὰ μαζία τινά BCFGM ἐπαγωγά : ψευδῆ μέν, πιθανὰ δέ GMvc 2 ʃ ἐφελκυστικά.
6 8 2 ἐν τοῖς κοινοῖς : ἐν τῷ ταμείῳ. ἤν τι περιγίγνηται : περιουσία γένηται. ʃ τῇ νίκῃ. αὐτοῖς : τοῖς Ἀθηναίοις. μετὰ δὲ τοῦτο : ἤγουν μετὰ τὸ ψήφισμα.
6 8 4 οὐκ ὀρθῶς : οὐκ ἀσφαλῶς. μεγάλου ἔργου ἐφίεσθαι : Ὅμηρος [Κ 401]· ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμός BFMc 2 ἡ μὲν ἐκκλησία .
6 9 1 .. : δημηγορία Νικίου BCFGM στρατηγοῦ Ἀθηναίων BFc 2 περὶ παρασκευῆς τῆς ἡμετέρας : ἀντὶ τοῦ, πῶς χρὴ ἡμῖν τοῖς στρατηγοῖς τὴν παρασκευὴν ἀθροισθῆναι Mvc 2 εἰ καὶ ἄμεινόν ἐστιν : ἀντὶ τοῦ, εἰ συμφέρει Mc 2 νομίζων ὁμοίως ἀγαθὸν πολίτην εἶναι : ἀγαθὸν ἡγοῦμαι πολίτην καὶ τὸν ἀφειδοῦντα τοῦ σώματος καὶ τὸν προνοούμενον ἐν καιρῷ ὁμοίως, ἑκατέρου προσήκοντος τοῖς ἀγαθοῖς πολίταις Mvc 2 ὁ τοιοῦτος καὶ τὰ τῆς πόλες .[5]
6 9 2 .. : διὰ τὸ προνοεῖν τοῦ τε σώματος καὶ τῆς κτήσεως ἐθέλοι ἂν καὶ τὴν πόλιν εὐτυχεῖν ὁ τοιοῦτος. πάνυ δὲ πιθανῶς ἀποτρέπει τοὺς Ἀθηναίους, ἐμφαίνων ὅτι οὐχὶ τὸ ἑαυτοῦ σκοπεῖ Mvc 2 δ ι ’ ἑαυτὸν βούλοιτο ὀρθοῦσθαι : διὰ τὴν οἰκείαν ζωὴν ἵστασθαι. παρὰ γνώμην : παρὰ τὴν προαίρεσιν. πρὸς μὲν τοὺς τρόπους .[10]
6 9 3 .. : ταῦτα δῆλα μέν, ἀπίθανα δέ. ὡς γὰρ τῶν Ἀθηναίων ἀμελούντων τῶν ὑπαρχόντων διὰ τὸ ἀεὶ περιττοτέρων ὀρέγεσθαι καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἀναπεισομένων τῷ λόγῳ, φησὶν ἡττηθήσεσθαι τῇ γνώμῃ c 2 σῴζειν παραινοίην : ὑμᾶς δηλονότι. κατασχεῖν : κτήσασθαι. διδάξω : γρ. δηλώσω. καὶ οἴεσθε ἴσως τὰς γενομένας .[5]
6 10 1 .. : καὶ οἴεσθε μὲν ἴσως τὰς σπονδὰς εἶναι βεβαίους καὶ δι’ αὐτὰς μηδένα ἐνταῦθα ὑπολειφθήσεσθαι πολέμιον. οὐκ ἔστι δέ· αἵτινες σπονδαὶ μενόντων μὲν ὑμῶν κατὰ χώραν ἔσονται μέχρι ὀνόματος, τουτέστιν οὐ βέβαιοι, ἐπειδὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι ἄνδρες εἰργάσαντο μὴ βεβαίους αὐτὰς εἶναι. οὐ τοῦτο δὲ λέγει ὅτι συνθέμενοι περὶ τῶν σπονδῶν οὕτως ἐσπείσαντο, ὥστε μὴ βεβαίους αὐτὰς τυγχάνειν (ἐπεὶ δόξειεν ἂν καὶ ἑαυτὸν διαβάλλειν· αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ πράξας τὰς σπονδάς), ἀλλ’ ἀποτείνεται πρὸς Ἀλκιβιάδην τε καὶ Κλεόβουλον καὶ Ξενάρην. οὗτοι γὰρ ἠναντιοῦντο ταῖς σπονδαῖς καὶ οὕτως ἔπραττον ὥστε μὴ μένειν αὐτάς. τὸ δὲ „ἐκ τῶν ἐναντίων σφαλέντων“ ἀντὶ τοῦ μεγάλως πταισάντων καὶ μεγάλῃ δυνάμει σφαλέντων ἡμῶν ταχέως οἱ ἐναντίοι ἐπιχειρήσουσι Mvc 2 διὰ ξυμφορῶν : διὰ συμφορῶν ἡ σύμβασις ἐγένετο τοῖς Λακεδαιμονίοις πρὸς τοὺς Ἀθηναίους διὰ τὰ ἐν Σφακτηρίᾳ· τὸ δὲ „καὶ ἐκ τοῦ αἰσχίονος 〈ἢ〉 ἡμῖν κατ’ ἀνάγκην ἐγένετο“ ὑπερβιβάσαι χρή· καὶ κατ’ ἀνάγκην ἐγέντο ἐκ τοῦ αἰσχίονος ἤπερ ἡμῖν.[5]
6 10 2 ἐξ ἀνάγκης γὰρ συνέβησαν οἱ Λακεδαιμόνιοι, βουλόμενοι τοὺς ἄνδρας κομίσασθαι, καὶ αἰσχρῶς· αὐτοὶ γὰρ ἐδεήθησαν διὰ τὸ πταῖσαι. τὴν δὲ ὁμολογίαν πω οὐκ ἐδέξαντο Κορίνθιοι, οἳ καὶ ἄντικρυς πολεμοῦσι, δεχημέρους δὲ σπονδὰς οἱ Θηβαῖοι δεξάμενοι ἡσυχάζουσι vc 2 τὴν ὁμολογίαν ἐδέξαντο : τῶν σπονδῶν δηλονότι.[10]
6 10 4 τάχα δ ’ ἂν ἴσως ... : εἰ διῃρημένην εἰς δύο μέρη, φησί, λάβοιεν ἡμῶν τὴν δύναμιν, τῷ μὲν ἐνταῦθα μέρει Πελοποννήσιοι, τῷ δὲ πλέοντι Σικελιῶται ἐπιθήσονται· καὶ οὓς οἱ Πελοποννήσιοι ἐτιμήσαντο ἂν ἀντὶ πολλῶν χρημάτων συμμάχους ἔχειν, τούτους ἡμῖν σπεύδομεν, πλεύσαντες ἐπὶ Σικελίαν, πολεμίους ποιῆσαι Mvc 2 καὶ μὴ .. . ἀξιοῦν κινδυνεύειν : καὶ μὴ ἀξιοῦν κινδυνεύειν, τῆς πόλεως ἡμῶν οὐκ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ ὁρμούσης. μετενήνεκται δὲ τὸ ὄνομα ἀπὸ τῶν πλοίων τῶν μήπω ὡρμισμένων Mvc 2 ἐνδοιαστῶς ἀκροῶνται : οὐ βεβαίως ὑπακούουσιν Mvc 2 ἡμεῖς δὲ Ἐγεσταίοις ... : ἡμεῖς δ’ Ἐγεσταίοις δῆθεν ἀδικουμένοις. ἢ ὡς δῆθεν ξυμμάχοις οὖσιν Mvc 2 κατεργασάμενοι : ταπεινώσαντες.[10]
6 11 1 τῶν δ ’ εἰ καὶ κρατήσαιμεν : τῶν Σικελιωτῶν. διὰ πολλοῦ : διαστήματος. καὶ μὴ κατορθώσας ... : πρῶτον μὲν γὰρ μὴ ἐπιχειρήσαντες Ἀθηναῖοι Σικελιώταις οὐκ εἶχον αὐτοὺς πολεμίους· ἐπιχειρήσαντες δὲ καὶ μὴ ἑλόντες οὐκ ἐν τῷ ὁμοίῳ ἐγίγνοντο, ἀλλὰ πολεμίους αὐτοὺς ἔσχον Mvc 2 ὥς γε νῦν ἔχουσι .[5]
6 11 2 .. : οὔτε νῦν εἰσὶ δεινοὶ καὶ ἔτι ἧττον ἔσονται δεινοί, ἂν ὑπὸ Συρακουσίοις πάντες γένωνται. ἢ ὡς διάκεινται ὑπὸ τοῦ πολέμου Mvc 2 ἕκαστοι : τῶν Σικελιωτῶν δηλονότι.
6 11 3 ἐκείνως δ ’ οὐκ εἰκὸς ... : οὐκ εἰκὸς ἐπὶ τὴν τῶν Ἀθηναίων ἀρχὴν στρατεῦσαι τοὺς Συρακουσίους Σικελιωτῶν ἄρξαντας Mvc 2 ὑπὸ τῶν αὐτῶν : Πελοποννησίων δηλονότι. διὰ τοῦ αὐτοῦ : τρόπου. δ ι ’ ὀλίγου ἀπέλθοιμεν : ταχέως ἀπέλθοιμεν Mvc 2 τάχισ τ ’ ἂν ὑπεριδόντες .[5]
6 11 4 .. : τάχιστα ἂν ἐπίθοιντο μετὰ τῶν ἐνθάδε ὑπεριδόντες, τουτέστι καταφρονήσαντες Mvc 2 καὶ τὰ πεῖραν ἥκιστα ... : ὅσα ἔνδοξα ὄντα ἐς πεῖραν οὐκ ἔρχεται, τουτέστιν ὅσα ἀκούεται μᾶλλον ἤπερ ὁρᾶται Mvc 2 ὅπερ νῦν ὑμεῖς .[5]
6 11 5 .. : τὸ αὐτό, φησί, ἕπεται τοῖς Συρακουσίοις πρὸς ἡμᾶς, ὅπερ νῦν ὑμῖν ἐγένετο πρὸς Λακεδαιμονίους. φοβούμενοι γὰρ αὐτοὺς αἰεὶ δήποτε, ἐπειδὴ παρὰ τὴν οἴησιν τὸ πρῶτον αὐτῶν ἐκρατήσατε, καταφρονήσαντες ἤδη καὶ Σικελίας ἐφίεσθε. ἐμφαίνει δὲ ὅτι καὶ Συρακούσιοι καταφρονήσαντες ἡμῶν τῶν ἐνθάδε ὀρέξονται Mvc 2 παρὰ γνώμην : παρ’ ἐλπίδα. τὰς διανοίας : δηλονότι τῶν πολεμίων c 2 μηδὲ Λακεδαιμονίους .[5]
6 11 6 .. : μὴ νομίζετε Λακεδαιμονίους, φησίν, ἄλλο τι σκοπεῖν ἢ διὰ τὸ αἰσχρῶς ἐσπεῖσθαι σπεύδειν, ὅτῳ τρόπῳ δύναιντο ἔτι νῦν καθελόντες ἡμᾶς ἀναμαχέσασθαι τὴν πρόσθεν ἀδοξίαν, ὅσῳ ὑπὲρ πάντα τὰ ἄλλα τὴν ἀπ’ ἀρετῆς δόξαν θηρῶνται καὶ ἐν πλείστῳ χρόνῳ μελετῶσιν αὐτήν Mvc 2 ἐπιβουλεύουσαν : ἡμῖν δηλονότι. καὶ ταῦτα : ἀπὸ κοινοῦ τὸ μεμνῆσθαι BFc 2 ἐνθάδε εἶναι ἀναλοῦν : ἐνθάδε ἐξεῖναι ἀναλίσκειν τά τε χρήματα καὶ τὰ σώματα Mvc 2 φυγάδων : τῶν Ἐγεσταίων BFGc 2 τό τε ψεύσασθαι καλῶς : τὸ καλῶς πρόσκειται διὰ τὸ μὴ πεφωρᾶσθαι ψευδόμενον BFMc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ πιθανῶς Mc 2 χάριν μὴ ἀξίαν εἰδέναι : Ὅμηρος [δ 695]: οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθεν εὐεργέων BFc 2 εἴ τέ τις ἄρχειν ἄσμενος .[5]
6 12 2 .. : ταῦτα διὰ τὸν συστράτηγον Ἀλκιβιάδην BFc 2 ἐς τὸ ἄρχειν : τὸ ἐς τό ἀντὶ τοῦ ἢ ὥστε Mvc 2 ἀπὸ τῆς ἱπποτροφίας : ἤγουν ἀπὸ τῶν οἰκείων ἵππων. ἐλλαμπρύνεσθαι : ἐναλαζονεύεσθαι v βουλεύσασθαί τε : λείπει τὸ περὶ αὐτοῦ τοῦ πράγματος Mvc 2 παρακελεύστους καθημένους φοβοῦμαι : παρακέλευστοι, οἱ ἐκ παρακελεύσεώς τι λέγοντες Patm.[5]
6 13 1 ʃ παρακεκλημένους GMvc 2 οἷσπερ νῦν ὅροις χρωμένους ... : Ὅμηρος [Α 156]· ἐπειὴ μάλα πολλὰ μεταξὺ οὔρεά τε σκιόεντα BFMc 2 ταῦτα : τὸ ἑξῆς, ταῦτα ἐπιψήφιζε BFMc 2 ἐπιψήφιζε : δευτέρας ψήφους τίθει.[5]
6 14 1 τὸ μὲν λύειν ... : ἡ διάνοια· μὴ εὐλαβοῦ μεταθεῖναι τὰ ἐψηφισμένα· λύσας γὰρ αὐτὰ μετὰ τοσούτων μαρτύρων αἰτίαν τε οὐχ ἕξεις καὶ τῆς πόλεως ἰατρὸς γενήσῃ κακῶς βουλευσαμένης GMvc 2 διαβόλως : ἤγουν ἐπὶ διαβολῇ καὶ κατηγορίᾳ.[5]
6 15 2 καὶ Καρχηδόνα λήψεσθαι : τοὺς Ἀθηναίους. τῆς τε κατὰ τὸ ἑαυτοῦ σῶμα .
6 15 4 .. : τὸ παρανόμως διαιτᾶσθαι, ἢ τὸ παρανόμως τῷ ἑαυτοῦ σώματι χρῆσθαι κατὰ τὰς διατριβάς Mvc 2 ἐπιτρέψαντες : τὰ τοῦ πολέμου. οὐ διὰ μακροῦ : μετ’ ὀλίγον. καὶ προσήκει μοι .[5]
6 16 1 .. : δημηγορία Ἀλκιβιάδου ABCEFM ʃ ἀγερωχίας ἡ δημηγορία μεστὴ τοῦ Ἀλκιβιάδου. τοῖς προγόνοις .. . δόξαν φέρει ταῦτα : παρ’ ὅσον ἡ οἰκία αὐτῶν ἱπποτρόφος ἐλέγετο GMvc 2 καὶ ὑπὲρ δύναμιν μείζω : ἑαυτῆς.
6 16 2 τῷ ἐμῷ διαπρεπεῖ τῆς Ὀλυμπίαζε θεωρίας : διαπρέψαντος ἐμοῦ ἐν τῇ Ὀλυμπιακῇ θεωρίᾳ Mvc 2 ἐνίκησα δὲ ... : ἐνίκησα δὲ τά τε πρῶτα καὶ τὰ δεύτερα καὶ τὰ τέταρτα Mvc 2 νόμῳ μὲν γὰρ τιμὴ τὰ τοιαῦτα : ἤγουν νόμιμος τιμή εἰσι τὰ τοιαῦτα. χορηγίαις ἢ ἄλλῳ τῳ : ἑκουσίοις ἑορτασίμοις ἀναλώμασι.[5]
6 16 3 φθονεῖται : Σοφοκλῆς [Ai. 157]· πρὸς γὰρ τὸν ἔχονθ’ ὁ φθόνος ἕρπει BFc 2 καὶ οὐκ ἄχρηστος ... : εἰρωνεύεται ὁ Ἀλκιβιάδης λέγων ὅτι, εἰ καὶ ἀνόητος φαίνομαί τισιν, ἀλλ’ οὖν τῇ πόλει οὐκ ἄχρηστός ἐστί μου ἡ ἄνοια, ἀλλὰ καὶ ὠφέλιμος Mvc 2 τέλεσι : δαπάναις BFGMvc 2 πρὸς οὐδένα : εὐπραγοῦντα.[5]
6 16 4 οὐ προσαγορευόμεθα : ἀντὶ τοῦ ὑπερορώμεθα τέθεικεν, ἐπεὶ συμβέβηκε τοὺς παρορωμένους ὑπὸ τῶν πέλας οὐ προσαγορεύεσθαι Mvc 2 ἢ τὰ ἴσα νέμων ... : ὥσπερ τῶν δυστυχούντων καταφρονεῖ τις, οὕτω καὶ αὐτὸς ἀνεχέσθω ὑπὸ τῶν εὐτυχούντων ἐν μέρει καταφρονούμενος, ἢ εἰ βούλεται μὴ ὑπερορᾶσθαι κακοπραγῶν, μηδ’ αὐτὸς τῶν ἀτυχούντων καταφρονείτω Mvc 2 ἔν τινος λαμπρότητι : τὸ ἑξῆς, ἐν λαμπρότητι BFc ʃ καὶ ὅσοι ἔν τινος πράγματος λαμπρῷ κατορθώματι κρείττους ἐγένοντο.[5]
6 16 5 ἐν μὲν τῷ κα τ ’ αὐτοὺς βίῳ : ἤγουν καθ’ ὃν χρόνον ζῶσι. λυπηροὺς ὄντας : λυπηροὺς τοὺς ἐπιφθόνους ἤκουσα, ἐπεὶ καὶ ὁ φθόνος λύπη κατὰ τὸ γένος ἐστί Mvc 2 τοῖς ὁμοίοις : τοῖς λαμπρότητι προέχουσιν vc 2 καὶ ἄλλοις ξυνόντας : τὸ ξυνόντας ἀπὸ κοινοῦ 〈πρὸσ〉 τὸ λυπηροὺς ἀκουστέον Mvc 2 προσποίησίν τε ξυγγενείας τισί : οἱ ἔπειτα ἄνθρωποι τοὺς τοιούτους προγόνους αὑτῶν καὶ συγγενεῖς αὐχοῦσι, κἂν μὴ ὦσι πρὸς γένους Mvc 2 ἐπιβοώμενος : ἀντὶ τοῦ καταλαλούμενος, ἢ περιβόητος ὤν Mvc 2 ʃ ἐπιφημιζόμενος κατὰ τὰ ἴδια.[10]
6 16 6 ξυστήσας : μεθ’ ὑμῶν στήσας καὶ φίλα ὑμῖν ποιήσας Mvc 2 ἐς μίαν ἡμέραν κατέστησα : ἀντὶ τοῦ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἠνάγκασα Mvc 2 καὶ περιγενόμενοι : οἱ Λακεδαιμόνιοι. καὶ ταῦτα ἡ ἐμὴ νεότης .[5]
6 17 1 .. : καὶ ταῦτα ἐγένετο δι’ ἐμὲ τὸν νέον καὶ παρὰ φύσιν ἀνόητον λογιζόμενον λόγοις τε χρησάμενον πρέπουσι πρὸς Ἀργείους καὶ Μαντινέας καὶ ἀπειλήσαντα μετ’ ὀργῆς αὐτοῖς, εἰ μὴ θέλοιεν προσχωρεῖν ἡμῖν Mvc 2 μὴ πεφοβῆσθαι αὐτήν : τὴν νεότητα, ἢ τὴν ἄνοιαν, ὃ καὶ μᾶλλον. δῆλον δὲ τῷ ἐπιφερομένῳ· τὸ γὰρ „ἀκμάζω μετ’ αὐτῆσ“ τοιοῦτος νέος εἰμί, φησί, μετὰ τῆς λεγομένης ἀνοίας Mvc 2 μὴ μεταγιγνώσκετε : μὴ διὰ τοῦτο μεταγνῶτε, ὅτι δοκεῖτε ἐπὶ μεγάλην δύναμιν στρατεύειν Mvc 2 αἱ πόλεις : τῆς Σικελίας BF καὶ ἐπιδοχάς : τὸ ἐγγράφειν ῥᾳδίως ταῖς πολιτείαις ξένους τε καὶ φυγάδας Mvc 2 δ ι ’ αὐτό : διὰ τὰς μεταβολὰς καὶ ἐπιδοχὰς τῆς πολιτείας Mvc 2 νομίμοις κατασκευαῖς : οὐ ταῖς νομιζομέναις, ἀλλὰ ταῖς ἱκαναῖς.[5]
6 17 3 οὕτω καὶ νόμιμον ῥήτορα τὸν ἱκανὸν καὶ νόμιμον ἀθλητήν φαμεν Mvc 2 ὅ τι δὲ ἕκαστος ... : ὁ νοῦς· τῶν δημαγωγῶν ἕκαστος οὐ τοῦ κοινῇ συμφέροντος στοχάζεται, ἀλλὰ τοῦ οἰκείου λήμματος, εἴτε ἐκ τοῦ λόγῳ πείθειν περιγένοιτο αὐτῷ τὸ λαβεῖν εἴτε ἐκ τοῦ στασιάζειν. οὐ χαλεπὸν γὰρ νομίζεται τῷ μὴ κατορθώσαντι ἐκπεσεῖν τῆς πατρίδος καὶ ἄλλην γῆν οἰκῆσαι. ἐμφαίνεται δὲ ἐντεῦθεν ὅτι οὐδεὶς ὡς πατρίδος τῆς ἰδίας πόλεως πεφρόντικεν Mvc 2 οὔτε λόγου μιᾷ γνώμῃ ἀκροᾶσθαι : οὔτε ὁμονοοῦντας ἑνὸς ἀκούειν λόγου οὔτε ὁμοφρονοῦντας κοινῇ ἐπὶ τὰ ἔργα παραγίγνεσθαι Mvc 2 ὅσοι ἕκαστοι .[10]
6 17 5 .. : ὅσοι ἕκαστοι λέγουσι τὸν ἴδιον ἀριθμόν Mvc 2 εὐπορώτερα : εὐκαταμαχητότερα Mvc 2 τοὺς αὐτοὺς τούτους : τοὺς Λακεδαιμονίους.
6 17 7 οὕσπερ νῦν φασι ... : φασὶν οἱ περὶ τὸν Νικίαν, πολεμίους δὲ τοὺς Πελοποννησίους. ταῦτα δὲ πρὸς τὸν Νικίαν λέγοντα [10, 1] „φημὶ γὰρ ἡμᾶς πολεμίους πολλοὺς ἐνθάδε ὑπολιπόντασ“ BFMc 2 τὴν ἀρχήν : τῶν Ἑλλήνων δηλονότι. οὔτε ἀνέλπιστοί πω .[5]
6 17 8 .. : οὐδὲν μᾶλλον ἀπηλπίκασι Πελοποννήσιοι τοῦ δύνασθαι καταλῦσαι ἡμᾶς GMvc 2 σκηπτόμενοι : προφασιζόμενοι.
6 18 1 οὐδὲ ἐκεῖνοι ἡμῖν : ἐβοήθησαν. προσεθέμεθα αὐτούς : συμμάχους ἐποιησάμεθα αὐτούς GMvc 2 κωλύωσιν : οἱ Ἐγεσταῖοι BFMc 2 φυλοκρινοῖεν : ἐξετάζοιεν.
6 18 2 ʃ σημείωσαι φιλοκρινοῖεν F αὐτῇ : τῇ ἀρχῇ Mvc 2 τὸν γὰρ προύχοντα ... : ταῦτα λέγει, ὅτι οὐ μόνον ἡμᾶς ἐπιόντας ἀμύνονται οἱ πολέμιοι, ἀλλὰ καί, ὅπως μὴ ἐπιστρατεύσωμεν αὐτοῖς, προνοοῦνται καὶ προεπιχειροῦσιν Mvc 2 ἐν τῷδε : ἤγουν ἐν τῷ ἄρχωιν.[5]
6 18 3 διὰ τὸ .. . κίνδυνον εἶναι : διὰ τὸ κινδυνεύειν ἂν ἀρχθῆναι ἡμᾶς ὑφ’ ἑτέρων. καὶ οὐκ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἐπισκεπτέον ἡμῖν ... : καὶ οὐχ ὁμοίως ὥσπερ τοῖς ἄλλοις ἡσυχίαν ἡμῖν ἐπιτηδευτέον (τὸ γὰρ ἐπισκεπτέον ἀντὶ τοῦ ἐπιτηδευτέον τέθεικεν), εἰ μὴ καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα τοῖς ἄλλοις, φησίν, ἐξομοιωθήσεσθε Mvc 2 τάδε : τὰ ἐνταῦθα πράγματα Mvc 2 στορέσωμεν τὸ φρόνημα : τῶν παρὰ Θουκυδίδῃ τροπικῶν ὀνομάτων τὸ σκληρότατον τοῦτό ἐστιν, ἀλλὰ κατὰ Ἀλκιβιάδην Mvc 2 ἐν ᾧ : τῷ κακῶσαι Συρακουσίους.[5]
6 18 5 τὸ δὲ ἀσφαλές : ἀσφάλειαν δὲ καὶ μετὰ ἀσφαλείας Mvc 2 αὐτοκράτορες γὰρ ἐσόμεθα ... : οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτεξουσίου τέθεικε τὸ αὐτοκράτορες· ἐπεὶ πῶς συνάψει τις αὐτῷ τὸ „καὶ ξυμπάντων Σικελιωτῶν“; ʃ ἀνθισταμένων ἐκ περιουσίας κρατήσομεν. ἔνιοι δὲ τὸ αὐτοκράτορες ἀντὶ τοῦ μόνοι φασί Mvc 2 διάστασις : ἀντὶ τοῦ στάσις GMvc 2 πάνυ ἀκριβές : ἄκρον.[5]
6 18 6 μάλισ τ ’ ἂν ἰσχύειν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ νομίσατε BFMc 2 τρίψεσθαί τε ... : δαπανήσεσθαι ὑφ’ ἑαυτῆς καὶ φθαρήσεσθαι, ὥσπερ φθείρεσθαι πέφυκε καὶ τῶν σωμάτων τὰ πολλὰ ὑπὸ τῆς ἀργίας Mvc 2 ὥσπερ καὶ ἄλλο τι : ἀργὸν κείμενον δηλονότι. πάντων τὴν ἐπιστήμην : ἤτοι πάντων τῶν πολιτῶν τὴν ἐπιστήμην ἐκλυθήσεσθαι ἢ πάντων τῶν ἐπιτηδευμάτων Mvc 2 καὶ τὸ ἀμύνεσθαι ... : καὶ τὸ δύνασθαι ἀμύνασθαι τοὺς πολεμίους οὐ λόγων κομπάσει, ἀλλ’ ἔργων ἕξειν μελέτῃ Mvc 2 παράπαν : ἀντὶ τοῦ τὸ σύνολον GMc 2 ἥκιστα διαφόρως πολιτεύωσιν : ἥκιστα μεταθῶσι τὴν πολιτείαν Mvc 2 ἐκείνου : τοῦ Ἀλκιβιάδου.[10]
6 19 2 ἀπὸ μὲν τῶν αὐτῶν λόγων : ἀντὶ τοῦ τοῖς αὐτοῖς χρώμενος λόγοις Mc 2 ἐπειδὴ .
6 20 1 .. : δημηγορία Νικίου ABCFM ξυνενέγκοι : συντελῆ ἂν εἴη. ἐπὶ γὰρ πόλεις .
6 20 2 .. : καθ’ ὑπερβατόν. ἐπὶ γὰρ πόλεις, ὡς ἐγὼ ἀκοῇ αἰσθάνομαι, μέλλομεν ἰέναι μεγάλας τό τε πλῆθος, ὡς ἐν μιᾷ νήσῳ, πολλὰς τὰς Ἑλληνίδας Mvc 2 ὡς ἐγὼ ἀκοῇ αἰσθάνομαι : ἀκριβῆ κατάληψιν ἔχω ἀπὸ φήμης. μεγάλας : ἤγουν ἰσχυράς. ὑπηκόους ἀλλήλων : ἤγουν δεδουλωμένας ἀλλήλαις. οὐδὲ δεομένας μεταβολῆς : αἱ ἐν Σικελίᾳ πόλεις οὐ δέονται μεταβολῆς ὥσπερ αἱ πρὸς βίαν δουλεύουσαι Mvc 2 ἄλλαι εἰσὶν ἑπτά : Συράκουσαι, Σελινοῦς, Γέλα, Ἀκράγας, Μεσσήνη, Ἱμέρα, Καμάρινα. ταύτας φησὶ τὰς ἑπτὰ ἀντιμάχους πόλεις τοῖς Ἀθηναίοις εἶναι BCFM τοῖς πᾶσιν : πράγμασι δηλονότι. ἐν τοῖς ἱεροῖς : ἤγουν τὰ κοινά.[10]
6 20 4 ἔθος γὰρ τοῖς παλαιοῖς τὰ κοινὰ χρήματα ἐν τοῖς ἱεροῖς ταμιεύειν. καὶ ἀπὸ βαρβάρων τινῶν ... : ἤγουν ἔχουσι φόρον καὶ ἄρχοντες βαρβάρων τινῶν. ᾧ: ἤγουν ἐν ᾧ. οἰκείῳ : ἤγουν ἐκ τῆς οἰκείας γῆς. ἐπακτῷ : ξένω. πρὸς οὖν τοιαύτην δύναμιν : τῶν Σικελῶν.[5]
6 21 1 φαύλου : σμικρᾶς. ʃ φαῦλον τὸ ἁπλοῦν καὶ μονοειδές Mvc 2 ʃ τὸ δὲ φαύλου ἐνταῦθα θηλυκῶς ἐκ τοῦ ἡ φαῦλος Mc 2 πεζὸν πολύν : χρήσιμον εἰς τὴν ἤπειρον στρατὸν δηλονότι. τῆς διανοίας : τοῦ ἡμετέρου σκοποῦ. ὑπὸ ἱππέων πολλῶν : τῶν Σικελῶν δηλονότι. εἴργεσθαι τῆς γῆς : τῆς Σικελικῆς. ξυστῶσιν αἱ πόλεις : συνέλθωσιν αἱ πόλεις εἰς κοινὴν βοήθειαν. φοβηθεῖσαι : ἡμᾶς δηλονότι. καὶ μὴ ἀντιπαράσχωσιν ... : ἐὰν μὴ παράσχωσί τινες ἡμῖν ἱππικὸν φίλοι γενόμενοι, ἔξωθεν Ἐγεσταίων Mvc 2 αἰσχρὸν δὲ βιασθέντας ἀπελθεῖν : ἐκκρουσθέντας δηλονότι ἡμᾶς τῆς Σικελίας ἀπελθεῖν.[10]
6 21 2 αὐτόθεν : ἤγουν ἐκ τοῦ ἡμετέρου τόπου. ἀξιόχρεῳ : ἀσφαλεῖ. ἀπὸ τῆς ἡμετέρας αὐτῶν : ἤγουν ἡμῶν αὐτῶν. αἱ κομιδαί : αἱ πορίσεις. ʃ οὐχ ὁμοίως μέλλετε στρατεύεσθαι ἐπὶ Σικελίαν, ᾗπερ ἐνταῦθα τοῖς ὑπηκόοις συμμαχοῦντες στρατεύεσθε ἐπί τινας οὐ πολὺ ἀπέχοντας, ὥστε ῥᾳδίαν εἶναι τὴν τῶν ἀναγκαίων παρακομιδὴν ἐκ τῆς οἰκείας γῆς Mvc 2 ἀπαρτήσαντες : ἀντὶ τοῦ ἀπαρτηθέντες, ἀπελθόντες, καὶ πολὺ τῆς οἰκείας χωρισθέντες GMvc 2 ἀντέχωσι : ἀντιμάχωνται.[10]
6 22 1 ἀπολαμβανώμεθα : κρατηθῶμεν. τὰ ἐπιτήδεια : ἤγουν ἐφόδια. ʃ ἤγουν βρώσιμα καὶ πόσιμα. πολλὴ γὰρ οὖσα : ἀντίπτωσις, ἀντὶ τοῦ πολλῆς γὰρ οὔσης Mvc 2 μὴ ἐπὶ ἑτέροις γίγνεσθαι : ἀντὶ τοῦ μὴ ἐν ἄλλοις ἔχειν τὰς ἐλπίδας Gvc 2 αὐτόθεν : ἤγουν ἐκ τοῦ ἡμετέρου τόπου. λόγῳ : λόγῳ, φησίν, ἕτοιμα εἶναι, ταῖς δ’ ἀληθείαις οὐκ εἶναι GMvc 2 ἐνθένδε : ἤγουν ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν.[5]
6 23 1 πλήν γε πρὸς τὸ μάχιμον ... : πρὸς μὲν τὸ μάχιμον αὐτῶν καὶ τὸ ὁπλιτικὸν οὐδ’ ὅλως δυνάμεθα ἀντιτάξασθαι. πρὸς δὲ τὰ ἄλλα μὴ μόνον ἐξ ἴσου ἐκείνοις, ἀλλὰ καὶ μειζόνως παρασκευασώμεθα. ἄλλως γὰρ οὐ δυνησόμεθα τὰ μὲν οἰκεῖα διασῶσαι, τῶν δὲ ἐκεῖ πραγμάτων κρατῆσαι Mvc 2 τῶν μέν : ἤγουν τῶν πολεμίων. οὕς : ἤγουν τοὺς καθ’ ἡμᾶς πλέοντας.[5]
6 23 3 τῇ τύχῃ : τύχην τὴν ἐλπίδα λέγει. βούλομαι γάρ, φησίν, οὐκ ἐλπίσιν, ἀλλὰ παρασκευῇ θαρρεῖν Mvc 2 εἰ ἀναγκάζοιτο στρατεύεσθαι : ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι ὁ Νικίας.
6 24 2 τὸ μὲν ἐπιθυμοῦν : ἤγουν τὴν ἐπιθυμίαν. ἐξῃρέθησαν : ἐξέβαλον. ὑπὸ τοῦ ὀχλώδους τῆς παρασκευῆς : ὀχλῶδες μὲν ἤτοι τὸ περισκελὲς καὶ ὀχληρὸν ἢ τὸ πολύ. λέγει δὲ ὅτι τῆς τοῦ πλεῖν ἐπιθυμίας οὐκ ἔπαυσεν αὐτοὺς τὸ ὀχληρὸν τῆς παρασκευῆς Mvc 2 ὀχλώδους : χαλεπότητος. τοὐναντίον περιέστη αὐτῷ : ἀντὶ τοῦ οἱ ἐναντίοι παρεγένοντο αὐτῷ συγκαταίροντες. αὐτῷ : τῷ Νικίᾳ. ἔρως ἐνέπεσε τοῖς πᾶσιν .[5]
6 24 3 .. : Ὅμηρος [Β 453]: τοῖσι δ’ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετο BCF τοῖς δ ’ ἐν ἡλικίᾳ : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔρως ἐνέπεσεν ἐκπλεῦσαι BCF ἀπούσης : γῆς. πόθῳ ὄψεως καὶ θεωρίας : τὸ θεωρίας ἀντὶ τοῦ ἱστορίας κεῖται, ἵνα ᾖ, ποθοῦντες τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἰδεῖν καὶ ἱστορῆσαι Mvc 2 καὶ στρατιώτης : ἤγουν τὸ στρατιωτικὸν πλῆθος. ἀργύριον οἴσειν : ἀντὶ τοῦ ἀποίσεσθαι καὶ λήψεσθαι. παρακαλέσας : ἀντὶ τοῦ ἐπικελευσάμενος αὐτῷ Gvc 2 ἄκων μέν : περιττὸς ὁ μέν σύνδεσμος Mvc 2 μέντοι : ὁ μέντοι ἀντὶ τοῦ δέ κεῖται Mvc 2 λόγον : ἀριθμόν.[5]
6 26 2 ἄρτι : ἤγουν τότε ἤδη. ἀπὸ τῆς νόσου : ἤγουν τῆς λοιμώδους. ἐπιγεγενημένης : αὐξηθείσης. διὰ τὴν ἐκεχειρίαν : ἤγουν τὴν ἄνεσιν τοῦ πολέμου. ἐν δὲ τούτῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι.
6 27 1 οἱ Ἑρμαῖ λίθινοι : τετράγωνος ἐργασία Patm. ʃ ἐπειδή φασι τὸν Ἑρμῆν λόγου καὶ ἀληθείας ἔφορον εἶναι, διὰ τοῦτο καὶ τὰς εἰκόνας αὐτοῦ τετραγώνους καὶ κυβοειδεῖς κατεσκεύαζον, αἰνιττόμενοι ὅτι τὸ τοιοῦτον σχῆμα, ἐφ’ ἃ μέρη πέσῃ, πανταχόθεν βάσιμον καὶ ὄρθιόν ἐστιν. οὕτω καὶ ὁ λόγος καὶ ἡ ἀλήθεια ὁμοία ἐστὶ πανταχόθεν αὐτὴ αὑτῇ, τὸ δὲ ψεῦδος πολύχουν καὶ πολυσχιδὲς καὶ ἑαυτῷ μάλιστα ἀσύμφωνον BCFGM κατὰ τὸ ἐπιχώριον : δηλονότι ἔθος. περιεκόπησαν τὰ πρόσωπα : ἰστέον ὅτι Παυσανίας ἐν τῇ διαπεπονημένῃ αὐτῷ τῶν Ἀττικῶν ὀνομάτων συναγωγῇ τοὺς τραχήλους καὶ τὰ αἰδοῖα τοὺς Ἑρμᾶς περικοπῆναί φησι καὶ τοὺς τοῦτο δράσαντας Ἑρμοκοπίδας καλεῖσθαι M μεγάλοις μηνύτροις : μεγάλοις δώροις ἐπὶ μηνύσει.[10]
6 27 2 οὗτοι : οἱ ποιήσαντες. καὶ προσέτι : ἐπὶ τῷ ζητεῖν. ἀσέβημα : ἤγουν ὕβριν εἰς τοὺς θεούς. μειζόνως ἐλάμβανον : ἀντὶ τοῦ ὑπόθεσιν ἐξήταζον.
6 27 3 ʃ ἀντὶ τοῦ ἐμεγάλυνον c 2 καὶ ἀκολούθων : ἤγουν δούλων.
6 28 1 ὧν : ἤτοι τῶν ποιουμένων ἢ τῶν πεποιηκότων νέων Mvc 2 ὑπολαμβάνοντες : ἤγουν λαμβάνοντες ἐν τῷ νῷ.
6 28 2 ʃ ἀντὶ τοῦ προσδεχόμενοι αὐτὰ ὥστε πιστεύειν GMvc 2 ἐμεγάλυνον : ἤγουν εἰς μέγεθος ᾖρον τὸ ἔγκλημα. ἐπιλέγοντες τεκμήρια : ἤγουν ἐπιβοῶντες ἐκείνῳ. οὐ δημοτικήν : ἤγουν τὴν ἔξω τοῦ ἔθους τῆς δημοκρατίας. τῆς παρασκευῆς : τῆς πολεμικῆς ὁπλίσεως.[5]
6 29 1 ἐπεπόριστο : ἐτετέλεστο ἐκ τοῦ πορισμοῦ. εἰ δ ’ ἀπολυθείη : τῶν ἐγκλημάτων δηλονότι. καὶ ἐπεμαρτύρετο : ἀντὶ τοῦ διεμαρτύρετο Mc 2 ἀποδέχεσθαι : ἤγουν δέχεσθαι ὡς βεβαίας.
6 29 3 δεδιότες ... : φοβούμενοι τὸ στράτευμα ὡς οὐκ εὔνουν αὐτοῖς. γράφεται δὲ ἔν τισι, μὴ εὔνουν ἔχῃ· καὶ ἀκουστέον, μὴ ἄρα εὔνουν ᾖ τὸ στράτευμα τῷ Ἀλκιβιάδῃ Mvc 2 ἀπέτρεπον : τὴν δίκην. ἀπέσπευδον : ἤγουν ἀπερρίπτουν μετὰ σπουδῆς. ἐκ μείζονος διαβολῆς : βουλόμενοι μεγάλως αὐτὸν διαβαλεῖν, ἔμελλον αὐξήσειν τὴν διαβολὴν ἀπόντος αὐτοῦ. ἐμηχανῶντο δὲ μεταπεμφθέντα αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν καταστῆσαι Mvc 2 μεσοῦντος ἤδη : 〈σημείωσαι〉 ὅτι τὸ μεσοῦντος τρίτης ἐστὶ συζυγίας.[5]
6 30 1 Εὐριπίδης ἐν Μηδείᾳ [60]· ζηλῶ ς’· ἐν ἀρχῇ πῆμα, κοὐδέπω μεσοῖ BCFM τοῖς πλοίοις : τοῖς μικροῖς, ἃ δὴ καὶ λεπτὰ ἄλλοθι εἶπεν Mvc 2 ἐκεῖθεν : ἤγουν ἐκ τῆς Κερκύρας. διαβαλοῦσι : διαπλεύσουσι, διαπεραιωσομένοις. ἀναξόμενοι : ἤγουν μέλλοντες ἀναπλεύσειν. ὅμιλος ἅπας : ὁ μὴ ἐκστρατεύσιμος.[5]
6 30 2 τὰ μέν : τὰ κατὰ τὴν Σικελίαν. ἀλλήλους ἀπολιπεῖν : οἵ τε ἀπιόντες δηλονότι τοὺς μένοντας καὶ οἱ μένοντες ἐκείνους Mvc 2 ἀξιόχρεων : ἤγουν μεγάλην.
6 31 1 ἄπιστον διάνοιαν : μεῖζόν τι τῆς ὑπολήψεως. τετράκις γὰρ χίλιοι : οἱ μετὰ Περικλέους, ἢ οἱ μετὰ Ἅγνωνος BFGMc 2 ἐξαρτυθείς : παρασκευασθείς GMvc 2 ʃ ἑτοιμασθείς.
6 31 3 ἐκπονηθέν : ἤγουν ἀπαρτισθέν, μετὰ πορισμοῦ συσταθέν. ʃ κτισθέν. τῶν δὲ τριηραρχῶν ἐπιφοράς τε πρὸς τῷ ἐκ δημοσίου μισθῷ διδόντων τοῖς θρανίταις : ἐπιφορά, ὁ διδόμενος μισθὸς παρὰ τοῦ τριηράρχου τοῖς ἐπιβάταις δίχα τοῦ δημοσίου Patm. ʃ ἔξωθνε τοῦ δημοσίου μισθοῦ ἐκ τῶν ἰδίων ἐπιδόσεις παρεῖχον· τοῦτο γάρ εἰσιν αἱ ἐπιφοραί. οἱ δὲ θρανῖται, μακροτέραις κώπαις ἐρέττοντες πλείονα κόπον ἔχουσι τῶν ἄλλων· διὰ τοῦτο τούτοις μόνοις ἐπιδόσεις ἐποιοῦντο οἱ τριήραρχοι, οὐχὶ δὲ πᾶσι τοῖς ἐρέταις GMvc 2 θρανῖται : οἱ τὴν ἀνωτέραν τάξιν ἐν τῇ τριήρει τῶν ναυτῶν ἔχοντες· οἱ γὰρ μέσοι ζευγῖται· οἱ δὲ κατώτεροι θαλάμιοι Patm. σημείοις : ἤτοι κυρίως σημείοις λέγει, καθάπερ καὶ τῷ στρατεύματι, ἤ, ὡς ἔνιοι, σημεῖα τὰς ἔξωθεν καταγραφὰς τῶν τριήρων GMvc 2 ἐς τὰ μακρότατα : ἤτοι ἐπὶ πλεῖστον, πολυχρόνια δή. καταλόγοις τε ... : καταλόγοις ἀκριβέσι δοκιμασθὲν καὶ προκριθέν GMvc 2 χρηστοῖς : ἀληθέσι, βεβασανισμένοις. τῶν περὶ τὸ σῶμα σκευῶν : οἱ μὲν ὁπλῖται ὅπλα εἶχον, οἱ δὲ ἐρέται καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τὰ ἐπιτήδεια ὄργανα Mvc 2 προσετάχθη : ἄρχοι.[20]
6 31 4 εἰκασθῆναι : εἰκασμὸν δοῦναι. καὶ ἐξουσίας : τὴν περιουσίαν ἐξουσίαν φησίν Gvc 2 προσετετελέκει : προσανήλωσε.
6 31 5 μεταβολή : ἡ πρᾶσις καὶ πραγματεία Patm. ʃ ὠνήσεως δή. τόλμης τε θάμβει .
6 31 6 .. : ἔκπληξίν τε παρασχὼν διὰ τὴν τόλμαν πλέον ἤπερ τῷ κατὰ πλῆθος ὑπερέχειν τῶν ἐναντίων GMvc 2 μέγιστος ἤδη διάπλους : οὐ χρόνου, ἀλλὰ τόπου Mvc 2 ἐπὶ μεγίστῃ ἐλπίδι : μείζονα ἐλπισάντων τῆς ὑπαρχούσης δυνάμεως GMvc 2 ἐσέκειτο : ἐνεβλήσαν.[5]
6 32 1 ἐπετέθειτο ταῖς ναυσί. τῇ μὲν σάλπιγγι : διὰ τῆς σάλπιγγος Mvc 2 πα ρ ’ ἅπαν τὸ στράτευμα : ἤγουν διὰ παντὸς τοῦ στρατεύματος. ἄπιστα μὲν ἴσως .
6 33 1 .. : παραίνεσις Ἑρμοκράτους ABCFM περὶ τοῦ ἐπίπλου τῆς ἀληθείας λέγειν : ἤτοι περὶ τοῦ ἀληθῶς αὐτοὺς ἐπιπλεῖν Mvc 2 ἢ λέγοντες ἢ ἀπαγγέλλοντες : ἤγουν, ἢ ἀφ’ ἑαυτῶν λέγοντες καὶ λογοποιοῦντες, ἢ ἀπαγγέλλοντες, ἐξ ἑτέρων ἀκούσαντες πλασάντων. οὐ καταφοβηθεὶς ... : οὐ φοβήσομαι διὰ τὸ ἄφρων νομισθήσεσθαι καὶ διὰ τοῦτο σιωπήσω Mvc 2 ʃ ἤγουν, ὅμως οὐ καθέξω ἐμαυτὸν ἤδη κινδύνου ἐπερχομένου τῇ πόλει, καταφοβηθεὶς τὸ δόξαι ἄπιστα φθέγγεσθαι καὶ ἐκ τούτου ἄφρονα ὑπειλῆφθαι. ἐπισχήσω : ἐμαυτὸν δηλονότι. σαφέστερόν τι ἑτέρου εἰδώς : ἀκριβέστερον τῶν ἄλλων ἐπιστάμενος Mvc 2 ʃ ἀληθέστερον. ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων : δυνατῶν.[10]
6 33 3 κάλλιστα : ἤγουν ἀνδρικώτατα καὶ φρονιμώτατα. ἄφαρκτοι : ἤγουν ἄοπλοι. πιστά : τὰ τῆς ἐφόδου τῶν Ἀθηναίων.
6 33 4 κατεργασώμεθα : ταπεινώσωμεν, νικήσωμεν. οὐ γὰρ δὴ ... : οὐ γὰρ φοβοῦμαι, φησί, μὴ ἐπιτύχωσι τοῦ ἑλεῖν ἡμᾶς vc 2 ὀλίγοι γὰρ δὴ στόλοι : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὀλίγοι c 2 κατώρθωσαν : ἤγουν ἠρίστευσαν.
6 33 5 τῶν ἐνοικούντων : ἤτοι τῶν ἐνοικούντων ταῖς Συρακούσαις, ἵνα ἀστυγείτονας τοὺς ἄλλους ἀκούσωμεν Σικελιώτας, ἢ τοὺς μὲν ἐνοικοῦντας δεκτέον τοὺς Σικελιώτας, ἀστυγείτονας δὲ Καρχηδονίους τε καὶ Ἰταλιώτας Mvc 2 πάντα γὰρ ὑπὸ δέους ξυνίσταται : ὁ γὰρ φόβος ὁμοφρονεῖν ἀναγκάζει καὶ τοὺς στασιάζοντας Mv ἤν τε δ ι ’ ἀπορίαν ... : ἂν ἄρα, φησί, δι’ ἀπορίαν τῶν ἐπιτηδείων περὶ αὑτοὺς σφαλῶσι, δόξαν ἡμῖν προσθήσουσιν ὡς ὑφ’ ἡμῶν νενικημένοι Mvc 2 τῶν ἐπιτηδείων : τῶν τροφίμων. ὅπερ καὶ Ἀθηναῖοι .[10]
6 33 6 .. : τρία πραγματεύεται διὰ τούτων· ἓν μέν, ἐν ἐλπίδι ποιῆσαι τοὺς Συρακουσίους τῆς νίκης, ὡς σφαλησομένων τῶν Ἀθηναίων περὶ αὐτούς, ὅνπερ τρόπον ἐσφάλησαν οἱ Μῆδοι στρατεύσαντες ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα· ἕτερον δέ, τῷ μόνους Συρακουσίους, ἂν κατορθώσωσι, δοκεῖν νενικηκέναι τοὺς Ἀθηναίους, ἐπειδή γε ἐπὶ Συρακουσίους ἐκεῖνοι προηγουμένως στρατεύονται (καὶ γὰρ τὸν Μῆδον, ὑπὸ πάντων νενικημένον τῶν Ἑλλήνων, ὑπὸ μόνων τῶν Ἀθηναίων ἡττῆσθαι νενομίσθαι διὰ τοῦτο, ὅτι ἐπ’ Ἀθήνας λόγος ἦν στρατεύειν αὐτόν)· τρίτον δέ, ἀπαλλάξαι τοῦ φόβου τοὺς Συρακουσίους· ἐπεὶ γὰρ καταπεπλήγασιν ἀκοῇ τοὺς Ἀθηναίους νενικηκότας τὸν Μῆδον, παραδείκνυσιν αὐτοῖς ὅτι ὁ Μῆδος, αὐτὸς περὶ αὑτῷ πταίσας τὰ πλείω, τὴν δόξαν τῆς νίκης ἐκείνοις προσέθηκεν Mvc 2 παρὰ λόγον : παρὰ δόξαν. τά τε αὐτοῦ : ἤγουν τὰ ἐν τῷδε τῷ τόπῳ.[10]
6 34 1 βεβαιωσώμεθα : βεβαίους φίλους ποιήσωμεν. τοῖς δέ : ἐχθροῖς οὖσι δηλονότι. ἔς τε τὴν ἄλλην Σικελίαν : οὐχὶ πᾶσαν, ἀλλὰ τὴν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων οἰκουμένην· προεῖπε γὰρ περὶ τῶν βαρβάρων Mvc 2 οὐ γὰρ ἀνέλπιστον αὐτοῖς : προσδοκῶσι γάρ Mvc 2 ʃ ἄφοβον· τὸ κακὸν δηλονότι.[5]
6 34 2 διὰ φόβου εἰσί : φοβοῦνται Καρχηδόνιοι μὴ αὐτοῖς ἐπέλθωσιν Ἀθηναῖοι Mvc 2 τάδε : τὰ καθ’ ἡμᾶς. ἐν πόνῳ : ἐν ταλαιπωρίᾳ. κρύφα : κρύφα μὲν χρήματα ἡμῖν λάθρα τῶν Ἀθηναίων πέμψαντες. ἐν δὲ τῷ ἢ ἐξ ἑνός γέ του τρόπου περιττὸς ὁ ἤ σύνδεσμος· παρὰ γὰρ τὸ ἢ κρύφα ἢ φανερῶς ἀμῦναι τρίτον οὐδέν ἐστιν Mvc 2 ὅθεν ὅ τε πόλεμος : καὶ ἐν πολέμῳ δύναμιν ἔχει μεγίστην καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἄλλοις πράγμασι τὰ χρήματα Mvc 2 καὶ τἆλλα : τὰ κατὰ τοὺς ἀνθρώπους. διὰ τὸ ξύνηθες ἥσυχον : διὰ τὸ σύνηθες ἡμῖν εἶναι τὸ ἡσυχάζειν Mvc 2 καὶ ἐς λογισμὸν καταστήσαιμεν : καὶ ποιήσομεν αὐτοὺς ἐν φροντίδι καὶ διαλογισμῷ γενέσθαι Mvc 2 χώρας φύλακες : λείπει τῆς Σικελίας Mvc 2 εὐεπίθετος : ὁ εὐεπιβούλευτος Patm.[5]
6 34 4 ʃ εὐεπιχείρητος ἡμῖν ἔσται ἡ δύναμις αὐτῶν, βραδέως τε πλέουσα διὰ τὸν ἐν τῷ πελάγει κάματον καὶ οὐκ ἀθρόα GMvc 2 ʃ ἡ παρασκευή. κουφίσαντες : ἤτοι κοῦφοι ὄντες ἢ καταλιπόντες ὀπίσω τὴν πᾶσαν παρασκευήν Mvc 2 εἰ δὲ μὴ δοκοίη : προσβαλεῖν δηλονότι.
6 34 5 περαιωθέντες : εἰς τὸν Τάραντα δηλονότι. ἀποροῖεν ἄν : εἰς ἀπορίαν καταστήσονται τῶν ἐπιτηδείων Mvc 2 παραπλεῖν : τὸν Τάραντα δηλονότι. καὶ τὰ τῶν πόλεων : καὶ οὐκ εἰδότες βεβαίως, εἰ αἱ πόλεις ὑποδέξονται αὐτούς, ἀθυμοῖεν ἄν Mvc 2 ἐξωσθῆναι ἂν .[5]
6 34 6 .. : ἐκπεσεῖσθαι τὸν καιρὸν τοῦ πλοῦ εἰς χειμῶνας Mvc 2 τοῦ ἐμπειροτάτου : τὸν Νικίαν λέγει BFMc 2 ἀξιόχρεων : ἀξιόμαχον, βέβαιον, πιστὸν εἰς ἀξιομαχίαν. τῶν δ ’ ἀνθρώπων πρὸς τὰ λεγόμενα .
6 34 7 .. : Ὅμηρος [ς 136]· τοῖος γὰρ νόος ἐστὶν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, οἷον ἐπ’ ἦμαρ ἄγῃσι BFc 2 ἰσοκινδύνους ἡγούμενοι : ἤτοι ἐν ὁμοίῳ κινδύνῳ καταστήσοντας αὐτούς, ἢ ἰσοπαλεῖς Mv δικαίως : τὸ δικαίως δύναται μὲν καὶ πρὸς τὸ ἐπέρχονται λαμβάνεσθαι, δικαίως ἐπέρχονται· δύναται δὲ καὶ πρὸς τὸ κατεγνωκότες, δικαίως κατεγνωκότες Mvc 2 παρὰ γνώμην τολμήσαντας : παρὰ τὴν δόξαν αὐτῶν θαρρήσαντας.[5]
6 34 8 τῷ ἀδοκήτῳ μᾶλλον ἂν ... : μᾶλλον ἂν καταπλαγεῖεν τὸ ἀπροσδοκήτους ἡμᾶς αὐτοῖς ἀντιτάξασθαι ἤπερ τὴν δύναμιν ἡμῶν Mvc 2 ταῦτα : τὸ ἀντεξορμῆσαι ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους vc 2 παραστῆναι παντί : δόξαν εἶναι παντὶ ἀνθρώπῳ.
6 34 9 τὸ μὲν καταφρονεῖν ... : δεῖ τοὺς καταφρονοῦντας τῶν ἐπιόντων ἐν αὐτῷ τῷ πολέμῳ καὶ τῇ κατ’ αὐτὸν ἀνδρείᾳ φαίνεσθαι καταφρονοῦντας τῶν ἐναντίων, ἔργον γὰρ κἀνταῦθα καὶ πολλαχοῦ τὸν πόλεμον λέγει Mvc 2 ἐν τῶν ἔργων τῇ ἀλκῇ : τὸ ἑξῆς, ἐν τῇ ἀλκῇ τῶν ἔργων BF τὸ δ ’ ἤδη ... : τὸ δέ, ὡς φοβουμένους κίνδυνον, ἀσφαλέστατα παρασκευάζεσθαι χρησιμώτατον Mv λέγει : Ἑρμοκράτης.[5]
6 35 1 ὅ τι οὐκ ἂν μεῖζον ἀντιπάθοιεν : μείζονα ἀντιπαθεῖν τοὺς Ἀθηναίους ἢ δρᾶσαι vc 2 πιθανώτατος τοῖς πολλοῖς : δυνάμενος πείθειν τοὺς πολλούς.
6 36 1 τοὺς μὲν Ἀθηναίους ... : δημηγορία Ἀθηναγόρου Συρακουσίου ABCFM κακῶς φρονῆσαι : μωροὺς εἶναι. τῆς δὲ ἀξυνεσίας : σημείωσαι τῆς ἀξυνεσίας B ʃ ἕνεκα θαυμάζω δηλονότι. ἐς ἔκπληξιν καθιστάναι : ἤγουν, εἰς φόβον ἐμβαλεῖν Mc 2 ὅπως τῷ κοινῷ φόβῳ τὸ σφέτερον ἐπιλυγάζονται : ἐπιλυγάζονται, τὸ ἐπισκιάζειν καὶ καλύπτειν Patm. ʃ σημείωσαι ἐπηλυγάζωνται BF ʃ τὸ ἐπηλυγάζονται, ἐπικρύπτονται. ὅπως, φησί, κοινῇ φοβήσαντες ἅπαντας τὸν ἴδιον φόβον ἀποκρύψωνται Mvc 2 ἀπὸ ταὐτομάτου : ἐξ ἀλόγου συμπτώματος. ξύγκεινται : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀγγελίαι Mc 2 ἀλ λ ’ ἐξ ὧν ἂν ἄνθρωποι .[10]
6 36 3 .. : τὸ ἑξῆς, ἀλλ’ ἐξ ὧν ἂν δράσειαν ἄνθρωποι δεινοί BFc 2 δεινοί : ἀντὶ τοῦ συνετοί c 2 ʃ φρόνιμοι. ἀξιῶ : ἀξίους ἡγοῦμαι εἶναι. καταλελυμένους : ἀντὶ τοῦ καταλελυκότας.
6 37 1 διαπολεμῆσαι : διενεγκεῖν τὸν πόλεμον Mc 2 ʃ δηλονότι περιγενέσθαι διὰ πολέμου. ἄμεινον : τῆς Πελοποννήσου BFc 2 αὐτόθεν : ἐκ τῆς Σικελίας. ὥστε παρὰ τοσοῦτον γιγνώσκω : τὸ μὲν „παρὰ τοσοῦτον γινώσκω“ τοσοῦτον διαφέρομαι τοῖς τὰ ἕτερα διαγγέλλουσι· τὸ δὲ „ὥστε“ ὑπερβιβάσαι χρή, ἵνα μὴ σολοικοφανὲς ᾖ τὸ σχῆμα, καὶ οὕτω συντάξαι· παρὰ τοσοῦτον γινώσκω, ὥστε μόγις ἄν μοι δοκοῦσιν οὐκ ἂν παντάπασι διαφθαρῆναι οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ἦ πού γε δὴ .[5]
6 37 2 .. : μήτι γε ἐν Σικελίᾳ πάσῃ πολεμίᾳ καθεστώσῃ GMvc 2 στρατοπέδῳ τε : λείπει χρώμενοι Mvc 2 ἀναγκαίας παρασκευῆς : οὐ τῆς ἐκ περιουσίας, ἀλλὰ τῆς οὐδὲ αὐτάρκους Mvc 2 ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἱππέων : εἰργόμενοι τῆς γῆς ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἱππέων Mvc 2 οὐ δ ’ ἂν κρατῆσαι αὐτοὺς τῆς γῆς ἡγοῦμαι : οὐδ’ ἂν ἀποβῆναι αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν νομίζω δυνήσεσθαι Mvc 2 ἐνθένδε : ἀπὸ τῆς πόλεως.[10]
6 38 1 οὔτε ἂν γενόμενα : οὐχ οἷά τε γενέσθαι. λογοποιοῦσι : ψευδέσι λόγοις συντιθέασι. κακουργοτέροις : πονηροτέροις.
6 38 2 ἡμεῖς δὲ κακοὶ ... : ἡμεῖς δὲ διὰ κακίαν ἀδύνατοί ἐσμεν καὶ προαίσθεσθαι τοὺς πονηροὺς καὶ αἰσθανόμενοι ἐπεξελθεῖν αὐτοῖς GMvc 2 τυραννίδας δὲ .
6 38 3 .. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀναιρεῖται vc 2 ὑμᾶς μὲν τοὺς πολλοὺς .
6 38 4 .. : περὶ δημοκρατίας καὶ ἀριστοκρατίας διάλογοι BFMc 2 τοὺς δὲ τὰ τοιαῦτα μηχανωμένους : ἤγουν τοὺς κακούργους. μὴ μόνον αὐτοφώρους : αὐτόφωροι, οἱ αὐτῷ τῷ πράγματι ἐλεγχόμενοι Patm. ʃ ἐπ’ αὐτοφώρῳ λαμβάνων· χαλεπὸν γὰρ ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἔχειν αὐτούς Mvc 2 καὶ ὧν βούλονται μέν : ἀπὸ κοινοῦ τούτους κολάζων Mvc 2 ὧν : ἕνεκα δηλονότι. εἴπερ καὶ μὴ προφυλαξάμενος ... : εἴπερ καὶ πάσχει τις κακῶς πρὶν αἴσθηται ἄν Mc 2 ἐλέγχων : ἤγουν φανερῶς δεικνύων. ἐσκεψάμην : ἤγουν κατ’ ἐμαυτὸν ἐπὶ συννοίας ἔσχον.[5]
6 38 5 τί καὶ βούλεσθε ... : πρὸς τὸν Ἑρμοκράτην ἀποτείνει τὸν λόγον Bvc 2 ὁ δὲ νόμος ἐκ τοῦ μὴ δύνασθαι ... : ὁ δὲ νόμος ἐτέθη διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ὑμᾶς ἄρχειν, κωλύων 〈μᾶλλον〉 ἤπερ ὡς δυναμένους ἀτιμάζων. λέγει δὲ περὶ τῶν νέων, ὅτι εἴργονται τῆς ἀρχῆς διὰ νόμον οὐκ ἀτιμαζόμενοι, ἀλλὰ κωλυόμενοι διὰ τὴν ἡλικίαν GMvc 2 ἀλλὰ δὴ μὴ ... : ἀπὸ κοινοῦ τὸ πολλάκις ἐσκεψάμην, τί καὶ βούλεσθε BFMc 2 μετὰ πολλῶν ἰσονομεῖσθαι : ἰσότιμοι εἶναι μετὰ τῶν πολλῶν. ἴσον : δίκαιον.[10]
6 39 1 τοὺς δὲ ἔχοντας τὰ χρήματα : τουτέστι τὴν ἀριστοκρατίαν BFMc 2 μέρος : λείπει τῆς πόλεως vc 2 ἰσομοιρεῖν : ἰσοτιμίας ἀξιοῦνται ἐν δημοκρατίᾳ οἵ τε πλούσιοι καὶ οἱ συνετοί Mvc 2 ξύμπαν ἀφελομένη ἔχει : τῆς ὠφελείας δηλονότι.
6 39 2 ἃ ὑμῶν οἵ τε δυνάμενοι καὶ οἱ νέοι ... : ἅπερ ὑμῖν οἵ τε ὀλιγαρχικοὶ καὶ οἱ νέοι προθυμοῦνται πάντα ἔχειν, ἀδυνάτου ὄντος ἐν μεγάλῃ πόλει πάντα τούτους ἔχειν Mvc 2 τὸ τῆς πόλεως ξ .[5]
6 40 1 κοινόν : τὸ πᾶσι κοινῶς ὠφέλιμον τῆς πόλεως, τοῦτο αὔξετε Mvc 2 καὶ πλέον οἱ ἀγαθοὶ ὑμῶν ... : οἱ ἀγαθοὶ ὑμῶν ἡγείσθωσαν τοῦτο καὶ ἴσον εἶναι καὶ πλέον τοῦ ἴσου, τὸ τῶν αὐτῶν μετασχεῖν, ὧν καὶ πᾶσα ἡ πόλις Mvc 2 εἰ δ ’ ἄλλα βουλήσεσθε : εἰ δὲ μειζόνων ἐφίεσθε, πάντων στερήσεσθε Mvc 2 ὡς πρὸς αἰσ θ. : ἀντὶ τοῦ ὡς προαισθησομένων καὶ μὴ ἐπιτρεψόντων ἡμῶν Mvc 2 εἰ μή τι αὐτῶν .[5]
6 40 2 .. : τοῦτο ἀνταποδέδοται πρὸς ἐκεῖνο, „ἡ γὰρ πόλις ἥδε, καὶ εἰ ἔρχονται Ἀθηναῖοι, ἀμυνεῖται“. καὶ εἰ μὴ ἀληθῆ εἶναι, οὐ διὰ τὰς ὑμετέρας ἀγγελίας αὐθαίρετον δουλείαν ἑλεῖται. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐπιβαλεῖται vc 2 τούς τε λόγους ἀ φ ’ ὑμῶν ... : ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ οἶμαι. οὐκ οἶμαι γάρ, φησίν, ὅτι τοὺς λόγους ὑμῶν ἴσα ἔργοις δύνασθαι ἡ πόλις κρινεῖ Mvc 2 οὐχὶ ἐκ τοῦ ἀκούειν ἀφαι ρ. : οὐχὶ διὰ τὸ ἀκούειν καταπλαγεῖσα ἀποστερήσεται Mvc 2 ἐκ δὲ τοῦ ἔργῳ φυλασσομένη ... : τὴν ἐλευθερίαν πειράσεται σώζειν ἐκ τοῦ δι’ ἔργων μὴ ἐπιτρέπειν τοῖς ἀφαιρουμένοις αὐτήν Mvc 2. διαβολὰς μὲν .[10]
6 41 2 .. : δημηγορία ἑνὸς τῶν στρατηγῶν τῶν κατὰ Σικελίαν ABCF μηδὲν δεήσῃ : μάχης δηλονότι.
6 41 3 οἷς ὁ πόλεμος ... : οἷς χαίρει πόλεμος, ὧν χρῄζει Mvc 2 ἐπιτήδειον : ἁρμόδιον.
6 41 4 ἐς ὑμᾶς οἴσομεν : μηνύσομεν ὑμῖν Mvc 2 νείμαντες : τὸν στρατόν.
6 42 1 ἐν ἑκάστῳ : μέρει. καταγωγαῖς : λιμέσι. εὐκοσμότεροι : εὐτακτότεροι. κατὰ τέλη στρατηγῷ προστεταγμένοι : κατὰ τάξεις ὑπὸ στρατηγοῖς τεταγμένοι Mvc 2 εἰσομένας : γνωριοῦσας.
6 42 2 καὶ εἴρητο αὐταῖς : ὥριστο ταῖς ναυσί. αὐταῖς προαπαντᾶν : τοῖς προπεμφθεῖσι τῷ στόλῳ δή. ἐπιστάμενοι : τοὺς φίλους. τριήρεσι μὲν ταῖς πάσαις .
6 43 1 .. : τριήρεις ταχεῖαι, τριήρεις στρατιώτιδες, πεντηκόντεροι, ἱππαγωγοί, πλοῖα, ὁλκάδες BFMvc 2 ταχεῖαι : πρὸς ναυμαχίαν ἐπιτήδειοι vc 2 στρατιώτιδες : στρατιώτας τοὺς πεζομαχήσοντας ἄγουσαι vc 2 τὸ δὲ ἄλλο ναυτικόν : ἤγουν αἱ ἄλλαι νῆες αἱ ἔχουσαι τοὺς ναύτας. ξυνδιέβαλλε : συνδιεπεραιώθη.[5]
6 44 2 ὡς ἕκαστοι ηὐπόρησαν : ὡς ἕκαστοι ἔτυχον εὐπλοῆσαι Mvc 2 παρεκομίζοντο : ἤγουν παραπλέοντες ἐκομίζοντο. καὶ ἐνταῦθα : ἤγουν ἐν τῷ Ῥηγίῳ.
6 44 3 παρεῖχον : οἱ Ῥηγῖνοι δηλονότι. ἀνελκύσαντες : ἤγουν ἐκ τῆς θαλάσσης εἰς τὴν ξηράν. οὐδὲ με θ ’ ἑτέρων : οὔτε μετὰ τῶν Ἀθηναίων οὔτε μετὰ τῶν Συρακουσίων. ἐπὶ τούτοις : μετὰ ταῦτα.[5]
6 45 1 παρεσκευάζοντο ... : καὶ πᾶσιν ἐδόκει παρασκευάζεσθαι, οὐδενὸς ἀντιλέγοντος Mvc 2 ἔνθα μέν : εἴς τινας. φύλακας : τοὺς διαφυλάξοντας τὰς φιλίας πόλεις Mv καὶ ἐς τὰ περίπλοια : τὰ ἐν τῇ χώρᾳ φρούρια τῶν περιπόλων Mvc 2 ʃ ἃ περιπλέοντες εἰσῆγον εἰς αὐτὰ φρουρούς. ὡς ἐπὶ ταχεῖ πολέμῳ : ὡς ἐν συντόμῳ ἐσομένῳ Mvc 2 ἀντεκεκρούκει : παρὰ γνώμην ἀπηντήκει, ἀποβεβήκει Mvc 2 καὶ εἰκὸς ἦν : συστρατεύειν δηλονότι τοῖς Ἀθηναίοις.[5]
6 46 2 προσδεχομένῳ : καθὼς προσεδέχετο, κατὰ τὴν αὐτοῦ ὑπόληψιν. τοῖν δὲ ἑτέροιν : Ἀλκιβιάδῃ καὶ Λαμάχῳ BFMc 2 ἐξετεχνήσαντο : μετεχειρίσαντο.[5]
6 46 3 ἐπέδειξαν : ὑπ’ ὄψιν ἔθηκαν. ἀ π ’ ὀλίγης δυνάμεως ... : ὀλίγα τῇ δυνάμει ὄντα μεγάλην φαντασίαν παρεῖχε Mvc 2 ξενίσεις : φιλοφρονήσεις. τῶν τριηριτῶν : τῶν ἐν ταῖς τριήρεσιν ἀφικομένων Mvc 2 αἰτησάμενοι : χρησάμενοι. τὸ δὲ αἰτήσαντες ἀντὶ τοῦ λαβόντες ἄνευ τοῦ μέλλειν ἀποδώσειν Mvc 2 διεθρόησαν : εἰπόντες διετάραξαν.[5]
6 47 1 ἐ φ ’ ὅπερ : διό. παραμείναντας : τοὺς Ἀθηναίους. αὐτοῖς : τοῖς Ἐγεσταίοις. δ ι ’ ὀλίγου ... : διὰ ταχέων καὶ ἄνευ τοῦ προσδοκῆσαι Mvc 2 καὶ τῇ πόλει δαπανῶντας ... : ὑπερβατόν, καὶ μὴ δαπανῶντας τὰ οἰκεῖα κινδυνεύειν τῇ πόλει Mvc 2 ʃ ἤγουν κίνδυνον προξενεῖν τῇ πόλει. ἐπικηρυκεύεσθαι : τὸ διὰ κήρυκος σπένδεσθαι Patm.[5]
6 48 1 καὶ στρατιὰν ἔχωσι : ἀπὸ τούτων τῶν πόλεων. ἐν πόρῳ : περαιώσει. προσαγαγομένους : χειρωσαμένους. εἰδότας με θ ’ ὧν τις ... : εἰδότας τίνας ἔχουσι συμμάχους Mvc 2 τὸ γὰρ πρῶτον πᾶν στράτευμα : τὴν πρώτην προσβολὴν τοῦ στρατεύματος.
6 49 2 τῇ γνώμῃ : ἀντὶ τοῦ βουλῇ. σφᾶς : τοὺς Ἀθηναίους. αὐτοὺς ἐκφοβῆσαι : τοὺς Συρακουσίους δηλονότι τοὺς Ἀθηναίους. τῷ αὐτίκα κινδύνῳ τῆς μάχης : ἀπὸ κοινοῦ, τὸ ἐκφοβῆσαι αὐτοὺς τῷ προσδοκῆσαι αὐτίκα ἐν κινδύνῳ διαμαχήσεσθαι Mvc 2 μὴ ἥξειν : ἡ μή ἀπόφασις περιττή Mvc 2 καὶ ἐσκομιζομένων .[5]
6 49 3 .. : καὶ τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν εἰς τὴν πόλιν μεταφερόντων τῶν Συρακουσίων οὐκ ἀπορήσειν τοὺς Ἀθηναίους χρημάτων, ἂν κρατοῦντες τῶν Συρακουσίων προσκαθέζωνται τῇ πόλει Mvc 2 ʃ φευγόντων αὐτῶν τῶν Συρακουσίων ἐς τὴν πόλιν. ἐκείνοις οὐ ξυμμαχήσειν : τοῖς Συρακουσίοις Mvc 2 καὶ οὐ διαμελλήσειν καὶ οὐ διστάσειν καραδοκοῦντας πότεροι κρατήσουσιν Mvc 2 ἐπαναχωρήσαντας καὶ ἐφορμηθέντας : ἐν τῷ ἐπαναχωρεῖν, ἐν τῷ ἐφορμᾶσθαι.[5]
6 49 4 οὔτε πλοῦν πολὺν οὔτε ὁδόν : οὔτε κατὰ γῆν οὔτε διὰ θαλάσσης πολὺ ἀπέχοντα Mvc 2 ἐς Νάξον : τὴν Σικελικήν.
6 50 3 βουλόμενοι : φρονοῦντες. ἐπικαίρως : συντόμως, τεταγμένως. τὰς ἄλλας : οὐ μόνον τὰς ἑξήκοντα, ἀλλὰ καὶ τὰς ἄλλας παραλαβόντες Mvc ʃ πλὴν τῶν δέκα.
6 50 5 ἐς τὸν μέγαν λιμένα : τῶν Συρακουσῶν δηλονότι. καθειλκυσμένον : ἕτοιμον εἰς τὴν θάλασσαν. πολεμητέα ἦν : πολεμεῖν δυνατὸν ἔσοιτο GMvc 2 καὶ ἐκκλησίας γενομένης : τῶν Καταναίων δηλονότι.
6 51 1 τῶν ἐν τῇ πόλει : τῶν Καταναίων. κακῶς : ἀτέχνως, σαθρῶς. ἠγόραζον : ἀντὶ τοῦ διέτριβον ἐν ἀγορᾷ Mvc 2 πληροῦσι ναυτικόν : ναῦς ναυτῶν πληροῦσιν.
6 52 1 ἐς τὸν αἰγιαλόν : τῶν Καμαριναίων. τὰ ὅρκια εἶναι : τοῖς Καμαριναίοις. ἄπρακτοι δὲ γενόμενοι : οἱ Ἀθηναῖοι.
6 52 2 τῶν ψιλῶν : τῶν Ἀθηναίων. καὶ καταλαμβάνουσι : ἐντεῦθεν τὰ κατὰ τὸν Ἀλκιβιάδην BCF καὶ οὐ δοκιμάζοντες τοὺς μηνυτάς : οὐ διακρίνοντες, φησί, τοὺς μηνυτὰς πότερον ψεύδονται ἢ ἀληθεύουσιν, ἀλλ’ ὁμοίως πᾶσι πιστεύοντες, διὰ τὸ προσέχειν τοῖς πονηροῖς μηνυταῖς ἐνίους τῶν πολιτῶν χρηστοὺς ὄντας κατέδουν Mvc 2 διὰ πο ν .[5]
6 53 2 ἀνθ ρ . πίστιν : πιστεύοντες πονηροῖς ἀνθρώποις μηνυταῖς. χρησιμώτερον ἡγούμενοι εἶναι ... : κρεῖσσον ἡγούμενοι βασανίσαι μᾶλλον τῶν χρηστῶν τινα καὶ ἐξευρεῖν τὴν ἀλήθειαν ἢ διὰ τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς πονηροῖς μηνυταῖς τοὺς ἐν αἰτίᾳ γενομένους ἀπολῦσαι ἀνεξετάστως Mvc 2 ἐπιστάμενος γὰρ ὁ δῆμος ἀκοῇ : γνῶσιν ἔχοντες ἐξ ἀκοῆς.[10]
6 53 3 τελευτῶσαν : ἐν τοῖς τελευταίοις χρόνοις Mvc 2 οὐ δ ’ ὑ φ ’ ἑαυτῶν : οὔτε ὑπὸ Ἀθηναίων κοινῇ οὔτε ὑπὸ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος Mvc 2 δ ι ’ ἐρωτικὴν ξυντυχίαν : ἔρωτος σύμβασιν.
6 54 1 ἐπεχειρήθη : ἐτολμήθη. ἐπὶ πλέον διηγησάμενος : μακροτέρᾳ διηγήσει χρησάμενος. ὥρᾳ ἡλικίας λαμπροῦ : ἐπιφανεστάτου ἐν τῇ ἀκμῇ Mvc 2 μέσος : οὔτε ἐπιφανὴς οὔτε ἄδοξος Mvc 2 πειραθείς : ἐρωτικὴν πεῖραν δεξάμενος.
6 54 3 τοῦ Πεισιστράτου : υἱοῦ δηλονότι. καὶ οὐ πεισθείς : αὐτῷ ἐρῶντι δηλονότι. καταγορεύει τῷ Ἀριστογείτονι : μηνύει τῷ ἐραστῇ αὑτοῦ. ἐρωτικῶς περιαλγήσας : περιπαθὴς γεγονὼς ἐπὶ τῷ ἔρωτι. αὐτόν : τὸν Ἁρμόδιον. ὡς ἀπὸ τῆς ὑπαρχούσης ἀξιώσεως : ὡς κατὰ τὴν ὑπάρχουσαν αὐτῷ δύναμιν· ἦν γὰρ μέσος πολίτης Mv ἐν τόπῳ δέ τινι ἀφανεῖ .[5]
6 54 4 .. : ἐμηχανᾶτο κρύφα προπηλακίσαι τὸν Ἁρμόδιον ὡς δι’ ἄλλην τινὰ αἰτίαν καὶ οὐ διὰ τὸ μὴ τυχεῖν αὐτοῦ Mvc 2 ἀνεπιφθόνως : οὐ μεμπτῶς.
6 54 5 κατεστήσατο : εὐτάκτησεν. ἐπὶ πλεῖστον : χρόνον δηλονότι. ἀρετὴν : δικαιοσύνην. εἰκοστήν : μοῖραν. πρασσόμενοι : ἀπαιτοῦντες. διέφερον : διήνυον. τὰ δὲ ἄλλα : κατά.
6 54 6 τοῖς πρὶν κειμένοις νόμοις ἐχρῆτο : πυλιτευομένοις. ἐπεμέλοντο : προενοοῦντο οἱ περὶ Πεισίστρατον ὥστε αἰεί τινα ἐξ αὐτῶν ἄρχειν Mvc 2 Πεισίστρατος : ἦρξε δὴ ἐνιαυσίαν ἀρχήν. ἐν Πυθίου : τῷ τόπῳ. προσοικοδομήσας : ἐπαυξήσας.[5]
6 55 1 πρεσβύτατος : πρῶτος τῶν ἄλλων υἱῶν τοῦ Πεισιστράτου. αὐτῷ τούτῳ : τῷ ῥηθησομένῳ. αὐτῷ : τῷ Ἱππίᾳ. διὰ τὸ πρεσβεύειν : διὰ τὸ τῶν ἐξ αὐτοῦ πρεσβύτατος εἶναι Mvc 2 καθίστατο : λείπει, τὰ τῆς ἀρχῆς πράγματα Mvc 2 ἀλλὰ διὰ τὸ πρότερον .
6 55 3 .. : ἀλλὰ διὰ τὸ ἐκ μακροῦ χρόνου τοῖς μὲν πολίταις σύνηθες ἐμπεποιηκέναι τοῦ φοβεῖσθαι αὐτόν, τοῖς δορυφόροις δὲ τοῦ φυλάττειν ἐπιμελῶς, ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος ἀσφαλῶς ἐκράτει Mvc 2 ἐπικούρους : φύλακας. καὶ οὐχ ὡς ἀδελφὸς ... : οὐχ, ὡς νεώτερος ὤν, ἐν ἀπορίᾳ ἐγένετο τοῦ πῶς δεῖ καταστήσασθαι τὴν ἀρχήν Mvc 2 ἐν ᾧ οὐ πρότερον ... : διὰ τὸ μὴ πρότερον ἄρχειν μεμελετηκέναι Mvc 2 τῇ δυστυχίᾳ ὀνομασθέντα : διὰ τὴν συμπεσοῦσαν αὐτῷ δυστυχίαν ὀνομασθέντα, ὀνομαστὸν γενόμενον, ὑποληφθῆναι ὅτι ἐτυράννησεν Mvc 2 ἀπαρνηθέντα .[5]
6 56 1 .. : ἀρνησάμενον ὁμιλῆσαι τῷ πειρῶντι vc 2 ἐπαγγείλαντες : προστάξαντες Gvc 2 ἐν πομπῇ τινι : ἐν πανηγύρει. τὴν ἀρχήν : τοὺς ἄρχοντας. παρωξύνετο : ἐθυμοῦτο.
6 56 2 τὰ πρὸς τοὺς δορυφόρους : ἤγουν εἰς τά. καὶ τοὺς μὴ προειδότας : τὴν ἐπιβουλὴν δηλονότι.
6 57 1 ἔξω ἐν τῷ Κεραμεικῷ : ἔξω τῆς πόλεως. οἰκείως : φιλικῶς.
6 57 3 τὸν λυπήσαντα οὖν : τὸν Ἵππαρχον BF οὐ ῥᾳδίως διετέθη : ἤτοι χαλεπῶς διετέθη, ἢ οὐ ῥᾳδίως οὐδὲ εὐκόλως ἀνῃρέθη Mvc 2 ʃ ἤγουν οὐ διάθεσιν τιμωριῶν ἐλάμβανεν ῥᾳδίαν ἐνεγκεῖν.
6 58 1 ἀγγελθέντος δὲ ... : ἡ διάνοια· Ἱππίας, ἀγγελθέντος αὐτῷ τοῦ πράγματος, ἐβάδισεν οὐκ ἐπὶ τὸν γενόμενον φόνον, ἀλλ’ ἐπὶ τοὺς ὁπλίτας οὔπω αἰσθανομένους. πρότερον ἢ αἰσθέσθαι : οὔπω ᾐσθημένων τὰ περὶ τὸν Ἵππαρχον τῶν τὴν πομπὴν πεμπόντων ὁπλιτῶν διὰ τὸ ἄπωθεν εἶναι Mvc 2 ἀδήλως τῇ ὄψει πλασάμενος : ὑποκρινάμενος φαιδρὸς εἶναι τῷ προσώπῳ GMvc 2 ʃ ἤγουν ἀσύγχυτον τὴν ἑαυτοῦ ὄψιν τηρήσας καὶ μὴ ὑπεμφαίνουσαν τεκμήριον τοῦ πάθους. ὑπολαβεῖν : ὑφαρπάσαι Mvc 2 ἐξελέγετο : κατ’ ἐκλογὴν ἐλάμβανεν.[5]
6 59 1 ἐκ τοῦ παραχρῆμα περιδεοῦς : ἐκ τοῦ εὐθέως φόβου ʃ καὶ τὸ φοβηθέντας αὐτοὺς ὡς μεμηνυμένους ἀλογίστῳ τόλμῃ ἐπὶ τὸν Ἵππαρχον χωρῆσαι Mvc 2 διὰ φόβου.
6 59 2 . ὤν : ἤγουν φοβούμενος. εἴ ποθεν ... : εἴ ποθεν αὐτῷ ἀσφάλεια γένοιτο ἐάσαντι τὴν τυραννίδα Mvc 2 ἀριστεύσαντος : ἤγουν ἀρίστου γενομένου.
6 59 3 Ἱππίου : θυγατέρα. ἀτασθαλίην : αὐθάδειαν, ἀλαζονείαν. ἔτι : ἤγουν μετὰ τὸν φόνον τοῦ Ἱππάρχου.
6 59 4 Ἀλκμεωνιδῶν : πολλοὶ μέγα γράφουσι, πλὴν κακῶς τόδε· ἐκ ῥήματος γὰρ οὐδὲ τῶν πατρωνύμων e 8 ὑπόσπονδος : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι. ὡς βασιλέα Δαρεῖον : ὡς Ἱππίας Ἀθηναίων τύραννος πρὸς Δαρεῖον ἀπέδρα BFMc 2 ὑπόπτης : σημείωσαι ὑπόπτης B ʃ τοὺς ἵππους φασὶ τοὺς ταρασσομένους ὑπόπτας λέγεσθαι Mvc 2 καὶ οὐκ ἐν παύλῃ ἐφαίνετο : καὶ οὐδεμία ἦν ἀπόπαυσις τοῦ συλλαμβάνειν τοὺς ἄνδρας καὶ ζήτησιν ποιεῖσθαι τῶν γενομένων Mvc 2 λέγων δέ : ὁ συνδεσμώτης.[5]
6 60 3 αὐτόν : τὸν κατειπόντα Mvc 2 ἄδειαν ποιησάμενον σῶσαι : ἐν ἀδείᾳ γενόμενον σῶσαι Mvc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ τολμήσαντα. ἐπανεῖπον : εἶπον.
6 60 4 ʃ τουτέστιν ὑπέσχοντο καὶ ἐκήρυξαν Mvc 2 ὠφέλητο : οὐ γὰρ ὑπώπτευον ἔτι ἀλλήλους Mvc 2 χαλεπῶς : κατὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου.
6 61 2 καὶ κατέδαρθον : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἡ πόλις Mvc 2 διὰ ταῦτα : διὰ τὰ κατηγορημένα τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ διὰ τοὺς ξένους αὐτοῦ τοὺς ἐν Ἄργει, ὑποπτευθέντας ἐπιτίθεσθαι τοῖς Ἀργείοις, οἱ Ἀθηναῖοι παρέδωκαν τῷ δήμῳ τῶν Ἀργείων τοὺς ὁμήρους τοὺς ἐν ταῖς νήσοις ἀποκειμένους ὡς οἰκείους ὄντας τῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου ξένων Mvc 2 εἴρητο δὲ προειπεῖν αὐτῷ : εἰρήκεσαν δὲ ὥστε προειπεῖν αὐτῷ Mvc 2 ἀκολουθεῖν : τοῖς ἐκ τῆς Σαλαμινίας ναός.[5]
6 61 5 τό τε πρὸς τοὺς ἐν τῇ Σικελίᾳ ... : τὸ τότε οὐκ ἔστι χρονικόν, ἀλλ’ ἀνέστραπται οὕτω, θεραπεύοντές τε τὸ πρὸς τοὺς ἐν Σικελίᾳ στρατιώτας τε σφετέρους καὶ πολεμίους μὴ θορυβεῖν, ὥστε μηδένα θόρυβον συλληφθέντος τοῦ Ἀλκιβιάδου μήτε ἀπὸ τῶν Ἀττικῶν στρατιωτῶν ἀγανακτούντων γενέσθαι μήτε ἀπὸ τῶν πολεμίων καταφρονησάντων Mvc 2 παραμεῖναι : ἐν Σικελίᾳ. δ ι ’ ἐκείνου νομίζοντες : σημείωσαι τοῦ φεύγοντος BF τὸ ἐπὶ διαβολῇ .[10]
6 61 6 .. : προδιαβεβλημένοι ἐπὶ δίκην καταπλεῦσαι Mvc 2 σημείωσαι ἐρήμῃ δίκῃ BF ʃ ὅθεν ἡ παροιμία c τὸ μέρος τὸ .
6 62 2 . . κόλπον : τὰ δυτικώτατα αὐτῆς BCFM οὐκ ἐδέχοντο : οἱ Ἱμεραῖοι. παρεγένοντο γάρ : τοῖς Ἀθηναίοις.
6 62 3 αὐτῶν : τῶν Ἐγεσταίων. καὶ εἰ ξυνοικήσοντες : οἷον εἰ γαμηθησόμενοι· τὸ δὲ εἰ ἀντὶ τοῦ πότερον κεῖται Mvc 2 οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων : οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων προσελαυνόντων τῶν Συρακουσίων καὶ ἐνυβριζόντων ἀγανακτοῦντες, βουλόμενοί τε τοὺς Συρακουσίους ποιῆσαι προελθεῖν πόρρω τῆς πόλεως πανδημεί, ἅμα τε καὶ αὐτοὶ στρατόπεδον ἐπιτήδειον καθ’ ἡσυχίαν καταλαβεῖν Mvc 2 εἰδότες οὐκ ἂν ὁμοίως δυνηθέντες : ἀπὸ κοινοῦ τὸ στρατόπεδον καταλαβεῖν· εἰδότες ὅτι οὐχ ὁμοίως δυνήσονται στρατόπεδον καταλαβεῖν ἐπιτήδειον Mvc 2 ʃ οὐχ ὁμοίως οἱ Ἀθηναῖοι καθ’ ἡσυχίαν ᾤοντο στρατόπεδον δυνήσεσθαι καταλαβεῖν, οὔτ’ εἰ κατὰ θάλασσαν φανερῶς καὶ προῃσθημένων τῶν Συρακουσίων ἐπιπλέοιεν (χαλεπὴν γὰρ ἔσεσθαι τὴν ἀπόβασιν ἀντιταχθησομένων τῶν ἐναντίων καὶ οὐκ ἀπαρασκεύων ὄντων) οὔτ’ εἰ κατὰ γῆν ἐπίοιεν ἐκ τοῦ φανεροῦ (καὶ γὰρ καὶ οὕτως ἐδόκουν βλαβήσεσθαι)· διὰ ταῦτα δὴ ἀπάτῃ ἐβούλοντο χρήσασθαι καὶ παρασχεῖν δόκησιν τοῖς Συρακουσίοις ὡς κατὰ γῆν ἰόντες, ὅπως ἐπεξελθόντες ἐκεῖνοι πανδημεὶ παρατάξωνται Mvc 2 τοὺς γὰρ ἂν ψιλοὺς .[15]
6 64 1 .. : τούς τε ψιλοὺς τῶν Ἀθηναίων καὶ τὸν ἄλλον ὄχλον τὸν ἑπόμενον ᾤοντο βλαβήσεσθαι Mvc 2 σφῶν : τῶν Ἀθηναίων. ὑπὸ τῶν ἱππέων : τῶν Συρακουσίων. αὐτούς : τοὺς στρατηγούς. οἳ ξυνείποντο : τοῖς Ἀθηναίοις. τοιόνδε τι οὖν : τὸ ἑξῆς, ἃ γιγνώσκοντες οἱ στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων, καὶ βουλόμενοι, καὶ τὰ λοιπά, τοιόνδε τι μηχανῶνται. πρὸς ἃ ἐβούλοντο : πρὸς τὸ καταλαβεῖν τὸ στρατόπεδον Mvc 2 σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις.[20]
6 64 2 τῇ δοκήσει ... : δοκοῦντα οὐχ ἧττον εἶναι φίλον ἐκείνοις ἤπερ κατὰ ἀλήθειαν τοῖς Ἀθηναίοις ἦν φίλος Mvc 2 ἀπὸ τῶν ὅπλων : ἤγουν χωρὶς ὅπλω ν .
6 64 3 ἐκεῖνοι : οἱ Συρακούσιοι. καὶ ἡτοιμάσθαι ἤδη : καὶ ἑτοίμους εἶναι τοὺς ἄνδρας, παρ’ ὧν αὐτὸς ἥκει Mvc 2 εἶναι ἐν διανοίᾳ : διανοεῖσθαι Mvc 2 ἐς τὸ κατὰ τὸ Ὀλυμπιεῖον : τόπον ἐπιτήδειον ἐνστρατοπεδεύσασθαι, λιμένα μέγαν δή.
6 65 3 ἄνηκται : ἀνέπλευσεν. ἀποστρέψαντες : πρὸς τὰς Συρακούσας κινηθέντες. ἀποτρεπόμενοι : ὀπίσω ἐπανερχόμενοι. αὐτοῖς : τοῖς Συρακουσίοις GMvc 2 ἐπιτήδειον : ἁρμόδιον ἐνστρατοπεδεύσασθαι.[5]
6 66 2 ἔρυμά τε ᾗ ἐφοδότατον ἦν τοῖς πολεμίοις : ἐφοδώτατον, τὸ ἐπίβουλον καὶ ἔφοδον εὐχερῶς δεχόμενον Patm. ʃ προσβῆναι δυνατόν GMvc 2 ʃ εὐπρόσιτον. λίθοις λογάδην καὶ ξύλοις : ὅτι λογάδας ἐν τῇ τετάρτῃ [c. 4, 2; 31, 2] λέγει λίθους τοὺς ἐπιλέκτους, καὶ οὐ τοὺς ἐπιτυχόντας, δῆλον ἐντεῦθεν Mvc 2 ὤρθωσαν : χαλεπῶς ἐποίησαν ὀρθόν. ἐκ μὲν τῆς πόλεως : τῶν Συρακουσίων.[5]
6 67 1 τὸ δὲ ἥμισυ ἐπὶ ταῖς εὐναῖς ἐν πλαισίῳ : πλαίσιον, τὸ τετράγωνον τῆς τάξεως σχῆμα Patm. ʃ ἐν τετραγώνῳ σχήματι Mv ʃ τετραγώνῳ παρασεσαλευμένῳ G ʃ γρ. καὶ ἐν πλαισίῳ ἤτοι τετρ. σχ. c 2 τῶν ἐπιτάκτων : τῶν ὄπισθεν ἐπιτεταγμένων παρὰ ταῖς εὐναῖς GMvc 2 αὐτοῖς : τοῖς Συρακουσίοις.[5]
6 68 1 πολλῇ μὲν παραινέσει ... : δημηγορία Νικίου ABCFM ἀπολέκτους : ἐξῃρημένους.
6 68 2 ὑπερφρονοῦσι : ἤγουν περιφρονοῦσι, παρ’ οὐδὲν ἄγουσι. διὰ τὸ τὴν ἐπιστήμην τῆς τόλμης ἥσσω ἔχειν : ἤτοι διὰ τὸ τόλμαν μὲν ἔχειν αὐτούς, ἐπιστήμην δὲ οὔ, ἢ διὰ τὸ ἥττονα εἶναι τὴν ἐκείνων ἐπιστήμην τῆς ἡμετέρας τόλμης Mvc 2 παραστήτω : δεδόχθω.[5]
6 68 3 ἐξ ἧς : ἤτοι λείπει τὸ ἐξ ἧς ὁρμωμένους, ἢ τὸ ἐξ ἧς ἀντὶ τοῦ ἐν ᾗ Mvc 2 ἀξίας: ἤτοι δόξης c 2 καὶ τὴν παροῦσαν ἀνάγκην καὶ ἀπορίαν : τὸ ἐν ἀλλοδαπῇ τε εἶναι καὶ πόρρω τῆς πατρίδος Mvc 2 ἐπῆγε τὸ στρατόπεδον : κατὰ τῶν πολεμίων δηλονότι.
6 69 1 ἐπεληλύθεσαν : εἰς τὴν πόλιν δή. οἱ δέ : αὐτοὶ δὲ οἱ ἐπεληλυθότες εἰς τὴν πόλιν. ὑστέριζον : ἤγουν ὕστερον ἤρχοντο. ἐλλιπεῖς : ἤγουν ἥττους τῶν Ἀθηναίων. ἀνδρείᾳ οὐχ ἥσσους : ἀνδρίαν νῦν λέγει τὸ θάρσος. θαρσαλέως μὲν οὖν, φησίν, οὐχ ἧσσον τῶν Ἀθηναίων ἐχώρουν εἰς τὴν μάχην, τῇ δὲ ἐπιστήμῃ λειπόμενοι, καὶ τῇ προθυμίᾳ ἄκοντες ἡττῶντο Mvc 2 ἐς ὅσον : μέχρις οὗ. ἐπιστήμη : πολεμική. ἀντέχοι : ἀντιπίπτοι. τῷ ἐλλείποντι : τῇ ἐλλείψει. αὐτῆς : τῆς ἐπιστήμης G οἵ τε λιθοβόλοι καὶ σφενδονῆται : λιθοβόλοι οἱ τοῖς λίθοις μόνοις πρὸς τὸν πόλεμον χρώμενοι Patm.[10]
6 69 2 σφάγια προύφερον : ἔμπροσθεν τῆς στρατιᾶς ἐσφαγιάζοντο Mvc 2 τὰ νομιζόμενα : τὰ κατ’ ἔθος νόμιμον γενόμενα. ξύνοδον ἐπώτρυνον : παρώρμων πρὸς τὸ ξυμμῖξαι Mvc 2 περί τε τῆς ἀλλοτρίας οἰκείαν σχεῖν .[5]
6 69 3 .. : ὥστε κτήσασθαι τὴν ἀλλοτρίαν καὶ διὰ τοῦ ἡττηθῆναι μὴ κακῶσαι τὴν πατρίδα Mvc 2 ʃ ἡ διάνοια· περὶ τῆς ἀλλοτρίας μαχούμενοι ὥστε αὐτοὺς τὴν ἀλλοτρίαν ποιήσειν οἰκείαν. ἐκείνοις : τοῖς Ἀθηναίοις. μέγιστον μὲν περὶ τῆς αὐτίκα ... : μάλιστα μὲν διὰ τὴν ἰδίαν σωτηρίαν προθύμως ἐμάχοντο, ἥτις ἦν ἀνέλπιστος αὐτοῖς, εἰ μὴ κρατοῖεν Mvc 2 ἔπειτα δὲ ἐν παρέργῳ ... : οἱ ὑπήκοοι πρότερον μὲν διὰ τὴν αὐτῶν σωτηρίαν προθύμως ἐμάχοντο, αὖθις δέ, εἰ καὶ ἄλλο τι, καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα ὅπως, συγκαταστρεψαμένων αὐτῶν τὴν Σικελίαν, οἱ Ἀθηναῖοι πραότερον τῶν συναγωνισαμένων ἄρχοιεν· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ῥᾳδίως ὑπακούσονται Mvc 2 εἴ τι ἄλλο : δι’ ἄλλο τι. γενομένης δ ’ ἐν χερσὶ τῆς μάχης : ἤτοι συνελθόντων ἐγγὺς καὶ ἐκ χειρὸς μαχομένων μετὰ τὸ παύσασθαι τοὺς λιθοβόλους καὶ τοὺς σφενδονήτας.[10]
6 70 1 ἤ, ὥς τινες, ἀρξαμένης δὲ τῆς μάχης Mvc 2 ἀντεῖχον : ὑπέμενον BF τοῖς μέν : τοῖς Συρακουσίοις BCF ξυνεπιλαβέσθαι : αἴτιον φόβου γενέσθαι Mc 2 τοῖς δ ’ ἐμπειροτέροις : τοῖς Ἀθηναίοις BCF ὥρᾳ ἔτους περαίνεσθαι : κατὰ καιρὸν γενέσθαι Mc 2 τοὺς δὲ ἀνθεστῶτας .. . παρέχειν : ἐκπλαγῆναι δὲ μᾶλλον ὑπὸ τῶν ἀνθεστώτων μὴ νικωμένων Mvc 2 καὶ ἀήσσητοι : οὐ τὸ σύνολον, ἀλλὰ τότε οὐχ ἡττημένοι Mvc 2 αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων.[5]
6 70 3 ἐπακολουθήσαντες : οὐχ οἱ ἱππεῖς, ἀλλ’ οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ἀπέθανον δὲ αὐτῶν : τῶν Συρακουσίων CFM ἀπέθανον δὲ αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων BCFM διαχειμάσοντες : ἐν Νάξῳ καὶ Κατάνῃ B καὶ παρελθὼν αὐτοῖς .
6 72 2 .. : παραίνεσις Ἑρμοκράτους BCFM οὐ μέντοι τοσοῦτόν γε .
6 72 3 .. : οὐχ οὕτως ἡττηθῆναι, ὡς ἄν τις ᾤετο Mvc 2 τοῖς πρώτοις .. . ἐμπειρίᾳ : τοῖς ἐμπειρίαν ἔχουσι καὶ γυμνασίαν περὶ τὸ μάχεσθαι GMvc 2 παρασκευάσωσι : ἤγουν παιδεύσωσιν εἰς παρασκευήν.
6 72 4 τὴν μέν : τὴν εὐταξίαν. τὴν δ ’ εὐψυχίαν : τὴν ἀνδρίαν. ὅμοιον δὲ τοῦτο τῷ ἐν τῷ προοιμίῳ [I 18, 3] „μετὰ κινδύνων τὰς μελέτας ποιούμενοι“ Mvc 2 μετὰ τοῦ πιστοῦ τῆς ἐπιστήμης : μετὰ τοῦ πεποιθέναι τῇ ἐπιστήμῃ Mvc 2 ὅπῃ ἂν ἐπίστωνται : ὅπῃ ἂν ἄγειν ἡγῶται συμφέρειν Mvc 2 στέγεσθαι : ἀντὶ τοῦ σιωπᾶσθαι vc 2 καὶ ἐς τὴν Κόρινθον : πρεσβεία Συρακοσίων πρός τε Κορινθίους καὶ Λακεδαιμονίους BC ὠφελίαν : ἤγουν συμμαχίαν.[5]
6 74 1 ἃ μὲν ἐπράσσετο : τὰ τῆς προδοσίας δηλονότι. Ἀλκιβιάδης γὰρ ... : περὶ Ἀλκιβιάδου τοῦ διώκοντος BCF ξυνειδὼς τὸ μέλλον : εἰδὼς τὸ μέλλον ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἔσεσθαι GMvc 2 τούς τε ἄνδρας : τοὺς ὑπόπτους ὡς προδιδόντας GMvc 2 ἐπεκράτουν : βουλευομένων τῶν Μεσσηνίων ἐπεκράτουν οἱ μὴ βουλόμενοι δέχεσθαι τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 ταῦτα : τὰ τῶν Συρακουσίων. ἐπιτήδεια : τρόφιμα.[5]
6 74 2 καὶ προυχώρει οὐδέν : οὐδὲν ἠνύετο ὑπ’ αὐτῶν. ὅρα καὶ σταυρώματα περὶ τὸ στρατόπεδον ποιησάμενοι : ὅρα, οἱ περιπεφραγμένοι τόποι, καὶ οἷον ὅροις τισὶ διειλημμένοι, καὶ εἰς ἀπόθεσίν τινος πεποιημένοι· καὶ ἴσως ἐστὶ τὰ νῦν ἐν τῇ συνηθείᾳ λεγόμενα ὅρια Patm. ʃ ὅρια περὶ τὸ στρατόπεδον ποιησάμενοι. οἱ μὲν τὰ νεώρια ἤκουσαν, ἀκολουθήσαντες Ὁμήρῳ [Β 153] εἰπόντι· οὐρούς τ’ ἐξεκάθαιρον· οἱ δ’ ἀποθήκας Mvc 2 δ ι ’ ἐλάσσονος : διὰ ταπεινοτέρου τόπου.[10]
6 75 1 εὐαποτείχιστοι ὦσιν : εὐκόλως ἀποτειχισθῶσι, ἵνα μὴ ἐκ τῆς πόλεως ἐξέλθοιεν. ἐπὶ Λάχητος : ἀντὶ τοῦ ἄρχοντος Λάχητος.
6 75 3 προσχωρῶσι δ ’ αὐτοῖς : οἱ Καμαριναῖοι τοῖς Ἀθηναίοις GMvc 2 ʃ ἀπὸ κοινοῦ τὸ μή BF οὐ τὴν παροῦσαν .
6 76 1 .. : δημηγορία Ἑρμοκράτους τοῦ Συρακουσίου BCEFM τοὺς μέλλοντας ἀ π ’ αὐτῶν λόγους : ἀπὸ κοινοῦ τὸ δείσαντες· ἵνα ᾖ, δείσαντες τὴν τῶν Ἀθηναίων περὶ τοὺς λόγους δεινότητα Mvc 2 τὰς μὲν ἐκεῖ πόλεις : τὰς περὶ τὰς Ἀθήνας.
6 76 3 τῇ δὲ αὐτῇ ἰδέᾳ : τρόπῳ, διανοίᾳ. καὶ ὅσοι ἀπὸ σφῶν ἦσαν : καὶ ὅσοι ἄποικοι ἦσαν αὐτῶν Mvc 2 εὐπρεπῆ : πιθανήν. οἱ μὲν σφίσιν .
6 76 4 . . καταδουλώσεως : Ἀθηναῖοι δὲ περὶ τοῦ ἑαυτοῖς. ἀλλὰ μὴ τῷ Μήδῳ καταδουλωθῆναι τοὺς Ἕλληνας Mvc 2 οἱ δ ’ ἐπὶ δεσπότου μεταβολῇ : οἱ δὲ ἄλλοι Ἕλληνες ὑπὲρ τοῦ ἀλλάξαι δεσπότην Mvc 2 κακοξυνετωτέρου δέ : πανουργοτέρου δέ GMvc 2 ἀμύνοντες : ἡμεῖς οἱ Σικελιῶται BF ξυστραφέντες : ἤγουν συνταχθέντες.[5]
6 77 1 ταύτῃ : τῷ κατὰ πόλεις δηλονότι ληφθῆναι ἰδίᾳ ἕκαστοι c 2 τοῦ ἄπωθεν ξυνοίκου : τοῦ συνοικοῦντος μὲν Ἕλληνος 〈ἐν〉 τῇ Σικελίᾳ, πολὺ δὲ διεστῶτος Mvc 2 πρὸ δὲ αὐτοῦ .
6 77 2 .. : ὑπὲρ αὑτοῦ δὲ ἕκαστος ἡγεῖται τὸν ἰδίᾳ κακῶς πάσχοντα δυστυχεῖν Mv ὑπέρ γε τῆς ἐμῆς : χώρας G ἐμοῦ : τοῦ Συρακουσίου δηλονότι.
6 78 1 βεβαιώσασθαι : βεβαιότατα σχεῖν ἢ περιποιήσασθαι v εἴ τέ τις φθονεῖ μὲν .
6 78 2 .. : εἴ τις ὁμοῦ μὲν φθονεῖ τοῖς Συρακουσίοις, ὁμοῦ δὲ δέδοικεν αὐτῶν τὸ μέγεθος (φοβεροὶ γὰρ ἅμα καὶ ἐπίφθονοι καθεστᾶσιν οἱ μείζους) καὶ διὰ τοῦτο βούλεται μὲν κακωθῆναι τοὺς Συρακουσίους, ὑπὲρ τοῦ σωφρονεστέρους γενέσθαι καὶ μὴ φορτικοὺς τοῖς ἀστυγείτοσι, σωθῆναι μέντοι γε ὅμως διὰ τὴν ἰδίαν ἀσφάλειαν, ἵνα μὴ μονωθεὶς αὐτῶν καὶ αὐτὸς καταδουλωθῇ, οὗτος ἴστω οὐ δυνατῶν ἀνθρώποις ὀρεγόμενος. δοκεῖ δέ πως ἀκαταλλήλως ἀπηντηκέναι πρὸς τὴν πρόθεσιν. προειπὼν γὰρ ὅτι εἴ τις ἢ φθονεῖ ἢ φοβεῖται καὶ βούλεται (ὁ φθονῶν) κακωθῆναι τοὺς Συρακουσίους, ὤφειλεν ἐπενεγκεῖν ὅτι ἄρα ὁ φοβούμενος αὐτοὺς πολὺ μᾶλλον ἀπολέσαι σπουδάσει. ὁ δὲ αὐτὸ τοὐναντίον εἰρηκέναι δοκεῖ, ὅτι ὁ φοβούμενος βούλεται περιγενέσθαι τοὺς Συρακουσίους. οὐ μήν ἐστιν ἀκατάλληλον· οὐ γὰρ ἄλλου μέν φησιν ὀρέγεσθαι τοὺς φθονοῦντας, ἄλλου δὲ τοὺς φοβουμένους, ἀλλ’ ἑνὸς ἀμφοτέρους, τοῦ κακωθῆναι δηλονότι τοὺς Συρακουσίους· τοῦ μέντοι περιγενέσθαι αὐτοὺς ἐφίεσθαι οὐ τοὺς φοβουμένους, ἀλλὰ τοὺς προνοουμένους τῆς αὑτῶν ἀσφαλείας. μᾶλλον οὖν περιαιρετέον τὸν μέν σύνδεσμον ἐκ τοῦ „κακωθῆναι μέν, ἵνα σωφρονισθῶμεν“ Mvc 2 φθονεῖ .. . φοβεῖται : ὅτι τὸ φοβερὸν εἶναι καὶ τὸ φθονεῖσθαι, ὡς καὶ Σοφοκλῆς [Ai. 157]· πρὸς γὰρ τὸν ἔχοντα ὁ φθόνος ἕρπει BCFM ἵνα σωφρονισθῶμεν : ταπεινωθῶμεν. περιγενέσθαι δέ : τοὺς Συρακουσίους περιγενέσθαι τῷ πολέμῳ, ἵνα καθυπέρτεροι γένωνται τῶν Ἀθηναίων BCFM οὐ γὰρ οἷόν τε ἅμα ... : οὐ γὰρ οἷόν τε τυχεῖν πάντων ὧν ἐπιθυμεῖ ὁ Σικελιώτης, κακωθῆναι μὲν τοὺς Συρακουσίους, περιγενέσθαι δὲ ὅμως Mvc 2 τῆς τύχης : ἤγουν τῆς ἐκβάσεως τῶν πραγμάτων. καὶ εἰ γνώμῃ ἁμάρτοι : καὶ εἰ ὧν ἐπιθυμεῖ τούτων διαμάρτοι δυστυχήσας, βουληθείη ἄν ποτε τοῖς νῦν ἡμετέροις ἀγαθοῖς φθονῆσαι αὐτόν, ἐπὶ ταῖς ἰδίαις συμφοραῖς ὀλοφυρόμενος Mvc 2 ἀδύνατον δὲ .[25]
6 78 3 .. : βουλήσεται μὲν ἴσως, οὐ δυνήσεται δὲ τοῖς ἐμοῖς ἀγαθοῖς τότε φθονῆσαι, ὁ μὴ θελήσας τοὺς αὐτοὺς ἐμοὶ κινδύνους ἐπανελέσθαι. τὸ δὲ „οὐ περὶ τῶν ὀνομάτων, ἀλλὰ περὶ τῶν ἔργων“ διὰ μέσου κεῖται, ὡς ἄξιον ὂν ἀναδέχεσθαι κινδύνους οὐ πρὸς τὰ ὀνόματα ἀποβλέποντας, ἀλλὰ πρὸς τὰ ἔργα. τίνα δὲ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ἔργα, ἑξῆς ἐπιφέρει Mvc 2 λόγῳ μὲν γὰρ ... : τοῦτο ἐξήγησίς ἐστι τοῦ προτέρου. ὁ μὲν γὰρ πρὸς τὰ ὀνόματα ἀποβλέπων οἰήσεται σώζειν συμμαχῶν τὴν ἡμετέραν δύναμιν, τουτέστιν ἡμᾶς· ὁ δὲ πρὸς τὰ ἔργα ἀφορῶν τῆς ἑαυτοῦ προνοεῖσθαι σωτηρίας ἡγήσεται. ἀσφαλέστερον δὲ εἶπε τὸ σωτηρίαν σώζοι Mvc 2 καὶ τὰ δεύτερα κινδυνεύσοντας : ἀντὶ τοῦ καὶ μεθ’ ἡμᾶς εὐθὺς κινδυνεύσοντας Mvc 2 αὐτοὺς δέ : ἤγουν ὑμᾶς.[15]
6 78 4 ἰόντας : ὥσπερ ἂν εἰς τὴν Καμαριναίαν Mvc 2 δεόμενοι ἂν ἐπεκα λ. : ἐδεῖσθε ἂν ἡμῶν συμμάχων Mvc 2 ταῦτα ἐκ τοῦ ὁμοίου : τὸ ἑξῆς· ταῦτα ἐκ τοῦ ὁμοίου φαίνεσθαι παρακελευομένους Mvc 2 ʃ λέγει δὲ ὅτι οὕτω παρακελεύεσθαι αὐτοῖς μὴ μαλακίζεσθαι, ὥσπερ ἂν ἡμῖν παρεκελεύσασθε, εἰ ἐφ’ ὑμᾶς ὥρμησαν οἱ Ἀθηναῖοι vc 2 ἐπὶ ταῦτα : τὰ εἰρημένα, τουτέστι τῷ λόγῳ μὲν βοηθεῖν καὶ συμμαχεῖν τοῖς Συρακουσίοις, ἔργῳ δὲ ἑαυτῷ, εἴπερ ἐκ διαδοχῆς ὁ κίνδυνος εἰς πάντας BCFMv δειλίᾳ δὲ ἴσως .[10]
6 79 1 .. : δειλίᾳ δὲ προβλήματι χρήσεσθε τῷ δικαίῳ δῆθεν ὡς ἀξιοῦντες ὁμοίως ἡμῖν τε καὶ Ἀθηναίοις προσφέρεσθαι Mvc 2 ἐπὶ τοῖς φίλοις : ἤγουν κατὰ τῶν φίλων c 2 τῶν δὲ ἐχθρῶν ... : κατὰ δὲ τῶν ἐπιστρατευσάντων ὑμῖν ἐχθρῶν Mvc 2 ὑ π ’ ἄλλων : λείπει τὸ ἐπιόντων ἀδικῶνται Mvc 2 ξυγκατοικίζειν : ἤγουν τοῖς Ἀθηναίοις. τὸ ἔργον τοῦ καλοῦ δι κ.[5]
6 79 2 : ἔργον μὲν τὴν τῶν Ἀθηναίων εἰς Σικελίαν ἄφιξιν λέγει ἢ τὴν πρόφασιν τῆς ἀφίξεως, καλὸν δὲ δικαίωμα τὸ φάσκειν διὰ τὸ συγγενὲς τοῖς Χαλκιδεῦσι βοηθεῖν Mvc 2 ἀλόγως σωφρονοῦσιν : ἀντὶ τοῦ παρὰ λόγον. ἡ δὲ διάνοια· δεινὸν ἂν εἴη, εἰ Ῥηγῖνοι μέν, καίτοι Χαλκιδεῖς ὄντες, τὴν παρουσίαν τῶν Ἀθηναίων εὔλογον δοκοῦσαν, ὡς ἂν ἐπὶ βοήθειαν τῶν συγγενῶν ἥκουσαν, ὅμως ὑποπτεύοντες οὐ προσέθεντο αὐτοῖς, παρὰ τὸ φαινόμενον εὔλογον ἰδιοπραγοῦντες, ὑμεῖς δὲ διὰ πρόφασιν πιθανὴν Ἀθηναίους μὲν βούλεσθε ὠφελεῖν, τοὺς δὲ συγγενεῖς μετὰ τῶν ἐχθίστων διαφθεῖραι Mvc 2 τοὺς μὲν φύσει πολεμίους : ἤγουν τοὺς Ἀθηναίους. ξυστῶμεν : ἤγουν εἰς τὸ αὐτὸ ἔλθωμεν.[10]
6 79 3 οὗτοι σπεύδουσι : οὗτοι οἱ Ἀθηναῖοι BCFM ʃ Ὅμηρος [Α 255·] ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος BCFM πρὸς ἡμᾶς μόνους : ἐπὶ μόνους ἡμᾶς Mvc 2 περιγενόμενοι : ἡμῶν δηλονότι. τὰ πολέμια : κατὰ τὰ πολέμια.[5]
6 80 1 καὶ μὴ ἐκείνην τὴν προμηθίαν ... : τὸ ἑξῆς, τὸ μηδετέροις βοηθεῖν BCF ʃ ὡς ἀμφοτέρων οὖσι φίλοις 〈μὴ〉 δοκείτω προμηθὲς εἶναι, ὡς ὑμῖν μὲν ἀσφαλοῦς ὄντος τοῦδε, ἡμῖν δὲ δικαίου φανησομένου Mvc 2 βοηθεῖν : ὑμᾶς δηλονότι. οὐ γὰρ ἔργῳ ἴσον .[5]
6 80 2 .. : ὅτι τὸ ἴσον ἐπὶ τοῦ δικαίου πρόσθεν ἐτέτακτο, δῆλον ἐντεῦθεν. οὐ γάρ, ὥσπερ λεγόμενον, φησί, δικαιοφανές ἐστιν, οὕτω καὶ ταῖς ἀληθείαις δίκαιον τυγχάνει Mvc 2 εἰ γὰρ δ ι ’ ὑμᾶς μὴ ξυμμαχήσαντας ... : εἰ γὰρ διὰ τὸ ὑμᾶς μηδετέροις συμμαχεῖν ἡμεῖς μὲν κακῶς πεισόμεθα, Ἀθηναῖοι δὲ κρατήσουσι, τί ἄλλο ἢ ἐκποδὼν ἀμφοτέροις στάντες ἡμῖν μὲν ὑπὲρ σωτηρίας ἀγωνιζομένοις οὐκ ἀμυνεῖτε, ἐκείνους δὲ οὐ κωλύσετε τῆς πλεονεξίας; Mvc 2 ὅτε παθών : ἤγουν ὁ Συρακούσιος. καὶ ὁ κρατῶν : ἤγουν ὁ Ἀθηναῖος. τοῖς μὲν : τοῖς Συρακουσίοις BCF τοὺς δέ : τοὺς Ἀθηναίους BCF τήν τε κοινὴν ὠφελίαν : ἤτοι τὴν ὁμοφροσύνην κοινὴν ὠφέλειαν εἶπεν ἢ τὴν ἐλευθερίαν τῶν Σικελιωτῶν Mvc 2 φίλους δὴ ὄντας : προφασιζομένους εἶναι φίλους Mvc 2 οὐδὲν ἔργον εἶναι : οὐ χαλεπὸν εἶναι Mvc 2 δεόμεθα δὲ .[10]
6 80 3 .. : τὸ μὲν „δεόμεθα δὲ καὶ μαρτυρόμεθα ἅμα, εἰ μὴ πείσομεν“ ἀνέστραπται. οὕτω γὰρ ἦν τὸ ἑξῆς· εἰ μὴ πείσομεν, ἅμα δεόμεθα καὶ μαρτυρόμεθα. προσαποδέδοται πρὸς μὲν τὸ δεόμεθα, ὅτι ἐπιβουλευόμεθα ὑπὸ Ἰώνων, πρὸς δὲ τὸ μαρτυρόμεθα τὸ προδιδόμεθα ὑφ’ ὑμῶν Mvc 2 τῷ δ ’ αὐτῶν ὀνόματι τιμηθήσονται : τιμῆς δὲ καὶ δόξης αὐτοὶ μόνοι τεύξονται, ὅτι Ἀθηναῖοι Σικελίας ἐκράτησαν μόνοι Mvc 2 καὶ τῆς νίκης οὐκ ἄλλον τινὰ ἆθλον .[5]
6 80 4 .. : τὸ ἆθλον αὐτοῖς καὶ οἷον ἐπινίκιον οὐδὲν ἄλλο ἢ ὑμεῖς γενήσεσθε δουλωθέντες οἱ τῆς νίκης αἴτιοι Mvc 2 τῆς αἰτίας τῶν κινδύνων : αἴτιοι τοῦ κινδυνεῦσαι γεγονότες Mvc 2 σκοπεῖτε οὖν καὶ αἱρεῖσθε ἤδη .[5]
6 80 5 .. : σκεψάμενοι οὖν ἕλεσθε ἢ εὐθὺς δουλεύειν τοῖς Ἀθηναίοις χωρὶς κινδύνων ἢ μεθ’ ἡμῶν στάντες καὶ κρατήσαντες μήτε ὑπ’ ἐκείνων ἀτίμως δουλωθῆναι τήν τε πρὸς ἡμᾶς ἔχθραν ἐκφυγεῖν μὴ ἂν μικρὰν γενομένην, εἰ Ἀθηναίοις συμμαχήσετε Mvc 2 τοὺς δέ : τοὺς Ἀθηναίους BFc 2 μὴ ἂν βραχεῖαν : ἀλλὰ μεγάλην δηλονότι BFc 2 ʃ ἤγουν ὀλιγοχρόνιον. ἀφικόμεθα μὲν .[5]
6 82 1 .. : δημηγορία Εὐφήμου στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων BCEFM ἐπὶ ... ἀνανεώσει: ὑπὲρ τοῦ ἀναμνῆσαι περὶ τῆς πρότερον γεγενημένης ξυμμαχίας Mvc 2 περὶ τῆς ἀρχῆς : περὶ τῆς ἡγεμονίας Mvc 2 τὸ μὲν οὖν μέγιστον .
6 82 2 .. : κατὰ τὸ μέγιστον ὑποστίξαι χρή, ἵνα τὸ μέγιστον ἀντὶ τοῦ κεφάλαιον ληφθῇ, οὔσης τῆς διανοίας τοιαύτης· κεφάλαιον μὲν δὴ μετὰ τὸν Συρακούσιον αὐτὸν μαρτυρῆσαι. ἔνιοι δέ, μεταγράψαντες τὸ μαρτυρίαν, μαρτύριον ἀνέγνωσαν καὶ συνῆψαν, τὸ μὲν οὖν μέγιστον μαρτύριον αὐτὸς εἶπε Mvc 2 καὶ πλείοσιν οὖσι : ἤτοι ἡμῶν Ἰώνων ἢ ὑμῶν τῶν Σικελιωτῶν, ὃ καὶ μᾶλλον. δῆλον δὲ ἐκ τοῦ ἐπιφερομένου, τοῦ „καὶ παροικοῦσιν“· πλείοσι γὰρ οὖσιν ὑμῶν καὶ γειτνιῶσιν ἡμῖν Mvc 2 οὐδὲν προσῆκον μᾶλλόν τι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐσκεψάμεθα.[10]
6 82 3 τὸ δὲ 〈ἢ〉 καὶ ἡμᾶς ἀντὶ τοῦ ἤπερ καὶ ἡμᾶς Mvc 2 ἐν τῷ παρόντι : ἐν τῷ τότε δηλονότι. αὐτοὶ δέ : ἡμεῖς BFc 2 τῶν ὑπὸ βασιλεῖ ... : ὑπερβατόν. τὸ δὲ ἑξῆς, αὐτοὶ δὲ οἰκοῦμεν, ἡγεμόνες καταστάντες τῶν ὑπὸ βασιλεῖ πρότερον ὄντων. λείπει τὸ Ἑλλήνων Mvc 2 πρότερον ὄντων : τῶν Ἰώνων καὶ νησιωτῶν BFc 2 ἐς τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν : ἀντὶ τοῦ ὡς ἀληθῶς εἰπεῖν Mvc 2 οὓς ξυγγενεῖς φασιν ... : ὧν ξυγγενῶν ὄντων φασὶ δεσπόζειν ἡμᾶς Συρακόσιοι Mvc 2 καὶ διότι .[10]
6 83 1 . . ἡμᾶς ἔβλαπτον : καὶ διότι οἱ Ἴωνες τῷ Μήδῳ ἑτοίμως ναῦς τε καὶ προθυμίαν ἀπροφάσιστον παρασχόντες ἔβλαπτον ἡμᾶς Mvc 2 οὗτοι : οἱ νησιῶται BCF καὶ οὐκ ἄλλῳ ἑπόμεθα : ὡς ὑποχείριοι δηλονότι.
6 83 2 τῇ τῶνδε : ἤτοι τῶν Πελοποννησίων ἢ τῶν Ἰώνων τῶν ὑπὸ βασιλεῖ πρότερον ὄντων, ὃ καὶ μᾶλλον. τὸ δὲ „ἢ τῶν ξυμπάντων“ ἤπερ τῶν συμπάντων Ἑλλήνων. ἐκινδυνεύομεν δέ, φησίν, ἐν τοῖς Μηδικοῖς 〈οὐ〉 μᾶλλον ὑπὲρ τῆς τῶν Ἰώνων ἐλευθερίας ἢ περὶ τῆς ἡμετέρας τε καὶ τῆς τῶν συμπάντων Ἑλλήνων Mvc 2 ὁρῶμεν καὶ ὑμῖν ... : τὸ ἀποφαίνομεν δέ, ἀπὸ κοινοῦ, ἄνω κείμενον ἀκουστέον. καὶ νῦν τῆς ἡμετέρας ἀσφαλείας ἕνεκα καὶ ἐνθάδε παρόντες καὶ ὑμῖν ταῦτα ξυμφέροντα ἀποφαίνομεν. ἀποφαίνομεν δέ, φησίν, ἡμῖν τε ἀσφαλῆ ὄντα καὶ ὑμῖν συμφέροντα. ταῦτα δέ ἐστιν ἃ διαβολῇ καθ’ ἡμῶν λέγουσι Συρακούσιοι Mvc 2 οἵδε : οἱ Συρακούσιοι BCF ὑμεῖς : οἱ Καμαριναῖοι CF ἐπὶ τὸ φοβερώτερον ὑπονοεῖτε : ὑμεῖς δὲ ὑποπτεύοντες ἐκφοβεῖσθε.[10]
6 83 3 ἴσμεν γὰρ ὅτι οἱ φοβερόν τι ὑποπτεύοντες, κἂν ἐν τῷ παρόντι ὑπὸ τῶν τερπνῶν λόγων ψυχαγωγηθῶσιν, ὅμως ὕστερον ἀκριβῶς ἐξετάζουσι καὶ ἀναλογίζονται ἕκαστα ὑπὲρ τοῦ τὰ συμφέροντα πράξειν Mvc 2 ὑπονοεῖτε : ἤγουν δειλιᾶτε ἐξ ὑπονοίας. τήν τε γὰρ ἐκεῖ : τὴν ἐν πατρίδι.[5]
6 83 4 διὰ τὸ αὐτὸ ... : διὰ τὸ αὐτὸ δέος ἥκειν, ὅπως μετὰ τῶν φίλων τὰ ἐνθάδε ἀσφαλῶς καταστησώμεθα. δέος δὲ λέγει τὸ περὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσφαλείας. ταύτης γὰρ ὀρεγόμενοι ὥρμησαν ἐπὶ τὸ ἄρχειν Mvc 2 τοῦτο : ὑμᾶς ἀπόντας καταδουλωθῆναι. καὶ δοκεῖ τὸ ἐπιφερόμενον τούτῳ μᾶλλον συνᾴδειν Mvc 2 οὐδὲν προσῆκον : ἤγουν οὐδεμιᾶς συγγενείας οὔσης.[5]
6 84 1 σῳζομένων ὑμῶν ... : σωζομένων ὑμῶν καὶ ἐν δυνάμει ὄντων, ὥστε ἀντέχειν δύνασθαι Συρακουσίοις, ἧττον ἂν ἡμεῖς βλαπτοίμεθα· οὐ γὰρ πέμψουσιν οἱ Συρακούσιοι Λακεδαιμονίοις δύναμιν ἐνταῦθα πολεμούμενοι. διὸ καὶ χρὴ καθ’ ὑπερβατὸν οὕτως ἀκοῦσαι, ἧττον ἂν ἡμεῖς βλαπτοίμεθα τούτων πεμψάντων τινὰ δύναμιν Πελοποννησίοις. τουτέστιν, οὐ πεμψάντων οὐκ ἂν βλαπτοίμεθα Mvc 2 μὴ ὑπηκόους ὥσπερ τοὺς ξυγγενεῖς .[5]
6 84 2 .. : μὴ οὕτως ὑπηκόους αὐτοὺς γενέσθαι, ὥσπερ οἱ συγγενεῖς αὐτῶν ὑπακούουσιν Εὐβοεῖς. ὕποπτος γὰρ ὢν ὁ Ἀθηναῖος ἐπὶ τῷ τοὺς Λεοντίνους ἐπαγγέλλεσθαι κατοικίζειν φησίν, ὅτι οὐχ ὁμοίως αὐτοὺς κατοικιοῦμεν τοῖς ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῦσιν, ἀλλ’ ὡς ἐλευθέρους καὶ δυνατωτάτους Mvc 2 δυνατωτάτους : ἤγουν ἐλευθερωτάτους. ἵνα ἐκ τῆς σφετέρας ... : ἵνα ἐκ τῆς σφετέρας ὅμοροι ὄντες τοῖσδε λυπηροὶ ὦσιν ὑπὲρ ἡμῶν Mvc 2 τὰ μὲν γὰρ ἐκεῖ .[5]
6 84 3 .. : τοῦ Ἑρμοκράτους τοὺς Ἀθηναίους διαβάλλοντος ὡς οὐχ ὑγιῶς τοὺς μὲν ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς καταδεδουλωμένους, τοῖς δὲ ἐν Σικελίᾳ ἐπαγγελλομένους ἐλευθερίαν, ὁ Ἀθηναῖος οὐκ ἀρνούμενος, ἀλλ’ ὁμολογῶν τεχνικῶς διαλύει τὸ ἐπιχείρημα Mvc 2 καὶ αὐτοὶ ἀρκοῦμεν ... : πρὸς μὲν γὰρ τὸν ἐκεῖ πόλεμον, φησί, αὐτοί τε ἀρκοῦμεν, καὶ οἱ ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς οὕτως ἡμῖν δεδουλωμένοι, ὥστε δύναμιν μὲν καὶ παρασκευὴν οὐκ ἔχειν δι’ ἧς ἐπιθήσονται ἡμῖν, χρήματα δὲ ἔχοντες εἰσφέρειν εἰς τὸν πρὸς Πελοποννησίους πόλεμον. οἱ δὲ ἐνθάδε ἐλεύθεροί τε καὶ αὐτόνομοι ὄντες καὶ δύναμιν ἔχοντες μάλιστα ἡμῖν εἰσιν ὠφέλιμοι vc 2 καὶ ὁ Χαλκιδεὺς : ὁ ἐν Εὐβοίᾳ δηλονότι. ἀπαράσκευος ὤν : γεγυμνωμένος πολεμικῆς παρασκευῆς. οὐδὲν ἄλογον ὅ τι ξυμφέρον : οὐκ ἔστιν ἄλογον τὸ ἐπὶ τῷ ξυμφέροντι πραττόμενον Mvc 2 οὐ δ ’ οἰκεῖον ὅ τι μὴ πιστόν : οὐδὲ φίλος τις οὐδὲ ἐπιτήδειος, ἂν μὴ πιστὸς ᾖ Mvc 2 πρὸς ἕκαστα : καὶ ἐχθρὸν δὲ καὶ φίλον δεῖ ἑκάστῳ ἐν καιρῷ γίγνεσθαι, ἁρμοττόμενον τοῖς παροῦσι πράγμασι Mvc 2 καὶ γὰρ τοὺς ἐκεῖ ξυμμάχους : ἀντὶ τοῦ, καὶ γὰρ τῶν ἐκεῖ συμμάχων Mvc 2 τοὺς δὲ πολλοὺς χρημάτων β .[5]
6 85 2 φ. : τοὺς δὲ πολλοὺς χρήματα πρασσόμενοι ἄκοντας Mvc 2 καί , ὃ λέγομεν , ἐς Συρακοσίους δέος : ὃ λέγομεν δέος ἡμῖν εἶναι διὰ Συρακουσίους, πρὸς τὸ ἡμῖν λυσιτελοῦν καθίσταται Mvc 2 καὶ βούλονται ἐπὶ τῷ ἡμετέρῳ ξυστήσαντες .
6 85 3 .. : καὶ βούλονται ὑπόπτους ἡμᾶς ποιήσαντες ἡμῖν καὶ διαβαλόντες ὑφ’ αὑτοῖς ποιήσασθαι τὴν Σικελίαν, ἤτοι βίᾳ κρατήσαντες ὑμῶν ἢ μόνους ἀπολαβόντες, ἡμῶν ἀπράκτων ἀπελθόντων GMvc 2 ἀνάγκη δέ : ἀνάγκη τὸ ἄρξαι τοὺς Συρακουσίους τῆς ὅλης Σικελίας BCFG οὔτε γὰρ ἡμῖν ... : οὔτε γὰρ ἡμεῖς ἔτι τοσαύτην συνάγειν ἀθρόαν δύναμιν καὶ μεταχειρίσασθαι δυνησόμεθα οἵ τε Συρακούσιοι οὐκ ἂν εἶεν ἀσθενεῖς ὡς πρὸς ὑμᾶς, ἡμῶν μὴ συμμαχούντων ὑμῖν Mvc 2 προσείοντες : προσποιοῦντες, ἐπανατεινόμενοι Mvc 2 ὑποπτεύεσθαι : ἤγουν οὐδὲ δίκαιον ὑποπτεύεσθαι, ὅτι καταδουλώσαιμεν.[10]
6 86 3 κατεργασαίμεθα : καταδουλώσαιμεν ὑμᾶς BCFGM καὶ ἀπορίᾳ φυλακῆς ... : καὶ οὐ δυνάμενοι φυλάττειν πόλεις μεγάλας καὶ παρασκευὴν ἠπειρωτικὴν παρεσκευασμένας, τουτέστι ἱππεῦσι καὶ πεζῷ ἰσχυούσας, αὐτοὶ ναυτικοὶ ὄντες Mvc 2 οἵδε δέ : οἱ Συρακούσιοι BCF οὐ στρατοπέδῳ ... : Συρακούσιοι δὲ ἐφεδρεύοντες ὑμῖν (τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐποικοῦντες) οὐκ ἐπὶ στρατοπέδου, ἀλλὰ πόλεως μείζονος τοῦ ἡμετέρου στρατοπέδου Mvc 2 καὶ ὅταν καιρὸν λάβωσιν : καὶ λαβόμενοι καιροῦ οὐκ ἀνήσουσιν, ἀλλ’ ἐπιθήσονται ὑμῖν Mvc 2 ἀντιπαρακαλοῦμεν : ἤγουν εἰς ἐναντίαν παράκλησιν κινοῦμεν.[10]
6 86 5 τὴν ὑπάρχουσαν : σωτηρίαν δηλονότι BFGMc 2 νομίσαιτε ... : νομίσαι τε, φησί, Συρακουσίοις μὲν τὸ ἐφ’ ὑμᾶς στρατεύειν ἐν ἑτοίμῳ εἶναι καὶ χωρὶς συμμάχων (πλήθει γάρ εἰσι πολλοί), ὑμῖν δὲ οὐ πολλάκις ἔσεσθαι μετὰ τοσῆσδε παρασκευῆς ἀντιτάξασθαι πρὸς αὐτούς, ὅση ἐστὶν ἡ ἡμετέρα, ἣν δύναμιν, ἴστε, εἰ ὑποπτεύσαντες ἄπρακτον ἐάσετε ἀπελθεῖν, εἴτε καὶ περιόψεσθε νικηθεῖσαν, ἐθελήσαιτε ἄν ποτε καταδουλωθέντες, ὅτε οὐδὲν ὄφελός ἐστι βοηθείας, πολλοστημόριον τῆς ἡμετέρας δυνάμεως ἐλθεῖν ὑμῖν σύμμαχον Mvc 2 τοσῆσδε ἐπικουρίας : τῆς ἡμῶν, ἣν ἔχομεν BFMc 2 ἥν : τὴν σωτηρίαν FMc 2 πολλοστημόριον : τὸ ὀλιγοστὸν μέρος Patm. ἐλευθεροῦν δὲ .[10]
6 87 1 . . πολλὰ δ ’ ἀναγκάζεσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαμέν Bfc 2 ʃ πολλαχοῦ δὲ στρατεύομεν, κἀκεῖ καὶ ἐπὶ Σικελίαν, διὰ τὸ καὶ πολλοὺς φοβεῖσθαι Mvc 2 ἥκειν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ φαμέν BF μή θ ’ ὡς σωφρονισταὶ .
6 87 3 .. : ὑπερβατόν. ʃ μήτε, ὃ χαλεπὸν ἤδη, ὡς σωφρονισταὶ ἀποτρέπειν πειρᾶσθε. χαλεπὸν δὲ ἤδη τὸ ἀποτρέψαι ἡμᾶς Mvc 2 πολυπραγμοσύνης : πολυπραγμονεῖν λέγει τὸ πολλοῖς ἐπιχειρεῖν καὶ πολλαχοῦ. ἐκ δὲ τῆς πολυπραγμοσύνης καὶ τοῦ τρόπου ἡμῶν ὅ τι ἂν ὑμῖν συμφέρῃ, τούτῳ τῷ μέρει χρήσασθε Mvc 2 μὴ πάντας ἐν ἴσῳ βλάπτειν αὐτά : μὴ πάντας ὁμοίως βλάπτεσθαι ὑπὸ τῆς ἡμετέρας πολυπραγμοσύνης καὶ τοῦ τρόπου Mvc 2 ἐν παντὶ γὰρ πᾶς χωρίῳ .[5]
6 87 4 .. : ἐν πάσῃ γὰρ γῇ, καὶ ἧς οὐκ ἄρχομεν, οἵ τε ἐπιβουλεύοντες τοῖς πέλας καὶ οἱ φοβούμενοι ἐκείνους, διὰ τὸ ἀμφότεροι προσδέχεσθαι τὴν ἡμετέραν διὰ τάχους παρουσίαν, οἵ τε ἐπιβουλεύοντες διὰ τὸν ἀφ’ ἡμῶν φόβον σωφρονέστεροι γίγνονται καὶ οἱ ἐπιβουλευόμενοι σώζονται χωρὶς πόνου Mvc 2 ἀλ λ ’ ἐξισώσαντες : ἀλλ’ ἐξισωθέντες καὶ ὁμοιωθέντες τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις τοῖς οὐ μόνον φυλάττεσθαι τοὺς ἀδικοῦντας, ἀλλὰ καὶ ἀντεπιβουλεύειν τοῖς προεπιβουλεύουσιν εἰθισμένοις, καὶ αὐτοὶ πρὸς τοὺς Συρακουσίους μεθ’ ἡμῶν στάντες τοῦ αὐτοῦ μεταλάβετε, τουτέστιν ἀντεπιβουλεύσατε αὐτοῖς Mvc 2 ἐπεπόνθεσαν τοιόνδε : ἤγουν κατὰ ψυχὴν διετέθησαν.[10]
6 88 1 πλὴν κα θ ’ ὅσον ... : πλὴν εἰ καταδουλοῖντο οἱ Ἀθηναῖοι τὴν Σικελίαν Mvc 2 ἐπικρατέστεροι : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. ἴσα : ἐπ’ ἴσης Mv καὶ οἱ μὲν πρὸς τὰ πεδία .
6 88 4 .. : οὐ τῶν Συρακουσίων ἀφειστήκεσαν· ἀλλ’ οἱ ἐν τοῖς πεδίοις οἰκοῦντες ἀφειστήκεσαν, καὶ οὐ προσεχώρουν τοῖς Ἀθηναίοις Mvc 2 πλήν : εἰ μή g φρουρούς τ ’ ἐσπεμπόντων .
6 88 5 .. : ὡς τῶν Ἀθηναίων τοὺς Συρακουσίους φρουροὺς κωλυόντων βοηθεῖν ταῖς πόλεσιν Mvc 2 πλινθεῖα καὶ σίδηρον ἡτοιμάζοντο : πλινθεῖα, τὰ ἐν τύποις ξύλα, οἷς τὰς πλίνθους κατεσκεύαζον Patm.
6 88 7 οἱ δ ’ ἐς τὴν Κόρινθον ... : περὶ τῶν πρέσβεων τῶν Συρακουσίων πρὸς Κόρινθον καὶ Λακεδαιμονίους BCFM ἐπιβουλευόμενα : ἀντὶ τοῦ ἐπικίνδυνα ἐξ ἐπιβουλῆς. σαφέστερον : ἐπιφανέστερον Mvc 2 ἀναγκαῖον .
6 89 1 .. : δημηγορία Ἀλκιβιάδου εἰς Λακεδαιμονίους ABCEFM τῷ ὑπόπτῳ μου : ἤτοι διὰ τὸ ὑποπτεύειν με GMvc 2 ʃ τῇ κατ’ ἐμαυτοῦ ὑποψίᾳ. εἴ τις καὶ τότε ἐν τῷ πάσχειν : εἴ τις πάσχων τότε οὐκ εἰκότα, τουτέστι κακῶς, ὠργίζετό μοι, νῦν τὸ ἀληθὲς σκοπῶν μεταπειθέσθω Mvc 2 τῷ δήμῳ προσεκείμην : τὰ τοῦ δήμου μᾶλλον ἐφρόνουν Mvc 2 ʃ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.[5]
6 89 3 Verba incerta: διὰ τὴν τοῦ ἀκροῶ σύνταξιν· σημείωσαι C καὶ ὅπερ ἐδέξατό τις : καὶ ὅπερ ἐδέξατό τις σχῆμα, τουτέστιν ἥντινα πολιτείαν παρέλαβεν Mvc 2 ἐπεὶ δημοκρατίαν γε .
6 89 6 .. : ἐπεὶ οἵ γε φρόνιμοι ἴσασιν, ὁποῖόν τί ἐστι δημοκρατία (τουτέστιν ὡς πονηρόν), καὶ αὐτὸς ἂν ἐγὼ οὐδενὸς ἧττον λοιδορήσαιμι αὐτήν, ὅσῳ καὶ μέγιστα ὑπ’ αὐτῆς ἠδίκημαι Mvc 2 περὶ ὁμολογουμένης ἀνοίας : ὁμολογουμένην ἄνοιαν τὴν δημοκρατίαν λέγει Mvc 2 καὶ τῆς Καρχηδονίων ἀρχῆς .[5]
6 90 2 .. : τούς τε ὑπηκόους τῶν Καρχηδονίων καὶ αὐτούς, εἰ δυναίμεθα, καταστρεψόμενοι Mvc 2 ἀποπειράσοντες : ἤγουν ἀποπειρασόμενοι. ἐντειχισάμενοι : περιτειχίσαντες, ἢ φρούρια ἐν· τῇ χώρᾳ αὐτῶν ἐπιτειχίσαντες· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 ὥστε εὐπορώτερον γίγνεσθαι .
6 90 4 .. : ὥστε εὐπορώτερον ἂν εἴη σίτου καὶ χρημάτων Mvc 2 καὶ ὅσοι ὑπόλοιποι στρατηγοί : οἱ περὶ τὸν Νικίαν BCF ʃ καὶ ὅσοι στρατηγοὶ ἐν Σικελίᾳ Ἀθηναίων εἰσίν, ἂν δυνηθῶσιν, ὥσπερ εἶπον, πράξουσιν Mvc 2 οὐ περιέσται : οὐ σωθήσεται.
6 91 4 τούς τε παρόντας : εἰς Σικελίαν δηλονότι. προσίασιν : ἀντὶ τοῦ προσελεύσονται. ἐνθάδε : ἤγουν ἐν Πελοποννήσῳ.
6 91 5 φανερώτερον ἐκπολεμεῖν : ἤτοι φανερῶς πολεμεῖν τοῖς Ἀθηναίοις ἢ ἐπιφανῶς καὶ μεγάλως Mvc 2 ἵνα Συρακόσιοί τε νομίζοντες ὑμᾶς ... : ἵνα Συρακούσιοί τε, εἰδότες οὐκ ἀμελοῦντας ὑμᾶς αὐτῶν, μὴ προσχωρήσωσιν Ἀθηναίοις, καὶ Ἀθηναῖοι, Δεκελείας ἐπιτειχισθείσης κακούμενοι, μὴ πέμπωσι βοήθειαν εἰς Σικελίαν Mvc 2 Δεκέλειαν : ἀπέχει ἡ Δεκέλεια σταδίους τῆς Ἀθηνῶν πόλεως εἴκοσι καὶ ἑκατόν, παραπλήσιον δὲ καὶ οὐ πολλῷ πλέον καὶ ἀπὸ τῆς Βοιωτίας Patm.[5]
6 91 6 οὐ διαπεπειρᾶσθαι : πεῖραν οὐκ εἰληφέναι Mvc 2 τὰ μέγιστα κεφαλαιώσω : κεφαλαιώσω, τὸ κεφαλαίως καὶ οἷον συντόμως περιλαβεῖν Patm.
6 91 7 ἡ χώρα : τῶν Ἀθηναίων. καὶ ὅσα ἀπὸ γῆς καὶ δικαστηρίων : ἐζήτηται πῶς Δεκελείας ἐπιτειχιζομένης ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι τῆς ἀπὸ τῶν δικαστηρίων προσόδου στερήσεσθαι. φαμὲν οὖν ὡς ἦν τις πρόσοδος ἀπὸ τῶν δικαστηρίων, οἷα ἡ ἀπὸ τῶν γραφῶν δωροδοκίας, ὕβρεως, συκοφαντίας, μοιχείας, ψευδογραφίας, παραπρεσβείας, λειποστρατίου. οὐ γὰρ πάσαις ἀτιμία προσετιμᾶτο ἢ θάνατος, ἀλλὰ πολλαῖς καὶ χρημάτων εἴσπραξις· ὁ γὰρ νικηθεὶς ἐζημιοῦτο. ταύτης οὖν τῆς πάσης προσόδου στερήσεσθαι ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι πολεμίων αὐτοῖς ἱδρυμένων ἐν τῇ χώρᾳ καὶ σχολὴν οὐ παρεχόντων δικάζεσθαι. καὶ γὰρ τὰ ἐκ τῶν τοιούτων ἀφορμῶν χρήματα τῇ πόλει ἐδίδοτο Mvc 2 διαφορουμένης : τουτέστι πεμπομένης, διηνεκῶς φερομένης Mvc 2 ἐγκρατῶς ἐπέρχομαι : ἀντὶ τοῦ καρτερῶς Mvc 2 οὐδὲ ὑποπτεύεσθαί μου ἐς τὴν φυγαδικὴν .[15]
6 92 2 .. : σημείωσαι φυγαδικήν AB ʃ οὐκ ἄξιον ὑποπτεύεσθαί μου τὸν λόγον διὰ τὸ προθυμηθῆναί με φεύγειν Mvc 2 καὶ οὐ τῆς ὑμετέρας .
6 92 3 .. : οὐκ εἰμὶ φυγὰς τῆς ὑμετέρας ὠφελείας, τουτέστιν οὐ φεύγω τὸ ὠφελεῖν ὑμᾶς Mvc 2 καὶ πολεμιώτεροι ... : οὐχ οὕτως ὑμᾶς ἡγοῦμαι πολεμίους ὡς Ἀθηναίους. ὑμεῖς μὲν γάρ, εἴ τι ἐβλάψατε, ἐχθροὶ ὄντες ἐλυπήσατε οἱ δὲ Ἀθηναῖοι φίλον ὄντα κατηνάγκασαν ἐχθρὸν γενέσθαι Mvc 2 τό τε φιλόπολι ... : φιλόπολις, φησίν, οὐ νῦν εἰμι, ἡνίκα ἀδικοῦμαι, ἀλλὰ τότε, ὅτε ἀσφαλῶς ἐπολιτευόμην Mvc 2 αὐτούς : ὑμᾶς ABc 2 ἐκεῖ : ἐν Σικελίᾳ δηλονότι.[5]
6 93 1 περιορώμενοι : περιορῶντες, καταφρονοῦντες. τῇ ἐπιτειχίσει τῆς Δεκελείας .
6 93 2 .. : ἀντὶ τοῦ, σκοπὸς ἦν αὐτοῖς καὶ διάνοια ἐπιτείχισμα ποιῆσαι ἐν τῇ Δεκελείᾳ. τιμωρίαν : βοήθειαν. με τ ’ ἐκείνων : ἤγουν τῶν Συρακουσίων. ὁ δέ : ὁ Γύλιππος ABCFM ἅμα δὲ τῷ ἦρι .
6 94 1 .. : ἀρχὴ τοῦ ιηʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCF τούς τε ἀγρούς : τῶν Μεγαρέων δηλονότι.
6 94 2 τὸν σῖτον : ἤγουν τὸν στάχυν. ἐπισιτισάμενοι : ἤγουν ἐφόδια λαβόντες.
6 94 3 προσαγαγόμενοι : ἤγουν λαβόντες, ἐφελκυσάμενοι. οἱ δ ’ ἐξέπεσον Ἀθήναζε : ἐξελθόντες ἔφυγον εἰς τὰς Ἀθήνας.
6 96 1 σφᾶς : τοὺς Συρακουσίους. τὰς προσβάσεις : ἤγουν ἐφόδους. ἐξήρτηται γάρ : μὴ ἐπὶ τοῦ ἐξῆρθαι καὶ μεμετεωρίσθαι ἀκουέσθω, οὔσης τῆς διανοίας τοιᾶσδε· τὸ γὰρ ἄλλο χωρίον πλὴν τῶν προσβάσεων ἅπαν ὑψηλόν ἐστι καὶ κρημνῶδες, καὶ ἐπικέκλιται πρὸς τὴν πόλιν, ὥστε καταφανὲς ἔσωθεν εἶναι Mvc 2 διὰ τὸ ἐπιπολῆς : ἡ ἐτυμολογία τῶν Ἐπιπολῶν BF λογάδας τῶν ὁπλιτῶν ἐξέκριναν πρότερον : ἐκκρίνειν, τὸ ἀφορίζειν καὶ ἐπιλέγεσθαι Patm.[5]
6 96 3 ʃ ἐκκρίτους καὶ ἐκλεκτοὺς ἐποιήσαντο Mvc 2 ταχὺ ξυνεστῶτες παραγίγνωνται : ταχὺ παραγίγνωνται διὰ τὸ συνεστάναι Mvc 2 τῷ Λαβδάλῳ : Λάβδαλον τόπος ἐν Σικελίᾳ Patm.
6 98 2 ἵναπερ καθεζόμενοι : ὅπου πολιορκοῦντες. τὸν κύκλον : ἤτοι τὸν περὶ τὸ Λάβδαλον ἢ τὸν περὶ τὸ τεῖχος τῶν Συρακουσίων, ᾧ ἀπετείχιζον αὐτούς· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 καὶ ἀποσκίδνασθαι μακροτέραν : καὶ κακοῦν αὐτῶν τὴν χώραν διὰ τὸ πορρωτέρω προϊέναι GMvc 2 φυλὴ μία : ἀντὶ τοῦ ἓν τάγμα ἀπὸ φυλῆς μιᾶς.
6 99 1 οἱ μέν : τὸ ἑξῆς, οἱ μὲν τῶν Ἀθηναίων. ᾗπερ βραχύτατον ... : καθ’ ὃ ἔμελλε βραχύτατον ἔσεσθαι τὸ διατείχισμα Mvc 2 ἐκ τοῦ μεγάλου λιμένος ... : ἐπὶ χερρονήσου ἡ πόλις τῶν Συρακουσίων κεῖται, γινομένου τινὸς ἰσθμοειδοῦς τῇ μὲν ὑπὸ τοῦ μεγάλου λιμένος, τῇ δὲ ὑπὸ τῆς ἐπὶ θάτερα θαλάττης Mvc 2 ὑποτειχίζειν δὲ ἄμεινον ἐδόκει εἶναι .[5]
6 99 2 .. : οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ἐβούλοντο ἐκ θαλάττης εἰς θάλατταν τεῖχος οἰκοδομησάμενοι Συρακουσίους εἶρξαι τῆς ἔξω γῆς, κατακλείσαντες εἰς τὴν χερρόνησον. οἱ δὲ Συρακούσιοι ὄρθιον τεῖχος διὰ μέσου τοῦ ἰσθμώδους ὑπετείχιζον κώλυμα ἐσόμενον τοῖς Ἀθηναίοις τοῦ δύνασθαι διατειχίσαι. καὶ ἐνόμιζον, εἰ φθάσαιεν παρατειχίσαντες αὐτοί, ἀποκλεῖσαι ἂν ἐκείνους τοῦ ἔτι διατειχίσαι δύνασθαι. εἰ γὰρ δὴ καὶ κωλύειν αὐτοὺς ὑποτειχίζοντας οἱ Ἀθηναῖοι ἐθέλοιεν, μέρει μὲν ἄν τινι τῆς αὑτῶν στρατιᾶς ἀντιτάξασθαι τοῖς ἐπιοῦσι τῶν Ἀθηναίων, οἱ λοιποὶ δὲ ἐν τούτῳ προαποσταυρώσειν τὰ βάσιμα τοῖς Ἀθηναίοις. ἐφόδους γὰρ τὰ βάσιμα λέγει· ὀλίγα δὲ τὰ ἐπιβαθῆναι δυνάμενα διὰ τὸ τελματῶδες εἶναι τὸ χωρίον GMvc 2 ἐπιβοηθοῖεν : οἱ Ἀθηναῖοι. αὐτούς : τοὺς Συρακουσίους. προκαταλαμβάνοντες : οἱ Συρακούσιοι. τὰς ἐφόδους : τὰ βάσιμα· ὀλίγα δὲ ταῦτα διὰ τὸ τελματῶδες εἶναι τὸ χωρίον G ἐκείνους δὲ ἂν ... : ἡ διάνοια, τοὺς μὲν Συρακουσίους μέρος ἀντιπέμπειν τῆς στρατιᾶς καὶ συνεχῶς τειχίζειν, τοὺς δὲ Ἀθηναίους ἅπαντας πρὸς αὐτοὺς τοὺς Συρακουσίους τρέπεσθαι καὶ οὕτω παύεσθαι τοῦ τειχίζειν. φοβούμενοι μὴ σφίσι .[20]
6 100 1 .. : κατὰ τὴν λεγομένην ἀνάληψιν τὸ „φοβούμενοι οἱ Ἀθηναῖοι“ εἴρηται. τὸ δὲ „σφίσι δίχα γιγνομένοισ“ [μὴ] τῶν μὲν τειχιζόντων, τῶν δὲ μαχομένων Mvc 2 περιτείχισιν ἐπειγόμενοι : σπεύδοντες αὐτοὶ διατειχίσαι Mvc 2 ὑπονομηδόν : διὰ ὑπονόμων καὶ σωλήνων Mvc 2 τριακοσίους μὲν αὑτῶν λόγαδας : σφῶν M πρὸς τὴν πόλιν : πρὸς τὴν τῶν Συρακουσίων Mvc 2 βίᾳ ἐξεκρούσθησαν πάλιν : ἀμφίβολον, πότερον βίᾳ ἐσῆλθον ἢ βίᾳ ἐξεκρούσθησαν Mvc 2 ἡ πᾶσα στρατιά : τῶν Ἀθηναίων.[5]
6 100 3 διεφόρησαν : διεκόμισαν. καὶ ᾗπερ αὐτοῖς βραχύτατον .
6 101 1 .. : καθ’ ὃ μέρος βραχύτατον ἔμελλε τὸ διατείχισμα ἔσεσθαι Mvc 2 οἱ δ’ : οἱ Ἀθηναῖοι. ᾗ πηλῶδες ἦν καὶ στεριφώτατον : καθὸ τὸ ἕλος οὐχ ὑδατῶδες ἦν, ἀλλὰ πηλῶδες καὶ στερεόν GMvc 2 ἀποθνῄσκει : Λαμάχου τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων ἀναίρεσις ABFMc 2 οἱ ἄνωθεν : οἱ Συρακούσιοι FMc 2 περιεωρῶντο : ἤγουν κατεφρόνουν.
6 103 4 κύρωσις : βεβαίωσις τῆς φιλιώσεως. ἐκεῖνον : τὸν Νικίαν ABFMc 2 ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐψευσμέναι : ψευδεῖς μέν, σύμφωνοι δέ Mvc 2 περιποιῆσαι : σῶσαι.
6 104 1 Ἰόνιον : Ἰώνιον μὲν Ἀττικῶς μέγα γράφε· ἄλλως δὲ μικρὸν οὐχ ἁμαρτήσεις γράφων e 8 πρεσβευσάμενος : πρεσβεὺς ὢν αὐτός.
6 104 2 κατὰ βορέαν ἑστηκώς : οὐχ ὁ κόλπος, ἀλλ’ ὁ ἄνεμος. τὸ δὲ ἑστηκώς ἤτοι στάσιμος ὢν καὶ διηνεκής, ὡς καὶ στάσιν ἀνέμου λέγομεν, ἢ κατ’ αὐτὸν βορρᾶν Mvc 2 ʃ ἤγουν κατὰ τὸ πρόσωπον τοῦ βορέου. προσμίσγει : ἐλλιμενίζει. ἐπεσκεύαζεν : ἤγουν ἀνεκαίνιζεν. ὑπερεῖδε : κατεφρόνησε Mvc 2 ὅσον σχόντας μόνον : μέχρις οὗ ψαύσωσι μόνον τῆς Λακωνικῆς.[5]
6 105 2 τὸ ἐλάχιστον : ἐπ’ ἐλάχιστον Mvc 2 ἀρχόντων : τουτέστι στρατηγῶν F ἀποβάντες : ἤγουν οἱ Ἀθηναῖοι. εὐπροφάσιστον : εὐάφορμον. ὁ δὲ Γύλιππος : ἐνταῦθα ἡ τῶν Συρακουσίων ἄρχεται νίκη καὶ τῶν Ἀθηναίων ἦττα· ὧν οἱ μὲν εἰς ἔσχατον ἀπορίας ἧκον, οἱ Συρακούσιοι, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι νικῶντες ἐγένοντο καὶ ἐλπίδας εἶχον δι’ ὀλίγου Συρακουσῶν περιγενέσθαι· ἀλλὰ τοῖς μὲν Συρακουσίοις ἐκ τῶν ἀπόρων ἐγένετο εὐπορία, τοῖς δ’ Ἀθηναίοις ἐξ εὐπραξίας ἡ δυσπραγία.[5]
7 1 1 ὅθεν οὐ δεῖ μήτε ἀπελπίζειν ἐν ἀπορίαις μήτε θαρρεῖν ἐν ταῖς εὐτυχίαις, πρὸς ταῦτα ὁρῶντας. διακινδυνεύσωσιν ἐσπλεῦσαι : πειραθῶσι διὰ κινδύνου εἰσπλεῦσαι. αὐτούς τε ἐκείνους : τοὺς Ἱμεραίους δηλονότι. ἔδοξεν αὐτοῖς : καλὸν ἐφάνη.[10]
7 1 2 οὔπω παρουσῶν ... : ἤτοι οὔπω οὐσῶν ἐν τῷ Ῥηγίῳ ἢ οὔπω παρουσῶν εἰς τὸ Ῥήγιον Mvc 2 ἃς ὁ Νικίας ὅμω ς , πυνθανόμενος ... : τὸ ὅμως διὰ τοῦτο πρόσκειται, ὅτι ἐν τῇ ἕκτῃ [104, 3] ὀλιγωρεῖν ἔφη τὸν Νικίαν τῆς φυλακῆς τοῦ κατάπλου Πελοποννησίων Mvc 2 Λοκροῖς : μηδεὶς Λοκροὺς δόξειας Ἀττικῶς μέγα e 8 φθάσαντες : προλαβόντες. ἐν Ἱμέρᾳ : ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ λιμένι τῆς Ἱμέρας.[5]
7 1 3 ἔς τι χωρίον : ὡρισμένον δηλονότι. αὐτούς : τοὺς Συρακουσίους.
7 2 3 ἐγγύς : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. ᾐσθάνοντο : ἀντὶ τοῦ ἤκουν. κατὰ βραχύ τι : βαρυτόνως τινὲς ἀναγιγνώσκουσιν, ἵνα μὴ τὸ ὀλίγον, ἀλλὰ τὸ πηλῶδες ἀκούηται Mvc 2 τῷ δὲ ἄλλῳ τοῦ κύκλου : κατὰ δὲ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ τείχους τῶν Συρακουσίων.
7 2 4 κύκλον γὰρ τὸ τεῖχος τῶν Συρακουσίων λέγει Mvc 2 παραβεβλημένοι : ἤγουν παρερριμμένοι πρὸς οἰκοδομίαν. τῷ πλέονι : τῷ πλέονι μέρει τοῦ κύκλου Mvc 2 ὁ δέ : ὁ Γύλιππος.[5]
7 3 1 θέμενος : ἀποθέμενος. τῷ λιμένι : τῷ μεγάλῳ.
7 4 1 καὶ μετὰ ταῦτα ἐτείχιζον οἱ Συ ρ. : ἐν τῇ ἕκτῃ [99] δεδήλωται ἡμῖν, τίνα τρόπον ὑπετείχιζον οἱ Συρακούσιοι περιτειχιζόντων τῶν Ἀθηναίων Mvc 2 ἀναβεβήκεσαν : ἀνακεχωρήκεσαν Mvc 2 ταύτῃ ἐφύλασσον : ταύτῃ ὁμοίως, οὕτως, τοῦτον τὸν τρόπον· ταυτι (?) ταῦτα ἢ τούτῳ τῷ τρόπῳ F ἔξω : τοῦ τείχους.
7 4 4 δι’ ἐλάσσονος: διαστήματος. πρὸς τῷ λιμένι : λιμένα μὲν τῶν Συρακουσίων [πλησίον] τὸν μέγαν λέγει· τειχισθέντος δὲ τοῦ Πλημμυρίου τὴν ἐφόρμησιν αὐτόθεν δι’ ὀλίγου χωρίου ἔσεσθαι Mvc 2 ἐκ μυχοῦ : ἔντοσθεν. ἐπαγωγάς : ἐπαγωγός, ἐφελκυστικός· ἐπαγωγή, συμφορά, αἰχμαλωσία, ζημία, ἤτοι τὸ ὁπωσοῦν ἐπαγόμενον κακόν· ἐπαγωγά, ἀπατητικά F ἤν τι ναυτικῷ κινῶνται : ἐὰν κατὰ θάλασσαν παρακινῶσιν οἱ Συρακούσιοι Mvc 2 ἀνελπιστότερα ὄντα : τοῦ δύνασθαι νικῆσαι Mvc 2 τῶν πληρωμάτων : ἤγουν τῶν νηῶν.[5]
7 4 6 φρυγανισμόν : ξυλισμόν. προσβολήν : εἴσοδον.
7 4 7 ναυλοχεῖν : ἐπιβουλεύειν. τῆς ἐφόδου : ἐπιθέσεως τῆς πολεμικῆς.
7 5 2 ʃ ἔφοδος, ἐπιδρομή, ἐπιβουλὴ ἢ μηχανή F ὡς τῇ μὲν παρασκευῇ οὐκ ἔ λ .
7 5 4 ἕξοντας : ἀμφίβολον, πότερον οὐκ ἔλαττον νῦν παρασκευάσασθαι ἤπερ ἐν τῇ προτέρᾳ μάχῃ, ἢ οὐκ ἔλαττον τῶν Ἀθηναίων παρασκευάσασθαι· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 τῇ δὲ γνώμῃ : τῷ σκοπῷ. ξυγκλύδων : συλλέκτων F ʃ ἤγουν χυδαίων. ἐκεῖνοι : οἱ περὶ τὸν Γύλιππον.[5]
7 6 1 σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις. ἤδη γὰρ καὶ ὅσον οὐ ... : τὸ τεῖχος τὸ ὑπὸ τῶν Συρακουσίων ὑποτειχιζόμενον ἐπὶ κωλύσει τοῦ τῶν Ἀθηναίων διατειχίσματος ἤδη ἐγγὺς ἦν παρεληλυθέναι καὶ ὑπερβεβληκέναι τὸ τέλος τοῦ τῶν Ἀθηναίων διατειχίσματος Mvc 2 εἰ προέλθοι : τοῦ τῶν Συρακουσίων ὑποτειχίσματος μὴ παραλλάξαντος τῇ οἰκοδομήσει οὐδὲν ἔτι ὄφελος ἦν τοῦ τῶν Ἀθηναίων διατειχίσματος· οἱ γὰρ Συρακούσιοι ἐν ἀσφαλεῖ ἔμελλον ἔσεσθαι μετὰ ταῦτα, εἴτε μάχοιντο καὶ νικῷεν τοὺς Ἀθηναίους εἴτε καὶ ἡσυχάζοιεν ἐπιόντων αὐτῶν Mvc 2 ἐποίει αὐτοῖς : τοῖς Συρακουσίοις G ὅπερ κα τ ’ αὐτοὺς ἦν : ἤγουν τοὺς ἱππεῖς τῶν Συρακουσίων.[10]
7 6 3 κατηράχθη : μετὰ ἀραγμοῦ καὶ σφοδρότητος ἐνέπεσεν. αὐτοί : οἱ Συρακούσιοι· ὑ π ’ αὐτῶν : τῶν Ἀθηναίων· ἐκείνους : τοὺς Ἀθηναίους ABCFMv ναυτικὸν ἐπλήρουν : ἤγουν ναῦς ἐπλήρουν ναυτῶν.
7 7 4 ἀνεπειρῶντο : ἀπεπειρῶντο καὶ ἐμελέτων GMvc 2 καὶ ἐς τἆλλα : τὰ κατὰ τὴν χέρσον. καὶ τὴν σφετέραν ἀπορίαν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐπιδοδοῦσαν Mvc 2 τὴν αὐτοῦ : Νικίου.
7 8 1 ἐν τῷ ἀγγέλῳ : ἐν τῇ ἀγγελίᾳ. καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο φέροντες .
7 8 3 .. : τὸ ἑξῆς, καὶ οἱ μέν, οὓς ἀπέστειλεν, ᾤχοντο φέροντες τὰ γράμματα ABCF ὁ δέ ... : ἡ διάνοια· ἐπιμέλειαν εἶχε τοῦ φυλάττεσθαι μᾶλλον ἢ τοῦ κινδυνεύεσθαι ἑκουσίως. ὁ δὲ γραμματεύς : οὐ κυρίως γραμματέα λέγει τὸν ἀρχὴν ἔχοντα, ἀλλ’ ὑπηρέτην τὸν εἰωθότα ἐν τῷ κοινῷ τὰ τοῦ δήμου γράμματα ἀναγιγνώσκειν.
7 10 1 τοῦτο δὲ οὐκ ἔντιμον ἦν Mvc 2 τὰ μὲν πρότερον .
7 11 1 .. : πρὸς τοὺς ἐν Ἀθήναις Νικίου ἐπιστολή ABCEFM οὐχ ἧσσον : ἢ πρότερον δηλονότι. ἐ φ ’ οὕς : καθ’ ὧν.
7 11 2 ἔστιν ὧν : ἤγουν καὶ ἀπὸ τινῶν. βιασθέντες ἀνεχωρήσαμεν : σεμνῶς πάνυ τὸ „βιασθέντες ἀνεχωρήσαμεν“ ἐπικρύπτει τοὺς ἀναιρεθέντας, ἵνα ἡ αἰτουμένη ἀποσταλῇ βοήθεια. τοῦ περιτειχισμοῦ : τῶν Συρακουσίων δηλονότι.[5]
7 11 3 δυναίμε θ ’ ἄν : δυνησόμεθα e 10 ἀπανηλωκυίας .. . ὁπλιτικοῦ : τῶν γὰρ ὁπλιτῶν τινες πρὸς τὸ φυλάττειν ἦσαν τὰ τείχη Mvc 2 τὸ παρατείχισμα τοῦτο : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. πολιορκεῖν δοκοῦντας .[5]
7 11 4 .. : τὸ πολιορκεῖσθαι μᾶλλον ἢ πολιορκεῖν, δηλωτικὸν καὶ τῆς ἥττης καὶ παρορμητικὸν τοῦ πεμφθῆναι βοήθειαν δι’ ἧς σωθήσονται· τὸ δὲ ἀποστεῖλαι πρὸς Πελοπόννησον ἕνεκεν στρατιᾶς τοὺς ἐναντίους, καὶ τὸ τὸν Γύλιππον τὰς πόλεις ἀναπείθειν αὐτοῖς συμπολεμεῖν, τοῦ καὶ αὐτοὺς πλείστην στρατιὰν πεζήν τε καὶ ναυτικὴν τὴν ταχίστην ἐξαποστεῖλαι. κατὰ γῆν τοῦτο πάσχειν : ἐν τῷ κατὰ γῆν μέρει ἡττᾶσθαι· ἐπεὶ ἔν γε τῷ κατὰ θάλατταν ἐπεκράτουν οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ἐπὶ πολύ : διάστημα δηλονότι. ἐ π ’ ἄλλην στρατιάν : ἤγουν δι’ ἄλλην.[10]
7 12 3 τῶν πληρωμάτων : τῶν ναυτῶν. διάβροχοι : σεσηπυῖαι. ʃ Ὅμηρος [Β 135]· καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν, καὶ σπάρτα λέλυνται ABCFM θαλασσεύουσαι : ἤγουν ἐν θαλάττῃ οὖσαι. διαψῦξαι : διακαθᾶραι.[5]
7 12 5 ἐ π ’ ἐκείνοις : ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰσί Mvc 2 καὶ ἁρπαγὴν μακράν : καὶ διὰ τὸ ἐπὶ πολλοῦ διαστήματος ἐφ’ ἁρπαγὴν ἐξιέναι Mvc 2 οἱ δὲ θεράποντες : ἑαυτῶν δηλονότι G αὐτομολοῦσι : ἑκουσίως ἀποφεύγουσιν F οἱ ξένοι : οἱ φίλοι e 10 κατὰ τὰς πόλεις : τῶν Σικελῶν δηλονότι.[5]
7 13 1 ἀνθεστῶτα : ἐναντίως ἑστῶτα e 10 πολλὴ δ ’ ἡ Σικελία : ἤγουν εὐρύχωρος. Ὑκκαρικά : ἀπὸ Ὑκκάρων πόλεως Σικελῶν, 〈ὧν〉 μέμνηται ἐν τῇ ἕκτῃ [62, 3] ABCFGM τὴν ἀκρίβειαν τοῦ ναυτικοῦ ἀφῄρηνται : ἐλυμήναντο τὸ ἀκριβὲς τῆς ναυτικῆς δυνάμεως Mvc 2 βραχεῖα ἀκμὴ πληρώματος : οὐ πολλῷ χρόνῳ ἀκμάζει ἡ ναυτικὴ δύναμις Mvc 2 τούτων δὲ πάντων ἀπορώτατον : μείζονα πάντων τῶν εἰρημένων ἀπορίαν ἔχει τὸ μὴ δύνασθαι ἐμὲ κωλύειν τὰ ἁμαρτήματα Mvc 2 ἄρξαι : ἀντὶ τοῦ ἀρχθῆναι Mvc 2 παθητικοῦ ἐνεργητικὸν εἴληπται τὸ ἄρξαι ʃ ὥστε τινὰ αὐτῶν G ἐπιπληρωσόμεθα τὰς ναῦς : τὰ πληρώματα ἀναπληρώσομεν Mvc 2 διαπολεμήσεται αὐτοῖς : κατεργασθήσεται αὐτοῖς Mvc 2 ʃ διαπολεμήσεται ὁ πόλεμος ABF ἀσφαλέστερον ἡγησάμην : συμφέρον κατὰ τὴν βούλησιν.[5]
7 15 1 ἐ φ ’ ἃ μὲν ἤλθομεν : ὧν ἕνεκα ἤλθομεν Mvc 2 ἅπασα ξυνίσταται : ἤγουν συνάγεται, εἰς ὁμόνοιαν ἔρχεται. μηδὲ τοῖς παροῦσιν ἀνταρκούντων : μηδὲ πρὸς τοὺς ἐνθάδε πολεμίους ἀντέχειν δυναμένων Mvc 2 ἀξιῶ δ’ ὑμῶν ξυγγνώμης τυγχάνειν: ἀντὶ τοῦ ἄξιος δέ εἰμι συγγνώμης ἐπιτυχεῖν Mvc 2 τὰ μὲν λήσουσιν ὑμᾶς : ἀκόλουθον ἦν τῷ προκειμένῳ, τῷ „δι’ ὀλίγου ποριουμένων“, τὸ τὰ μὲν λησομένων ὑμᾶς, τὰ δὲ φθησομένων Mvc 2 ἐρρώμην : ὑγιῶς εἶχον e 10 φθήσονται : ἤγουν μέλλουσι προλαβεῖν.[5]
7 16 1 παρέλυσαν τῆς ἀρχῆς : ἤγουν ἐξέβαλον. τῶν αὐτοῦ : τῶν στρατιωτῶν αὐτοῦ, ἤγουν ἀπὸ τοῦ Νικίου. αὐτόθεν : ἀπὸ τῶν ξυμμάχων.
7 17 3 ἐπέρρωντο : διηγέρθησαν. καὶ τὰς ὁλκάδας αὐτῶν .
7 17 4 .. : ὅπως τὰς ὁλκάδας τῶν Κορινθίων μὴ κωλύοιεν πλεῖν οἱ Ἀθηναῖοι ὁρμώμενοι ἐκ Ναυπάκτου Mvc 2 ἧσσον : ἀντὶ τοῦ οὐδ’ ὅλως. πρὸς .. . φυλακὴν ποιούμενοι : Ἀθηναῖοι δηλονότι τρέποντες τὴν φυλακὴν πρὸς τὴν ἀντίταξιν αὐτῶν τῶν Κορινθίων. προυδέδοκτο : προεκεκύρωτο.[5]
7 18 1 ἐναγόντων : ἐμβιβαζόντων καὶ κινούντων εἰς τοῦτο. ἐσβολῆς γενομένης : τῶν Λακεδαιμονίων ἐς τὴν Ἀττικήν. διακωλυθῇ : ἡ βοήθεια δηλονότι. εὐκαθαιρετωτέρους : εὐχειροτέρους.
7 18 2 ἐν σπονδαῖς : ἀντὶ τοῦ οὐσῶν σπονδῶν. εἰρημένον : ἤγουν τεταγμένου καὶ κεκυρωμένου ὄντος. ὅπλα μὴ ἐπιφέρειν : περὶ παραβάσεως A προκαλουμένων : κινούντων. διὰ τοῦτο : διὰ τὸ παρασπονδῆσαι. ἑτοίμαζον : ἐς τὴν μάχην τε καὶ ἑτοίμαζον γράφειν τῆς Ἀττικῆς οὐκ ἔστιν, ἀλλ’ Ἰωνίδος e 8 Θουκυδίδης : πᾶς τὸν Διὸς Κόρινθον ἐνταυθοὶ βλέπε e 8 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου ἦρος : ἀρχὴ τοῦ ιθʹ ἔτους τοῦ πολέμου ABCFM ἐπιφανές : καταφανές Mc 2 〈σημείωσαι〉 νεοδαμωδῶν A ἀνθώρμουν : ἀντηύλισαν.[5]
7 20 1 εἴρητο : ὥριστο. ἐκ καταλόγου : ἐκ τῶν αὐτοχθόνων.
7 20 2 ξυμπορίσαντες : λαβόντες. αὐτῷ : τῷ Δημοσθένει. παραλαβεῖν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ περιέμεινεν Mvc 2 ἀ π ’ αὐτοῦ : τοῦ ναυμαχεῖν.
7 21 3 μὴ ἀθυμεῖν ἐπιχειρήσειν : ὑπὲρ τοῦ μὴ ὀκνεῖν ἐπιχειρῆσαι τοῖς Ἀθηναίοις κατὰ θάλασσαν, ἢ ὑπὲρ τοῦ μὴ δεδιέναι Mvc 2 ὑπὸ Μήδων : τῶν μετὰ Ξέρξου ABCF καὶ πρὸς ἄνδρας τολμηροὺς ... : ἤγουν καὶ τοῖς οὕτω τολμηροῖς ὡς εἰσὶν Ἀθηναῖοι, τοὺς ἀντιτολμῶντας φοβερωτάτους φανήσεσθαι Mvc 2 ᾧ γὰρ ἐκεῖνοι ... : ᾧπερ γὰρ ἐκεῖνοι φοβοῦσι τοὺς πέλας, τουτέστι διὰ θράσος καὶ οὐχὶ διὰ δυνάμεως ὑπεροχήν, τούτῳ ἂν καὶ ὑπὸ Συρακουσίων ἐκφοβήσεσθαι τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 ὑποσχεῖν : ὑπολαβεῖν, ἀπαιτηθῆναι, ἢ ὑποβάλλειν F εὖ εἰδέναι ἔφη .[10]
7 21 4 .. : εἰδέναι φησὶν ὅτι οἱ Συρακούσιοι τολμήσαντες ἀντιστῆναι πρὸς τὸ τῶν Ἀθηναίων ναυτικὸν μᾶλλον αὐτοὺς τῷ ἀπροσδοκήτῳ καταπλήξαντες βλάψουσιν ἤπερ ἐκείνους οἱ Ἀθηναῖοι διὰ τῆς ἰδίας ἐμπειρίας εἰς τὴν πεῖραν τοῦ ναυτικοῦ Mvc 2 ὁ δὲ Γύλιππος .[5]
7 22 1 .. : πρώτη ναυμαχία Ἀθηναίων καὶ Συρακουσίων καὶ νίκη Ἀθηναίων ABFc 2 ἐκ τοῦ ἐλάσσονος : λιμένος δηλονότι. πρὸς τὰς ἐντὸς προσμεῖξαι : ταῖς ἰδίαις ταῖς ἐντὸς τοῦ μεγάλου λιμένος συμμῖξαι Mvc 2 ἀντιπληρώσαντες : εἰς ἀντιπαράταξιν τῶν Συρακουσίων.
7 22 2 οἱ μέν : οἱ Συρακούσιοι Mvc 2 ἐν τούτῳ δέ : τῷ καιρῷ δηλονότι.
7 23 1 ἐν τῷ Π λ. : ἤγουν ἐν τῷ φρουρίῳ τῷ ἐν τῷ Πλημμυρίῳ. τὴν γνώμην προσεχόντων : τὸν νοῦν. ʃ τὴν ναυμαχίαν θεωρούντων. πρῶτον : ἤγουν κατὰ τὴν πρώτην εἰσβολήν. ἐς τὸ στρατόπεδον : τὸ ἑαυτῶν δηλονότι.
7 23 2 ἐπεδιώκοντο : οἱ ἐκ τοῦ πρώτου τείχους ἁλόντος διαφυγόντες ABCFM νικώμενοι : τῇ ναυμαχίᾳ. οἱ ἐξ αὐτῶν : οἱ ἐκ τῶν τειχῶν τῶν Ἀθηναίων ABCFM τῶν ἐπὶ τῷ Πλημμυρίῳ Mvc 2 βιασάμεναι : νικήσασαι.[5]
7 23 3 καὶ παραχθεῖσαι : ἤγουν ἀπὸ ταραχῆς περιπίπτουσαι ἀλλήλαις. ἔτρεψαν : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι G οὕτως ἐπεπράγεσαν : οὕτως ἐδυστύχησαν.
7 24 3 αἱ ἐσκομιδαί : αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν ἐπιτηδείων. τὸν ἐκεῖ πόλεμον : τὸν ἐν Πελοποννήσῳ.
7 25 1 ἐποτρύνωσι : ἐπισπεύσωσι. γέμοντα χρημάτων : καὶ ἐπὶ τῶν τυχόντων πραγμάτων τὰ χρήματα λαμβάνεται, καὶ οὐχ, ὥσπερ νῦν ἀδοκίμως, ἐπὶ χρυσοῦ καὶ πολυτίμων εἰδῶν. Καυλωνιάτιδι : γῇ.
7 25 2 ἑτοῖμα ἦν : πρὸς τὸ ναυπηγεῖν δηλονότι. φυλάξαντες δ ’ αὐτούς : τηρήσαντες καιρὸν εἰς τὸ ἐπιθέσθαι αὐτοῖς.
7 25 5 〈σημείωσαι〉 νεωσοίκων A προσαγαγόντες : τοῖς σταυρώμασι δηλονότι.
7 25 6 ναῦν μυριοφόρον : μεγάλην, δυναμένην δέξασθαι μυρίον φόρτον. παραφράγματα : οἱ δρύφακτοι Patm. ὤνευον : ἐκίνουν, περιῆγον B ʃ ὄνος ἐστὶ μηχανὴ περιαγωγῆς, ᾗ οἱ χρώμενοι ὀνεύειν λέγονται GMvc 2 ʃ ὄνος ἐστὶ μηχανὴ ἐπ’ ἄκρων τῶν ἀκατίων πηγνυμένη, ἀφ’ ἧς περιβάλλοντες βρόχοις τοὺς σταυροὺς ῥᾳδίως ἐκ τοῦ βυθοῦ ἀνέσπων ἔστι γὰρ ἡ μηχανὴ ἐπὶ τοσοῦτον βιαιοτάτη, ὥστε καὶ σαγήνην βαρεῖαν ὑπὸ δύο ἀνδρῶν ἀπόνως ἕλκεσθαι. καλοῦσι δὲ τὴν μηχανὴν οἱ τοὺς χαμαιλίχοντας ἕλκοντες ἁλιεῖς ἠλακάτην. ἐρρωμενέστερον δὲ πρὸς τὴν ἀνέλκυσιν καθίσταται, ὅταν καὶ δίκρουν ξύλον πρὸ αὐτῆς τεθείη· ἐπ’ εὐθείας γὰρ ἡ ἀντίσπασις τῶν ἀνελκομένων γίνεται. ἡ κρύφιος : σταύρωσις δηλονότι.[10]
7 25 7 ἕρμα : φαράγγην. τούτους : τοὺς κρυφίους σταυρούς. ἐσταύρωσαν : τοὺς σταυροὺς κατέπηξαν. ὅτι ἐν ἐλπίσιν εἰσί : τοῦ κρείττονες ἔσεσθαι.
7 25 9 ξυμβοηθεῖν : βοήθειαν πέμπειν. προσδοκίμων ὄντων : θαρρούντων ἄλλῃ στρατιᾷ, ἐλευσομένῃ δηλονότι. τὸ παρὸν στράτευμα : τὸ τῶν Ἀθηναίων στρατόπεδον GMvc 2 ξυνελέγη : συνηθροίσθη.
7 26 1 ἄρας : τὰ ἱστία δηλονότι. ξυμμίσγει : ἑνοῦται. παραλαβόντες : ἀντὶ τοῦ ἀναλαβόντες. ʃ ὁ μὲν ὁπλίτης ὡς μὴ ἐρέσσων παραλαμβάνεται, ὁ δὲ ναύτης ὡς κοινωνὸς τῆς εἰρεσίας λαμβάνεται. τῆς λιμηρᾶς : ἤγουν τῆς καταξήρου, τῆς ἐνδεοῦς.
7 26 2 αὐτόσε αὐτομολῶσι : ἤγουν εἰς τὸ ἰσθμῶδες χωρίον φεύγωσιν. ξυγκατέλαβε : συμπεριέγραψε τὸ μέγεθος, καὶ μικρὰν ἀνάτασιν ἐκ τῆς οἰκοδομίας προσδέδωκεν.
7 26 3 ἐξετείχισε : εἰς τέλος ἤγαγε. τοῦ Διακοῦ γένους : Δῖοι Θρᾳκῶν γένος, ὡς αὐτὸς ἐν τῇ δευτέρᾳ [96, 2] λέγει GMvc 2 οὓς ἔδει : χρεία ἦν, ὡρισμένον ἦν.
7 27 2 ὡς ὕστερον ἧκον : μετὰ τὸ ἀποπλεῦσαι δηλονότι τὸν Δημοσθένην. πολυτελές : δαπανηρόν, πολλὰ τελοῦν GMvc 2 πολυδάπανον. ἐξ οὗ καὶ πολυτελὲς δεῖπνον. ὑπὸ πάσης τῆς στρατιᾶς : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι.
7 27 3 ὕστερον δέ : μετὰ τὸ τειχισθῆναι. τῆς γῆς : τῆς Ἀττικῆς.
7 27 4 ξυνεχῶς ἐπικαθημένων : ἀδιαστάτως ἐπικαθημένων τῶν Λακεδαιμονίων. τῆς ἴσης : τῆς τεταγμένης λέγει GMvc 2 ἐκ παρέργου : ἀντὶ τοῦ ἀμελῶς, ματαίως. τῆς τε γὰρ χώρας ἁπάσης : τῆς καρπίμου.
7 27 5 ηὐτομολήκεσαν : ἀπ’ Ἀθηναίων A ʃ ἀντὶ τοῦ ηὐτομόλησαν c 2 πρόβατα : τὰ τῶν Ἀθηναίων BFMc 2 ὑποζύγια : βόες. 〈σημείωσαι〉 ὁσήμεραι A καταδρομὰς ποιουμένων : τῶν Ἀθηναίων ἱππέων Mc 2 ἀποκρότῳ : καταξήρῳ, ξηρᾷ. πολυτελής : πολυδάπανος.[5]
7 28 1 ἐπακτῶν : εἰσαγωγίμων ἐξ ἀλλοδαπῆς. ἀντὶ τοῦ πόλις εἶναι : κἀγώ σε θρηνῶ καὶ κατοικτείρω, πόλις· καὶ γὰρ πατρὶς πέφυκας τῆς ἐμῆς φύτλης F τὴν δὲ νύκτα καὶ ξύμπαντες : οὐ κατὰ διαδοχήν ὥσπερ ἡμέρας, ἀλλὰ πάντες Mvc 2 δύο πολέμους : τόν τε Πελοπονησιακὸν καὶ τὸν Σικελικόν ABCFM ἀντιπολιορκεῖν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἠπίστησεν ἄν τις ἀκούσας Mvc 2 οὐδένα : οὐδέτερον ἔστιν οἶμαι τοῦτο αἰτιατικὴ τῶν πληθυντικῶν G ʃ τὸ ἑξῆς, πόλιν Συρακούσας αὐτὴν κατὰ αὑτὴν οὐδενὸς ἐλάσσονα τῶν Ἀθηναίων.[5]
7 28 3 τὸν παράλογον : παρὰ λόγον καὶ παρ’ ἐλπίδα τῶν Ἑλλήνων ἥ τε δύναμις τῶν Ἀθηναίων ἀντεῖχε καὶ ἡ τόλμα Mvc 2 ʃ τὸ παράδοξον. μετὰ τὴν πρώτην ἐσβολήν : ᾗ εἰσέβαλεν ὁ Ἀρχίδαμος εἰς τὴν Ἀττικήν, ἄρτι πρώτως κινηθέντος τοῦ πολέμου. τὴν ἄνοιαν διὰ τούτων τῶν ἀνακινησάντων τὸν πόλεμον αἰτιᾶται καὶ ὥσπερ ἐποδύρεται τὴν πατρίδα. τοῦ πρότερον ὑπάρχοντος : ἀντὶ τοῦ ὑπὸ Πελοποννησίων ἐπαγομένου Mvc 2 προσπιπτόντων : συμβαινόντων.[10]
7 28 4 ἀδύνατοι ἐγένοντο τοῖς χρήμασι : ἀντὶ τοῦ ἐπέλιπεν αὐτοὺς Mvc 2 ʃ ἤγουν ἐνδεεῖς χρημάτων ἐγίνοντο. τὴν εἰκοστήν : εἰκοστὸν μέρος πάντων τῶν ἑαυτοῖς προσιόντων. ὑπό : κατά. τοὺς οὖν Θρᾷκας : τοὺς κατὰ τὸν ἀπόπλουν τοῦ Δημοσθένους ἐλθόντας.[5]
7 29 1 τοὺς τῷ Δη μ . ὑστερήσαντας : ἀντὶ τοῦ ὕστερον τοῦ Δημοσθένους ἐλθόντας καὶ μὴ φθάσαντας τὸν Δημοσθένην ABCFM ὑστερήσαντας : καθυστερίζειν Ἀττικὸς σύμπας γράφει e 8 ἀ π ’ αὐτῶν : ἀντὶ τοῦ δι’ αὐτῶν. ἀπεβίβασεν : ἤγουν ἀποβῆναι ἐποίησεν.[5]
7 29 3 μάλιστα : ἀντὶ τοῦ κατὰ ἀκρίβειαν. ἅμα δὲ τῇ ἡμέρᾳ : τὸ κατὰ Μυκαλησσὸν γεγονὸς πάθος ὑπὸ τῶν Θρᾳκῶν ABFMc 2 τῇ πόλει προσέκειτο : πλησιάσας ἐπέκειτο. αἱρεῖ : πορθεῖ. ἐπιπεσών : ἐπιθέμενος. καὶ ἀπροσδοκήτοις : τὸ ἑξῆς, καὶ ἀπροσδοκήτοις, τοῦ τείχους ἀσθενοῦς ὄντος ABF πυλῶν : τινων Mvc 2 ἐπόρθουν : ἔκαιον.[5]
7 29 4 ὁμοῖα τοῖς μάλιστα τοῦ βαρβαρικοῦ : 〈σημείωσαι〉 ὅτι μιαιφονώτατοι πάντων οἱ Θρᾷκες ABFMc 2 ʃ περὶ τῆς ὠμότητος τῶν Θρᾳκῶν B ʃ ἤγουν ὁμοίως ἔχει τοῖς βαρβαρικωτάτοις. ἐν ᾧ ἂν θαρσήσῃ : ἤτοι ἐν ᾧ ἂν πράγματι, ἢ ἐν ᾧ ἀντὶ τοῦ ἐξ οὗ Mvc 2 αὐτόθι : ἐν τῇ πόλει.[5]
7 30 1 ὥρμει : ἤγουν ἐν ὅρμῳ καὶ λιμένι ἦσαν. τοὺς πλείστους : ἀμφίβολον, πότερον οἱ πολλοὶ νεῖν οὐκ ἠπίσταντο ἢ οἱ πολλοὶ ἀνῃρέθησαν Mvc 2 νεῖν : κολυμβᾶν ABFc 2 τοῦ ζεύγματος : τῆς γεφύρας.
7 30 2 ἀπὸ τοῦ αἰγιαλοῦ ἔφη ὁρμίσαι τὰ πλοῖα. οὐκ ἀτόπως : οὐκ ἀκόσμως. ἐπιχωρίῳ : ἰδίᾳ, συνήθει. φυλακήν : ἄμυναν. μέρος τι ἀπανηλώθη : ἤτοι παῖδες μὲν πολλοί, τῶν ἀνδρῶν δὲ μέρος τι, ἢ τὸ μέρος τι ἀντὶ τοῦ τὸ μέρος Mvc 2 πάθει χρησαμένων .[5]
7 30 4 .. : ἄξιον ὀλοφυρμοῦ τὸ κατὰ τοὺς Μυκαλησσίους ἐγένετο, οὐδενὸς ἄλλου πάθους ἧττον τῶν κατὰ τὸν πόλεμον γενομένων. τὸ δὲ ὡς ἐπὶ μεγέθει ἤτοι πόλεως ἢ ὡς ἐπὶ μεγέθει πάθους Mvc 2 ʃ τῶν Μυκαλησσίων δηλονότι. αὐτοί : ἤγουν οἱ Ἀκαρνᾶνες.[5]
7 31 3 περὶ ταῦτα : ἤγουν περὶ τὸ συλλέγειν δύναμιν. τὰ χρήματα ἄγων τῇ στρατιᾷ : ἤγουν τὰ πρὸς τροφὴν χρήσιμα καὶ τὰ λοιπὰ τὰ συντείνοντα αὐτοῖς. τά τε ἄλλα : ὅσα εἶδε δηλονότι. ἀνθορμοῦσαι : ἐναντίαι οὖσαι ἐπὶ τοῦ ὅρμου.
7 31 4 πέμπειν : εἰς Ναύπακτον. αὐτούς : ἤγουν τοὺς Κερκυραίους. ὡς οὐχ ἱκανὰς οὔσας ( εἶναι B): τοῦτο κρεῖττον καὶ σαφές B ἀποτραπόμενος : τὸ μὲν ἀποτραπόμενος καθ’ ὑπερβατὸν τῷ ὁ μὲν Εὐρυμέδων, ἐς τὴν Κέρκυραν ἀποτραπόμενος· τὸ δὲ ὥσπερ καὶ ᾑρέθη καὶ αὐτὸ καθ’ ὑπερβατὸν τῷ ξυνῆρχε γὰρ ἤδη Δημοσθένει Mvc 2 ʃ ὑποστρέψας ἐκ τῆς Σικελίας G ξυστραφέντες : συναχθέντες.[5]
7 33 1 περὶ τὰς αὐτάς : ἤγουν κατὰ τὰς αὐτάς. αὐτοῖς : τοῖς Συρακουσίοις. ναυτικόν τε ἐς πέντε ναῦς : ἤγουν λαὸν πέντε νεῶν. σχεδὸν γάρ τι .
7 33 2 .. : 〈σημείωσαι〉 ὅτι πλὴν Ἀκραγαντίνων πᾶσα ἡ Σικελία τοῖς Ἀθηναίοις ἐπέθεντο ABFMc 2 ἐπιχειρεῖν : μάχεσθαι.
7 33 3 τὸν Ἰόνιον : ἐπ’ ἄκραν Ἰαπυγίαν εἰς τὸ τέλος τοῦ Ἰονίου, ἐφ’ οὗ οἱ Ἰάπυγες οἰκοῦσι. αὐτόθεν : ἤγουν ἐκ τῆς Ἰαπυγίας.
7 33 5 κατὰ τὸ ξυμμαχικόν : συμφώνημα δηλονότι. ἤγουν καθὼς ἀποτείνει ἡ συμμαχία. καὶ προσπληρώσαντες : ἀντὶ τοῦ καὶ προσέτι ἄλλας πληρώσαντες Mvc 2 ἀνεχούσαις : ὑψηλαῖς, ἀνεχούσαις ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦ ἀέρος.
7 34 4 καιρός : πολέμου δηλονότι. χρόνον ἀντεῖχον πολὺν ἀλλήλοις : ἤγουν κατὰ χρόνον τινὰ ἰσοπαλεῖς ἦσαν ἐναντιούμενοι καὶ χεῖρας ἀλλήλοις ἀνταίροντες. ἄπλοι ἐγένοντο : ἀχρεῖοι πρὸς πλεῦσιν.
7 34 5 ἄχρηστοι ἐποιήθησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων. ἐμβαλλόμεναι : ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν πολεμίων νεῶν τυπτόμεναι Mvc 2 ἀναρραγεῖσαι : ἀντὶ τοῦ τρωθεῖσαι· ἐτρώθησαν δὲ ὑπὸ τῶν ἐπωτίδων Mv τὰς παρεξειρεσίας : παρεξειρεσία ἐστὶ τὸ κατὰ τὴν πρῴραν πρὸ τῶν κωπῶν, ὡς ἂν εἴποι τις τὸ πάρεξ τῆς εἰρεσίας ABCFGM τὰς ἐπωτίδας : ἐπωτίδες εἰσὶ τὰ ἑκατέρωθεν τῆς πρῴρας ἐξέχοντα ξύλα ABCFGM ἀντίπαλα : ἰσοστάσια.[5]
7 34 6 διὰ τὴν τῶν Κορινθίων ... : διὰ τὸ μὴ ἐπανάγεσθαι αὐτοῖς τοὺς Κορινθίους GMvc 2 οὐκέτι ἐπαναγωγήν : ἤγουν δευτέραν ἀνάπλευσιν. νικᾶν : ἐνόμιζον.
7 35 1 ἐξετάσαντες : ἀκριβῶς ἀριθμήσαντες. εἶναι : ἐξεῖναι.
7 36 1 πλέον ἐνεῖδον : ὡς εἶδον πλέον τι σχήσοντες, τουτέστι πλεονεκτήσοντες Mc 2 ʃ ἤτοι νικήσοντες. σχήσοντες : σχήσει, καθέξει· σχήσουσι, κωλύσουσι· σχήσεσθαι, κατασχεθήσεσθαι· σχήσεται, ἐπισχεθήσεται F στεριφωτέρας : στερεωτέρας Gc 2 τὰς ἐπωτίδας : τὰ [ἐφ’] ἑκατέρωθεν τῆς νηὸς πρὸς τῇ πρύμνῃ ἐξέχοντα. ἀντερείσματα καθ’ ἑκάστην ἐπωτίδα δύο, ἀπὸ τοῦ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς μέρους, τοῦ τε πρὸς τὸ τεῖχος τῆς νηὸς καὶ τοῦ πρὸς τὸ πέλαγος. τὸ μὲν οὖν κάτω μέρος τῶν ἀντερεισμάτων ἔστησαν ἐπὶ τοῦ τείχους τῆς νηός, τὸ δὲ ἄνω ἐγόμφωσαν εἰς τὰς ἐπωτίδας. καὶ ἀντηρίδας : ἀντηρίδες, αἱ σιδηραῖ φασκίαι Patm. πρῴραθεν ἐπεσκευασμένοι : τὰ κατὰ τὰς πρῴρας ἐπισκευάσαντες Gvc 2 πρὸς τὰς τῶν Ἀθηναίων ναῦς : πρὸς τὰς τῶν Ἀθηναίων ναῦς οὐκ ἔλασσον σχήσειν.[10]
7 36 3 λεπτά : ἤγουν ἀσθενῆ. διὰ τὸ μὴ ἀντιπρῴροις μᾶλλον ... : οἱ Ἀθηναῖοι ἐν ταῖς ναυμαχίαις οὐκ ἀντίπρῳροι ἐνέβαλλον ταῖς ἐναντίαις ναυσί, ἀλλὰ κατὰ τὰ πλάγια ἐκπεριπλέοντες Mvc 2 ἐμβολαῖς : ὁρμαῖς F ἐν πολλῷ : διαστήματι δηλονότι. πρὸς ἑαυτῶν : λυσιτελῆ αὐτοῖς δή. ἔσεσθαι : ἐνόμισαν ἀπὸ κοινοῦ. τοῖς ἐμβόλοις : ἔμβολον χάλκωμα ὡραῖον, περιτιθέμενον κατὰ πρῴραν 〈ταῖσ〉 ναυσὶν F σφῶν : τῶν Συρακουσίων.[5]
7 36 4 αὐτοί : οἱ Συρακούσιοι. οὐ δώσειν ... : οὐ παρέξειν αὐταῖς διέκπλουν Mvc 2 ʃ ἑρμηνεία τοῦ διεκπλεῖν καὶ περιπλεῖν· τὸ μὲν γὰρ περιπλεῖν ἐν τῇ εὐρυχωρίᾳ καθίστασθαι, οἷον χορευούσης καὶ ἀναστρεφομένης ἐφ’ ὅπερ βούλεται τῆς νεώς (καὶ ἡ περί πρόθεσις τοῦτο δηλοῖ, τὸ κύκλῳ περιθέειν)· τὸ δὲ διεκπλεῖν τὸ τεμόντα τὴν τάξιν τῶν ἐναντίων εἰς τοὐπίσω γενέσθαι. τὸ δὲ τὴν στενοχωρίαν κωλύσειν : ὑπὸ τῆς στενοχωρίας κωλυθήσεσθαι τοὺς Ἀθηναίους τοῦ περιπλεῖν. περιττὴ δὲ πρὸς τὸ μὴ περιπλεῖν ἡ μία ἀπόφασις Mvc 2 ἀνάκρουσιν : ἀνάκρουσις ἐν ναυμαχίαις ἐλέγετο ἐπὶ τοῦ πρύμναν κρούειν F αὐτούς : τοὺς Ἀθηναίους.[10]
7 36 6 ἤν πῃ βιάζωνται : ἀντὶ τοῦ ἡνίκα ἡττῶνται Mvc 2 ʃ τοὺς Συρακουσίους. οὐκ οὔσης αὐτοῖς : προεῖπεν ὅτι ὀλίγου μέρους ἐν τῷ λιμένι ἐκράτουν οἱ Ἀθηναῖοι, οὓς ἐς τὴν εὐρυχωρίαν οὐ δυνήσεσθαι περιπλεῦσαι τῶν Συρακουσίων κρατούντων Mvc 2 ἐπεχείρουν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι σὺν τῷ πεζῷ.[5]
7 37 2 τὸν ἐκ τῆς πόλεως : τῶν Συρακουσίων. καὶ ἡ γυμνητεία τῶν Σ. : γυμνητεία, τὰ τῶν γυμνῶν καὶ οἱονεὶ ψιλῶν παρόσον γυμνοὶ ὅπλων τυγχάνουσιν Patm. οἱ δέ : οἱ Ἀθηναῖοι B ἀντανῆγον : δευτέρα ναυμαχία Ἀθηναίων καὶ Συρακουσίων ABFMc 2 ʃ Ἀθηναίων νῆες οεʹ · Συρακουσίων πʹ AM ἄξιόν τι λόγου παραλαβεῖν : ἤγουν κτήσασθαί τι ἀξιόλογον.
7 38 2 ἀντίπαλα : ἰσοστάσια. ἐπισκευάζειν : ἀνανεοῦν. ἐπεπονήκει : ἤγουν ἐπεπόνθει κατεαγυῖα. ʃ ἐσείσθη. ἀντὶ λιμένος : ἵνα ᾖ αὐτοῖς ὥσπερ λιμήν. κλῃστοῦ : ἤγουν περιειργμένου. διαλειπούσας : ἤγουν διισταμένας.
7 39 1 τῇ δ ’ ὑστεραίᾳ : ἤγουν τῇ μετὰ τὴν προειρημένην ἡμέρᾳ. τῆς μὲν ὥρας : ἤγουν τῆς ὀφειλομένης ὥρας τοῦ πολέμου. πειρώμενοι ἀλλήλων : ἤγουν πλησιάζοντες ἀλλήλοις διὰ τῆς πλεύσεως.
7 39 2 πρὶν δὴ ... : περὶ τοῦ Ἀρίστωνος τοῦ Κορινθίου κυβερνήτου καὶ τῆς συμβουλῆς αὐτοῦ ABFMc 2 καὶ οἱ Συρακόσιοι : σημείωσαι τοῦ θεολόγου B πρύμναν κρουσάμενοι : στραφέντες ἀπὸ τῆς ναυμαχίας.
7 40 3 οἱ δέ : οἱ Ἀθηναῖοι ABFc 2 χρόνον μέν τινα : μέχρι τινός.
7 40 4 διαμέλλοντας : βραδύνοντας. δεξάμενοι .
7 40 5 .. : τρίτη ναυμαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων ABFMc 2 ʃ τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. αὐτοῖς : ἀντὶ τοῦ αὐτῶν. καὶ ἔς τε τοὺς ταρσοὺς ὑποπίπτοντες : ἀντὶ τοῦ καὶ ὑποδυόμενοι ὑπὸ τοὺς ταρσούς Mvc 2 κατὰ κράτος : οὐχὶ κατὰ κράτος ἐναυμάχησαν, ἀλλὰ κατὰ κράτος ἐνίκησαν Mv ἔπειτα αὐτοὺς αἱ κεραῖαι .[5]
7 41 1 .. : ἐκ τῶν κεραιῶν δελφῖνες ἦσαν ἠρτημένοι μολίβδινοι ὥστε ἐμβάλλεσθαι ταῖς προσπλεούσαις πολεμίαις ναυσίν, οἳ ἐμπίπτοντες αὐταῖς διέκοπτον τοὔδαφος αὐτῶν καὶ κατέδυον Gvc 2 ὁρῶντες : σημείωσαι τὴν σύνταξιν Mc 2 ʃ τὸ ὁρῶντες ἐσχημάτισται, συνταττόμενον πρὸς τὸ τοῖς Συρακουσίοις καὶ ξυμμάχοις, ὁρῶσιν Mv ὑπερώφθη : ἤγουν κατεφρονήθη.[5]
7 42 3 ἔφθασεν : προέλαβεν. στρατιᾷ : ἤγουν μετὰ πλήθους στρατιωτῶν. ἱκανοὶ γὰρ αὐτοὶ ... : ἱκανοὶ γὰρ οἱ Συρακούσιοι νομίζοντες εἶναι πρὸς τὸ ἀντισχεῖν Ἀθηναίοις κατ’ ἰδίαν, ἅμα τε ἂν ἔγνωσαν ὅτι ἥττους εἰσὶ καὶ ἐν τούτῳ ἀπετειχίσθησαν Mvc 2 ἅμα τ ’ ἂν ἔμαθον ... : σημείωσαι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κώλου δὶς καὶ τρὶς τὸ ἄν· τοῦτο καὶ Σοφοκλῆς 〈ἐν〉 Αἴαντι [155 sq.] B τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ : τῆς ἀφίξεως αὐτοῦ δηλονότι. ὅ τι τάχος : ἤγουν τάχιστα. τὸ παρατείχισμα : τὸ ὀρθὸν διατείχισμα Mvc 2 ἐκώλυσαν περιτειχίσαι σφᾶς : οἱ Συρακούσιοι δηλονότι τοὺς Συρακουσίους.[5]
7 42 4 τοῦ ἐν αὐταῖς στρατοπέδου : εἰ κρατήσειε δηλονότι. αὐτὸ : τὸ παρατείχισμα Mvc 2 ληφθέν : ἔσεσθαι. σφᾶς : τοὺς Ἀθηναίους. ἠπείγετο ἐπιθέσθαι : ἀντὶ τοῦ ἠπείγετο ἀποπειρᾶσθαι Mvc 2 ʃ ἤγουν ἐγχειρῆσαι. καὶ οἱ : αὐτῷ. ξυντομωτάτην ἡγεῖτο διαπο λ. : ἤγουν ἡγεῖτο εὐχερὲς ἀθρήσειν τὸ τέλος τοῦ πολέμου. κατορθώσας : ἤγουν τροπαιουχήσας.[5]
7 42 5 τὴν στρατιάν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἄλλως : ἤγουν ἀπράκτως. ἔτεμνον : ἤγουν ἐδενδροτόμουν.
7 42 6 ἐπεκράτουν : τῆς χώρας. ἀπεκρούοντο : οἱ Ἀθηναῖοι δηλονότι.
7 43 1 διατρίβειν : ἀργεῖν. λαθεῖν : τοὺς Συρακουσίους δηλονότι.
7 43 2 προσελθόντας : τοὺς Ἀθηναίους. λιθολόγους : λιθοδόμους GMvc 2 (γρ.) παρασκευήν : ὅπλισιν. ἀπὸ πρώτου ὕπνου : νυκτομαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων BFMc 2 ἐν τοῖς τείχεσι : τοῖς ἑαυτῶν δηλονότι. πρὸς αὐταῖς : ταῖς Ἐπιπολαῖς.[5]
7 43 5 ὅπως τῇ παρούσῃ ὁρμῇ ... : ὅπως μηδὲ ὑστερήσωσι τοῦ διαπερᾶναι ὧν ἕνεκα ἦλθον. τὸ γὰρ „μὴ βραδεῖς γένωνται“ ἀντὶ τοῦ μὴ ὑστερήσωσι κεῖται Mvc 2 τοῦ περαίνεσθαι : ἤγουν τῆς τελειώσεως. ἀπὸ τῆς πρώτης : ὁρμῆς δηλονότι. ʃ πόλεως. καὶ ἀδοκήτου : ἤγουν αἰφνιδίου.[5]
7 43 6 καὶ βιασθέντες : οἱ Συρακούσιοι δηλονότι. τοῦ μήτω μεμαχημένου : τειχίσματος.
7 43 7 ξυστραφῶσιν : οἱ Συρακούσιοι δηλονότι. ἐς φυγὴν κατέστησαν : τοὺς Ἀθηναίους δηλονότι. οὐ δ ’ ἀ φ ’ ἑτέρων : οὔτε ἀπὸ Ἀθηναίων οὔτε ἀπὸ Συρακουσίων καὶ τῶν ἑκατέροις συμμάχων ABFMc 2 ʃ τῶν πολεμούντων.
7 44 1 ἡ διάνοια· οὐδὲ αὐτοὶ οἱ πολεμοῦντες ἐξηγήσαντο. ὅτῳ τρόπῳ ἕκαστα ξυνηνέχθη : ἤγουν λεπτομερῶς, κατὰ ἀκρίβειαν. ἐφόδῳ : ὁρμῇ.[5]
7 44 3 καὶ χαλεπὰ ἦν ὑπὸ τῆς βοῆς διαγνῶναι : διὰ τὴν βοὴν οὐ ῥᾴδιον ἦν αὐτὰ γνῶναι Mvc 2 τῶν ἤδη πάλιν φευγόντων : τῶν εἰς τοὐπίσω φευγόντων Mvc 2 ʃ ἤγουν τραπέντων. τοῦ ξυνθήματος : γνωρίσματος, συμφωνίας. τὸ δ ’ ἐκείνων : τῶν Συρακουσίων δηλονότι.[5]
7 44 5 ὥσ τ’ , εἰ μὲν ἐντύχοιέν τισι ... : τὸ ἑξῆς, ὥστε, εἰ μέν τισιν ἐντύχοιεν τῶν πολεμίων κρείσσους ὄντες, διέφευγον αὐτοὺς οἱ πολέμιοι Mvc 2 ὑποκρίνοιντο : τὸ ξύνθημα. — παιωνισμός : τὸν παιονισμὸν βουλγαρισμὸν εἰ γράφεις, γράφειν μικρὸν γίνωσκε, μηδαμῶς μέγα e 8 ἀπὸ γὰρ ἀμφοτέρων : τῶν δύο στρατευμάτων.[5]
7 44 6 ἀπορίαν παρεῖχεν : τοῖς δυσὶ στρατεύμασιν. οἵ τε πολέμιοι ὁμοίως : ἀπὸ κοινοῦ τό, ὁπότε παιωνίσειαν, φόβον παρεῖχον Mvc 2 πολλὰ τοῦ στρατοπέδου : λείπει τὸ μέρη FMc 2 φίλοι τε φίλοις καὶ πολῖται πολίταις .[5]
7 44 7 .. : τὸ ἑξῆς, φίλιοί τε φιλίοις καὶ πολῖται πολίταις οὐ μόνον εἰς χεῖρας ἀλλήλοις ἐλθόντες ἀπελύοντο, ἀλλὰ καὶ εἰς φόβον καθίστασαν Mvc 2 διωκόμενοι : ὑπὸ τῶν Συρακουσίων.
7 44 8 τῆς ἀπὸ τῶν Ἐπιπολῶν ... : τῆς ἀπὸ τῶν Ἐπιπολῶν ὀπίσω ἀναχωρήσεως Mvc 2 οἱ δὲ ὕστερον ἥκοντες : τὸ σχῆμα Ἀττικόν, ἀντὶ τοῦ, τῶν δὲ ὑστέρων ἡκόντων GMvc 2 ἀντέστησαν : τοῖς Ἀθηναίοις δηλονότι.
7 45 2 οἱ μὲν ἀπώλλυντο : ἀπὸ τῆς κρημνίσεως δηλονότι. ὡς : καθώς.
7 46 1 Ἀκράγαντα : τὸν Ἀκράγαντα ἀρσενικῶς ABF οὐ κατορθοῦντες : ἀντὶ τοῦ ἡττώμενοι Mvc 2 τά τε ἄλλα .
7 47 1 .. : καὶ ὅτι τὰ ἄλλα αὐτοῖς πάντα οὐδεμίαν ἐλπίδα νίκης παρεῖχεν Mvc 2 ἀλ λ ’ ἅπερ καὶ διανοηθεὶς .
7 47 3 .. : διενοήθη μὴ διατρίβειν, ἀλλ’ ἀπάγειν τὴν στρατιάν GMvc 2 καὶ τοῦ στρατεύματος ... : τὸ ἑξῆς, ἕως ἔτι οἷόν τε τοῦ πολεμίου στρατεύματος κρατεῖν. ἔμπροσθεν μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν Συρακουσίων οἱ περὶ τὸν Νικίαν ἐν τῷ λιμένι κατεκέκλειντο κρατούμενοι, διὰ δὲ τὰς ἐπελθούσας μετὰ τοῦ Δημοσθένους ναῦς οἷοί τε ἦσαν κρατεῖν Mvc 2 τῇ πόλει : τῶν Ἀθηναίων.[5]
7 47 4 τοὺς .. . ἐπιτειχίζοντας : τοὺς Λακεδαιμονίους G Συρακουσίους : πρὸς δή. προσκαθῆσθαι : τοῖς Συρακουσίοις δηλονότι. πόνηρα : ἀσθενῆ G ʃ ἐπισφαλῆ, ἐπικίνδυνα.
7 48 1 καταγγέλτους : δήλους διὰ μηνυμάτων. λαθεῖν γὰρ ἄν ... : μετὰ γὰρ πολλῶν βουλόμενοι οὐ δυνήσεσθε λαθεῖν ἐπιχειροῦντες ἀποπλεῦσαι Mvc 2 τό δ ’ ἔτι .
7 48 2 .. : τὸ ἑξῆς, τόδε ἐλπίδας τε ἔτι παρεῖχε τὰ τῶν πολεμίων πονηρότερα ἔσεσθαι τῶν σφετέρων. ἀ φ ’ ὧν : τῶν πολεμίων. βουλόμενον τοῖς Ἀθηναίοις τὰ πράγματα ἐνδοῦναι : ἤγουν βουλόμενον κυρίους γενέσθαι τοὺς Ἀθηναίους τῶν κατὰ τὰς Συρακούσας πραγμάτων. ἐπεκηρυκεύετο : διὰ κηρύκων ἐμήνυε. ἀντὶ τοῦ, κήρυξ ἐπέμπετο πρὸς αὐτόν, τὸν Νικίαν, παρὰ τοῦ μέρους τῶν Συρακουσίων τοῦ βουλομένου τὰ πράγματα ἐνδοῦναι τοῖς Ἀθηναίοις. καὶ διασκοπῶν ἀνεῖχε : διστάζων, εἴτε χρὴ μένειν, εἴτε ἀπιέναι, οὐδεμιᾷ προσετίθετο γνώμῃ.[5]
7 48 3 τοῦτο γάρ ἐστι τὸ διασκοπῶν ἀνεῖχε Mvc 2 ἀπάξειν : ἀπὸ τῶν Συρακουσῶν δηλονότι. εὖ λέγων : ἤγουν πιθανῶς λέγων. ἐκεῖσε : ἤγουν ἐς τὰ Ἀθήνας.
7 48 4 οὔκουν βούλεσθαι ... : οὐ βούλεσθαι ἔφη ὁ Νικίας ὑπὸ Ἀθηναίων ἀπολέσθαι μόνος αὐτὸς ἀδίκως, ἀλλά, εἰ δεῖ πάντως ἀπολέσθαι, ὑπὸ τῶν πολεμίων τοῦτο παθεῖν Mvc 2 ἐν περιπολίοις : ἐν τοῖς περὶ τὴν πόλιν τειχίσμασι καὶ οἰκοδομαῖς f ʃ ἐν περιδρόμοις ʃ περιτειχίσμασι, πολιχνίοις.
7 48 5 σημείωσαι βόσκοντας AB τῆς νῦν παρασκευῆς : τῆς πολεμικῆς οἰκονομίας. ἐπικουρικὰ μᾶλλον ... : μισθοφόρων τοῖς Συρακουσίοις ὄντων καὶ οὐχὶ δι’ ἀνάγκην στρατευομένων πολιτῶν ὥσπερ Ἀθηναίων Mvc 2 τρίβειν οὖν ἔφη χρῆναι : ἀντὶ τοῦ διατρίβειν καὶ παρέλκειν Mvc 2 καὶ μὴ χρήμασιν .[5]
7 48 6 .. : καὶ μὴ νομίζειν διὰ χρημάτων ἔνδειαν ἡττᾶσθαι Mvc 2 θαρσήσει : θαρσήσας νῦν δηλονότι μᾶλλον ἢ πρότερον κρατηθεὶς καὶ νικηθείς.
7 49 2 τὰ τῶν πολεμίων : ἤγουν τοὺς πολεμίους. στενοχωρίᾳ : ἡ στενοχωρία G τά τε ... : ἤγουν τῇ ἐμπειρίᾳ αὐτῶν χρήσεσθαι δυνήσονται. ἐν τούτῳ : τῷ καιρῷ δηλονότι.
7 50 1 ἡ τοῖς Συρακοσίοις στάσις : ἀντὶ τοῦ, ἡ στάσις, διὰ Συρακουσίους κινουμένη, εἰς φιλίαν ἐξῆλθε. ὅθεν .. . ἀπέχει : ὅθεν ἐλάχιστον πρὸς Σικελίαν διάστημα· δυεῖν γὰρ ἡμερῶν καὶ νυκτὸς ἀπέχει πλοῦς Mv ʃ ἀπὸ Καρχηδόνος ἐς Σελινοῦντα πλοῦς δύο ἡμερῶν καὶ νυκτός ABCF αὐτοῖς : ἤγουν τοῖς Συρακουσίοις.[5]
7 50 3 τοῖς πᾶσι : κατὰ πάντα. ἀλ λ ’ ἤ : παρ’ ὅ. ἑτοῖμα ἦν ἀποπλεῖν : ἕτοιμα ἦν τὰ κατὰ τὸν ἀπόπλουν.
7 50 4 ἐνθύμιον ποιούμενοι : ἤτοι δεισιδαιμονήσαντες ἢ ἐκλογισάμενοι Mvc 2 ʃ κατὰ νοῦν σχόντες τὸ τῆς σελήνης. θειασμῷ : εὐχῇ καὶ μαντείᾳ v καὶ τῷ τοιούτῳ προσκείμενος : τῷ τοιούτῳ εἴδει τοῦ θειασμοῦ προσέχων, τῷ παραφυλάττειν τὰς ἐκλείψεις καὶ τὰ οὐράνια Mvc 2 οὐ δ ’ ἂν ... : τὸ ἑξῆς, οὐδ’ ἂν διαβουλεύσασθαι, ὅπως ἂν κινηθείη πρότερον, τουτέστι πρὶν τρὶς ἐννέα ἡμέρας κτλ. μὴ ἀνιέναι τὰ τῶν Ἀθηναίων : ἀντὶ τοῦ τοὺς Ἀθηναίους φεύγειν δηλονότι.[5]
7 51 1 σφῶν : τῶν Συρακουσίων. χαλεπωτέρους προσπολεμεῖν : δυσεπιχειρήτους. ἐπλήρουν : ἀνδρῶν δηλονότι.
7 51 2 τῇ μὲν προτέρᾳ : καθ’ ἣν δηλονότι ἐκινήθησαν. ἀπολαμβάνουσί τε : ἤγουν ἀποκόπτουσί τινας τῶν ὁπλιτῶν τῶν Ἀθηναίων. τῇ δ ’ ὑστεραίᾳ : ναυμαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων ABFMc 2 τῶν Συρακουσίων οϛʹ· τῶν Ἀθηναίων πϛʹ A πρὸς τὰ τείχη : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.
7 52 1 τὸν Εὐρυμέδοντα ... : Εὐρυμέδοντος στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων ἀναίρεσις ὑπὸ Συρακουσίων ABFMc 2 τοὺς ἐκβαίνοντας : ἀπὸ τῶν νεῶν δηλονότι.[5]
7 53 3 παρόντος : προσγεγενημένου. πάντας ἀπέκτειναν : οἱ Συρακούσιοι ἀπέκτειναν δηλονότι ABCF τῶν ὁπλιτῶν : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.
7 54 1 τῶν πεζῶν : τῶν Συρακουσίων. πρότερον μὲν γάρ : περιττὸς ὁ μέν σύνδεσμος Mvc 2 παράλογος : παραδοξία.
7 55 2 οὐ δυνάμενοι ... : οὐ δυνάμενοι αὐτοὺς προσαγαγέσθαι καὶ ὑποχειρίους ποιῆσαι, οὔτε διὰ τοῦ μεταβάλλειν αὐτῶν τὴν πολιτείαν οἷον στάσιν ἐμβαλόντες ἢ ὀλιγαρχίαν παρ’ αὐτοῖς ἐργασάμενοι Mvc 2 ᾧ προσήγοντο ἄν : ᾧτινι τῷ πράγματι, τῷ μεταβαλεῖν δηλονότι τὴν πολιτείαν, προσήγοντο ἂν οἱ διάφοροι αὐτοῖς τοῖς Ἀθηναίοις. οὐ δυνάμενοι δὲ οὔτ’ ἐκ μεταβολῆς, ἐπειδὴ ἡ αὐτὴ ἦν ἑκατέρων πολιτεία, οὔτ’ ἐκ παρασκευῆς πολλῷ μείζονος, ὅτι καὶ ἵππους καὶ ναῦς εἶχον ἐκεῖνοι ὁμοίως τοῖς Ἀθηναίοις. τὸ ἑξῆς, οὐ δυνάμενοι ἐπενεγκεῖν τὸ διάφορον αὐτοῖς. πολλῷ κρείσσους : λείπει τὸ ὄντες Gvc 2 ʃ ἀντὶ τοῦ κρείσσονες. πολλῷ δὴ μᾶλλον : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐν παντὶ δὴ ἀθυμίας ἦσαν Mvc 2 καθυπέρτερα : τῶν Ἀθηναίων.[10]
7 56 2 φόβου : ἀπὸ φ. τῆς δουλείας δή. ἀπολύεσθαι : ῥύσεσθαι. τὸν ὕστερον ἐ . πόλεμον ἐνεγκεῖν : ἤγουν ἀντισχεῖν πρὸς τὸν ὕστερον πόλεμον Mvc 2 ʃ δέξασθαι. αὐτῶν : τῆς τε ἐλευθερίας τῶν Ἑλλήνων καὶ τοῦ ἀπαλλαγῆναι φόβου Mvc 2 μέγα μέρος προκόψαντες : ἀντὶ τοῦ προκοπὴν μεγάλην τῷ ναυτικῷ στόλῳ παρασχόντες· τουτέστι πολλὰς ναῦς αὐτοῖς παρασχόντες εἰς τὰς ναυμαχίας.[5]
7 56 3 ἤ, ὥς τινες, ἐπὶ μέγα ἐν τῷ ναυτικῷ προκόψαντες Mvc 2 ἐπὶ μίαν πόλιν : κατὰ μιᾶς πόλεως τῶν Συρακουσῶν.[5]
7 56 4 πλήν γε δὴ τοῦ ξύμπαντος ... : πλὴν ὅσα συνῆλθεν ἔθην πρὸς Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους ἐν παντὶ τῷδε τῷ πολέμῳ Mv ʃ ἐξαίρω δὲ λόγου τὰ ἐν παντὶ τῷδε τῷ πολέμῳ ἔθνη πρός τε τὴν Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων πόλιν συνελθόντα· τουτέστι, πλεῖστα ἔθνη περὶ Συρακουσῶν μαχόμενα ἦλθε, πλήν γε δὴ οὐ τοσαῦτα ὅσα πρὸς Ἀθηναίους καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους προσενεμήθη Mv λόγου : ἀριθμοῦ. τοσοίδε γὰρ ἑκάτεροι .[5]
7 57 1 .. : ἤγουν πολλοὶ γὰρ ἦσαν συμμαχοῦντες ἑκατέροις τοῖς μέρεσιν. οἵ τε γὰρ Ἀθηναῖοι ἐπὶ Σικελίαν ἐλθόντες ἔσχον πολλούς τινας συμμάχους· οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ οἱ Συρακούσιοι περὶ Σικελίας μαχόμενοι ὡσαύτως ἐπήγοντο τοὺς μετασχήσοντας τοῦ πολέμου καὶ κινδυνεύσοντας ἐπὶ τῷ διασῶσαι τὴν τῶν Συρακουσίων πόλιν, ὥσπερ τοῖς συμμαχοῦσιν Ἀθηναίοις σκοπὸς τὸ συγκτήσασθαι χώραν. ʃ κατάλογος τῶν ἐθνῶν καὶ πόλεων τῶν συμμαχησάντων Ἀθηναίοις κατὰ Συρακουσῶν· Ἀθηναῖοι, Λήμνιοι, Ἴμβριοι, Αἰγινῆται, Ἑστιαιεῖς (οὗτοι πάντες Ἀθηναίων ἄποικοι ἦσαν), Ἐρετριεῖς, Χαλκιδεῖς, Στυρεῖς, Καρύστιοι, Κεῖοι, Ἄνδριοι, Τήιοι, Μιλήσιοι, Σάμιοι, Χῖοι, Μηθυμναῖοι, Τενέδιοι, Αἴνιοι, Πλαταιεῖς, Ῥόδιοι, Κυθήριοι, Κεφαλλῆνες, Ζακύνθιοι, Κερκυραῖοι, Μεσσήνιοι ἐκ Ναυπάκτου, Μεγαρεῖς φυγάδες, Ἀργεῖοι, Μαντινεῖς, Κρῆτες, Αἰτωλοί, Ἀκαρνᾶνες, Θούριοι, Μεταπόντιοι, Νάξιοι, Καταναῖοι, Ἐγεσταῖοι, Τυρσηνοί, Ἰάπυγες ABGMvc 2 τοῖς μέν : τοῖς Ἀθηναίοις BCFM τοῖς δέ : τοῖς Συρακουσίοις BCFM με τ ’ ἀλλήλων στάντες : συμμαχήσαντες ἀλλήλοις. ἀλ λ ’ ὡς ἑκάστοις ... : ἀλλ’ ὡς ἑκάστῳ συνέτυχεν ἢ διὰ τὸ ἴδιον συμφέρον 〈ἢ〉 ἐξ ἀνάγκης στρατεύεσθαι Mvc 2 καὶ ἀ π ’ Ἀθηναίων : ἄποικοι δηλονότι.[20]
7 57 4 οὗτοι : ἤγουν οἱ Καρύστιοι. ναυσί : ἤγουν σὺν ναυσί.
7 57 7 κατὰ δὲ τὸ νησιωτικόν : ἤγουν νόμιμον, ἔθος. οὐ μόνον Δωριῆς : ὄντες δηλονότι. ἀνάγκῃ μὲν ἐκ τοῦ εὐπρεποῦς ... : ἔλεγον ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθεῖν, ἵν’ εὐπρεπὴς ἀπολογισμὸς αὐτοῖς ᾖ· οὐχ ἧσσον δὲ βουλόμενοι ἤπερ ἐξ ἀνάγκης εἵποντο, διὰ τὴν Κορινθίων ἔχθραν Mvc 2 κατὰ ξυμφορὰν ἐμάχοντο : ξυμφορὰν ἄρτι τὴν φυγὴν λέγει, ὅτι φυγάδες ὄντες τοῖς ξυγγενέσιν ἐμάχοντο Mvc 2 καὶ τῆς παραυτίκα : τῆς κατὰ τὸ ἐνεστώς.[5]
7 57 9 οὐδὲν ἧσσον διὰ κέρδος : ἡ παροιμία· πιπράσκει δ’ ὁ κακὸς πάντα πρὸς ἀργύριον. τοῦ Καλλιμάχου [fragm. 419 ed. Schneider] ABFMc 2 μισθῷ καὶ οὗτοι πεισθέντες : ἦλθον μετὰ τῶν Ἀθηναίων. ξυγκτίσαντας : ἀντὶ τοῦ ξυγκτίσασι GMvc 2 τοιαύταις : ταῖς μισθοφορικαῖς ABFGMc 2 οἵπερ ἐπηγάγοντο : ἐπεσπάσαντο.[5]
7 57 11 τοὺς Ἀθηναίους. κατὰ διαφοράν : ἔχθραν. Συρακοσίοις δὲ .
7 58 1 .. : κατάλογος τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν πόλεων τῶν συμμαχησάντων Συρακουσίοις κατὰ Ἀθηναίων· Συρακόσιοι, Καμαριναῖοι, Γελῷοι, Σελινούντιοι, Ἱμεραῖοι, Σικελοί, Λακεδαιμόνιοι, Κορίνθιοι, Λευκάδιοι, Ἀμπρακιῶται, Ἀρκάδες, Σικυώνιοι, Βοιωτοί ABFGMc 2 ἡσυχαζόντων : ἀπὸ τοῦ πολέμου ἀπεχόντων. καὶ οἱ αὐτόνομοι : δημοκρατούμενοι.[5]
7 58 3 ὅσοι μὴ ἀφέστασαν : τῶν Συρακουσίων δηλονότι. νεοδαμώδεις : νεοδαμώδης ὁ ἐλεύθερος παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις ABCF κατὰ τὸ ξυγγενές : τῶν Συρακουσίων. κατὰ πάντα : παντὸς γένους.
7 59 2 καλὸν ἀγώνισμα : ἔνδοξον, συμφέρον. σημείωσαι καὶ ὀλίγον οὐδὲν ἐς οὐδὲν ἐπενόουν AB ʃ τὸ ἑξῆς, καὶ ὀλίγον οὐδὲν ἐπενόουν ὡς οὐδέν, τουτέστι τὸ ὀλίγον οὐκ ἐπενόουν οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν τὸ μέγα.
7 60 2 καὶ ξυνελθόντες οἵ τε στρατηγοὶ ... : νῦν διὰ τὸ ἄπορον καὶ τοὺς ταξιάρχους οἱ στρατηγοὶ συνήγαγον, καθ’ αὑτοὺς πρότερον βουλευόμενοι. ἀπολαβόντες : ἰδιώσαντες, ἀποκόψαντες. τοῦτο μέν : τὸ διατείχισμα. καὶ ἀπλοώτεραι : ἀπλοωτέρας οὐ τὰς ἀπλόους παντάπασι λέγει, ἀλλὰ τὰς διὰ πληρωμάτων ἔνδειαν ἀπλόους ἱσταμένας. τοῦτο δὲ καὶ ἡ τοῦ λόγου ἐπαγωγὴ δηλοῖ, „πάντα τινὰ ἐσβιβάζοντες πληρῶσαι“. ἡλικίας : νεότητος.[5]
7 60 5 ὁ δὲ Νικίας : τῷ Νικίᾳ τὴν προτροπὴν τῆς διαλέξεως δίδωσι καὶ ὡς καθ’ ἡλικίαν πρεσβυτέρῳ καὶ ὡς μείζονι στρατηγῷ καὶ ὡς πάλαι τοὺς Συρακουσίους νενικηκότι καὶ ὡς ἐν Πελοποννήσῳ καὶ ἐν ἄλλοις πολλοῖς τόποις τοὺς ἐναντίους διαπολεμήσαντι. πολύ : λίαν. διακινδυνεύειν : διὰ κινδύνου ἰέναι. ἄνδρες στρατιῶται .[5]
7 61 1 .. : δημηγορία Νικίου στρατηγοῦ Ἀθηναίων ABCEFM ἔστι τῳ : τινὶ [ἀφ’] ἡμῶν. ἔπειτα διὰ παντὸς .
7 61 2 .. : ἔπειτα ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ δυσέλπιδές εἰσι καὶ προσδοκῶσιν ὅμοια ταῖς γεγενημέναις συμφοραῖς τὰ μέλλοντα Mvc 2 τῶν ἐν τοῖς πολέμοις παραλόγων : Ὅμηρος [Σ 309] ξυνὸς Ἐνυάλιος ABCF καί τε κτανέοντα κατέκτα.
7 61 3 τὸ τῆς τύχης : ἤγουν εὐτυχίας. κἂν με θ ’ ἡμῶν ἐλπίσαντες στῆναι : καὶ τὴν τύχην καὶ ἡμῖν συλλήψεσθαι ἐλπίσαντες Mvc 2 ἐν δὲ τῇ ἐνθάδε .[5]
7 62 2 .. : ἐν δὲ τῇ νῦν κατὰ ἀνάγκην ἀπὸ νεῶν γενησομένῃ πεζομαχίᾳ ἐπιτήδεια ἔσται Mvc 2 ηὕρηται δ ’ ἡμῖν .
7 62 3 .. : ἀντὶ τοῦ ἐξεύρηται ἡμῖν ἐπιβολὴ χειρῶν σιδηρῶν, αἷς προσιούσας τὰς ναῦς τὰς πολεμίας κρατήσομεν, ὥστε μὴ δύνασθαι ἐξ ἀναχωρήσεως ἐμβάλλειν ἡμῖν Mvc 2 τῶν ἐπωτίδων αὐτοῖς : ἀντὶ τοῦ τῶν Συρακουσίων. ἐπιβολαί : ἤγουν ἀντιλαβαὶ εὕρηνται ἡμῖν. ἄλλως τε καὶ τῆς γῆς .[5]
7 62 4 .. : διὰ τοῦτο, φησίν, οὐ συμφέρει ἀνακρούεσθαι ἡμῖν, ὅτι ἄρα εἰς πολεμίαν γῆν ὑπὸ τῆς ἀνακρούσεως ἐξενεχθησόμεθα Mvc 2 μὴ ἐξωθεῖσθαι ἐς αὐτήν : ἤγουν τὴν γῆν G ἀπαράξητε : μετὰ βίας ἀποκρίνητε F ʃ εἰς τὴν θάλασσαν καταβάλητε Mvc 2 ʃ ἤγουν μετὰ ἀραγμοῦ καὶ συντριβῆς ἀποστήσητε.
7 63 2 τῶν ἄνωθεν μᾶλλον : τὸ μᾶλλον οὐκ ἔστι συγκριτικόν, ἀλλὰ διασαφητικόν· οὐ γὰρ καὶ οἱ ναῦται τοῦ ἀπαράττειν τοὺς πολεμίους συναίτιοι Mvc 2 καὶ ἐν τῷ αὐτῷ τῷδε : ἐν τῷ παραινεῖν GMvc 2 καὶ τὰς ναῦς πλείους : ἤτοι τῶν πολεμίων νεῶν ἢ νῦν πλείους ἤπερ πρότερον Mvc 2 τὴν ἡδονὴν ἐνθυμεῖσθαι : ἐνθυμεῖσθαί τε ἄξιον ὅτι δεῖ διαφυλάξασθαι τὴν ἡδονήν.[5]
7 63 3 ἡδονὴν δὲ λέγει, ἣν ἐπιφέρει, ἐπὶ τῷ θαυμάζεσθαί τε κατὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ κατὰ τὸ ὠφελεῖσθαι, ἔν τε τῷ μὴ ἀδικεῖσθαι αὐτοὶ καὶ ἐν τῷ φοβεροὶ τοῖς ὑπηκόοις φαίνεσθαι Mvc 2 οἳ τέως Ἀθηναῖοι νομιζόμενοι : τοὺς μετοίκους λέγει GMvc 2 ὠφελεῖσθαι : ἤγουν κερδαίνειν. εἴ τε ξυμβήσεταί τι ἄλλο : εὐφημότατα ᾐνίξατο τὴν ἧτταν Mvc 2 τούς τε ἐνθάδε πολεμίους : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὑπομιμνήσκω Mvc 2 ὑπὲρ ἀμφοτέρων : ὑπέρ τε τῆς ἐνταῦθα δουλείας ὑμῶν καὶ τῆς ἐκεῖ τῶν ἄλλων Ἀθηναίων Mvc 2 πληροῦν : ἀνδρῶν δηλονότι.[10]
7 65 1 ἡ ἐπιβολή : ἡ ἀντίληψις. πρὸς τοῦτο : ἤγουν πρὸς τὴν ἀντιλαβὴν τῶν σιδηρῶν χειρῶν. παρεκελεύσαντο ἐκείνοις οἵ τε στρατηγοὶ καὶ Γύλιππος : πάντες ὑπὸ θάρσους ἐν τούτοις παρακελεύονται· οἱ στρατηγοὶ τῶν Συρακουσίων ὡς ὑπὲρ αὐτῶν ὄντος τοῦ ἀγῶνος· οἱ τῶν Βοιωτῶν ὡς ἀντιστάντων ἐν τῇ ἐφόδῳ τοῖς Ἀθηναίοις· Κορίνθιοι ὡς ναυτικῇ καὶ πεζῇ δυνάμει βεβοηθηκότες μόνοι τῶν ἀπὸ Πελοποννήσου· Γύλιππος ὡς στρατηγὸς ἐπὶ τούτῳ αὐτῷ παρὰ τῶν Λακεδαιμονίων ἐκπεμφθείς.[5]
7 65 2 πάντας δὲ εἰκὸς ἡδομένους καὶ ἀνὰ μέρος καὶ ὁμοῦ τὴν διάλεξιν ποιεῖσθαι πρὸς αὐτούς. ὅτι μὲν καλὰ .
7 66 1 .. : δημηγορία Συρακουσίων καὶ Γυλίππου ABCEFM τὰ προειργασμένα : ἤγουν ἡ προγεγενημένη νίκη. ἀντελάβεσθε : ἀντὶ τοῦ ᾐσθάνεσθε Mvc 2 ἐς τὴν χώραν τήνδε : ἤγουν κατὰ τῆσδε τῆς χώρας.
7 66 2 κατορθώσειαν : ἤγουν τροπαιουχήσειαν. ἄνδρες γὰρ ἐπειδὰν ὧν ἀξιοῦσι προύχειν κολουσθῶσι : κολουσθῶσιν, ἀντὶ τοῦ κωλυθῶσιν, ἀνακοπῶσιν Patm.
7 66 3 ʃ σημείωσαι κολουσθῶσι F ʃ ὁπόταν γὰρ ἄνδρες ἐλαττωθῶσιν ἐν τούτῳ ἐν ᾧ δοκοῦσιν ὑπερέχειν τῶν πέλας, εἴς τε τὰ λοιπὰ τῷ φρονήματι ταπεινοῦνται μᾶλλον ἤπερ εἰ μηδὲ ὅλως τι κατ’ ἀρχάς Mvc 2 καὶ τῷ πα ρ ’ ἐλπίδα ... : καὶ παρ’ ἐλπίδα σφαλέντες ἐφ’ οἷς μέγα ἐφρόνησαν, αὖθις ἐν τοῖς ἔργοις ἐνδιδόασιν, ταπεινότεροι καὶ χείρους γινόμενοι τῆς ὑπαρχούσης δυνάμεως ἡμῶν Mvc 2 τῆς δοκήσεως : τῆς ἀγαθῆς ἐλπίδος.[10]
7 67 1 διπλασία ἑκάστου ἡ ἐλπίς : τὸ μὲν διπλασία ἀντὶ τοῦ πολλαπλασία· οὐχ ἑκάστου δὲ ἡ ἐλπὶς διπλασία, ἀλλ’ ἐξ ἑκάστου τῶν εἰρημένων διπλασιάζεται, ἐκ τοῦ καταπεπτωκέναι τοὺς Ἀθηναίους τοῖς φρονήμασι κἀκ τοῦ δόκησιν ἔχειν ὅτι κρείττους ἐσμέν, εἰ τοὺς κρείττους ἐνικήσαμεν Mvc 2 τὰ δὲ τῆς ἀντιμιμήσεως αὐτῶν ... : ἀντιμίμησις, ἀντὶ τοῦ ἀντίθεσις καὶ ἀντισήκωσις Patm. ʃ μιμούμενοι ἡμᾶς οἱ Ἀθηναῖοι πολλοὺς ὁπλίτας ἐπεβίβασαν ἐπὶ τὰ καταστρώματα, ὅπερ ἡμῖν μὲν σύνηθές ἐστι καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀνάρμοστον, ἐκείνοις δὲ ἐναντίον διὰ τὰ ἐπιφερόμενα v χερσαῖοι : ὡς ἐν τῇ πρώτῃ [c. 7] θαλασσίους εἶπε τοὺς ἐμπειρίαν ἔχοντας τῶν ναυτικῶν, οὕτως ἄρτι χερσαίους οὐ τοὺς ἠπειρώτας, ἀλλὰ τοὺς ἀπείρους θαλάσσης λέγει vc 2 οἳ οὐ δ ’ ὅπως .. . εὑρήσουσι : οἳ οὐδὲ καθεζόμενοι τοξεύειν καὶ ἀκοντίζειν δυνήσονται. μίαν δὲ ἀπόφασιν ἡγητέον λείπειν, ἵνα ᾖ τὸ πλῆρες· οἱ δὲ οὐχ εὑρήσουσιν οὐδὲ ὅπως χρὴ τὸ βέλος καθεζομένους ἀφεῖναι vc 2 καὶ ἐν σφίσιν αὐτοῖς ... : τὸ ἑξῆς, καὶ ἐν σφίσιν αὐτοῖς πάντες ταράξονται Fc 2 τὸ δὲ οὐκ ἐν τῷ ἑαυτῶν τρόπῳ κινούμενοι οὐ κατὰ τὸ σύνηθες ἕκαστος ἐπὶ τῶν νεῶν κινούμενοι vc 2 ἐν ὀλίγῳ : διαστήματι.[20]
7 67 3 ῥᾷσται δὲ ἐς τὸ βλάπτεσθαι : ῥᾳδίως δὲ βλαβήσονται ὑπὸ τῶν ἡμῖν παρεσκευασμένων Mvc 2 οὐ παρασκευῆς πίστει μᾶλλον : οὐ τῇ παρασκευῇ πιστεύοντες, ἀλλὰ διακινδυνεῦσαι σπεύδοντες ἐπὶ τῇ τύχῃ τὸ μέλλον ποιοῦνται Mvc 2 ἀποκινδυνεύσει : τίνι G καὶ τύχην ἀνδρῶν : καὶ πρὸς τύχην ἀνδρῶν πολεμίων ἡμῖν ἡττημένων Mvc 2 νομίσωμεν ἅμα μὲν .
7 68 1 .. : νομιμώτατόν ἐστιν ὀργῇ προσμῖξαι τοῖς ἐναντίοις· προσῆκον γὰρ τοῖς τιμωρουμένοις τοὺς ἀδίκως ἐπελθόντας παρίστασθαι τοῦτο, καὶ κρίνειν ὅτι δεῖ ἀποπλῆσαι τὸν θυμὸν ἐν τῇ τιμωρίᾳ τοῦ ἀδικήματος Mvc 2 τὸ λεγόμενόν που ἥδιστον εἶναι : τὸ ἐχθροὺς τιμωρήσασθαι GMvc 2 ʃ σημείωσαι τοῦ θεολόγου B ἐν ᾧ : ἐν τῷ δουλώσασθαι ἡμᾶς vc 2 τὰ ἀπρεπέστατα : τοὺς ἀνδραποδισμούς ABCFM τὴν αἰσχίστην ἐπίκλησιν : τὴν δουλείαν ABFMc 2 καλὸς ὁ ἀγών : ἡ διάνοια· καλὸς ἡμῖν ὁ ἀγών ἐστι· πραξάντων γὰρ ἡμῶν ὅσα βουλόμεθα οὗτοί τε κολασθήσονται καὶ ἡ πᾶσα Σικελία ἐλευθερωθήσεται Mvc 2 τοὺς Ἀθηναίους ᾐσθάνοντο : πληροῦντας δηλονότι τὰς ναῦς.[5]
7 69 2 πάσχουσιν : οἱ ἄνθρωποι δηλονότι. ἐνδεᾶ : ἀπλήρωτα. πατρόθεν τε ἐπονομάζων : Ὅμηρος [Κ 68]· πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον ABCFM ἀξιῶν τό τε κα θ ’ ἑαυτόν ... : ἀξιῶν μηδένα προδοῦναι τὴν ἰδίαν ἀρετήν Mvc 2 ὧν : καὶ ἀξιῶν ἐκείνους ὧν. ὧν ἐπιφανεῖς ἦσαν : τοῦτο καθ’ ὑπερβατόν· συντακτέον 〈δὲ〉 τῷ πατρόθεν ἐπονομάζων vc 2 καὶ τῆς ἐν αὐτῇ ἀνεπιτάκτου ... : καὶ τῆς ἐν τῇ πατρίδι αὐτεξουσίου βιοτῆς Mvc 2 ἄλλα τε λέγων ... : καθ’ ὑπερβατόν· συντακτέον δὲ τῷ παραπλήσια, ἵνα ᾖ τὸ ἑξῆς· ἄλλα τε λέγων, οἷα ἐν τῷ τοιούτῳ ἤδη τοῦ καιροῦ ὄντες ἄνθρωποι εἴποιεν ἄν, καὶ παραπλήσια. ἡ δὲ διάνοια· ἄλλα τε λέγων, ὅσα ἐν τοιαύτῃ περιστάσει καθεστῶτες ἄνθρωποι λέξαιεν ἄν, καὶ παραπλήσια, ὑπέρ τε τῶν ἄλλων πάντων καὶ γυναικῶν καὶ παίδων καὶ θεῶν, οὐ φυλαττόμενοί τι αὐτῶν εἰπεῖν, μὴ δόξωσι τοῖς ἀκροαταῖς ἀρχαιολογεῖν, ἀλλὰ ὠφέλιμα πρὸς τὴν παροῦσαν περίστασιν νομίζοντες Mvc 2 οὐχ ἱκανὰ μᾶλλον ἢ ἀναγκαῖα : ἀναγκαῖα μᾶλλον ἤπερ ἱκανά Mvc 2 πρὸς τὸ ζεῦγμα τοῦ λιμένος : ὃ ἔζευξαν οἱ Συρακούσιοι ἀποφράττοντες τὸ στόμα τοῦ λιμένος Mvc 2 καὶ τὸν παραλειφθέντα διέκπλουν : καὶ τοῦτο τὸ μέρος 〈ὃ〉 οὐκ ἔξευκτο, ἀλλ’ ἀνεῴγει, τοῦ στόματος τοῦ λιμένος.[15]
7 69 4 τουτέστι παρελέλειπτο ὥστε μὴ ἐζεῦχθαι Mvc 2 βιάσασθαι ἐς τὸ ἔξω : μετὰ βίας ἐξελθεῖν. ʃ ναυμαχία Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων καὶ νίκη Συρακουσίων κατὰ κράτος ABFMec 2 προεξαγαγόμενοι : πρότερον ἢ Ἀθηναῖοι.[5]
7 70 1 τοῦ παντός : στρατεύματος δηλονότι. σφίσι : τοῖς Ἀθηναίοις.
7 70 2 τῶν προτέρων : ναυμαχιῶν δηλονότι. οἵ τε ἐπιβάται ἐθεράπευον .
7 70 3 .. : οἱ ἐπιβάται ἐπεμελοῦντο (τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐθεράπευον) καὶ ἠγωνίζοντο ὅπως μὴ λείποιντο τῇ προθυμίᾳ οἱ ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ὄντες τῆς τε τῶν ναυτῶν καὶ κυβερνητῶν τέχνης Mvc 2 ʃ ἐπεμελοῦντο G πρῶτος : ἀντὶ τοῦ ἔξοχος vc 2 ἐν ὀλίγῳ : διαστήματι δηλονότι.[5]
7 70 4 αἱ μὲν ἐμβολαὶ .. . ἐγίγνοντο : ἔμβολοι, τὰ ἐξέχοντα τῶν νεῶν πρὸς τὴν πρώραν, οἷς ἐνέβαλλον ταῖς τῶν πολεμίων ναυσὶ καὶ κατέδυον· ἠμφίεστο δὲ ταῦτα χαλκῷ ἢ σιδήρῳ, τύπον ἀποτελοῦντα κριῶν ἢ κυνῶν ἢ τοιούτων τινῶν Patm. αἱ δὲ προσβολαί ... : συνεχῶς ἐγίγνοντο αἱ συμπλοκαὶ τῶν νεῶν· αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν φεύγουσαι ἐπεφέροντο ἑτέραις καὶ οὐ συνεπλέκοντο, αἱ δὲ ἑκοντὶ ἐπιπλέουσαι προσέβαλλον Mvc 2 προσφέροιτο : ἀντὶ τοῦ προσήλαυνεν.[5]
7 70 5 ἐ π ’ αὐτήν : ἤγουν κατ’ αὐτῆς. ξυνηρτῆσθαι : ἤρτηται, κρέμαται ἢ δέδεται F ʃ συμπεπλέχθαι.
7 70 6 καὶ τοῖς κυβερνήταις : τοὺς κυβερνήτας, εἴτε φυλάττεσθαι δέοι εἴτε ἐπιβουλεύειν, μὴ καθ’ ἓν μέρος, οἷον δεξιὸν ἢ ἀριστερόν, τοῦτο ποιεῖν, ἀλλὰ πανταχοῦ Mvc 2 ξυμπιπτουσῶν : ἀλλήλαις δηλονότι. καὶ ἀποστέρησιν τῆς ἀκοῆς : καὶ μὴ δύνασθαι τῶν κελευσμάτων ἀκούειν Mvc 2 πολλὴ γὰρ δὴ ἡ παρακέλευσις .[5]
7 70 7 . . τοῖς κελευσταῖς : ὑπὸ τῶν κελευστῶν. τὸ δὲ ἐπιβοῶντες, συνταττόμενον τῷ „πολλὴ γὰρ δὴ ἡ παρακέλευσις ἀφ’ ἑκατέρων τοῖς κελευσταῖσ“, ἐσχημάτισται· ἦν γὰρ κατὰ φύσιν τό, πολλὰ γὰρ δὴ οἱ κελευσταὶ ἀλλήλοις παρεκελεύοντο Mvc 2 ʃ πολλὴ ἡ παρακέλευσις τοῖς κελευσταῖς ἐγίνετο ἀντὶ τοῦ, πολλὰ οἱ κελευσταὶ παρεκελεύοντο. σημείωσαι· οὕτω γὰρ συνταχθήσεται τούτοις τὸ ἐπιβοῶντες G τὴν τέχνην : τέχνην λέγει τὴν ἰδίαν, τὴν κελευστικήν Mvc 2 αὐτίκα : παροῦσαν. βιάζεσθαί τε τὸν ἔκπλουν : μετὰ βίας καὶ ἰσχύος ποιεῖσθαι. ἑκατέρων : τῶν Συρακουσίων καὶ Ἀθηναίων.[10]
7 70 8 οἱ μὲν Ἀθηναῖοι ... : οἱ τῶν Ἀθηναίων στρατηγοὶ ἐπυνθάνοντο τῶν πρύμναν κρουομένων τριηραρχῶν καὶ οἷον εἰς γῆν ἀποβαίνειν διανοουμένων, εἰ τὴν γῆν τῶν Συρακουσίων, ἥτις ἐστὶ [ἡ] πολεμία, [εἰ] νομίζουσιν οἰκειοτέραν εἶναι τῆς μετὰ πολλοῦ πόνου κεκτημένης θαλάττης, τουτέστιν ἧς ἐγένοντο ἄρχοντες μετὰ πολλῶν πόνων θαλαττοκρατήσαντες Mvc 2 ἰσορρόπου : ἰσοπαλοῦς.[5]
7 71 1 πολὺν τὸν ἀγῶνα καὶ ξύστασιν τῆς γνώμης εἶχε : ἀντὶ τοῦ ἰσχυρῶς ἠγωνίων καὶ τὰς διανοίας συνετέταντο Mvc 2 ὁ αὐτόθεν : ὁ Συρακούσιος στρατός GMvc 2 περὶ τοῦ πλείονος ἤδη καλοῦ : ὑπὲρ τοῦ νικῆσαι κατὰ κράτος Mvc 2 οἱ ἐπελθόντες : οἱ Ἀθηναῖοι Gc 2 πάντων γὰρ δὴ ἀνακειμένων .[5]
7 71 2 .. : πάσης αὐτοῖς ἐλπίδος ἐν ταῖς ναυσὶν οὔσης Mvc 2 ἐοικώς : ὅμοιος. ἀντὶ τοῦ μείζων ἁπάντων τῶν φόβων. διὰ τὸ ἀνώμαλον ... : διὰ τὸ ἐν ταῖς ναυσὶ μόναις πάσας τὰς ἐλπίδας ἔχειν ἀνωμάλως ἐκ τῆς γῆς ἐθεῶντο τὴν ναυμαχίαν Mvc 2 ʃ διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῆς χώρας ἄλλοι ἄλλως ἐθεώρουν τὴν ναυμαχίαν. δ ι ’ ὀλίγου γὰρ οὔσης τῆς θέας .[5]
7 71 3 .. : σύνεγγυς γὰρ οὔσης τοῖς πεζοῖς τῆς ναυμαχίας εἰς τὸ πάντας ὁρᾶσθαι καὶ ἄλλων ἄλλο ἔργον αὐτῆς θεωρούντων, οἱ μὲν νικῶντας ὁρῶντες τοὺς οἱκείους ἀνεθάρσουν τε διὰ τοῦτο καὶ ἔχαιρον, οἱ δὲ θεώμενοι ἡττωμένους κατ’ ἄλλο μέρος ἐταράττοντο. καὶ ὁρῶντες τὰ γιγνόμενα ἀθυμότεροί τε οἱ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ταπεινότεροι τῶν ἡττωμένων ἐν ταῖς ναυσὶν ἐγίνοντο Mvc 2 ἀνεθάρσησάν τε : ἤγουν ἀνέστησαν τὸ φρόνημα. γνώμην : θυμόν. ἄλλοι δὲ καὶ πρὸς ἀντίπαλόν τι ... : ἄλλοι δὲ τῶν ἀπὸ τῆς γῆς ἰδόντες ἰσόρροπόν που ναυμαχίαν, διὰ τὸ πάνυ ἀδιάκριτον εἶναι πότεροι νικῶσι, συνεξομοιοῦντες τὰ σώματα τῇ περὶ τῶν γιγνομένων προσδοκίᾳ ἀπένευον τῷ σώματι τῇδε κἀκεῖσε Mvc 2 διὰ τὸ ἀκρίτως ξυνεχὲς τῆς ἁμίλλης : γενομένης δηλονότι ἀκρίτως τῆς ἁμίλλης. τοῖς : τούτοις. πα ρ ’ ὀλίγον : μόνον οὐκ. ἀγχώμαλα : ἴσα.[15]
7 71 4 ὀλοφυρμὸς ... : Ὅμηρος [Δ 450]· ἔνθα δ’ ἅμ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν, ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων ABFvc 2 μετέωροι : ἤγουν ἐν τῷ πελάγει ὄντες.
7 71 6 ʃ ἄποροι. κατενεχθέντες : ἤγουν πρὸς τὴν γῆν ἐλθόντες. οἰμωγῇ τε καὶ στόνῳ : Ὅμηρος [Χ 409]· κωκυτῷ τ’ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ ABCFM ἐς φυλακήν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ παρεβοήθουν Mvc 2 ἐν τῷ παραυτίκα : ἤγουν ἐν τῷ ἐνεστῶτι τότε χρόνῳ.[5]
7 71 7 καὶ οἱ ἐν τῇ νήσῳ : ὑπερβατόν. τὸ ἑξῆς· καὶ οἱ διαβεβηκότες αὐτοῖς προσαπώλλυντο ἐν τῇ νήσῳ ἄνδρες Mvc 2 αἰτῆσαι ἀναίρεσιν : ἀνάληψιν.
7 72 3 περίλοιποι : Ἀθηναίων νῆες ξʹ, Συρακουσίων νʹ AM ἀποικοδομῆσαι : ἀποφράξαι διά τινος οἰκοδομῆς.
7 73 1 ξυνεγίγνωσκον : τὰ αὐτὰ ἐγίγνωσκον, τουτέστιν ὁμογνώμονες ἦσαν αὐτῷ Mvc 2 καὶ ἅμα ἑορτῆς οὔσης : ἤγουν ἀνεσίμου ἡμέρας. ἡνίκα ξυνεσκόταζεν : ὅτε ἤδη σκοτεινὴ νὺξ ἦν.
7 73 3 ʃ σημείωσαι φρόνησιν Ἑρμοκράτους ABFMc 2 διάγγελοι τῶν ἔνδοθεν : μηνυταὶ [καὶ] ἐξαγγέλλοντες τὰ Συρακουσίων Mvc 2 ἐπέσχον : τὸ στράτευμα δηλονότι.
7 74 2 ἀπεφράγνυσαν : ἀντὶ τοῦ ἔφραττον ABF ἐτάσσοντο : παρετάσσοντο, ὡπλίζοντο. ἀναδησάμενοι : ἤγουν ἐξαρτήσαντες τῶν ἑαυτῶν νεῶν. καὶ ἡ ἀνάστασις ἤδη : ὁ καὶ σύνδεσμος περιττός Mvc 2 αἰσθέσθαι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀλγεινά Mvc 2 ἀντιβολίαν : παράκλησιν.
7 75 4 ἀντιβολία, δέησις, ἱκεσία. ʃ ἀντιβολία, δάκρυα καὶ στεναγμός, παρὰ τὸ ἀντιβολῶ ABFMc 2 ἐπιθειασμῶν : θειασμὸς εὐχὴ ἢ μαντεία F ʃ θείων ἐπικλήσεων. περὶ τῶν ἐν ἀφανεῖ : περὶ τῶν μελλόντων δεδιότας Mvc 2 ἀκολούθων : ὑπηρετῶν.[5]
7 75 5 καὶ οἱ πλεῖστοι παραχρῆμα : ἀντὶ τοῦ καὶ οἱ πλεῖστοι ἐν τῷ τότε παρόντι Mvc 2 ἡ ἄλλη : ἤτοι τῶν ἄλλων.
7 75 6 αἰκία : κάκωσις. καὶ ἡ ἰσομοιρία : καὶ τὸ κοινωνεῖν πάντας ἐπίσης τῶν κακῶν, καὶ οἷον ἴσου μέρους ἕκαστον αὐτῶν μετέχειν Mvc 2 ἔχουσά τινα ὅμως ... : ἔχουσά τινα κουφισμὸν ἡ ἰσομοιρία τὸ μετὰ πολλῶν ἰσομοιρεῖν τῶν κακῶν Mvc 2 τό : εἶναι. τε καὶ : ἐδοξάζετο. ἀφῖκτο : τὸ στράτευμα δηλονότι. τῷ Ἑλληνικῷ στρατεύματι : οὐκ ἀπιθάνως περιαιροῦσι τὸ ἄρθρον ἐκ τοῦ „τῷ Ἑλληνικῷ στρατεύματι ἐγένετο“, ὡς οὐδενὸς Ἑλληνικοῦ στρατεύματος ἐν τοσαύτῃ μεταβολῇ γεγονότος Mvc 2 ναυβατῶν : ναύτης ἢ ἐπιβάτης F προσχόντας : ἐφιστάντας.[5]
7 76 1 ἐκ τῶν ὑπαρχόντων : ἐκ τῶν δυνατῶν. ὡς ἐπιπλῆστον γεγωνίσκων ὠφελεῖν : γεγωνίσκειν, τὸ ἐκτεταμένως καὶ ἐξακούστως βοᾶν Patm. ἔτι καὶ ἐκ τῶν παρόντων .
7 77 1 .. : δημηγορία Νικίου ABFM ʃ θαυμαστῶς ἐστοχάσατο καὶ τοῦ καιροῦ καὶ τῶν περιεχόντων πραγμάτων ἐν τῇ παρακελεύσει οὐδὲ προοιμιασάμενος Mvc 2 ἀλ λ ’ ὁρᾶτε δὴ ὡς διάκειμαι ... : τὸ μὲν „ἀλλ’ ὁρᾶτε δὴ ὡς διάκειμαι ὑπὸ τῆς νόσου“ διὰ μέσου κεῖται. φησὶ δὲ ὅτι οὐδενὸς ὑμῶν οὔτε σώματι ἰσχυρότερος ὤν (ὁρᾶτε γὰρ ὡς διάκειμαι) οὔτε εὐτυχίᾳ τινὸς ὑστερῶν κατά τε τὸν ἰδιωτικὸν βίον καὶ κατὰ τὴν τῶν κοινῶν προστασίαν νῦν ἐν ἴσῳ κινδύνῳ καθέστηκα ὥσπερ οἱ φαυλότατοι Mvc 2 τοῖς φαυλοτάτοις : ἀγεννέσιν, ἤγουν ἀνάνδροις. πολλὰ μὲν ἐς θεοὺς νόμιμα δεδιῄτημαι : ἀντὶ τοῦ πολλὰ εἰς θεῶν τιμὴν ἐπετήδευσα Mvc 2 ʃ πεπολίτευμαι νομίμως. θρασεῖα : ἀντὶ τοῦ θαρσαλέα Mvc 2 ʃ ἀνεπαίσχυντος c 2 οὐ κα τ ’ ἀξίαν : ἀλλὰ μειζόνως Mvc 2 ηὐτύχηται : ἤγουν μετ’ εὐτυχίας κατώρθωται.[10]
7 77 3 ἐπίφθονοι : μεμπτοί. ἀποχρώντως : ἱκανά, ἀρκούντως F ἀνθρώπεια : ὅσα προσήκει τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει.[5]
7 77 4 οἴκτου γὰρ .. . ἢ φθόνου : Πινδάρου [Pyth. I 164]· κρείσσων οἰκτιρμοῦ φθόνος f φθόνου : μέμψεως. οἷοι ὁπλῖται ... : ὑπήλλακται, ἀντὶ τοῦ τοὺς ὁπλίτας καὶ τοὺς συντεταγμένους χωροῦντας μὴ καταπέπληχθε πάνυ. αὐτό γε μὴν τὸ καταπέπληχθε ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἰκός Mvc 2 ἱδρυθέντας : ἤγουν οἴκησιν [ἀ]διάδοχον σχόντας. ἐξαναστήσειεν : μετοικίσειεν. ἐν τῷ ἐχυρῷ : ἀσφαλεῖ.[5]
7 77 7 τό τε ξύμπαν γνῶτε : τό τε ξύνολον γνῶτε GMvc 2 ἄνδρες γὰρ πόλις ... : ὡραῖον C ʃ σημείωσαι· Σοφοκλῆς [O. R. 56sq.] οὔτε πύργος οὔτε ναῦς ἔρημος ἀνδρῶν μή c καὶ τρεψάμενοι : οἱ Ἀθηναῖοι.
7 78 4 ἄπεδον : ὁμαλόν, ὁμόπεδον, ὡς καὶ ἄλοχος ἡ ὁμόλεχος GMvc 2 ἀπετείχιζον : σκέψαι πῶς χρῆται τῇ ἀπό.
7 78 5 ἐπιτατικῶς γάρ ABGMvc 2 ἀποχωρεῖν : ἀντὶ τοῦ ἀποσκίδνασθαι ἀπὸ τοῦ στρατεύματος.
7 78 7 οὐκ ἦν ἐπιτήδειον ἀποχωρεῖν κωλυόντων τῶν ἱππέων Mvc 2 ἄραντες : ἀντὶ τοῦ κινηθέντες.
7 79 2 διικνοῦντο γάρ : ἀντὶ τοῦ ἐξικνοῦντο βάλλοντες. φιλεῖ γίγνεσθαι : ἐκ περιουσίας τοῦτο προσέρριπται Mvc 2 τοὐναντίον ἢ οἱ Συρακόσιοι : ἀντὶ τοῦ ἤπερ Mvc 2 τὸ ἥμισυ : τοῦ παντός Mvc 2 ἀφικνοῦνται ὅμως : ἤγουν οὕτω.
7 80 5 παρά : κατά. καὶ βιασάμενοι : σὺν βίᾳ ἀπωσάμενοι.
7 81 1 ᾗ οὐ χαλεπῶς ᾐσθάνοντο : ἤτοι τὸ οὐ χαλεπῶς τῷ ἔγνωσαν συντακτέον, ἵνα ᾖ, ῥᾳδίως ἔμαθον αὐτοὺς ᾗ κεχωρήκεσαν· ἢ τῷ κεχωρηκότας, ἵνα σημαίνῃ, ᾗ ἐδόκουν αὐτοῖς εὐκόλως καὶ ῥᾳδίως κεχωρηκέναι οἱ Ἀθηναῖοι Mvc 2 ὥσπερ : ἀντὶ τοῦ ὡς, ἤγουν ἐπεί G δίχα δὴ ὄντας : κεχωρισμένους ἀπὸ τῶν μετὰ Νικίου vc 2 καὶ ξυνῆγον ἐς ταὐτό : ἀντὶ τοῦ ἐκύκλουν. ʃ ἐς ὀλίγον χωρίον Gvc 2 καὶ πεντήκοντα : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος Mv ἐν τῷ τοιούτῳ : καιρῷ δηλονότι.[5]
7 81 4 ἀνειληθέντες : συστραφέντες. περισταδόν : 〈παρὰ〉 τὸ περιστῆναι Patm. ξυσταδόν : ἤγουν ἐκ τοῦ πλησίου.
7 81 5 καὶ ἅμα φειδώ τέ τις ἐγίγνετο : ὡς ἂν φανερᾶς οὔσης τῆς εὐπραγίας οὐκ ἐβούλετο ἀποκινδυνεύειν, ἀλλ’ ἐφείδετο αὐτὸς ἑαυτοῦ ὥστε μὴ προαναλωθῆναι. τουτέστιν, ἐνόμιζον καὶ οὕτω λήψεσθαι τοὺς Ἀθηναίους χωρὶς τοῦ αὐτοὶ προαναλωθῆναι καὶ κινδυνεῦσαι Mvc 2 ταύτῃ τῇ ἰδέᾳ : ἤγουν τούτῳ τῷ τρόπῳ. καταδαμάσαθαι : τὸ κατατρυχῶσαι, καταπονῆσαι Patm. πανταχόθεν : ἤγουν κύκλωθεν.[5]
7 82 1 κήρυγμα : φρόνησις Γυλίππου ABvc 2 ὡς σφᾶς : ἤγουν εἰς τοὺς Συρακουσίους. τὸ ἡσυχάζον : καθ’ ὃ μάλιστα ἔμελλον τῆς νυκτὸς ἡσυχάζειν οἱ πολέμιοι Mvc 2 κατέθεντο : τὰ ὅπλα.
7 83 4 οὗτοι δὲ διὰ τῶν φυλάκων βιασάμενοι : ἤγουν διελθόντες τοὺς φύλακας σὺν βίᾳ. ἐ π ’ αὐτῷ : ἤγουν παρ’ αὐτῷ.
7 84 3 σκεύεσιν : ὅπλοις. ἐμπαλασσόμενοι κατέρρεον : ἐμπλεκόμενοι κατέπιπτον Mvc 2 ʃ ἑτοίμως ἔπιπτον. καὶ περιμάχητον ἦν τοῖς πολλοῖς : ἤγουν σπουδαιότατον.
7 85 1 τοῦ δέ : τοῦ δὲ διαφυγόντος Mv ὅσους μὴ ἀπεκρύψαντο : ὅσους οἱ Συρακούσιοι μὴ διέκλεψαν Mvc 2 πλεῖστος γὰρ δὴ φόνος οὗτος .
7 85 4 .. : ἀντὶ τοῦ πολὺ πλείων τοῦτο ἀκουστέον. οὐδὲ γὰρ ἐγγὺς ἐν τῷ Σικελικῷ πολέμῳ τοσοῦτος ἄλλος φόνος ἐγένετο. ʃ ἐμοὶ δὲ φαίνεται γεγράφθαι, καὶ οὐδενὸς ἐλάσσων τῶν ἐν τῷ Ἑλληνικῷ πολέμῳ ἐγένετο. λέγει γὰρ αὐτὸς ἐπὶ τέλει τῆσδε τῆς ἱστορίας [c. 87, 4] „συνέβη τοῦτο τὸ ἔργον τὸ Ἑλληνικὸν τῶν κατὰ τὸν πόλεμον τόνδε μέγιστον γενέσθαι, δοκεῖ δέ μοι καὶ ὧν Ἑλληνικῶν ἴσμεν“. ἔοικεν οὖν κἀνταῦθα μὴ μόνοις τοῖς Σικελικοῖς, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς Ἑλληνικοῖς ἀντεξετάζειν τὴν συμφοράν Mvc 2 τήρησιν : ἤγουν φυλακήν.[5]
7 86 2 Νικίαν δὲ καὶ Δημοσθένη ... : Νικίου καὶ Δημοσθένους τῶν στρατηγῶν τῶν Ἀθηναίων ἀναίρεσις ὑπὸ Συρακουσίων ABMvc 2 τοὺς γὰρ ἐκ τῆς νήσου ἄνδρας .
7 86 3 .. : τὸ ἑξῆς, προυθυμήθη ὥστε ἀφεθῆναι, πείσας τὰς σπονδὰς τοὺς Ἀθηναίους ποιήσασθαι Mvc 2 νεώτερόν τι ... : τοῦ θεολόγου. σημείωσαι B διὰ τὴν .
7 86 5 . . ἐπιτήδευσιν : ἐγκώμιον Νικίου ABCFG ʃ γρ. διὰ τὴν πᾶσαν ἐς ἀρετὴν νενομισμένην ἐπιτήδευσιν. διὰ τὸ πᾶσαν ἀρετὴν νομίμως ἐπιτετηδευκέναι. οὐ γὰρ δή γε νενομισμένην ἀρετὴν τὴν δοκοῦσαν λέγει Mvc 2 χαλεπῶς τοὺς πρώτους χρόνους μετεχείρισαν : τοὺς πρώτους χρόνους χαλεπῶς περιεῖπον Mvc 2 μετεχείρισαν : ἤγουν ᾠκονόμησαν.[5]
7 87 1 πνῖγος : τὸ καῦμα Patm. καὶ αἱ νύκτες ἐπιγιγνόμεναι : ἀντὶ τοῦ, αἱ νύκτες καὶ αἱ ἡμέραι ἀνώμαλον ἐργαζόμεναι τὸ περιέχον νόσων κατῆρχον Mvc 2 πάντα τε ποιούντων : διὰ τὸ δύσφημον ἀπεσιώπησεν αὐτὰ ὀνομαστὶ εἰπεῖν· βούλεται δὲ λέγειν τὰ ὑποχωρήματα, ἅπερ οἱ ἰατροὶ σκύβαλα καὶ ἀποπατήματα εἰώθασι καλεῖν BFMc 2 ξυννενημένων : ξυσεσωρευμένων G σημείωσαι κοτύλην ὕδατος δύο κοτύλας σίτου M ἁθρόοι : συχνοί.[5]
7 87 3 ἀπέδοντο : ἐπώλησαν BFMc 2 ἐλήφθησαν : Ἀθηναῖοι AM σημείωσαι οὐδὲν ὀλίγον ἐς οὐδὲν κακοπαθήσαντες A ʃ ἐν παντὶ πράγματι μεγάλως κακοπαθήσαντες Mvc 2 πανωλεθρίᾳ : ἀδέσποτον.
7 87 6 αἱ πρὶν μέγισται φανερῶς εὐπραξίαι, τὰ συνεχῆ τρόπαια καὶ ναυκρατίαι, αἱ τῶν μεγάλων πραγμάτων εὐπραγίαι, ὑφ’ ὧν ἀνηνέχθησαν εἰς ὕψος θράσους Περσοκρατῶν Ἕλληνες οἱ πάλαι γόνοι, πρὸς δυστυχίας τῆς πανωλέθρου χάος ἄρτι κατηνέχθησαν, ἀντιπνευσάσης τῆς εὐτυχίας εἰς μακρὰν ἀτυχίαν. πασσυδεί : σὺν παντὶ τῷ πλήθει Patm.[10]
8 1 1 ὁπόσοι τι τότε αὐτοὺς θειάσαντες ἐπήλπισαν : θεοφορηθέντες ἐν ἐλπίδι ἐποίησαν Mvc 2 ʃ ἤγουν θεῖά τινα ἐπιφθεγξάμενοι εἰς ἐλπίδας ἐνέβαλον. πάντα δὲ πανταχόθεν : δεινὰ δηλονότι.
8 1 2 ἐν τῷ κοινῷ : ταμιείῳ δηλονότι. σφῶν : τῶν Ἀθηναίων. ὡς ἐκ τῶν ὑπαρχόντων : τῶν δυνατῶν.
8 1 3 τῶν τε κατὰ τὴν πόλιν τι ἐς εὐτέλειαν σωφρονίσαι : τοὺς πολίτας εὐτελέστερον πεῖσαι βιοῦν Mvc 2 ὡς ἄν : ἤγουν ἕως ἄν. πρὸς τὸ παραχρῆμα περιδεές : διὰ τὸ ἐν τῷ παραυτίκα περιδεεῖς εἶναι Mvc 2 μηδετέρων : ἤγουν Ἀθηναίων καὶ Πελοποννησίων.
8 2 2 αὐτῶν : ἤγουν τῶν Ἀθηναίων. διὰ τὸ ὀργῶντες κρίνειν τὰ πράγματα : ἤτοι μετὰ πάσης προθυμίας ἤ, ὥς τινες, διὰ τὸ αὐτοὺς ὀργίζεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις Mvc 2 καὶ μη δ ’ ὑπολείπειν λόγον αὐτοῖς : μηδενὶ ἐπιτρέπειν λέγειν περὶ αὐτῶν. ἤ, ὡς ἐμοὶ φαίνεται, μὴ ὑπολείπεσθαι μηδεμίαν αἰτίαν τοῦ δυνήσεσθαι ἀντισχεῖν τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 τό γ ’ ἐπιὸν θέρος : ἀντὶ τοῦ τῷ ἐπιόντι θέρει Mv ἀπροφασίστως : χωρὶς τῆς προφάσεως.[5]
8 3 1 μεμφομένων : τοῖς Λακεδαιμονίοις Mvc 2 ξυστελλόμενοι : ἀντὶ τοῦ συνάγοντες Mvc 2 ἀμφοτέρων : ἤγουν τῶν Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων.
8 5 1 ἢ ὥσπερ ἀρχομένων ἐν κατασκευῇ τοῦ πολέμου : ἀντὶ τοῦ ἐν ἀρχῇ τοῦ πολέμου ἕκαστα ἑτοιμαζόντων Mvc 2 τὴν διάβασιν : εἰς τὴν Εὔβοιαν δηλονότι. ὑπέσχοντο : τοῖς Λεσβίοις δηλονότι.
8 5 3 ἢ τῶν ἐν τῇ πόλει Λακεδαιμονίων : ἀντὶ τοῦ, ἢ οἱ ἐν τῇ πόλει Λακεδαιμόνιοι Mvc 2 δεινός : φοβερὸς τοῖς Λεσβίοις Mvc 2 ἔπρασσε : συνέπραττε Mvc 2 τῶν κάτω : ἐπαρχιῶν.
8 5 5 πεπραγμένος : ἀπῃτημένος GMvc 2 οὐ δυνάμενος πράσσεσθαι : ἀντὶ τοῦ οὐ δυνάμενος ἐκπράξασθαι αὐτός, βασιλεῖ ὠφείλησε Mvc 2 ʃ ἤγουν ὀφειλέτης ἐγένετο. ἀφεστῶτα : τοῦ βασιλέως. κοινῇ κατὰ τὸ αὐτό : ἤγουν ὁμογνωμονοῦντες. φυγάδες τῆς ἑαυτῶν : πατρίδος.[5]
8 6 1 καὶ αὐτός : ἤγουν ὁ Φαρνάβαζος. Ἐνδίῳ : ὁ Ἔνδιος ἡ εὐθεῖα ABFGMc 2 ἐς τὰ μάλιστα : ὑπερβαλλόντως.
8 6 3 ὅθεν καὶ τοὔνομα Λακωνικὸν ... : Ἀλκιβιάδης Λακωνικὸν ἦν ὄνομα, ὃς ἦν πατὴρ τοῦ Ἐνδίου. Κλεινίας δὲ ὁ Ἀθηναῖος τῷ Ἀλκιβιάδῃ ξένος γενόμενος τὸ ὄνομα τῷ ἰδίῳ παιδὶ ἔθετο GMvc 2 τὴν ξενίαν : φιλίαν. Φρῦνιν : τὸ ἀρσενικὸν Φρύνις, Φρύνιδος.[5]
8 6 4 Φρύνιν ἰῶτα· τὴν δὴ Φρύνην ἦτά μοι, πόρνην τελοῦσαν, ἧς πολὺ πάλαι κλέος e 8 περίοικον : περίοικοί εἰσιν οἱ ὑπήκοοι, γείτονες τῆς Σπάρτης Mvc 2 αὐτοῖς εἰσιν : τοῖς Χίοις. αὐτοῖς πέμπειν : τοῖς Χίοις. ἐκεῖ : ἤγουν ἐν τῇ Χίῳ. ἀ φ ’ ὧν : πόλεων ἢ συμμάχων Mvc 2 τούτων : τῶν τεσσαράκοντα.[5]
8 7 1 τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους ... : ἀρχὴ τοῦ εἰκοστοῦ ἔτους τοῦ πολέμου BFMc 2 ἐπειγομένων : ἀντὶ τοῦ ἐπειγόντων. ἐς Χίον : τὸν Χῖον ἂν γράψειας ὥσπερ ἐκ Χίου, σοφῶς περισπῶν, μηδαμῶς δίσταζέ μοι e 8 ὑπὲρ τοῦ Φαρναβάζου : ἀντὶ τοῦ, πρεσβευταὶ τοῦ Φαρναβάζου.[5]
8 8 1 οὐκ ἐκοινοῦντο ... : οὐ μετέσχον τοῦ στόλου. ἀποστολήν : ἀπόπλευσιν. ἐ φ ’ ἑαυτῶν : ἤγουν καθ’ ἑαυτούς. ξυνελθόντες : σολοικοειδές, οὐ σόλοικον τυγχάνει, ἀντὶ ξυνελθόντων δὲ κεῖται ξυμμάχων e 8 Ἀλκαμένη ἄρχοντα : ἔχοντας.
8 8 2 ἡμίσεας : ἡ ἥμισυς G τὰς ὕστερον διαφερομένας : μετὰ τοῦτο παρακομιζομένας GMvc 2 ταύτῃ : τῇ θαλάσσῃ δηλονότι. ἀδυνασίαν : σημείωσαι· ἀδυνασία ἅπαξ εἴρηται B πολύ : λίαν. καὶ διεκόμισαν : περιττὸς ὁ καί σύνδεσμος FMc 2 αὐτῶν : τῶν Λακεδαιμονίων.[5]
8 9 1 ἑτοῖμος ἦν : συγγνώμην εἶχεν. σπονδάς : θυσίας G τὸ πιστὸν ναῦς σφίσι ξυμπέμπειν : ὑπὲρ τοῦ πιστοὺς μεῖναι αὐτοὺς ἠξίουν οἱ Ἀθηναῖοι ναῦς συμπέμπειν Mvc 2 αἴτιον δ ’ ἐγένετο .
8 9 2 .. : αἴτιον δ’ ἐγένετο τῆς ἀποστολῆς τῶν νεῶν τὸ τοὺς πολλοὺς μὴ εἰδέναι τὰ πραττόμενα GMvc 2 πρίν τι καὶ ἰσχυρὸν λάβωσι : ἀντὶ τοῦ, πρὶν δύναμίν τινα προσλάβωσιν Mvc 2 ἐπηγγέλθησαν : αἱ σπονδαὶ δηλονότι.[5]
8 10 1 ἐθεώρουν : ἔπεμπον θεωρούς Mvc 2 καὶ ἐπειδὴ ἀνεχώρησαν : οἱ θεωροὶ δηλονότι. οἱ δέ : οἱ Κορίνθιοι.
8 10 2 ἐπῆγον ἐς τὸ πέλαγος : ὑπεχώρουν, ὅπως εἰς τὸ πέλαγος ἐκείνους προκαλέσωνται GMvc 2 μετέωρον : πλέουσαν.
8 10 3 ὁρμίζουσιν : ἐν ὅρμῳ ἐποίησαν. καὶ τῶν τε νεῶν : τῶν Λακεδαιμονίων δηλονότι.
8 11 1 ἐπέταξαν : οἱ Ἀθηναῖοι. ἱκανάς : τὰς αὐτῶν. καὶ ἐπενόησαν μὲν κατακαῦσαι τὰς ναῦς : οἱ Πελοποννήσιοι τὰς προτέρας Mvc 2 τῷ πεζῷ : διὰ τοῦ πεζοῦ.
8 12 2 αὐτός : ὁ Ἀλκιβιάδης. κοπεῖσαι : ἐπὶ τοῦ κακοπαθῆσαι καὶ οἱονεὶ κοπιᾶσαι εἴρηται GMvc 2 ἐξάγγελτοι : ἤγουν δῆλοι.
8 14 1 ʃ 〈ἡ〉 διάνοια· πάντας τοὺς ἐμπίπτοντας αὐτοῖς συνελάμβανον, ἵνα μὴ ἐπαγγείλωσιν αὐτοὺς ἐπιπλεῦσαι. αὐτούς : τοὺς ἑαλωκότας. καὶ οἱ μὲν ἀφεστῶτες : ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων δηλονότι.
8 15 1 τῆς μεγίστης πόλεως : ἤγουν τῆς Χίου. τά τε χίλια τάλαντα ... : ἀντὶ τοῦ τὰς ἐπὶ τοῖς χιλίοις ταλάντοις ἐπικειμένας ζημίας Mvc 2 ʃ 〈ἡ〉 διάνοια· ζημίας ἔλυσαν τὰς ἐπιτεθέντας τοῖς εἰποῦσιν ἢ ἐπιψηφίσασι κινεῖν τὰ χίλια τάλαντα, ἅτινα ἐβούλοντο ἀκίνητα μίμνειν διὰ παντὸς τοῦ πολέμου. ἔλυσαν : τὸ ἑξῆς, ἔλυσαν ὑπὸ τῆς παρούσης ἐκπλήξεως. ἐπικειμένας : ἐπὶ τοῖς χιλίοις ταλάντοις δηλονότι G τῷ Πειραιῷ : τῆς Κορινθίας. ἐφορμουσῶν : πολιορκία τῶν πολεμίων. ἐς τὴν βοήθειαν : ἀντὶ τοῦ τὴν μάχην. 〈σημείωσαι·〉 Σαμίαν μίαν Mv ἐσηγάγοντο : προσεδέξαντο.[5]
8 16 3 ἐπέσχον : ἀπὸ τοῦ τείχους. ὅτι πλείστας : ἤγουν λίαν.
8 17 3 λαθόντες οὖν τὸ πλεῖστον τοῦ πλοῦ : λάθρα τὸ πολὺ πλεύσαντες ἔφευγον Mvc 2 ἐπὶ τοῖσδε .
8 18 1 .. : συμμαχία Λακεδαιμονίων καὶ βασιλέως διὰ Τισσαφέρνους αʹ B καὶ Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι : ἑκάτεροι δηλονότι. ἢν δέ τινες ἀφιστῶνται : τὸ „ἢν δέ τινες ἀφιστῶνται“ ἕως τοῦ „καὶ τοῖς ξυμμάχοισ“ ἐν ἄλλοις οὐχ εὑρίσκεται.
8 20 2 καὶ ἐπικαθελών : ἤγουν ἐκ δευτέρου. τοῖς δυνατοῖς : κατὰ τῶν δυνατῶν.
8 21 1 τοῖς γεωμόροις : γεωμόρος ὁ τὴν γῆν μερίζων F καὶ τῶν αὐτόθεν ξυμμάχων : ἤγουν τῶν Χίων.
8 22 1 παρῄει : παρῆλθε. Κύμης : σημείωσαι· Κύμη πλησίον Φωκαίας ABF αὐτοβοεί : ἐκ μιᾶς βοῆς.
8 23 3 κατασχόντες ἐς τὸν λιμένα : ἐλλιμενίσαντες. ἃ πυνθανόμενος : τὸ ἑξῆς· ἃ ὁ Ἀστύοχος τῶν τε Ἐρεσίων καὶ τῶν Χίων νεῶν πυνθανόμενος οὐκέτι ἐπὶ τὴν Μιτυλήνην ὥρμησε. περιέτυχον : ἀντὶ τοῦ συνέτυχον Mvc 2 ἀναλαβών : ἀναβιβάσας εἰς τὰς ναῦς.[5]
8 23 6 ἐξ αὐτῆς : τῆς Λέσβου. ἀπόβασιν ποιησάμενοι : ἀποβάντες τῶν νεῶν.
8 24 1 μετὰ κράτους τῆς γῆς : μετὰ τοῦ κρατεῖν τῆς γῆς. ἐκοσμοῦντο : γρ.
8 24 4 ἐκοσμοῦτο· σημείωσαι δὲ τοῦτο G βεβαίως : ὄντως.
8 24 5 εἰ δέ τι .. . ἐσφάλησαν : εἴ τι παρὰ λόγον ἐσφάλησαν, μετὰ πολλῶν συνεξήμαρτον. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τὴν ἁμαρτίαν συνέγνωσαν Mvc 2 ξυναιρεθήσεσθαι : αἱροῦμαι τὸ προκρίνω καὶ τὸ προτιμῶ· ὅθεν καὶ τὸ συναιροῦμαι e 10 εἰργομένοις οὖν αὐτοῖς : ἀντὶ τοῦ, ἐν αὐτοῖς εἰργομένοις ἐνεχείρησάν τινες.[5]
8 25 4 ἑώρων : οἱ Μιλήσιοι. τὰ ὅπλα τίθενται : ἤγουν ἀποτίθενται. ὅσον οὐ : ἤγουν μετ’ ὀλίγον.
8 26 1 ἐνάγοντος ξυνεπιλαβέσθαι : ἤγουν πείθοντος συνεφάψασθαι. ʃ ὥστε καὶ τὴν ὑπολειπομένην δύναμιν τῶν Ἀθηναίων καταλῦσαι Mvc 2 ὡς Ἀστύοχον .. . προσταχθεῖσαι κομίσαι : προσταχθέντος τῷ Θηραμένει ἀγαγεῖν πρὸς Ἀστύοχον τὰς ναῦς Mvc 2 ʃ προσταχθεῖσαι αἱ νῆες τῷ Θηραμένει ὡς Ἀστύοχον κομίσαι ἀντὶ τοῦ προσταχθὲν Θηραμένει κομίσαι τὰς νῆας ὡς Ἀστύοχον G Φρύνιχος : περὶ Φρυνίχου ABFMc 2 ʃ ἐγκώμιον Φρυνίχου AB βουλομένων : ἀξιούντων Mv ὑπομείναντας : ἀντὶ τοῦ ὑπομεινάντων Mv ἐν ὑστέρῳ : καιρῷ ἢ χρόνῳ e 10 ἔσται ἀγωνίσασθαι : τὸ ἔσται περιττόν.[5]
8 27 2 τὸ δὲ „οὐδέποτε τῷ αἰσχρῷ ὀνείδει εἴξας ἀλόγως διακινδυνεύσειν“ ἀντὶ τοῦ οὐδέποτε φεύγων ἀδοξίαν ἀλόγως διακιδυνεύσειν Mvc 2 ʃ τὸ ἑξῆς· ὅπου ἔξεστιν ἐν ὑστέρῳ εἰδότας πρὸς ὁπόσας τε ναῦς πολεμίας ἔσται ἀγωνίσασθαι καὶ ὅσαις ταῖς σφετέραις πρὸς αὐτοὺς παρασκευασαμέναις ἱκανῶς καὶ καθ’ ἡσυχίαν, αὐτὸς δηλονότι οὐδέποτε εἴξας τῷ αἰσχρῷ ὀνείδει ἀλόγως κινδυνεύσειν. ξυμβήσεσθαι : ἤτοι κατὰ γνώμην τῶν πολεμίων ἔστι δὴ συνθήκας ποιεῖν.[5]
8 27 3 ᾗ μόλις ἐπὶ ταῖς γεγενημέναις ξυμφοραῖς ... : ᾗτινι πόλει διὰ τὰς κατεχούσας συμφορὰς μόλις ἔξεστι μετὰ μεγάλης παρασκευῆς καὶ ἀναγκαζομένῃ προεπιχειρεῖν τοῖς πολεμίοις, οὐχὶ δὲ ἑκουσίως, ταύτῃ πῶς προσήκει μὴ ἀναγκαζομένῃ πρὸς αὐθαιρέτους κινδύνους ἰέναι; Mvc 2 μετὰ βεβαίου παρασκευῆς : μετὰ βεβαίας e 10 ʃ ἤγουν ἑτοιμασίας πολεμικῆς ἀσφαλοῦς. κα θ ’ ἑκουσίαν : βούλησιν e 10 ʃ ἑκόντως. ἀνάγκῃ : διὰ ἀνάγκην προτερεύουσαν. καὶ πρὸς ὀργὴν τῆς ξυμφορᾶς : ὀργιζόμενοι διὰ τὴν συμβᾶσαν αὐτοῖς συμφορὰν περὶ Μίλητον Mvc 2 ἐπικατάγονται : ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους.[10]
8 28 1 ἐβούλοντο : τὸ ἑξῆς, ἐβούλοντο πλεῦσαι πάλιν ἐς Τειχιοῦσσαν. προσδεχομένων : προσδοκησάντων.
8 28 3 προσέταξε : ὁ βασιλεὺς δηλονότι. ξυνέταξαν : ἀντὶ τοῦ, κατέταξαν εἰς τὸ ἴδιον στράτευμα Mv ʃ ἤγουν συνηρίθμησαν.
8 29 1 δραχμήν : 〈σημείωσαι〉 ὅτι ἡ δραχμὴ μείζων τοῦ τριωβόλου AB πάσαις ταῖς ναυσὶ διέδωκε : ἀντὶ τοῦ τοῖς ἐν πάσαις ταῖς ναυσί Mvc 2 παραδοῦναι : ἕνεκα τοῦ παραδοῦναι.
8 29 2 μαλακὸς ἦν ... : οὐκ ἐντόνως οὐδὲ σφοδρῶς ἀπῄτει Mvc 2 ʃ ἀργός. παρὰ πέντε ναῦς : πλὴν εʹ νεῶν πλεῖν. ὡμολογήθησαν : συνεφωνήθησαν. διακληρωσάμενοι : διαμερίσαντες κλήρῳ.
8 31 1 καταλεγόμενος : ἀπαριθμῶν. τούτου μὲν ἐπέσχεν : ἑαυτὸν δηλονότι, ἀπὸ τοῦ λαμβάνειν ὁμήρους. διὰ τοὺς ἀνέμους : ἐναντίους δηλονότι ὄντας.
8 31 4 ἐσβαλόμενοι : τειχομαχοῦντες. σφάλμα : τὴν ἧσσαν λέγει.
8 32 1 χειμασθεισῶν τῶν νεῶν : ἤγουν διασπαρεισῶν ὑπὸ χειμῶνος. αὐτῷ : ἤγουν τῷ Ἀστυόχῳ. ἦ μήν : ὄντως.
8 33 2 προσβαλών : ἤγουν ἐλλιμενίσας. τῇ στρατιᾷ : ἤγουν σὺν τῇ στρατιᾷ. ἤτοι πανστρατιᾷ. ἀφειμένοι : ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων.
8 33 4 ἀναζητήσαντες : βασανίσαντες. ὥσπερ .
8 34 1 .. : ἀντὶ τοῦ ὡς εἶδον G ʃ ἐπειδή. ὁρμήσασαι : ἐπὶ τὰ τῶν Χίων. Φοινικοῦντα : Φοινικοῦς λιμὴν ἐν τῷ Μίμαντι B ξυλλαμβάνειν : βοηθεῖν.
8 36 1 ἔφερον : ὑπέμειναν. ἐπὶ Θηριμένους : ἐνώπιον.
8 37 1 ξυνθῆκαι ... : συνθῆκαι καὶ σπονδαὶ βʹ πρὸς βασιλέα Δαρεῖον καὶ τοὺς αὐτοῦ παῖδας καὶ Τισσαφέρνην Λακεδαιμονίων καὶ τῶν αὐτοῖς συμμάχων B Λακεδαιμόνιοι ἢ οἱ ξύμμαχοι : τῶν Λακεδαιμονίων.
8 37 4 κοινῇ : γνώμῃ δηλονότι. κέλητι : πλοίῳ κέλοκι.
8 38 3 κα τ ’ ἀνάγκην ἐς ὀλίγον κατεχομένης : ἤτοι ἀναγκαζομένης ὀλιγαρχεῖσθαι ἢ ἐπ’ ὀλίγον πειθομένης καὶ ἀκροωμένης· ὃ καὶ μᾶλλον Mvc 2 νῆες : οὖσαι τοῖς Ἀθηναίοις.
8 38 5 ἀντανάγοιεν : αἱ ἐν τῇ Μιλήτῳ δηλονότι νῆες. ἡλίου τροπάς : τὰς χειμερινὰς δηλονότι ABFMc 2 καὶ εἴρητο αὐτοῖς .
8 39 2 .. : σημείωσαι τὸ σχῆμα B πρὸς γὰρ τὰς τοῦ Πεδαρίτου ἐπιστολὰς : ἀντὶ τοῦ διὰ γὰρ τὰς τοῦ Πεδαρίτου ἐπιστολάς Mvc 2 καὶ πλείω τὸν πλοῦν διὰ φυλακῆς ποιησάμενοι : καὶ μακρότερον τὸν πλοῦν ποιησάμενοι ὑπὲρ ἀσφαλείας Mvc 2 τοῦ ξυμπαρακομισθῆναι : ἵνα συμπαραληφθῶσι παρ’ ἐκείνων.
8 40 2 καὶ μιᾷ γε πόλει πλὴν Λ . πλεῖστοι γενόμενοι : πλείονες οἰκέται ἦσαν ἐν Χίῳ ἤπερ ἐν ἄλλῃ τινὶ πόλει πλὴν Λακεδαιμονίων· ἡ δὲ Λακεδαίμων πλείστους εἶχεν οἰκέτας Mvc 2 ἐπιστάμενοι τὴν χώραν : ἔμπειροι τῆς χώρας. κωλῦσαι : κωλύμην ποιεῖν.
8 40 3 διὰ τὴν τότε ἀπειλήν : ἣν ἠπείλησε τοῖς Χίοις μὴ ἐπιβοηθήσειν αὐτοῖς Mvc 2 νομίσας πάντα ὕστερα εἶναι .
8 41 1 .. : νομίσας πάντα ἐν δευτέρῳ εἶναι τοῦ παρακομίσαι τὰς ναῦς, ὑπὲρ τοῦ θαλαττοκρατεῖν Mvc 2 τὴν Καῦνον : Καῦνον ἐνταῦθα τὴν πρὸς τῇ Λυκίᾳ οὖσαν λέγει B Κῶν τὴν Μεροπίδα : τὴν Μεροπίδα περιττῶς προσέθηκεν· ἄλλη γὰρ οὐκ ἔστι Κῶς Mvc 2 ἀναγκάζεται ὑπὸ τῶν Κνιδίων παραινούντων : ἀντὶ τοῦ πείθεται παραινεσάντων Mvc 2 προσβαλόντες : τειχομαχοῦντες.
8 43 2 ἀμφοτέροις : ἤγουν τοῖς Λακεδαιμονίοις καὶ τῷ Τισσαφέρνει. οἱ δ’ : ἤγουν οἱ Λακεδαιμόνιοι.
8 44 2 Καμίρῳ : Κάμιρος Ἡρωδιανὸς καὶ Χοιροβοσκός ABMvc 2 καὶ προσεχώρησε : ἤγουν ᾠκειώθη. ἐφάνησαν : τοῖς πολεμίοις.
8 44 3 ὑστερίσαντες δὲ οὐ πολλῷ : ἤγουν μετ’ ὀλίγον ἐλθόντες. τὸ μὲν παραχρῆμα : ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸ ἐνεστώς. ἐξέλεξαν : ἤγουν ἀπῄτησαν.
8 44 4 ἀνελκύσαντες τὰς ναῦς : εἰς τὴν γῆν δηλονότι. ὑποχωρεῖ : ἤγουν λάθρα ἐχώρησε.
8 45 2 ξυνέτεμεν : ἀντὶ τοῦ, εἰς ὀλίγον συνέστειλε. τοῖς ἑαυτῶν : ναύταις δηλονότι. ἐκ περιουσίας : ἤγουν πληθυσμοῦ. χείρω : ἤγουν ἄχρηστα ἐς μάχην ἢ ἀσθενῆ. δαπανῶντες .. . ξυμβαίνει : περὶ ἀδηφαγίας ABMvc 2 ὥστε δόντα χρήματα αὐτὸν πεῖσαι : ἔπειθεν ὁ Ἀλκιβιάδης τὸν Τισσαφέρνην δοῦναι χρήματα τοῖς τριηράρχοις τῶν Πελοποννησίων, ἵνα ξυγχωρήσωσιν αὐτῷ ἀντὶ τῆς δραχμῆς τριώβολον τῷ στρατιώτῃ διδόναι Mvc 2 ʃ ἡ σύνταξις οὕτως· ἐδίδασκεν ἔτι Τισσαφέρνην ὥστε δόντα χρήματα αὐτὸν πεῖσαι καὶ τοὺς τριηράρχους καὶ τοὺς στρατηγοὺς τῶν πόλεων, πλὴν τῶν Συρακουσίων, συγχωρῆσαι αὑτῷ ταῦτα.[5]
8 45 6 τοῖς ἰδίοις .. . εἰκότως φειδόμενον : εἰκότως φείδεσθαι διὰ τὸ ἐκ τῶν ἰδίων ἀναλίσκειν Mvc 2 κα θ ’ ἕν : μέρος δηλονότι.
8 46 2 εὐτελέστερα : ἀντίκειται τῷ πολυτελεῖ τὸ εὐτελέστερα. ἀδαπανώτερα οὖν λέγει GMvc 2 τὸν λόγον τε ξυμφορώτατον καὶ τὸ ἔργον .
8 46 3 .. : τοὺς Ἀθηναίους καὶ ἀπὸ τῶν ἔργων συμφορωτέρους εἶναι βασιλεῖ καταπολεμοῦντας τὴν Ἑλλάδα Mvc 2 τοὺς μὲν γὰρ ξυγκαταδουλοῦν ἂν ... : τοὺς μὲν γὰρ Ἀθηναίους θαλασσοκρατοῦντας οὐ μόνον ἑαυτοῖς καταδουλοῦν τοὺς Ἕλληνας, ἀλλὰ καὶ βασιλεῖ τοὺς ἐν τῇ βασιλέως οἰκοῦντας Mvc 2 ἢν μή ποτε αὐτοὺς μὴ ἐξέλωσι : ἀντὶ τοῦ, καταδουλώσωνται τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 καὶ ἀποτεμόμενον : ἀποτεμόμενον μεγίστην μοῖραν τῶν Ἀθηναίων, τουτέστι μεγίστων στερήσαντα αὐτούς Mvc 2 καὶ ἐκ περιόντος : ἤγουν ἐκ τοῦ ὑπερβάλλοντος.[5]
8 47 1 πα ρ ’ ἐκείνοις : ἔμπροσθεν ἐκείνων. ἐπιθεραπεύων : ἤγουν μετὰ θεραπείας καὶ οἰκονομίας πραγματευόμενος. εἰ μὴ διαφθερεῖ αὐτήν : ἤ, τὴν εἰς τὴν πατρίδα κάθοδον εἰ μὴ διαφθείρῃ· ἤ, αὐτὴν τὴν πατρίδα εἰ μὴ ἐάσῃ διαφθαρῆναι Mvc 2 πεῖσαι δ ’ ἄν : τοὺς Ἀθηναίους. ἐς τοὺς βελτίστους τῶν ἀνθρώπων : φρονιμωτάτους.[5]
8 48 1 τὴν πόλιν : τὰς Ἀθήνας. καὶ ὑποτείνοντος αὐτοῦ : ἐλπίδας δηλονότι. κόσμου : εὐταξίας.
8 48 4 σφίσι δὲ περιοπτέον εἶναι : αὐτοῖς δὲ περιαθρητέον εἶναι ὅπως μὴ στασιάσωσι GMvc 2 ʃ σκοπητέον. ὁμοίως ἐν τῇ θαλάσσῃ ὄντων : ὁμοίως ὥσπερ καὶ Ἀθηναίων κρατούντων τῆς θαλάττης Mvc 2 τάς τε ξυμμαχίδας πόλεις .[5]
8 48 5 .. : περὶ τῶν ξυμμαχίδων πόλεων, αἷς ὑπέσχοντο ὀλιγαρχίαν οἱ Ἀθηναῖοι ὡς καὶ αὐτοὶ ὀλιγαρχησόμενοι, σαφῶς ἔφη εἰδέναι περὶ τούτων ὁ Φρύνιχος ὅτι οὔτε αἱ ἤδη ἀφεστηκυῖαι προσχωρήσουσιν οὐδὲν μᾶλλον οὔτε αἱ ὑπήκοοι βεβαιότεραι ἔσονται Mvc 2 τούς τε καλοὺς κἀγαθούς : ὑπερβατόν, τούς τε τοῦ δήμου καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς ὀνομαζομένους· ὁ δὲ νοῦς· οὐκ ἐλάττω παρέχειν πράγματα ἤπερ τὸν δῆμον, ποριστὰς ὄντας καὶ εἰσηγητὰς τῶν κακῶν τῷ δήμῳ, τοὺς ὀνομαζομένους μὲν καλοὺς κἀγαθούς, τῶν δὲ κακῶν πάντων αἰτίους ὄντας τῷ δήμῳ, διὰ τὰ ἴδια κέρδη πράγματα παρέχοντας τοῖς τὴν ὀλιγαρχίαν καθιστᾶσι Mvc 2 καὶ τὸ μὲν ἐ π ’ ἐκείνοις εἶναι : τὸ εἶναι περιττόν. λέγει δὲ ὅτι ἤτοι ὅσον ἐπὶ τοῖς ὀλιγαρχικοῖς μᾶλλον ἢ ὅσον ἐπὶ τοῖς καλοῖς κἀγαθοῖς λεγομένοις οἱ ἄλλοι ἂν καὶ ἄκριτοι καὶ πρὸς βίαν ἀποθνήσκοιεν Mvc 2 ἐπισταμένας : διδαχθείσας.[15]
8 48 7 σαφῶς αὐτὸς εἰδέναι ... : καὶ αὐτὸς σαφῶς εἰδέναι ὅτι αἱ πόλεις ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων οὕτω φρονοῦσιν Mvc 2 ὥσπερ καὶ τὸ πρῶτον αὐτοῖς ἐδόκει : ἐδόκει γάρ, φησίν, αὐτοῖς καὶ τὸ πρῶτον τὰ παρόντα δέχεσθαι Mvc 2 τοῦ ἐκεῖ δήμου : τὸν ἐν ταῖς Ἀθήναις· καὶ γὰρ ὁ ἐπὶ τῶν νεῶν ἐν τῇ Σάμῳ στρατὸς τῶν Ἀθηναίων δῆμος ἦν Mvc 2 ἐνδέξονται αὐτήν : ἤγουν ἐνδιαθέτως καὶ γνησίως δέξονται.
8 50 1 δείσας πρὸς τὴν ἐναντίωσιν ... : δείσας μὴ ὑπεναντίως τῇ γνώμῃ αὐτοῦ κατελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης κακώσῃ αὐτόν Mvc 2 καὶ μετὰ τοῦ τῆς πόλεως ἀξυμφόρου : εἰ καὶ μετὰ τῆς πόλεως ἀξύμφορος Mvc 2 ʃ ἤγουν εἰ καὶ ἀξύμφορον τοῦτο τῇ ἑαυτῶν πόλει G ἄλλως τε .
8 50 3 .. : ἄλλως τε οὐδὲ διενοεῖτο τιμωρεῖσθαι, καὶ ταῦτα μηδὲ συμμίσγοντα αὐτῷ Mv ἐς χεῖρας : ἤγουν εἰς ὁμιλίαν καὶ δεξίωσιν φιλικήν. προσέθηκέ τε , ὡς ἐλέγετο : τὸ ἑξῆς, προσέθηκε ἑαυτὸν Τισσαφέρνει G ʃ τὸ „ὡς ἐλέγετο“ κἀνταῦθα πρόσκειται ἐνδεικτικὸν τοῦ περὶ τῶν ἀδήλων μὴ πάνυ διατείνεσθαι. τὸ δὲ προσέθηκεν ἀντὶ τοῦ προσέθετο Mvc 2 ʃ ἡ διάνοια· καὶ Ἀστύοχος ἐνέδωκεν ἑαυτὸν τῷ Τισσαφέρνει τοῖς ἰδίοις κέρδεσιν, ὡς ἐλέγετο, καὶ περὶ τούτου καὶ περὶ τῶν ἄλλων, καὶ διὰ τοῦτο ὠλιγώρει μὴ ἐντελῆ μισθὸν ἐκδοῦναι Τισσαφέρνην τοῖς ναυτικοῖς. ἀνθήπτετο : ἀντέσχετο. ὅτι οὐ καλῶς ἐκρύφθη : ἀλλὰ ἀπεκαλύφθη δηλονότι.[10]
8 50 5 ᾧ ἂν τρόπῳ : ἤγουν ὅπως. ὅσον οὐ παροῦσαν : ἤγουν μετ’ ὀλίγον ἐλευσομένην.
8 51 1 ὁρμουσῶν : αὐλιζουσῶν. ἐκ τοῦ τοιούτου : ἀντὶ τοῦ διὰ τὸ τοιοῦτον.
8 51 2 λέγει δὲ τὸ μήνυμα τὸ τοῦ Φρυνίχου Mvc 2 μέλλουσα : τειχισθῆναι. δόξας δὲ ὁ Ἀλκιβιάδης .
8 51 3 .. : τὰ παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου γράμματα οὐδὲν ἔβλαψε τὸν Φρύνιχον, ἀλλὰ μᾶλλον ὠφέλησεν. ᾠήθησαν γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι τὸν Ἀλκιβιάδην παρὰ μὲν τῶν πολεμίων μεμαθηκέναι ὅτι μέλλουσιν ἐπιθήσεσθαι Σάμῳ, κατεψεῦσθαι δὲ ταῦτα Φρυνίχου διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἔχθραν, ὅτι ἀναπείθει τοὺς πολεμίους ἐπιθέσθαι Φρύνιχος Mvc 2 δεδιότα μὲν τοὺς Πελοποννησίους .[5]
8 52 1 .. : φησὶν ὅτι ἐδεδίει μὲν ὁ Τισσαφέρνης τὴν ἰσχὺν τῶν Λακεδαιμονίων, ἐβούλετο δὲ ὅμως πεισθῆναι, εἰ δύναιτο, ὑπὸ Ἀλκιβιάδου μεταθέσθαι πρὸς τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 πιστευθῆναι : τοῖς Ἀθηναίοις. ἐπηλήθευσεν : ἀντὶ τοῦ ἀλήθειαν εἶπεν ἐπὶ τὸν τοῦ Ἀλκιβιάδου λόγον. ἀνεκτὸν εἶναι ξυγκεῖσθαι : ἀντὶ τοῦ ἀνεκτὴν εἶναι συνθήκην Mvc 2 κεφαλαιοῦντες ἐκ πολλῶν : ἀντὶ τοῦ ἐκ πολλοῦ ἀποδεικνύντες Mvc 2 ʃ ἤγουν κεφαλαιωδῶς καὶ ξυντετμημένως λέγοντες.[5]
8 53 1 μάλιστα δὲ ὡς ἐξείη αὐτοῖς : ὁ δέ σύνδεσμος ἀντὶ τοῦ δή κεῖται, ὡς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [3, 2] ἐν τῷ „καθ’ ἑκάστους δὲ ἤδη τῇ ὁμιλίᾳ“ Mvc 2 καὶ ἐπιθειαζόντων : ἤγουν θεῖά τινα ἐπιβοωμένων.[5]
8 53 2 πρὸς πολλὴν ἀντιλογίαν καὶ σχετλιασμόν : πρὸς πολλοὺς ἀντιλέγοντας καὶ σχετλιαζομένους. σχετλιασμόν : ἤγουν δεινοπάθειαν. οὐκέτι ὄντων : χρημάτων δηλονότι. σωφρονέστερον : ἤγουν ταπεινότερον.[5]
8 54 1 χαλεπῶς ... : ἤγουν δυσανασχετῶν ἦν· σκληρὸς ἦν καὶ ἀνένδοτος. τάς τε ξυνωμοσίας αἵπερ ἐτύγχανον .
8 54 4 .. : ὅσαι ἦσαν ξυνωμοσίαι κατά τε τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν δικῶν ἁπάσας ἐπελθὼν καὶ παρακελευσάμενος Mvc 2 ἁπάσας ἐπελθὼν ... : ὁ Πείσανδρος εἰς πάσας τὰς συνωμοσίας ἐλθὼν παρεκελεύσατο, ὅπως πάντες ἐν αὐταῖς συστραφέντες μιᾷ γνώμῃ καταλύσωσι τὸν δῆμον Mvc 2 ἐπὶ τοῖς παροῦσιν : κατὰ τῆς παρούσης δημοκρατίας Mvc 2 ἐς δὲ τὴν γῆν : δηλονότι τῆς Ῥόδου.[5]
8 55 1 τοὺς προσβοηθήσαντας : τῇ χώρᾳ πορθουμένῃ. εὐφυλακτότερα γὰρ αὐτοῖς ἐγίγνετο : παραφυλάττειν γὰρ ἐντεῦθεν μᾶλλον ἐδύναντο τὰς τῶν Πελοποννησίων ναῦς, εἴ που ἀπαίροιεν Mvc 2 διενοοῦντο : ἤγουν ἐμελέτων.[5]
8 55 3 ἐπεκβοηθησάντων δέ : ἤγουν ἐκδραμόντων εἰς βοήθειαν ἐπὶ τῷ συμβάντι. αὐτόθι : ἐν τῇ Χίῳ.
8 56 2 εἶδος : τύπον, μηχανήν. ἐπειδὴ ἑώρα .
8 56 3 .. : ἐπειδὴ ἑώρα τὸν Τισσαφέρνην, καὶ εἰ τὰ μέγιστα λαμβάνοι, μηδὲ οὕτω ξυμβησόμενον πρὸς τοὺς Ἀθηναίους Mvc 2 ξυμβασείοντα : ἐφιέμενον ξυμβῆναι. μὴ ἱκανὰ διδόναι : τῇ αἰτήσει δηλονότι. ὑπὲρ παρόντος τοῦ Τισσαφέρνους : ἔμπροσθεν τοῦ Τισσαφέρνους.
8 56 4 ὥστε τὸ τῶν Ἀθηναίων ... : ὥστε τοὺς Ἀθηναίους αἰτίους γενέσθαι τοῦ μὴ συμβῆναι καίπερ διδόντας τὰ αἰτούμενα Mvc 2 ἠξίουν : Ἀλκιβιάδης καὶ Τισσαφέρνης Gf τὰς ἐπικειμένας : δηλονότι τῇ Ἰωνίᾳ. ξυνόδῳ : συνελεύσει, ὁμιλίᾳ. ἐνταῦθα δὴ οὐκέτι : ἀπὸ κοινοῦ τὸ συγχωρούντων ἀκουστέον GMvc 2 παντάπασιν ἐκπεπολεμῶσθαι : ἤγουν εἰς τελείαν ἔχθραν ἐλθεῖν τοῖς Πελοποννησίοις.[5]
8 57 1 κενωθεισῶν τῶν νεῶν : ἀπολιπόντων αὐτὰς τῶν στρατιωτῶν διὰ τὸ μὴ λαμβάνειν μισθόν GMvc 2 ἐπανισοῦν τοὺς Ἕλληνας : ἀντὶ τοῦ ἴσους αὐτοὺς ποιεῖν GMvc 2 μεταπεμψάμενος οὖν : τὸ οὖν ἐκ τοῦ παραλλήλου.
8 58 1 τρίτῳ καὶ δεκάτῳ ... : τρίται συνθῆκαι Λακεδαιμονίων καὶ τῶν τούτοις συμμάχων πρὸς βασιλέα Δαρεῖον B λάβωσιν : εἰς τροφὴν δηλονότι τῶν νεῶν καὶ εἰς ἄλλην δαπάνην.
8 58 7 πρὸς Ἀθηναίους ... : πρὸς Ἀθηναίους ἐὰν ἐθέλωσι διαλλάττεσθαι, ἀμφότεροι διαλλαττέσθωσαν Mvc 2 ὥσπερ εἴρητο : ἐν ταῖς σπονδαῖς δηλονότι.
8 60 1 ἐπιβουλεύοντες ἀπόστασιν τῆς Εὐβοίας : λαθραίως ποιοῦντες τὸ ἀποστῆναι τὴν Εὔβοιαν ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων. ἐπὶ γὰρ τῇ Ἐρετρίᾳ τὸ χωρίον ὄν : ἀντὶ τοῦ ἐπικείμενον γὰρ τῇ Ἐρετρίᾳ Mvc 2 ἐπικαλούμενοι : ἤγουν ἐπὶ βοήθειαν καλοῦντες. τοῦ δ ’ ἐπιγιγνομένου θέρους : ἔτος καʹ FMc 2 πεζῇ : ἤγουν διὰ ξηρᾶς.[5]
8 61 1 ἀποστήσων : τῶν Ἀθηναίων δηλονότι. ἔτυχον .
8 61 2 . . κεκομισμένοι : ἀντὶ τοῦ ἔλαβον. ἐπιβάτης : οὐ τριήραρχος οὐδ’ ἄλλην ἀρχὴν ἔχων Mvc 2 ἐρυμνόν : ὀχυρόν e 10 ἤδη γὰρ καὶ ὀψὲ ἦν : ἤγουν ἑσπέρας ἤδη καταλαβούσης.
8 63 1 τὴν ναυμαχίαν : τὴν γενομένην δηλονότι περὶ τὴν Χίον. ἐθάρσησεν : ἤγουν ἀγαθὰς ἔσχεν ἐλπίδας. ἀλλήλοις : κατὰ σφᾶς αὐτούς.
8 63 3 ὑπὸ γὰρ ... : τὸ αἴτιον τῆς ὑποψίας. καίπερ ἐπαναστάντας αὐτοὺς : καίπερ ἐπαναστάντων αὐτοῖς τοῖς ὀλιγαρχικοῖς τῶν δημοκρατούντων ὑπὲρ τοῦ μὴ ὀλιγαρχεῖσθαι Mvc 2 ἀνεθήσεται : ἀφήσεται.
8 63 4 τὰ πράγματα : ἡ ὀλιγαρχία. πράξοντας τἀκεῖ : ἤγουν καταστήσοντας τὰ ἐν Ἀθήναις.
8 64 1 εἴρητο : προσετέτακτο. αἷς ἂν ἴσχωσιν : ἀντὶ τοῦ προσορμίσωνται Mvc 2 καθιστάναι : ἤγουν νομοθετεῖν. καὶ γὰρ καὶ φυγὴ .
8 64 4 .. : καὶ γὰρ καὶ φυγάδες αὐτῶν ἦσαν παρὰ Πελοποννησίοις, πεφευγότες ὑπὸ Ἀθηναίων Mvc 2 καὶ αὕτη : ἤγουν αὐτοὶ οἱ φυγάδες. ναῦς : Λακεδαιμονίων. κομίσαι : εἰς τὴν Λακεδαίμονα δηλονότι. σωφροσύνην γὰρ λαβοῦσαι αἱ πόλεις .
8 64 5 .. : εὐβουλότεραι γὰρ γενόμεναι ἐχώρησαν ἐπὶ τὴν ἄντικρυς ἐλευθερίαν, τῆς ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ὑπούλου εὐνομίας οὐδὲν φροντίσαντες· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ προτιμήσαντες Mvc 2 ʃ ἄλλως· οὐ προτιμήσαντες, οὐ προτιμοτέραν σχόντες. ἀνεπιτηδείους : τῇ ὀλιγαρχίᾳ δηλονότι.[5]
8 65 2 κρύφα : κρύβδην ἤτοι λάθρα e 10 λόγος τε ἐκ τοῦ φανεροῦ .
8 65 3 .. : λόγος τε ἐν τῷ φανερῷ ἐκ παρασκευῆς ἐλέγετο Mvc 2 εὐπρεπὲς πρὸς τοὺς πλείους : πιθανὸν πρὸς τοὺς πολλούς.
8 66 1 εὐπρεπὲς μὲν ἦν πρὸς τοὺς πλείους, ὅμως δὲ ὀλίγοι οἱ μεθιστάντες τά [τε] πράγματα ἔμελλον καὶ ἄρξειν αὐτῶν. βουλὴ ἡ ἀπὸ τοῦ κυάμου : κλήρους ἔβαλον κυάμους, καὶ οἱ λαχόντες συνήρχοντο εἰς τὴν βουλήν. ξυνεστῶσι : συνωμόταις. ἀλλὰ καὶ οἱ λέγοντες ἐκ τούτων ἦσαν : ἤγουν οἱ δημηγοροῦντες ἦσαν ἐκ τῶν καταλυσάντων τὴν δημοκρατίαν. προυσκέπτετο : πρὶν ἐλθεῖν ἐς τὴν συλλογήν. ἐπιτηδείου : ἀντὶ τοῦ εὐπροσώπου GMvc 2 ʃ ἐσκεμμένου.[5]
8 66 2 δικαίωσις : ἀντὶ τοῦ κόλασις ἢ εἰς δίκην ἀπαγωγή GMvc 2 ʃ ἤτοι κρίσις. κέρδος ὁ μὴ πάσχων τι βίαιον ... : ὁ μηδὲν πάσχων βίαιον κέρδος ἡγεῖτο τὸ μηδὲν πάσχειν Mvc 2 καὶ τὸ ξυνεστηκὸς πολὺ πλέον ἡγούμενοι ... : καὶ τοὺς συνεστῶτας κατὰ τοῦ δήμου πλείονας νομίζοντες εἶναι, ἤπερ ὅσοι ἦσαν, τεταπείνωντο ταῖς γνώμαις Mvc 2 διὰ τὸ μέγεθος τῆς πόλεως ... : διὰ τὸ μέγεθος τῆς πόλεως ἠγνόουν τοὺς συνεστῶτας, καὶ οὐκ ἐδύναντο αὐτοὺς ἐξευρεῖν· καὶ διὰ τὸ κρύφα δὲ ἐκείνους πράττειν οὐκ ἐδύναντο εὑρεῖν αὐτούς Mvc 2 κατὰ δὲ ταὐτὸ τοῦτο : κατὰ τὸ ἀγνοεῖν τοὺς ἐκ τῆς ὀλιγαρχίας οὐκ ἦν δυνατὸν (τουτέστιν ἀσφαλὲς) ἀγανακτήσαντά τινα τοῖς πραττομένοις ἀπολοφύρασθαι παρὰ τῷ πέλας Mvc 2 ἀλλήλοις γὰρ ἅπαντες .[10]
8 66 5 .. : τὸ μὲν ἀλλήλοις ἀντὶ τοῦ ἄλλος ἄλλῳ, τὸ δὲ ὡς μετέχοντα ἀντὶ τοῦ ὡς μετέχοντι Mvc 2 καὶ τὸ ἄπιστον οὗτοι ... : καὶ οἱ μὴ δοκοῦντες μὲν ὅλως ὀλιγαρχικοὶ εἶναι, ὄντες δὲ ἐν τῇ συνωμοσίᾳ, μεγάλως ἐποίησαν ἀπιστεῖν αὐτοὺς ἀλλήλοις. ἢ ἀπιστεῖν αὐτοὺς ἐποίησαν ὅτι ἐστὶ συνωμοσία vc 2 ἐς τὴν τῶν ὀλίγων ἀσφάλειαν ὠφέλησαν : ὠφέλησαν ὥστε ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι, ἀπιστεῖν ὅλως ποιήσαντες τοὺς πολλοὺς ἀλλήλοις. ἐκείνων γὰρ τῶν μὴ ἄν ποτε νομισθέντων ὀλιγαρχίας κοινωνήσειν μετασχόντων τῆς συνωμοσίας οὐδεὶς οὐδενὶ ἔτι ἐπίστευεν Mvc 2 εἶπον γνώμην : βουλήν.[10]
8 67 1 ἄριστα : ἤγουν ὠφελιμώτατα. ἡ ἡμέρα ἐφῆκε : ἀντὶ τοῦ παρῆν ἡ ἡμέρα GMc 2 ἐκ τοῦ αὐτοῦ κόσμου : ἐκ τῆς παλαιᾶς καὶ δημοτικῆς καταστάσεως vc 2 ʃ ἤγουν ἐκ τῆς δημοκρατίας.
8 68 1 Ἀντιφῶν : ὁ τοῦ παρόντος συγγραφέως διδάσκαλος. δεινότητος : ῥητορείας. πλεῖστα ... : πλεῖστα εἷς ἀνὴρ δυνάμενος ὠφελεῖν ἐν τῷ συμβουλεύειν GMvc 2 ἄριστα : τὸ ἑξῆς, ἄριστα ἀπολογησάμενος.
8 68 2 ὑπὲρ αὐτῶν τούτων ... : ὑπὲρ τῆς αἰτίας τῆς τούτων, τουτέστι τῶν κατὰ τὴν ὀλιγαρχίαν, ὡς συγκαταστήσας Mvc 2 εἰδότα αὐτόν : τὸν Ἀλκιβιάδην Mvc 2 ὑπέστη : ὑπέσχετο.
8 68 3 φερεγγυώτατος : ἱκανώτατος Mvc 2 χαλεπὸν γὰρ .
8 68 4 .. : τὸ αἴτιον τοῦ μεγέθους τοῦ ἔργου. δ ’ Ἀθηναῖοι : τὸ δέ ἀντὶ τοῦ δή ὡς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ [3, 2] ἐν τῷ „καθ’ ἑκάστους δὲ ἤδη τῇ ὁμιλίᾳ“ G ἐν τάξει : παρατάξει.
8 69 2 εἴρητο ἡσυχῇ ... : κρύφα εἴρητο παρ’ αὐτοῖς τοῖς ὅπλοις μηδ’ ἐν τῇ εἰθισμένῃ χώρᾳ, ἔνθα ἐφύλαττον, μένειν Mvc 2 εἴ τί που δέοι χειρουργεῖν : διαχειρίσασθαί τινα καὶ ἀναιρεῖν Mvc 2 ἀπὸ τοῦ κυάμου : τουτέστι διὰ ψηφισμοῦ ᾑρημένοις.
8 69 4 ἔφερον δὲ αὐτοῖς : τοῖς ἀπὸ τοῦ κυάμου βουλευταῖς Mvc 2 σφῶν : ἐκ σφῶν.
8 70 1 ἀπεκλήρωσαν : ἤγουν διὰ κλήρου ἀποκατέστησαν. πολὺ μεταλλάξαντες τῆς τοῦ δήμου διοικήσεως : μεταθέντες τὴν πολιτείαν Mvc 2 ἔνεμον : ἐνέμοντο καὶ ἐκαρποῦντο Mvc 2 ʃ διεξῆγον G ὑπεξαιρεθῆναι : εἰς τὴν ἀρχήν.
8 71 1 ἐλπίσας ἢ παραχθέντας ... : ἤλπισε ῥᾳδίως κρατήσειν τῶν Ἀθηναίων τοὺς Πελοποννησίους, καὶ ὡς αὐτοὶ βούλονται οἱ Πελοποννήσιοι· ἴσως δὲ καὶ παραχρῆμα χειρώσεσθαι τὴν πόλιν ἔνδοθέν τε τεθορυβημένην διὰ τὴν στάσιν καὶ ἔξωθεν διὰ τοὺς πολεμίους ἐγγὺς προσελθόντας τῇ πόλει τῶν Ἀθηναίων Mvc 2 καίτοι οὐ πώποτε Ἀθηναίους .[5]
8 72 1 .. : τοὺς Ἀθηναίους, διὰ τὸ ἀεὶ πρὸς ὑπερορίους πολεμίους πολέμους εἶναι καὶ τοὺς πολλοὺς αὐτῶν ἀποδημεῖν, οὐδεπώποτε οὕτως ἐν μεγάλῳ πράγματι γεγενῆσθαι, ὥστε ἀθρόους πεντακισχιλίους συνελθεῖν σκεψομένους περὶ τῶν κοινῶν. δηλοῦται δὲ ἐντεῦθεν ὅτι οἱ τετρακόσιοι δημοκρατικωτέραν τῆς πρόσθεν ἐπηγγέλλοντο ποιήσειν τὴν πολιτείαν πεντακισχιλίους κοινωνοὺς παραλαβόντες, ὅσοι οὐδεπώποτε πρότερον βουλευσόμενοι συνῆλθον Mvc 2 σφᾶς τε .[5]
8 72 2 .. : κακοῦ τῆς ὀλιγαρχίας λέγει, φησὶ δὲ ὅτι, μὴ ἀφορμὴν καὶ ἀρχὴν λαβοῦσα ἡ ὀλιγαρχία ἀπὸ τῶν ἐν Σάμῳ καταλύσῃ τοὺς τετρακοσίους Mvc 2 καὶ ὄντες δῆμος : καὶ δημοκρατίαν καταστήσαντες vc 2 καὶ ἔμελλον τοῖς ἄλλοις ὡς δήμῳ ὄντι ἐπιθήσεσθαι : ἔμελλον τοὺς μὴ συνομόσαντας καταλύσειν vc 2 οὐ διὰ δυνάμεως .
8 73 2 . . φόβον : οὐ φοβούμενοι τὴν δύναμιν οὐδὲ τὸ ἀξίωμα αὐτοῦ vc 2 παρὰ σφίσιν : παρὰ σφίσιν ἦσαν, ὅτι ἐδίδουν αὐτοῖς πίστιν σῶας ἔσεσθαι. τῷ δὲ ὁπλιτεύοντι : ἀντὶ τοῦ ὁπλιτικοῦ ἄρχοντι.[5]
8 73 4 οὐκ ἠξίουν περιιδεῖν : οἱ πλείονες ἐδέοντο οὐ περιιδεῖν. ʃ περιφρονῆσαι, παραβλέψαι e 10 αὐτούς : Θρασύβουλον καὶ Θράσυλλον καὶ τοὺς ἄλλους. σφᾶς : τοὺς πλείονας. ἐς τοῦτο ξυνέμεινεν : ἤτοι μέχρι δεῦρο μεμένηκεν, ἢ ἐν τούτῳ τύχης μεμένηκεν Mvc 2 ἕνα ἕκαστον μετῇσαν : ἀντὶ τοῦ ἐδέοντο ἑκάστου Mvc 2 ʃ μετήρχοντο μὴ συγχωρεῖν e 10 τοὺς Παράλους : τοὺς ἐκ τῆς νεὼς τῆς Παράλου GMvc 2 καὶ μὴ παρούσῃ ἐπικειμένους : ἀχθομένους ὀλιγαρχίᾳ, καὶ εἰ μὴ εἶναι τύχοι Mvc 2 ʃ ἐναντιουμένους e 10 αὐτοῖς : τοῖς ἐκ τῆς Σάμου δημοκρατικοῖς Mvc 2 ʃ τοῖς Σαμίοις e 10 οἱ τῶν Σαμίων πλείονες : οἱ δημοκρατικοί Mvc 2 ἐζημίωσαν : κατεδίκασαν e 10 ἐς τὴν μετάστασιν : εἰς τὸ καταλῦσαι τὴν ὀλιγαρχίαν Mvc 2 ἐπὶ τὸ μεῖζον πάντα δεινώσας : ἤγουν εἰς τὰ δεινότατα τῷ λόγῳ ἐπάρας.[5]
8 74 3 λαβόντες εἴρξειν : τὸ εἴρξειν ἀντὶ τοῦ εἶρξαι κεῖται. τὸ δέ, ἵνα, ἢν μὴ ὑπακούσωσι. τεθνήκωσιν, ἵνα [μὴ] ἂν μὴ ὑπακούσωσιν οἱ ἐν Σάμῳ, ἀποθάνωσιν αὐτῶν οἱ προσήκοντες Mvc 2 τῆς μεταβολῆς : τῆς ἀπὸ ὀλιγαρχίας εἰς δημοκρατίαν.[5]
8 76 1 οἱ μὲν τὴν πόλιν : ἤγουν οἱ ἐν Σάμῳ τὰς Ἀθήνας. οἱ δέ : οἱ ἐν Ἀθήναις. ἡ πόλις αὐτῶν : ἤγουν αἱ Ἀθῆναι.
8 76 4 καὶ εἰ ἐκεῖθεν ὡρμῶντο : ἤγουν τὸ ἐνδόσιμον ἔχουσιν ἐκεῖθεν, ἤγουν ἀπὸ τῶν Ἀθηνῶν, αἱ πόλεις. ʃ ἐκ τῆς Σάμου GMvc 2 ὡρμῶντο : λέγειν δή. οὐκ ἀσθεν ῆ , ἀλ λ ’ ... : ἰσχυρίζει ὅτι οὐκ ἀσθενὴς ἦν ἡ Σάμος, ἥτις μονονουχὶ ἐκράτησε τῆς θαλάσσης πολεμοῦσα πρὸς τοὺς Ἀθηναίους. ἐν τῇ Σάμῳ προκαθημένους .[5]
8 76 5 .. : ἐγίνετο παραίνεσις ὅτι δεῖ αὐτοὺς ἐν Σάμῳ προκαθημένους πρότερον κρατεῖν τοῦ ἐς τὸν Πειραιᾶ ἔσπλου, καὶ ὅτι νῦν, εἰ μὴ βούλονται ἀποδοῦναι τὴν δημοκρατίαν αὐτοῖς οἱ τετρακόσιοι, ἐν τούτῳ δυνάμεως αὐτοὶ καθεστᾶσιν, ὥστε τοὺς τὴν πόλιν κατέχοντας εἴργειν δύνασθαι τῆς θαλάττης αὐτοὶ μᾶλλον ἤπερ ὑπ’ ἐκείνων εἴργεσθαι Mvc 2 καταστήσονται : οἱ ἐν Ἀθήναις δηλονότι. ʃ τοῦ κρατεῖν τὸν πλοῦν τοῦ Πειραιῶς e 10 αὐτοί : οἱ Σάμιοι e 10 ἐκείνους : τοὺς τετρακοσίους e 10 ἐπορίζοντο : αὐτῇ τῇ Σάμῳ e 10 μήτε βούλευμα χρηστόν .[10]
8 76 6 .. : ἡ διάνοια· περὶ ὀλίγου ποιητέον ὅτι ἡ πόλις αὐτῶν ἀφέστηκεν. ἐπειδὴ ἡ βουλὴ αὐτῆς ἦν κυρία, εἴωθε εἶναι τῶν στρατοπέδων ἡ πόλις. νῦν αὕτη οὐκ ἔστι χρηστή, ἀλλὰ ἐν αὐτοῖς τοῖς στρατοπέδοις ἡμάρτηκε ἐν τῷ καταλύειν τοὺς νόμους, καὶ ὠμῶς ἀναγκάζειν βούλεται τοὺς στρατιώτας πολεμεῖν διὰ τὴν σωτηρίαν αὐτῆς. τοὺς μέν : τοὺς τετρακοσίους e 10 προσαναγκάζειν : ἀπὸ κοινοῦ τὸ σώζειν Mvc 2 ὥστε οὐδὲ τούτους ... : δυνάμει τοιοῦτόν ἐστιν· οὐ χρὴ τούτους, οἵτινες ἄν τι παρ’ αὑτοῖς χρηστὸν βουλεύσωνται, χείρους ἐκείνων νομίζειν Mvc 2 βουλεύοιεν : ἔμελλον βουλεύειν e 10 χείρους : τοῦ βουλεύματος τοῦ ἐν τῇ πόλει. διεβόων : ἤγουν διάτορον ἐβόων.[10]
8 78 1 τοῦ μέν : τοῦ Ἀστυόχου. οὐδέπω ἐν τῷ αὐτῷ εἰσιν : ἤγουν οὐχ ὁμονοοῦσι. ὄνομα ... : κατὰ τὸ ὄνομα μέν, ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸ ἔργον κινδυνευούσας. διατριβῆναι : διαφθαρῆναι. ʃ ἀπολεῖν τὸν χρόνον. κακοῖ τὸ ναυτικόν : ἤγουν εἰς κακοπάθειαν ἐμβάλλει. ἐνῆγον : παρεκίνουν e 10 ἀπὸ ξυνόδου : ἤγουν ἀπὸ ὁμονοίας.[5]
8 79 1 ʃ ξυνελεύσεως e 10 ὁρμοῦσαι : αὐλίζουσαι.
8 79 2 πρὸς τὴν Μυκάλην : κατὰ τὸ τῆς Μυκάλης μέρος. ναυμαχησείοντας : μέλλοντας ναυμαχήσειν ἢ ἐπιθυμοῦντας ναυμαχήσειν e 10 τῇ ὑστεραίᾳ : ἐσομένη ἡμέρα e 10 κακῶς διδόντος : σὺν κακώσει.
8 80 3 χειμασθεῖσαι : ἤγουν ταραχθεῖσαι ὑπὸ χειμῶνος. καὶ αἱ μὲν Δήλου ... : ὑπερβατόν. τὸ δὲ ἑξῆς, καὶ αἱ μὲν πλείους Δήλου λαβόμεναι μετὰ Κλεάρχου καὶ ὕστερον πάλιν ἐλθοῦσαι εἰς Μίλητον, αἱ δὲ μετὰ Ἑλίξου τοῦ Μεγαρέως στρατηγοῦ δέκα εἰς τὸν Ἑλλήσποντον διασωθεῖσαι, Βυζάντιον ἀφιστᾶσι Mvc 2 μετὰ Κλεάρχου : οὖσαι. ἦρχεν : τοῦ στόλου τοῦ λοιποῦ δηλονότι. ἀφιστᾶσι : ἀφιστάω ἀφιστῶ καὶ ἐκ τούτου ῥῆμα εἰς μι · ἀφίστημι, ἀφίστης, ἀφίστησι, τὸ τρίτον τῶν πληθυντικῶν ἀφιστᾶσι e 10 κατάγειν : κατέρχεσθαι e 10 καὶ τέλος ἀ π ’ ἐκκλησίας : ἤτοι ἐν ἐκκλησίᾳ, καὶ οὐκ ἄλλως ἢ ἐν μιᾷ ἐκκλησίᾳ Mvc 2 τήν τε ἰδίαν ξυμφορὰν τῆς φυγῆς ἐπῃτιάσατο : ἐπῃτιάσατο τοὺς Ἀθηναίους περὶ τῆς ἰδίας ξυμφορᾶς τῆς κατὰ τὴν φυγήν Mvc 2 ἀνωλοφύρατο : ἤγουν τὰ ἑαυτοῦ πάθη μετὰ ὀλοφυρμοῦ διηγήσατο.[10]
8 81 2 καὶ οἱ ἐν τῇ Σάμῳ : ἤγουν οἱ Ἀθηναῖοι. διαβάλλοιντο : ὑβρίζοιντο. ἐπικομπῶν : ἤγουν κομπωδῶς λέγων.[5]
8 81 3 ἕως ἄν τι τῶν ἑαυτοῦ λείπηται : μέχρις ἂν ἐξαρκῇ τὰ Τισσαφέρνους. τῶν ἑαυτοῦ : Τισσαφέρνους δηλαδή. ἢν Ἀθηναίοις πιστεύσῃ : ἂν Τισσαφέρνης πιστοὺς κρίνῃ τοὺς Ἀθηναίους, οὐκ ἀπορήσειν αὐτοὺς τροφῆς, μέχρις ἂν ἐξαρκῇ τὰ Τισσαφέρνους Mvc 2 ἐξαργυρῶσαι : ἤγουν ἀργυρίου πωλῆσαι. εἰ σῶς αὐτὸς ... : εἰ ἀνασωθεὶς Ἀλκιβιάδης ὀπίσω ἀνάδοχος γένοιτο Mvc 2 αὐτῷ : δι’ αὐτοῦ τοῦ Τισσαφέρνους. ἠλλάξαντο : ὠνήσαντο διὰ τὸ αὐτίκα.[5]
8 82 3 ἐκείνου : τοῦ Τισσαφέρνους. τῷ μὲν Τισσαφέρνει .. . ἐκείνοις δέ : διὰ τοῦ Τισσαφέρνους ... διὰ ἐκείνων προσέτι. διεβέβληντο : ἤγουν εἰς διαβολὴν καὶ λοιδορίαν τὴν κατὰ τοῦ Τισσαφέρνους, ἐν διαβολῇ εἶχον.
8 83 2 ξυνηνέχθη γὰρ αὐτοῖς ... : τῶν Ἀθηναίων ἐπιπλευσάντων τῇ Μιλήτῳ καὶ βουλομένων διαναυμαχεῖν τοῖς Πελοποννησίοις, τῶν δὲ Πελοποννησίων οὐκ ἀντιταχθέντων αὐτοῖς, ἀλλ’ ἀποδειλιασάντων, ὁ Τισσαφέρνης καταφρονήσας αὐτῶν πολὺ ὀκνηρότερον ἤπερ πρότερον παρεῖχεν αὐτοῖς τὸν μισθόν. τοῖς οὖν Πελοποννησίοις, καὶ πρότερον μισοῦσιν αὐτὸν ὡς φθείροντα τὰ πράγματα, συνέβη τότε, διὰ τὸ μὴ προθύμως μισθοδοτεῖν, ἐπιτεῖναι τὸ εἰς αὐτὸν μῖσος Mvc 2 ʃ τὸ ἑξῆς, συνηνέχθη ἤτοι ἠκολούθησεν αὐτοῖς ἐπιδεδωκέναι καὶ τὸν Τισσαφέρνην πολλῷ ἀρρωστότερον γενόμενον ἐς τὴν μισθοδοσίαν [τὸν ἐπίπλουν] διὰ τὸν ἐπίπλουν τῶν Ἀθηναίων ἐς τὴν Μίλητον, ὡς οὐκ ἠθέλησαν ἀνταγαγόντες ναυμαχῆσαι· καὶ αὖθις συνηνέχθη ἐπιδεδωκέναι τοῦτο δηλονότι τὸ μισεῖσθαι διὰ τὸν Ἀλκιβιάδην ἐς τὸ μισεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν καὶ πρότερον. ἢ ἄλλως καὶ ἄμεινον· συνηνέχθη καὶ τὸν ἐπίπλουν ἐπιδεδωκέναι τὸν Τισσαφέρνην γενόμενον πολλῷ ἀρρωστότερον, καὶ εἰσέτι αὐτὸν ἐπιδεδωκέναι ἐς τὸ μισεῖσθαι αὐτὸν πρότερον καὶ ἑκάτερον ἐς τὴν μισθοφορίαν, δηλονότι διὰ τὸν Ἀλκιβιάδην. καί τινες καὶ τῶν ἄλλων .[15]
8 83 3 .. : ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀνελογίζοντο, οὐ μόνοι 〈οἱ〉 στρατιῶται· ἀνελογίζοντο δὲ τὰ ἐπιφερόμενα Mvc 2 ἢ ἀπαλλάξεται ὅθεν : ἤγουν ἀποστήσεται εἰς τόπον ὅθεν. ʃ ἀποδημήσει G ἐπιφέροντα ὀργάς : τὸ ἐπιφέρειν ὀργὴν ἐπὶ τοῦ χαρίζεσθαι καὶ συγχωρεῖν ἔταττον οἱ ἀρχαῖοι. μάρτυς Κρατῖνος ἐν Χείρωσι [fr. 230] λέγων „τὴν μουσικὴν ἀκορέστους ἐπιφέρειν ὀργὰς βροτοῖς σώφροσιν“ ἀντὶ τοῦ χαρίζεσθαι τοῖς σώφροσιν Mvc 2 καὶ τῷ γε Δωριεῖ : τῷ Ἑρμοκράτει.[5]
8 84 2 καὶ ἐπανήρατο τὴν βακτηρίαν : ἀντὶ τοῦ ἐπανετείνατο ὡς πλήξων Mvc 2 οἷα δή : καθάπερ.
8 84 3 ἐγκραγόντες : ἤγουν μετὰ μεγάλης βοῆς ἀπειλήσαντες. κατὰ δὴ τοιαύτην διαφορὰν ὄντων αὐτοῖς τῶν πραγμάτων : τῶν Πελοποννησίων ἐν τοιαύτῃ διαφορᾷ πρός τε Τισσαφέρνην καὶ Ἀστύοχον καθεστώτων Mvc 2 δίγλωσσον : καὶ τὴν βάρβαρον καὶ τὴν Ἑλλάδα γλῶσσαν ἐπιστάμενον Mvc 2 φυγόντος : ἀντὶ τοῦ φυγάδος γενομένου.
8 86 3 οἰκεῖοι αὐτῶν : τῶν στρατιωτῶν. ἀντέχειν : ἤγουν ἀνθίστασθαι.
8 86 7 ʃ τοῖς πολεμίοις. περιπλεῖν : περιζητεῖν.
8 86 9 ἀπὸ τῶν τετρακοσίων ... : ἄγοντες πρέσβεις, οἵτινες ἀπὸ τῶν τετρακοσίων ἀπεστάλησαν εἰς Λακεδαίμονα Mvc 2 πρέσβεις : τοὺς Ἀργείους. ἀττικίζοντι : ἤγουν τὰ τῶν Ἀθηναίων φρονοῦντι.
8 87 1 ὅσῳ : καιρῷ e 10 πολλαχῇ εἰκάζεται : ἤγουν κατὰ πολλοὺς τρόπους ἐν στοχασμῷ κεῖται.
8 87 3 οἱ μὲν γάρ : λέγουσι δηλονότι. οἱ δέ : εἴκαζον λέγοντες e 10 ἐκχρηματίσαιτο : ἀντὶ τοῦ πράξαιτο ἀργύριον Mvc 2 ʃ χρήματα λάβοι. ʃ χρήματα συλλέξῃ ἀφεὶς τοὺς Φοίνικας ἐς τὴν Ἄσπενδον προαγαγών, ἤτοι προενεγκών e 10 ἀνοκωχῆς : ἀναπαύσεως e 10 ἐκεῖσε : ἤγουν ἐς τὴν Ἄσπενδον.[5]
8 87 4 διέμελλε : ἐβράδυνε e 10 κομίσας : τὰς ναῦς. ἀντιπάλως : ἤγουν ἰσοπάλως. ἀνθώρμουν : ἀντέπλεον e 10 ὁ δὲ χάριν ἂν δήπου ἐν τούτῳ μείζω ἔτι ἔσχεν : ἤτοι χάριν μείζονα παρέσχεν ἂν βασιλεῖ, ἢ χάριτος μείζονος ἠξιώθη Mvc 2 αὐτοῦ : τοῦ Τισσαφέρνους e 10 ἐλθεῖν : αὐτὰς ἐλθεῖν τοῖς Πελοποννησίοις e 10 αὐτόν : τὸν Τισσαφέρνην e 10 δι’ αὐτὸ σφίσιν ἀναγκάζοιτο προσχωρεῖν : ὁ Τισσαφέρνης διὰ τὸ ὑποπτεύεσθαι ὑπὸ τῶν Πελοποννησίων Mvc 2 ὁ μέν : ὁ Ἀλκιβιάδης e 10 ὡς κελεύει : ὅτι κελεύει ἀντιβαίνειν τοῖς πολεμίοις e 10 κἀκείνοις : τοῖς Σαμίοις e 10 τὸ στράτευμα : τὸ ἐν τῇ Σάμῳ δηλονότι.
8 89 1 περιέσεσθαι : περιγενήσεσθαι e 10 ἀπαλλαγέντας : ἀπαλλαγέντας ἂν καὶ ἀπαλλαγησομένους e 10 〈 ἐπέρρωσαν 〉: οἱ πεμφθέντες πρέσβεις τῶν τετρακοσίων e 10 ἀδεῶς ( δέ , ὡ ς) : ἀφόβως e 10 τοῦ ἄγαν ἐς ὀλίγους ἐλθεῖν : ἤγουν τῆς ἀκριβοῦς ὀλιγαρχίας.[5]
8 89 2 ἀλλὰ τοὺς πεντακισχιλίους ... : οὐκ ἀντίκειταί τινι τὸ ἀλλά, ὡς λέγομεν, οὐ τόδε, ἀλλὰ τόδε· ἔστι δὲ παρακελευστικόν, ὡς καὶ παρ’ Ὁμήρῳ [Ν 292]· ἀλλ’ ἄγε, μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα. ἡ δὲ διάνοια· οἱ περὶ τὸν Θηραμένην ἄρχοντες τότε τῆς ὀλιγαρχίας καὶ μετασχόντες αὐτῆς ἐν πρώτοις, ὀρεγόμενοι δὲ δημοκρατίας, ἔλεγον, οὐχ ὅτι ἀπαλλακτικῶς ἔχουσι τῆς ὀλιγαρχίας (ὅπερ ἦν ἀληθές), ἀλλ’ ὅτι φοβοῦνται τοὺς ἐν Σάμῳ καὶ Ἀλκιβιάδην καὶ τοὺς ἀπιόντας εἰς Λακεδαίμονα πρέσβεις, μή τι οὗτοι κακὸν ἐργάσωνται τὴν πόλιν ὀλιγαρχίας γενομένης. ἤδη οὖν ἠξίουν τοὺς πεντακισχιλίους καθιστάναι Mvc 2 πολιτικόν : ἤγουν δημοκρατικόν.[10]
8 89 3 αὐθημερόν : ἤγουν ἐν μιᾷ ἡμέρα. οὐχ ὅπως ... : οὐχ ἵνα ἴσοι ὦσιν e 10 εἶναι : ἠξίου εἶναι e 10 ἐκ δὲ δημοκρατίας αἱρέσεως γιγνομένης ... : ἀντὶ τοῦ, ἐν δημοκρατίᾳ δὲ ἄρχοντός τινος αἱρεθέντος ἢ πρωτεύοντός τινος ῥᾳδίως φέρουσιν οἱ μὴ τυχόντες τῶν ὁμοίων· οὐ γὰρ ὁμοίου ἀνδρὸς νομίζουσιν, ἀλλὰ κρείττονος ἐλαττοῦσθαι Mvc 2 ῥᾷον : ῥᾴδιον τὸ ἁπλοῦν, ῥᾷον τὸ συγκριτικόν, ῥᾷστον τὸ ὑπερθετικόν e 10 ἐπῇρε : παρεκίνησε e 10 τῷ τοιούτῳ εἴδει : τῷ τῆς δημοκρατίας δηλονότι.[5]
8 90 1 ἤγουν καταστάσει. ἀνὴρ ἐν τοῖς μάλιστα : τοῖς ἰσχυροτάτοις. κατέστησαν : ὀλιγαρχίαν. σφῶν ter: αὐτῶν e 10 καὶ τὸ ἐν τῇ Ἠετιωνίᾳ καλουμένῃ τεῖχος ἐποιοῦντο : Ἠετιωνία, τόπος πλησίον Πειραιέως Patm. αὐτοῦ : ἤγουν ἐν Ἀθήναις.[5]
8 90 2 ὅστις καὶ ὁπωσοῦν ἀνεκτός : ὅστις τρόπος. τουτέστιν, ᾡτινιοῦν ἀνεκτῷ τρόπῳ Mvc 2 ἦν δὲ τοῦ τείχους ἡ γνώμη : ἤγουν ὁ σκοπὸς τῆς ἀνοικοδομίας τοῦ τείχους.
8 90 3 οὐχ ἵνα ... : οὐχ ἵνα μὴ δέξωνται ἐς τὸν Πειραιᾶ τοὺς ὄντας ἐν Ξάμῳ, ἐὰν ἐπιπλέωσι βίᾳ, ἀλλ’ ἵνα τοὺς πολεμίους μᾶλλον δέξωνται ναυσὶ καὶ πεζῷ στρατεύματι, ὅταν βούλωνται e 10 ὥστε καθεζομένων .[5]
8 90 4 .. : ὥστε τοὺς αὐτόθι φυλάττοντας τοῦ ἐπίπλου κρατεῖν Mvc 2 τούτου : τοῦ ἀνῳκοδομημένου δηλονότι.
8 90 5 ἦρχον ἂν αὐτοὶ ... : ἤμελλον ἄρξειν αὐτοὶ αὐτῆς τῆς στοᾶς e 10 τὸν ὑπάρχοντά τε : τὸν ἐν τῇ πόλει. καὶ τὸν ἐπιπλέοντα : τὸν ἔξωθεν ἐρχόμενον. ἐξαιρεῖσθαι : ἐκβάλλειν, ἐκκομίζεσθαι. ʃ ἐκκεκομίσθαι e 10 διεθρόει : θροῦν ἐποίει διὰ τῆς βοῆς.[5]
8 91 1 ἤγουν ἐφήμιζεν. οὐδὲν πράξαντες ἀνεχώρησαν τοῖς ξύμπασι ξυμβατικόν : οὐκ ἴσχυσαν γὰρ πᾶσι Λακεδαιμονίοις συμβῆναι, ἀλλά τισιν αὐτῶν Mvc 2 ἐπικαλουμένων : ἐφελκομένων.
8 91 2 ὁρμοῦσαι : καθ’ ὑπερβατὸν τοῦτο συντακτέον τῷ, δύο καὶ τεσσαράκοντα νῆες Mvc 2 ʃ πλέουσαι e 10 ἅς : ναῦς e 10 φυλάξεται : ἤγουν φυλακὴν ἕξει. ἦν δέ τι καὶ τοιοῦτον .
8 91 3 .. : ἦν δὲ καὶ τῷ ὄντι ἀληθὲς τὸ φοβεῖσθαι τοὺς περὶ Θηραμένην καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἔχοντας τὴν ὀλιγαρχίαν (ἐφοβοῦντο γὰρ μὴ οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸ τεῖχος ἕλωσι), καὶ οὐ μόνον ψευδῶς τοῦτο ἐλέγετο καὶ διεβάλλετο. οἱ γὰρ ὀλιγαρχικοὶ μάλιστα μὲν ἐβούλοντο, ἐν ὀλιγαρχίᾳ ὄντες, ἄρχειν καὶ τῶν συμμάχων· εἰ δὲ τοῦτο μὴ δύναιντο, αὐτονομεῖσθαί γε ἐν ὀλιγαρχίᾳ, ἔχοντες τὰ τείχη καὶ τὰς ναῦς· εἰ δὲ καὶ τούτου διαμαρτάνοιεν, μὴ ὑπό γε δημοκρατίας αὖθις γενομένης αὐτοὶ διαφθαρῆναι. δῆμον γὰρ νῦν τὴν δημοκρατίαν λέγει Mvc 2 κατηγορίαν : κατὰ τῶν Σπαρτιατῶν. διαβόλιμον ὄν : ἤτοι καὶ οὐκ ἔχοντος τοῦ λόγου διαβολὴν (?), οὐδαμῆ εἶχεν ὁ λόγος διαβόλως (?) e 10 αὐτονομεῖσθαι : τοῖς ἰδίοις νόμοις χρῆσθαι. καὶ τούτου : τοῦ ἔχειν τὰς ναῦς καὶ αὐτονομεῖσθαι e 10 ξυμβῆναι : συνελθεῖν e 10 εἰ τοῖς γε ... : ἐὰν τούτου μόνου τύχωσι, τοῦ σώζεσθαι δηλονότι τὰ σώματα, τὰ τῆς πόλεως οὐκ ἂν περὶ πολλοῦ ἐποίησαν. πυλίδας ἔχον : μικρὰ θυρίδια ἔχον e 10 φθῆναι : προλαβεῖν, προφθάσαι e 10 ἥκων : ἐρχόμενος e 10 περιπόλων : φυλάκων.[15]
8 92 2 ὁ δὲ ξυνεργός : συναίτιος. κελεύσαντος : τὸν φόνον. εἰδείη : ἐγίνωσκε e 10 καὶ ἐς τοῦ περιπολάρχου καὶ ἄλλοσσε κατοικίας ξυνιόντας : περιπόλαρχος, ὁ τῶν περιπόλων ἄρχων Patm. ʃ συνερχομένους e 10 ἀ π ’ αὐτοῦ : ἤγουν μετὰ τὸν φόνον τοῦ Φρυνίχου. τῶν ἔξωθεν : τῶν τετρακοσίων δηλονότι. κατεδεδραμήκεσαν : ἐπόρθησαν e 10 ἐς Αἴγιναν κατακολπίσαι : κ.[5]
8 92 3 , τὸ εἰς κόλπον τινὰ ὁρμίσασθαι Patm. ʃ εἰς τὸν τῆς Αἰγίνης κόλπον πλεῦσαι. ταξιαρχῶν : ταξίαρχος e 10 τὴν ἑαυτοῦ φυλακὴν ἔχων : ἤγουν τοὺς ἑαυτοῦ φύλακας.
8 92 4 εἶρξαν : ἐς φυλακὴν ἐσέβαλλον e 10 στῖφος : συνεπελάβετο αὐτοῖς τοῖς ὁπλίταις e 10 ταῦτα : συλλαβεῖν ἐκεῖνον δή.
8 92 6 πλὴν ὅσοις ... : πλὴν ὅσοι ἐβούλοντο ὀλιγαρχεῖσθαι Mvc 2 ἐκπληκτικός : ἤγουν ἔκπληξιν ποιῶν τοῖς ἀκούουσιν.
8 92 8 ἐφεδρευόντων : παρακαθημένων e 10 ὅσον ἀπὸ βοῆς ἕνεκα : ἀπὸ βοῆς καὶ οὐκ ἀληθῶς Mvc 2 τῷ πλήθει : τῷ δημοτικῷ δηλονότι.
8 92 9 γράφεται, τῷ ἀληθεῖ ἐχαλέπαινον. ὁμόσε τε ἐχώρουν οἱ πλεῖστοι τῷ ἔργῳ : ἤγουν ἐβούλοντο συμπλακῆναι τῇ πράξει.
8 92 11 ἰέναι ἐπὶ τὸ ἔργον : ἤγουν ἐπὶ τὸ κατασκάπτειν τὸ τεῖχος. εἰσὶ (?) : γρ. ὦσιν, ὃ καὶ κρεῖττον e 10 ἐπεκρύπτοντο γὰρ ὅμως ... : ὅσοις ἦν βουλομένοις δημοκρατεῖσθαι τὴν πόλιν, οὗτοι δὴ μόνως προσηγόρευον τὴν κατάστασιν, ἣν ἐβούλοντο γενέσθαι, φοβούμενοι τὸ ὄνομα, ἀλλ’ ὑπαλλάττοντες πεντακισχιλίους ἐκάλουν Mvc 2 μὴ ἄντικρυς δῆμον : καθ’ ὑπερβατόν, ὅστις βούλεται τὸν δῆμον ἄρχειν, μὴ ἄντικρυς ὀνομάζειν. ἔνιοι δὲ οὕτως ἐδέξαντο· ὅστις αὐτὸς ἐβούλετο ἄρχειν, οὐ δημοκρατίαν τὴν κατάστασιν ὠνόμαζεν, ἀλλὰ πεντακισχιλίους, ὡς καὶ αὐτὸς μεθέξων αὐτῆς Mvc 2 ʃ 〈ἡ〉διάνοια· οὐκ ὀνομαστὶ προσηγόρευον ὅστις βούλεται τὸν δῆμον ἄρχειν, φοβούμενοι μὴ οἱ προσαγορευόμενοι ἀληθῶς ὦσιν ἐκ τῶν βουλομένων δημοκρατεῖσθαι. φοβούμενοι μὴ τῷ ὄντι ὦσι : φοβούμενοι μή τις εἰπών, ὅτι ὀρέγεται δημοκρατίας, πρός τινα ὅς ἐστι τῶν πεντακισχιλίων, ἀγνοῶν ὅτι ἐστὶν εἷς ἐκείνων, ἐν κινδύνῳ γένηται Mvc 2 μετόχους : κοινωνοὺς τῆς ἀρχῆς. τὸ δ ’ αὖ ἀφανὲς φόβον ἐς ἀλλήλους παρέξειν : ἀδήλου δὲ ὄντος, ὅτι εἰσὶ πεντακισχίλιοι, φόβον παρασκευάσειν τοῦτο καὶ ὑποψίαν τοῖς Ἀθηναίοις πρὸς ἀλλήλους. ἕκαστος γὰρ τὸν πέλας ᾤετο τῶν πεντακισχιλίων εἶναι Mvc 2 θέμενοι τὰ ὅπλα : ὁπλισθέντες.[20]
8 93 1 ἔθεντο : ἤγουν ἀπέθεντο. Ἀνακείῳ : Διοσκούρων ναῷ· ἄνακες γὰρ οἱ Διόσκουροι. καὶ τοὺς ἄλλους παρακατέχειν : καὶ τοὺς ἄλλους ἡσυχάζοντας παρακατέχειν εἰς τοὺς πολεμίους Mvc 2 καὶ ἐκ τούτων ἐν μέρει : καὶ κατὰ μέρος τῶν πεντακισχιλίων Mvc 2 περὶ τοῦ παντὸς πολιτικοῦ : περὶ τῆς πάσης πολιτείας Mvc 2 ξυνεχώρησάν τε : δέον εἰπεῖν συνεχώρησε τὸ πλῆθος, ἀλλὰ πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀποβλέψας, οὕτως εἴρηκε συνεχώρησαν τὰ πλήθη e 10 ʃ ἤγουν συνέδραμον, ὡμονόησαν.[5]
8 93 3 ῥητήν : ὡρισμένην e 10 τάχα : ἴσως.
8 94 2 ἀπὸ ξυγκειμένου λόγου : ἀπὸ προδοσίας Mvc 2 τῶν Ἀθηναίων : ἐκ τῶν Ἀθηναίων v ἀνέχειν : ἀπέχειν Mvc 2 ἢ ἀπὸ τῶν πολεμίων : περιαιρετέον τὸν ἤ σύνδεσμον GMvc 2 καὶ περιβαλοῦσαι : ἤγουν περικυκλώσασαι.
8 95 2 καὶ ἀξυγκροτήτοις πληρώμασιν : ἤγουν ἑτοίμοις ναυσίν. ʃ μὴ ᾑρημένοις ἐπιβάταις. ἀποκεκλῃμένης : οὐκ εἰσαγομένων κατὰ θάλατταν τῶν ἐπιτηδείων GMvc 2 θαλάσσης μέτρον ἑξήκοντα σταδίους : οἱ ἑξήκοντα στάδιοι πάντες θάλαττά εἰσιν Mvc 2 ἐπισιτιζόμενοι : ἀντὶ τοῦ λαμβάνοντες.
8 95 4 ἀπὸ προνοίας : ἀπὸ γνώμης καὶ παρασκευῆς Mvc 2 σχολῇ πληρουμένων : ἤγουν βραδέως πληρουμένων τῶν νεῶν. οὕτως ὅπως τύχοιεν ἀνάγεσθαι : οὕτως ἀνάγεσθαι ὅπως ἔτυχον ἤτοι ὡς ἔτυχον e 10 περιγίγνονται : περισώζονται.[5]
8 95 7 καθίσταντο : διῴκουν e 10 Ὠρεοῦ : 〈σημείωσαι〉 τὴν Ὠρεόν v τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν γεγενημένα : ἤγουν τὸ μήνυμα τῶν ἐν τῇ Εὐβοίᾳ γενομένων.
8 96 2 ἐσβησομένων : ἐπιβατῶν. καὶ δ ι ’ ἐγγυτάτου : καὶ ἐγγυτάτω ὄντων τῶν πολεμίων Mvc 2 ὅπερ ἂν .
8 96 4 .. : σκόπει τὸ ἄν ὡς πλεονάζει τῷ συγγραφεῖ B καὶ διέστησαν ἄν : ἤγουν εἰς στάσιν ἐνέβαλον. σφετέροις οἰκείοις : χρήμασι. καὶ ἐν τούτῳ Ἑλλήσποντός τε ἂν ἦν αὐτοῖς : λείπει ὑπὸ Λακεδαιμονίοις Mvc 2 ξυμφορώτατοι : συντελέστατοι.[5]
8 96 5 ἄλλως τε καὶ ναυτικῇ ἀρχῇ : ἄλλως τε καὶ ἠπειρῶται ὄντες πρὸς θαλαττοκρατοῦντας Mvc 2 μηδεμιᾷ : λείπει ἐν.
8 97 2 ἀνήνεγκε τὴν πόλιν : ἀντὶ τοῦ ἀνενεγκεῖν ἐποίησεν Mvc 2 ἐπολιόρκουν δ ’ αὐτὸ .
8 98 2 .. : ὅτι ἐπολιόρκουν οἱ Κορίνθιοι τὴν Οἰνόην παραλαβόντες τοὺς Βοιωτοὺς ἄνευ τῶν ἄλλων συμμάχων δι’ ἰδίαν τινὰ συμφοράν. συμφορὰ δὲ τοῖς Κορινθίοις ἐγένετο περὶ τὴν Οἰνόην, διαφθαρέντων ἀνδρῶν αὐτοῖς ὑπὸ Ἀθηναίων ἐκ τῆς Οἰνόης ἐξελθόντων. ἀνεχώρουν δὲ ἐκ Δεκελείας πεφρουρηκότες οἱ Κορίνθιοι. τοῖς οὖν τιμωροῖς αὐτῶν πολιορκοῦσι τὴν Δεκέλειαν κοινολογησάμενος ὁ Ἀρίσταρχος προδίδωσι τὴν Οἰνόην Mvc 2 τῶν ὑπὸ Τισσαφέρνους .[5]
8 99 1 .. : τῶν κελευσθέντων ὑπὸ Τισσαφέρνους, ὅτε αὐτὸς εἰς Ἄσπενδον ἀπῄει [τὰς λοιπὰς πόλεις τῆς ἑαυτοῦ ἀρχῆς ἀποστῆσαι τῶν Ἀθηναίων] Mvc 2 τὰς λοιπὰς ἔτι πόλεις ... : τὰς ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἀρχῇ, ὅσαι ἔτι ἦσαν ὑπὸ Ἀθηναίοις, πρόθυμος ἦν ὁ Φαρνάβαζος ἀποστῆσαι αὐτῶν, ὥσπερ καὶ ὁ Τισσαφέρνης τὰς ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἀρχῇ· ἤλπιζε γὰρ ὁ Φαρνάβαζος τούτου γενομένου πλέον τι σχήσειν αὐτός Mvc 2 αἰσθόμενος : ἤγουν μαθών.[5]
8 100 2 καθέξειν : ἐνδιατρίψειν Mv ἢν πλείων χρόνος ἐγγίγνηται : ἤγουν τῆς ἐν τῇ Χίῳ διατριβῆς τοῦ Μινδάρου. προσεταιριστούς : εἰς συμμάχους ληφθέντας.
8 100 3 ἔξω : τῆς Μηθύμνης. κομισθέντες : ἀχθέντες. ὑστερίσας : ὕστερον ἐλθών.
8 100 5 ἀ φ ’ ὧν .. . παρεσκευάζοντο : ἀφ’ ὧν νεῶν τοὺς στρατιώτας παραλαβόντες παρεσκευάζοντο Mvc 2 τεσσαρακοστάς : ἀρχαῖα νομίσματα ἐπιχώρια Mvc 2 πελάγιαι : ἐς μέσον τοῦ πελάγους.
8 102 1 ὑπομείξαντες : ἐγγίσαντες vc 2 ʃ ὑπεισελθόντες. ἐκπλεῦσαι ἐς τὴν εὐρυχωρίαν : ἀντὶ τοῦ ἐκπλεύσαντες διαφυγεῖν Mvc 2 ἀνακῶς ἕξουσιν , ἢν ἐκπλέωσιν : ἀντὶ τοῦ ἐπιμελῶς e 10 ʃ τὸ μὲν ἀνακῶς ἀντὶ τοῦ προνοητικῶς καὶ φυλακτικῶς· ὁ δὲ νοῦς, οἱ Ἀθηναῖοι ἐν ταῖς ἑκκαίδεκα ναυσὶν ἔλαθον τοὺς ἐν Ἀβύδῳ Πελοποννησίους παραφυλάττοντας, καίτοι προειρημένου τοῖς ἐν τῇ Ἀβύδῳ ὑπὸ τοῦ φιλίου ἐπίπλου (τουτέστιν ὑπὸ τοῦ στόλου τοῦ μετὰ Μινδάρου), ὅπως παραφυλάττωσι τοὺς Ἀθηναίους ὑπὲρ τοῦ μὴ λαθεῖν αὐτοὺς ἐκπλεύσαντας GMvc 2 δίωξιν : φυγήν.[5]
8 102 3 ἐποκείλασαν : εἰς γῆν ἐπώσασαν. ψευσθέντες τῶν σκοπῶν : ἤτοι διὰ τοὺς σκοπούς, ἢ ψευσθέντων τῶν σκοπῶν καὶ ἁμαρτόντων Mv Θράσυλλος : εἶχε.
8 104 4 ἐπειγομένων δὲ τῶν Πελοποννησίων : ἀντὶ τοῦ ἠπείγοντο οἱ Πελοποννήσιοι πρότεροί τε συμμῖξαι Mvc 2 ξυμμεῖξαι : ἤγουν συμπεσεῖν, συρράξαι. ὑπερεβεβλήκει : ὑπερέδραμε.
8 104 5 κάτοπτα : τοῖς ἐκεῖ Πελοποννησίοις κατὰ τὸ μέσον. τῷ ἔργῳ πολὺ περισχόντες : ὑπερβαλόντες e 10 ʃ ἤγουν περιγενόμενοι, κρείττους γενόμενοι.
8 105 2 τῶν ἐπικειμένων : τῶν ἐπιπλεουσῶν νεῶν Mvc 2 ἀτακτότεροι γενέσθαι : μὴ ἐπὶ τάξει προϊέναι Mvc 2 τὰς ἐπὶ σφίσι ναῦς ἐπεχούσας : τὰς ἐπικειμένας ναῦς Mv ʃ ἤγουν ἐφεδρευούσας.
8 105 3 ὑπολαβόντες : ἤγουν δεξάμενοι. κατὰ βραχύ : ἄρτι, πρὸ ὀλίγου γεγενημένα.
8 106 4 προσαγαγόμενοι : ἤγουν ἰδιωσάμενοι. προσηγάγοντο : ἤγουν ἐδουλώσαντο.
8 107 1 ἀνέλαβον. τῶν αἰχμαλώτων : ἃς αἰχμαλώτους ἀπῆγον Ἀθηναῖοι.
8 107 2 ἀπέπεμψαν : οἱ Πελοποννήσιοι δηλονότι. ἐξέπραξε : ἀπῄτησεν.
8 108 2 μεθώπορον (sic E 1): οὐ βάρβαρον πέφυκεν, Ἀττικὸν νόει. ὡς Αἰολεὺς Ἴων γὰρ ἐμμελῶς γράφει, οὕτω δασύνειν Ἀττικὸς φιλεῖ πάλιν τὸ θο μέγα γε (?) καὶ μικρὸν τὸ πο γράφειν. οὐκ Αἰολεύς τις οἶδεν οὐδ’ Ἴων γένει, οὐκ Ἀττικισμός, βαρβαρισμὸς τυγχάνει e 8 ἀναζεύξας : ἤγουν ἐπαναστρέψας.[5]
8 108 3 ἀναλύων. ἤλαυνεν : ἠπείγετο. παρακομισάμενοι : παραλαβόμενοι.
8 108 4 ʃ ἤγουν λεληθότως καὶ ἔξω τῆς προκειμένης ὁδοῦ ἀγαγόντες, δῆλον δὲ τοῦτο διὰ τοῦ εἰρηκέναι, ὅτι διὰ τοῦ ὄρους δηλονότι δι’ ὁδοῦ ἀτρίπτου καὶ ἀσυνήθους. ἐπαγγείλας : προστάξας. κατηκόντισεν : ἤγουν διέσφαξε δι’ ἀκοντίων. ἐπιβάλλοντος : ἐπιτιθέντος αὐτοῖς τοῖς Ἀντανδρίοις.[5]
8 109 1 διαβεβλῆσθαί τε : ὑβρισθῆναι. καὶ τὰς διαβολάς : λείπει τὸ ἀπώσηται vc 2 ἔδει μὲν εἰς γοργύραν, ὦ Θουκυδίδη, τοὺς Ἀττικοὺς ῥῖψαί σε σὺν τῷ βιβλίῳ, οὐκ ὀστρακίζειν Θρᾳκικοῖς σε τοῖς ὅροις. οὐχ ἱστορῶν φαίνῃ γὰρ ἃ προύβη πάλαι, κρύπτων δὲ μᾶλλον ἃ παρῆξεν ὁ χρόνος, τῷ σῷ σκοτεινῷ καὶ ξυλώδει τοῦ λόγου. ἐγὼ γὰρ αὐτός, ὅσπερ ἐγγράφω τάδε, Τζέτζης κατειδὼς ἵστορας πόσας βίβλους πράξεις τε πάσας ἃς τὰ νῦν αὐτὸς γράφεις, ὥσπερ διοβλὴς καὶ κατεβροντημένος τοῖς οἷς ἔγραψας λοξοσυστρόφοις λόγοις μνήμης ἁπασῶν ἐστερήθην ἁθρόως. τί γάρ τις ἄλλος τῶν ἀνιστόρων πάθοι; τῶν ἱστορούντων τεχνικὸν λόγον νόει· σαφὴ μετ’ ὄγκου, πειστικόν, γλυκὺν ἅμα, καὶ γοργόν, οὗ χρή, πὴ δὲ καὶ μῆκος φέρειν e 8 〈Τζέτζου〉· καὶ σὺ δέ, Μαρκελλῖνε, τὰ ψευδῆ γράφεις. Ἀναξαγόραν Εὐριπίδου διδάσκαλον ὄντα παλαιὸν πῶς λέγεις Θουκυδίδου; ὁ τοῦ Λύξου παῖς προχρονώτερος τούτου. οὗ συγγράφοντος παῖς τελῶν Θουκυδίδης ἀκηκοὼς ἔκλαυσε τῶν συγγραμμάτων. ὁ δ’ Ἡρόδοτος φησὶ πατρὶ τῷ τούτου τάδε· ἔνθουν, Ὄλουρε, παῖς ὁ σὸς ψυχὴν ἔχει. ὁ Ἡρόδοτος οὗτος χρόνοις δ’ ἦν ὑστέροις Εὐριπίδου. Εὐριπίδης δὲ Ξερξικοῖς ἦν ἐν χρόνοις. Εὐριπίδου πρῶτος δὲ πῶς Θουκυδίδης, ἔτι τελῶν παῖς συγγραφαῖς ταῖς Ἡροδότου καθυστερούσαις τῶν χρόνων Εὐριπίδου;[30]

Also published as PDF.