Metiochus and Parthenope is a fragmentary ancient Greek erotic novel whose plot centers on the romance between Metiochus, son of the Athenian general Miltiades, and Parthenope, a figure traditionally associated with Naples. The narrative, typical of the genre, involves travel, separation, and trials that test the lovers' fidelity, driven by the central force of Eros and the common novelistic theme of Fortune's reversals. The Greek text is almost entirely lost, surviving only in a scant second-century CE papyrus fragment and a brief summary in the ninth-century lexicon of Photius. The plot is best known from an eleventh-century Persian epic, Vāmiq u ʿAdhrā by ʿUnṣurī, which adapted a lost Middle Persian translation of the Greek original. This cross-cultural transmission demonstrates the wide reach of Hellenistic fiction into the Persian literary world. The fragments are of significant scholarly importance for understanding the early development of the Greek novel, with estimates for its composition ranging from the first century BCE to the second century CE.
| col1 | [ ] . [ .. ]ολ[ .. ] . [] [ ] τίς,” εἶπεν, “ὦ [] [ ]ασαι. πῶς Χερρο[] [ ]ν .. κς εἰς γάμον, εἰ μὲν [ ... ] [ ] .. ση καὶ φίλος, εἰ δ’ ἔπηλ[υς] [ ] ... τοῦ πατρὸς ὀλιγωρία[ ... ] [ ]μενα διορθώσομαι τὸ λοι[ ... ] [ κ]αταστήσας εἰς ὑψηλότερον [ ] . μᾶλλον γένηται τῇ Παρθενό[πῃ “ὁ] μὲν πατήρ,” εἶπεν, “βασιλεῦ, μα[ ]γειαι καὶ οἱ θεοὶ δῴησαν αὐτῷ [ ] . ποησειν· φ[ι]λότεκνος γὰρ ὡς [ ] . τώτατον [εἰ]ς ἐπιβουλὴν θη[ ] . τα ἀποθρ[ .. ] . ς καὶ κατὰ προ[ ]α Ἡγησι[πύ]λη τῶν ἑαυτῆς [ π]αίδων οἱ [δι]ὰ νεότητα κτη[ ]λειας· ἐμοὶ δὲ . χ . [ .. ]οησιν κατ’ [ ]καίπερ ἀνηλέ[ας π]άσχων [ ]ἀλλ’ ἐμὲ γὰρ τῷ πα[ν]τὶ στάσιν [ ο]ὐδεὶς αἰτίας ἐπε[ . ] . [ . ]εν ..... [ ή]ρξατο κακῶν ἐπιβουλη[ ... ] . [ . ] [ ]ν ἐνήδρευεν μεια[ ...... ] [ ] τὸν σὸν οἶκον καὶ τὴν [ ..... ] [ ]πέ[λ]αβον.” πάντων δὲ τῶ[ν] ε[ . ] [ θαυ]μασάντων τὸ εὐθαρσὲς καὶ [ τῶν] λόγων ὁ Πολυκράτης ὑπερ [ ]ν,” ἔφη, “τέκνον, πότου καιρὸς [ ]γειν χρὴ τὰ λυποῦντα μεθη [ ]υτωνομεια σχολάζομεν [ ] . ων εἰς τὸν Ἀναξιμένην οι [ ] .. ς ἡμῖν,” ἔφη, “σήμερον α[ ]τ[ο]υ παιδὸς ἥκοντος ενω [ ]μαντεύομαι μοῦσαν, προτι[θεὶς τ]ὴν φ[ιλ]οσόφου ζήτησιν κατὰ τύχην τ[ .[30] |
| col2 (34) | ... ].” [καὶ ἐταράχθ]ησαν οἱ δύο τὰς ψυχὰς λαβ[όν‐] [τες ........ ]ου πάθους ἀνάμνησιν ἐφο[ ... ] [ .......... ] Μητίοχος ὑποτιμησάμεν[ος] [ ........ εἰ]κότα ἢ μάθησιν πρέπουσ[αν] [ .... ] . [ ..... ] . ξει. “βωμολόχοι μὲν,” εἶπεν, “α[] [ .... ] . οι τῆ[ς ἀλ]ηθοῦς παιδείας ἀμύητοι αρ . [ .. ] [ .... ] μυθ[ολ]ογίαις ἐπακολουθοῦσι ὡς ἔστ[ιν] [ὁ Ἔρ]ως Ἀφρο[δ]ίτης υἱὸς κομιδῇ νέος ἔχω[ν] [πτερ]ὰ καὶ τῷ [ν]ώτῳ παρηρτημένον τόξον κα[ὶ τῇ] [χειρὶ] κρατῶν λαμπάδα τούτοις τε τοῖς ὅπλοις ὠ[μῶς] [ ..... ] blank τὰς ψυχὰς τῶν [νέων] [τιτρώ]σκει· γέλως δ’ ἂν εἴη τὸ τοιοῦτο· πρῶτον μ[ὲν] [ἐντεκ]νωθὲν αἰῶσι καὶ ἀφ’ οὗ συνέστηκ[εν] [ .... ] . ον χρονοῦν βρέφος μὴ τελειωθῆναι, κ[αὶ] [εἰ τὰ ὑ]πὸ τῶν ἀνθρώπων γεννώμενα [τέκνα] [τοῖς] χρόνοις τῇ ἡλικίᾳ προβαίνει τον .[45] |
| col2 (50) | [ .... ] [μεμοι]ραμένον φύσεως καθάπερ τοὺς ἀναπ . [ .... ] [ .... ] ἐπὶ τῆς αὐτῆς μένειν τὰ πο[ ..... ] [εἴη δ’] ἂν κἀκεῖνο παντελῶς ἀπίθανο[ν, εἰ] [βρέφ]ος ἐστὶν ὁ Ἔρως, περινοστεῖν αὐτ[ὸ]ν ὅ[λη]ν τὴ[ν] [οἰκου]μένην, τοξεύειν μὲν τῶν ὑπαντώντων, οὓς ἂν αὐτὸς ἐθέλῃ, καὶ πυρπ[ο]λεῖν [ὥστ’ ἐ]ν μὲν ταῖς τῶν ἐρώντων ψυχαῖς ἐγγίγνε[σθαι] ἱερὸν πνεῦμά τι οἷον θε[ο]φορ ... · ἴσα[σι δ’ οἱ] ἤδη τοῦ παιδὸς πάθους εἰληφότες πεῖραν. ἐγὼ [δέ γ’ οὔ]πω—μηδὲ πειραθείην τὸ σύνολον. Ἔρως [δ’ ἔστ]ιν κίνημα διανοίας ὑπὸ [κ]άλλους γινόμε[νον] καὶ ὑπὸ συνηθείας αὐξόμενον.” ρ .. ν ἐβου[ .... ]ν λόγον περαίνειν καὶ ὁ [Ἀ]ν[α]ξιμένης δι[ελέγ]ετο πρὸς τὴν Παρθενόπην ἀντιλαβέσθαι [τῆς ζ]ητήσεως· κἀκείνη δ[ι’ ὀ]ργῆς ἔχουσα τὸν Μητίοχον διὰ τὸ μὴ ὁμολογῆσαι μήπω οὐδεμίας ἐρασθῆναι (καὶ εὔξατο μηδὲ μέλλειν·) ” ..... ,” ἔφη, “κενὸ[ς] ὁ τοῦ ξένου λῆρος κα[ ... ] δοκεῖ μ[οι] ὅτι ἡμ[ῖ]ν ἐπὶ παιδείας θύραν ........... ς καὶ ποιηταὶ καὶ ζωγράφοι καὶ π[λάστα]ι τοῦτον[70] |
Also published as PDF.